پالایش متن
پالایش متن
خط ۱: خط ۱:
'''<big>بازی‌های محلی افغانستان</big>؛''' سرگرمی‌های سنتی رایج در میان مردم افغانستان.
'''<big>بازی‌های محلی افغانستان</big>؛''' سرگرمی‌های سنتی رایج میان مردم افغانستان.


بازی‌های محلی افغانستان، بخشی از میراث فرهنگی ناملموس این کشور محسوب می‌شود و نقش مؤثری در حفظ سلامت جسمی و روانی مردم، به‌ویژه کودکان ایفا می‌کند. طراحی این بازی‌ها بر اساس شرایط اقلیمی، سنت‌ها و فرهنگ هر منطقه صورت گرفته و بازتابی از جهان‌بینی و ارزش‌های جوامع محلی بوده‌ است. ویژگی‌های منحصربه‌فردی همچون سادگی، عدم نیاز به امکانات خاص، تناسب با تمام گروه‌های سنی و تقویت توانایی‌های جسمی و ذهنی، این بازی‌ها را به فعالیتی مطلوب تبدیل کرده است. علاوه‌بر ایجاد نشاط و شادابی، این بازی‌ها با قوانین سادۀ خود، اصول اولیۀ زندگی اجتماعی و مهارت‌های مدیریتی را به‌صورت غیرمستقیم آموزش می‌دهد. امروزه گسترش فناوری، دیجیتالی‌شدن بازی‌ها و گسترش شبکه‌های اجتماعی سبب‌شده است تا برخی از این بازی‌های محلی که زمانی جایگاه ویژه‌ای در سراسر این کشور داشت کم‌رونق شود.
بازی‌های محلی افغانستان، گنجینه‌ای از [[فرهنگ]]، [[خلاقیت کودک|خلاقیت]] و [[همبستگی اجتماعی]] است که در دل تنوع اقلیمی و قومی این سرزمین کهن ریشه دوانده و نسل‌ها را با [[شادی]] و آموزه‌های زندگی پیوند زده است. این بازی‌ها که با کمترین امکانات و بیشتر در فضای باز اجرا می‌شوند، فراتر از یک [[تفریح|سرگرمی]] ساده، پلی هستند میان نسل‌ها برای انتقال مفاهیمی چون قانون‌گرایی، [[مسئولیت‌پذیری]] و کار گروهی. از چلیک‌بازی و توپ‌دنده که مهارت و دقت را می‌آموزند، تا سنگ‌چاقو و شیغی‌بازی که دقت نظر و تمرکز را پرورش می‌دهند؛ از بازی‌های فکری چون قطاربازی و شیر و بز که ذهن را به چالش می‌کشند، تا بازی‌های کودکانه‌ای چون گدی‌پران و خاله‌بازی که دنیای تخیل و تقلید را می‌آرایند. این آیین‌های بازی‌گونه، در هر فصل و مناسبتی جلوه‌ای تازه دارند؛ گاهی در [[زمستان]] با یخمالک و پاغنده و گاهی در [[بهار]] با تخم‌مرغ جنگی، شور و نشاط را به [[خانه|خانه‌ها]] و کوچه‌ها می‌آورند. این میراث ارزشمند، یادآور روزگارانی است که [[کودک|کودکان]] با ساده‌ترین ابزارها، بزرگ‌ترین لذت‌ها را می‌آفریدند؛ همچنین گنجینه‌ای از خرد جمعی است که در سینه‌به‌سینه نقل شده و هویت و همبستگی را میان اقوام گوناگون این سرزمین زنده نگه داشته است.


==ویژگی‌ها==
==ویژگی‌ها==
خط ۶۳: خط ۶۳:
این بازی‌ها نیازمند تفکر، برنامه‌ریزی و پیش‌بینی حرکت حریف هستند و معمولاً روی زمین یا صفحه انجام می‌شوند.
این بازی‌ها نیازمند تفکر، برنامه‌ریزی و پیش‌بینی حرکت حریف هستند و معمولاً روی زمین یا صفحه انجام می‌شوند.


===قطار بازی===
'''قطاربازی''': در این بازی، سه مربع تو‌در‌تو بر روی زمین رسم شده و خطوطی در قسمت‌های میانی هر مربع کشیده می‌شود. دو بازیکن، یکی با ۹ ریگ ریز و دیگری با ۹ چوب کوچک، مهره‌های خود را در زوایای مربع‌ها و نقاط تقاطع خطوط قرار می‌دهند. بازی با حرکت مهره‌ها بر روی نقاط مشخص ادامه می‌یابد. هرگاه سه مهره از یک نوع در یک خط مستقیم قرار گیرند، «قطار» تشکیل شده و بازیکن برنده می‌تواند یکی از مهره‌های حریف را خارج کند. بازی تا شکست یکی از بازیکنان ادامه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی‌های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
در این بازی، ابتدا بر روی زمین سه مربع داخل هم رسم می‌شود. سپس، خطوطی در قسمت‌های میانی هر یک از این مربع‌ها رسم و قطع می‌شود. یک بازیکن، ۹ ریگ ریز و دیگری، ۹ چوب کوچک را به ترتیب در زوایای مربع‌ها و نقاط تقاطع خطوط رسم شده قرار می‌دهد. بازی با حرکت‌دادن این مهره‌ها بر روی نقاط مورد نظر ادامه می‌یابد. در صورت قرارگیری سه مهره از یک نوع در یک خط مستقیم، «قطار» تشکیل و باعث برندگی  می‌شود. در این حالت، بازیکن برنده می‌تواند یکی از مهره‌های رقیب را خارج سازد. فرآیند بازی ادامه پیدا می‌کند تا یکی از بازیکنان شکست بخورد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


===شیر و بز===
'''شیر و بز''': این بازی بر روی مقوا یا زمین با مهره‌های متفاوت (۲ شیر و ۱۲ تا ۴۰ بز) انجام می‌شود. با قرعه، یکی از بازیکنان بازی را با قرار دادن مهره‌اش در مرکز مربع آغاز می‌کند. بازیکن مقابل مهره‌های خود را از گوشه‌های ردیف دوم قرار می‌دهد. سپس بازیکنان مانند شطرنج مهره‌های خود را حرکت می‌دهند. هدف این است که بزها شیرها را بگیرند یا شیرها بزها را در بند کشیده و از میدان خارج کنند. انواع مختلفی از این بازی مانند ۱۲ بز و ۴۰ بز وجود دارد و از نظر فکری پیچیده است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی‌های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
این بازی ابتدا بر روی یک برگ مقوایی با رسم شکل مربوط به بازی، یا روی زمین طراحی می‌شود. هر دو بازیکن، شامل شیر و بزهای متفاوت (مهره یا ریگ‌های رنگی) دارند؛ برای مثال ۲ شیر و ۱۲، ۲۰ یا ۴۰ بز. به قید قرعه، یکی از بازیکنان بازی را با قراردادن یکی از مهره‌های خود در وسط مربعی که بر تمام نقاط تسلط دارد، آغاز می‌کند. این نقطه مرکزی، محل شروع بازی است، و مهره را در آن قرار می‌دهد.


بازیکن مقابل، مهرۀ خود را از گوشه‌هایی که در موقعیت ردۀ دوم قرار دارند، قرار می‌دهد. نفر بعدی، مهره دیگری را از گوشه‌ها می‌گذارد و سپس بازیکنان به مانند بازی شطرنج، مهره‌های خود را حرکت می‌دهند. هدف این است که بزها شیرها را بگیرند یا شیرها بزها را در بند کشند و از میدان بازی خارج کنند.
'''گوش خر''': این بازی مشابه قطاربازی است، اما با ترسیم لوزی‌هایی به شکل گوش خر که در وسط آن دالان (گلخن) قرار دارد. ریگ‌ها در دو طرف گوش‌های خر چیده شده و ریگ بزرگتر در مرکز دالان قرار می‌گیرد. بازیکنان مانند شطرنج از گوشه‌های لوزی وارد منطقه حریف شده و به نوبت دانه‌های او را جمع می‌کنند. هر اشتباهی ممکن است به از دست‌دادن دانه‌ها منجر شود. بازنده کسی است که زودتر تمام دانه‌هایش را از دست بدهد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


این روند به‌طور معمول با تلاش بزها برای رسیدن به هدف، و شیرها برای خوردن بزها ادامه می‌یابد. بازی تا زمانی ادامه دارد که یا بزها شیرها را بگیرند یا شیرها بزها را در بند گرفته و از میدان بیرون کنند. از انواع مختلف این بازی می‌توان به ۱۲ بز، ۴۰ بز و بازی گوش‌خر اشاره کرد. این بازی از نظر فکری مانند شطرنج بسیار پیچیده است، و به‌ احتمال در گذشته منبع الهام بازی شطرنج بوده است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
=='''بازی‌های کودکانه'''==
 
===بازی گوش خر===
این بازی شبیه به بازی قطار است، اما با ترسیم لوزی‌هایی به‌شکل گوش خر انجام می‌شود که در وسط آن دالان (گلخن یا گلخو) قرار دارد. در ابتدای بازی، ریگ‌ها (شن) در دو طرف گوش‌های خر چیده می‌شوند و ریگ بزرگتر در مرکز دالان قرار می‌گیرد.بازیکنان مانند بازی‌های شیر و بز یا شطرنج، از گوشه‌های لوزی وارد منطقه حریف می‌شوند و به نوبت دانه‌های او را جمع می‌کنند. حرکت‌ها باید با دقت انجام شود، چرا که هر اشتباهی می‌تواند به از دست‌دادن دانه‌ها بینجامد. بازنده کسی است که زودتر تمام دانه‌هایش را از دست بدهد و میدان بازی را به حریف واگذار کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
این بازی که نیازمند تمرکز و برنامه‌ریزی است، در گذشته به‌عنوان یکی از سرگرمی‌های فکری محبوب در میان [[کودک|کودکان]] و نوجوانان رواج داشته و گاهی ساعت‌ها آنها را مشغول نگه می‌داشته است. شکل خاص زمین بازی (به صورت لوزی گوش خر) و قرارگیری مهره‌ها، آن را از بازی‌های مشابه متمایز می‌ساخت.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
=='''۴. بازی‌های سرگرمی، نمایشی و کودکانه'''==
این دسته شامل بازی‌های خلاقانه، تقلیدی، آهنگین و بازی‌هایی با قوانین ساده‌تر است که بیشتر جنبه سرگرمی دارند.
این دسته شامل بازی‌های خلاقانه، تقلیدی، آهنگین و بازی‌هایی با قوانین ساده‌تر است که بیشتر جنبه سرگرمی دارند.


==='''الف. بازی‌های مبتنی بر پنهان‌شدن، جستجو و تعقیب'''===
'''چم‌تشکی''' (چشم‌پوتوکان): بازیکنان به دو گروه مساوی تقسیم می‌شوند. گروه بازنده که با قرعه تعیین می‌شود در دایره‌ای روی زمین می‌نشیند و سرگروه برنده، چشم سرگروه بازنده را می‌بندد. اعضای گروه برنده مخفی می‌شوند و پس از بازکردن چشم، سرگروه بازنده به جستجوی آنان می‌پردازد. بازی برنده و بازنده ندارد و با توافق پایان می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====چم‌تشکی (چشم‌پوتوکان)====
در این بازی، افراد به‌صورت جفت‌هایی تقسیم می‌شوند و این جفت‌ها در دو گروه مساوی قرار می‌گیرند. ابتدا برای تعیین نوبت بازی، به روش قرعه‌کشی اقدام می‌شود. گروه بازنده روی زمین حلقه‌ای رسم می‌کنند و درون آن می‌نشینند. سرگروه برنده، چشم سرگروه بازنده را می‌بندد و در این حالت، اعضای گروه برنده مخفی می‌شوند. سپس سرگروه برنده، چشم سرگروه بازنده را باز می‌کند و به جست‌وجو برای پیدا کردن افراد مخفی شده می‌پردازد. وقتی کسی را پیدا کند، همه با فریاد و شادی او را همراهی می‌کنند. این بازی برنده و بازنده ندارد و به‌طور معمول با توافق گروه پایان می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====سوختم بازی====
در این بازی، بازیکنان به دو گروه مساوی تقسیم می‌شوند. یک گروه (گروه بالا) در اطراف دایره‌ای که روی زمین کشیده شده است، ایستاده‌اند، و گروه دیگر در داخل دایره قرار دارند. یک نفر از گروه بالا به‌عنوان گرگ انتخاب می‌شود. او باید پای خود را بلند کند و دنبال افراد داخل دایره، با حرکت سریع و مانند «لی لی ایرانی»، بپرد و آنها را دنبال کند.
 
در حین حرکت، گرگ دستی به هر یک از افراد داخل دایره بزند. فردی که مورد ضربه قرار می‌گیرد، سوخته و کنار می‌رود. این فرآیند ادامه پیدا می‌کند تا زمانی که همه افراد داخل دایره کنار بروند. پس از آن، گروه‌ها جای خود را با هم عوض می‌کنند و بازی ادامه می‌یابد. این بازی همچنین می‌تواند به‌صورت دو نفره نیز انجام شود، جایی که یک نفر نقش گرگ را بازی می‌کند و دیگری داخل دایره است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====دستمال پشتی====
در این بازی، تعداد شرکت‌کنندگان بین ۴ تا ۱۵ نفر یا بیشتر است. کودکان در حالت نشسته در اطراف دایره‌ای‌شکل، روی زمین می‌نشینند. یکی از کودکان به‌عنوان گرگ انتخاب می‌شود و به دور دایره می‌چرخد. گرگ بدون صدا و مخفیانه، دستمالی را که در دست دارد، پشت سر یکی از کودکان می‌اندازد.
 
کودکان باید بسیار هوشیار باشند تا بفهمند که چه کسی دستمال را پشت سرشان قرار داده است. اگر کسی متوجه نشود و دستمال را در پشت سر او بیاندازند، باید با دقت بازی کند تا گرگ نتواند او را فریب دهد. اگر گرگ موفق شود دستمال را پشت سر کسی بیاندازد و او نفهمد، باید دنبال او بدود و سعی کند او را بگیرد. اگر گرگ او را بگیرد، برنده می‌شود و نفر اول جای او می‌نشیند و نقش گرگ را به عهده می‌گیرد.
 
در زمان دنبال‌کردن، کودکان در حال تشویق و هیجان، دوست خود را حمایت می‌کنند. گرگ جدیدی شروع به دنبال‌کردن می‌کند و بازی ادامه می‌یابد. اگر کسی نفهمد که دستمال در پشت سرش گذاشته شده است، بازی را بازنده و از بازی خارج می‌شود. بازی تا زمان توافق گروه پایان می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====بازی گرگ و گوسپو  (گرگ و بره)====
در بازی گرگ و گوسپو (گوسفند)، تعداد بازیکنان باید زوج و بیشتر از ۲۰ نفر نباشد. بازیکنان در داخل دایره‌ای که از پیش روی زمین رسم شده است، قرار می‌گیرند. در خارج از دایره، گرگ و گوسفند (بره) به قید قرعه قرار می‌گیرند و آمادۀ حمله و فرار می‌شوند.


بازیکنان داخل دایره در حالت راه‌رفتن و حرکت مرتب قرار دارند، در حالی که گرگ و گوسفند در خارج از دایره، در حالت آماده‌باش برای حمله و گرفتن گوسفند هستند. گرگ، به‌صورت متناوب، به داخل دایره حمله می‌برد و سعی می‌کند گوسفند را بگیرد. در لحظه‌های حمله، افراد داخل دایره به دفاع برمی‌خیزند و سعی می‌کنند مانع شوند.
'''سوختم‌بازی''': یک گروه دور دایره و گروه دیگر داخل آن قرار می‌گیرند. یک نفر از گروه بیرون به‌عنوان «گرگ» انتخاب شده و با حرکت لی‌لی‌وار، اعضای داخل دایره را لمس می‌کند. هرکس لمس شود، «سوخته» و کنار می‌رود. این کار تا خالی‌شدن دایره ادامه یافته و سپس جای گروه‌ها عوض می‌شود. این بازی می‌تواند به‌صورت دو نفره نیز انجام شود، جایی که یک نفر نقش گرگ را بازی می‌کند و دیگری داخل دایره است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


اگر گرگ بتواند در فشار و حمله، وارد دایره شود، راه برای فرار گوسفند باز می‌شود و او فرصت می‌یابد که از میدان فرار کند. در این حالت، اگر گرگ بتواند گوسفند را بگیرد، موفق شده است و بازی به پایان می‌رسد. در غیر این صورت، اگر می‌خواهد بازی ادامه یابد، باید تلاش کند که گوسفند را بگیرد، وگرنه بازی پایان می‌یابد. این بازی، برنده و بازنده ندارد و در نهایت، بر اساس توافق بازیکنان، پایان می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
'''دستمال‌پشتی''': کودکان در حلقه‌ای می‌نشینند و یکی به‌عنوان «گرگ» دور آنها می‌چرخد و مخفیانه دستمالی پشت سر یکی از آنها می‌اندازد. اگر بازیکن متوجه نشود، گرگ او را تعقیب کرده و در صورت گرفتن، جای آن‌ها عوض می‌شود. در غیر این صورت، بازی ادامه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


==='''ب. بازی‌های نمایشی، تقلیدی و خلاقانه'''===
'''گرگ و گوسپو''': بازیکنان داخل دایره‌ای قرار می‌گیرند و گرگ و گوسفند (بره) در خارج از دایره قرار دارند. گرگ سعی می‌کند با حمله به داخل دایره، گوسفند را بگیرد و بازیکنان داخل دایره مانع او می‌شوند. اگر گرگ موفق شود، بازی پایان می‌یابد؛ در غیر این صورت، بازی با توافق گروه خاتمه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


====بازی گدی‌پران (بادبادک)====
'''گُدی‌پران''': یکی از محبوب‌ترین بازی‌های سنتی افغانستان به‌ویژه در کابل است.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/221881/%DA%AF%D8%AF%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%B1%D8%B7%D8%B1%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 «گدی‌پران پرطرفدارترین بازی سنتی مردم افغانستان»، خبرگزاری میزان.]</ref><ref>[https://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=92359 «گودی پرانی به آرزوی صلح و سعادت (عکس)»، وب‌سایت شبکۀ اطلاع‌راسانی افغانستان.]</ref> این بازی به‌صورت گروهی و با همکاری هدایت‌کننده بادبادک و کنترل‌کننده چرخ نخ انجام می‌شود<ref>[https://fa2.ifilmtv.ir/Iran/Content/42372/%D8%AA%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%A7%D8%AA%20%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%9B%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%A8%D9%8F%D8%B2%DA%A9%D8%B4%DB%8C%20%D8%AA%D8%A7%20%DA%AF%D9%88%D8%AF%DB%8C%20%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C «تفریحات نوروزی در افغانستان؛ از بُزکشی تا گودی پران بازی»، وب‌سایت آی فیلم.]</ref> و اصطلاحات خاصی مانند «لوت‌دادن»، «غوته‌دادن»، «تَوخوردن»، «غیل‌کردن»، و «راست و چپ‌کردن»، که هر یک بیانگر تکنیک‌های مختلف کنترل بادبادک هستند.<ref>[https://fa2.ifilmtv.ir/News/Content/72500/%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DA%A9%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D8%B2%20%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D9%88%20%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1 «برگزاری جشنواره گودی پران بازی با شعار«یک قلب و دو ملت» در تهران»، وب‌سایت آی فیلم.]</ref>
بادبادک‌بازی یا «گُدِی‌پَرَان» یکی از محبوب‌ترین بازی‌های سنتی افغانستان است که بیش از یک قرن قدمت دارد. این بازی در میان کودکان و نوجوانان، جوانان و حتی بزرگسالان نیز طرفداران بسیاری دارد و به‌ویژه در شهر [[کابل]] از جایگاه فرهنگی ویژه‌ای برخوردار است.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/221881/%DA%AF%D8%AF%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%B1%D8%B7%D8%B1%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 «گدی‌پران پرطرفدارترین بازی سنتی مردم افغانستان»، خبرگزاری میزان.]</ref>  


امروزه در نقاط مختلف کابل، فروشگاه‌های متعددی به فروش بادبادک‌های رنگارنگ مشغول‌اند که هر یک با اندازه‌ها و قیمت‌های متفاوت عرضه می‌شوند. اجرای این بازی به‌طور معمول به‌صورت گروهی و با همکاری دو نفر انجام می‌گیرد: یک نفر مسئولیت هدایت [[بادبادک]] و دیگری کنترل [[چرخ]] نخ را بر عهده می‌گیرد. مهارت اصلی در این بازی، حفظ تعادل و هدایت بادبادک در آسمان است که نیازمند تجربه و دقت فراوان است.<ref>[https://fa2.ifilmtv.ir/Iran/Content/42372/%D8%AA%D9%81%D8%B1%DB%8C%D8%AD%D8%A7%D8%AA%20%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%9B%20%D8%A7%D8%B2%20%D8%A8%D9%8F%D8%B2%DA%A9%D8%B4%DB%8C%20%D8%AA%D8%A7%20%DA%AF%D9%88%D8%AF%DB%8C%20%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C «تفریحات نوروزی در افغانستان؛ از بُزکشی تا گودی پران بازی»، وب‌سایت آی فیلم.]</ref>  
'''بیری‌بیری‌''': بازی نمایشی در مراسم محلی که دختران و پسران کوچک نقش عروس و داماد را بازی می‌کنند. این بازی شامل شعرخوانی، آواز، رقص و گفت‌وگوهای نمادین بین دو خانواده است و با سوار شدن عروس و داماد بر چوبی به نام «اسب» به پایان می‌رسد. این مراسم و بازی، نماد جشن و آغاز [[زندگی]] مشترک است و شادی و شور خاصی در آن جاری است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


این بازی اصطلاحات خاص خود را دارد، از جمله «لوت‌دادن»، «غوته‌دادن»، «تَوخوردن»، «غیل‌کردن»، و «راست و چپ‌کردن»، که هر یک بیانگر تکنیک‌های مختلف کنترل بادبادک هستند.<ref>[https://fa2.ifilmtv.ir/News/Content/72500/%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87%20%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DA%A9%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D8%B2%20%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%20%D9%88%20%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%20%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%B1 «برگزاری جشنواره گودی پران بازی با شعار«یک قلب و دو ملت» در تهران»، وب‌سایت آی فیلم.]</ref> از نظر تاریخی، گدی‌پران ریشه در فرهنگ هندوستان دارد و در گذشته علاوه‌بر جنبۀ [[تفریح|تفریحی]]، برای ارسال پیام‌های رمزی و عاشقانه نیز استفاده می‌شده است.  
'''خاله‌بازی''': دختران خردسال با پوشیدن چادر یا روسری، نقش زنان بزرگ‌سال را تقلید می‌کنند. یکی از آنها نقش خاله را بازی کرده و با عروسک‌های پارچه‌ای، به کارهای روزمره مانند لالایی‌خواندن، شیردادن و ساختن خانه می‌پردازد. این بازی نقش‌های اجتماعی و خانوادگی را آموزش می‌دهد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


امروزه، پرواز بادبادک‌ها در آسمان و تعقیب آنها توسط گروه‌های پرتعداد مردم، به یکی از صحنه‌های نمادین فرهنگی در شهرهای بزرگ از جمله کابل تبدیل شده است. گاهی شور و اشتیاق شرکت‌کنندگان به‌حدی است که حتی باعث ایجاد ترافیک در خیابان‌های شهر می‌شود. این بازی نه‌تنها یک سرگرمی ساده، بلکه بخشی از خاطرات جمعی و هویت فرهنگی بسیاری از افغانستانی‌ها، به‌ویژه ساکنان شهرهای بزرگ، محسوب می‌شود.<ref>[https://www.afghanpaper.com/nbody.php?id=92359 «گودی پرانی به آرزوی صلح و سعادت (عکس)»، وب‌سایت شبکۀ اطلاع‌راسانی افغانستان.]</ref>
'''نوور''': پسران خردسال با بیل و کلنگ‌های چوبی، سدهای کوچکی روی جوی‌های آب می‌سازند و مسیر آب را تغییر می‌دهند. این بازی تخیل و مهارت‌های فنی و کار گروهی را تقویت می‌کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


خالد حسینی نویسندۀ مطرح افغانستانی، با دستمایه‌قراردادن بازی گدی‌پران، رمان معروف «The Kite Runner» (بادبادک‌باز) را نوشت که در صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های «نیویورک تایمز» قرار گرفت. درون‌مایۀ اصلی رمان، رابطۀ پیچیده و عمیق میان دو دوست، امیر (پسر ارباب) و حسن (خانه‌زاد آنها) و تأثیر تفاوت‌های طبقاتی و سختی‌های ملت افغانستان بر سرنوشت آنها است. این اثر که برندۀ جوایز متعدد ادبی شده، با پرداختن به روابط انسانی، تضادهای طبقاتی و پیامدهای خیانت، تصویری تأثیرگذار از جامعۀ افغانستان ارائه می‌دهد. با اقتباس از این کتاب، فیلمی نیز به‌همین نام ساخته شده است.<ref>[https://www.isna.ir/news/93062414033/%D9%86%D8%A7%DA%AF%D9%81%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%84%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A8%D8%A7%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%AF%DA%A9-%D8%A8%D8%A7%D8%B2 «ناگفته‌های خالد حسینی از افغانستان و بادبادک‌باز»، خبرگزاری ایسنا.]</ref>
'''خانه‌خانه''': کودکان با چوب، سنگ، گل‌ولای، خانه‌های کوچک ساخته و با عروسک‌های پارچه‌ای آنها را تزیین می‌کنند. این بازی خلاقیت، همکاری و مهارت‌های دستی را تقویت می‌کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


====بیری بیری‌بازی====
'''حیوان‌بازی''': یک بازیکن با حرکات بدن و تقلید صدا، ویژگی‌های یک حیوان را نمایش می‌دهد و دیگران باید آن را حدس بزنند. بازی محدود به حیوانات نبوده و می‌تواند شامل تقلید اشیا، مشاغل یا مفاهیم دیگر نیز باشد. گروهی که نتواند حدس بزند، بازنده است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
بِیری بِیری‌بازی (عروس‌بازی) بیشتر در مراسم‌ها و جشن‌های محلی انجام می‌شود و شامل بخش‌های گفتگو، شعرخوانی، آواز و رقص است. شرکت‌کنندگان به‌طور معمول دختران و پسران کوچک هستند، یکی را عروس و دیگری را داماد می‌نامند.


در ابتدا، داماد و عروس روی جای بلند می‌نشینند و در انتظار رفتن به خانۀ آیندۀشان هستند. دو دختر از طرف خانوادۀ داماد، دور عروس می‌چرخند، دست به گردن یکدیگر می‌اندازند و شادی می‌کنند، در حالی که بر سر داماد، برگ درخت یا گل می‌ریزند. سپس، عروس را می‌بوسند و با آهنگ خاصی می‌خوانند:
'''اوچیرتک''': یا «آوچِیتنَی» (در غزنی) بازی رایج میان هزاره‌ها با استفاده از ساقه گیاه «بلدرغو» است. با کشیدن و فشار دادن چوبی درون ساقه، آب به بیرون پاشیده شده و صدای خاصی ایجاد می‌کند.<ref>جمعی از نویسندگان، دانشنامۀ هزاره،  1399ش، ص956.</ref>


{{شعر جدید
'''آبوبه‌جان''': بازی دو نفره و دخترانه است که با گرفتن دست‌های یکدیگر به‌صورت ضربدری و خواندن شعری آهنگین انجام می‌شود: «آبوبه‌جان آبوبه، دسته‌گلم شرابه، شراب ما خوردنی، پیش حاکم بُردنی، حاکم دو تا زن کده، دُهله به گردن کده». بازیکنان با خم‌شدن به عقب و چرخش روی نوک پا، بازی را اجرا می‌کنند.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/145944/%D8%A2%D8%A8%D9%88%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 «آبوبه جان بازی دختران افغانستان»، خبرگزاری میزان.]</ref>
      | شاعر =
      | متن =
آمدیم بیری بُوبریم\\شاه پری بوبریم
بیری مو چِمشی پرآوست\\داماد مو چمشی ده خواست
اسلام‌ آلیکم\\اسلام آلیکم
      }}


در ادامه، [[دختر|دختران]] دیگر که در ظاهر از [[خانواده|خانوادۀ]] عروس هستند، پاسخ می‌دهند:
'''خر بیار خروار ببر''': بازی گروهی در فصل تابستان که در آن دو گروه با گفت‌وگوهای پرسش‌وپاسخ دربارهٔ رنگ یا ویژگی‌های اشیا مانند گل یا گاو) به رقابت می‌پردازند. گروهی که پاسخ اشتباه دهد، بازنده شده و جای گروه‌ها عوض می‌شود.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


{{شعر جدید
'''زنبور آسی''': بازیکنان مشت‌های گره‌کرده خود را روی هم قرار داده و با آهنگ «زنبور آسِی کند، کوچ کو بال بیه»، دست‌ها را مانند پره‌های آسیاب می‌چرخانند. مشتی که در پایان بالاتر بماند، برنده است و سه ضربه نمادین دریافت می‌کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
      | شاعر =
      | متن =
علیک سلام کی آمده\\پس بیری آمده
با دیستی خالی آمده\\کالا جوالی آمده
نمی‌دیم بیری ره\\نمی‌دیم بیری ره
      }}
         
دختربچه‌های خواستگار نیز می‌گویند:  


{{شعر جدید
'''آکو باکو''': دو بازیکن با خواندن شعر موزون «آکو باکو، دنبه لاکو، چادو چنبر، بیدو انبر، القا زنجیر، کومی کوتور، دانی دونی، ترکش برکش...» و بیرون کشیدن تدریجی انگشتان، در نهایت یکی از انگشتان به‌عنوان «شبتل‌خور» انتخاب می‌شود. صاحب آن انگشت بازنده شده و سه ضربه نمادین دریافت می‌کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
      | شاعر =
      | متن =
نه، نه، با دیستی پرپول آمده\\با گو، گوسپول، اسب و جل آمده
آغی نیگار ره موبریم\\پشت بار ره موبریم
      }}
         
در مرحله بعد، عروس را زیر بازوانشان می‌گیرند و بلند می‌کنند و می‌خوانند:  


{{شعر جدید
'''تخم‌مرغ جنگی''': یکی از سرگرمی‌های سنتی و محبوب در افغانستان است که به‌ویژه در [[نوروز]] در پارک‌ها و مکان‌های تفریحی برگزار می‌شود. در این بازی، دو نفر تخم‌مرغ‌های آب‌پز سفت‌شده را به یکدیگر می‌کوبند و تخم‌مرغی که زودتر بشکند، بازنده محسوب شده و به برنده تعلق می‌گیرد. این بازی در میان کودکان تا بزرگ‌سالان رواج دارد و به تقویت پیوندهای خانوادگی و اجتماعی کمک می‌کند.<ref>[https://farsnews.ir/social/1331712780000838681/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2-+-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 «نگاهی به بازی‌های سنتی مردم افغانستان در عید نوروز + عکس»، خبرگزاری فارس.]</ref>
      | شاعر =
      | متن =
آتی از مو خوش بخت شو\\صاحب مال و تخت شو
بیری از خوه ره بوبرید\\ریزی از موره بوبرید 
      }}


همزمان، خانواده داماد با شادی، شعر می‌خوانند:
'''یخمالک''': در فصل [[زمستان]]، زمانی که بازی‌های متعارف به‌دلیل محدودیت‌های آب‌وهوایی امکان‌پذیر نیست، بازی‌های سنتی مانند یخمالک در مناطق روستایی اجرا می‌شود. این بازی با کمترین امکانات در فضاهای برفی انجام می‌شود. ترانه‌سرایان محلی این بازی را در قالب شعرهای کودکانه به‌تصویر کشیده‌اند که به‌عنوان بخشی از فرهنگ شفاهی مردم افغانستان سینه‌به‌سینه نقل شده است.<ref>[https://baagh.blogfa.com/1392/11 «یخمالک»، وبلاگ باغ.]</ref>{{آغاز نستعلیق}}
 
{{شعر جدید
      | شاعر =
      | متن =
ریزی شومو، خوش‌بخت موشه\\صاحب مال و تخت موشه
دوا کنید، بیرارو\\دوا کنید، خوارو 
      }}
 
در پایان، داماد و عروس بر روی چوب (که «اسب» نام دارد) سوار می‌شوند و در حالی که خانواده‌ها شادی و گریه می‌کنند، دور [[خانه]] می‌چرخند. این مراسم و بازی، نماد جشن و آغاز [[زندگی]] مشترک است و شادی و شور خاصی در آن جاری است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====خاله بازی====
این بازی را کودکان خردسال انجام می‌دهند و نمونه‌ای کوچک‌شده از نقش زنان بزرگسال در خانواده است. در آغاز، دختران لباس‌های [[چادر]] یا روسری‌های بزرگ می‌پوشند تا شبیه زنان بزرگ خانواده شوند و با هم دیگر در نقش «خاله» و «بابا» بازی می‌کنند.
 
یکی از دختران نقش خاله را بر عهده می‌گیرد و چادر خود را جلو چشمانش می‌کشاند. سپس، او به نقش نوزاد و مادر بازی می‌پردازد، لباس‌هایی که ساخته است (مثل نوارهای پارچه و لباس‌های کوچک) را بر تن می‌کند، و شروع به لالایی‌خواندن، شیر دادن، آواز خواندن و ساختن خانه‌های کوچک می‌کند. در این تمرین‌های نمادین، او حرکات و حرف‌هایی را که زنان خانه‌دار انجام می‌دهند، بازسازی می‌کند. این نوع بازی، علاوه‌بر سرگرمی، آموزش نقش‌های اجتماعی و خانوادگی را برای کودکان فراهم می‌آورد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====نوور بازی====
نَوُور (سد آب کوچک) بازی بیشتر مربوط به پسران خردسال است و آنها با تقلید از رفتار بزرگترها، نقش مهندسین [[آب]] و سازندگان سد را بازی می‌کنند. پسران، بیل و کلنگ‌های چوبی کوچک در دست می‌گیرند و در اطراف، جوی‌های آب کوچک یا آب‌راهه‌های موجود را جدا می‌کنند یا با کفش‌هایشان آب می‌آورند.
 
آنها با دقت و صبر، سدهای کوچک می‌سازند و آب را در مسیرهای متفاوت هدایت می‌کنند. ساعت‌ها در کنار آب، بازی می‌کنند، بازی‌های تخیلی دارند و شادی و خوشحالی زیادی می‌کنند. این بازی علاوه‌بر سرگرمی، تخیل و مهارت‌های فنی کوچک آنها را تقویت می‌کند و حس کار گروهی و خلاقیت در ساخت و ساز را آموزش می‌دهد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====خانه خانه بازی====
این بازی شامل ساختن و طراحی خانه‌های کوچک است که توسط پسران و دختران خردسال بازی می‌شود و گاهی به‌صورت مشترک انجام می‌پذیرد. کودکان از چوب، سنگ، گل و لای و اشیاء طبیعی دیگر برای ساختن خانه‌ها استفاده می‌کنند. آنها با خلاقیت، آدم‌ها، حیوان‌ها و اشکال مختلف را از گل و لای می‌سازند و در داخل یا اطراف خانه‌های ساخته شده قرار می‌دهند، و دکوراسیون‌های مختلفی برای روستای کوچک خود ترتیب می‌دهند.
 
در این بازی، [[عروسک|عروسک‌های]] پارچه‌ای را در داخل خانه‌ها قرار می‌دهند و احساس تعلق و سرگرمی زیادی دارند، به‌گونه‌ای که ساعت‌ها در کنار هم بازی می‌کنند و از ساختن و طراحی لذت می‌برند. این [[بازی]]، تخیل، همکاری و مهارت‌های دستی کودکان را تقویت می‌کند. اما هنگام بی‌رحمی بزرگسالان که ممکن است خانه‌ها را خراب کنند، کودکان احساس ناراحتی و اشک ریختن نشان می‌دهند، که نشانگر اهمیت دلبستگی به بازی و ساخته‌های خود است.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====حیوان‌بازی====
گروهی از افراد دور هم می‌نشینند در حالی که یک نفر به‌عنوان بازیگر مقابل آنها می‌ایستد. بازیگر با حرکات بدن، حالت چهره و گاهی تقلید صدا، ویژگی‌های یک حیوان را نمایش می‌دهد. دیگر شرکت‌کنندگان باید حدس بزنند که چه حیوانی تقلید می‌شود. در حالت گروهی، اعضای هر تیم می‌توانند با هم مشورت کنند تا پاسخ درست را پیدا کنند. اگر گروه مقابل نتواند حیوان مورد نظر را تشخیص دهد، بازنده محسوب شده و نوبت بازی به تیم دیگر واگذار می‌شود. البته این بازی محدود به حیوانات نیست و می‌تواند شامل تقلید هر شیء، شغل یا مفهومی باشد که چالش تشخیص و حدس زدن را برای بازیکنان ایجاد کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
این بازی ساده اما پرجنب‌وجوش، هم مهارت‌های نمایشی بازیگر را به چالش می‌کشد و هم دقت و سرعت عمل دیگران را در تشخیص می‌سنجد. فضایی شاد و پر از خنده ایجاد می‌کند که در آن هر بازیکن می‌تواند خلاقیت خود را در نمایش و حدس‌زدن به کار بگیرد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====او چیرتگ====
بازی اَوچِیرتک یا آب‌پاش بازی رایج در میان هزاره‌ها است که به نام‌های «آوچِیتنَی» (در غزنی) و «آوچِیرتَک» (در [[جاغوری]]) نیز شناخته می‌شود. نام بازی از وسیله آن گرفته شده است. در این بازی از ساقه بریده‌شدۀ گیاهی به‌ نام محلی «بَلِدِرغُو» که شبیه نی است استفاده می‌شود؛ سر چوبی را با پارچه می‌پوشانند و داخل ساقۀ بلدرغو قرار می‌دهند. با کشیدن چوب، آب به داخل ساقه می‌آید و با فشاردادن چوب به داخل ساقه، آب به بیرون پاشیده می‌شد. وقتی چوب به انتها می‌رسد و آب به‌طور کامل تخلیه می‌شود، صدای خاصی ایجاد می‌کند.<ref>جمعی از نویسندگان، دانشنامۀ هزاره،  1399ش، ص956.</ref>
 
==='''ج. بازی‌های آهنگین، کلامی و ریتمیک'''===
 
====بازی دخترانه آبوبه جان====
بازی «آبوبه جان» از جمله بازی‌های سنتی و دخترانۀ رایج در [[افغانستان]] محسوب می‌شود که در گذشته‌ای نه‌چندان دور، به‌ویژه در مناطق شهری، رواج چشمگیری داشته است. این بازی که به ابزار خاصی نیاز ندارد، به صورت دو نفره انجام می‌شود. شرکت‌کنندگان در ابتدا رو به روی یکدیگر قرار گرفته و با گرفتن دستان یکدیگر به‌شکل ضربدری، حالت قول‌دادن به خود می‌گیرند. سپس با خم‌شدن به عقب و چرخش بر روی نوک انگشتان پا، ضمن خواندن شعر آهنگین «آبوبه جان آبوبه، دسته گلم شرابه، شراب ما خوردنی، پیش حاکم بُردنی، حاکم دو تا زن کده، دُهله به گردن کده» را با صدای بلند، به اجرای بازی می‌پردازند. در صورت حضور تعداد بیشتری از بازیکنان، این فعالیت به‌صورت نوبتی و با شور و شوق خاصی انجام می‌پذیرد. امروزه گرایش به این بازی سنتی در میان نسل جوان کاهش یافته است.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/145944/%D8%A2%D8%A8%D9%88%D8%A8%D9%87-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 «آبوبه جان بازی دختران افغانستان»، خبرگزاری میزان.]</ref>
 
====بازی خر بیار خروار ببر====
این بازی در منطقه هزارستان، به‌ویژه در فصل تابستان، بین نوجوانان محبوب است و به‌صورت گروهی و سرگرم‌کننده برگزار می‌شود. روش بازی به این صورت است که، ابتدا، بازیکنان به دو گروه تقسیم می‌شوند. یکی از گروه‌ها، با قرعه‌کشی مشخص می‌شود که باید در داخل آب برود و نقش بازیگر را ایفا کند، در حالی که گروه مقابل باید با گفتن حرف «آری» یا «نه» آنها را از آب بیرون بکشد.
 
در مرحله‌ی بازی، گروه بیرون آب، سوال‌هایی در قالب گفتگویی کوتاه درباره رنگ یا ویژگی‌های اشیاء می‌پرسند، برای مثال:
 
*گروه بیرون آب می‌گویند: «گل چه رنگه؟»
*گروه داخل آب پاسخ می‌دهند: «رنگارنگه.»
*دوباره، گروه بیرون آب می‌پرسند: «گل خاله چه رنگه؟»
*گروه داخل آب پاسخ می‌دهند: «سرخ و سپید، رنگارنگه.»
 
این تبادلات ادامه پیدا می‌کند تا زمانی که گروه بیرون آب، با خنده و شادی اعلام می‌کند: «زرد و بیرنگه»، که نشانگر برنده بودن آنها است. در این لحظه، بازیگران جای خود را عوض می‌کنند و نوبت بازی گروه دیگر است. گرچه در بازی، موضوع اصلی «گل» است، اما می‌تواند هر چیز دیگری باشد؛ مثلا ممکن است بگویند: «گاو شاخ دارد». اشتباه زمانی رخ می‌دهد که پاسخ نادرستی بدهند، برای مثال اگر بگویند: «خرش شاخ دارد» و پاسخ نادرست بدهند، بازی به پایان می‌رسد و برنده مشخص می‌شود.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====زنبور آسی بازی====
بازیکنان دور هم حلقه می‌زنند و هر یک مشت گره کرده‌ی خود را بر روی مشت دیگران قرار می‌دهند. با شروع آهنگ «زنبور آسِی کند، کوچ کو بال بیه»، دست‌ها به نوبت حرکت می‌کند و مشت‌ها مانند پره‌های آسیاب می‌چرخند. این چرخش ادامه می‌یابد تا زمانی که مشت اولی به پایین‌ترین موقعیت برسد.
 
مشت بازیکن که در پایان بازی، در بالاترین جایگاه قرار بگیرد، به‌عنوان برنده اعلام می‌شود. برنده با مالش دست‌هایش به یکدیگر، خود را برای دریافت 3 ضربۀ نمادین آماده می‌کند. اما در این میان، هر اشتباه یا تعللی از سوی ضربه‌زننده، موجب بخشودگی ضربه‌ها می‌شود. این بازی ساده که آمیخته‌ای از ریتم، حرکت و شانس است، تمرینی برای هماهنگی و تمرکز به شمار می‌رود.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
====آکو باکو بازی ====
در این بازی دو بازیکن دست‌های خود را کنار هم قرار می‌دهند و یکی از آنها با آهنگی خاص شروع به خواندن می‌کند:  
 
«آکو باکو، دنبه لاکو، چادو چنبر، بیدو انبر، القا زنجیر، کومی کوتور، دانی دونی، ترکش برکش...»  
 
پس از این [[ترانه]]، یکی از بازیکنان انگشتی را که به‌عنوان «انگشت حساب» مشخص شده است، بیرون می‌کشد. این روند ادامه پیدا می‌کند تا تنها دو انگشت باقی بماند. در این مرحله، بازیکن حسابگر جملهٔ پایانی را می‌خواند:  
 
«شبتل خور گاو پربی!» 
 
هر کس که انگشت او در پایان به عنوان شبتل‌خور انتخاب شود، بازنده محسوب می‌شود. مجازات بازنده این است که باید دست‌های خود را به هم بساید و ۳ ضربهٔ نمادین از حریف دریافت کند. این بازی ترکیبی از شانس، ریتم و سرگرمی است که در گذشته میان کودکان رواج داشت.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
==='''د. سرگرمی‌های فصلی و عمومی'''===
این دسته از بازی‌ها عبارتند از:
 
====تخم‌مرغ جنگی====
بازی [[تخم مرغ|تخم مرغ‌]] جنگی از جمله سرگرمی‌های سنتی و محبوب در افغانستان محسوب می‌شود که به‌ویژه در ایام [[نوروز]] در جاهای تفریحی و پارک‌های عمومی برگزار می‌شود. این بازی که نشان‌دهندۀ بخشی از فرهنگ عامۀ افغانستان است، با مشارکت گستردۀ اقشار مختلف جامعه از کودکان تا بزرگسالان رواج دارد.
 
در این بازی ساده اما جذاب، دو نفر با در دست‌داشتن تخم مرغ‌های آب‌پز سفت‌شده، تخم مرغ‌های خود را به یکدیگر می‌کوبند. تخم مرغی که در این برخورد زودتر شکسته شود، نشان‌دهندۀ بازنده‌بودن صاحب آن است و تخم مرغ شکسته‌شده به‌عنوان جایزه به برندۀ بازی تعلق می‌گیرد.
 
این بازی نه تنها در میان جوانان محبوبیت دارد، بلکه بسیاری از خانواده‌های افغانستانی نیز آن را به‌مثابۀ یک فعالیت جمعی و شاد در کنار سایر مراسم نوروزی انجام می‌دهند. این سنت دیرینه، علاوه‌بر ایجاد فضایی شاد و مفرح، به تقویت پیوندهای خانوادگی و اجتماعی نیز کمک می‌کند.<ref>[https://farsnews.ir/social/1331712780000838681/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%DB%8C%D8%AF-%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2-+-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 «نگاهی به بازی‌های سنتی مردم افغانستان در عید نوروز + عکس»، خبرگزاری فارس.]</ref>
 
====بازی یخمالک====
در فصل زمستان که محدودیت‌های آب‌وهوایی و امکانات، امکان بازی‌های متعارف را در مناطق روستایی افغانستان محدود می‌سازد، بازی‌های سنتی مانند یخمالک و پاغُنده به‌عنوان سرگرمی‌های محبوب کودکان و نوجوانان مطرح می‌شود. این بازی‌ها که با کمترین امکانات و در ساده‌ترین فضاهای برفی اجرا می‌شوند، به‌عنوان بخشی از سنت‌های زمستانی این مناطق محسوب می‌شود. ترانه‌سراهای محلی، این بازی کودکانه و زمستانی را در قالب شعر کودکانه به‌تصویر کشده‌اند که به‌عنوان بخشی از فرهنگ شفاهی مردم افغانستان سینه‌ به سینه نقل شده و به نسل‌ها بعدی رسیده است:<ref>[https://baagh.blogfa.com/1392/11 «یخمالک»، وبلاگ باغ.]</ref>
{{آغاز نستعلیق}}
{{شعر|نستعلیق}}
{{شعر|نستعلیق}}
  {{ب|یک‏روز برفی، در خانه بودم|گُل بود بخاری، پروانه بودم}}
  {{ب|یک‏روز برفی، در خانه بودم|گُل بود بخاری، پروانه بودم}}
خط ۲۴۸: خط ۱۱۴:
{{پایان نستعلیق}}
{{پایان نستعلیق}}


=='''۵. بازی‌های مبتنی بر شانس و حدس'''==
=='''بازی‌های حدسی'''==
در این بازی‌ها، عنصر شانس و توانایی حدس زدن نقش اصلی را ایفا می‌کند.
در این بازی‌ها، عنصر شانس و توانایی حدس‌زدن نقش اصلی را ایفا می‌کند.
 
===تاشه‌بازی===
این بازی با دو گروه شش‌نفره یا بیشتر انجام می‌شود. ابتدا، اعضای هر گروه یارگیری می‌کنند و سپس با انداختن سنگ (تر یا خشک)، مشخص می‌شود که کدام گروه بازی را شروع می‌کند. گروه اول، شیء یا سنگی مخفی می‌کند و گروه دوم باید آن را پیدا کند.
 
اگر گروه دوم نتواند شیء مخفی‌شده را پیدا کند، گروه اول، افراد گروه مقابل را بر پشت خود سوار کرده دور میدان می‌چرخد. در این حالت، بازیکنان به‌صورت حرکت‌های دورانی ادامه می‌دهند تا به هر کدام از بازیگران برسند و بپرسند: «سواره یا پیاده؟» اگر بازیکن جواب دهد: «سواره»، باید بر پشت دیگران بماند و ادامه دهد. اگر پاسخ دهد: «پیاده»، آن فرد را از سواری برمی‌دارند.
 
تمام سه نفر که در این حالت، بازی را باخته‌اند، باید حریف خود را سواری دهند. پس از پایان سواری، بازی از نو آغاز می‌شود. اندازۀ دور میدان برای سواری، تعیین می‌شود و هر فرد می‌تواند 2 دور، دور میدان بچرخد. پس از چند دور، بازی گروهی پایان می‌پذیرد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>  
 
===تَشکِی بازی===
این بازی با حداقل هشت نفر یا بیشتر اجرا می‌شود و در ابتدای بازی، بازیکنان پشت سر یکدیگر صف‌آرایی می‌کنند. سپس، یک نفر به‌عنوان سردسته انتخاب می‌شود. سردسته، تکه‌چوبی را در کف دست افراد قرار می‌دهد. فردی که در کنار فردی است که تکه چوب در دست او قرار گرفته است، باید به‌طور سریع متوجه شده و با پا از پشت به فرد مقابل ضربه بزند. در این حالت، شخص کارا باید تکه‌چوب را به سردسته برساند، تا سردسته نیز این تکه را در کف دست بازیکن دیگری بگذارد.
 
اگر هنگام قراردادن تکه‌چوب در کف دست یکی از بازیکنان، فرد کنار دستی او متوجه این کار نشود، شخص تکه‌چوب را برمی‌دارد و فرار می‌کند. در این صورت، فرد کنار دستی باید دوان دوان به دنبال او دویده و تکه‌چوب را از دست او بگیرد. اگر شخص تکه‌چوب را بگیرد و بتواند خودش را به محل مشخص شده (که از قبل تعیین شده است) برساند، فرد تعقیب‌کننده باید او را سوار بر کول خود کرده و تا محل صف بازیکنان او را همراهی کند. اگر شخص تعقیب‌کننده موفق شود تکه‌چوب را بگیرد، آن شخص را بر دوش خود سوار کرده و به صف بازیکنان برمی‌گرداند و این روند تا پایان بازی ادامه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
 
===بازی غلغله شیطان===
بازی «غلغله شیطان» نیز از سرگرمی‌های آموزشی و گروهی در میان کودکان و نوجوانان افغانستان شناخته می‌شود که در مناطق شهری و روستایی نزدیک به شهرها رواج دارد. این بازی که فراتر از یک فعالیت تفریحی ساده است، به‌صورت غیرمستقیم به آموزش قواعد اجتماعی، [[مسئولیت‌پذیری]] و کار گروهی می‌پردازد. نحوۀ اجرای بازی مبتنی بر ایجاد چندین گودال کوچک توسط شرکت‌کنندگان در اطراف یک گودال مرکزی به نام «خانه شیطان» است. بازیکنان به نوبت توپی را به سمت گودال مرکزی پرتاب می‌کنند و در صورت خطا در پرتاب و ورود توپ به گودال دیگران، صاحب آن گودال موظف است بر شانه پرتاب کننده بنشیند تا وی بتواند توپ را به درستی به مقصد برساند.


پیچیدگی آموزشی این بازی زمانی نمایان می‌شود که توپ با موفقیت به گودال مرکزی وارد شود. در این مرحله، تمامی بازیکنان متفرق شده و پرتاب کنندۀ اصلی باید با نشانه‌گرفتن یکی از آنها با توپ، فردی را برای انجام تکلیف نهایی انتخاب کند. فردی که مورد اصابت قرار گیرد، مسئولیت بازگرداندن توپ به گودال مرکزی را بر عهده می‌گیرد. این چرخۀ تعاملی مهارت‌های حرکتی و هدف‌گیری را تقویت می‌کند و مفاهیم مهمی چون پذیرش مسئولیت پیامدهای اعمال، احترام به نوبت و اهمیت همکاری گروهی را در قالب بازی به شرکت‌کنندگان می‌آموزد.<ref>[https://www.ibna.ir/news/287753/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B2%DA%A9%D8%B4%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%B3%D9%86%DA%AF «​بازهای محلی هرات منتشر شد/ از بزکشی تا هفت سنگ»»، خبرگزاری ایبنا.]</ref>
'''تاشه‌بازی''': بازی گروهی با دو گروه شش‌نفره یا بیشتر. یک گروه شیء یا سنگی را پنهان می‌کند و گروه دیگر باید آن را پیدا کند. اگر گروه دوم موفق نشود، گروه اول اعضای گروه مقابل را بر پشت خود سوار کرده و دور میدان می‌چرخانند. در این حالت، از سوارشدگان می‌پرسند: «سواره یا پیاده؟» اگر پاسخ «سواره» دهند، بر پشت دیگران می‌مانند و اگر «پیاده» گویند، از سواری برداشته می‌شوند. هر بازیکن می‌تواند دو دور میدان را بچرخد و پس از آن، بازی از نو آغاز می‌شود.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


===شاه‌دزدبازی===
'''تَشکی‌بازی''': بازی با حداقل هشت نفر که در صف پشت سر هم قرار می‌گیرند و یک نفر به‌عنوان سردسته انتخاب می‌شود. سردسته تکه‌چوبی را در کف دست یکی از بازیکنان قرار می‌دهد و فرد کنار دستی باید با سرعت متوجه شده و با پا به فرد مقابل ضربه بزند. اگر فرد کنار دستی متوجه نشود، صاحب تکه‌چوب فرار می‌کند و فرد کنار دستی باید او را تعقیب کند. اگر فراری به محل مشخص‌شده برسد، تعقیب‌کننده باید او را سوار بر کول خود کند و به صف بازگرداند. در غیر این صورت، تعقیب‌کننده برنده شده و فراری را سوار بر دوش خود به صف برمی‌گرداند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
این بازی توسط گروهی بین ۵ تا ۱۰ نفر انجام می‌شود و از یک جعبۀ کبریت استفاده می‌شود. ابتدا، اعضا دور جعبه جمع می‌شوند و برای هر ضلع کبریت یک نام مانند شاه، دزد، وزیر و جلاد، انتخاب می‌کنند. سپس، نوبتی کبریت را بالا پرتاب می‌کنند و هنگامی که کبریت روی زمین می‌افتد، آن ضلع که روی زمین قرار می‌گیرد، مشخص می‌کند که چه کسی در آن لحظه شاه، وزیر، یا جلاد است. اگر روی زمین، تخت بیفتد، فرد از بازی رد می‌شود. در ادامه، فردی که شاه است، دستور می‌دهد تا جلاد دزد یا فرد خاصی را مجازات کند. مجازات ممکن است با صلاح‌دید شاه و به سختی انجام شود.


نوع دیگر این بازی، با کبریت و با استفاده از اعداد انجام می‌شود. در این حالت، هر ضلع کبریت، یک عدد خاص دارد. دو گروه جداگانه، نوبتی کبریت را پرتاب می‌کنند و اعداد روی زمین می‌ماند. سپس، جمع اعداد هر گروه محاسبه می‌شود. پس از آن، عدد بزرگ‌تر از عدد گروه مقابل کم می‌شود و نتیجه حاصل، تعداد ضربه‌هایی است که گروه برنده بر روی گروه مقابل می‌زند. این فرآیند تا تعیین برندۀ نهایی ادامه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
'''غلغله شیطان''': بازی گروهی و آموزشی است که در آن چندین گودال کوچک اطراف یک گودال مرکزی (خانه شیطان) ایجاد می‌شود. بازیکنان به نوبت توپی را به‌سمت گودال مرکزی پرتاب می‌کنند. اگر توپ وارد گودال دیگران شود، صاحب آن گودال باید بر شانه پرتاب‌کننده بنشیند تا وی بتواند توپ را به مقصد برساند. هنگامی که توپ وارد گودال مرکزی شود، تمام بازیکنان متفرق شده و پرتاب‌کننده با نشانه‌گرفتن یکی از آنها با توپ، فردی را برای بازگرداندن توپ به گودال مرکزی انتخاب می‌کند.<ref>[https://www.ibna.ir/news/287753/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D9%84%DB%8C-%D9%87%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%B2%DA%A9%D8%B4%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%B3%D9%86%DA%AF «​بازهای محلی هرات منتشر شد/ از بزکشی تا هفت سنگ»»، خبرگزاری ایبنا.]</ref>


===چم‌پوتک‌‌بازی===
'''شاه‌دزدبازی''': بازی گروهی ۵ تا ۱۰ نفره با استفاده از جعبه کبریت. هر ضلع کبریت نامی مانند شاه، دزد، وزیر و جلاد دارد. بازیکنان به نوبت کبریت را پرتاب کرده و بر اساس ضلعی که روی زمین می‌افتد، نقش‌های خود را مشخص می‌کنند. شاه دستور می‌دهد که جلاد دزد یا فرد خاصی را مجازات کند. در نوع دیگر، هر ضلع کبریت دارای عددی است و مجموع اعداد گروه‌ها محاسبه شده و اختلاف آنها تعداد ضرباتی است که گروه برنده به گروه بازنده وارد می‌کند. بازی تا تعیین برنده نهایی ادامه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
در چَم‌پُوتَک‌‌بازی دو گروه حداقل پنج نفره یا بیشتر شرکت می‌کنند. ابتدا، با قرعه‌کشی، تعیین می‌شود که چه کسی بازی را شروع می‌کند. برای این منظور، یک طرف سنگی را تر و آن را به سمت بالا پرتاب می‌کنند. گروهی که بر اساس نتیجۀ پرتاب، تصمیم می‌گیرد بازی را آغاز کند، با گرفتن همدیگر، سر خود را به هم می‌گیرند و اطراف خود را نمی‌بینند.


سپس، رییس یا سرگروه مقابل، چشم‌های سرگروه حریف را با یک دستمال می‌بندد. گروه خود را دستور می‌دهد که با دست، به سر یا پشت حریف بزنند. پس از این، سرگروه با صدای بلند، می‌پرسد: «که بود؟» اگر فرد زننده درست شناسایی شود، برندۀ بازی است. کسی که ضربه زده باید سر خودش را زیر چادر کند یا سرگروه چشمان او را می‌بندد. بازی تا زمانی ادامه پیدا می‌کند که با توافق کامل تمام اعضا، بازی خاتمه یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
'''چم‌پوتک‌بازی''': این بازی، دو گروه حداقل پنج نفره، نیاز دارد. با قرعه‌کشی، یک گروه شروع می‌کند و سرگروه مقابل با دستمال چشم‌بندی می‌شود. اعضای گروه دیگر با دست به سر یا پشت حریف می‌زنند و سرگروه باید حدس بزند که چه کسی ضربه زده است. اگر حدس درست باشد، آن گروه برنده است. در غیر این صورت، فرد ضربه‌زننده مشخص شده و بازی ادامه می‌یابد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/236/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


===بازی تق و جفت===
'''تق و جفت''': بازی در فصل تابستان با هسته‌های میوه مانند زردآلو و بادام انجام می‌شود. یک بازیکن هسته‌ها را در کف دست مخفی کرده و از رقیب می‌خواهد حدس بزند که تعداد آنها زوج است یا فرد. اگر حدس درست باشد، هسته‌ها به برنده تعلق می‌گیرد. اگر اشتباه باشد، باید به تعداد هسته‌های حدس‌زده به برنده بپردازد.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>
این بازی به‌طور غالب در فصل تابستان، زمانی که هسته‌های باغ‌های میوه مانند زردآلو و [[بادام]] فراوان است، انجام می‌شود. روش بازی این است که یک بازیکن، تعدادی هسته را در کف دست مخفی می‌کند و از رقیب درخواست می‌کند که حدس بزند که آیا تعداد هسته‌ها جفت (زوج) است یا تک (فرد). اگر حدس رقیب درست باشد، برنده، هسته‌ها را می‌گیرد و صاحب آنها می‌شود. ولی اگر حدس اشتباه باشد، باید به مقدار هسته‌هایی که حدس زده، به برنده بدهد. طول زمانی این بازی به میزان هسته‌های مورد بازی بستگی دارد و به‌طور معمول بر اساس تعداد هسته‌ها تعیین می‌شود. این بازی، ساده و همزمان سرگرم‌کننده است و علاوه‌بر تفاوت در حدس، تمرین حافظه و دقت بازیگران را تقویت می‌کند.<ref>[https://jaghori1.blogfa.com/post/242/%D8%AF%D8%B1%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DA%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%AF%D9%88%D9%85- «درنگی بر بازی های هزارگی»، وبلاگ جاغوری یک.]</ref>


==پانویس==
==پانویس==