بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶۲: | خط ۶۲: | ||
از ابیات مشهوری است که در قالب یک نیایش، در مکالمات و ادبیات عامیانه به فراوانی استفاده میشود تا آرزوی پایان خوش و موفقیت نهایی را بیان کند. این بیت از دیدگاه عوام بهنوعی به فلسفهٔ «عاقبتبهخیری» اشاره دارد؛ یعنی تمام تلاشهای انسان در طول زندگی باید بهگونهای باشد که در پایان، خداوند از او خشنود باشد و او به سعادت ابدی نائل شود. در فرهنگ ایرانی-اسلامی، این نیایش نمادی از امید و توسل به خدا برای داشتن زندگیای است که پایان نیک و رضایت الهی در آن جاری باشد و انسان در برابر مشکلات و چالشهای زندگی، با اطمینان خاطر قدم بردارد.<ref>[https://magerta.ir/culture/literature/meaning-poem-prayer-sixth-persian/ «معنی شعر نیایش فارسی ششم»، وبسایت ماگرتا.]</ref> | از ابیات مشهوری است که در قالب یک نیایش، در مکالمات و ادبیات عامیانه به فراوانی استفاده میشود تا آرزوی پایان خوش و موفقیت نهایی را بیان کند. این بیت از دیدگاه عوام بهنوعی به فلسفهٔ «عاقبتبهخیری» اشاره دارد؛ یعنی تمام تلاشهای انسان در طول زندگی باید بهگونهای باشد که در پایان، خداوند از او خشنود باشد و او به سعادت ابدی نائل شود. در فرهنگ ایرانی-اسلامی، این نیایش نمادی از امید و توسل به خدا برای داشتن زندگیای است که پایان نیک و رضایت الهی در آن جاری باشد و انسان در برابر مشکلات و چالشهای زندگی، با اطمینان خاطر قدم بردارد.<ref>[https://magerta.ir/culture/literature/meaning-poem-prayer-sixth-persian/ «معنی شعر نیایش فارسی ششم»، وبسایت ماگرتا.]</ref> | ||
== پانویس == | ==پانویس== | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{پانویس پیشنویس}} | {{پانویس پیشنویس}} | ||
