اربعین حسینی: تفاوت میان نسخهها
ویرایش جزئی |
|||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
<big>'''اربعین حسینی'''</big>؛ چهلمین روز پس از شهادت امام حسین و از مهمترین مناسبتهای شیعیان. | <big>'''اربعین حسینی'''</big>؛ چهلمین روز پس از شهادت امام حسین و از مهمترین مناسبتهای شیعیان. | ||
اربعین حسینی چهلمین روز پس از شهادت امام حسین است که در بیستم ماه صفر قرار دارد و از مناسبتهای مهم در فرهنگ | اربعین حسینی چهلمین روز پس از شهادت [[امام حسین]] است که در بیستم ماه [[ماه صفر|صفر]] قرار دارد و از مناسبتهای مهم در فرهنگ شیعه بهشمار میرود. این روز با [[زیارت امام حسین]]، برگزاری آیینهای سوگواری و [[پیادهروی اربعین]] گرامی داشته میشود. اربعین حسینی در بسیاری از کشورهای اسلامی، بهویژه ایران و عراق، با مراسم و سنتهای مذهبی و مردمی همراه است و پیادهروی اربعین از بزرگترین گردهماییهای سالانه مذهبی جهان بهشمار میرود. | ||
== مفهومشناسی == | == مفهومشناسی == | ||
اربعین در لغت بهمعنای چهلم است و در اصطلاح صوفیه، به چهل روز خلوتنشینی برای [[ریاضت]] و [[عبادت]] گفته میشود.<ref> [https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D9%86-2 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه اربعین، سایت واژهیاب.]</ref> عدد چهل در متون اسلامی جایگاه نمادین دارد و در موضوعاتی مانند بلوغ فکری انسان در چهلسالگی،<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_15_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A7%D8%AD%D9%82%D8%A7%D9%81 سورهٔ احقاف، آیۀ ۱۵.]</ref> میقات چهلروزه حضرت | [[اربعین]] در لغت بهمعنای چهلم است و در اصطلاح صوفیه، به چهل روز خلوتنشینی برای [[ریاضت]] و [[عبادت]] گفته میشود.<ref> [https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D9%86-2 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه اربعین، سایت واژهیاب.]</ref> عدد چهل در متون اسلامی جایگاه نمادین دارد و در موضوعاتی مانند بلوغ فکری انسان در چهلسالگی،<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_15_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A7%D8%AD%D9%82%D8%A7%D9%81 سورهٔ احقاف، آیۀ ۱۵.]</ref> میقات چهلروزه [[حضرت موسی]]،<ref>نوری، مستدرک الوسائل، ۱۴۰۸ق، ج۹، ص۳۲۹.</ref> [[مبعث|بعثت]] [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] در چهلسالگی<ref>یوسفی غروی، تاریخ تحقیقی اسلام (موسوعه التاریخ الاسلامی)، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۳۱۵.</ref> و شهادت چهل مؤمن بر جنازه مسلمان، مورد اشاره قرار گرفته است.<ref>مجلسی، بحار الأنوار، ۱۳۶۳ش، ج۱۰۴، ص۶۲.</ref> در فرهنگ شیعیان، اربعین به چهلمین روز درگذشت افراد، بهویژه چهلمین روز شهادت [[امام حسین]]، اطلاق میشود که با بیستم [[ماه صفر]] مصادف است و با عنوان اربعین حسینی شناخته میشود.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B9%DB%8C%D9%86 معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه اربعین، سایت واژهیاب.]</ref><ref>طوسی، مصباح المجتهد، ۱۴۱۱ق، ص۷۸۷.</ref> این روز در منابع شیعی با بازگشت اهلبیت از شام به کربلا<ref>مفید، مسار الشیعه، ۱۴۱۴ق، ص۲۶.</ref> و نیز اولین زیارت جابر بن عبدالله انصاری، از صحابه پیامبر، و حضور او در کنار قبر حسین پیوند خورده است.<ref>طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ص۷۸۷؛ مجلسی، بحارالانوار، ج65، ۱۴۰۳ق، ص130.</ref> برخی گزارشها نیز از حضور کاروان اهلبیت بر مزار شهدای کربلا در همین روز حکایت دارند.<ref>طوسی، تهذیبالاحکام، ج6، ۱۳۷۶ش، ص125؛ ابنطاووس، اقبال الاعمال، ۱۳۴۹ش، ص589.</ref> | ||
== زیارت اربعین == | == زیارت اربعین == | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
==پیادهروی اربعین== | ==پیادهروی اربعین== | ||
[[پرونده:پیاده روی اربعین۲.jpg|جایگزین=پیادهروی اربعین حسینی، مسیر نجف به کربلا، ۱۴۰۴|بندانگشتی|پیادهروی اربعین حسینی، مسیر نجف به کربلا، ۱۴۰۴ش]]{{اصلی|پیادهروی اربعین}} | [[پرونده:پیاده روی اربعین۲.jpg|جایگزین=پیادهروی اربعین حسینی، مسیر نجف به کربلا، ۱۴۰۴|بندانگشتی|پیادهروی اربعین حسینی، مسیر نجف به کربلا، ۱۴۰۴ش]]{{اصلی|پیادهروی اربعین}} | ||
اربعین حسینی با آیینهای سوگواری و زیارت، از جمله پیادهروی بهسوی کربلا، گرامی داشته میشود<ref>طوسی، تهذیبالاحکام، ج6، ۱۳۷۶ش، ص125؛ ابنطاووس، اقبال الاعمال، ۱۳۴۹ش، ص589.</ref> و امروزه یکی از بزرگترین گردهماییهای سالانه مذهبی جهان بهشمار میرود.<ref>فرهنگ عاشورا، ۱۳۸۴ش، ص۴۶۳.</ref> در برخی از منابع کهن اسلامی به پیادهروی پیشوایان مذهب شیعه در روز اربعین بهسوی کربلا، اشاره شده است که با وجود مخالفت زمامداران بنیامیه و بنیعباس نیز برگزار میشد.<ref>قاضی طباطبایی، تحقیق دربارۀ اول اربعین حضرت سیدالشهداء(ع)، ۱۳۸۳ش، ص۱-2.</ref> [[شیعیان]] برای مشارکت در این مراسم از سراسر جهان، در [[ماه صفر]] بهسوی کربلا حرکت میکنند و معمولا سفر خود را بهگونهای برنامهریزی میکنند که در روز اربعین، به | اربعین حسینی با آیینهای سوگواری و زیارت، از جمله پیادهروی بهسوی کربلا، گرامی داشته میشود<ref>طوسی، تهذیبالاحکام، ج6، ۱۳۷۶ش، ص125؛ ابنطاووس، اقبال الاعمال، ۱۳۴۹ش، ص589.</ref> و امروزه یکی از بزرگترین گردهماییهای سالانه مذهبی جهان بهشمار میرود.<ref>فرهنگ عاشورا، ۱۳۸۴ش، ص۴۶۳.</ref> در برخی از منابع کهن اسلامی به پیادهروی پیشوایان مذهب شیعه در روز اربعین بهسوی کربلا، اشاره شده است که با وجود مخالفت زمامداران بنیامیه و بنیعباس نیز برگزار میشد.<ref>قاضی طباطبایی، تحقیق دربارۀ اول اربعین حضرت سیدالشهداء(ع)، ۱۳۸۳ش، ص۱-2.</ref> [[شیعیان]] برای مشارکت در این مراسم از سراسر جهان، در [[ماه صفر]] بهسوی کربلا حرکت میکنند و معمولا سفر خود را بهگونهای برنامهریزی میکنند که در روز اربعین، به [[کربلا]] برسند.<ref>شبر، ادب الطف او شعراء الحسین (ع)، ج1، ۱۳۸۸ق، ص41-42؛ <br> | ||
فرهنگ عاشورا، ۱۳۸۴ش، ص۴۶۳.</ref> | فرهنگ عاشورا، ۱۳۸۴ش، ص۴۶۳.</ref> | ||
==اربعین حسینی در ایران== | ==اربعین حسینی در ایران== | ||
[[پرونده:پیاده روی اربعین۱.jpg|جایگزین=مراسم جاماندگان اربعین حسینی در تهران، پیادهروی مسیری ۱۳ کیلومتری از میدان امام حسین تا حرم حضرت عبدالعظیم حسنی|بندانگشتی|مراسم جاماندگان اربعین حسینی در [[تهران]]، پیادهروی مسیری ۱۳ کیلومتری از میدان امام حسین تا [[حرم عبدالعظیم حسنی]]، ۱۴۰۳ش]] | [[پرونده:پیاده روی اربعین۱.jpg|جایگزین=مراسم جاماندگان اربعین حسینی در تهران، پیادهروی مسیری ۱۳ کیلومتری از میدان امام حسین تا حرم حضرت عبدالعظیم حسنی|بندانگشتی|مراسم جاماندگان اربعین حسینی در [[تهران]]، پیادهروی مسیری ۱۳ کیلومتری از میدان امام حسین تا [[حرم عبدالعظیم حسنی]]، ۱۴۰۳ش]] | ||
ایرانیان، با سیاهپوش کردن [[مسجد|مساجد]] و [[تکیه|تکیهها]]، نصب پرچمهای عزا بر سر در [[خانه|خانهها]] و [[حسینیه|حسینیهها]]، برگزاری [[عزاداری]]، خواندن زیارت اربعین و پخش [[نذری]]، | ایرانیان، با سیاهپوش کردن [[مسجد|مساجد]] و [[تکیه|تکیهها]]، نصب پرچمهای عزا بر سر در [[خانه|خانهها]] و [[حسینیه|حسینیهها]]، برگزاری [[عزاداری]]، خواندن زیارت اربعین و پخش [[نذری]]، اربعین حسینی را گرامی میدارند.<ref>معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج1، ۱۳۷۹ش، ص146.</ref> | ||
* در شهر [[قم]]، [[ | * در شهر [[قم]]، [[هیئتهای مذهبی]]، در چهلمین روز از [[شهادت]] امام حسین، بهصورت [[دستههای عزاداری]]، بهسوی حرم [[حضرت معصومه]]، حرکت میکنند.<ref>معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج2، ۱۳۷۹ش، ص92-94.</ref> | ||
* در [[مشهد]] نیز هیئتهای مذهبی، در دهه آخر [[ماه صفر]]، در شبهایی مشخص به حرم [[امام رضا]] میروند.<ref>معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج2، ۱۳۷۹ش، ص184.</ref> | * در [[مشهد]] نیز هیئتهای مذهبی، در دهه آخر [[ماه صفر]]، در شبهایی مشخص به حرم [[امام رضا]] میروند.<ref>معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج2، ۱۳۷۹ش، ص184.</ref> | ||
* مردم [[تهران]] در اربعین، [[نذری|نذریهایی]] همچون [[شلهزرد]]، [[خورش قیمه|قیمه]]، [[قورمه سبزی]]، [[حلیم]] و زرشکپلو میپزند و پخش میکنند. دستههای عزاداری نیز بهصورت ثابت یا سیار، به اجرای [[تعزیه]]، سوگواری و نوحهخوانی مشغول میشوند.<ref>شهری، طهران قدیم، ج2، ۱۳۷۱ش، ص434-435.</ref> | * مردم [[تهران]] در اربعین، [[نذری|نذریهایی]] همچون [[شلهزرد]]، [[خورش قیمه|قیمه]]، [[قورمه سبزی]]، [[حلیم]] و زرشکپلو میپزند و پخش میکنند. دستههای عزاداری نیز بهصورت ثابت یا سیار، به اجرای [[تعزیه]]، سوگواری و [[نوحهخوانی]] مشغول میشوند.<ref>شهری، طهران قدیم، ج2، ۱۳۷۱ش، ص434-435.</ref> | ||
* بوشهریها در این روز، نذری مخصوص خود | * بوشهریها در این روز، نذری مخصوص خود را که نوعی [[حلوا]] است، مهیا میکنند.<ref>عرفان، تعزیه در استان بوشهر، ۱۳۷۹ش، ص۲۰.</ref> | ||
* مردم [[سیرجان]] | * مردم [[سیرجان]] پس از مراسم عزاداری اربعین، غذاهایی همچون آش بیمار، [[شلهزرد]] و [[شیربرنج]] را میان عزاداران توزیع میکنند.<ref>مؤید محسنی، فرهنگ عامیانۀ سیرجان، ۱۳۸۱ش، ص۲۸۳.</ref> | ||
* [[گیلان|گیلانیها]] در این روز، مراسم | * [[گیلان|گیلانیها]] در این روز، مراسم [[علم واچینی]] برگزار کرده<ref>شهاب کوملهای، فرهنگ عامۀ کومله، ۱۳۸۶ش، ص۱۸۵-۱۸۶.</ref> و به توزیع [[شربت]]، [[خرما]] و [[حلوا]]، میپردازند.<ref>کتاب گیلان، ج3، ۱۳۷۴ش، ص451.</ref> | ||
* منبرخانههای شاهرود که محلی برای برگزاری عزاداریهای زنان این مناطق است، در ایام اربعین با [[تعزیه|تعزیههای]] اجرایی توسط زنان و پخش غذاهای [[نذری]]، رونق میگیرند.<ref>فاتح، «منبرخانهها، مکانهای سوگواری زنانه در شاهرود»، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۲.</ref> | * [[منبرخانه|منبرخانههای]] [[شاهرود]] که محلی برای برگزاری عزاداریهای زنان این مناطق است، در ایام اربعین با [[تعزیه|تعزیههای]] اجرایی توسط زنان و پخش غذاهای [[نذری]]، رونق میگیرند.<ref>فاتح، «منبرخانهها، مکانهای سوگواری زنانه در شاهرود»، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۲.</ref> | ||
* مراسم | * مراسم چایینه در [[ایلام]] نیز توسط زنان صورت میگیرد. در این مراسم، یک زن به نوحهخوانی مشغول شده و باقی زنان چایینهخوان، با حالتی پریشان، به [[سینهزنی]] میپردازند. در این مراسم، عزاداران با [[شربت]] و [[هریسه]] پذیرایی میشوند.<ref>آمانگلدی، «چایینه، رسم سنتی محرم در ایلام»، ۱۳۷۹ش، ص۱۹۷-۱۹۸.</ref> | ||
==اربعین حسینی در ادبیات فارسی== | ==اربعین حسینی در ادبیات فارسی== | ||
شاعران مختلفی، اشعار بسیار زیبایی را در وصف اربعین حسینی سرودهاند که از آن جمله میتوان به ترکیببند معروف محتشم کاشانی اشاره کرد:<ref>فرهنگ مردم لرستان، ۱۳۷۷ش، ص136.</ref><br> | شاعران مختلفی، اشعار بسیار زیبایی را در وصف اربعین حسینی سرودهاند که از آن جمله میتوان به ترکیببند معروف [[محتشم کاشانی]] اشاره کرد:<ref>فرهنگ مردم لرستان، ۱۳۷۷ش، ص136.</ref><br> | ||
{{آغاز نستعلیق}} | {{آغاز نستعلیق}} | ||
{{شعر|نستعلیق}} | {{شعر|نستعلیق}} | ||
نسخهٔ ۵ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۲۴
| پرونده:اربعین.jpg پیاده روی اربعین حسینی | |
پادکست مقاله | 🡇
|
اربعین حسینی؛ چهلمین روز پس از شهادت امام حسین و از مهمترین مناسبتهای شیعیان.
اربعین حسینی چهلمین روز پس از شهادت امام حسین است که در بیستم ماه صفر قرار دارد و از مناسبتهای مهم در فرهنگ شیعه بهشمار میرود. این روز با زیارت امام حسین، برگزاری آیینهای سوگواری و پیادهروی اربعین گرامی داشته میشود. اربعین حسینی در بسیاری از کشورهای اسلامی، بهویژه ایران و عراق، با مراسم و سنتهای مذهبی و مردمی همراه است و پیادهروی اربعین از بزرگترین گردهماییهای سالانه مذهبی جهان بهشمار میرود.
مفهومشناسی
اربعین در لغت بهمعنای چهلم است و در اصطلاح صوفیه، به چهل روز خلوتنشینی برای ریاضت و عبادت گفته میشود.[۱] عدد چهل در متون اسلامی جایگاه نمادین دارد و در موضوعاتی مانند بلوغ فکری انسان در چهلسالگی،[۲] میقات چهلروزه حضرت موسی،[۳] بعثت پیامبر اسلام در چهلسالگی[۴] و شهادت چهل مؤمن بر جنازه مسلمان، مورد اشاره قرار گرفته است.[۵] در فرهنگ شیعیان، اربعین به چهلمین روز درگذشت افراد، بهویژه چهلمین روز شهادت امام حسین، اطلاق میشود که با بیستم ماه صفر مصادف است و با عنوان اربعین حسینی شناخته میشود.[۶][۷] این روز در منابع شیعی با بازگشت اهلبیت از شام به کربلا[۸] و نیز اولین زیارت جابر بن عبدالله انصاری، از صحابه پیامبر، و حضور او در کنار قبر حسین پیوند خورده است.[۹] برخی گزارشها نیز از حضور کاروان اهلبیت بر مزار شهدای کربلا در همین روز حکایت دارند.[۱۰]
زیارت اربعین
امام حسن عسکری در روایتی، زیارت اربعین را یکی از نشانههای مؤمن معرفی کرده است.[۱۱][۱۲] این حدیث از سوی برخی عالمان دلیل بزرگداشت اربعین دانسته شده است.[۱۳] امام صادق نیز به فضایل ویژهٔ این زیارت اشاره کردهاند.[۱۴] همچنین زیارتنامهای برای روز اربعین از امام صادق نقل شده است.[۱۵] شیخ عباس قمی این زیارتنامه را در مفاتیح الجنان با عنوان زیارت اربعین نقل کرده است.[۱۶]
پیادهروی اربعین
اربعین حسینی با آیینهای سوگواری و زیارت، از جمله پیادهروی بهسوی کربلا، گرامی داشته میشود[۱۷] و امروزه یکی از بزرگترین گردهماییهای سالانه مذهبی جهان بهشمار میرود.[۱۸] در برخی از منابع کهن اسلامی به پیادهروی پیشوایان مذهب شیعه در روز اربعین بهسوی کربلا، اشاره شده است که با وجود مخالفت زمامداران بنیامیه و بنیعباس نیز برگزار میشد.[۱۹] شیعیان برای مشارکت در این مراسم از سراسر جهان، در ماه صفر بهسوی کربلا حرکت میکنند و معمولا سفر خود را بهگونهای برنامهریزی میکنند که در روز اربعین، به کربلا برسند.[۲۰]
اربعین حسینی در ایران

ایرانیان، با سیاهپوش کردن مساجد و تکیهها، نصب پرچمهای عزا بر سر در خانهها و حسینیهها، برگزاری عزاداری، خواندن زیارت اربعین و پخش نذری، اربعین حسینی را گرامی میدارند.[۲۱]
- در شهر قم، هیئتهای مذهبی، در چهلمین روز از شهادت امام حسین، بهصورت دستههای عزاداری، بهسوی حرم حضرت معصومه، حرکت میکنند.[۲۲]
- در مشهد نیز هیئتهای مذهبی، در دهه آخر ماه صفر، در شبهایی مشخص به حرم امام رضا میروند.[۲۳]
- مردم تهران در اربعین، نذریهایی همچون شلهزرد، قیمه، قورمه سبزی، حلیم و زرشکپلو میپزند و پخش میکنند. دستههای عزاداری نیز بهصورت ثابت یا سیار، به اجرای تعزیه، سوگواری و نوحهخوانی مشغول میشوند.[۲۴]
- بوشهریها در این روز، نذری مخصوص خود را که نوعی حلوا است، مهیا میکنند.[۲۵]
- مردم سیرجان پس از مراسم عزاداری اربعین، غذاهایی همچون آش بیمار، شلهزرد و شیربرنج را میان عزاداران توزیع میکنند.[۲۶]
- گیلانیها در این روز، مراسم علم واچینی برگزار کرده[۲۷] و به توزیع شربت، خرما و حلوا، میپردازند.[۲۸]
- منبرخانههای شاهرود که محلی برای برگزاری عزاداریهای زنان این مناطق است، در ایام اربعین با تعزیههای اجرایی توسط زنان و پخش غذاهای نذری، رونق میگیرند.[۲۹]
- مراسم چایینه در ایلام نیز توسط زنان صورت میگیرد. در این مراسم، یک زن به نوحهخوانی مشغول شده و باقی زنان چایینهخوان، با حالتی پریشان، به سینهزنی میپردازند. در این مراسم، عزاداران با شربت و هریسه پذیرایی میشوند.[۳۰]
اربعین حسینی در ادبیات فارسی
شاعران مختلفی، اشعار بسیار زیبایی را در وصف اربعین حسینی سرودهاند که از آن جمله میتوان به ترکیببند معروف محتشم کاشانی اشاره کرد:[۳۱]
| اربعین شهدای کربلاست | زین الم کون و مکان اندر عزاست | |
| شد شهید راه دین سلطان حسین | زاده زهرا امام راستین |
شاعرانی دیگر نیز ابیاتی را در وصف وقایع این روز، سرودهاند، مانند:[۳۲]
| ای پدر جان، دخترت از شام ویران آمده | قلب سوزان آمده | |
| زین سفر بابا سکینه با اسیران آمده | خیز مهمان آمده |
پانویس
- ↑ دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه اربعین، سایت واژهیاب.
- ↑ سورهٔ احقاف، آیۀ ۱۵.
- ↑ نوری، مستدرک الوسائل، ۱۴۰۸ق، ج۹، ص۳۲۹.
- ↑ یوسفی غروی، تاریخ تحقیقی اسلام (موسوعه التاریخ الاسلامی)، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۳۱۵.
- ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۱۳۶۳ش، ج۱۰۴، ص۶۲.
- ↑ معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه اربعین، سایت واژهیاب.
- ↑ طوسی، مصباح المجتهد، ۱۴۱۱ق، ص۷۸۷.
- ↑ مفید، مسار الشیعه، ۱۴۱۴ق، ص۲۶.
- ↑ طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ص۷۸۷؛ مجلسی، بحارالانوار، ج65، ۱۴۰۳ق، ص130.
- ↑ طوسی، تهذیبالاحکام، ج6، ۱۳۷۶ش، ص125؛ ابنطاووس، اقبال الاعمال، ۱۳۴۹ش، ص589.
- ↑ شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.
- ↑ طوسی، مصباح المتهجد، ۱۴۱۱ق، ص۷۸۷-788.
- ↑ جعفریان، «دلیل بزرگداشت اربعین چیست؟»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۱۱۳.
- ↑ شیخ طوسی، تهذیب الاحکام، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۱۱۳.
- ↑ قمی، مفاتیح الجنان، 1379ش، باب زیارات، ص۶۴۲.
- ↑ طوسی، تهذیبالاحکام، ج6، ۱۳۷۶ش، ص125؛ ابنطاووس، اقبال الاعمال، ۱۳۴۹ش، ص589.
- ↑ فرهنگ عاشورا، ۱۳۸۴ش، ص۴۶۳.
- ↑ قاضی طباطبایی، تحقیق دربارۀ اول اربعین حضرت سیدالشهداء(ع)، ۱۳۸۳ش، ص۱-2.
- ↑ شبر، ادب الطف او شعراء الحسین (ع)، ج1، ۱۳۸۸ق، ص41-42؛
فرهنگ عاشورا، ۱۳۸۴ش، ص۴۶۳. - ↑ معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج1، ۱۳۷۹ش، ص146.
- ↑ معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج2، ۱۳۷۹ش، ص92-94.
- ↑ معتمدی، عزاداری سنتی شیعیان، ج2، ۱۳۷۹ش، ص184.
- ↑ شهری، طهران قدیم، ج2، ۱۳۷۱ش، ص434-435.
- ↑ عرفان، تعزیه در استان بوشهر، ۱۳۷۹ش، ص۲۰.
- ↑ مؤید محسنی، فرهنگ عامیانۀ سیرجان، ۱۳۸۱ش، ص۲۸۳.
- ↑ شهاب کوملهای، فرهنگ عامۀ کومله، ۱۳۸۶ش، ص۱۸۵-۱۸۶.
- ↑ کتاب گیلان، ج3، ۱۳۷۴ش، ص451.
- ↑ فاتح، «منبرخانهها، مکانهای سوگواری زنانه در شاهرود»، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۲.
- ↑ آمانگلدی، «چایینه، رسم سنتی محرم در ایلام»، ۱۳۷۹ش، ص۱۹۷-۱۹۸.
- ↑ فرهنگ مردم لرستان، ۱۳۷۷ش، ص136.
- ↑ رضایی، زمزمۀ کربلا، ۱۳۵۳ش، ص76.
منابع
- قرآن کریم.
- آمانگلدی، ضمیر، «چایینه، رسم سنتی محرم در ایلام»، تهران، مجموعه مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران، ۱۳۷۹ش.
- ابنطاووس، علی، اقبال الاعمال، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۴۹ش.
- جعفریان، رسول، «دلیل بزرگداشت اربعین چیست؟»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ بازدید: ۱۵ شهریور ۱۴۰۱ش.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، سایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ش.
- رضایی، عبدالحسین، زمزمۀ کربلا، مشهد، ندای اسلام، ۱۳۵۳ش.
- شبر، جواد، ادب الطف او شعراء الحسین (ع)، بیروت، دار المرتضی، ۱۳۸۸ق.
- شهاب کوملهای، حسین، فرهنگ عامۀ کومله، رشت، گیلکان، ۱۳۸۶ش.
- شهری، جعفـر، طهران قدیم، تهران، معین، ۱۳۷۱ش.
- طوسی، محمد، تهذیب الاحکام، بهتحقیق علیاکبر غفاری، تهران، صدوق، ۱۳۷۶ش.
- طوسی، محمد، مصباح المتهجد، بیروت، مؤسسه فقه الشیعه، ۱۴۱۱ق.
- عرفان، حیدر، تعزیه در استان بوشهر، شیراز، نوید شیراز، ۱۳۷۹ش.
- فاتح، صدیقه، «منبرخانهها، مکانهای سوگواری زنانه در شاهرود»، تهران، همایش بینالمللی محرم و فرهنگ مردم، ۱۳۸۳ش.
- قاضی طباطبایی، محمدعلی، تحقیق دربارۀ اول اربعین حضرت سیدالشهداء (ع)، تهران، طبع و نشر، ۱۳۸۳ش.
- قمی، شیخ عباس، مفاتیح الجنان، تهران، الهادی، ۱۳۷۹ش.
- مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۴۰۳ق.
- معین، محمد، فرهنگ فارسی، سایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۱۹ فروردین ۱۴۰۱ش.
- معتمدی، حسین، عزاداری سنتی شیعیان، قم، عصر ظهور، ۱۳۷۹ش.
- مفید، محمد بن محمد، مسار الشیعه، قم، دارالمفید، ۱۴۱۴ق.
- موسوی گرمارودی، محمدصادق و دیگران، فرهنگ عاشورا، تهران، طبع و نشر، ۱۳۸۴ش.
- مؤید محسنی، مهری، فرهنگ عامیانۀ سیرجان، کرمان، مرکز کرمانشناسی، ۱۳۸۱ش.
- نوری، حسین بن محمدتقی، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسهٔ آلالبیت لإحیاء التراث، ۱۴۰۸ق.
- یوسفی غروی، محمدهادی، تاریخ تحقیقی اسلام (موسوعه التاریخ الاسلامی)، قم، مؤسسهٔ آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ۱۳۸۸ش.