| خط ۷: | خط ۷: | ||
حلیم، غذایی سنتی و تهیه شده از گوشت و گندم پخته و لهشده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/هریسه معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه هلیم.]</ref> این واژه در [[زبان فارسی]]، به دو صورت هلیم و حلیم نوشته میشود. هرچند که اکثریت ادیبان، واژهٔ هلیم را درستتر دانستهاند،<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی، ج1، ۱۳۸۴ش، ص672.</ref> اما در بیشتر مکتوبات [[آشپزی ایرانی]] از واژهٔ حلیم، استفاده شده است. هلیم در لغت به معنای چسبنده و کشدار است. پخت حلیم زحمت فراوانی دارد و [[صبر]] زیادی میطلبد؛ حلیم نیز بهمعنای صبر و [[بردباری]] است؛ به همین خاطر واژهٔ حلیم، جایگزین هلیم شده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/حلیم-2 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه حلیم.]</ref> | حلیم، غذایی سنتی و تهیه شده از گوشت و گندم پخته و لهشده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/moein/هریسه معین، فرهنگ فارسی، ذیل واژه هلیم.]</ref> این واژه در [[زبان فارسی]]، به دو صورت هلیم و حلیم نوشته میشود. هرچند که اکثریت ادیبان، واژهٔ هلیم را درستتر دانستهاند،<ref>دریابندری، کتاب مستطاب آشپزی، ج1، ۱۳۸۴ش، ص672.</ref> اما در بیشتر مکتوبات [[آشپزی ایرانی]] از واژهٔ حلیم، استفاده شده است. هلیم در لغت به معنای چسبنده و کشدار است. پخت حلیم زحمت فراوانی دارد و [[صبر]] زیادی میطلبد؛ حلیم نیز بهمعنای صبر و [[بردباری]] است؛ به همین خاطر واژهٔ حلیم، جایگزین هلیم شده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/حلیم-2 دهخدا، لغتنامه، ذیل واژه حلیم.]</ref> | ||
این غذا در [[زبان عربی]]، هریسه | این غذا در [[زبان عربی]]، هریسه گفته میشود که از غذاهای مشهور و محبوب عربزبانان است. گندمبا یا همان آشگندم نیز نام دیگر حلیم است.<ref>آنندراج، فرهنگ جامع فارسی، ذیل واژه هریسه، ۱۳۶۳ش؛ نادر میرزا قاجار، خوراکهای ایرانی، ۱۳۸۶ش، ص2.</ref> آش حلیم نیز غذایی مشابه با حلیم بوده و از گندم کوبیده، گوشت یخنی (گوشت آبپز شده)، [[سبزی]] ([[شوید]]، [[شلغم]]، [[اسفناج]]، هویج) و نخود تهیه میشود. این غذا با چاشنی [[زنجبیل]] و [[دارچین]] استفاده میشود. امروزه در برخی مناطق [[ایران]]، [[آش]] حلیمی پخته میشود که با حلیم متفاوت بوده و از ترکیب حبوبات (عدس، نخود و لوبیا) با بلغور گندم و گوشت درست میشود.<ref>باورچی بغدادی، «کارنامه، در باب طباخی و صنعت آن»، ۱۳۶۰ش، ص65 و 66؛ نورالله، «مادة الحیاة، رساله در علم طباخی»، ۱۳۶۰ش، ص246.</ref> امروزه در بیشتر نقاط ایران، مغازههای حلیمپزی دایر است. در گذشته نیز، دکانهای هریسهپزی در [[بازار]] وجود داشته که به مشتریان انواع هریسه عرضه میکردهاند؛ چنانکه نویسندهٔ تاریخ [[بخارا]] به دکان هریسهپزی در بخارای دورهٔ سامانیان اشاره کرده است.<ref>نرشخی، تاریخ بخارا، 1317ش، ص 113.</ref> | ||
== شیوه پخت == | == شیوه پخت == | ||
