پرش به محتوا

شروط ضمن عقد ازدواج

از ایران پدیا
نسخهٔ تاریخ ۷ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۲۹ توسط زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها) (شرایط تغییر مفاد شروط ضمن عقد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

شروط ضمن عقد ازدواج؛ تعهدات مکتوب و توافقی در سند عقدنامهٔ زوجین.

شروط ضمن عقد ازدواج یا شروط دوازده‌گانهٔ ضمن عقد، تعهداتی است که حین ازدواج به‌صورت توافقی بین زن و مرد تعیین شده و در سند ازدواج آنها ثبت می‌شود. این شروط به‌صورت مطلق نبوده و بسیاری از بندهای آن با توافق زوجین قابل تغییر و واگذاری به زوجه است. علاوه بر شروط دوازده‌گانهٔ ازدواج در قسمت توضیحات سند عقدنامه نیز می‌توان شروط دیگر را با توافق و امضای زوجین، ثبت کرد.

مفهوم‌شناسی

شروط ضمن عقد ازدواج، تعهداتی هستند که زن و مرد هنگام ازدواج با توافق یکدیگر تعیین کرده و در سند ازدواج خود ثبت می‌کنند. این شروط که به‌عنوان شروط دوازده‌گانه نیز شناخته می‌شوند، در حقیقت توافقات مکتوبی هستند که در کنار عقد نکاح، حقوق و تکالیف زوجین را در طول زندگی مشترک مشخص می‌کنند. هر شرطی که مخالف شرع، عقل و عرف نباشد، می‌تواند با توافق طرفین به عقدنامه اضافه شود.[۱]

تاریخچه

از سال ۱۳۶۰ شمسی، بندهایی تحت‌عنوان شروط ضمن عقد در سند ازدواج گنجانده شد. این شروط که شامل حقوق مادی و معنوی زوجین است، با امضای طرفین رسمیت پیدا می‌کند. سردفتر مکلف است پیش‌از اجرای صیغه عقد، این شروط را برای زوجین قرائت کرده و در صورت نیاز، مفهوم آن را برای آنها توضیح دهد.[۲] زوجین با استفاده از حق شرعی خود، می‌توانند هر موضوعی که مخالف شرع و عرف نباشد را به‌عنوان شرط ضمن عقد ثبت کنند.[۳]

از نگاه فقه و حقوق

دیدگاه فقهی

از نظر فقه اسلامی، پایبندی به شروط ضمن عقد ازدواج همانند سایر عقود، واجب و لازم است. اغلب فقها معتقدند هر شرط جایزی که در ضمن عقد ازدواج شرط شود، بر طرف مقابل الزام‌آور است، به شرط آنکه با بندهای عقدنامه تضاد نداشته و مخالف شرع نباشد.[۴]

جایگاه حقوقی

در نظام حقوقی ایران، اختیار زوجین در تغییر آثار قانونی عقد نکاح محدود است. بر اساس مادۀ ۲۳۳ قانون مدنی، شروطی که باطل و مبطل عقد محسوب می‌شوند عبارتند از: شرط خلاف مقتضای عقد، شرط مجهولی که جهل به آن موجب جهل به عوضین شود. همچنین شرطی که انجام آن غیرمقدور باشد، شرطی که نفع و فایده نداشته باشد، یا شرطی که نامشروع باشد، از نظر قانون باطل است ولی مبطل عقد نیست.[۵]

برای ثبت شروط دیگر در عقدنامه، لازم است شرایط زیر رعایت شود: شرط غیرمقدور نباشد که در این صورت شرط باطل است، دارای نفع و منفعت عقلایی باشد، نامشروع نباشد و خلاف مقتضای عقد نباشد.[۶]

انواع شروط ضمن عقد

شروط ضمن عقد به دو دسته تقسیم می‌شوند:

۱. شروط دوازده‌گانه اصلی: این شروط به‌صورت چاپ‌شده در سند عقدنامه وجود دارند و شامل موارد زیر می‌شوند:[۷]

  1. توافق دو طرف برای ازدواج؛
  2. تعیین مهریه؛
  3. تعهدات مالی دو طرف؛
  4. رعایت قوانین مربوط به ازدواج و خانواده؛
  5. تقسیم اموال در صورت طلاق؛
  6. حقوق و تعهدات فرزندان؛
  7. تعیین مسکن؛
  8. عدم رابطه جنسی با سایر افراد؛
  9. خروج از کشور؛
  10. اختصاص وقت مشخص برای خانواده؛
  11. نحوهٔ حضانت فرزندان؛
  12. تعهدات و شرایط متفاوت مانند شرایط مربوط به سلامتی و پشتیبانی در بیماری.

۲. شروط توافقی اضافی: زوجین می‌توانند هر شرط دیگری که مخالف شرع، عرف، قانون و عقل نباشد را با توافق یکدیگر در قسمت توضیحات عقدنامه ثبت کنند. ازجمله این شروط می‌توان به شرط تحصیل زوجه یا شرط اشتغال زوجه اشاره کرد.[۸]

وکالت در طلاق (شرط توکیل)

یکی از مهم‌ترین شروط توافقی ضمن عقد، شرط توکیل در طلاق است. طبق قانون مدنی،[۹] در شرایطی وکالت بلاعزل به زوجه داده می‌شود و اختیاراتی که در شروط ضمن عقد به مرد داده شده، به زن منتقل می‌شود. براساس این شرط، در موارد مشخصی زوجه وکیل بلاعزل زوج می‌شود تا با رجوع به دادگاه و اخذ مجوز، خود را مطلقه سازد.[۱۰] این موارد عبارتند از:

  1. استنکاف شوهر از پرداخت نفقه به‌مدت شش ماه؛
  2. ابتلای زوج به بیماری‌های صعب‌العلاج؛
  3. جنون زوج؛
  4. عدم رعایت دستور دادگاه در مورد اشتغال زوج؛
  5. محکومیت زوج به پنج سال حبس یا بیشتر؛
  6. ابتلای زوج به اعتیاد مضر؛
  7. ترک زندگی خانوادگی یا غیبت بیش از شش ماه؛
  8. محکومیت قطعی در جرایم مغایر با حیثیت خانوادگی؛
  9. عقیم بودن زوج پس‌از گذشت پنج سال؛
  10. مفقودالاثر شدن زوج به‌مدت شش ماه؛
  11. ازدواج مجدد بدون رضایت زوجه یا عدم رعایت عدالت؛
  12. سوءرفتار یا سوءمعاشرت به‌حدی که زندگی را غیرقابل تحمل کند.[۱۱]

شرط انتقال تا نصف دارایی

در اسناد ازدواج، شرطی وجود دارد که براساس آن، هرگاه طلاق به درخواست زوجه نباشد و تقاضای طلاق ناشی از تخلف یا سوءرفتار زن نباشد، زوج موظف است تا نصف دارایی‌ای را که در دوران زناشویی به دست آورده، به زوجه منتقل کند. این شرط تنها در صورت وقوع طلاق قابل اجرا است و در صورت فوت زوج، زن حقی در این زمینه ندارد.[۱۲]

کارکردها و اهمیت

شروط ضمن عقد ازدواج، امکان ایجاد تغییرات در حقوق و کیفیت مسئولیت زوجین را فراهم می‌کند.[۱۳] این شروط با افزایش تعهد و مسئولیت‌پذیری، نقش مؤثری در تحکیم بنیان خانواده و جلوگیری از تزلزل آن دارند. همچنین شناخت کافی از این شروط می‌تواند ازدواج را تسهیل کرده و از بروز اختلافات بعدی جلوگیری کند.[۱۴]

چالش‌ها و توصیه‌ها

اگرچه شروط ضمن عقد به تحکیم حقوق زوجین کمک می‌کند، اما ناآگاهی از مفاد و محتوای آن می‌تواند معضلاتی ایجاد کند. بسیاری از زوجین، به‌ویژه بانوان، بدون آگاهی کامل از محتوای شروط و آثار و تکالیف آن، عقدنامه را امضا می‌کنند و بعداً با پشیمانی مواجه می‌شوند.

کارشناسان توصیه می‌کنند که زوجین، به‌ویژه زنان، پیش‌از ازدواج نسبت به شروط ضمن عقد و آثار آن در زندگی مشترک آگاهی کامل پیدا کنند تا بتوانند با دیدی باز و آگاهانه، حقوق خود را حفظ کرده و از بروز مشکلات بعدی جلوگیری کنند.[۱۵]

ذکر شرط در ضمن عقد لازم

شرط به اعتبار شیوه ارتباط آن با عقد، به شرط ضمن عقد و شرط خارج از آن تقسیم می‌شود.[۱۶]

قانون مدنی نیز در ماده ۱۱۱۹ با اشاره به تعدیل آثار قرارداد نکاح از طریق شرط ضمن عقد بیان داشته است: «طرفین عقد ازدواج می‌توانند هر شرطی که مخالف با مقتضای عقد مزبور نباشد در ضمن عقد ازدواج یا عقد لازم دیگر بنمایند، مثل اینکه شرط شود هر گاه شوهر زن دیگر بگیرد یا در مدت معینی غائب شود یا ترک انفاق نماید یا بر علیه حیات زن سوءقصد کند یا سوءرفتاری نماید که زندگانی آن‌ها با یکدیگر غیرقابل تحمل شود، زن وکیل و وکیل در توکیل باشد که پس از اثبات تحقق شرط در محکمه و صدور حکم نهائی خود را مطلقه سازد».

از نظر حقوقی، «شرط ضمنی عرفی» را نیز باید جزء شروط ضمن عقد به‌شمار آورد؛ زیرا این قبیل شروط به داوری عرف وارد قلمرو قرارداد می‌شوند مگر این که طرفین خلاف آن را توافق نمایند، ماده ۲۲۵ قانون مدنی با اشاره به همین مطلب بیان نموده است: «متعارف بودن امری در عرف و عادت به‌طوری که عقد بدون تصریح هم منصرف آن باشد به منزله ذکر در عقد است».[۱۷]

پانویس

  1. . دری صفت و حاجی‌علی ، «نقد و بررسی فقهی-حقوقی شروط ضمن عقد نکاح مندرج در سند رسمی ازدواج»، 1401ش، ص83-84.
  2. . صفائی و امامی. مختصر حقوق خانواده. 1384ش، ص۶۵– ۶۶.
  3. . «شروط ضمن عقد»، ویکی فقه.
  4. . «شروط ضمن عقد»، ویکی فقه.
  5. سیستانه‌ای، «جایگاه قواعد آمره در فقه و حقوق جزای ایران»، کنفرانس ملی حقوق در چشم‌انداز ۱۴۰۴، 1398ش، ص4.
  6. . محقق داماد، «تحلیلی درباره شروط ضمن عقد نکاح»، 1364ش، ص271.
  7. . «شروط ۱۲ گانه ضمن عقد»، وب‌سایت آوای وکلا.
  8. . «شروط ۱۲ گانه ضمن عقد»، وب‌سایت آوای وکلا.
  9. «قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران»، در وب‌سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.
  10. چیت‌سازان و بابائی، «بررسی فقهی حقوق مشروطه ضمن عقد نکاح مندرج در سند ازدواج»، پنجمین همایش ملی حقوق تحولات مسئولیت‌های مدنی در نظام حقوقی ایران، 1398ش، ص5.
  11. . دری‌صفت و حاجی‌علی، «نقد و بررسی فقهی-حقوقی شروط ضمن عقد نکاح مندرج در سند رسمی ازدواج»، 1401ش، ص81.
  12. چیت‌سازان و بابائی، «بررسی فقهی حقوق مشروطه ضمن عقد نکاح مندرج در سند ازدواج»، پنجمین همایش ملی حقوق تحولات مسئولیت‌های مدنی در نظام حقوقی ایران، 1398ش، ص5.
  13. . دری‌صفت و حاجی‌علی، «نقد و بررسی فقهی-حقوقی شروط ضمن عقد نکاح مندرج در سند رسمی ازدواج»، 1401ش، ص79-82.
  14. . بداغی و همکاران، حقوق و احکام خانواده، 1398ش، ص10.
  15. . دری‌صفت و حاجی‌علی، «نقد و بررسی فقهی-حقوقی شروط ضمن عقد نکاح مندرج در سند رسمی ازدواج»، 1401ش، ص79 و 83.
  16. «قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران»، در وب‌سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.
  17. «قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران»، در وب‌سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.

منابع

  • «شروط ۱۲ گانه ضمن عقد»، وب‌سایت آوای وکلا، تاریخ بازدید: ۱۳ آبان ۱۴۰۲ش.
  • «شروط دوازده‌گانه عقدنامه»، وب‌سایت دادجویان، تاریخ بازدید: ۱۳ آبان ۱۴۰۲ش.
  • «شروط ضمن عقد»، ویکی فقه، تاریخ بازدید: ۷ آبان ۱۴۰۲ش.
  • «قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران»، در وب‌سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، تاریخ تصویب: ۲۰ اسفند ۱۳۱۴ش.
  • بداغی، فاطمه و همکاران، حقوق و احکام خانواده، ناشر وزارت بهداشت، درمان و آموزش کشور، بی‌جا، ۱۳۹۸ش.
  • چیت‌سازان، مسعود و بابائی، سعید، «بررسی فقهی حقوق مشروطه ضمن عقد نکاح مندرج در سند ازدواج»، پنجمین همایش ملی حقوق تحولات مسئولیت‌های مدنی در نظام حقوقی ایران، یزد، ۱۳۹۸ش، در وب‌سایت سیویلیکا.
  • دری‌صفت، فائزه و حاجی‌علی، فریبا، «نقد و بررسی فقهی-حقوقی شروط ضمن عقد نکاح مندرج در سند رسمی ازدواج»، نشریهٔ تمدن حقوقی، شمارهٔ ۱۳، ۱۴۰۱ش.
  • سیستانه‌ای، امیرحسن، «جایگاه قواعدآمره درفقه و حقوق جزای ایران»، کنفرانس ملی حقوق در چشم‌انداز ۱۴۰۴، رشت، ۱۳۹۸ش، در وب‌سایت سیویلیکا.
  • صفائی، حسین و امامی، اسدالله، مختصر حقوق خانواده، تهران، میزان، چاپ هشتم، ۱۳۸۴ش.
  • محقق داماد، سیدمصطفی، «تحلیلی دربارهٔ شروط ضمن عقد نکاح»، نشریهٔ مطالعات حقوقی و قضایی، شمارهٔ ۲، ۱۳۶۴ش.