عاقبت‌به‌خیری: تفاوت میان نسخه‌ها

'''{{درشت|عاقبت‌به‌خیری}}'''؛ اصطلاحی که به رسیدن به پایان نیک و رستگاری در دنیا و آخرت با حفظ ایمان و عمل صالح اشاره دارد.

اصطلاح '''«عاقبت‌به‌خیری»''' از عمیق‌ترین و رایج‌ترین دعاها و تکه‌کلام‌ها در [[فرهنگ ایرانی]] و ادبیات عامه است. این عبارت فراتر از یک تعارف ساده، ریشه در باورهای مذهبی، فرهنگی و روانشناختی ایرانیان دارد و نه‌تنها موفقیت دنیوی، بلکه پیروزی معنوی و اخروی را نیز در بر می‌گیرد؛ آرزویی نهایی برای مسلمانان فارسی‌زبان که زندگی با [[ایمان]]، [[توبه]] و رضایت الهی به پایان رسد. همچنین عاقبت‌به‌خیری یا حسن عاقبت، از مهم‌ترین آموزه‌های دینی به‌شمار می‌رود که در آیات [[قرآن]]، روایات [[چهارده معصوم|معصومین]] و دعاهای آنان بر آن تأکید فراوان شده است.

از نظر لغوی «عاقبت» به معنی پایان و سرانجام<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/عاقبت دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه عاقبت.]</ref> و «خیر» در مقابل «شر» به معنی نیکی و رستگاری است<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/خیر-10 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خیر.]</ref> و عاقبت‌به‌خیری یعنی آرزو و دعا کردن برای این‌که پایان کار، زندگی یا یک مسیر مشخص، به نیکی، سعادت و آرامش ختم شود.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/عاقبت-بخیر?q=عاقبت%20بخیر دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه عاقبت‌به‌خیر.]</ref>

* '''در فرهنگ عامه:''' این باور وجود دارد که شروع خوب مهم است، اما پایان خوب از آن هم مهم‌تر است. این‌که انسان در طول مسیر زندگی دچار لغزش نشود و در نهایت با سربلندی (چه دنیوی و چه معنوی) زندگی را ترک کند.