خلیج فارس

خلیج فارس؛ آبراه پراهمیت جهان در جنوب ایران.

تصویر ماهواره‌ای خلیج فارس

تصویر ماهواره‌ای خلیج فارس

پدیدهٔ زمین‌شناختیِ پیش‌روندگی آب‌های آزاد در کنار دشت‌های جنوبی ایران، موقعیت جغرافیایی مهمی را در این منطقه از کره زمین، ایجاد کرده است. مالکیت جزایر مسکونیِ کیش، قشم، تنب بزرگ، تنب کوچک، ابوموسی، لاوان، هندرابی، سیری، لارک، هرمز، هنگام، خارگ، شیف، مینو و خورموسی، دست برتر ایران در خلیج فارس را نسبت به همسایگان جنوبی این دریا تثبیت کرده است. خلیج فارس از جهت اقتصادی، نظامی، فرهنگی و به‌ویژه دربردارندگی منابع مهم انرژی در جهان، مورد توجه است. در سنگ‌نوشته‌ها و آثار برجای مانده از دوران باستان، این خلیج با نام «دریای پارس» معرفی شده است. پژوهشگران مسلمان نیز در قدیمی‌ترین آثار خود، از آب‌های جنوب ایران با نام «البحر الفارسی» و «الخلیج الفارسی» یاد کرده‌اند.

معرفی خلیج فارس

موقعیت جغرافیایی خلیج فارس

خلیج فارس با مساحت حدود ۲۹٬۵۰۰ مایل مربع، در ۲۴ تا ۳۰ درجه و ۳۰ دقیقهٔ عرض شمالی و ۴۸ تا ۵۶ درجه و ۲۵ دقیقهٔ طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ قرار دارد و توسط تنگهٔ هرمز به دریای عمان و از طریق آن با دریاهای آزاد ارتباط دارد. طول خلیج فارس از تنگهٔ هرمز تا آخرین نقطهٔ پیشروی آن در جهت غرب در حدود ۸۰۵ کیلومتر و عریض‌ترین بخش آن ۲۹۰ کیلومتر است.

جزایر خلیج فارس

جزایر خلیج فارس متعدد هستند و کشورهایی مانند ایران، بحرین، کویت، عمان، قطر، عربستان و امارات متحده عربی در این خلیج گسترده، جزیره دارند. جزایر مسکونی تحت مالکیت ایران عبارت‌اند از: کیش، قشم، تنب بزرگ، تنب کوچک، ابوموسی، لاوان، هندرابی، سیری، لارک، هرمز، هنگام، خارگ، شیف، مینو و خورموسی.

جزایر غیرمسکونی تحت مالکیت ایران عبارت‌اند از: شتور، فرور بزرگ، فرور کوچک، ناز، خارکو، عباسک، میرمهنا، فارسی، نخیلو، تهمادو، ام‌الکرم، شیخ الکرامه، مُطاف، مرغی، چراغی، ام‌سیله، سه‌دندون، مولیات، بونه، دارا و قبر ناخدا.

برخی از این جزایر به‌عنوان زیستگاه مرجان‌های دریایی، محل تخم‌گذاری پرستوهای دریایی و لاک‌پشت‌ها و همچنین زیستگاه انواع پرندگان مهاجر، از اهمیت ویژه جهانی برخوردارند.

پیشینه خلیج فارس

زمین‌شناسان معتقدند ۳۵ میلیون سال پیش بر اثر جنبش‌های شبه‌جزیرهٔ هندوستان در دنبالهٔ شکاف مکران (عمان)، دریای پارس در کنار دشت‌های جنوبی ایران تشکیل شد و به مرور زمان، شکل کنونی خود را یافت. پیشینهٔ دریانوردی در این خلیج، دست‌کم به دو هزار سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. فنیقی‌ها، در جزیره‌ها و سرزمین‌های پیرامون خلیج فارس زندگی و دریانوردی می‌کردند. ساکنان سواحل آن نخستین کسانی بودند که با فن دریانوردی آشنا شدند و به کشتیرانی پرداختند. مهارت در دریانوردی و تسلط بر این راه آبی، به پیدایش و رشد تمدن‌ها، رونق بازرگانی دریایی و شکل‌گیری دولت‌هایی مانند ایلام، اکد، سومر، کلده، بابل و آشور انجامید.

قدمت نام خلیج فارس

نام خلیج فارس روی نقشه‌‌ای که توسط دریانوردان فرانسوی ترسیم شده

نام خلیج فارس روی نقشه‌‌ای که توسط دریانوردان راسوی در سال۱۵۲۰م (۸۹۹ش ترسیم شده است.

آثار برجای مانده از یونا یان، قدیم‌ترین منابعی هستند که به دریای «پرس»، سرزمین «پارسه»، «پرسای» و «پرس‌پولیس»، (شهر یا مملکت پارسیان) اشاره کرده‌اند. در سنگ‌نوشتهٔ داریوش هخامنشی متعلق به سال ۵۱۸ تا ۵۰۵ پیش از میلاد، نام دریای پارس ذکر شده است. با توجه به اسناد و نقشه‌های تاریخی که از سده‌های هفتم و هشتم پیش از میلاد تا دوران شکوفایی جغرافیا در جهان، همه علما و پژوهندگان جغرافیا و نقشه‌کش‌های مشهور همه جا از خلیجی که در جنوب ایران قرار دارد با نام‌های مختلف «دریای پارس»، «خلیح فارس»، «دریای فارس»، «سینوس پرسیکوس»، «بحرالفارس»، «بحر فارس»، «ماره پرسیکوس»، «پرشین گلف»، «پرزیشر گلف» که همگی به‌معنای خلیج فارس یا دریای فارس است، یاد کرده‌اند.

در کلیهٔ موافقت‌نامه‌هایی که پرتغال، اسپانیا، بریتانیا، هلند، فرانسه و آلمان با دولت ایران طی سال‌های ۱۵۰۷م تا ۱۵۶۰م داشتند، از عبارت «خلیج الفارسی» و در متن انگلیسی از اصطلاح «Persian Gulf» استفاده شده است. سازمان ملل متحد در سه نوبت، نام رسمی و تغییرناپذیر آبراه جنوبی ایران را خلیج فارس اعلام کرده و طی دستورالعمل این سازمان در سال ۱۹۹۴م، استفاده از نام صحیح خلیج فارس برای همه کشورها الزامی شده است.

تحریف نام خلیج فارس

تأکید سازمان ملل متحد در مورد الزام استفاده از نام تاریخی «خلیج فارس»

تأکید سازمان ملل متحد در مورد الزام استفاده از نام تاریخی «خلیج فارس»

به‌دنبال ملی شدن صنعت نفت ایران در سال ۱۹۵۰م و خلع ید شرکت‌های انگلیسی و قطع ارتباط میان ایران و انگلیس، این کشور به‌منظور تلافی، کتابی را به نام «Golden Bulbs at Arabic Gulf» در سال ۱۹۵۷م به چاپ رسانید، این کتاب سرآغازی بر تحریف نام خلیج فارس بود. همچنین پس از تحریف نام خلیج فارس در اطلس مشهور جهانی نشنال جئوگرافیک، خشم و اعتراض عمومی در داخل و خارج ایران، نسبت به این تحریف صورت گرفت که منجر به جبران و عذرخواهی مدیر مؤسسه از ملت ایران شد.

اهمیت خلیج فارس

توقیف شناور رزمی آمریکایی در خلیج فارس توسط سپاه

توقیف شناور رزمی آمریکایی در خلیج فارس توسط سپاه پس از ورود به آب‌های سرزمینی ایران

خلیج فارس از جهت اقتصادی، نظامی و فرهنگی و همچنین به‌عنوان منبع مهم انرژی جهان و محور ارتباط بین اروپا، آفریقا، آسیای‌جنوبی و جنوب شرقی از دیرباز مورد توجه قدرت‌های جهانی و بازرگانان دنیا بوده است.

1. اهمیت اقتصادی؛ وجود منابع عظیم نفت و گاز در خلیج فارس و کشورهای همجوار آن، علّت واقعی اهمیّت اقتصادی این منطقه است. این منطقه با ۷۳۰ میلیارد بشکه نفت و ۷۰ تریلیون متر مکعب گاز طبیعی، مخزن نفت و گاز جهان نامگذاری شده است. خلیج فارس نزدیک به ۶۳درصد از کل ذخایر نفتی شناخته‌شدهٔ جهان را در خود جای داده است. همچنین قریب به ۳۰درصد از ذخایر گاز طبیعی جهان در این منطقه قرار دارد و شریان حیاتی اقتصاد غرب یعنی بیش از ۲۵درصد از نفت جهان روزانه از این آبراه عبور می‌کند. به همین دلیل، این منطقه برای نظام سرمایه‌داری و به‌ویژه برای ایالات متحدهٔ آمریکا از اهمیت حیاتی برخوردار است.
2. اهمیت نظامی-راهبردی؛ وجود پایگاه‌های نظامی متعدد دریایی، هوایی و زمینی در منطقهٔ خلیج فارس که اغلب متعلق به کشورهای آمریکا و انگلستان هستند و همچنین حضور ناوهای جنگی کشورهای غربی در آن، اهمیت نظامی و راهبردی خلیج فارس را نمایان می‌سازد. یکی از دلایل راهبردیِ خلیج‌فارس، وجود تنگه هرمز است که خلیج فارس را به دریای عمان متصل می‌کند.
3. اهمیت فرهنگی و ایدئولوژیکی؛ منطقهٔ خلیج فارس، همواره گهوارهٔ تمدن‌های درخشان بشری بوده و اقوام بسیاری چون ایلامی‌ها، سومری‌ها، کلدانی‌ها، آشوری‌ها، بابلی‌ها، مصری‌ها، کنتانی‌ها و فنیقی‌ها، فرهنگ خویش را از این منطقه به دیگر نقاط جهان صادر می‌کردند.

مسئله امنیت در خلیج فارس

بازیگران اصلی امنیت

شورای همکاری خلیج‌ فارس؛ شش کشور عربی حوزه خلیج‌ فارس شامل امارات متحده عربی، بحرین، عربستان سعودی، عمان، قطر و کویت در سال ۱۹۸۱م تأسیس شورای همکاری خلیج‌ فارس را میان خود و بدون حضور ایران و عراق اعلام کردند. در سال ۱۳۵۹ش، همزمان با حملهٔ عراق به ایران، کشورهای عربی حوزهٔ خلیج‌ فارس بررسی پیش‌نویس پیمان امنیت دسته‌جمعی را آغاز کردند تا این که اساسنامهٔ شورای همکاری با محورهای زیر منتشر شد:

• تحقق امنیت دسته‌جمعی در گرو تأمین امنیت فراملی است.
• به خطر افتادن امنیت هر کشور منطقه، امنیت سایر کشورها را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
• برای برقراری امنیت، کشورهای منطقه باید در صورت درخواست هر یک از اعضا، به کمک آن کشور بشتابند.
• هرگونه آسیب به امنیت یک کشور، به‌منزلهٔ آسیب به امنیت کل منطقه تلقی می‌شود.
• عربستان سعودی آمادگی خود را برای یاری رساندن به کشورهای عربی منطقه در مقابله با توطئه‌ها اعلام کرد.

در ۲۶ اسفند 1359ش سران شش کشور با انتشار بیانیه‌ای رسمی، موجودیت شورای همکاری خلیج‌فارس را اعلام کردند.

بحران‌ها و جنگ‌های مؤثر بر امنیت منطقه

جنگ ایران و عراق و تأسیس شورای همکاری؛ شورای همکاری خلیج‌ فارس هشت ماه پس از شروع جنگ تحمیلی و در اوج درگیری‌ها تشکیل شد. کشورهای عربی عضو، ضمن حمایت از عراق و دنبال‌کردن راهبرد مهار انقلاب اسلامی ایران، نگران به‌هم‌خوردن موازنه منطقه‌ای بودند و نمی‌خواستند هیچ‌یک از دو طرف پیروز مطلق شود. شورا سعی داشت جنگ را کنترل کرده و از گسترش آن به کشورهای عضو جلوگیری کند. در این میان، عربستان از فرصت جنگ برای تضعیف دو رقیب خود (ایران و عراق) و تثبیت نقش رهبری در شورای تازه‌تأسیس استفاده کرد و با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ توسط ایران در سال ۱۳۶۷ش، دوره جدیدی در روابط آغاز شد.

جنگ اول خلیج فارس؛ این جنگ که از نظر حجم تجهیزات و گستردگی ائتلاف، بزرگترین نبرد پس از جنگ جهانی دوم در قرن بیستم محسوب می‌شود، در پی حملهٔ عراق به کویت در مرداد ۱۳۶۹ش آغاز شد. صدام حسین که در طول جنگ هشت‌ساله با ایران با حمایت مالی و نظامی گستردهٔ غرب و کشورهای عربی به ارتش عظیمی مجهز شده بود، با انگیزه‌هایی مانند تصاحب ذخایر نفتی کویت، حل بحران اقتصادی و بدهی‌های کلان، جلوگیری از رکود در ارتش بزرگ خود و بلندپروازی‌های شخصی، به کویت حمله و آن را در مدت کوتاهی اشغال کرد. شورای امنیت سازمان ملل با تصویب قطعنامه‌هایی حمله را محکوم کرد و خواستار خروج بی‌قیدوشرط عراق شد. پس از بی‌اعتنایی صدام، قطعنامهٔ ۶۷۸ در نوامبر ۱۹۹۰م تصویب شد که مجوز استفاده از کلیهٔ ابزارهای لازم را صادر می‌کرد. ایالات متحده رهبری یک ائتلاف بین‌المللی گسترده را بر عهده گرفت. نیروهای ائتلاف متشکل از حدود ۶۰۰٬۰۰۰ نفر و مجهز به هزاران هواپیما، تانک و ناوگان پیشرفته در منطقه مستقر شدند. عملیات نظامی ائتلاف در ژانویهٔ ۱۹۹۱م با یک حملۀ هوایی گسترده آغاز شد و پس از ۴۲ روز برتری هوایی کامل و بمباران‌های سنگین، تنها با ۱۰۰ ساعت عملیات زمینی به پیروزی قطعی انجامید. ارتش عراق به‌سرعت متلاشی و کویت در فوریهٔ ۱۹۹۱م آزاد شد.

جنگ دوم خلیج‌ فارس؛ این جنگ در پی حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱م و در چارچوب جنگ با تروریسم آغاز شد. آمریکا ابتدا در سال ۲۰۰۱م به افغانستان حمله کرد و سپس تمرکز خود را بر عراق گذاشت. دولت بوش برای توجیه حمله به عراق دو استدلال ارتباط با تروریسم و تولید سلاح‌های کشتار جمعی ارائه داد. آمریکا ائتلافی ۴۹ کشوری اعلام کرد، اما در مرحله اصلی تهاجم زمینی، تنها نیروهای آمریکا و بریتانیا حضور داشتند. استرالیا و لهستان نیز نیروهای محدودی فرستادند. جنگ در ۲۰ مارس ۲۰۰۳م با حملات هوایی و زمینی همزمان آغاز شد و تا ۱ مه ۲۰۰۳م، عملیات اصلی جنگی پایان یافت و صدام حسین از قدرت ساقط شد.

محورهای اصلی منازعه و ناامنی

شورای همکاری خلیج‌فارس پس از جنگ تحمیلی اول؛ در دوره پس از جنگ تحمیلی اول، روابط ایران و شورای همکاری خلیج‌ فارس تحت تأثیر ادعاهای ارضی امارات متحده عربی علیه جزایر سه‌گانه ایرانی قرار گرفت. اوج این ادعاها در نخستین اجلاس سران شورا پس از طرح این مسئله در سال ۱۳۷۱ش مشاهده شد.

جمهوری اسلامی ایران همواره بر اصولی چون حسن همجواری، گسترش روابط دوستانه با همسایگان و حل مسالمت‌آمیز اختلافات تأکید داشته است. در این سال‌ها، ایران با پیروی از سیاست صبر، خویشتن‌داری، تنش‌زدایی و اعتمادسازی کوشید تا حسن نیت خود را نشان دهد و کشورهای منطقه را به منافع مشترک در سایۀ ثبات و امنیت پایدار توجه دهد.

شورای همکاری خلیج‌فارس در جنگ تحمیلی سوم؛ موسسه مطالعات سیاست بین‌الملل ایتالیا با انتشار گزارشی رویکرد 6 کشور عربی شورای همکاری خلیج فارس در قبال جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را مورد بررسی قرار داده است. کشورهای عضو در برخورد با ایران سه موضع اصلی دارند:

رویکرد تند: امارات و بحرین با زبان تند، فراخوانی سفرا و بر اقدام قاطع تأکید دارند. امارات در این جنگ ایران را تهدید اصلی می‌داند و همراه بحرین از اقدام نظامی به رهبری آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز حمایت می‌کند.

رویکرد میانه‌رو: قطر و عمان بر گفت‌وگو به‌عنوان تنها راه‌حل، حتی در اوج بحران تأکید دارند و صراحتاً اقدامات اسرائیل را بی‌ثبات‌کننده منطقه می‌خوانند.

رویکرد نوسانی: عربستان سعودی و کویت ترکیبی از اقدامات تنش‌زا مانند اخراج دیپلمات‌ها و تماس‌های دیپلماتیک برای حفظ تعادل را در پیش گرفتند.

پایگاه‌های آمریکا در منطقه خلیج فارس؛ ایالات متحده در سه کشور کویت، بحرین و قطر دارای پایگاه‌های نظامی دائمی است و در سه پادشاهی دیگر خلیج‌فارس یعنی امارات متحده عربی، عمان و عربستان سعودی نیز دسترسی نظامی و استفاده از تأسیسات دفاعی را تضمین کرده است. برای دهه‌ها، هم رهبران و هم شهروندان کشورهای خلیج‌فارس، حضور این پایگاه‌ها را نشانه‌ای روشن از تعهد امنیتی بلندمدت واشنگتن به منطقه می‌دیدند. این حضور نه‌تنها نماد پشتیبانی آمریکا بود، بلکه به‌عنوان ابزاری بازدارنده در برابر تهدیدهای احتمالی خواه از سوی عراق، ایران یا هر قدرت منطقه‌ای دیگر عمل می‌کرد.

در درگیری‌های گذشته مانند عملیات وعده صادق 1 و 2 و جنگ ۱۲ روزه، نقش فعال پایگاه‌های آمریکا در منطقه با وجود ادعای دفاعی بودن به‌وضوح آشکار شد. این پایگاه‌ها نه‌تنها در مقابله با موشک‌ها، بلکه در پشتیبانی راداری و سوخت‌رسانی نیز مشارکت داشتند. با این حال، ایران تا آن زمان از حمله به این پایگاه‌ها در کشورهای همسایه خودداری کرده بود و تنها یک پایگاه آمریکایی در قطر را هدف قرار داده بود.

پس از این که آمریکا به‌همراه اسرائیل جنگی برای تغییر رژیم در ایران با هدف خلع سلاح نظامی را آغاز کرد، ایران نیز در پاسخ‌دهی هیچ محدودیتی قائل نشد و نتیجه این شد که در جنگ تحمیلی سوم علیه ایران پاسخ ایران محدود نبوده و پایگاه‌ها و منافع آمریکا در منطقه، مستقیماً مورد هدف قرار گرفتند.

روز ملی خلیج فارس

در سده شانزدهم میلادی، پرتغال با تسلط بر جزیره هرمز بر خلیج فارس تسلط یافت. در سال ۱۶۲۲م، نیروهای ایرانی به رهبری امام‌قلی‌خان این جزیره را آزاد کردند و حاکمیت ایران را بازگرداندند. به پاس این پیروزی از سال 1384ش دهم اردیبهشت به‌عنوان روز ملی خلیج فارس در تقویم رسمی ایران ثبت شده است.

منابع

• «استاد دانشگاه: روز ملی خلیج فارس، نمادی از مقاومت و پایداری ایرانیان است»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
• «اقتصاد خلیج فارس»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۸ خرداد ۱۴۰۱ش.
• «اهمیت استراتژیک منطقة خلیج فارس»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۸ خرداد ۱۴۰۱ش.
• «پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس؛ اهداف یا عوامل بازدارنده؟»، وب‌سایت پایگاه اطلاع‌رسانی و خبری جماران- تهران، تاریخ درج مطلب: 3 اردیبهشت 1405ش.
• «خلیج فارس»، ویکی تابناک، تاریخ بازدید: ۲۶ خرداد ۱۴۰۱ش.
• «داریوش بزرگ نخستین نگهبان دریایی پارس»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ درج مطلب: ۹ خرداد ۱۳۸۸ش.
• «دستور سازمان ملل دربارة نام خلیج فارس»، وب‌سایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۱ش.
• «روز ملی خلیج فارس؛ تلاقی تاریخ، هویت و حاکمیت»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ش.
• «موقعیت نظام خلیج فارس»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۸ خرداد ۱۴۰۱ش.
• بهزادی منش، مینا، «با جزایر ایرانی خلیج فارس آشنا شوید»، وب‌سایت کجارو، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۰ش.
• بهمن، شعیب، «نام خلیج فارس در منابع تاریخی»، وب‌سایت تاریخ ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۲۷ آذر ۱۳۸۹ش.
• بهمن، شعیب، «نام خلیج فارس در منابع تاریخی»، وب‌سایت همشهری آنلاین، تاریخ درج مطلب: ۲۷ آذر ۱۳۸۹ش.
• «نگاهی به نام‌های تاریخی خلیج فارس»، وب‌سایت تاریخ ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۹ اردیبهشت ۱۳۹۰ش.
• پارساپور، روزبه، «پیدایش دریای پارس (خلیج فارس)»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۶ خرداد ۱۴۰۱ش.
• پارساپور، روزبه، «جغرافیای دریای پارس (خلیج فارس)»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۶ خرداد ۱۴۰۱ش.
• خداپرستی، فرج‌الله، فرهنگ جامع واژگان مترادف و متضاد زبان فارسی، تهران، دانشنامة فارس، ۱۳۷۶ش.
• رضایی، مسعود، «خلیج‌فارس و ژئوپلتیک نفت و گاز»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۸ خرداد ۱۴۰۱ش.
• روشندلی، محمدرضا، «بررسی ۳ هزار سال دریانوردی ایرانیان»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ درج مطلب: ۵ اسفند ۱۳۹۷ش.
• «فرازمند: کشورهای حاشیه خلیج فارس منطق قدرت را خوب می‌فهمند»، خبرگزاری ایرنا، تاریخ درج مطلب: 20 فروردین 1405ش
• عجم، محمد، «اسامی جغرافیایی باستانی میراث بشریت»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس، تاریخ بازدید: ۲۶ خرداد ۱۴۰۱ش.
• مجتهدزاده، پیروز، «خلیج فارس»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام، تاریخ بازدید: ۲۶ خرداد ۱۴۰۱ش.
• معین، محمد، فرهنگ معین، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۲۶ خرداد ۱۴۰۱ش.
• «مقایسه جبهه ائتلاف جنگ اول خلیج فارس با ائتلاف مبارزه با داعش»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 22 دی 1393ش.
• «3 رویکرد کشورهای عربی خلیج فارس در قبال جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران»، وب‌سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: 6 اردیبهشت 1405ش.