رابطه با جنس مخالف

رابطه با جنس مخالف؛ روابط دوستانه دختر و پسر بدون هدف ازدواج.

رابطه با جنس مخالف

ترویج دوستی با جنس مخالف، در سریال نمایش خانگی مانکن

پادکست مقاله | 🡇 noicon

روابط عاطفی و صمیمی دختر و پسر که معمولاَ خارج از حدود شرعی و غیرضابطه‌مند شکل می‌گیرد، امروزه با تبعیت از فرهنگ بیگانه، در جامعهٔ ایران گسترش یافته و آسیب‌های فردی و اجتماعی را به همراه داشته است. مجموعه‌ای از عوامل روانشناختی، فرهنگی، اجتماعی، خانوادگی و رسانه‌ای، موجب گسترش این گونه از رابطه میان دختر و پسر می‌شود. پیامدهای نامطلوب این رابطه، به‌ویژه برای دختران، بسیاری از خانواده‌ها را به چاره‌جویی وامی‌دارد. تقویت باورهای مذهبی، جامعه‌پذیری، تربیت جنسی درست و برخورد منطقی والدین با دختر و پسر، می‌تواند آنها را از گرفتار شدن در چنین رابطه‌ای حفظ کند.

دوستی با جنس مخالف اشاره به دوستی پسر و دختر بدون قصد ازدواج دارد که به‌صورت مخفی و با ملاک‌هایی پایین‌تر نسبت به انتخاب شریک زندگی انجام می‌گیرد. افت تحصیلی، عدم تمرکز، مشکلات روانی و جسمی حادّ، ایجاد بدبینی و عدم اعتماد به شریک زندگی از پیامدهای دوستی با جنس مخالف است.

مفهوم‌شناسی

روابط دختر پسر

روابط دختر پسر

روابط دختر و پسر به مجموعه‌ای از تعاملات میان افراد جوان از دو جنس مخالف گفته می‌شود که خارج از چارچوب‌های شرعی مانند ازدواج یا روابط محرمیت نسبی و سببی، شکل می‌گیرند. این روابط بسته به نیت، محتوا و سبک ارتباط، ماهیت‌های گوناگونی دارند و به دو دسته اصلی، یعنی روابط مبنتنی بر لذت جنسی و روابط عاری از تمایلات جنسی تقسیم می‌شوند. روابط مبتنی بر لذت جنسی؛ این دسته از روابط بر اساس جذابیت‌ها و انگیزه‌های جنسی، اعم از جسمی یا عاطفی، شکل می‌گیرند. در این نوع از روابط، تمایلات جنسی نقش محوری دارند و به دو زیرشاخه تقسیم می‌شود: روابط با انگیزه ازدواج و روابط گذرا و مبتنی بر کامجویی. در نوع اول، افراد وارد رابطه‌ای می‌شوند که ظاهراً یا واقعاً با نیت شناخت و تصمیم‌گیری برای ازدواج همراه است. هرچند این نوع روابط می‌تواند در صورت رعایت حدود شرعی، کم‌خطرتر باشد، اما اگر بدون ضابطه و چارچوب صورت گیرد، همچنان می‌تواند منجر به آسیب‌های روانی، اخلاقی و اجتماعی شود. در نوع دوم روابط بدون نیت ازدواج شکل می‌گیرند و بیشتر برای رفع نیازهای لحظه‌ای، تجربه هیجان، ماجراجویی یا پاسخ به کنجکاوی‌های جنسی برقرار می‌شوند. این روابط از لحاظ شرعی و اخلاقی ناپسند شمرده می‌شوند و معمولاً با پیامدهای منفی چون احساس گناه، افسردگی، کاهش عزت‌نفس و اختلال در شکل‌گیری روابط سالم آینده همراه هستند.

در روابط عاری از تمایلات جنسی، هدف اصلی ارتباط، رفع نیازهای اجتماعی، شناختی یا فرهنگی است، نه برقراری رابطه جنسی یا عاطفی. با این حال، این روابط نیز ممکن است به‌تدریج به رابطه‌ای عاطفی یا جنسی تبدیل شوند. زیرشاخه‌های این دسته عبارت‌اند از: روابط همکارانه و تحصیلی و روابط به قصد گذران وقت یا کنجکاوی. روابطی که در محیط‌های آموزشی، کاری یا فعالیت‌های جمعی مانند کارهای داوطلبانه یا علمی شکل می‌گیرند. در این نوع، هدف اولیه تعامل، انجام وظایف، تبادل نظر و پیشبرد اهداف مشترک است. با این حال، بی‌توجهی به حدود شرعی و اخلاقی می‌تواند سبب لغزش در این روابط شود. در برخی موارد، روابط دختر و پسر از سر بیکاری، تنوع‌طلبی، رقابت با همسالان یا هیجان‌جویی شکل می‌گیرد. انگیزه اصلی در اینجا، پر کردن اوقات فراغت یا تجربه جدید است نه علاقه واقعی یا شناخت. این روابط اغلب ناپایدار و بدون هدف مشخص هستند، اما اثرات عاطفی و تربیتی عمیقی بر شخصیت نوجوانان و جوانان برجا می‌گذارند.

انواع

انواع رابطه دختر و پسر را به دسته‌های زیر تقسیم کرده‌اند:

• برخورد مبتنی بر شناخت و احترام متقابل: رابطه‌ای مبتنی بر شناخت واقعی و به‌دور از تخیلات و رؤیاها که مستلزم حفظ وقار و متانت در برخورد به‌دور از شوخی افراطی و روابط پنهانی با جنس مخالف باشد.
• برخورد مبتنی بر شرم افراطی: شرم افراطی، نوعی ناتوانی فرد از ارتباط اجتماعی و انزواطلبی است که حالتی غیرارادی و متفاوت با حیا بوده و مانع ارتباط سالم اجتماعی فرد می‌شود.
• برخورد دست‌پاچه و هیجان‌زده: برخوردی بدون شناخت کافی از طرف مقابل و ارزیابی غلط رفتار وی که به رفتارهای هیجانی می‌انجامد.
• رابطه محدود: خودداری از آداب معمول در برخورد اجتماعی و احوالپرسی‌های متداول حتی با خویشاوندان غیرهمجنس.
• برخورد همراه با پرخاشگری: رفتارهای پرخاشگرانه مانند ویراژ دادن پسران با موتور سیکلت و لذت‌بردن از آن.
• برخورد روشنفکر مآبانه: نگاه ممتد به طرف مقابل با این شعار که او هم یک انسان است و وانمودکردن به نبود احساس خاص دربارهٔ او با هدف نزدیک‌تر شدن به او و پیگیری برخی اهداف پنهان.

دوستی با جنس مخالف

دوستی به‌معنای صمیمیت، همدلی، همنشینی و گفت‌وگو با افرادی است که فرد به آن‌ها علاقه دارد. دوستی با جنس مخالف اشاره به ارتباط بین دو جنس مخالف دارد که در آن عشق، محبت، صمیمیت و علاقهٔ قلبی وجود دارد و نوعی ارتباط احساسی و عاطفی بین دختر و پسر بدون هدف عقد، نامزدی یا ازدواج است. دوستی با جنس مخالف، نوعی رابطهٔ عاطفی و همراه با ابراز احساسات، اما با نگاه جنسیتی غیر مشروع به یکدیگر است. این رابطه معمولاً به‌صورت پنهانی و از طریق دیدارهای مخفیانه است.

انگیزه‌ها

روابط دختر و پسر، با توجه به انگیزه‌های گوناگون، انواع مختلفی را شامل می‌شود؛ اما حالت آسیب‌زای آن که چند دهه پیش تبدیل به مسئله‌ای اجتماعی شده بود، یک رابطهٔ دوستانه، آزاد، نسبتاً صمیمانه و عمدتاً پنهانی است که از طریق دیدارهای مخفیانه، ردوبدل کردن نامه یا برقرار ساختن ارتباط تلفنی بین دختر و پسر ایجاد می‌شد و امروزه حداقل در برخی از شهرها به صورت آشکار و دیدار حضوری مشاهده می‌شود چهار ویژگی دارد:

1. رابطه، خود هدف است، نه مقدمهٔ امر دیگر؛
2. نگاه به یکدیگر جنسی است نه نگاه پاک انسانی؛
3. اساس رابطه، احساسات و عواطف طرفین است؛
4. نوعی درهم‌تنیدگی تفکیک‌ناپذیر میان غریزه جنسی و قوای عاطفی طرفین وجود دارد.

از نگاه روانشناختی، ارتباط دختر و پسر با ویژگی‌های ذکرشده، ارتباطی آسیب‌زا است چراکه طرفین رابطه، تعهدی در چارچوب آداب، اخلاق و دین به یکدیگر ندارند. سایر روابط شغلی، علمی و حرفه‌ای میان دختر و پسر که فاقد این ویژگی‌ها باشد، لزوماً رابطه‌ای آسیب‌زا به‌شمار نمی‌رود.

ویژگی‌ها

مهم‌ترین ویژگی دوستی با جنس مخالف مخفی‌بودن و دور از چشم دیگران بودن رابطه است که باعث شکل‌گیری عمیق‌ترین و در عین حال پرخطرترین رابطه در دوران تجرّد و بعد از ازدواج می‌شود. با توجه به این‌که هدف دوستی با جنس مخالف رابطهٔ عاطفی موقت است، ملاک‌های انتخاب دوست از بین افراد جنس مخالف، بسیار پایین‌تر از ملاک‌های ازدواج است. این دوستی شکل‌های متعددی را شامل می‌شود:

• آشنایی با انگیزهٔ ازدواج طرفین و انصراف یکی از آنها بعد از مدتی؛
• آشنایی با انگیزهٔ ازدواج یکی از طرفین و انگیزهٔ دوستی طرف دیگر؛
• آشنایی با انگیزهٔ دوستی طرفین و جدّی‌شدن انگیزه برای ازدواج از سوی یکی از آنان؛
• انگیزهٔ پاسخ‌گویی به نیاز جنسی و عاطفی از سوی طرفین.

علل دوستی با جنس مخالف

• تغییر باورها و فرهنگ‌ها با گسترش رسانه‌های ارتباط جمعی؛ برخی از والدین دوستی با جنس مخالف را نشانهٔ فرایند رشد می‌دانند و نگرش مثبتی به این موضوع نشان می‌دهند.
• سخت‌گیری بیش از حد والدین در مورد ازدواج؛ سخت‌گیری بیش از حدّ والدین و تحمیل خواستهٔ خود بر فرزندان موجب فشارهای روحی و ایجاد عشق‌های دروغین می‌شود.
• افزایش احترام و امنیت؛ بالارفتن احترام و امنیت بین دوستان و هم‌سالان با دوستی با جنس مخالف و پایین‌دیدن رتبهٔ اجتماعی افرادی که این ویژگی را ندارند.
• کم‌کاری والدین؛ کم‌کاری والدین، صحبت‌نکردن با فرزندان، عدم قدرت، اهمیت‌ندادن به آن‌ها و کم‌رنگ‌شدن نقش فرزندان مهم‌ترین عامل در گرایش جوانان به جنس مخالف است.

همچنین کاهش باورهای مذهبی، بالارفتن سنّ ازدواج، محیط مشترک تعامل، فضای مجازی، مشکلات فرهنگی و اقتصادی، ازدست‌رفتن فرصت ازدواج، کمبود عاطفی، افزایش سن، بی‌میلی جوانان به ازدواج و تشکیل خانواده، گرایش میل جنسی، کنجکاوی، پرکردن اوقات فراغت، رفع تنهایی، تقلید، فشار دوستان، نشانهٔ آزادی و تمدن دانستن دوستی‌های فاقد تعهد از دلایل روی‌آوردن به دوستی با جنس مخالف است.

فضای مجازی

گفت‌وگو در شبکه‌های مجازی و توجیه نوشتاری و ناشناس‌بودن رابطه موجب شکل‌گیری روابط خارج از چهارچوب‌های رفتاری و اخلاقی می‌شود. علاوه براین، الگوپذیری نوجوانان از شاخ‌های مجازی، عدم مدیریت و جستجوی رابطه بدون آگاهی و بدون تضمین بقای رابطه، موجب آسیب‌های جبران ناپذیری می‌شود.

• رسانه‌های جهانی: ماهواره‌ها، فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی و خارجی، و اینترنت، الگوهای روابط غربی که اغلب با فرهنگ اسلامی-ایرانی تفاوت دارد، را ترویج کرده و قبح برخی روابط را کاهش داده‌اند.
• نقش شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی: فضای مجازی با فراهم آوردن بستری سهل و در دسترس، ارتباطات بین دختران و پسران را به شکل چشمگیری گسترش داده است و این گسترش، آسیب‌های اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی متعددی را به‌طور فزاینده‌ای به دنبال داشته است. سهولت برقراری ارتباط و تبادل اطلاعات در این فضا، گاهی منجر به شکل‌گیری روابطی می‌شود که با ارزش‌های اخلاقی، هنجارهای فرهنگی و اجتماعی جامعه همخوانی ندارد. از سوی دیگر، ماهیت پنهان و غیرعلنی بسیاری از این تعاملات در فضای مجازی، امکان نظارت اجتماعی و خانوادگی را کاهش می‌دهد. این کاهش نظارت، به نوبه خود، زمینه را برای بروز و افزایش آسیب‌های مختلف، از جمله سوءاستفاده‌های عاطفی و جنسی، انحرافات اخلاقی و فرهنگی، و تضعیف بنیان‌های خانواده فراهم می‌سازد، چرا که در غیاب دیده‌بانی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی، افراد ممکن است به رفتارهایی دست بزنند که در فضای واقعی و تحت نظارت، از آن اجتناب می‌کردند.

برنامه‌های ماهواره

هجوم گستردهٔ برخی از برنامه‌های ماهواره‌ای و تولید محتوای هنجارشکنانه باعث تغییر باورها، اندیشه‌ها و بی‌توجهی به ارزش‌ها و انحراف از هنجارهای اجتماعی می‌شود. نمایش رابطهٔ دوستی عاشقانه با جنس مخالف در شبکه‌های ماهواره‌ای، عادی‌سازی خیانت، بی‌بندوباری، لذت‌گرایی و دوستی‌های بی‌ضابطه را دنبال می‌کند.

خانواده

ارائهٔ هویت سالم به فرزند با پاسخگویی درست به نیازهای او، موجب هدایت فرزندان به یک زندگی سالم می‌شود. ناتوانی خانواده و جامعه در ایفای این نقش، باعث سردرگمی و تکاپو در یافتن راهی برای کاهش استرس و هیاهوی روحی می‌شود. یکی از این راه‌ها تن‌دادن به دوستی خارج عرف با جنس مخالف با هدف آسایش و آرامش و تسکین هویت گم‌شده است. بسیاری از کارشناسان معتقدند عدم آگاهی والدین از رابطهٔ دوستی بین دختر و پسر قبل از ازدواج موجب صدمات روحی و جنسی جبران‌ناپذیر به طرفین می‌شود؛ زیرا به اعتقاد آنها دوستی با جنس مخالف و ابراز عشق و علاقه‌های قبل ازدواج به دور از حقیقت است و حتی در صورت تشکیل خانواده، تبیین و قدرت لازم برای ادامه وجود ندارد. اگر در خانواده شرایط تربیتی و اعتماد حاکم باشد، فرزندان دوستی خود با جنس مخالف را به خانواده اطلاع می‌دهند. در این صورت والدین چنانچه طرفین را واجد شرایط لازم نبینند، از تشکیل یا ادامهٔ ارتباط جلوگیری می‌کنند و بی تردید جلوی نتایج منفی آن گرفته می‌شود. خطای والدین در گرایش به دوستی‌های غیرمشروع عبارتند از:

• ندادن آموزش درست در رابطه با جنس مخالف؛
• محدودیت مطلق فرزندان در رابطه با جنس مخالف؛
• عدم دریافت عشق و محبت کافی در خانواده.
• تغییر در الگوهای فرزندپروری: ضعف در ارتباط عاطفی بین والدین و فرزندان، عدم درک نیازهای جوانان، کنترل‌گری بیش از حد یا سهل‌انگاری والدین، و عدم آموزش صحیح مهارت‌های ارتباطی و مدیریت هیجان، می‌تواند جوانان را به سمت جستجوی حمایت عاطفی در خارج از خانواده سوق دهد.
• ناآگاهی یا پنهان‌کاری والدین: بسیاری از این روابط به دور از اطلاع والدین شکل می‌گیرد، که امکان راهنمایی و نظارت را از بین می‌برد.

عوامل اجتماعی-فردی

عوامل فردی و اجتماعی مختلفی بر دوستی با جنس مخالف و گسترش آن اثرگذار است:

• مکان‌های تسهیل‌کننده و تقویت‌کننده؛ یکی از تغییرات مهم در سبک زندگی، ارتباط آسان‌تر دختران و پسران با یکدیگر در مکان‌هایی مانند دانشگاه، سینما، فرهنگ‌سرا، پارک و کافی‌شاپ است که احتمال ارتباط و دوستی افراد را افزایش می‌دهد.
• کاهش قبح روابط غیر عفیفانه؛ از دوره پهلوی، تغییر در سبک زندگی و الگوی لباس و معماری خانه‌ها و همچنین طراحی فضا و اجزاء شهری که ناسازگار با فرهنگ اسلامی ـ ایرانی بود، تبدیل به بستری برای اختلاط زنان و مردان شد.
• توسعهٔ وسایل ارتباط جمعی؛ با ظهور و گسترش وسایل ارتباطی مانند تلفن همراه و اینترنت، روابط انسانی نیز تحت تأثیر قرار گرفت. همچنین در فضای مجازی امکان ایجاد هویت مجازی و در نتیجه فرصت تجربه‌های جدید و هنجارشکنی بدون پذیرش تبعات اجتماعی آن فراهم شد.
• تغییر در گروه‌های مرجع جوانان؛ در دورهٔ معاصر، الگوهای بهره‌مند از هنجارها و ارزش‌های ناسازگار با فرهنگ دینی ایرانیان، به گروه مرجع جوانان ایرانی تبدیل شدند.
• فشار گروه همسالان؛ تشویق و فشار دوستان تأثیر زیادی بر دوستی با جنس مخالف دارد. نتایج یک مطالعه نشان داده که بعضی برای پذیرش در گروه هم‌سالان یا به تقلید از دوستان، با جنس مخالف ارتباط برقرار کرده‌اند.
• کمبود عاطفی؛ ناتوانی در پاسخ‌گویی به نیازهای همسر از عوامل مؤثر بر دوستی با جنس مخالف است. برخی پژوهش‌ها، مهم‌ترین عامل در گرایش به دوستی با جنس مخالف را نیازهای عاطفی و روانی نشان داده‌اند. نیازهای عاطفی و روانی: نیاز طبیعی به محبت، تعلق، صمیمیت و تأیید در دوران جوانی، یکی از انگیزه‌های اصلی برای برقراری این روابط است.
• لذت‌جویی جنسی؛ لذت‌جویی جنسی از دوران بلوغ و نوجوانی، تمایل به جنس مخالف را افزایش می‌دهد.
• پوشش، آرایش و سخن‌گفتن تحریک‌کننده؛
• بالا رفتن سن ازدواج؛
• روحیه فردگرایی؛ تأکید بر فردگرایی و آزادی‌های فردی، موجب می‌شود که ازدواج و تعهدات آن را در تضاد با کمال و پیشرفت دانسته شود و دوستی با جنس مخالف جایگزین ازدواج شود.
• اختلال در هویت؛ اختلال در هویت، به‌ویژه هویت جنسی، موجب اختلال در نقش‌ها و انتظارات متناسب با آن می‌شود.
• انگاره‌های شناختی نادرست؛ مانند این تصور که ارتباط با جنس مخالف موجب تقویت مهارت‌های ارتباطی و ویژگی‌های شخصیتی مانند اعتماد به نفس می‌شود، یا ایجاد دوستی ساده به زمینه‌سازی برای ازدواج کمک می‌کند.
• کنجکاوی و هیجان‌طلبی: برخی جوانان از روی کنجکاوی یا برای تجربه هیجان وارد این روابط می‌شوند، اما با اهداف دیگری این روابط را ادامه می‌دهند.
• فشار همسالان: تمایل به همرنگی با گروه دوستان و ترس از طرد شدن نیز در گرایش به این روابط نقش دارند. ضعف اعتماد به نفس، فقدان قدرت نه گفتن و عوامل دیگر روانشناختی در تحقق این مسئله مؤثر هستند.

عوامل فرهنگی و اجتماعی

سریال دلدادگان - سانیا سالاری - سامان صفاری

سکانسی از سریال دلدادگان، سانیا سالاری - سامان صفاری

• تغییرات ارزشی و نگرشی: حرکت جامعه از سنت به مدرنیته، افزایش فردگرایی، تغییر نگرش نسبت به عشق و ازدواج، و تصور انتخاب آزادانه همسر با ارتباط پیش از ازدواج، زمینه‌ساز پذیرش بیشتر این روابط شده است.
• بالا رفتن سن ازدواج: مشکلات اقتصادی، تحصیلی و اجتماعی باعث افزایش سن ازدواج شده و دورهٔ تجرد جوانان طولانی‌تر شده است. این امر، نیاز به ارتباط عاطفی و اجتماعی با جنس مخالف را در این دوره افزایش می‌دهد.
• گسترش شهرنشینی و گمنامی: زندگی در شهرهای بزرگ، گمنامی بیشتری را برای افراد فراهم می‌کند و نظارت اجتماعی سنتی را کاهش می‌دهد، که این امر برقراری روابط پنهان را تسهیل می‌کند.
• افزایش حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی: گسترش تحصیلات عالی و اشتغال زنان، فضاهای بیشتری برای تعامل طبیعی یا غیرطبیعی میان دو جنس در محیط‌های آموزشی و کاری ایجاد کرده است.
• تهاجم فرهنگی دشمن علیه فرهنگ دینیِ جامعهٔ ایران به الگوگیری بخش قابل‌توجهی از جوانان از فرهنگ و ارزش‌های جوامع بیگانه و این پندار انجامیده که الگوهایی همچون رابطهٔ آزاد دختر و پسر، عامل رشد و وسیله ابراز شخصیت آنان است. همکاری با شبکه‌های خارجی و ضد دینی نیز عده‌ای را به ترویج ارتباط با جنس مخالف و انحرافات جنسی سوق داده است.

رویکردها

روان‌شناسی

برخی از روان‌شناسان غربی، خطرپذیری دوستی با جنس مخالف را بسیار بالا دانسته و معتقدند افرادی که مایل به ازدواج هستند، باید مراقب این روابط باشند. به‌طور کلی، برخی هرگونه ارتباط با جنس مخالف را ممنوع می‌دانند. برخی با توجیهاتی همچون آشنایی برای ازدواج، نامعقول بودن قیدوبندهای شرعی و دینی و با شعار آزادی و برابری زن و مرد، هرگونه ارتباط دختر و پسر با یکدیگر را مجاز می‌شمارند. برخی دیگر نه آزادی و نه محدودیت مطلق را می‌پذیرند؛ بلکه رابطه در یک چارچوب مشخص و به‌دور از انگیزهٔ شهوانی و جنسیتی را مجاز می‌شمارند.

دوران نوجوانی و جوانی، بی‌تردید یکی از حساس‌ترین مقاطع زندگی برای شکل‌گیری هویت، رشد عواطف و یادگیری تعاملات اجتماعی است. در فرهنگ اسلامی-ایرانی، این دوران فرصتی مغتنم برای تعمیق باورهای دینی، تقویت حیا و عفاف، و آمادگی برای پذیرش مسئولیت‌های فردی و اجتماعی، از جمله تشکیل خانواده بر اساس معیارهای صحیح، تلقی می‌شود.

از منظر دینی و با توجه به سبک زندگی اسلامی‌ایرانی، هرگونه ارتباط میان دختر و پسر خارج از چارچوب‌های تعریف‌شده شرعی و عرفی (مانند روابط محرمیت یا مقدمات هدفمند ازدواج تحت نظارت خانواده‌ها)، ناپسندیده و دارای آسیب‌های جدی فردی، خانوادگی و اجتماعی است. این‌گونه روابط می‌تواند منجر به پیامدهای نامطلوبی همچون تضعیف پایبندی به ارزش‌های دینی و اخلاقی، آسیب‌های عاطفی و روانی، لطمه به آبرو و حیثیت فرد و خانواده، غفلت از اهداف اصلی زندگی مانند تحصیل و رشد معنوی، و ایجاد اختلال در فرایند انتخاب همسر مناسب و شکل‌گیری یک ازدواج پایدار در آینده گردد.

بر این اساس، وظیفه اصلی نهادهای تربیتی (خانواده، مدرسه، رسانه و مراکز فرهنگی-مذهبی) نه مدیریت یا عادی‌سازی این روابط، بلکه آگاهی‌بخشی دقیق و دلسوزانه به نوجوانان و جوانان دربارهٔ مخاطرات و آسیب‌های آن، تقویت مبانی اعتقادی و اخلاقی، آموزش مهارت‌های خویشتن‌داری و حفظ حریم‌ها، و هدایت آنان به مسیرهای سالم و مورد تأیید شرع و هنجارهای اصیل فرهنگی است. تمرکز بر تقویت روابط سالم با همسالان همجنس، تحکیم ارتباط با اعضای خانواده، مشارکت در فعالیت‌های سازنده اجتماعی و مذهبی، و آمادگی برای ازدواج بهنگام و آگاهانه، راهکارهای بنیادینی هستند که سلامت فرد و جامعه را تضمین می‌کنند.

اسلامی

خداوند در قرآن زن و مرد نامحرم را از نگاه شهوت‌آلود برحذر می‌دارد تا زمینهٔ ارتباط با جنس مخالف کاهش یابد. آیهٔ ۲۵ سورهٔ نساء به مردان سفارش می‌کند که همسران خود را از میان دخترانی که با جنس مخالف رابطهٔ پنهانی دارند، انتخاب نکنند. همچنین آیهٔ ۵ سورهٔ مائده مردان را به پاکدامنی توصیه کرده است و آنان را به پرهیز از برقراری روابط پنهانی با زنان سفارش و از دوستی با جنس مخالف نهی می‌کند.

در آموزه‌های دینی، دوستی خارج از چارچوب شرع و عقل با جنس مخالف، نکوهش شده است. همهٔ مراجع تقلید فتوا داده‌اند که دوستی یا گفت‌وگوی زن و مرد نامحرم، اگر با قصد لذت و کشیده‌شدن به حرام باشد، اشکال دارد و فرقی نمی‌کند مستقیم یا از طریق چت و تلفن باشد.

اسلام بر اساس دیدگاه اخیر، رابطه با جنس مخالف در زمینه علمی، سیاسی، اجتماعی، دینی یا تصمیم‌گیری برای ازدواج را پسندیده می‌داند؛ اما چنین ارتباطی، مصداق «دوستی» یا «روابط آزاد» نبوده و اگر ارتباط دختر و پسر با یکدیگر به‌منظور مسائل شهوانی و جنسی یا مستلزم آن باشد، غیرمجاز می‌شمرد.

اجتماعی-فرهنگی

روابط دختر و پسر به‌طور مستقیم با نهاد خانواده و الگوهای ازدواج در ارتباط هستند. نحوه شکل‌گیری، مدیریت و پیامدهای این روابط می‌تواند بر استحکام یا تزلزل خانواده‌های آینده، سن ازدواج، آمار طلاق، و انسجام اجتماعی تأثیر بگذارد. همچنین، این پدیده بازتابی از تغییرات ارزشی و فرهنگی در جامعه، شکاف نسلی و نحوهٔ مواجهه جامعه با مدرنیته است.

روابط دختر و پسر عرصه‌ای برای تقابل یا تلفیق ارزش‌های سنتی، مذهبی و مدرن است. نحوهٔ نگرش جامعه و جوانان به این روابط، نشان‌دهنده وضعیت هنجارها، باورها و سبک زندگی در حال تحول جامعه ایرانی است. این موضوع با مفاهیمی چون حیا، عفت، غیرت، آبرو و هویت فرهنگی گره خورده است.

رویکرد حقوقی

در سند ملی حقوق کودک و نوجوان، که در شورای عالی انقلاب فرهنگی به قصد تنظیم نظام جامع فرهنگی کشور در زمینه تعلیم و تربیت و پرورش کودکان و نوجوانان مصوب شده، به موارد زیر اشاره شده است:

1. والدین یا سرپرست قانونی باید کودک و نوجوان را با مراعات مصالح و منافع او در پرتو ارزش‌های اخلاقی و احکام شرعی، متناسب با مراحل مختلف رشد فکری، روانی و عاطفی و منطبق با هویت جنسیتی وی، با همکاری یکدیگر تربیت کنند و زمینه‌ها و عوامل مؤثر در ایجاد رذائل اخلاقی را در خانواده از بین ببرند.
2. کودک و نوجوان از حق عفت و سلامت جنسی از طریق حفظ حریم‌های جنسی و جلوگیری از دسترسی به محرک‌های جنسی، محافظت از او در مقابل تعرضات جنسی، پیشگیری از رفتارهای حرام جنسی و درمان اختلالات جنسی بهره‌مند است.
3. کودکان در آستانه بلوغ، از حق آگاهی از احکام شرعی و فراگیری مهارت‌های مرتبط با بهداشت جنسی در چارچوب موازین شرعی و اخلاقی، متناسب با جنسیت خود برخوردارند. خانواده و دولت وظیفه دارند با رعایت حریم‌های جنسی و عفاف از هوشیارسازی زودهنگام غریزه جنسی آنان پیشگیری کنند.

طبق قانون مجازات اسلامی نیز هرگاه زن و مردی که بین آنها علقه زوجیت نباشد، مرتکب روابط نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا از قبیل تقبیل یا مضاجعه شوند، به شلاق تا ۹۹ ضربه محکوم خواهند شد و اگر عمل، با عنف و اکراه باشد فقط اکراه‌کننده تعزیر می‌شود.

تاریخچه

در جهان

الگوی روابط بین دو جنس در طول تاریخ و در فرهنگ‌های مختلف، دستخوش تحولات چشمگیری بوده است. در جوامع سنتی و پیشامدرن، تعاملات میان دختران و پسران جوان معمولاً بسیار محدود و تحت نظارت شدید خانواده و اجتماع بود. ازدواج‌ها اغلب توسط خانواده‌ها ترتیب داده می‌شد و آشنایی مستقیم و روابط عاشقانه پیش از ازدواج کمتر پذیرفته می‌شد. بررسی تاریخ تمدن بشری هرچند نشان از نزاع‌های بزرگ برای عشق یا خیانت در عشق دارد؛ اما کمتر سندی می‌توان یافت که در آن بر شکل روابط دختر و پسر تصریح شده باشد. مطرح شدن موضوع رابطهٔ دختر و پسر به‌ویژه در قلمروی جنسی در آمریکا به سال ۱۸۹۰م، برمی‌گردد که نخستین تشکیلات رسمی با هدف شناخت بیشتر مباحث فیزیولوژیک و زیستی افراد، برای داشتن زندگی سالم شروع شد. انقلاب جنسی اواخر دهه ۱۹۶۰م، در کشورهای اروپایی و آمریکایی نیز با اسطوره‌زدایی از رابطه جنسی، آن را به امری عادی تبدیل کرد که به‌راحتی پیش از ازدواج دست‌یافتنی است. بنابراین بسیاری از کشورهای صنعتی غربی به‌ویژه آمریکا، اعمال کنترل بر غریزه‌ها را مناسب ندانسته و در آن‌جا از دختران انتظار می‌رود در سن نوجوانی، قرارهای عشقی داشته باشند. با وقوع انقلاب صنعتی، شهرنشینی، گسترش آموزش عمومی و تغییرات فرهنگی ناشی از مدرنیته مانند فردگرایی، سکولاریسم و جنبش‌های فمینیستی، الگوهای سنتی به‌تدریج دگرگون شدند. مفاهیمی چون «عشق رمانتیک» به‌عنوان پایهٔ ازدواج اهمیت یافت و اشکال مختلفی از «قرار عاشقانه» (Dating) و «معاشرت» (Courtship) با هدف شناخت و انتخاب آزادانه همسر پدیدار شد.

در قرن بیستم، به‌ویژه پس از جنگ جهانی دوم و با ظهور فرهنگ جوانی، انقلاب جنسی دههٔ ۱۹۶۰ و گسترش رسانه‌های جمعی، آزادی‌های فردی در روابط افزایش یافت. پذیرش روابط پیش از ازدواج، هم‌باشی (Cohabitation) و تنوع در الگوهای ارتباطی بیشتر شد. ظهور فناوری‌های نوین ارتباطی مانند اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، امکان برقراری ارتباطات گسترده‌تر و خصوصی‌تر را فراهم کرد و ماهیت روابط جوانان را بیش از پیش متحول ساخت. با این حال، همچنان تفاوت‌های فرهنگی قابل توجهی در نگرش به این روابط و میزان پذیرش آن‌ها در جوامع مختلف وجود دارد.

رابطهٔ دختر و پسر به‌شکل امروزی، پدیدهٔ نوظهوری است که در جوامع اسلامی ازجمله ایران همواره به‌صورت معضلی اجتماعی اخلاقی مطرح بوده است. فرهنگ ایرانی اسلامی با تعیین حدود ارتباط مَحرم و نامحرم، همواره افراد را از وجود روابط خارج از ازدواج منع می‌کند؛ با این حال، تحولات ساختی و اجتماعی اخیر در جامعهٔ ایران، همچون گسترش شهرنشینی و حضور اجتماعی بیشتر زنان، سبب تحولات مهمی در نهاد خانواده از جمله گسترش روابط دوستی دختر و پسر شده است.

در ایران

در ایران پیش از اسلام، شواهدی مبنی بر وجود درجاتی از آزادی انتخاب همسر توسط زنان و مردان، به‌ویژه در برخی دوره‌ها یا طبقات اجتماعی، وجود دارد؛ اما ازدواج به‌عنوان نهادی مهم برای حفظ خانواده و نسل تلقی می‌شد و آداب‌ورسوم خاص خود را داشت. با ورود اسلام به ایران، چارچوب‌های شرعی بر روابط زن و مرد حاکم شد که بر حفظ حریم‌ها و محدودیت تعاملات غیرضروری بین نامحرمان تأکید داشت. ازدواج همچنان به‌عنوان اصلی‌ترین و مشروع‌ترین مسیر برای برقراری ارتباط عمیق بین دو جنس مخالف باقی ماند و نقش خانواده در فرایند همسریابی و ازدواج بسیار پررنگ بود. در دوران قاجار، تصمیم‌گیری برای ازدواج بیشتر توسط والدین، به‌خصوص پدر، صورت می‌گرفت و تعاملات مستقیم بین دختران و پسران جوان محدود و تحت نظارت بود.

در فرهنگ اسلامی و نیز سنت قدیمی خانوادهٔ ایرانی، دوستی‌های خارج از شرع و عرف، میان دختر و پسر پذیرفتنی نیست. در همین چارچوب، تا اواخر دورهٔ قاجار، حریم زن و مرد در سبک زندگی مردم رعایت می‌شد و حتی کوبهٔ در، برای زنان و مردان متفاوت بود؛ اما از دوران سلطنت پهلوی و با نفوذ فرهنگ غربی و دگرگونی سبک زندگی از طریق سینما و برگزاری انواع اجتماعات مختلط، روابط خارج از چارچوب‌های فرهنگ ایرانی، میان دختر و پسر آسان‌تر شده و انواع دوستی با جنس مخالف افزایش یافت. با شروع دوران پهلوی و سیاست‌های مدرنیزاسیون و غرب‌گرایی، تغییراتی در الگوهای اجتماعی ایجاد شد. تأثیرپذیری از فرهنگ غربی، به‌تدریج زمینه‌های بیشتری برای تعامل میان دو جنس فراهم کرد. با این حال، این تغییرات بیشتر در شهرهای بزرگ و طبقات بالای جامعه مشهود بود و جامعه همچنان تا حد زیادی به هنجارهای سنتی و مذهبی پایبند بود.

پس از انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش، تأکید مجدد بر ارزش‌های اسلامی صورت گرفت. با این حال، عواملی چون بالا رفتن سن ازدواج، شهرنشینی گسترده، و به‌ویژه نفوذ رسانه‌های نوین مانند ماهواره، اینترنت و شبکه‌های اجتماعی در دهه‌های اخیر، منجر به افزایش چشمگیر روابط بین دختران و پسران جوان شده است. این پدیده، که برخی آن را نوظهور می‌دانند، به یکی از مسائل مهم اجتماعی و فرهنگی در ایران معاصر تبدیل شده و بحث‌های فراوانی را در میان خانواده‌ها، کارشناسان و نهادهای فرهنگی و اجتماعی برانگیخته است. آمارها و پژوهش‌ها (هرچند گاه متناقض یا محدود) از افزایش این روابط و کاهش سن شروع آن‌ها حکایت دارند.

آمارها

روابط آزاد دختر و پسر در آمریکا و اروپا به افزایش روابط نامشروع جنسی انجامیده است؛ به‌گونه‌ای که در سال ۱۹۹۳م، در آمریکا، ۵۰٪ روابط دختر و پسر به روابط جنسی انجامیده و هر ساله ۳۵۰هزار دختر نوجوان آمریکایی که با رؤیای ازدواج یا اتمام تحصیلات، یافتن شغل و زندگی ایده‌ئال به رابطه با پسران تن می‌دهند، در سنین ۱۵–۱۹ سالگی باردار شده و فرزندان نامشروعی به‌دنیا می‌آورند.

امروزه وجود مراکز بهداشتی در کنار دبیرستان‌ها و دانشگاه‌های غربی، جهت مراجعه دختران محصل برای سقط جنین، امری عادی شده است. در یک مطالعه استرالیایی ۲۱ درصد نوجوانان در ۱۳ سالگی رابطه جنسی داشته و ۴۳ درصد بین ۱۵–۱۶ سالگی تجربه عمل جنسی داشته‌اند. در برزیل نیز میانگین سن اولین تجربهٔ جنسی برای پسران و دختران، بین ۱۳–۱۵ سالگی بوده است. همچنین طبق مطالعه‌ای در فرانسه دربارهٔ ۴۰۰۰ نوجوان، ۱۶ درصد دختران و پسران زیر ۱۳ سال، اذعان کرده‌اند که دارای روابط جنسی هستند. این ارقام برای نوجوانان بالاتر از ۱۸ سال پسر ۷۰ درصد و در مورد دختران ۴۴ درصد بوده است.

در ایران

طبق نظرسنجی‌های صورت‌گرفته در نگاه جامعهٔ ایرانی، روابط دختر و پسر ایرانی در حال گسترش و نزدیک شدن به الگوهای غربی است؛ به‌عنوان مثال، از ۱۲۰۰ والدین تهرانی، ۸۸٪ آنان معتقد بوده‌اند که روابط دختر و پسر افزایش یافته است. ۶۱ درصد پسران گفته‌اند که روابط با دوست دختر خود را به‌شکل مقطعی ادامه می‌دهند و ۵۰ درصد دختران در صورت احساس بازیچه بودن از سوی پسران، متمایل به قطع ارتباط هستند. دربارهٔ مکان ارتباط نیز ۵۹ درصد پسران، پارک و مراکز تفریحی، ۳۱ درصد مراکز آموزشی، ۲ درصد خیابان و ۶ درصد هر کجا که ممکن باشد را بیان کرده‌اند.

در فرهنگ و ملل

ایران

از منظر آموزه‌های اسلام، هرگونه ارتباط بین زن و مرد نامحرم باید در چارچوب ضرورت‌ها و با رعایت حدود شرعی مانند حفظ حجاب، کنترل نگاه، پرهیز از خلوت و عاری از لذت جنسی یا احتمال گناه، صورت پذیرد. روابطی که خارج از این چارچوب‌ها و به‌ویژه با انگیزه‌های عاطفی یا جنسی شکل می‌گیرند، مردود هستند. فرهنگ ایرانی هرچند تحت تأثیر مدرنیته دچار تحولاتی شده، اما همچنان بر اهمیت حفظ حریم‌ها، آبرو و نقش خانواده در روابط جوانان تأکید دارد؛ بنابراین، مفهوم «روابط دختر و پسر» در این بستر، اغلب با نوعی حساسیت و گاه نگرش منفی یا نگرانی همراه است. برخی منابع این روابط را پدیده‌ای نوظهور و متأثر از تغییرات اجتماعی و فرهنگی مدرن می‌دانند.

آثار و پیامدها

با تبدیل جنس مخالف به دوست صمیمی، افراد مسائلی که با هیچ فرد دیگری در میان نگذاشته‌اند، با او به اشتراک می‌گذارند که موجب شکل‌گیری صمیمیمت بیشتر و ایجاد علاقه و عشق در رابطه می‌شود. این امر موجب کشش جنسی و در نهایت خیانت می‌شود. دوستی با جنس مخالف با هدف صرف دوستی و معاشرت عادی مانند دو هم‌جنس، نیز منتهی به سقوط است. چراکه طبق تجربهٔ افراد زیادی که با این هدف اقدام به طرح دوستی با جنس مخالف کرده‌اند، برقراری رابطهٔ عاطفی با جنس مخالف موجب تحریک سریع غریزهٔ جنسی می‌شود.

برخی پژوهش‌های علمی نشان داده‌اند که دوستی با جنس مخالف موجب کاهش رضایت از زندگی، کاهش امید، ضعف در عملکرد تحصیلی، جلوگیری از رشد استعدادها، بدبینی، اضطراب و نگرانی، پشیمانی، سستی بنیان خانواده و افزایش طلاق، انحرافات جنسی و اخلاقی، شکل‌گیری عشق‌های آتشین و ناپایدار و طرد اجتماعی می‌شود.

طبق مطالعات علمی و تجربیات جوامع مختلف، رابطهٔ دختر و پسر خارج از چارچوب ازدواج و تعریف‌شده، به افزایش تجرد، کاهش نرخ ازدواج، افزایش سن ازدواج، افزایش طلاق و فرزندان نامشروع، شکل‌گیری الگوهای جدید روابط زناشویی نامشروع چون هم‌خانگی و ازدواج سفید انجامیده و در صورت ختم‌شدن به ازدواج نیز خطر فروپاشی آن بسیار زیاد خواهد بود. آسیب این مسئله برای دختران بیشتر بوده و آنان را دچار سرخوردگیِ ناشی از قطع ارتباط، نفرت و گاهی نیز با پخش‌شدن عکس‌ها و مسائل خصوصی آنان، دچار آسیب شدید روحی و اجتماعی می‌شوند. این مسائل در نهایت می‌تواند سبب بی‌هویتی، استرس، کاهش عزت‌نفس و مسائل روانی دیگری شود.

آسیب‌شناسی

کارشناسان آسیب‌های زیادی برای دوستی با جنس مخالف معرفی کرده‌اند که برخی از آنها عبارتند از:

• افت تحصیلی؛
• چشم و گوش بسته عاشق‌شدن و ندیدن عیب‌های طرف مقابل؛
• سرکوب‌شدن استعدادها به‌دلیل از دست دادن فرصت‌ها؛
• ترس از آشکار شدن رابطه؛
• داشتن احساس پشیمانی و گناه به‌دلیل مخفی بودن رابطه؛
• منجر شدن به ازدواج اجباری؛
• ایجاد حس بدبینی در رابطه حتی در صورت ازدواج؛
• ناتوانی در ابراز محبت خالص به همسر؛
• محرومیت از ازدواج پاک؛
• کاهش ازدواج؛

همچنین مواردی مانند وابستگی عاطفی، شکست عاطفی، مسایل جنسی، حاملگی ناخواسته، انحطاط ارزش‌ها، یأس و ناامیدی، افسردگی، اضطراب، اعتیاد، خیانت، بیماری‌های مقاربتی، ترومای ذهنی، بی‌هدفی، خودکشی، عدم توانایی به پایان‌دادن رابطهٔ دوستی و بالارفتن سنّ ازدواج از آسیب‌های دوستی با جنس مخالف است.

ارتباط با جنس مخالف در دورهٔ تأهل

به اعتقاد کارشناسان نکتهٔ مهم در ارتباط با جنس مخالف در دورهٔ بعد از ازدواج، مدیریت درست این موضوع و رعایت خط قرمزها برای پایداری ازدواج است. اختصاص انرژی و زمان به یک فرد غیر از همسر و دریافت حمایت از سوی او منجر به حسّ نزدیکی بیشتر با او و ایجاد حریمی است که همسر جایی در آن ندارد. در این حالت، تلقّی همسر از این رابطه، به اندازهٔ خیانت جنسی است. احساس فریب‌خوردگی در همسر در اثر دروغ‌گفتن، باعث بی‌اعتمادی به شریک زندگی و آسیب رابطهٔ زناشویی می‌شود.

آسیب‌های فردی

برخی آسیب‌های فردی ارتباط دختر و پسر عبارتند از:

• آسیب‌های روحی و عاطفی: شکست‌های عاطفی ناشی از پایان یافتن رابطه، احساس سرخوردگی، افسردگی، اضطراب و تشویش (ناشی از پنهان‌کاری، ترس از فاش شدن، احساس گناه)، وابستگی شدید و ناسالم، نفرت از جنس مخالف، و ازدواج‌گریزی از جمله پیامدهای روانی احتمالی هستند.
• آسیب‌های تحصیلی و شغلی: درگیری ذهنی و عاطفی شدید در این روابط می‌تواند باعث افت تمرکز، کاهش انگیزه و در نتیجه، افت تحصیلی یا رکود علمی و شغلی شود.
• آسیب‌های اخلاقی و معنوی: عبور از خطوط قرمز شرعی و اخلاقی، احساس گناه مداوم، دوری از معنویت و کاهش پایبندی به ارزش‌ها از دیگر آسیب‌های مطرح‌شده است. این روابط ممکن است زمینه را برای انحرافات جنسی و اخلاقی دیگر نیز فراهم کند.
• فقدان شناخت واقع‌بینانه: در فضای احساسی این روابط، افراد ممکن است به شناخت درستی از یکدیگر نرسند، چرا که طرفین سعی در پنهان کردن ضعف‌ها و نمایش تصویری ایده‌آل از خود دارند و رفتارهای تصنعی را به نمایش می‌گذارند. این عدم شناخت می‌تواند منجر به انتخاب‌های نادرست برای ازدواج شود.
• آسیب‌های جسمی: در برخی موارد، این روابط می‌تواند به سوءاستفاده جنسی، بارداری‌های ناخواسته و ابتلا به بیماری‌های مقاربتی منجر شود.

آسیب‌های خانوادگی

برخی آسیب‌های خانوادگی عبارتند از:

• تعارض با والدین: پنهان‌کاری و ترس از اطلاع والدین، منجر به ایجاد فاصله عاطفی و شکاف بین نسل‌ها می‌شود. مخالفت خانواده‌ها با این روابط (در صورت اطلاع) می‌تواند منشأ درگیری‌های شدید خانوادگی باشد.
• تضعیف اعتماد در ازدواج آینده: افرادی که تجربه روابط متعدد پیش از ازدواج داشته‌اند، ممکن است در زندگی زناشویی آینده دچار سوءظن و بی‌اعتمادی نسبت به همسر خود شوند و ترس از تکرار تجربیات گذشته توسط همسر را داشته باشند. ازدواج‌هایی که بر پایهٔ این دوستی‌ها شکل می‌گیرند، ممکن است به دلیل مخالفت خانواده‌ها یا همین بی‌اعتمادی، با مشکلات بیشتری مواجه بوده و آمار طلاق بالاتری داشته باشند.
• آسیب به آبرو و حیثیت خانوادگی: در فرهنگ ایرانی، آشکار شدن روابط خارج از چارچوب دختر یا پسر می‌تواند به خدشه‌دار شدن آبروی فرد و خانواده‌اش منجر شود، این آسیب به‌ویژه برای دختران ممکن است شدیدتر باشد. یکی از این آسیب‌ها بوجود آمدن مشکلات بین برادارن و خواهران است.

آسیب‌های اجتماعی

ارتباط دختر و پسر دارای آسیب‌های اجتماعی متعددی که به برخی از آنها اشاره می‌شود:

• تضعیف نهاد خانواده: رواج روابط آزاد و بدون مسئولیت‌پذیری می‌تواند تمایل جوانان به ازدواج و تشکیل خانواده را کاهش دهد و به افزایش سن ازدواج و تجرد قطعی دامن بزند.
• گسترش بی‌بندوباری و ناهنجاری‌های اخلاقی: عادی‌سازی روابط خارج از چارچوب تضعیف هنجارهای اخلاقی و دینی جامعه و افزایش آسیب‌های اجتماعی مرتبط را به همراه دارد.
• کاهش اعتماد اجتماعی: وقتی روابط بین دختر و پسر قبل از ازدواج در جامعه زیاد می‌شود، ممکن است حس بی‌اعتمادی در بین افراد جامعه نسبت به یکدیگر بیشتر شود. این بی‌اعتمادی به خصوص در زمینهٔ انتخاب همسر می‌تواند خودش را نشان دهد؛ به این صورت که افراد ممکن است نگران این باشند که آیا طرف مقابلشان در گذشته روابط متعددی داشته است یا خیر، و این موضوع می‌تواند منجر به تردید و عدم اطمینان در تصمیم‌گیری برای ازدواج شود.

پیشگیری و درمان

سلنا گومز -دوست پسرش بنی

سلنا گومز همراه دوست پسرش بنی

• دین‌مداری؛ آموزه‌های دینی، افراد را از عواملی که می‌تواند موجب رفتارهای نابه‌هنجار شود پرهیز می‌دهد. نتایج بعضی پژوهش‌ها نیز نشان داده که هرچه افراد به فعالیت‌های مذهبی، اهمیت بیشتری می‌دادند، گرایش به دوستی نامشروع با جنس مخالف در آنها کمتر بوده است. تقویت باورهای مذهبی و دینی، آموزش شیوهٔ صحیح ارتباط با جنس مخالف، برخورد منطقی والدین با فرزندان در صورت اطلاع از ارتباط آنان و آموزش و جامعه‌پذیری صحیح کودکان و نوجوان توسط نهادها و محیط‌های آموزشی می‌تواند در پیشگیری از آسیب‌های اخلاقی و اجتماعی دختران و پسران در جامعه اثرگذار باشد.
• ازدواج به‌هنگام؛ قرآن کریم به ازدواج پسران و دختران مجرد سفارش کرده است. ازدواج در سن مناسب و هنگام نیاز، از بسیاری مفاسد اجتماعی مانند دوستی با جنس مخالف جلوگیری می‌کند. بعضی خانواده‌ها با تجمل‌گرایی باعث می‌شوند هزینه‌های ازدواج بالا رفته و در نتیجه جوانان، ارتباط بدون تعهد را بر ازدواج ترجیح دهند. نگاه واقع‌گرایانهٔ خانواده‌ها موجب افزایش انگیزهٔ جوانان برای ازدواج می‌شود.
• تقویت روحیهٔ تعهد در فرزندان؛ در دوستی‌های با جنس مخالف، تعهدی وجود ندارد و چنین رابطه‌هایی موجب سوءاستفاده کسانی است که روحیهٔ مسئولیت‌پذیری ندارند. والدینی که مسئولیت‌پذیری را در فرزندان خود نهادینه کنند، احتمال دوستی با جنس مخالف به‌جای ازدواج را در آنها کاهش می‌دهند.
• مراقبت‌های خانوادگی؛ در قرآن کریم بر توجه به اعضای خانواده و مراقبت از آنها در برابر کج‌روی‌هایی که آتش جهنم را در پی دارد، تأکید شده است. در روایات نیز به تکلیف سرپرست خانواده در مراقبت از اعضای خانواده هشدار داده شده است.
• مدیریت فرزندان در استفاده از فضای مجازی؛ امروزه بسیاری خانواده‌ها وسایل ارتباطی مانند تبلت و موبایل را به آسانی در اختیار کودکان قرار می‌دهند و آنها را میان انواع آسیب‌های فضای مجازی، رها می‌کنند. نوجوانان در این فضا نیازمند مراقبت و مدیریت والدین برای رسیدن به تشخیص درست هستند.
• تقویت روابط والدین با فرزندان؛ ارتباط عاطفی قوی بین والدین و فرزندان موجب دریافت پاسخ مناسب برای نیازهای روحی فرزندان شده و آنها را از دوستی‌های خیابانی و خارج از عرف، بی‌نیاز می‌کند.
• پایبندی به خانواده؛ آموزه‌های دینی تأکید بسیاری بر رابطهٔ حسنه زوجین، همراه با صمیمیت و محبت و رعایت احترام و حفظ شخصیت همسر، کرده است. چنین رابطه‌ای موجب ایجاد حس رضایت‌مندی و آرامش در خانه می‌شود.
• اجتناب از موقعیت‌های خطرزا؛ اجتناب از موقعیت‌هایی که باعث تماس با جنس مخالف و برقراری رابطهٔ عاطفی می‌شود مانند جشن‌ها و مهمانی‌های مختلط یا چَت در فضای مجازی با جنس مخالف و همچنین پرهیز از مشاهدهٔ فیلم‌ها و صحنه‌های هرزه و رعایت مرزهای ارتباط با نامحرم.
• آموزش؛ شامل آگاهی‌بخشی دربارهٔ: زیان‌ها و خطرات ارتباط با جنس مخالف؛ ملاک‌های همسرگزینی برای کسانی که با انگیزهٔ ازدواج وارد رابطه می‌شوند؛ تفاوت‌های رفتارهای سالم و معمولی با رابطه‌های عاطفی و صمیمانه؛ کنترل غریزهٔ جنسی؛ اهمیت تأخیر در کامرواسازی برای موفقیت در آینده و ارزش صبر و جایگاه صابران در آموزه‌های دینی؛ تقویت هوش هیجانی؛ مهارت قاطعیت در ابراز وجود و اعتماد به نفس در برابر فشار همسالان و دوستان و پاسخ منفی در برابر پیشنهاد رابطهٔ دوستی با جنس مخالف.
• خودکنترلی؛ بهترین راه‌کار، دوری از فیلم‌ها و روابط محرّک و مراقبت بر اعمال و خودکنترلی است. برنامه‌ریزی در کارهای زندگی و انجام کار و تفریحات سالم نیز موجب پرشدن اوقات شده و فرصتی برای بی‌کار ماندن و برقراری رابطهٔ دوستی با جنس مخالف نمی‌گذارد.
• آموزش؛ آموزش در نحوهٔ برقراری رابطه با جنس مخالف موجب آماده‌شدن برای موقعیت‌های مختلف و پیشگیری از اشتباهات و مشکلات و توانایی برقراری ارتباط با حدّومرزهای اخلاقی می‌شود. آموزش می‌تواند به‌صورت فیلم و تبلیغات در رسانه و شبکه‌های مجازی باشد.
• رفتار صحیح والدین؛ احترام گذاشتن به تصمیمات فرزند و صحبت‌کردن با فرزند در مورد خطر رابطهٔ جنسی در نوجوانی و عواقب آن می‌تواند اقدامی مؤثر در پیشگیری از دوستی با جنس مخالف باشد. منصرف‌کردن اجباری فرزند از دوستی، موجب سستی روابط فرزند و والدین می‌شود.
• کمک‌گرفتن از مشاور؛ به‌دلیل غرور فرزند در دورهٔ نوجوانی و عدم حرف‌شنوی و اعتماد به والدین، کمک‌گرفتن از یک مشاور مورد اعتماد که مورد قبول فرزند هم باشد راه‌کار مؤثری در عدم گرایش به دوستی با جنس مخالف است.

تکنیک‌های رهایی از دوستی با جنس مخالف

دوستی خیابانی -دختران و پسران

دوستی‌های خیابانی دختران و پسران

افرادی که به دوستی با جنس مخالف گرفتار شده‌اند، علاوه‌بر اینکه لازم است به والدین اطلاع داده و از آنها مشورت بگیرند یا از افراد آگاه و دلسوز درخواست کمک کنند، می‌توانند از روش‌هایی برای رهایی از این‌گونه علاقه‌ها، استفاده کنند:

• انزجار درمانی؛ قراردادن چیزی که دردآور و بیزارکننده است در کنار موضوع مورد علاقه، باعث می‌شود از موضوع مورد علاقه نیز کم‌کم بیزاری حاصل شود. برای مثال با بستن کشِ نازکی به مچِ دست، هرگاه از آن علاقهٔ خاص یاد کرد و میل آن را پیدا کرد، کش را کشیده و رها می‌کند تا درد ایجاد شود یا اینکه هر زمان به یاد موضوع مورد علاقه افتاد، چیزی را که منزجرکننده است در کنار آن در ذهن خود تصویر کند.
• تهیهٔ لیستی از نقاط ضعف؛ فهرستی از عواقب دوستی با جنس مخالف نوشته شود و به‌صورت مداوم به آن فکر کند تا علاقه‌اش به او کمتر شود.
• تقویت ارتباط عاطفی با اعضای خانواده؛ ارتباط عاطفی قوی با خانواده و دوستان خوب باعث رهاشدن عواطف انسان از راه معقول و طبیعی خود است.
• دوری از عوامل یادآور؛ دوری از چیزهایی که باعث یادآوری جنس مخالف است سبب می‌شود کم‌کم یاد او نیز از دل برود.
• تقویت رابطهٔ عاطفی با خدا؛ تقویت رابطهٔ عاطفی با خدا وجود انسان را توسعه داده و از خودپرستی بیرون می‌آورد و به خارج از خود متوجه می‌کند. در قرآن کریم، اطاعت از پروردگار به‌عنوان نشانهٔ حقیقی محبت به خداوند بیان شده است.
• تفکر در پاداش عفت‌ورزی؛ در روایتی از رسول خدا آمده است هر کس که عاشق شود، اما پاکدامنی ورزد و با این حال بمیرد، او شهید است.

منابع

• «آسیب‌شناسی روابط دختر و پسر از منظر فرهنگ اسلامی»، وب‌سایت حوزه‌نت، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند ۱۳۹۷ش.
• «احساس نیاز عاطفی جوانان و مهارت‌های رفتاری متناسب با این نوع نیاز»، خبرگزاری برنا، تاریخ درج مطلب: ۲۳ تیر ۱۳۹۸ش.
• «ازدواج دانشجویی چگونه است؟»، وب‌سایت آسمونی، تاریخ بازدید: ۶ خرداد ۱۴۰۲ش.
• «ازدواج دانشجویی خوب است یا بد؟ بررسی مزایا و معایب»، وب‌سایت آویژه، تاریخ درج مطلب: ۱۷ اسفند ۲۰۲۰م.
• «اشتغال و مسکن ۲ مانع اصلی بر سر راه ازدواج جوانان»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۳۱ شهریور ۱۴۰۲ش.
• «انواع خویشتن‌داری چیست؟ و چگونه خویشتن‌دار باشیم؟»، وب‌سایت بهار من، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «انواع روابط عاشقانه و عاطفی دختر و پسر»، وب‌سایت ذهن آگاه، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «اهمیت دوره نوجوانی و جوانی در شکل‌گیری اعتقادات/ علت گرایش به باورهای مبتذل»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۲ش.
• «بازخوانی روابط دختر و پسر»، وب‌سایت پرتال جامع علوم انسانی، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «بازخوانی روابط دختر و پسر»، وب‌سایت حوزه‌نت، تاریخ درج مطلب: ۸ آبان ۱۳۹۰ش.
• «بررسی روابط دختر و پسر، مسئله ای اجتماعی»، وب‌سایت مجمع بین‌المللی دعوت جهانی به قرآن کریم، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «پاداش عاشق پاکدامن»، وب‌سایت کتابخانه احادیث شیعه، تاریخ بازدید: ۲۹ آبان ۱۴۰۲ش.
• «تعریف رابطه دختر و پسر»، وب‌سایت مجلهٔ میگنا، تاریخ درج مطلب: ۳۰ آبان ۱۳۹۶ش.
• «چگونه با جنس مخالف ارتباط برقرار کنیم؟»، وب‌سایت موفقیت مؤسسهٔ ملک‌پور، تاریخ بازدید: ۱۵ خرداد ۱۴۰۲ش.
• «دوستی با جنس مخالف برای افرادی که در یک رابطهٔ متعهدانه هستند»، وب‌سایت سیمیاروم، تاریخ درج مطلب: ۳۱ تیر ۱۳۹۵ش.
• «دوستی با جنس مخالف و تبعات آن»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۱۹ تیر ۱۳۹۸ش.
• «دوستی با جنس مخالف»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۳ خرداد ۱۴۰۲ش.
• «دوستی با جنس مخالف»، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۹ مرداد ۱۳۹۵ش.
• «دوستی دختر و پسر»، وب‌سایت ذهن نو، تاریخ بازدید: ۱۵ شهریور۱۴۰۲ش.
• «رابطه با جنس مقابل در دوران نوجوانی چگونه است؟»، وب‌سایت مرکز مشاورهٔ رهبان، تاریخ درج مطلب: ۶ آبان ۱۴۰۱ش.
• «راهکارهای مؤثر در ازدواج آسان»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۵ آبان ۱۴۰۰ش.
• «روابط دختر و پسر»، وب‌سایت مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزهٔ علمیهٔ قم، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «سند ملی حقوق کودک‌ونوجوان»، پایگاه اطلاع‌رسانی قوانین و مقررات کشور، تاریخ بازدید: ۱۸ دی ۱۴۰۳ش.
• «سیر تحول ازدواج در ایران (قسمت اول): از دوران باستان تا عصر اسلامی»، وب‌سایت حامین یار، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «عزت نفس در نوجوانان، راه‌های افزایش عزت نفس»، وب‌سایت پناه سبز، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• «علل گرایش جوانان به دوستی با جنس مخالف»، وب‌سایت مرکز روان‌شناسی رهیاب، تاریخ بازدید: ۱۵ خرداد ۱۴۰۲ش.
• «قانون مجازات اسلامی (تعزیرات)»، سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران، تاریخ بازدید: ۱۸ دی ۱۴۰۳ش.
• «مشاوره قبل از ازدواج رمز پایداری زندگی مشترک»، وب‌سایت سازمان بهزیستی کشور، تاریخ درج مطلب: ۹ خرداد ۱۴۰۰ش.
• «مشاورهٔ دوستی»، وب‌سایت مشاورانه، تاریخ بازدید: ۱۴ خرداد ۱۴۰۲ش.
• «مشاورهٔ روان‌شناسی رابطه‌های دوست پسر و دوست دختر»، وب سایت ذهن‌آرا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ اسفند ۱۴۰۰ش.
• «نقش خانواده‌ها در دوستی دختر و پسر»، وب‌سایت میگنا، تاریخ درج مطلب: ۱ دی ۱۳۹۱ش.
• «نقش محوری خانواده در جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی»، خبرگزاری برنا، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند ۱۳۹۵ش.
• «واسطه‌های دوستی دختر و پسر و نقش خانواده»، وب‌سایت نمناک، تاریخ بازدید: ۱۴ خرداد ۱۴۰۲ش.
• «وضع اجتماعی و فرهنگی عصر پهلوی دوم»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۱۱ اسفند ۱۴۰۰ش.
• «هشدارهای رابطه با جنس مخالف + بایدها و نبایدها»، وب سایت نمناک، تاریخ بازدید: ۱۴ خرداد ۱۴۰۲ش.
• آذر، خدیجه و نامور، یوسف، «تجارب روابط دوستی دختر و پسر دانشجو با رویکردی پدیدارشناسانه»، مطالعات اجتماعی روان‌شناختی زنان، دورهٔ ۱۵، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۶ش.
• ارتضائی، بهناز، «بررسی روابط پسران و دختران پیش از ازدواج به‌عنوان یک چالش فرهنگی»، فصلنامهٔ علمی تخصصی روان‌شناسی، علوم اجتماعی و علوم تربیتی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۷ش.
• امامی، سبحان، «روابط دختر و پسر در ایران، نقش خانواده درکاهش روابط دختر و پسر»، وب‌سایت پرتال جامع علوم انسانی، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• امیری، مسلم و همکاران، «مطالعه پدیدارشناسانه دلایل گرایش به ارتباط با جنس مخالف قبل از ازدواج»، نشریهٔ زن و جامعه، شماره ۴، ۱۳۹۹ش.
• ایزدی، «دوستان و همسالان چه تأثیری در تحولات دوران نوجوانی دارند؟»، پایگاه خبری علوم پزشکی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ فوریهٔ ۲۰۲۱م.
• ایمانی، محسن، در سلسله همایش‌ها و نشست‌های بررسی روابط دختر و پسر در ایران، مؤسسه امام خمینی، ۱۳۸۵ش.
• بهرامی تتماج، اعظم، «آسیب‌شناسی دوستی‌های خیابانی و پیامدهای آن»، وب‌سایت مجلهٔ میگنا، تاریخ درج مطلب: ۲۴ تیر ۱۳۹۰ش.
• پناهی، علی‌احمد، جوانی فصل شکفتن، قم؛ مؤسسه امام خمینی، ۱۳۹۴ش.
• جاوید، «فرهنگ دوستی اسلامی ناظر به روابط اجتماعی حقوقی دختر و پسر»، نشریه زن در فرهنگ و هنر، شماره ۲، ۱۳۹۱ش.
• جوکار، محبوبه، «خانواده و پیشگیری از روابط ناسالم دختر و پسر»، پژوهشنامه اسلامی زنان و خانواده، دورهٔ ۱، شماررهٔ ۱، ۱۳۹۲ش.
• جوکار، محبوبه، «عوامل و آسیب‌های روابط ناسالم دختر و پسر» نشریه طهورا، شماره ۵، ۱۳۸۹ش.
• جهان شیلا، شرمین و سجادی، مرضیه‌سادات، «بررسی روابط آزاد دختر و پسر و تأثیرات آن»، مجلهٔ پژوهش‌های اسلامی جنسیت و خانواده، سال سوم، شمارهٔ ۵، ۱۳۹۹ش
• چراغی‌کوتیانی، اسماعیل، بحران خاموش، قم، مؤسسه امام خمینی، ۱۳۹۷ش.
• حسن‌زاده، رمضان، روان‌شناسی خانواده، عشق و ازدواج (مدیریت خانواده)، تهران، ساوالان، ۱۴۰۰ش.
• حسن‌زاده، مینا، «دوستی با جنس مخالف، اصول، مزایا و معایب آن»، وب‌سایت مرکز مشاورهٔ اینجامکث، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۴۰۱ش.
• حسینی، سیدمجتبی، رساله دانشجویی (مطابق با نظر ده تن از مراجع عظام)، قم، دفتر نشر معارف، چ۳۰، ۱۳۹۱ش.
• خزیر، آناهید، «دوره قاجار و جامعه‌ای مردسالار/ شناختن روابط اجتماعی و فرهنگی زنان در روزگار ناصری»، وب‌سایت ایبنا، تاریخ درج مطلب: ۸ دی ۱۴۰۰ش.
• خلیلی، شیوا و بختیاری، آمنه، «نگرشی روانشناختی به بلوغ دختران»، نشریه مطالعات راهبردی زنان، شماره ۴۱، ۱۳۸۷ش.
• خواجه‌نوری، بیژن و دل‌آور، مریم‌السادات، «عوامل مؤثر بر دوستی دختر و پسر در بین جوانان شهر شیراز با تأکید بر فرایند جهانی شدن»، جامعه‌شناسی کاربردی، دورهٔ ۲۳، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۱ش.
• دانش‌پژوه، وهاب، رابطه دختروپسر، تهران، شبر، ۱۳۸۱ش.
• دهقان‌تنها، ریحانه و دیگران، «کارکرد خانواده و جهت‌گیری مذهبی؛ ارائه الگوهای نگرش به ارتباط پیش از ازدواج و پیامدهای آن در دانشجویان دارای ارتباط و بدون ارتباط با جنس مخالف»، روان‌شناسی و دین، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۲ش.
• رئوف، شهربانو، «آسیب‌شناسی و پیامدهای منفی روابط دختران و پسران نوجوان در جامعه»، فصلنامه رهیافت‌های نوین در مطالعات اسلامی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۱، ۱۴۰۱ش.
• رجبی، ماهرخ و البرزی، صدیقه، «نگاهی جامعه‌شناختی به رابطهٔ تماشای ماهواره و دوستی با جنس مخالف»، دوفصلنامهٔ مشارکت و توسعهٔ اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۴، بهار و تابستان ۱۳۹۶ش.
• رستمی چورتی، سجاد، «ارتباط دختر و پسر، نقش خانواده، جامعه و فضای مجازی»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۱۹ دی ۱۳۹۷ش.
• رستمی چورتی، سجاد، «ارتباط دختر و پسر، نقش خانواده، جامعه و فضای مجازی»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۱۹ دی ۱۳۹۷ش.
• رشیدی، لیلی، «راهکارهای تربیت دینی کودکان و نوجوانان»، خبرگزاری ایکنا، تاریخ درج مطلب: ۳۰ مرداد ۱۴۰۰ش.
• رضایی اصفهانی، محمدعلی، روابط دختر و پسر، قم، نسیم حیات، چ۱، ۱۳۹۱ش.
• روشنایی، علی، رسانهٔ ملی و ارتباطات اجتماعی دختران و پسران، قم، مرکز پژوهش‌های اسلامی صداوسیما، ۱۳۹۳ش.
• زارعان، محمدجواد، در سلسله همایش‌ها و نشست‌های بررسی روابط دختر و پسر در ایران، قم، مؤسسه امام خمینی، ۱۳۸۵ش.
• زارعی توپخانه، محمد و دیگران، «مقایسهٔ رضایت از زندگی، امید و عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان مرتبط و غیر مرتبط با جنس مخالف»، نشریهٔ روان‌شناسی و دین، دوررهٔ ۱۲، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۸ش.
• زارعی توپخانه، محمد، کنترل غرائز جنسی، قم، سازمان تبلیغات اسلامی، چ۱، ۱۳۹۰ش.
• ساوات، سارا، «تحقیقات، تداوم سوگیری جنسیتی را در طول قرن‌ها برجسته می‌کند»، وب‌سایت Washu، تاریخ درج مطلب: ۱۳ مارس ۲۰۲۳م.
• سبحانی‌نیا، محمد، مدیریت روابط دختر و پسر، قم، بوستان کتاب، ۱۳۹۹ش.
• سوزنچی، حسین، جنسیت و دوستی؛ مواجهه‌ای اسلامی با مسئله رابطهٔ دختر و پسر، تهران، معارف، ۱۳۹۲ش.
• شجاعی، محمد، درّ و صدف، قم، محیی، ۱۳۸۸ش.
• شریعتی سبزواری، محمدباقر، «احکام روابط زن و مرد نامحرم»، وب‌سایت حوزه‌نت، تاریخ درج مطلب: ۸ آبان ۱۳۹۰ش.
• شعبانی، علی، «تأثیر کالبد، فضا و معماری بر پوشش، عفاف و حیا»، وب‌سایت تحلیلی خبری ۵۹۸، تاریخ درج مطلب: ۲۹ مهر ۱۴۰۲ش.
• شیخ صدوق، الخصال، قم، نشر جامعهٔ مدرسین، چاپ اول، ۱۳۶۲ش.
• شیخ کلینی، اصول کافی، تهران، دار الکتب الاسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
• صادقی فسایی، سهیلا و شریفی ساعی، محمدحسین، «تقابل سنت و مدرنیته؛ کشمکشی گفتمانی در الگوهای بازنمایی (تحلیلی بر شیوه‌های بازنمایی روابط دختر و پسر در سریال‌های ایرانی)»، در مجلهٔ زن و فرهنگ و هنر، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، پیاپی ۱، اردیبهشت ۱۳۹۳ش.
• طاهری‌نیا، احمد، «ارتباط گفتاری زن و مرد نامحرم از دیدگاه کتاب و سنّت»، وب‌سایت پرتال جامع علوم انسانی، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• عباسی اسفجیر، علی اصغر و خورشیدی، موسوی السادات، «بررسی تأثیر ساختار شبکهٔ روابط دوستی نوجوانان بر ساختار روابط والدین- فرزندان (مطالعه موردی دانش آموزان مقطع متوسطه شهرستان گلوگاه مازندران»، علوم رفتاری، دورهٔ ۵، شمارهٔ ۱۷، ۱۳۹۲ش.
• فیروزی‌خجسته‌فر، ریحانه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ بیماران مبتلا به اعتیاد جنسی: مطالعه‌ای کیفی»، فصلنامه پژوهش‌های کاربردی روان‌شناختی، دوره: ۱۲، شماره: ۳، ۱۴۰۰ش.
• قرآن کریم.
• قرائی مقدم، امان‌الله، «چه عواملی باعث ایجاد روابط دختر و پسر می‌شود؟»، خبرگزاری دانشجو، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۳ش.
• کاوه، محمد، آسیب‌شناسی بیماری‌های روانی، تهران، جامعه‌شناسان، ۱۳۹۱ش.
• کرمی، محمدتقی، «سبک‌های زندگی مؤثرترین عامل بر افزایش روابط دختر و پسر»، وب‌سایت پرتال جامع علوم انسانی، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• گلزاری، محمود، «آموزش و مشاوره با نوجوانان در زمینهٔ ارتباط با جنس مخالف»، کنگره بین‌المللی روان‌درمانی در شرق و گفت‌وگوی تمدن‌ها، شمارهٔ ۲، ۱۳۸۴ش.
• محمودیان، حسین و دراهکی، احمد، «عوامل مؤثر بر نگرش جوانان به روابط دوستی دختر و پسر قبل از ازدواج»، مطالعات راهبردی ورزش و جوانان، شماره ۲۳، ۱۳۹۳ش.
• محمودیان، حسین و دراهکی، احمد، «عوامل مؤثر بر نگرش جوانان به روابط دوستی دختر و پسر قبل از ازدواج»، وب‌سایت مجلهٔ مطالعات راهبردی ورزش و جوانان، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.
• مطهری، مرتضی، جاذبه و دافعه علی علیه‌السلام، تهران، صدرا، چ۷۵، ۱۳۹۰ش.
• موسوی کانی، سید رضا، «آسیب‌شناسی روابط دختر و پسر»، وب‌سایت حوزه‌نت، تاریخ درج مطلب: ۸ آبان ۱۳۹۰ش.
• موسوی کانی، سیدرضا، «آسیب‌شناسی روابط دختر وپسر»، وب‌سایت یاران سبز، تاریخ بازدید: ۱۶ آبان ۱۴۰۲ش.
• موسوی، سیدرضا، «عوامل و زمینه‌های گسترش روابط دختران و پسران با رویکرد به عوامل شخصیتی»، معرفت، شماره ۱۷۶، ۱۳۹۱ش.
• میرزایی، خلیل و برغمدی، هادی، «رابطه با جنس مخالف و عوامل مرتبط با آن»، نشریه رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، ۱۳۸۹ش.
• ویسنر هنکس، مری، «جنسیت در تاریخ جهان»، وب‌سایت World History Commons، وب‌سایت ۷ آوریل ۲۰۲۵م.
• منتظری، حسن، «حریم روابط نامحرم»، وب‌سایت مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزهٔ علمیهٔ قم، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ش.