بنیامین نتانیاهو

بنیامین نتانیاهو؛ سیاست‌مدار و نخست‌وزیر اسراییل.

بنیامین نتانیاهو، رهبر حزب لیکود و نخست‌وزیر اسراییل، فعالیت سیاسی خود را از ۱۹۸۸م با عضویت در کنست و تصدی پست‌هایی همچون سفیر در سازمان ملل و معاون وزیر خارجه آغاز کرد. وی در ۱۹۹۶م برای نخستین‌بار به نخست‌وزیری رسید و پس از یک دوره کناره‌گیری، از ۲۰۰۹م تا ۲۰۲۱م و مجدداً از ۲۰۲۲م به ‌عنوان نخست‌وزیر فعالیت کرده است. سبک رهبری وی مبتنی بر عملگرایی، انعطاف‌پذیری و توانایی در تشکیل ائتلاف توصیف شده و او طولانی‌ترین دوره نخست‌وزیری در تاریخ اسرائیل را ثبت کرده است. از اقدامات مهم دوران نخست‌وزیری او می‌توان به توسعۀ سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین، عادی‌سازی روابط با چند کشور عربی از طریق توافق‌نامه‌های ابراهیم و تشدید درگیری‌ها با فلسطینیان، حزب‌الله لبنان و ایران اشاره کرد. نتانیاهو همچنین با چندین پروندۀ فساد مالی در اسرائیل و حکم بازداشت دیوان کیفری بین‌المللی به اتهام جنایات جنگی مواجه است.

زندگی‌نامه

تولد و کودکی

بنیامین نتانیاهو در ۲۱ اکتبر ۱۹۴۹م در شهر تل آویو متولد شد و دوران کودکی خود را در اورشلیم گذراند. با این حال، به ‌دلیل فعالیت‌های دانشگاهی پدرش، بخشی از این دوران در ایالات متحده سپری شد؛ خانواده او سال‌های ۱۹۵۶م تا ۱۹۵۸م و ۱۹۶۳م تا ۱۹۶۷م، در آمریکا ساکن بودند. همین اقامت‌های موقت، زمینه‌ساز آشنایی اولیه نتانیاهو با زبان انگلیسی، فضای آکادمیک غرب و فرهنگ سیاسی آمریکا شد که بعدها بر بینش سیاسی او تأثیر گذاشت.

نوجوانی و جوانی

دوران نوجوانی نتانیاهو میان اسرائیل و آمریکا سپری شد. او در مدرسه‌ای در پنسیلوانیا تحصیل کرد و پس از پایان دبیرستان، در ۱۹۶۷م به اسرائیل بازگشت تا وارد ارتش شود. این بازگشت، مسیر زندگی او را دگرگون کرد. او به یگان ویژه «سایرت متکل»، یکی از نخبه‌ترین واحدهای کماندویی ارتش اسرائیل، پیوست و به‌عنوان سرباز و سپس فرمانده تیم فعالیت کرد. نتانیاهو در ۱۹۷۲م در عملیات آزادسازی هواپیمای ربوده‌شده سابنا شرکت کرد و در جریان آن زخمی شد. یوناتان نتانیاهو، برادر بزرگتر او، نیز فرمانده نظامی بود و در عملیات انتبه در ۱۹۷۶م کشته شد.

تحصیلات

پس از پایان خدمت نظامی، نتانیاهو به آمریکا بازگشت. او در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) تحصیل کرد و موفق به دریافت مدرک کارشناسی در رشتۀ معماری و کارشناسی ارشد در رشتۀ مدیریت اجرایی شد. همچنین مدتی در رشتۀ علوم سیاسی در دانشگاه هاروارد به تحصیل پرداخت، اما تحصیلات خود را در مقطع دکترا به پایان نرساند و مدرکی از این دانشگاه کسب نکرد. تحصیل در MIT و زندگی در آمریکا موجب شد که نتانیاهو در مقایسه با بسیاری از سیاستمداران اسرائیلی، ارتباط عمیق‌تری با ساختار قدرت و رسانه در ایالات متحده داشته باشد.

ازدواج و تشکیل خانواده

بنیامین نتانیاهو در دوران تحصیل در بوستون با همسر اول خود، میریام، آشنا شد و با او ازدواج کرد. حاصل این ازدواج، فرزند اولشان به نام «نوا» بود. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه هاروارد، نتانیاهو در یک دفتر مشاوره مالی مشغول به کار شد و همزمان به فعالیت‌های اطلاعاتی اسرائیل در ایالات متحده نیز پرداخت. نتانیاهو در ۱۹۸۰م با سارا بن آرتزی (متولد ۵ نوامبر ۱۹۵۸م در اسرائیل) ازدواج کرد. سارا روان‌شناس تربیتی است و این زوج صاحب دو پسر به نام‌های یائیر (متولد ۱۹۹۱م) و آونی (متولد ۱۹۹۴م) هستند.

ویژگی‌های شخصیتی

ویژگی‌های شخصیت بنیامین نتانیاهو از منظر روانشناختی با الگوی شخصیت‌های ضداجتماعی یا سایکوپاتیک مقایسه و توصیف شده است. از دیدگاه آنان، رفتارهای او شامل تمایل بالا به قدرت، کاهش قابل توجه اضطراب و بی‌توجهی به نظرات دیگران است. به گفته پژوهشگران، مهم‌ترین انگیزه در این نوع شخصیت، حفظ قدرت است و رفتارهای خشن و پرخاشگرانه او نشانه‌ای از ترس از دست‌دادن آن تلقی می‌شود. از منظر برخی ناظران، نتانیاهو در طول دوران نخست‌وزیری خود با بی‌توجهی به هزینه‌های انسانی و اصرار بر ادامه جنگ‌ها، این ویژگی‌ها را به نمایش گذاشته است.

زمینه‌ها و عوامل تربیتی

به نظر پژوهشگران خانوادۀ نتانیاهو در کنار تأثیرات فرهنگی و سیاسی، نقشی تعیین‌کننده در شکل‌گیری شخصیت و نگرش‌های بنیامین نتانیاهو ایفا کرد. او در فضایی رشد یافت که تاریخ، فرهنگ و سیاست یهودی در کانون توجه قرار داشت و از کودکی با مباحث سیاسی و گفتمان‌های صهیونیستی آشنا شد. آموزه‌های پدرش، بن‌صیون نتانیاهو، که از مورخان برجسته صهیونیسم تجدیدنظرطلب بود، بر اهمیت اتحاد یهودیان، بازگشت به سرزمین موعود و تداوم دولت اسرائیل تأکید داشت. این ارزش‌ها که در سخنرانی‌های نتانیاهو بازتاب یافته، بخشی از هویت ملی و مبانی تصمیم‌گیری سیاسی او محسوب می‌شود. به‌گفتۀ پژوهشگران، میراث خانوادگی و تربیت اولیۀ نتانیاهو، نه‌تنها به او درک عمیقی از تاریخ و چالش‌های اسرائیل بخشید، بلکه مسیر او را به‌سوی رهبری یک دولت امنیت‌محور هموار کرد. این زمینه‌های خانوادگی، در کنار تجربۀ زیستی او در اسرائیل و آمریکا، به شکل‌گیری شخصیتی سیاسی انجامید که همواره بر ضرورت بقا و امنیت اسرائیل تأکید داشته است.

فعالیت‌های سیاسی

مسئولیت‌های مختلف

بنیامین نتانیاهو فعالیت سیاسی خود را از ۱۹۸۸م با ورود به کنست از حزب راست‌گرای لیکود آغاز کرد و در دولت‌های راست‌گرا به معاونت وزارت خارجه رسید. وی از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸م به‌عنوان سفیر اسرائیل در سازمان ملل متحد خدمت کرد. در۱۹۹۳م رهبری لیکود را به‌دست آورد و در ۱۹۹۶م برای نخستین‌بار به نخست‌وزیری اسرائیل رسید. او در این دوره، بخشی از خاک شهر الخلیل و برخی مناطق کرانه باختری را به حکومت خودگردان فلسطین واگذار کرد. نتانیاهو پس از شکست در انتخابات ۱۹۹۹م رهبری لیکود را به آریل شارون واگذار کرد و مدتی از سیاست کناره گرفت. در ۲۰۰۲م به‌عنوان وزیر امور خارجه و سپس در ۲۰۰۳م به‌عنوان وزیر دارایی منصوب شد. در ۲۰۰۵م در اعتراض به طرح خروج از غزه و تخلیۀ شهرک‌ها استعفا داد و بار دیگر رهبری لیکود را به دست گرفت. از ۲۰۰۹م تا ۲۰۲۱م دوباره نخست‌وزیر بود و در ۲۰۲۲م بار دیگر به قدرت بازگشت. او با تشکیل ائتلاف‌های راست‌گرا و مذهبی، طولانی‌ترین دورۀ نخست‌وزیری تاریخ اسرائیل را ثبت کرده است.

سبک رهبری

به‌گفتۀ پژوهشگران، سبک رهبری بنیامین نتانیاهو با تاب‌آوری سیاسی و توانایی در تشکیل ائتلاف مشخص می‌شود که او را به یکی از تأثیرگذارترین شخصیت‌های تاریخ اسرائیل تبدیل کرده است. از منظر آنان، رویکرد او مبتنی بر عملگرایی و انعطاف‌پذیری است و در طول دوران سیاسی خود، ائتلاف‌هایی را در سراسر طیف سیاسی شکل داده است. این انعطاف‌پذیری اگرچه گاهی به امتیازات سیاستی انجامیده، اما به او امکان داده تا مسیری مستقل را دنبال کند. به‌گفتۀ تحلیلگران، نتانیاهو نقش خود را در سیاست اسرائیل بارها بازتعریف کرده و از سوی حامیان به‌دلیل زیرکی استراتژیک و رهبری قاطع تحسین شده، در حالی که منتقدان او را نیرویی قطبی‌کننده و تفرقه‌انگیز ارزیابی کرده‌اند.

دست‌آوردها

در حوزه نظامی و امنیتی، نتانیاهو در دوران نخست‌وزیری خود بر توسعه فناوری‌های دفاعی پیشرفته متمرکز بوده است. از جمله مهم‌ترین اقدامات وی، تقویت سیستم دفاع موشکی گنبد آهنین بوده که به‌عنوان یکی از پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاع موشکی جهان شناخته می‌شود. همچنین به نظر برخی تحلیلگران اسرائیل تحت رهبری او در حوزۀ امنیت سایبری و جنگ‌های الکترونیکی به جایگاه پیشروی جهانی دست یافته است. در عرصۀ سیاست خارجی، او به عادی‌سازی روابط اسرائیل با چندین کشور عربی از جمله امارات متحده عربی، بحرین، سودان و مراکش از طریق توافق‌نامه‌های ابراهیم اقدام کرد که به تقویت روابط دیپلماتیک و اقتصادی اسرائیل انجامید؛ از سوی دیگر، مخالفان به نقاط ضعف کارنامۀ او اشاره کرده و معتقدند که در دوران فعلی نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو شمار کشته‌ها به حدود ۲۲۰۰ نفر رسیده و نزدیک به ۲۰ هزار نفر نیز زخمی شده‌اند. حدود ۱۴۳ هزار نفر از سکونتگاه‌های خود تخلیه شده و نزدیک به ۳۸ هزار موشک به سمت سرزمین‌های اشغالی شلیک گردیده است. در حوزه اقتصادی، ۸۰ هزار شرکت با کمبود نیروی انسانی مواجه و ۱۰۰ هزار واحد تجاری تعطیل شده، همچنین بدهی‌های رژیم به حدود ۱.۳۲۹ تریلیون و کسری بودجه به ۱۰۰ میلیارد افزایش یافته است. در بخش اجتماعی، حدود ۲۰۰ هزار نفر سرزمین‌های اشغالی را ترک کرده و ۲.۶ میلیون نفر با ناامنی غذایی روبه‌رو هستند. همچنین ۲۸۰ نظامی اقدام به خودکشی کرده و ۷۰ نفر نیز جان خود را از دست داده‌اند.

افراد مؤثر بر تصمیمات نتانیاهو

به گزارش برخی رسانه‌ها تصمیمات سیاسی و امنیتی بنیامین نتانیاهو تحت تأثیر حلقه‌ای تنگ از مشاوران و نزدیکان شکل می‌گیرد که برجسته‌ترین آنها همسرش سارا و پسرش یائیر هستند؛ سارا به‌عنوان تأثیرگذارترین چهره در زندگی او، در تمامی انتخاب‌های کلیدی از جمله ترکیب کابینه و منازعات درونی لیکود نقش مستقیم دارد و یائیر نیز با اتهام‌زنی به مخالفان و ترویج نظریه‌های توطئه، فضای سیاسی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در میان مشاوران رسمی، ران درمر و مائیر بن‌شبات، رئیس سابق شورای امنیت ملی، از معماران توافق‌نامه‌های ابراهیم و نزدیک‌ترین افراد به نتانیاهو در عرصه دیپلماسی و روابط با واشنگتن به‌شمار می‌روند. همچنین اریه درعی (رهبر حزب شاس) و وکیل اسحاق مولچو نمایندۀ سابق در مذاکرات با فلسطینی‌ها و حماس، از چهره‌های کلیدی در ائتلاف‌سازی و مدیریت پرونده‌های حساس هستند. در کنار آنها، چهره‌های رسانه‌ای نظیر یونا مگال و توپاز لوک، و مشاوران استراتژیک مانند یوناتان اوریش، در شکل‌دهی به افکار عمومی و پیام‌رسانی سیاسی نقش مؤثری ایفا می‌کنند. علاوه بر این، بزالل اسموتریچ و ایتامار بن‌گویر به‌عنوان متحدان راست‌گرای افراطی، با تهدید به خروج از ائتلاف، فشار مستقیمی بر سیاست‌های نتانیاهو در قبال غزه و کرانه باختری اعمال می‌کنند.

مواضع در قبال محور مقاومت

فلسطین

نتانیاهو در دوره نخست نخست‌وزیری خود (۱۹۹۶-۱۹۹۹م) با روند صلح اسلو و گفت‌وگوهای اسرائیل و فلسطین با احتیاط و بدبینی برخورد کرد و نگاه کلی او به مسئله فلسطین امنیتی و محدودکننده بود. دولت‌های او به‌طور معمول ائتلافی و وابسته به احزاب راست‌گرا، مذهبی و شهرک‌نشین بودند که سیاست‌های وی در قبال فلسطین، کرانه باختری و غزه را سخت‌تر کرد. او بارها گفته است که امنیت اسرائیل بر هر توافق سیاسی مقدم است. منتقدان معتقدند سیاست‌های نتانیاهو باعث گسترش شهرک‌سازی، تضعیف روند تشکیل کشور فلسطین و تشدید بحران غزه شده است. پس از حملات ۷ اکتبر ۲۰۲۳م نتانیاهو اصرار داشت که حماس باید از میان برداشته شود، در حالی که منتقدان او را به ناتوانی در پیشگیری از حمله، طولانی‌کردن جنگ و بی‌توجهی به هزینه انسانی متهم کردند. بر اساس گزارش دفتر اطلاع‌رسانی دولتی غزه، تا پانصد و شصتمین روز جنگ، بیش از ۶۲ هزار نفر کشته یا ناپدید شده‌اند که شامل بیش از ۱۸ هزار کودک و ۱۲ هزار و ۴۰۰ زن است. همچنین بیش از ۲ هزار خانواده به‌طور کامل از بین رفته‌اند. ۱۱۶ هزار و ۵۰۵ نفر مجروح شده‌اند و بیش از ۲ میلیون نفر نیز در نوار غزه آواره شده‌اند. علاوه‌بر این، هزاران واحد مسکونی و زیرساخت‌های حیاتی تخریب شده و بحران شدید غذایی و دارویی در این منطقه به وجود آمده است.

جمهوری اسلامی ایران

بنیامین نتانیاهو همواره جمهوری اسلامی ایران را مهم‌ترین تهدید موجودیتی برای اسرائیل معرفی کرده است. برای مثال او در سخنرانی ۲۰۱۲م خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با ارائه تصویری از یک بمب و کشیدن خط قرمز بر روی آن، خواستار تعیین حد نهایی برای برنامه هسته‌ای ایران شد. نتانیاهو که از مخالفان سرسخت توافق هسته‌ای برجام بود، در ۲۰۱۵م با سخنرانی در کنگره آمریکا تلاش کرد دولت اوباما را از امضای این توافق منصرف کند. او در دوره نخست‌وزیری خود، بارها خواستار اقدام نظامی علیه تأسیسات هسته‌ای ایران شد و سیاست «فشار حداکثری» را دنبال کرد. در جنگ دوازده‌روزه 1404ش اسرائیل به همراه ایالات متحده حملات مستقیمی را به تأسیسات هسته‌ای ایران انجام داد. در ادامه، در جنگ رمضان (۹ اسفند ۱۴۰۴ش)، حملات هماهنگ اسرائیل و آمریکا ساختمان محل استقرار رهبری جمهوری اسلامی را هدف قرار داد که به شهادت سید علی خامنه‌ای، رهبر وقت ایران، همراه با ده‌ها تن از فرماندهان ارشد نظامی و امنیتی انجامید. نتانیاهو این حملات را «تغییر چهره خاورمیانه» و دستاوردی بزرگ برای امنیت اسرائیل توصیف کرد.

حزب‌الله لبنان

بنیامین نتانیاهو در طول دوران نخست‌وزیری خود، حزب‌الله لبنان را یکی از مهم‌ترین تهدیدات امنیتی اسرائیل معرفی کرده و بر ضرورت مقابله نظامی با آن تأکید داشته است. پس از عملیات طوفان الاقصی نتانیاهو با تشدید حملات علیه مواضع حزب‌الله در جنوب لبنان و بیروت، هدف خود را «تغییر معادلات امنیتی در شمال» و عقب‌راندن این گروه از مرزهای اسرائیل اعلام کرد. در جریان این حملات در سپتامبر ۲۰۲۴م سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله، و شماری از فرماندهان ارشد این گروه کشته شدند. نتانیاهو پس از این حملات، حزب‌الله را «به شدت تضعیف‌شده» و «دهه‌ها به عقب رانده شده» توصیف کرد و ادعا نمود که توان موشکی و ساختار فرماندهی آن از بین رفته است. با این حال، بر اساس گزارش‌های میدانی و تحلیل‌های برخی ناظران، حزب‌الله در مدت کوتاهی پس از آتش‌بس نوامبر ۲۰۲۴م با بازسازی شبکه‌های ارتباطی، تغییر ساختار فرماندهی و تکیه بر روش‌های غیرمتمرکز، توانست بخشی از توانمندی‌های نظامی خود را بازیابد و در مارس ۲۰۲۶م دوباره حملاتی را علیه مواضع اسرائیل انجام دهد. با وجود اظهارات نتانیاهو مبنی بر «نابودی قریب‌الوقوع» حزب‌الله، تحولات میدانی نشان داده است که این گروه همچنان توانایی هدف‌قراردادن عمق خاک اسرائیل را حفظ کرده است.

سوریه

با آغاز جنگ داخلی سوریه، اسرائیل تحت رهبری نتانیاهو ده‌ها حمله هوایی در خاک سوریه انجام داد که بخش عمدهٔ آن‌ها مواضع حزب‌الله، ارتش سوریه و اهداف منتسب به ایران را هدف قرار می‌داد. این حملات با هدف جلوگیری از انتقال سلاح‌های پیشرفته به حزب‌الله و مقابله با استقرار نیروهای ایرانی در نزدیکی مرزهای جولان صورت گرفت. این درگیری‌ها هرگز به جنگ تمام‌عیار تبدیل نشد، اما به یکی از طولانی‌ترین خطوط تنش فعال در خاورمیانه بدل گشت.

یمن

انصارالله یمن در حمایت از مردم فلسطین، حملات موشکی و پهپادی متعددی را علیه اهداف در سرزمین‌های اشغالی انجام داد که از جمله اصابت پهپاد به بندر ایلات در اکتبر ۲۰۲۵م چند زخمی بر جای گذاشت. در تلافی، نتانیاهو دستور انجام دست‌کم ۲۰ حمله هوایی به صنعا را صادر کرد که مقرهای امنیتی و اطلاعاتی، مخازن پهپادی و یک زندان را هدف قرار داد و دست‌کم دو کشته و ۴۸ زخمی بر جای گذاشت.

عراق

گروه‌های مقاومت عراقی از جمله کتائب سیدالشهدا و حزب‌الله النجباء، در جریان جنگ غزه حملات پهپادی و موشکی متعددی علیه اهداف اسرائیلی از جمله مقر وزارت جنگ در تل‌آویو و بندر ایلات انجام دادند. اسرائیل نیز در اردیبهشت ۱۴۰۳ش پایگاه نظامی کالسو در استان بابل (مقر فرماندهی حشدالشعبی) را بمباران کرد که دست‌کم یک کشته و هشت زخمی بر جای گذاشت.

پرونده‌های قضایی

داخلی

بنیامین نتانیاهو در اسرائیل با چندین پرونده فساد مالی از جمله رشوه، کلاهبرداری و نقض اعتماد مواجه است که به محاکمه وی انجامیده است. از پنج پرونده تحقیقاتی، سه پرونده با عناوین ۱۰۰۰، ۲۰۰۰ و ۴۰۰۰ به دادگاه کشیده شده است. در پرونده ۱۰۰۰، نتانیاهو و همسرش سارا متهم شده‌اند که کالاهای لوکسی از جمله جعبه‌های سیگار و شامپاین به ارزش حدود ۱۹۸ هزار دلار از دو تاجر در ازای انجام خدمات سیاسی و اداری دریافت کرده‌اند. در پرونده ۲۰۰۰، وی به توافق با نشریه «یدیعوت آحارونوت» برای دریافت پوشش خبری مثبت در مقابل محدود کردن نشریه رقیب متهم شده است. پرونده ۴۰۰۰ مربوط به دوره وزارت ارتباطات نتانیاهو (۲۰۱۴-۲۰۱۷م) است که در آن او متهم شده با سهامدار اصلی شرکت مخابراتی «بزک» توافق کرده تا وب‌سایت خبری وابسته، پوشش خبری مطلوبی برای او و خانواده‌اش فراهم کند.

بین‌المللی

جنایات جنگی در غزه: در ۲۰ مه ۲۰۲۴م کریم احمد خان، دادستان دیوان بین‌المللی کیفری، اعلام کرد به اتهام ارتکاب جنایات جنگی در غزه و جنایت علیه بشریت، برای بنیامین نتانیاهو درخواست حکم بازداشت خواهد کرد. دیوان در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴م حکم بازداشت نتانیاهو، یوآف گالانت و محمد ضیف را صادر کرد. مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا تأکید کرد این حکم سیاسی نیست و تمام ۲۷ کشور عضو باید آن را اجرا کنند. در میان متحدان غربی اسرائیل، به جز آلمان و مجارستان، کشورهای اروپایی از جمله هلند، سوئیس، ایتالیا، ایرلند، اسپانیا، بلژیک، اتریش، نروژ، سوئد و نیز کانادا پایبندی خود به این حکم را اعلام کرده و به‌طور بالقوه نتانیاهو در صورت سفر به این کشورها قابل بازداشت است. بریتانیا نیز به طور تلویحی این موضع را تأیید کرد. در مقابل، دولت مجارستان ضمن رد حکم، نتانیاهو را به بوداپست دعوت کرد. دولت آمریکا که عضو دیوان نیست، این حکم را «شوکه‌کننده» و «غیرقابل قبول» خواند و تأکید کرد در کنار اسرائیل خواهد ماند. دولت چین نیز که عضو دیوان نیست، از تلاش‌های بین‌المللی برای اعمال قوانین بین‌المللی حمایت کرد.

جنایات جنگی در لبنان: در تازه‌ترین تحول، عفو بین‌الملل در خرداد 1404ش اعلام کرد که دستور آوارگی اجباری گسترده ارتش اسرائیل در لبنان طبق قوانین بین‌المللی جنایت جنگی محسوب می‌شود. به گزارش این سازمان، ارتش اسرائیل در ۲۸ نوامبر ۲۰۲۴م یک روز پس از آتش‌بس قبلی، حدود ۴.۶درصد از خاک لبنان را به‌عنوان «منطقه ممنوعه» اعلام کرد و از آن زمان صدها هزار نفر را در سراسر لبنان آواره کرده است. به گفتۀ مقامات لبنانی، اسرائیل از ۲ مارس ۲۰۲۵م تاکنون بیش از ۳۸۰۰ نفر را در لبنان کشته، ۱۱۸۵۰ نفر را زخمی و بیش از یک میلیون نفر را آواره کرده است. معاون مدیر منطقه‌ای عفو بین‌الملل برای خاورمیانه و شمال آفریقا، تأکید کرده است که نیروهای اسرائیلی باید به‌صورت فوری از خاک لبنان عقب‌نشینی کنند.

رابطه با آمریکا

به گزارش منابع، رابطه بنیامین نتانیاهو با روسای جمهور ایالات متحده در طول دوران نخست‌وزیری او فرازونشیب‌های متعددی داشته است. در دوره باراک اوباما، روابط دو طرف به دلیل اختلاف بر سر توافق هسته‌ای برجام و سیاست شهرک‌سازی در کرانه باختری، با تنش همراه بود؛ اوج این اختلافات در ۲۰۱۵م با سخنرانی نتانیاهو در کنگره آمریکا علیه سیاست‌های دولت اوباما در قبال ایران رخ داد. در مقابل، روابط نتانیاهو با دونالد ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری وی (۲۰۱۷-۲۰۲۱م) بسیار نزدیک بود؛ ترامپ با انتقال سفارت آمریکا به بیت‌المقدس، به رسمیت شناختن حاکمیت اسرائیل بر بلندی‌های جولان و خروج از برجام، خواسته‌های دیرینه نتانیاهو را تحقق بخشید. با روی کارآمدن جو بایدن در ۲۰۲۱م روابط دو طرف دوباره با تنش مواجه شد؛ دولت بایدن ضمن حمایت نظامی و سیاسی از اسرائیل در جنگ غزه، بر سر نحوه مدیریت جنگ، تلفات غیرنظامیان و ورود کمک‌های انسانی به غزه، فشارهایی را بر نتانیاهو وارد کرد. با بازگشت ترامپ به کاخ سفید در ۲۰۲۵م، روابط دو طرف بار دیگر نزدیک شد؛ اما به گفته تحلیلگران، نزدیکی بیش از حد نتانیاهو به ترامپ و جمهوری‌خواهان، باعث تضعیف حمایت دوحزبی از اسرائیل در ایالات متحده شده و این موضوع در آینده روابط دو کشور تأثیرگذار خواهد بود. همچنین در جریان جنگ رمضان، اختلافاتی میان نتانیاهو و ترامپ بر سر راهبرد نظامی و مذاکرات با ایران به وجود آمد که نشان‌دهنده شکاف در منافع راهبردی دو طرف بود.

افتخارات

در ۲۰۱۰م نشریه انگلیسی «نیو استیتسمن» بنیامین نتانیاهو را در رتبه یازدهم فهرست پنجاه چهره تأثیرگذار جهان سیاست قرار داد. همچنین در ۲۰۱۲، نشریه صهیونیستی «جروزالم پست» نام وی را در میان پنجاه یهودی تأثیرگذار جهان معرفی کرد.

منابع

• «آمار تلفات و خسارت‌های غزه در ۵۶۰ روز جنگ»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: 29 فروردین 1404ش.
• «انتشار کارنامه سیاه نتانیاهو؛ آمار سنگین تلفات و بحران‌های اقتصادی»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 28 اردیبهشت 1405ش.
• * «انفجارهای شدید در بامداد جمعه در مرکز تهران»، خبرگزاری دویچه وله، تاریخ درج مطلب: ۹ اسفند ۱۴۰۴ش.
• «اوباما: نتانیاهو به علت توافق هسته‌ای بارها از من خشمگین شده است»، خبرگزاری تسنیم، تاریخ درج مطلب: 27 دی 1395ش.
• «بمباران سنگین مقر حشد الشعبی توسط اسرائیل / حمله متقابل عراقی‌ها به ایلات»، وب‌سایت تابناک، تاریخ درج مطلب: 1 اردیبهشت 1403ش.
• «بنیامین نتانیاهو ایران را جدی‌ترین تهدید خاورمیانه خواند»، وب‌سایت دویچه‌وله، 23 فروردین 1400ش.
• «بنیامین نتانیاهو کیست؟»، پرسمان دانشگاهی، تاریخ درج مطلب: 21 فروردین 1392ش.
• «بنیامین نتانیاهو کیست؟»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: 28 اردیبهشت 1403ش.
• «بیوگرافی بنیامین نتانیاهو/ از کماندوی سایرت متکل تا طولانی‌ترین نخست‌وزیر اسرائیل»، وب‌سایت دیده‌بان اقتصاد، تاریخ درج مطلب: 13 خرداد 1405ش.
• «بیوگرافی کامل بنیامین نتانیاهو + تصاویر»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: 9 دی 1398ش.
• «تندروترین دولت تاریخ اسرائیل به نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو سوگند خورد»، وب‌سایت بی بی سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 8 دی 1401ش.
• «ترامپ و نتانیاهو؛ از اختلاف در تاکتیک تا اتفاق نظر در راهبرد»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 22 خرداد 1405ش.
• «ترامپ و نتانیاهو؛ از تمجید تا توهین و واگرایی راهبردی»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 20 خرداد 1405ش.
• «جان کری: نتانیاهو بارها روسای جمهور آمریکا را برای حمله به ایران تحت فشار قرار داده، اما فقط ترامپ با طرح‌های او موافقت کرد»، خبرگزاری شفقنا، تاریخ درج مطلب: 22 فرودرین 1405ش.
• «چه شخصیت‌هایی بر تصمیمات نتانیاهو و ترسیم سیاست‌های اسرائیل تاثیرگذار هستند؟»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: 6 فروردین 1404ش.
• «حکم جلب دیوان کیفری بین‌المللی؛ چه کشورهایی ممکن است نتانیاهو را بازداشت کنند؟»، وب‌سایت بی بی سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 2 آذر 1403ش.
• «حملات اسرائیل به یمن»، وب‌سایت روزنامۀ دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: 5 مهر 1404ش.
• «حمله سنگین مقاومت عراق به تل آویو/ ساختمان وزارت جنگ اسرائیل هدف قرار گرفت+ فیلم»، وب‌سایت روزنامۀ دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: 5 فروردین 1403ش.
• «زوایای پنهان رابطه ترامپ و نتانیاهو»، وب‌سایت فرهیختگان، تاریخ درج مطلب: 5 بهمن 1403ش.
• «سخنرانی نتانیاهو علیه ایران؛ 'توهین به شعور آمریکا»، وب‌سایت بی بی سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 13 اسفند 1393ش.
• «شرح حال بنیامین نتانیاهو؛ نخست وزیر جدید اسرائیل»، وب‌سایت بی بی سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 11 فروردین 1388ش.
• صادقی، بهنام، «بنیامین نتانیاهو و تهدید هسته‌ای ایران از ۱۹۹۵ تا ۲۰۲۵»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 24 اردیبهشت 1405ش.
• «عفو بین‌الملل: اسرائیل در لبنان مرتکب جنایت جنگی شده است»، خبرگزاری شفقنا، تاریخ درج مطلب: 27 خرداد 1405ش.
• «غافلگیری خامنه‌ای در «عملیات پیدایش»؛ جزئیات تازه از حمله برای کشتن رهبر جمهوی اسلامی»، وب‌سایت یورونیوز فارسی، تاریخ درج مطلب: ۴ مارس ۲۰۲۶.
• «فشار بایدن بر نتانیاهو برای وقفه در حملات به غزه»، وب‌سایت دویچه‌وله، تاریخ درج مطلب: 15 آبان 1402ش.
• «فکر می‌کردند حزب‌الله را از بین برده‌اند اما ... / چگونه مقاومت لبنان خود را بازسازی کرد؟ / نابودی حزب‌الله لبنان توهمی ساده‌لوحانه بود»، خبر آنلاین، تاریخ درج مطلب: 2 فروردین 1405ش.
• «فهرست جنگ‌های رژیم صهیونیستی از ابتدای تاسیس تاکنون/ آنها ژن جنگ‌افروزی با خود دارند؟»، خبر آنلاین، تاریخ درج مطلب: 23 فروردین 1405ش.
• «کاهش حمایت دموکرات‌های آمریکا از نتانیاهو پس از روی کار آمدن ترامپ»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 19 بهمن 1404ش.
• «نتانیاهو: باید برای برنامه هسته‌ای ایران خط قرمز تعیین کرد»، وب‌سایت بی بی سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 6 مهر 1391ش.
• «نتانیاهو، پرونده‌های گشوده و یک دور نخست وزیری دیگر!»، خبرگزاری فرارو، تاریخ درج مطلب: 27 مهر 1404ش.
• «نتانیاهو تغییر چهره خاورمیانه را از جمله دستاوردهای دولت خود برشمرد»، وب‌سایت العربیه، تاریخ درج مطلب: 28 مه 2025م.
• «همه چیز درباره بنیامین نتانیاهو؛ خاخام زاده‌ای که هیتلر قرن شد!»، وب‌سایت تابناک، تاریخ درج مطلب: 2 آبان 1403ش.

"Benjamin Netanyahu," Britannica website, accessed June 11, 2026