رئیسعلی دلواری، رهبر مبارزان جنوب در تنگستان و بوشهر علیه نیروهای انگلیس در زمان جنگ جهانی اول.
رئیسعلی دلواری، مشروطهخواه و رهبر مقاومت مسلحانهٔ جنوب ایران در برابر اشغالگری انگلیس طی جنگ جهانی اول بود. وی که زادهٔ روستای دلوار بوشهر بود، با تکیه بر فتوای مراجع تقلید شیعه، نیروهای محلی تنگستان را سازماندهی کرد و با جنگهای چریکی مانع از تسلط آسان انگلیسیها بر منطقه شد. دلواری سرانجام در ۳۴ سالگی، با توطئهٔ مستقیم انگلیس و توسط یک عامل نفوذی ترور شد و پیکرش در قبرستان وادیالسلامنجف به خاک سپرده شد. وی در تاریخ معاصر ایران نماد استعمارستیزی است و سالروز کشتهشدن او در تقویم رسمی ایران با عنوان روز ملی مبارزه با استعمار به ثبت رسیده است.
زندگینامه
تولد و خانواده
رئیسعلی دلواری در روستای دلوار از توابع استان بوشهر به دنیا آمد.[۱] پدر او زایر محمد و مادرش شهین نام داشتند.[۲] تولد وی در منابع مختلف در سال ۱۲۶۰ش،[۳] ۱۲۶۱ش[۴] و ۱۲۶۳ش[۵] نقل شده است. خاندان رئیسعلی در اصل، از لرهای نورآباد ممسنی بودهاند.[۶]
سالهای آغازین زندگی و مهارتآموزی
رئیسعلی در هفت سالگی به مکتب رفت و قرآن، گلستانسعدی، اشعار نظامی و شاهنامهفردوسی را آموخت.[۷] وی اگرچه تحصیلات مداوم نداشت، اما از معلومات روز بهرهمند بود. او مانند همسالان خود در تنگستان، مهارتهای تیراندازی و سوارکاری و آیین پهلوانی را به رسم ساحلنشینان آموخت.[۸] وی در کنار پدر علاوهبر کدخداگری، به کار کشاورزی مشغول بود و به جزایر شیخنشین سفر کرده بود.[۹]
دوران زندگی و پیشینه خانوادگی
بر اساس گزارش منابع، در دورهٔ زندگی دلواری، بهدلیل ناتوانی حکومت مرکزی قاجار و نفوذ قدرتهای خارجی ازجمله انگلیس، مناطق جنوبی ایران ازجمله تنگستان، دشتستان و دشتی با محرومیتهای گسترده سیاسی، اقتصادی و اجتماعی روبهرو بودند. اداره این مناطق عمدتاً مبتنی بر نظام ملوکالطوایفی و بر عهده خانها و کدخداهای محلی بود. پدر دلواری، زائر محمد، کدخدای دلوار (در ۳۶ کیلومتری بوشهر) و روستای همجوار آن، محمدعامری (مدومری) بود. زائر محمد علاوه بر اداره امور محلی، به کشاورزی و تجارت نیز اشتغال داشت. وی فردی مذهبی، صاحب حسینیه و دارای پایگاه اجتماعی و نفوذ مردمی در منطقه بود. خضوع و مردمداری او در کنار اعتقادات دینی، وی را مورد احترام مردم منطقه ساخته بود. رئیسعلی در چنین خانوادهای و تحت تأثیر باورهای مذهبی و موقعیت اجتماعی والدین خود پرورش یافت.[۱۰] پدر رئیسعلی، بعدها به لقب معینالاسلام معروف شد.[۱۱]
همسر و فرزندان
بر اساس منابع، رئیسعلی دلواری در طول حیات خود چهار بار ازدواج کرد. یکی از همسران او بانو خیری، اهل روستای انبارک بود که تا زمان کشتهشدن رئیسعلی با وی زندگی میکرد و پس از آن به زادگاه خود بازگشت. از رئیسعلی دلواری تنها یک پسر به نام عبدالحسین، معروف به بهادر شهیدی به یادگار ماند. فرزندان عبدالحسین و نوههای رئیسعلی نیز سه نفر به نامهای غلامحسین، فرنگیس و گلاندام بودند. گلاندام شهیدی، آخرین نوهٔ وی، در خرداد ۱۳۹۴ش درگذشت.[۱۲][۱۳][۱۴]
فعالیتهای سیاسی و مبارزاتی
آغاز مبارزات سیاسی
رئیسعلی در آغاز مشروطیت، ۲۵ ساله و از پیشتازان مشروطهخواه در جنوب کشور بود و در گروههای انقلابی و مشروطهطلب بوشهر، تنگستان و دشتی فعالیت میکرد.[۱۵] دوران جوانی او با گسترش استعمار انگلیس در منطقه خلیج فارس همراه بود. رئیسعلی یکی از عناصر اصلی در قیام مردم جنوب، مقابل نیروهای انگلیس بود.[۱۶][۱۷]
مشارکت در نهضت مشروطه
در دوران مخالفت محمدعلیشاه قاجار با مشروطیت، معروف به دوران استبداد صغیر، رئیسعلی به همراه دیگر مشروطهخواهان جنوب ایران، علیه حکومت مرکزی وارد عمل شد.[۱۸] در سال ۱۲۸۷ش، وی با درخواست و حمایت روحانیون و چهرههای مخالف استبداد، ازجمله ملاعلی تنگستانی و سید مرتضی مجتهد اهرمی، شهر بوشهر را از کنترل نیروهای وفادار به محمدعلیشاه خارج کرد و حدود ۹ ماه در تسلط آنها بود.[۱۹] در جریان این رویدادها، نیروهای مشروطهخواه گمرک بوشهر را که در تصرف نیروهای انگلیسی بود، به تصرف خود درآوردند. این اقدام منجر به مداخله نظامی نیروهای انگلیسی در منطقه شد و به آغاز درگیری میان نیروهای محلی و نیروهای انگلیسی انجامید که تا سالهای جنگ جهانی اول استمرار یافت.[۲۰]
نبرد دلوار و بوشهر
تصویر منسوب به رئیسعلی دلواری و همرزمانش
در آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴م، با وجود اعلام بیطرفی دولت ایران، نیروهای امپراتوری روسیه از شمال و انگلیس از جنوب وارد قلمرو ایران شدند. در ۱۷ مرداد ۱۲۹۴ش، نیروی دریایی انگلیس عملیات اشغال بوشهر و نواحی ساحلی آن را آغاز کرد. در پی اعتراض گروهی از ساکنان محلی، ۱۴ نفر از معترضان دستگیر و به هندوستان تبعید شدند. در پی این رویدادها، رئیسعلی با دریافت فتوای جهاد از مراجع نجف ازجمله میرزا محمدتقی شیرازی که توسط شیخ محمدحسین برازجانی تأیید و ابلاغ شده بود، برای مقاومت مسلحانه اقدام کرد. وی به همراه حسین دشتی در اوایل ماه رمضان ۱۳۳۳ق، طی نشستی در عمارت سید محمدرضا کازرونی، آمادگی خود را برای دفاع از بوشهر اعلام کرد.[۲۱]
همزمانی مقاومت جنوب با جنگ جهانی اول و حضور مأموران آلمانی در بوشهر برای تقابل با انگلیس، این ادعا را مطرح کرده بود که این مبارزات با تحریک آلمانها شکل گرفته است. با این حال، اسناد تاریخی نشان میدهد که درگیری مستقل رئیسعلی دلواری و نیروهای محلی با ناوها و نظامیان انگلیس در خلیج فارس، پیش از ورود مأموران آلمانی به منطقه آغاز شده بود.[۲۲]
همزمان با حضور نیروهای انگلیس در بوشهر، عملیات برای تسلط بر منطقه دلوار نیز آغاز شد. در واکنش به این اقدام، ائتلافی از نیروهای محلی به رهبری رئیسعلی، شیخ حسینخان چاهکوتاهی و زائر خضرخان اهرمی برای مقابله با آنها که تعداد آنها حدود ۵۰۰۰ نفر تخمین زده شده است، شکل گرفت. نیروهای محلی تنگستان با استفاده از تاکتیکهای چریکی تا تابستان ۱۹۱۵م عملیاتی را علیه قوای انگلیس پیش بردند. این مقاومت موجب شد تا انگلیس نیروهای کمکی از عراق و هند به بوشهر اعزام کرده و دلوار را هدف بمباران قرار دهد.[۲۳]
پیش از پیشروی قوای انگلیس به سوی شیراز، مقامات انگلیسی تلاش کردند با ارسال نمایندگانی رئیسعلی را متقاعد به توقف درگیری کنند. به وی پیشنهاد شد که در ازای پایان دادن به مقاومت و اجازه پیاده شدن قوای انگلیس در خلیج فارس، مبلغ ۴۰ هزار پوند دریافت کند. رئیسعلی این پیشنهاد را با استناد به لزوم حفظ استقلال ایران رد کرد. پس از این رویداد، نامهای تهدیدآمیز از سوی مقامات انگلیس مبنی بر تخریب خانهها و قطع نخلستانها در صورت ادامه نبرد ارسال شد. رئیسعلی در پاسخ، با اشاره به موقعیت جغرافیایی منطقه که از تیررس تخریب کامل خارج است، بر ادامه مقاومت تا آخرین حد امکان تأکید کرد.[۲۴]
رئیسعلی دلواری پیش از حمله انگلیس، دلوار را تخلیه و با عقبنشینی تاکتیکی، در یک شبیخون با ۴۰۰ تفنگچی، حدود ۶۰ نظامی انگلیسی را کشت و آنها را وادار به عقبنشینی کرد. پس از آن، حملات چریکی به پایگاههای انگلیس در بوشهر تا شهریور ۱۲۹۴ش ادامه یافت؛ عملیاتهایی که طبق خاطرات افسران خارجی حاضر در منطقه، حتی در وضعیت روزهداری انجام میشد. این مقاومت که با فتوای علما و در اوج ضعف دولت مرکزی ایران طی جنگ جهانی اول شکل گرفت، یکی از پیروزیهای نظامی نیروهای ایرانی در برابر قوای بیگانه پس از جنگهای ایران و روسیه محسوب میشود.[۲۵]
پس از کشتهشدن رئیسعلی، مقاومت جنوب متوقف نشد و توسط چهرههایی چون زائر خضرخان اهرمی و شیخحسین چاهکوتاهی تداوم یافت. نیروهای محلی با اقداماتی نظیر مسدود کردن مسیر بوشهر به شیراز (جاده شاهی) و بازداشت یکی از مقامات انگلیسی، فشارها را بر انگلیس حفظ کرده و آنها را به پذیرش خواستههای خود وادار کردند.[۲۶]
دیدگاهها دربارهٔ رئیسعلی دلواری
رئیسعلی دلواری در منابع به عنوان فردی شجاع، پایبند به باورهای مذهبی و دارای مهارتهای بالای نظامی از جمله تیراندازی دقیق و چابکی در برابر دشمن توصیف شده است. گزارشها حاکی از آن است که وی به دلیل صداقت، تواضع، حسنخلق و ارتباط نزدیک و همدلانه با طبقات مختلف مردم، از جایگاه اجتماعی و محبوبیت بالایی در منطقه برخوردار بود. این نفوذ اجتماعی و محبوبیت تا جایی گسترش یافت که نام او به فرهنگ عامه و لالاییهای زنان جنوب ایران نیز راه پیدا کرد.[۲۷]
سید علی خامنهای، رهبر دوم جمهوری اسلامی ایران، در جریان دیدار با اهالی دلوار، از رئیسعلی دلواری به عنوان نماد مبارزه با استعمار انگلیس یاد کرده است.[۲۸] بر اساس دیدگاه وی، تبیین ویژگیهای شخصیتی و تاریخی رئیسعلی میتواند بهعنوان عاملی برای بازدارندگی اجتماعی در برابر تهدیدات سیاسی و فرهنگی عمل کند. رهبر جمهوری اسلامی معتقد است که مبارزات دلواری در ناکام گذاشتن برنامههای بیگانگان برای تسلط بر ایران مؤثر بوده و موجب تقویت عزت نفس ملی و میهنپرستی در چارچوب پیروی از عالمان دینی شده است.[۲۹]
عوامل موفقیت و محبوبیت دلواری
برخی از عوامل موفقیت و محبوبیت دلواری عبارتند از:
الگوپذیری از واقعه عاشورا: بر پایه منابع موجود، باورهای شیعی و الگوپذیری از واقعه عاشورا، نقش محوری در شکلگیری انگیزه و اراده مبارزاتی رئیسعلی دلواری در تقابل با نیروهای بیگانه داشته است.
پیروی از علمای دینی: وی مبارزات خود را با هماهنگی و تأیید علمای دینی پیش میبرد. او با اتکا به مفاهیم فقهی و شیعی نظیر اصل تولی و تبری، از روحانیون حامی مقاومت پیروی میکرد و همزمان منتقد چهرههای مذهبی بود که در برابر حضور نظامی انگلیس در جنوب ایران سکوت اختیار کرده بودند.
آرامگاه رئیسعلی دلواری در قبرستان وادیالسلام نجفسازماندهی نیروهای محلی: استفاده از ظرفیت نیروهای داوطلب مردمی از عوامل اصلی موفقیتهای نظامی وی بهشمار میرود.[۳۰] مقاومت محلی تحت رهبری رئیسعلی دلواری با مشارکت اقشار مختلف جمعیتی از جمله جوانان و زنان دلوار و نواحی پیرامون آن همراه بود؛ به گونهای که در جریان نبردها، مواردی از درگیری مستقیم زنان با نظامیان بریتانیایی نیز گزارش شده است. افزون بر این، اصناف و بازرگانان بوشهر نقش مهمی در پشتیبانی مالی و تدارکاتی از نیروهای مقاومت ایفا میکردند.[۳۱]
شهادت
رئیسعلی دلواری در ۱۲ شهریور ۱۲۹۴ش در منطقهٔ تنگک صفر زمانی که قصد شبیخون به نیروهای انگلیسی را داشت بهدست فردی به اسم غلامحسین تنگکی که با نیروهای انگلیس همراه بوده، از پشت مورد هدف گلوله قرار گرفت و در ۳۴ سالگی شهید شد.[۳۲] بر پایه گزارش منابع تاریخ، تا دههها تصور میشد قتل رئیسعلی دلواری صرفاً ناشی از یک خصومت محلی بوده است؛ اما اسناد تاریخی نشان داد که این ترور با توطئه و هدایت مستقیم انگلیس انجام شده است. ابعاد پنهان این ماجرا در سال ۱۳۹۳ش با انتشار ترجمهٔ یادداشتهای مستر چیچک، نایبکنسول بریتانیا در بوشهر، آشکار شد. چیچک در خاطرات خود صراحتاً به سازماندهی عملیات ترور رئیسعلی اعتراف کرده است.[۳۳]
پس از شهادت رئیسعلی، جسد او را به گورکسادات و سپس به دهکدهٔ ملگپ در دلوار بردند. روز بعد، او را در صحن امامزاده کلبند دفن کردند؛ اما ششماه بعد، پیکر او را طبق وصیتی که کرده بود به نجف، قبرستان وادیالسلام انتقال دادند. پس از نشر خبر شهادت او نه تنها مردم بوشهر و تنگستان، بلکه مردم در کل ایران به سوگواری پرداختند.[۳۴]
یادبود و تصویرپردازی
حوزه / دستهبندی
عنوان یادبود یا اثر
توضیحات و جزئیات
اماکن و موزهها
خانه موزهٔ رئیسعلی دلواری
تبدیل خانهٔ وی در دلوار با قدمت بیش از ۱۵۰ سال، به موزهٔ مبارزه با استعمار؛ محل نمایش ادوات جنگی، اسناد انگلیسیها و تصاویر دلیران تنگستان.[۳۵]
پارک موزه
احداث و افتتاح پارکی به مساحت یک هکتار بهعنوان موزهٔ رئیسعلی دلواری.[۳۶]
ادبیات و شعر
اشعار محلی و سرودهها
جایگاه ویژهٔ قیام او در ادبیات بومی و سرایش اشعاری در مدح رشادتهای وی توسط شاعرانی نظیر منوچهر آتشی، محمدجواد حامدی و رحمان تنگستانی.[۳۷] همچنین سرودهٔ طاقت آوردی خلیج فارس من، اثر علیرضا قزوه که به این شهید مبارزه با استعمار و مدافعین خلیج فارس تقدیم شده است.[۳۸]
استعاره و تشبیه
پس از رخداد جنگ رمضان، نام رئیسعلی دلواری در دفاع از وطن یادآوری شد و افرادی چون علیرضا تنگسیری به شخصیت او تشبیه شدند.[۳۹]
سینما و تلویزیون
مستند خیری (۱۳۸۹ ش)
در سال ۱۳۸۹ش مستندی به نام خیری، با استناد به مصاحبه و خاطرات خیری، آخرین همسر رئیسعلی دلواری در سال ۱۳۵۲ش، تولید شد.[۴۰]
سریال «دلیران تنگستان»
سریال دلیران تنگستان در ۱۴ قسمت و طی دو سال از ۱۳۵۲–۱۳۵۰ش به کارگردانی همایون شهنواز و تهیهکنندگی ملکساسان ویسی تولید شد و اولینبار، در اسفندماه ۱۳۵۳ش از تلویزیون ملی ایران به نمایش درآمد.[۴۱]
