حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « <big>'''سنت‌های الهی؛'''</big> قوانین تغییرناپذیر حاکم بر هستی و زندگی انسان سنت‌های الهی به قوانین و ضوابط حاکم بر تدبیر عالم و آدم اطلاق می‌شود که خداوند متعال بر اساس حکمت خود، نظام هستی و جوامع بشری را بر پایه آنها اداره می‌کند. از دیدگاه پژوه...» ایجاد کرد
 
اصلاح واژه اسراییل به اسرائیل
 
(۵۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''سنت‌های الهی؛'''</big> قوانین تغییرناپذیر حاکم بر هستی و زندگی انسان
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =سنت‌های الهی.png
| زیرنویس تصویر    =تصویری از روزهای نخستین پیروزی انقلاب؛ ۲۵ بهمن ۱۳۵۷، ثبت‌شده توسط میشل ستبون.
|image_alt=تصویری از روزهای نخستین پیروزی انقلاب
| فایل پادکست      =سنت_های الهی.ogg
| حجم فایلپادکست    =۳/۹۶
| تاریخ پادکست      =۵-۱-۱۴۰۴
| زیرنویس عنوان    = قوانین تغییرناپذیر حاکم بر نظام هستی و جوامع انسانی


سنت‌های الهی به قوانین و ضوابط حاکم بر تدبیر عالم و آدم اطلاق می‌شود که خداوند متعال بر اساس حکمت خود، نظام هستی و جوامع بشری را بر پایه آنها اداره می‌کند. از دیدگاه پژوهشگران، این سنت‌ها که در قرآن کریم و روایات معصومان از آنها یاد شده، قوانینی تغییرناپذیر و همیشگی هستند که هم در عرصه طبیعت و تکوین جریان دارند و هم در حوزه تشریع و هدایت انسان‌ها. به باور اندیشمندان، شناخت این سنت‌ها نقش مهمی در ایجاد نگرش توحیدی به جهان و تحولات آن دارد و به انسان در مواجهه با حوادث و ابتلائات، بصیرت و آرامش می‌بخشد. سنت‌های الهی، برخلاف تصور رایج، نه تنها به عذاب و کیفر اختصاص ندارند، بلکه ابعاد گسترده‌ای از جمله امداد، آزمایش، هدایت و مهلت‌دهی را شامل می‌شوند و درک صحیح آنها می‌تواند به جوامع انسانی در مسیر تعالی و پیشرفت یاری رساند.
| عنوان اصلی        = سنت‌های الهی
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        = [[علوم قرآنی]]، [[الهیات]]، [[فلسفه تاریخ]]
| نوع مفهوم        = مفهوم دینی ـ قرآنی
| معنای اصطلاحی      = قوانین و روش‌های تغییرناپذیری که خداوند بر اساس حکمت خود نظام هستی و جوامع بشری را بر پایهٔ آنها اداره می‌کند
| حوزه کاربرد      = [[تفسیر قرآن]]، تحلیل تاریخ و جوامع انسانی، الهیات
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =


مفهوم‌شناسی سنت‌های الهی
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          = قوانین الهی، قانونمندی تاریخ، سنت نصرت الهی، سنت ابتلاء، سنت پیروزی حق بر باطل
| اهمیت            = تبیین‌کننده قانونمندی الهی در تاریخ و جامعه و چارچوبی برای تحلیل تحولات فردی و اجتماعی در اندیشه اسلامی
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
{{درشت|'''سنت‌های الهی؛'''}} قوانین تغییرناپذیر حاکم بر نظام هستی و جوامع بشری.


پژوهشگران علوم قرآنی بر این باورند که واژه «سنت» در لغت به معنای راه و رسم و شیوه‌ای است که استمرار دارد.[۱] در اصطلاح قرآنی و روایی، این واژه هم به خداوند نسبت داده می‌شود و هم به انسان‌ها و جوامع پیشین.[۲] محققان معتقدند این دو نوع نسبت، به معنای وجود سنت‌های متفاوت نیست، بلکه یک سنت واحد از آن جهت که از سوی خداوند وضع شده، به او منسوب است و از آن جهت که در جوامع بشری جریان می‌یابد، به انسان‌ها نسبت داده می‌شود.[۳] از دیدگاه آنان، سنت‌های الهی را می‌توان قوانین و ضوابط حاکم بر افعال خداوند در تدبیر عالم و آدم دانست که هیچ‌یک از آنها بیهوده و گزاف نیست و همه از صفت حکمت الهی سرچشمه می‌گیرد.[۴]
سنت‌های الهی به قوانین تغییرناپذیری اطلاق می‌شود که خداوند بر اساس حکمت خود، نظام هستی و جوامع بشری را بر پایهٔ آنها اداره می‌کند. این سنت‌ها دارای ویژگی‌هایی چون الهی‌بودن، تکوینی بودن، عمومیت زمانی و مکانی، ثبات و تغییرناپذیری و هماهنگی با اختیار انسان است. از دیدگاه صاحب‌نظران، سنت‌های الهی به دو دستهٔ کلی اخروی و دنیوی تقسیم می‌شوند و سنت‌های دنیوی خود به فردی و اجتماعی قابل تقسیم است؛ سنت‌های اجتماعی نیز دارای دو نوع مطلق و مشروط‌اند. در تجربهٔ معاصر ایران، مصادیقی چون پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]]، ایستادگی مردم در برابر فشارها، پیشرفت‌های علمی و فناوری، ناکامی تحریم‌ها و پایداری [[جبهه مقاومت]]، به‌عنوان تحقق عینی سنت‌هایی چون [[نصرت الهی]]، نتیجه‌دهی تلاش و مجاهدت، خنثی‌سازی توطئه و پیروزی حق بر باطل تحلیل شده است. به باور این پژوهشگران، باور به سنت‌های الهی ضمن ایجاد آرامش قلوب، تقویت [[اراده ملی|ارادهٔ ملی]] را در برابر تهدیدات افزایش داده و افق پیروزی را روشن می‌سازد.


اقسام سنت‌های الهی
== مفهوم‌شناسی ==
پژوهشگران [[علوم قرآنی]]، [[سنت‌های الهی]] را به‌معنای قوانین و روش‌های تغییرناپذیری دانسته‌اند که [[خدا|خداوند]] بر اساس [[حکمت]] خود، [[نظام هستی]] و جوامع بشری را بر پایهٔ آنها اداره می‌کند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1708133/سنت-های-الهی-در-باب-ظهور-و-سقوط-تمدن-ها-از-نظر-علامه-طباطبایی?q=سنتهای%20الهی&score=274877907000.0&rownumber=1 حبیبی و تیموری، «سنت‌های الهی در باب ظهور و سقوط تمدن‌ها از نظر علامه طباطبائی»، 1397ش، ص12.]</ref> بر اساس منابع لغوی، واژهٔ [[سنت]] به‌معنای راه و روش رایجی است که استمرار دارد.<ref>[https://vajehyab.com/?q=سنّت&d= دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ سنت، وب‌سایت واژه‌یاب.]</ref> از دیدگاه [[تفسیر قرآن|مفسران]]، این سنت‌ها لزوماً به‌معنای صدور فعل بی‌واسطه از جانب خداوند نیست، بلکه گاه از طریق اسباب طبیعی و گاه فراطبیعی جریان می‌یابند. پژهشگران سنت الهی را ضابطهٔ انجام فعل الهی و روش‌های تدبیر امور عالم و آدم معرفی می‌کنند<ref>مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از دیدگاه تاریخ، 1391ش، ص409.</ref> که در امت‌های پیشین نیز جاری بوده و عمومیت و تغییرناپذیری آنها از اصول مسلم قرآنی است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج16، ص340.</ref> بر این اساس، یکی از کاربردهای مهم این مفهوم، [[قانونمندی تاریخ]] و جوامع انسانی است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1374ش، ج4، ص21.</ref> به باور برخی از صاحب‌نظران دو نوع [[قانون]] بر این جهان حاکم است؛ دستهٔ نخست قوانینی که در سطح ظاهر جهان طبیعت حاکم است و همه آن را درک می‌کنند. از این دسته به [[قوانین طبیعی]] تعبیر می‌شود. دستهٔ دیگر، فراتر از ادراکات حسی وجود دارد و از آن به سنت‌های الهی تعبیر شده است که با اداراکات مادی صرف قدرت فهم آنها وجود ندارد. تحقق این قوانین نیز از طریق ارادهٔ خود [[انسان]] فراهم می‌شود.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=46976 «بیانات در دیدار مردم قم»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref>


پژوهشگران علوم قرآنی و حدیث، سنت‌های الهی را از زوایای گوناگون تقسیم‌بندی کرده‌اند که مهم‌ترین آنها عبارت است از:
== مبانی ==
پژوهشگران معارف اسلامی بر این باورند که اثبات جریان سنت‌های الهی در [[جامعه انسانی|جوامع انسانی]]، مبتنی بر مبانی هستی‌شناختی و انسان‌شناختی خاصی است که در [[قرآن]] به آنها اشاره شده است. از دیدگاه آنان، هیچ حادثه و تحولی در [[طبیعت]] و در نفس انسان‌ها، بدون اذن و [[ربوبیت تکوینی]] خداوند رخ نمی‌دهد و همهٔ امور در چارچوب قوانین و سنت‌های مستحکم الهی جریان دارد. به اعتقاد مفسران، سرنوشت افراد و جوامع هرچند با [[اختیار]] انسان‌ها همراه است، اما هرگز از تدبیر و [[حکمت خداوند]] خارج نبوده و مبتنی بر [[نظام علت و معلول]] و [[هدف‌مندی آفرینش]] است.<ref>آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص38-40.</ref> از منظر قرآن، میان رفتار انسان‌ها و پدیده‌های طبیعی [[رابطه تکوینی|رابطه‌ای تکوینی]] وجود دارد؛ چنان‌که [[ایمان]] و [[تقوا|تقوای]] جوامع، زمینه‌ساز گشایش برکات آسمان و زمین می‌شود.<ref>سورهٔ اعراف، آیهٔ ۹۶.</ref> پژوهشگران تأکید دارند که سنت‌های الهی از صفات خداوند نشأت می‌گیرند و تنوع آنها ناشی از اقتضائات متفاوت هر صفت است؛ چنان‌که خداوند به صفت رحمانیت خود شفا می‌بخشد و به صفت منتقم خود مستکبران را به قهر و غلبه می‌گیرد.<ref>آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص38-40.</ref> به باور برخی مفسران نسبت‌دادن حوادث عالم به خداوند، بر اساس جهات وجودی خاص هر حادثه و تناسب آن با یک یا چند صفت الهی صورت می‌گیرد.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1417ق، ج1، ص164.</ref>


سنت‌های تکوینی و تشریعی: به باور محققان، سنت‌های تکوینی قوانین حاکم بر عالم آفرینش و هستی هستند که تغییرناپذیر بوده و بر اساس نظام علت و معلول جریان دارند. سنت‌های تشریعی نیز شرایع و قوانینی هستند که خداوند برای هدایت بشر توسط پیامبران فرو فرستاده است.[۵]
== ویژگی‌های سنت‌های الهی ==
{| class="wikitable"
|'''ردیف'''
|ویژگی اصلی
|'''تبیین و شرح ویژگی'''
|'''کارکردهای تربیتی و شناختی'''
|-
|'''۱'''
|الهی‌بودن
|این سنت‌ها تجلی اسماء، صفات، اراده و حکمت خداوند در تدبیر بشر و [[تاریخ]] هستند و انتساب فاعلی آنها به [[خدا]] است.<ref>صدر، سنت‌های تاریخ در قرآن،1381ش، ص85.</ref>
|افزایش رویکرد توحیدی انسان در حرکت‌های اجتماعی.<ref>سورهٔ فاطر، آیهٔ ۴۳؛ سورهٔ احزاب، آیهٔ ۶۲.</ref>
|-
|'''۲'''
|تکوینی‌بودن
|این قوانین از سنخ ایجاد و تکوین هستند و به‌عنوان پشتوانه‌ای برای نظام تشریع، آثار پاداش و کیفر را در بطن اعمال قرار می‌دهند.
|غیرقابل اجتناب‌بودن و نقش بنیادین در تحقق امور.<ref>سورهٔ یونس، آیهٔ ۱۰۳؛ سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۱۸.</ref>
|-
|'''۳'''
|هماهنگی تکوین و تشریع
|ربوبیت الهی در دو قلمرو تشریع و هستی یکسان عمل می‌کند؛ لذا اطاعت از دستورات دینی با متن تکوین و حیات حقیقی ملت‌ها هماهنگ است.<ref>آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص40-50.</ref>
|پی‌بردن به سنت‌های تکوینی از طریق دستورات تشریعی.<ref>سورهٔ اعراف، آیهٔ ۹۶.</ref>
|-
|'''۴'''
|عمومیت زمانی و مکانی
|این قوانین فراگیر بوده و در گسترهٔ تمامی آسمان‌ها، زمین و در طول تاریخ بر همهٔ موجودات حاکم است.<ref>صدر، سنت‌های تاریخ در قرآن،1381ش، ص83.</ref>
|سنت الهی در کسانی که پیش از این بوده‌اند نیز جاری است.<ref>سورهٔ غافر، آیهٔ ۸۵؛ سورهٔ فتح، آیهٔ ۲۳</ref>
|-
|'''۵'''
|عمومیت نسبت به افراد و [[جامعه]]
|سنت‌ها علاوه بر بستر فردی، بر بستر اجتماعی (امت‌ها و قریه‌ها) نیز ناظرند و وقتی رفتاری فراگیر شود، بازتاب آن کل جامعه را در بر می‌گیرد.
|نزول برکت یا عذاب بر کل یک امت بر اساس مسئولیت جمعی.<ref>سورهٔ یونس، آیهٔ ۴۷؛ سورهٔ رعد، آیهٔ ۱۱.</ref>
|-
|'''۶'''
|ثبات و تغییرناپذیری
|قوانین حاکم بر تطورات تاریخ حتمی است؛ جایگزینی یک سنت با دیگری و انحراف از مسیر مقرر در آنها راه ندارد.
|هرگز جوامع خارج از مجرای سنت‌ها دست‌خوش تبدیل و تحویل نمی‌شود.<ref>سورهٔ اسراء، آیهٔ ۷۷؛ سورهٔ فاطر، آیهٔ ۴۳.</ref>
|-
|'''۷'''
|ابتناء بر اصل علیت
|جریان سنت‌ها بر پایه قانونمندی علت و معلول است و هرگونه تصادف یا اتفاق در عروج و سقوط جوامع را محال می‌سازد.<ref>آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص40-50.</ref>
|امکان تحلیل معرفتی انحطاط یا اعتلای جوامع بر اساس ریشه‌ها.<ref>سورهٔ آل‌عمران، آیهٔ ۱۳۷.</ref>
|-
|'''۸'''
|هماهنگی با اختیار انسان
|این قوانین جبری نیستند؛ بلکه خطوط کلی تاریخ را مشخص می‌کنند و اختیار انسان خود یکی از اجزای [[علت تامه]] حوادث است.<ref>صدر، سنت‌های تاریخ در قرآن،1381ش، ص90.</ref>
|خدا حال قومی را تغییر نمی‌دهد تا آنکه خودشان خود را تغییر دهند.<ref>سورهٔ انفال، آیهٔ ۵۳؛ سورهٔ رعد، آیهٔ ۱۱.</ref>
|-
|'''۹'''
|داشتن موعد مقرر (اجل)
|تحقق سنت‌ها بر اساس حکمت الهی، زمان خاصی دارد که می‌تواند دفعی یا تدریجی (مهلت دادن/[[استدراج]]) باشد.<ref>آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص40-50.</ref>
|سبقت رحمت بر غضب جهت فراهم‌سازی فرصت پشیمانی و بازگشت.<ref>سورهٔ اعراف، آیهٔ ۱۸۲؛ سورهٔ فاطر، آیهٔ ۴۵.</ref>
|-
|'''۱۰'''
|حاکمیت برخی بر برخی دیگر
|سنت‌ها در یک سطح نیستند؛ برخی عام‌ترند و بر دیگر سنت‌ها حاکمیت دارند، مانند سبقت سنت رحمت بر سنت غضب.
|حاکمیت سنت حکمت الهی بر تمامی جریانات دیگر.<ref>سورهٔ انعام، آیهٔ ۱۲؛ سورهٔ انعام، آیهٔ ۵۴.</ref>
|-
|'''۱۱'''
|توالی و تتابع
|سنت‌ها [[رابطه طولی|رابطه‌ای طولی]] دارند؛ به گونه‌ای که بی‌اعتنایی به یک سنت مثل پیام وحی، منجر به فعال شدن سنت دیگر مثل [[قساوت قلب]] یا [[عذاب]] می‌شود.<ref>آقاجانی، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، 1393ش، ص40-50.</ref>
|تبدیل سختی به گشایش یا بالعکس بر اساس واکنش جامعه به ابتلائات.<ref>سورهٔ انعام، آیات ۴۲ تا ۴۴.</ref>
|}


سنت‌های دنیوی و اخروی: از دیدگاه اندیشمندان، سنت‌های اخروی به پاداش و کیفر اعمال انسان‌ها در زندگی جاودانه پس از مرگ مربوط می‌شود. در سخنان امام علی در نهج‌البلاغه به این حقیقت اشاره شده که دنیا سرای گذر است و آخرت خانه قرار و ابدی.[۶] سنت‌های دنیوی نیز خود به دو دسته مطلق و مقید (مشروط به رفتار مردم) تقسیم می‌شوند.[۷]
== اقسام سنت‌های الهی ==
=== سنت‌های دنیوی و سنت‌های اخروی ===
سنت‌های دنیوی به سنت‌هایی گفته می‌شود که مربوط به [[عالم دنیا]] بوده و [[زندگی دنیایی]] انسان را دربرمی‌گیرند. سنت‌های اخروی در [[عالم آخرت]] جریان دارند؛ مانند سنت جزا و پاداش که در آخرت دربارهٔ دوزخیان و بهشتیان روی می‌دهد.<ref>افضلی، «مدیریت اسلامی، مدیریت مبتنی بر سنت‌های الهی، مورد مطالعه: سنت رزق»، 1395ش، ص14-15.</ref>


سنت‌های مطلق: این دسته از سنت‌ها بدون قید و شرط و در همه شرایط جاری هستند و به باور پژوهشگران خود به سه قسم تقسیم می‌شوند: سنت‌های حاکم بر سرتاسر هستی، سنت‌های حاکم بر جوامع انسانی، و سنت‌های حاکم بر فرد. محققان سنت‌های حاکم بر جوامع انسانی را شامل موارد زیر دانسته‌اند:
=== سنت‌های تکوینی و سنت‌های تشریعی ===
- سنت هدایت توسط پیامبران
[[سنت‌های تکوینی]] سنت‌هایی است که در عالم تکوین قرارداده‌شده و سه دستهٔ سنت‌های مربوط به جهان خلقت، سنت‌های مربوط به انسان و سنت‌های مربوط به جامعهٔ انسانی را شامل می‌شود. [[سنت‌های تشریعی]]، بایدها و نبایدهایی هستند که خداوند در جهان حاکم کرده است.<ref>افضلی، «مدیریت اسلامی، مدیریت مبتنی بر سنت‌های الهی، مورد مطالعه: سنت رزق»، 1395ش، ص14-15.</ref>
- سنت ابتلا به سختی‌ها برای فراهم‌آوردن زمینه پذیرش دعوت حق
- سنت آزمایش به وسیله خیر و شر
- سنت کمبود نعمت‌های مادی برای جلوگیری از طغیان و ایجاد زمینه آزمایش
- سنت تفاوت‌های طبیعی و ارادی برای آزموده شدن انسان‌ها توسط یکدیگر.[۸]


سنت‌های مقید (مشروط): به اعتقاد محققان، این سنت‌ها در گرو رفتار و شرایط انسان‌ها جریان می‌یابند و خود به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند:
=== سنت‌های مطلق و مقید ===
سنت‌های الهی به‌طور کلی به دو دسته تقسیم می‌شوند، سنت‌های مطلق و سنت‌های مقید.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/6126/65036/برشماری_سنت_های_الهی_در_قرآن «برشماری سنت‌های الهی در قرآن»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: 8 آبان 1390ش.]</ref>


سنت‌های امداد (عام و خاص): از دیدگاه آنان، خداوند بر اساس این سنت، هم مؤمنان و هم غیرمؤمنان را از امدادهای خود بهره‌مند می‌سازد، اگرچه نوع و هدف این امدادها متفاوت است.
==== سنت‌های مطلق ====
سنت‌هایی است که به‌عنوان قوانین اساسی آفرینش و تدبیر انسان عمل می‌کند. این‌سنت‌ها که شامل همهٔ انسان‌ها می‌شود، دائمی هستند و هیچ سنت دیگری نمی‌تواند بر آنها حاکم شود. محققان اقسام ذیل را برای این سنت الهی برشمرده‌اند:
* سنت آفرینش به وجه احسن؛
* سنت هدایت تکوینی؛
* سنت هدایت فطری؛
* سنت قدر الهی؛
* سنت عرض امانت؛
* سنت تبشیر و انذار؛
* سنت نفی حرج؛
* سنت نفی ظلم؛
* سنت بازتاب اعمال؛
* سنت استعدادها؛
* سنت سرکوبی باطل؛
* سنت غلبهٔ دین حق؛
* سنت مرگ؛
* سنت اجل حتمی؛
* سنت عدم تقدیم و تأخیر مرگ؛
* سنت اختلاف درجات؛
* سنت تنبیه؛
* سنت آزمایش.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/6126/65036/برشماری_سنت_های_الهی_در_قرآن «برشماری سنت‌های الهی در قرآن»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: 8 آبان 1390ش.]</ref>


*سنت‌های مخصوص اهل حق:* شامل سنت افزایش نعمت‌های معنوی و اخروی، سنت ایجاد محبت ایمان در دل‌ها، سنت فزونی نعمت‌های مادی، و سنت پیروزی بر دشمنان.[۹]
==== سنت‌های مقید ====
سنت‌های مشروط که تنها شامل گروه حق یا باطل می‌شود و تحقق آنها منوط به رفتار و انتخاب انسان‌ها است:


*سنت‌های مخصوص اهل باطل:* شامل سنت افزایش گمراهی، سنت زیبانمایی اعمال زشت، سنت استدراج، سنت مهلت‌دهی، سنت شکست از دشمنان، سنت گرفتاری به مصائب، و سنت تسلط تبهکاران و خوشگذران‌ها.[۱۰]
===== الف) سنت‌های مربوط به مؤمنان =====
# سنت زیادت نعمت‌های معنوی و اخروی؛
# سنت زیادت نعمت‌های مادی و دنیوی؛
# سنت تحبیب و تزیین ایمان؛
# سنت پیروزی بر دشمنان؛<ref>مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از نگاه قرآن،1391ش، ص481.</ref>
# سنت عدم تسلط شیطان بر مؤمنان.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/6126/65036/برشماری_سنت_های_الهی_در_قرآن «برشماری سنت‌های الهی در قرآن»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: 8 آبان 1390ش.]</ref>


سنت‌های الهی در قرآن کریم
===== ب) سنت‌های مربوط به کافران =====
* سنت اتمام حجت؛
* سنت زیادت ضلالت؛
* سنت تزیین اعمال؛
* سنت املاء و استدراج؛
* سنت امهال؛
* سنت ابتلا به مصائب؛
* تسلط مجرمان و مترفان؛
* سنت شکست از دشمنان؛
* سنت استیصال.<ref>مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از نگاه قرآن،1391ش، ص492-500؛ [https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/6126/65036/برشماری_سنت_های_الهی_در_قرآن «برشماری سنت‌های الهی در قرآن»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: 8 آبان 1390ش.]</ref>
ج) سنت‌های مربوط به مؤمنان و کافران
* [[سنت امداد]]؛ برخی از محققان این سنت را عام‌ترین، کامل‌ترین و کلی‌ترین سنت معرفی کرده‌اند؛ زیرا بر اساس این سنت خداوند هم کسانی را که کمالات مادی و دنیوی را می‌طلبند و در راه باطل گام می‌گذارند یاری می‌رساند و هم کسانی را که خواستار کمالات معنوی و اخروی باشند و در طریق حق قدم می‌نهند کمک می‌کند.<ref>مصباح یزدی، جامعه و تاریخ از نگاه قرآن،1391ش، ص479.</ref>


مفسران قرآن کریم بر این باورند که در آیات متعددی به سنت‌های الهی و تغییرناپذیری آنها اشاره شده است. در یکی از آیات سوره احزاب، بر استمرار سنت‌های الهی در میان پیشینیان تأکید شده و بیان می‌دارد که در سنت خدا هرگز تغییری رخ نخواهد داد.[۱۱] از دیدگاه مفسران، این آیه ناظر به استمرار سنت‌های الهی در طول تاریخ است و نشان می‌دهد که قوانین حاکم بر جوامع انسانی ثابت و تغییرناپذیر است.
== تفاوت سنت‌های الهی با قواعد تاریخی ==
به نظر پژوهشگران، ریشه‌های معرفتی قواعد تاریخی برآمده از الگوی اثبات‌گرایی دنیای مدرن است که با الگوبرداری از [[علوم طبیعی]]، به دنبال کشف [[رابطه علی|روابط علی]] و قانون‌مند در تحولات اجتماعی است. در این نگاه، تاریخ تابع قواعد جبری، عمومی و تخلف‌ناپذیر تلقی می‌شود که منشأ آنها در طبیعت بشر و ساختار ذاتی جوامع نهفته است و انسان‌ها ناآگاهانه و غیرارادی تحت سلطهٔ این ماشین اجتماعی به سوی آینده‌ای معین سوق داده می‌شوند. در مقابل، سنن الهی در اندیشهٔ متفکران مسلمان، به‌ویژه [[سید محمدباقر صدر]] و [[سید علی خامنه‌ای|سیدعلی خامنه‌ای]]، ضمن پذیرش قانون‌مندی تاریخ، با سه مؤلفهٔ اساسی از این الگو متمایز می‌شود: الهی‌بودن منشأ قوانین، توسعهٔ ماهیت آنها از قوانین طبیعی به قوانین معنوی و اخلاقی و تقسیم‌بندی آنها به دو دسته حتمی و مشروط که اراده و مسئولیت انسانی را در مسیر تاریخ تثبیت می‌کند.<ref>جعفری‌نژاد و دیگران، «نقش سنت‌های الهی در تداوم انقلاب اسلامی از دیدگاه مقام معظم رهبری»، 1399ش، ص244-246.</ref>


**سنت ابتلا و آزمایش:** در قرآن کریم، سنت ابتلا به‌عنوان یکی از سنت‌های قطعی الهی معرفی شده است. بر اساس آیات، خداوند انسان‌ها را با اندکی ترس، گرسنگی، کاهش اموال و جان‌ها و میوه‌ها آزمایش می‌کند.[۱۲] مفسران معتقدند این سنت نشان می‌دهد که سختی‌ها و مصائب نه تصادفی، بلکه بر اساس حکمت الهی و برای پرورش و تعالی انسان‌ها رقم می‌خورد.
== تفاوت سنت‌های الهی با قوانین اجتماعی ==
* [[قوانین اجتماعی]] در تمام قلمروهای خود، قابل اثبات منطقی از دیدگاه زندگی اجتماعی آن جامعه است اما [[سنت‌های الهی]] قضیهٔ کلیه‌ای است که در حیات مردم رسوخ کرده و ممکن است تمام آنها از همه‌جهات به لحاظ منطق زندگی اجتماعی قابل اثبات نباشد.
* قوانین اجتماعی چون حاصل [[آزمون و خطا|آزمون و خطای]] بشری است، دستخوش تغییر می‌شود و مرور زمان در تغییر آنها دخیل است، اما سنت‌های الهی چون فراتر از [[عقل]] و اعتبارات محدود [[بشر]] است، عام بوده و دستخوش تحول نمی‌شود.
* قوانین اجتماعی با توجه به آگاهی و تعمق کامل در جهان نیست، اما سنت الهی با توجه به خالقیت خداوند، معطوف به عمق جهان و تمامیت روابط انسان‌ها با خود، جهان و با [[خدا]] است.
* قوانین اجتماعی با اقتضای سلایق و نیازهای روز وضع می‌شود، اما سنت‌های الهی هماهنگ با تکوین و [[آفرینش انسان]] و جهان است.
* قوانین اجتماعی به نظام روحی و تکامل معنوی افراد کاری ندارد، اما سنت‌های الهی همگی متناسب با زیست مادی و تعالی روحی آنان وضع شده است.
* قوانین اجتماعی تنها جنبه‌ای از بهبودی وضع جامعه را لحاظ می‌کند و به نیت کنشگران کار ندارد، اما سنت‌های الهی مجموعه‌ای کاملی از برنامه‌هایی است که زوایای مختلف زندگی انسان را دربر می‌گیرد.<ref>فخرزارع، «الگوی قرآنی سننت‌های الهی در تدبیر جامعه»، 1403ش، ص135-136.</ref>


**سنت امداد و نصرت:** از دیگر سنت‌های مهم الهی که در قرآن به آن اشاره شده، سنت یاری رساندن به مؤمنان است. بر اساس آیات، اگر مؤمنان خدا را یاری کنند، خداوند نیز آنان را یاری خواهد کرد و گام‌هایشان را استوار خواهد داشت.[۱۳] به باور مفسران، این سنت در جنگ‌های صدر اسلام مانند بدر و احزاب تجلی یافت که خداوند با فرشتگان و بادهای ویرانگر، مؤمنان را یاری داد.
== رویدادهای منتسب به سنن الهی در ایران ==
* '''پیروزی انقلاب اسلامی''': اندیشمندان مسلمان پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران]] در سال ۱۳۵۷ش را مصداقی از سنت [[نصرت الهی]] بر اساس [[اخلاص]] و [[قیام برای خدا|قیام برای خداوند]] می‌دانند؛ در شرایطی که ملتی با وجود محدودیت‌های مادی اما با برخورداری از [[ایمان]]، زمینهٔ تحقق [[امداد غیبی]] را فراهم کرد. از این منظر، سرنگونی [[حکومت پهلوی]] در [[ایران]] با وجود حمایت‌های گستردهٔ [[کشورهای غربی]] به‌ویژه [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، در چارچوب سنت [[پیروزی حق بر باطل]] در صورت پایداری مؤمنان قابل تحلیل است.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3129 «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref>
* '''اقتدار ایرانیان''': از منظر این صاحب‌نظران، ایستادگی ایرانیان در [[جنگ عراق با ایران]] و نیز در برابر تحریم‌های گسترده و تهدیدات امنیتی، مصداق سنت تغییرناپذیر نصرت الهی است که بر اساس آن، ایرانیان باایمان، روزبه‌روز قوی‌تر می‌شوند. پیشرفت‌های علمی و فناورانه ایران نیز تجلی سنت نتیجه‌دهی مجاهدت در راه خداوند است که با [[توکل]] بر خدا محقق شده است. از دیدگاه این صاحب‌نظران، ناتوانی دشمنان از درک ایستادگی [[جمهوری اسلامی ایران]] برای ناکام ساختن دشمن، نشانه سنت پنهان‌بودن قوانین الهی و [[سنت ابطال کید دشمنان]] است. همچنین شکست ائتلاف استکبار در برابر ایران، مصداق سنت ثبات قدم در برابر هراس‌افکنی و سنت ناتوانی قدرت‌های بزرگ در مقابله با اراده‌های مبتنی بر ایمان دانسته شده است.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3129 «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref>
* '''پایداری جبهه مقاومت''': تحولات منطقه و ایستادگی گروه‌های مقاومت در برابر تجهیزات پیشرفتهٔ نظامی [[اسرائیل]] و غرب، بر اساس سنتی تبیین می‌شود که بر همراهی خداوند با صابران در نبردهای نابرابر دلالت دارد. به باور صاحب‌نظران، کاهش تدریجی قدرت‌های مادی در برابر اراده‌های مبتنی بر ایمان، نشانه‌ای از جریان سنت الهی در فرسایش تدریجی جبهه مقابل است.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3129 «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref>
* '''ناکامی تحریم‌ها''': صاحب‌نظران معتقدند عبور مردم ایران از چالش‌های اقتصادی و تحریم‌های گسترده، بیانگر سنت خنثی‌سازی توطئه‌های دشمنان علیه [[جامعه اسلامی]] است. به باور آنان، در شرایطی که ملتی بر خدا توکل کرده و از تهدیدات نهراسد، توطئه‌های دشمنان به خودشان بازگشته و راه‌های جدیدی برای مؤمنان گشوده می‌شود.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3129 «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref>
* '''رسوایی جبهه باطل''': آشکارشدن چهرهٔ واقعی قدرت‌های غربی در حوادث [[فلسطین]] به‌ویژه [[غزه]]، از دیدگاه صاحب‌نظران مسلمان در چارچوب [[سنت رسوایی باطل]] قابل ارزیابی است. به باور آنان، این پدیده نشان می‌دهد که باطل با وجود برخورداری از امکانات رسانه‌ای گسترده، در نهایت دچار انزوا و رسوایی در [[افکار عمومی]] می‌شود.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3129 «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref>
* '''پیروزی در جنگ ۱۲ روزه''': به باور صاحب‌نظران مسلمان، پیروزی ایران در جنگ ۱۲ روزه‌ای که اسرائیل در بهار ۱۴۰۴ش تحمیل کرد آبرویی برای ایران و کشورهای اسلامی فراهم آورد و نشان داد که خداوند یاری‌گر کسانی است که در راه حق استقامت ورزند. این دفاع پیروزمندانه، وحشت را بر دشمنان [[امت اسلامی]] مستولی کرد.<ref>[https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1404/05/12/3362390/پیروزی-ایران-اسلامی-در-دفاع-12-روزه-براساس-سنت-نصرت-الهی-بود شبیری زنجانی، «پیروزی ایران اسلامی در دفاع 12 روزه براساس سنت نصرت الهی بود»، خبرگزاری تسنیم.]</ref>
* '''نابودی اسرائیل''': به باور صاحب‌نظران مسلمان، نابودی قریب‌الوقوع اسرائیل بر اساس سه سنت الهی قابل تبیین است: نخست، سنت عقوبت سریع ستمگرانی که مؤمنان را از سرزمین‌های‌شان آواره کرده‌اند؛ بر اساس آیات ۷۶ و ۷۷ [[سوره اسراء|سورهٔ اسراء]]، هر قومی که پیامبران و مؤمنان را از دیارشان بیرون کند، خیلی زود دچار عذاب الهی می‌شوند. دوم، سنت عقوبت ظالمان به دست مؤمنان شایسته؛ مطابق آیه ۱۴ [[سوره توبه]]، خداوند عذاب دشمنان اسلام را مشروط به مجاهدت مؤمنان کرده است و اگر مؤمنان وارد میدان مبارزه شوند، قطعاً جبههٔ باطل دچار اضمحلال خواهد شد. سوم، سنت ظهور حق و محو باطل؛ بر اساس آیهٔ ۸۱ سورهٔ اسراء، هرچه جلوهٔ حق کامل‌تر شود، نابودی باطل سریع‌تر رخ می‌دهد.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/others-note?id=41352 «تبیین قرآنی نابودی رژیم صهیونیستی در آینده نزدیک»، وب‌سایت دیگران.]</ref>


**سنت استدراج و مهلت:** در قرآن کریم از سنت استدراج نیز سخن گفته شده که بر اساس آن، خداوند به گناهکاران مهلت می‌دهد و نعمت می‌بخشد تا بیشتر غرق گناه شوند و سپس ناگهان گرفتار عذاب می‌گردند. در سوره انعام به این حقیقت اشاره شده که گناهکاران به‌تدریج از جایی که نمی‌دانند گرفتار خواهند شد.[۱۴]
== انتظار نصرت الهی در ایران ==
کارشناسان با استناد به آیات قرآن و تجارب تاریخی همچون [[جنگ بدر]] و [[جنگ عراق با ایران]] تأکید می‌کنند که بر اساس سنت [[نصرت الهی]]، پیروزی جبهه حق همواره فراتر از محاسبات صرفاً مادی رقم خورده است. در این نگاه، سنت‌هایی نظیر نصرت الهی اگرچه مشروط به اقدام آگاهانه و تکلیف‌مداری انسان‌ها است، اما تحقق آنها امری قطعی است. آنها با تبیین آیهٔ ۱۷ [[سوره انفال|سورهٔ انفال]] معتقدند که اثرگذاری نهایی از آن خداوند بوده و انسان تنها مأمور به انجام تکلیف است. این باور توحیدی ضمن ایجاد آرامش در دل‌ها، جامعه را از ترس و یأس در برابر تهدیدات مصون می‌دارد. به باور صاحب‌نظران دینی سنت‌های الهی واقعیتی جاری در متن زندگی امروز است و توجه به آنها در شرایط تهاجم دشمن، افق پیروزی را روشن و [[تاب‌آوری]] را در ایران را افزایش می‌دهد.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/6761386/پیروزی-جبهه-حق-فراتر-از-محاسبات-مادی-است «پیروزی جبهه حق فراتر از محاسبات مادی است»، خبرگزاری مهر.]</ref>


سنت‌های الهی در روایات
== پانویس ==
 
{{پانویس}}
پژوهشگران حدیث بر این باورند که در منابع روایی، به‌ویژه نهج‌البلاغه، مباحث گسترده‌ای درباره سنت‌های الهی مطرح شده است. در خطبه‌ای از امام علی، به این حقیقت اشاره شده که دنیا سرای گذر است و آخرت خانه جاودان.[۱۵] این کلام به سنت الهی در پایان‌پذیری دنیا و جاودانگی آخرت اشاره دارد.
 
در جای دیگر، آن حضرت به سنت ابتلا و آزمایش اشاره کرده و بیان می‌دارد که خداوند بندگانش را در برابر اعمال بد، به کمبود میوه‌ها و جلوگیری از برکات مبتلا می‌سازد.[۱۶] از دیدگاه شارحان، این سخن نشان‌دهنده رابطه میان اعمال انسان‌ها و سنت‌های جاری الهی است.
 
نسبت سنت‌های الهی با اختیار انسان
 
از دیدگاه پژوهشگران، یکی از پرسش‌های اساسی درباره سنت‌های الهی، نسبت آنها با اختیار و اراده انسان است. به باور آنان، سنت‌های الهی هرگز به معنای جبر و سلب اختیار نیستند، بلکه بر اساس نظام علیت و اختیار انسان طراحی شده‌اند. در قرآن کریم به این حقیقت اشاره شده که خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمی‌دهد مگر آنکه آنان آنچه را در خودشان است تغییر دهند.[۱۷] مفسران این آیه را به‌روشنی نشان‌دهنده آن می‌دانند که سنت‌های الهی در گرو رفتار و انتخاب انسان‌هاست.
 
به اعتقاد اندیشمندان، این رابطه دو سویه است: از یک سو، اعمال و رفتار انسان‌ها زمینه‌ساز جریان سنت‌های الهی است و از سوی دیگر، سنت‌های الهی بر اساس حکمت، بهترین نتایج را برای انسان‌ها رقم می‌زند. برای مثال، سنت ابتلا زمانی جاری می‌شود که انسان‌ها در مسیر آزمایش قرار گیرند، و سنت امداد در پی یاری‌رسانی مؤمنان به دین خدا تحقق می‌یابد.
 
مصادیق عینی سنت‌های الهی در تاریخ و جامعه
 
**سنت استدراج در تاریخ معاصر:** تحلیلگران مسائل منطقه بر این باورند که نمونه بارز سنت استدراج را می‌توان در سرنوشت رژیم صهیونیستی مشاهده کرد. به اعتقاد آنان، این رژیم که با حمایت قدرت‌های بزرگ شکل گرفت، دهه‌ها به پیشرفت و توسعه خود ادامه داد، اما به تدریج با بحران‌های متعدد داخلی و خارجی مواجه شد. پژوهشگران معتقدند این روند، تجلی سنت الهی در مهلت‌دهی به ظالمان است که نهایتاً به سقوط آنان خواهد انجامید.[۱۸]
 
**سنت امداد در انقلاب اسلامی:** از دیدگاه امام خمینی، انقلاب اسلامی ایران تحفه‌ای الهی و هدیه‌ای غیبی بود.[۱۹] به باور مؤمنان، تجربه جنگ تحمیلی و حوادثی چون شکست آمریکا در صحرای طبس که امام آن را نشانه آشکار دست غیبی الهی خواند،[۲۰] از مصادیق عینی سنت امداد الهی در دوران معاصر است.


**سنت ابتلا و مقاومت:** کارشناسان مسائل اجتماعی معتقدند در شرایط کنونی که جمهوری اسلامی ایران با تحریم‌های همه‌جانبه و تهدیدات نظامی مواجه است، سنت ابتلا و آزمایش جاری است و جوامع مؤمن با صبر و مقاومت می‌توانند از این مرحله عبور کنند.[۲۱] به باور آنان، این سنت در تاریخ اسلام نیز نمونه‌های متعددی داشته است.
== منابع ==
{{آغاز منابع}}
* قرآن کریم.
* آقاجانی، نصرالله، «ویژگی‌ها و انواع سنت‌های الهی در تدبیر جوامع»، مجلهٔ اسلام و مطالعات اجتماعی، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۳ش.
* احمدی پرتو، محمد تقی، خوئینی، معصومه، «سنت پیروزی حق بر باطل در آیات و روایات و جایگاه آن در اندیشه دفاعی امام خامنه‌ای»، مجلهٔ پژوهش‌های اجتماعی- اسلامی، شمارهٔ ۱۲۶، ۱۴۰۱ش.
* افضلی، علی‌رضا، «مدیریت اسلامی، مدیریت مبتنی بر سنت‌های الهی، مورد مطالعه: سنت رزق»، فصلنامهٔ تحقیقات بنیادین علوم انسانی، شمارهٔ ۵، ۱۳۹۵ش.
* «بیانات در دیدار مردم قم»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ درج مطلب: ۱۹ دی ۱۳۹۴ش.
* «پیروزی جبهه حق فراتر از محاسبات مادی است»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۴ش.
* «تبیین قرآنی نابودی رژیم صهیونیستی در آینده نزدیک»، وب‌سایت دیگران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ دی ۱۳۹۷۸ش.
* ترقی، حمیدرضا، «انقلاب اسلامی ایران یک سنت الهی در تغییر معادلات جهان غرب»، وب‌سایت شهرآرا نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۴ تیر ۱۴۰۱ش.
* جعفری نژاد، مسعود و دیگران، «نقش سنت‌های الهی در تداوم انقلاب اسلامی از دیدگاه مقام معظم رهبری»، مجلهٔ رهیافت انقلاب اسلامی، شمارهٔ ۵۱، ۱۳۹۹ش.
* حبیبی، محسن و تیموری، شهناز، «سنت‌های الهی در باب ظهور و سقوط تمدن‌ها از نظر علامه طباطبائی»، مجلهٔ اندیشه علامه طباطبایی، شمارهٔ ۹، ۱۳۹۷ش.
* حسینی، سعید، «مروری بر برخی سنت‌های الهی در قرآن»، خبرگزاری ایکنا، تاریخ درج مطلب: ۲ مرداد ۱۳۹۸ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱۸ اسفند ۱۴۰۴ش.
* «رابطه سنّت‌های الهی با اعمال انسان»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان، تاریخ درج مطلب: ۵ مرداد ۱۳۹۳ش.
* رفیق، محمد و خیری، حسن، «کارکردهای اجتماعی سنن الهی از دیدگاه مقام معظم رهبری سیدعلی خامنه‌ای دام عزه»، مجلهٔ اسلام و مطالعات اجتماعی، شمارهٔ ۳، ۱۴۰۱ش.
* «سنت‌های الهی»، وب‌سایت دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای، تاریخ بازدید: ۲۰ اسفند ۱۴۰۴ش.
* شبیری زنجانی، سیدجعفر، «پیروزی ایران اسلامی در دفاع ۱۲ روزه براساس سنت نصرت الهی بود»، خبرگزاری تسنیم، ۱۲ مرداد ۱۴۰۴ش.
* طباطبایی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۷ق.
* صدر، سید محمدباقر، سنت‌های تاریخ در قرآن، تهران، تفاهم، ۱۳۸۱ش.
* فخرزارع، سیدحسین، «الگوی قرآنی سننت‌های الهی در تدبیر جامعه»، مجلهٔ قرآن و علوم اجتماعی، شمارهٔ ۱۳، ۱۴۰۳ش.
* مصباح یزدی، محمدتقی، جامعه و تاریخ از دیدگاه تاریخ، تهران، چاپ و نشر بین‌الملل، ۱۳۹۱ش.
{{پایان منابع}}


شرایط تحقق و بهره‌مندی از سنت‌های الهی
{{خداباوری}}
 
پژوهشگران دینی بر این باورند که بهره‌مندی از سنت‌های مطلوب الهی نیازمند شرایطی است که مهم‌ترین آنها عبارت است از:
 
**ایمان و تقوا:** از دیدگاه مفسران، ایمان و پرهیزگاری، زمینه‌ساز نزول برکات الهی و بهره‌مندی از سنت امداد است. در قرآن کریم به این حقیقت اشاره شده که اگر مردم آبادی‌ها ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین بر آنان گشوده می‌شد.[۲۲]
 
**وحدت و همدلی:** به باور پژوهشگران، اجتماع و اتحاد مؤمنان، زمینه‌ساز نزول سنت‌های الهی و پیروزی بر دشمنان است. در قرآن کریم به مسلمانان دستور داده شده که همگی به ریسمان خدا چنگ زنند و پراکنده نشوند.[۲۳]
 
**صبر و استقامت:** از دیدگاه مفسران، صبر و پایداری در برابر سختی‌ها، شرط بهره‌مندی از یاری‌های ویژه الهی است. در قرآن کریم بیان شده که صابران پاداش خود را بی‌حساب دریافت می‌دارند.[۲۴]
 
**اخلاص و توکل:** به اعتقاد اندیشمندان، اخلاص در عمل و توکل بر خداوند، زمینه‌ساز نزول امدادهای غیبی است. در قرآن کریم به این حقیقت اشاره شده که هر کس بر خدا توکل کند، خدا او را کافی است.[۲۵]
 
کارکردهای باور به سنت‌های الهی در جامعه
 
**ایجاد بصیرت و امید:** از دیدگاه محققان، شناخت سنت‌های الهی به انسان دیدگاه عمیق‌تری درباره تحولات جهان می‌بخشد و در سختی‌ها، امید به گشایش را در دل‌ها زنده نگه می‌دارد. ضرب‌المثل رایج «پایان شب سیه سفید است» که ریشه در آموزه‌های قرآنی دارد، نمونه‌ای از تأثیر این باور در فرهنگ عمومی است.[۲۶]
 
**کاهش ترس از دشمن:** به باور پژوهشگران، باور به سنت نصرت و پیروزی جبهه حق، ترس از قدرت‌های ظاهری را کاهش می‌دهد. در قرآن کریم به مؤمنان وعده داده شده که خداوند در دل دشمنان رعب می‌افکند و امنیت را به مؤمنان ارزانی می‌دارد.[۲۷]
 
**تقویت مسئولیت‌پذیری:** از دیدگاه اندیشمندان، درک اینکه سنت‌های الهی بر اساس رفتار انسان‌ها جریان می‌یابد، احساس مسئولیت فردی و اجتماعی را تقویت می‌کند و انسان‌ها را به تلاش و اصلاح خود وا می‌دارد.
 
**الگوسازی برای آینده:** به اعتقاد محققان، مطالعه سنت‌های جاری در تاریخ و سرنوشت اقوام پیشین، درس‌های ارزشمندی برای جوامع امروز دارد و آنان را از انحرافات و اشتباهات بازمی‌دارد. در قرآن کریم بارها به سیر در زمین و تأمل در سرنوشت پیشینیان دعوت شده است.
 
== پانویس ==
{{پانویس}}


منابع
[[رده:الهیات]]
[[رده:باورهای دینی]]
[[رده:خداباوری]]
[[رده:واژگان کلامی]]