ایالات متحده آمریکا

ایالات متحده آمریکا

پرچم رسمی و نقشه تقسیمات کشوری ایالات متحده آمریکا
نام و مشخصات
نام رسمی	ایالات متحده آمریکا
نام انگلیسی	the United States of America
نظام سیاسی و حکومتی
سرود	پرچم پرستاره
زبان رسمی	انگلیسی
پایتخت	واشینگتن دی‌سی
نوع حکومت	فدرال
نظام سیاسی	جمهوری فدرال مبتنی بر تفکیک قوا
بالاترین مقام	رئیس‌جمهور
تاریخچه
تأسیس	۱۷۷۶م
جغرافیا
قاره	آمریکای شمالی
منطقه	آمریکای شمالی
مختصات	۳۸°۵۳′ شمالی ۷۷°۰۲′ غربی
مساحت	۹٬۸۳۳٬۵۲۰ کیلومتر مربع
جمعیت
جمعیت	۳۴۹٬۰۳۵٬۴۹۴ نفر
تراکم جمعیت	۳۸٫۲ نفر در هر کیلومتر مربع
گروه‌های قومی	سفیدپوست، لاتین‌تبار، سیاه‌پوست، بومیان
دین	مسیحیت
اقتصاد
واحد پول	دلار آمریکا
کد پول	USD
صنایع اصلی	خودروسازی، هوافضا، فناوری اطلاعات، زیست‌فناوری
منابع طبیعی	زغال‌سنگ، مس، طلا، نفت، گاز طبیعی

ایالات متحده آمریکا؛ کشور مستقل در منطقهٔ آمریکای شمالی متشکل از ۵۰ ایالت.

ایالات متحده آمریکا، به‌عنوان سومین کشور بزرگ جهان از نظر مساحت و جمعیت، با تنوع جغرافیایی گسترده از رشته‌کوه‌ها و دشت‌های حاصلخیز تا پهنه‌های آبی و جزایر متعدد، دارای نظام سیاسی فدرال مبتنی بر تفکیک قوا و اقتصاد سرمایه‌داری متکی بر بخش‌های خدمات، صنعت، کشاورزی و تجارت بین‌المللی است. این کشور با میزبانی نهادهای بین‌المللی همچون سازمان ملل و سلطه دلار بر نظام مالی جهانی، نقش مهمی در نظم بین‌المللی ایفا کرده، هرچند به نظر منتقدان رویکردهای یکجانبه‌گرایانه در سیاست خارجی، زمینه‌های شکل‌گیری نظم چندقطبی را فراهم آورده است. جامعه آمریکا با ترکیب نژادی و قومی متنوع، از تحولات جمعیتی شامل کاهش نرخ ازدواج، افزایش سن ازدواج و تنوع ساختارهای خانوادگی و نیز چالش‌هایی مانند نابرابری اقتصادی، تبعیض نژادی، خشونت با سلاح گرم و شکاف‌های آموزشی مواجه است. نظام آموزشی این کشور از مقطع ابتدایی تا آموزش عالی با ساختاری غیرمتمرکز و حضور دانشگاه‌های برتر جهانی و نظام رسانه‌ای آن با تمرکز مالکیت در شش ابرشرکت، از ویژگی‌های شاخص این کشور محسوب می‌شوند. تاریخ سیاسی آمریکا از استعمار، انقلاب و جنگ داخلی تا تبدیل‌شدن به ابرقدرت جهانی و مداخلات نظامی در مناطق مختلف، شامل درگیری‌هایی چون جنگ‌های جهانی، کره، ویتنام، افغانستان، عراق و جنگ رمضان علیه ایران، بخشی از کارنامهٔ بین‌المللی این کشور را تشکیل می‌دهد.

نام‌گذاری

نام رسمی ایالات متحده آمریکا (the United States of America) در ۱۷۷۶م توسط دومین کنگره قاره‌ای به تصویب رسید تا هویت سیاسی جدیدی را برای کشور تازه استقلال‌یافته به نمایش بگذارد. پیش از آن به «مستعمرات متحد» معروف بود. در دوران اولیهٔ تأسیس، نام‌های جایگزینی نظیر «کلمبیا» و «فردونیا» نیز مطرح بود؛ اما واژه آمریکا در طول قرن نوزدهم و به‌ویژه پس از جنگ اسپانیا و آمریکا در ۱۸۹۸م و گسترش قلمرو فراقاره‌ای، به‌عنوان نام غالب تثبیت شد و رؤسای جمهوری پس از تئودور روزولت به‌طور منظم از آن استفاده کردند. با وجود این که واژه آمریکا در اصل به کل قاره اشاره دارد، این نام به‌تدریج به‌عنوان‌ شناسهٔ بین‌المللی ایالات متحده پذیرفته شد و در سرودهای ملی و ادبیات سیاسی جایگاه ویژه‌ای یافت.

جغرافیا

ایالات متحده آمریکا در قاره آمریکای شمالی واقع شده و از شمال با کانادا، از جنوب با مکزیک و خلیج مکزیک، از شرق با اقیانوس اطلس و از غرب با اقیانوس آرام همسایه است. سرزمین اصلی این کشور بین عرض‌های ۲۴ تا ۴۹ درجه شمالی و طول‌های ۶۷ تا ۱۲۴ درجه غربی گسترده شده و دو ایالت غیرهمجوار آلاسکا و هاوایی در ۱۹۵۹م به آن پیوستند. مجموع مساحت ایالات متحده ۹٬۸۳۳٬۵۲۰ کیلومتر مربع است. از نظر ناهمواری، دشت ساحلی اطلس در شرق و دشت‌های بزرگ در مرکز کشور قرار دارند و از قطب‌های کشاورزی آمریکا محسوب می‌شوند؛ رشته‌کوه آپالاچی در شرق و کوه‌های راکی در غرب، همراه با فلات‌های میان‌کوهی و حوضه بزرگ، ناهمواری‌های اصلی کشور را تشکیل می‌دهند و رشته‌کوه آلاسکا با قله دنالی به ارتفاع ۶۱۹۰ متر مرتفع‌ترین نقطه ایالات متحده است.

از نظر منابع آبی، دریاچه‌های بزرگ در شمال‌شرق، بزرگ‌ترین گروه دریاچه‌های آب شیرین جهان را تشکیل می‌دهند؛ رودخانه می‌سی‌سی‌پی آمریکا را به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌کند و رودخانه‌های میسوری و کلرادو از دیگر رودهای مهم هستند. ایالات متحده بیش از ۵۵۰ هزار سد احداث کرده که امروزه با چالش‌هایی نظیر فرسودگی و پیامدهای زیست‌محیطی مواجه‌اند و این کشور تحت تنش آبی متوسطی قرار دارد، هرچند در جنوب غربی تقاضای آب از منابع موجود فراتر می‌رود.

پوشش گیاهی ایالات متحده در شرق متنوع و انبوه و در غرب یکنواخت‌تر و کم‌تراکم است؛ جنگل‌های انبوه در شرق متمرکزند و در غرب به دامنه‌های کوهستانی محدود می‌شوند. دشت‌های بزرگ پوشیده از علفزار و نواحی خشک‌تر غرب دارای درمنه، یوکا و کاکتوس است. جنوب فلوریدا دارای باتلاق‌های حرا و نخلستان و کوهستان‌های راکی دارای جنگل‌های سوزنی‌برگ هستند. هاوایی بزرگ‌ترین جزیره ایالات متحده است و جزایر آلوتی، پورتوریکو، گوام، ماریانای شمالی و ویرجین نیز بخشی از سرزمین‌های تحت حاکمیت آمریکا محسوب می‌شوند که دارای تنوع زیستی، فرهنگی و اقتصادی قابل‌توجهی هستند.

تنوع اقلیمی ایالات متحده از سواحل اقیانوس آرام تا کوه‌های راکی و از شمال‌شرق تا جنوب‌شرق گسترده است؛ سواحل شمال غربی اقلیم معتدل و پرباران، کالیفرنیا اقلیم مدیترانه‌ای، کوه‌های راکی اقلیم قاره‌ای با بارندگی کم، شمال‌شرق اقلیم قاره‌ای با زمستان‌های سرد و تابستان‌های گرم و جنوب‌شرق اقلیم نیمه‌گرمسیری با دو فصل بارانی و خشک دارند. در جنوب غربی و جنوب شرقی تغییرات دمایی فصلی اندک و در سایر مناطق چشمگیر است.

تقسیمات کشوری

ایالات متحده آمریکا از ۵۰ ایالت و یک ناحیهٔ فدرال به نام ناحیهٔ کلمبیا تشکیل شده است که پایتخت کشور، واشینگتن دی‌سی در آن قرار دارد. ایالت‌ها به‌عنوان تقسیمات درجه اول، با دولت فدرال در حاکمیت شریک بوده و هر یک دارای قلمرو جغرافیایی مشخص و ساختار حکومتی سه‌قوه‌ای هستند. در سطح دوم، ایالت‌ها به شهرستان‌ها تقسیم می‌شوند که وظایفی چون اجرای قانون و مدیریت دادگاه‌ها را بر عهده دارند و شهرستان‌ها نیز ممکن است به قصبه‌ها یا شهرک‌ها تقسیم شوند. افزون بر این، دولت‌های قبیله‌ای سرخپوستان نیز توسط قانون اساسی، معاهدات و تصمیمات دادگاه به رسمیت شناخته شده‌اند. ایالت‌های این کشور عبارتند از:

1. آلاباما
2. آلاسکا
3. آریزونا
4. آرکانزاس
5. کالیفرنیا
6. کلرادو
7. کنتیکت
8. دلاور
9. فلوریدا
10. جورجیا
11. هاوایی
12. آیداهو
13. ایلینوی
14. ایندیانا
15. آیووا
16. کانزاس
17. کنتاکی
18. لوئیزیانا
19. مین
20. مریلند
21. ماساچوست
22. میشیگان
23. مینه‌سوتا
24. می‌سی‌سی‌پی
25. میزوری
26. مونتانا
27. نبراسکا
28. نوادا
29. نیوهمپشایر
30. نیوجرسی
31. نیومکزیکو
32. نیویورک
33. کارولینای شمالی
34. داکوتای شمالی
35. اوهایو
36. اکلاهما
37. اورگن
38. پنسیلوانیا
39. رودآیلند
40. کارولینای جنوبی
41. داکوتای جنوبی
42. تنسی
43. تگزاس
44. یوتا
45. ورمانت
46. ویرجینیا
47. واشینگتن
48. ویرجینیای غربی
49. ویسکانسین
50. وایومینگ.

تاریخچه

تاریخچه ایالات متحده آمریکا شامل دوره‌هایی از سکونت بومیان، استعمار اروپایی، استقلال، توسعه سرزمینی، جنگ داخلی، صنعتی‌شدن، مشارکت در جنگ‌های جهانی، رقابت در جنگ سرد، جنبش‌های حقوق مدنی و تحولات معاصر می‌شود. این رویدادها به تدریج ساختار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی این کشور را شکل داده‌اند که در زیر هر یک از این دوره‌ها به‌طور مختصر آمده است:

جوامع بومی

سرزمینی که بعدها ایالات متحده شد، حدود ۶۰٬۰۰۰ سال پیش مسکونی بوده و نخستین ساکنان، شکارچیانی بودند که از آسیا به آمریکای شمالی مهاجرت کردند. این مردم و فرزندان‌شان، که بعدها بومیان آمریکا نامیده شدند، در سراسر آمریکای شمالی و جنوبی پراکنده شدند. فرهنگ‌های گوناگونی مانند کلویس، آدنا، هوپول، پوئبلو و می‌سی‌سی‌پی در طول هزاران سال در این سرزمین شکل گرفتند.

استعمار

در سال ۱۴۹۲م کریستف کلمب از اسپانیا به قاره آمریکا رسید و دوران اکتشاف و استعمار اروپاییان آغاز شد. اسپانیا، انگلستان، فرانسه و هلند به ترتیب مستعمراتی در بخش‌هایی از قاره تأسیس کردند. اولین مستعمره دائمی انگلیسی در جیمزتاون، ویرجینیا در ۱۶۰۷م تأسیس شد و به تدریج مستعمرات دیگری مانند پلیموث، ماساچوست، کنتیکت، رودآیلند، مریلند، نیویورک، نیوجرسی، پنسیلوانیا و کارولیناها شکل گرفتند. روابط اولیه با بومیان گاه دوستانه و گاه توأم با درگیری بود و اقتصاد مستعمرات بر پایه کشاورزی، دامداری، تجارت و استفاده از نیروی کار بردگان آفریقایی استوار بود.

استقلال

پس از جنگ فرانسه و هند، تنش بین مستعمرات و دولت بریتانیا بر سر مالیات‌ها و قوانین افزایش یافت. وقایعی مانند کشتار بوستون (۱۷۷۰م) و مهمانی چای بوستون (۱۷۷۳م) به تشدید مخالفت‌ها انجامید. در ۱۷۷۴م اولین کنگره قاره‌ای تشکیل شد و در ۱۷۷۵م جنگ انقلاب با نبردهای لکسینگتون و کانکورد آغاز گردید. در ۴ ژوئیه ۱۷۷۶م دومین کنگره قاره‌ای اعلامیه استقلال را تصویب کرد. جنگ تا ۱۷۸۱م ادامه یافت و با پیمان پاریس در ۱۷۸۳م بریتانیا استقلال مستعمرات را به رسمیت شناخت.

جمهوری اولیه

قانون اساسی ایالات متحده در ۱۷۸۷م تدوین و در ۱۷۸۸م به تصویب رسید و در ۱۷۸۹م لازم‌الاجرا شد. بر اساس این قانون، نظام فدرال با دولت مرکزی قوی ایجاد گردید. ده متمم اول، معروف به منشور حقوق، در ۱۷۹۱م به تصویب رسیدند. جرج واشینگتن به عنوان نخستین رئیس‌جمهور انتخاب شد و به تدریج دو حزب سیاسی فدرالیست و جمهوری‌خواه شکل گرفتند. در عرصه خارجی، بیانیه مونرو در ۱۸۲۳م اعلام داشت که قاره آمریکا دیگر جای استعمار اروپاییان نیست.

گسترش سرزمینی

نوشتار اصلی: غرب وحشی

پس از استقلال، مهاجرت به سوی غرب که آن‌هنگام غرب وحشی نامیده می‌شد، افزایش یافت. در ۱۸۰۳م خرید لوئیزیانا از فرانسه، مساحت ایالات متحده را تقریباً دو برابر کرد. اکتشافات لوئیس و کلارک (۱۸۰۴–۱۸۰۶م) و سپس تصاحب فلوریدا از اسپانیا در ۱۸۱۹م گسترش را ادامه داد. در ۱۸۳۶م تگزاس از مکزیک اعلام استقلال کرد و در ۱۸۴۵م به ایالات متحده پیوست. جنگ مکزیک-آمریکا (۱۸۴۶–۱۸۴۸م) به تصاحب کالیفرنیا و جنوب غرب انجامید. در ۱۸۴۶م منطقه اورگن نیز با توافق با بریتانیا به خاک آمریکا افزوده شد. کشف طلا در کالیفرنیا در ۱۸۴۸م مهاجرت به سواحل اقیانوس آرام را شتاب بخشید.

جنگ داخلی و بازسازی

اختلاف بر سر برده‌داری، به ویژه در سرزمین‌های جدید، به بحران انجامید. سازش میسوری (۱۸۲۰م) و سازش ۱۸۵۰م نتوانستند تنش را ریشه‌کن کنند و قانون کانزاس-نبراسکا در ۱۸۵۴م درگیری‌های جدیدی برانگیخت. در انتخابات ۱۸۶۰م آبراهام لینکلن از حزب جمهوری‌خواه ضدبرده‌داری به پیروزی رسید و ایالت‌های جنوبی اعلام جدایی کرده و ایالات مؤتلفه را تشکیل دادند. جنگ داخلی در ۱۸۶۱م آغاز شد و در ۱۸۶۵م با پیروزی شمال و الغای برده‌داری پایان یافت. دوران بازسازی (۱۸۶۵–۱۸۷۷م) دوره‌ای از بازسازی سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جنوب بود که با تصویب متمم‌های چهاردهم و پانزدهم قانون اساسی و ایجاد نظام اجاره‌کاری همراه شد.

صنعتی‌شدن

در نیمه دوم قرن نوزدهم، ایالات متحده شاهد رشد صنعتی عظیمی بود. اختراعاتی مانند پنبه‌پاک‌کن، دروگر مکانیکی و روش بسمر برای تولید فولاد، بهره‌وری را افزایش دادند. توسعه راه‌آهن‌ها حمل و نقل کالا را تسهیل کرد و صنایع خودروسازی و هوافضا در اوایل قرن بیستم شکل گرفتند. خطوط مونتاژ هنری فورد، تولید انبوه را ممکن ساخت. کارآفرینانی مانند اندرو کارنگی و جان راکفلر، امپراتوری‌های صنعتی بزرگی ایجاد کردند و در پاسخ به شرایط کاری، جنبش‌های کارگری و اتحادیه‌هایی مانند شوالیه‌های کار و فدراسیون آمریکایی کار شکل گرفتند. اصلاحاتی مانند قانون ضدتراست شرمن و ایجاد کمیسیون تجارت فدرال نیز به تنظیم کسب‌وکار کمک کردند.

جنگ‌های جهانی

در جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۹۱۸م)، ایالات متحده تا ۱۹۱۷م بی‌طرف ماند، اما پس از غرق شدن کشتی‌های آمریکایی توسط زیردریایی‌های آلمان، وارد جنگ شد و به پیروزی متفقین کمک کرد. با این حال، سنای آمریکا از پیوستن به جامعه ملل خودداری کرد. در جنگ جهانی دوم، ایالات متحده پس از حمله ژاپن به پرل هاربر در دسامبر ۱۹۴۱م وارد جنگ شد. نیروهای آمریکایی در جبهه‌های اقیانوس آرام، اروپا و شمال آفریقا جنگیدند و با بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در اوت ۱۹۴۵م جنگ در اقیانوس آرام پایان یافت. آمریکا در تأسیس سازمان ملل در ۱۹۴۵م نقش محوری داشت.

جنگ سرد

پس از جنگ جهانی دوم، رقابت ایدئولوژیک و نظامی بین ایالات متحده و اتحاد شوروی آغاز شد. دکترین ترومن (۱۹۴۷م) و طرح مارشال برای مهار کمونیسم و بازسازی اروپا طراحی شدند. در ۱۹۴۹م پیمان ناتو تشکیل شد. جنگ کره (۱۹۵۰–۱۹۵۳م) نخستین درگیری نظامی مهم در چارچوب جنگ سرد بود. رقابت فضایی با پرتاب اسپوتنیک توسط شوروی در ۱۹۵۷م آغاز شد و به فرود انسان بر ماه توسط آمریکا در ۱۹۶۹م انجامید. بحران موشکی کوبا در ۱۹۶۲م تنش را به اوج رساند. جنگ ویتنام (اواخر دهه ۱۹۵۰م تا ۱۹۷۳م) نیز از دیگر درگیری‌های این دوره بود. جنگ سرد سرانجام با فروپاشی اتحاد شوروی در ۱۹۹۱م پایان یافت.

جنبش حقوق مدنی

در دهه ۱۹۶۰م جنبش حقوق مدنی برای پایان دادن به تبعیض نژادی و جداسازی نژادی در ایالات متحده به اوج خود رسید. مارتین لوتر کینگ جونیور با استفاده از روش‌های مسالمت‌آمیز مانند راهپیمایی‌ها و تحریم‌ها، به رهبری این جنبش پرداخت. در ۱۹۶۴م قانون حقوق مدنی به تصویب رسید که تبعیض بر اساس نژاد، رنگ، مذهب و ملیت را ممنوع می‌کرد. با وجود این دستاوردها، ناآرامی‌های شهری در اواسط دهه ۱۹۶۰م و ترور کینگ در ۱۹۶۸م نشان داد که راه درازی تا برابری کامل باقی است.در سپتامبر ۲۰۱۱م جنبشی اعتراضی با نام وال‌استریت در نیویورک آغاز شد و به‌سرعت به دیگر شهرهای آمریکا و جهان گسترش یافت. این جنبش با شعار «ما ۹۹درصد هستیم» به نابرابری اقتصادی، نفوذ شرکت‌های بزرگ و قدرت نظام بانکی اعتراض داشت و ریشه‌های آن به بحران اقتصادی ۲۰۰۸م و افزایش شکاف طبقاتی بازمی‌گشت. دولت آمریکا با بی‌توجهی رسانه‌های جریان اصلی و سپس برخورد خشونت‌آمیز پلیس به آن واکنش نشان داد. با وجود فروکش‌کردن اعتراضات، تحلیلگران معتقدند ریشه‌های اقتصادی و اجتماعی این جنبش همچنان پابرجا است.

پس از جنگ سرد

با فروپاشی شوروی، ایالات متحده به‌عنوان تنها ابرقدرت جهان باقی ماند. در ۱۹۹۱م عملیات طوفان صحرا به رهبری آمریکا، عراق را از کویت بیرون راند. بیل کلینتون در ۱۹۹۲م و ۱۹۹۶م به ریاست‌جمهوری رسید و اقتصاد بهبود یافت و قرارداد نفتا میان آمریکا، کانادا و مکزیک امضا شد؛ اما دوره کلینتون با رسوایی‌هایی همراه بود که منجر به استیضاح او شد. در انتخابات ۲۰۰۰م جرج دبلیو بوش به ریاست‌جمهوری رسید و آمریکا درگیر جنگ در افغانستان و عراق شد.

قرن بیست‌ویکم

در قرن بیست‌ویکم، ایالات متحده با چالش‌های متعددی روبه‌رو بوده است. حملات ۱۱ سپتامبر (۲۰۰۱م) و متعاقب آن جنگ‌های افغانستان و عراق، سیاست خارجی را تحت تأثیر قرار دادند. در ۲۰۰۸م باراک اوباما به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور آفریقایی‌تبار انتخاب شد و در دوره او اصلاحات بهداشتی انجام گرفت. بحران مالی ۲۰۰۸م و همه‌گیری کووید-۱۹ در ۲۰۲۰م اقتصاد و سلامت عمومی را دچار تنش کردند. در عرصه سیاست داخلی، افزایش قطبی‌شدگی سیاسی به وقایعی مانند حمله به کنگره در ۶ ژانویه ۲۰۲۱م انجامید. دولت جو بایدن (۲۰۲۱–۲۰۲۵م) با مسائلی مانند خروج از افغانستان، حمایت از اوکراین در جنگ با روسیه و درگیری‌های خاورمیانه دست‌وپنجه نرم کرد. در انتخابات ۲۰۲۴م دونالد ترامپ به‌عنوان رئیس‌جمهور بازگشت و سیاست‌های جدیدی مانند خروج مجدد از توافقنامه پاریس و سازمان بهداشت جهانی را دنبال کرد. در همین دوره، تشدید تنش‌های منطقه‌ای در خاورمیانه رخ داد که با آغاز حملات نظامی مشترک میان آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران و گروه‌های مقاومت شد.

سیاست و حکومت

قانون اساسی

قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، متشکل از مقدمه، هفت اصل و بیست‑هفت متمم، در ۱۷۸۷م تدوین و از ۱۷۸۹م اجرایی شده است. این سند، چارچوب حقوقی‑نهادی دولت فدرال را با تفکیک قوای مقننه، مجریه و قضائیه تعریف می‌کند. اختیارات میان دولت مرکزی و ایالت‌ها بر اساس اصل فدرالیسم توزیع شده و نظام موازنه و نظارت متقابل بین قوا پیش‌بینی شده است. فرایند اصلاح در خود متن گنجانده شده و متمم‌های الحاقی، از جمله ده متمم نخست معروف به منشور حقوق، تغییرات بعدی را ممکن ساخته‌اند. این قانون به‌عنوان مرجع عالی حقوقی، روابط نهادهای حکومتی و حدود اختیارات آنها را در طول زمان تنظیم کرده است.

نظام فدرال

نظام فدرال در ایالات متحده، حاصل پذیرش اصل فدرالیسم در قانون اساسی است که به موجب آن، قدرت سیاسی میان دولت مرکزی (فدرال) و دولت‌های ایالتی تقسیم شده است. این ساختار که در تضاد با نظام متمرکز یا کنفدراسیون سست‌بنیان قرار دارد، هدف خود را ایجاد توازنی بین حاکمیت ملی و استقلال ایالات اعلام می‌دارد. بر اساس این نظام، دولت فدرال دارای اختیاراتی در حوزه‌های مشخصی چون امور مالی، دفاع ملی و تنظیم روابط بین‌المللی است، در حالی که ایالات از خودمختاری قابل توجهی در زمینه‌های داخلی برخوردارند. با این حال، تاریخ این کشور همواره شاهد کشمکش‌هایی بر سر حدود این اختیارات بوده و نوسان قدرت میان دو سطح از حکومت، به‌عنوان یک ویژگی همیشگی نظام فدرال شناخته می‌شود. قانون اساسی اختیارات مشخصی را به دولت فدرال محول کرده و به موجب متمم دهم، کلیه اختیاراتی که به صراحت به فدرال واگذار نشده یا برای ایالات ممنوع نشده‌اند، در حیطه صلاحیت ایالات یا مردم باقی می‌مانند. این سند عالی‌ترین مرجع حقوقی آمریکا محسوب شده و هرگونه اقدام قوای سه‌گانه باید در چارچوب آن صورت پذیرد. همچنین، اصل کنترل و توازن، هر یک از قوای سه‌گانه را قادر می‌سازد تا بر عملکرد دیگری نظارت داشته و از تجمیع قدرت در یک نهاد جلوگیری نماید.

قوه مجریه

ریاست قوه مجریه بر عهدهٔ رئیس‌جمهور است. این قوه علاوه‌بر رئیس‌جمهور و معاون رئیس‌جمهور، شامل کابینه و نهادهای متعدد اجرایی می‌شود. نقش و اختیارات این قوه، که با تمرکز بر شخص رئیس‌جمهور، همواره مورد توجه افکار عمومی و رسانه‌ها بوده، به موجب قانون اساسی و قوانین موضوعه تعریف شده است. از جمله مهم‌ترین وظایف رئیس‌جمهور، اجرای قوانین مصوب کنگره، فرماندهی نیروهای مسلح، عقد معاهدات بین‌المللی (با تصویب سنا) و انتصاب مقامات عالی‌رتبه کشوری و قضات فدرال است. با وجود قدرت قابل توجه این قوه، اقدامات آن از طریق سازوکارهای کنترل و توازن توسط قوه مقننه (از جمله نظارت بر بودجه و تأیید انتصابات) و قوه قضائیه (از طریق نظارت بر انطباق اقدامات با قانون اساسی) محدود می‌شود و در صورت فوت یا ناتوانی رئیس‌جمهور، ترتیب جانشینی مشخصی برای استمرار امور پیش‌بینی شده است.

کابینه دولت

کابینه دولت ایالات متحده آمریکا، نهاد عالی‌رتبهٔ مشورتی در ساختار قوه مجریه است که ترکیب آن از معاون رئیس‌جمهور، روسای پانزده وزارتخانه اجرایی و دادستان کل به عنوان رئیس وزارت دادگستری شکل می‌گیرد. این نهاد اعضای خود را به‌عنوان مشاوران ارشد رئیس‌جمهور در حوزه‌های تخصصی مختلف معرفی می‌کند. فرایند انتصاب اعضای کابینه به این صورت است که رئیس‌جمهور، نامزدهای مورد نظر خود را برای تصدی هر وزارتخانه معرفی کرده و سپس سنا با رأی موافق خود، آنان را تأیید می‌کند. هر یک از این وزارتخانه‌ها، مسئولیت اداره بخش مشخصی از امور جاری کشور را بر عهده دارند و از طریق روسای خود که مستقیماً به رئیس‌جمهور گزارش می‌دهند، سیاست‌های حوزه مربوطه را طراحی و اجرا می‌کنند. پانزده وزارتخانه تشکیل‌دهنده کابینه عبارت‌اند از: وزارت امور خارجه، وزارت خزانه‌داری، وزارت دفاع، وزارت دادگستری، وزارت کشور (امور داخلی)، وزارت کشاورزی، وزارت بازرگانی، وزارت کار، وزارت بهداشت و خدمات انسانی، وزارت مسکن و توسعه شهری، وزارت حمل و نقل، وزارت انرژی، وزارت آموزش و پرورش، وزارت امور کهنه‌سربازان و وزارت امنیت داخلی.

کنگره

کنگره، به‌عنوان قوه مقننه دولت فدرال، ساختاری دومجلسی دارد که از سنا (Senate) و مجلس نمایندگان (House of Representatives) تشکیل شده است. این ساختار دوگانه، برای تأمین توازن میان منافع ایالات بزرگ و کوچک طراحی شده؛ به‌طوری که در سنا، هر ایالت فارغ از جمعیت، دارای دو نماینده (در مجموع ۱۰۰ سناتور) و در مجلس نمایندگان، تعداد کرسی‌ها بر اساس جمعیت هر ایالت (در مجموع ۴۳۵ نماینده) تعیین می‌شود. سناتورها برای دوره‌های شش ساله انتخاب می‌شوند، در حالی که انتخابات تمامی اعضای مجلس نمایندگان هر دو سال یکبار برگزار می‌شود. کنگره اختیار وضع قوانین در حوزه‌های متعددی را داراست و فرایند قانون‌گذاری، طی مراحل پیچیده‌ای از جمله تدوین، بررسی در کمیسیون‌های تخصصی، رای‌گیری در هر دو مجلس و در نهایت تأیید یا وتوی رئیس‌جمهور، به سرانجام می‌رسد. این قوه از طریق اختیارات نظارتی و مالی خود، نقش کلیدی در کنترل و ایجاد توازن در برابر قوه مجریه ایفا می‌کند.

قوه قضائیه

قوه قضائیه فدرال، عالی‌ترین مرجع دادرسی در نظام حقوقی ایالات متحده بوده و دیوان عالی (Supreme Court) در رأس این قوه قرار دارد. این قوه، که شامل دادگاه‌های فدرال پایین‌تر نیز می‌شود، صلاحیت رسیدگی به دعاوی مربوط به قانون اساسی، قوانین فدرال و اختلافات میان ایالات یا دولت فدرال با اشخاص را داراست. یکی از برجسته‌ترین اختیارات این قوه، نظارت قضایی است که به موجب آن، دادگاه‌ها می‌توانند قوانین مصوب کنگره یا اقدامات قوه مجریه را از حیث انطباق با قانون اساسی مورد بررسی قرار داده و در صورت مغایرت، آنها را بی‌اثر اعلام کند. قضات دیوان عالی و دادگاه‌های فدرال توسط رئیس‌جمهور منصوب و با تأیید سنا به مقام خود می‌رسند.

انتخابات

نظام انتخاباتی در ایالات متحده بر پایه اصل حکومت جمهوری و نمایندگی استوار است که به موجب آن، شهروندان به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم، نمایندگان خود را برای تصدی مناصب عمومی انتخاب می‌کنند. اعضای هر دو مجلس کنگره، سنا و مجلس نمایندگان، به‌صورت مستقیم توسط رأی‌دهندگان در حوزه‌های انتخابیه خود برگزیده می‌شوند، هرچند که دوره‌های نمایندگی و زمان‌بندی انتخابات برای هر یک متفاوت است. در مقابل، رئیس‌جمهور و معاون او به‌طور مستقیم انتخاب نمی‌شوند؛ بلکه شهروندان به گزینندگانی رأی می‌دهند که متعهد به حمایت از نامزد خاصی در مجمع گزینندگان (Electoral College) بوده‌اند و بدین ترتیب، نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری تعیین می‌شود. به نظر تحلیلگران تکرار مکرر انتخابات برای مجلس نمایندگان (هر دو سال)، هرچند در اصل برای پاسخگویی بیشتر نمایندگان به مردم طراحی شده؛ اما در عمل یکی از عوامل ایجاد فشار مستمر بر نمایندگان برای جذب کمک‌های مالی برای کارزارهای انتخاباتی خود تلقی می‌شود. همچنین، انتخابات در سطوح ایالتی و محلی نیز بر اساس قوانین هر ایالت برگزار شده و نقش مهمی در تعیین خط مشی‌های منطقه‌ای دارد.

احزاب سیاسی

نظام سیاسی این کشور در عمل تحت سلطه دو حزب اصلی (دموکرات و جمهوری‌خواه) قرار دارد که دیدگاه‌های متفاوتی را در خصوص دامنه اختیارات دولت فدرال، سیاست‌های اقتصادی و مسائل اجتماعی ارائه می‌دهند. این احزاب از طریق گزینش نامزدها، سازماندهی کارزارهای انتخاباتی و تلاش برای کسب اکثریت در مجالس قانون‌گذاری، تأثیری مستقیم بر جهت‌گیری‌های سیاست داخلی و خارجی اعمال می‌کنند. تقابل‌های حزبی در موضوعاتی چون کنترل اسلحه، حقوق سقط جنین، و نقش دولت در اقتصاد، منعکس‌کنندهٔ شکاف‌های عمیق ارزشی و سیاسی در جامعه آمریکا است.

دولت‌های ایالتی و محلی

دولت‌های ایالتی و محلی، بخش جدایی‌ناپذیر از نظام فدرال آمریکا بوده و هر یک از پنجاه ایالت، به‌عنوان یک واحد سیاسی با درجه بالایی از خودمختاری، دارای قانون اساسی، قوه مجریه (فرماندار)، قوه مقننه و دستگاه قضائی خاص خود است. بر اساس متمم دهم قانون اساسی، کلیه اختیاراتی که به‌صراحت به دولت فدرال واگذار نشده و از آن منع نشده‌اند، در حیطه صلاحیت ایالات باقی می‌مانند و به آنان اجازه می‌دهد در حوزه‌های گسترده‌ای از جمله آموزش، بهداشت، حمل و نقل محلی و تنظیم بازارهای داخلی قانون‌گذاری کند. این استقلال، گاه به تضاد منافع میان دولت‌های ایالتی و دولت فدرال در موضوعات بحث‌برانگیزی چون قانون‌گذاری در مورد مواد مخدر، کنترل سلاح، و تنظیم مقررات زیست‌محیطی می‌انجامد. علاوه‌بر این، دولت‌های محلی (شهرستان‌ها و شهرها) که خود زیرمجموعه ایالات هستند، مسئولیت ارائه خدمات روزمره به شهروندان را بر عهده دارند و از این طریق، بستر اصلی مشارکت مدنی و اجرای بسیاری از سیاست‌های عمومی را فراهم می‌آورند.

حقوق و آزادی‌های مدنی

موضوع حقوق و آزادی‌های مدنی در ایالات متحده، به‌عنوان یکی از ارکان دموکراسی، همواره دستخوش تحول بوده و تعریف واحدی که مورد اجماع همگانی باشد، برای آن وجود ندارد. متمم چهاردهم قانون اساسی که در ۱۸۶۸م به تصویب رسید، با تضمین حمایت برابر از حقوق شهروندان، سنگ بنای حقوق مدنی مدرن را بنا نهاد و زمینه‌ساز مبارزات حقوقی و اجتماعی در قرون بعد شد. جنبش‌های تاریخی همچون جنبش حقوق مدنی به رهبری مارتین لوتر کینگ در دهه ۱۹۵۰م و جنبش حق رأی زنان، نمونه‌هایی از تلاش برای تحقق این حقوق در سطح ملی و ایالتی هستند. در دهه‌های اخیر، موضوعاتی چون حقوق همجنس‌گرایان و حق سقط جنین، به عرصه‌های اصلی مبارزه بر سر حقوق مدنی تبدیل شده‌اند، به‌گونه‌ای که تصمیمات دادگاه عالی نه تنها مسیر حقوقی این حوزه‌ها را تغییر داده، بلکه موازنه قدرت را میان دولت فدرال و ایالات در تعیین سیاست‌های اجتماعی، دگرگون ساخته است. همچنین، در سال‌های اخیر، ظهور موضوعاتی چون سیاست‌گذاری در مورد هوش مصنوعی نیز به‌عنوان عرصهٔ جدیدی برای تعارض میان حقوق فردی، منافع ملی، و اختیارات ایالتی مطرح شده است.

جامعه

پژوهشگران جامعه آمریکایی را نمونه‌ای از جوامع بزرگ، ناهمگن و به‌شدت وابسته به نظام جهانی توصیف می‌کنند که با وجود مرزهای جغرافیایی، از طریق جریان‌های تجارت، اطلاعات، نیروی کار و ارتباطات فرهنگی با سایر نقاط جهان در تعامل و تبادل است. در نیمهٔ دوم قرن بیستم، این جامعه با بهبود شاخص‌هایی نظیر سلامت، امید به زندگی، سطح تحصیلات و درآمد سرانه، پیشرفت‌های چشمگیری را تجربه کرد و هم‌زمان با انقلاب اطلاعات و تحولات فناوری مواجه شد، اما در مقابل با چالش‌هایی همچون افزایش نابرابری اقتصادی، رشد جمعیت زندانیان، بالابودن نرخ طلاق و افزایش خانواده‌های تک‌والد نیز روبه‌رو شد.

جمعیت

بر اساس آمار ۲۰۲۶م جمعیت ایالات متحده آمریکا ۳۴۹٬۰۳۵٬۴۹۴ نفر است و سومین کشور پرجمعیت جهان شناخته می‌شود. تغییرات خالص جمعیت روزانه حدود ۴٬۶۹۶ نفر است که از مجموع ۱۰٬۰۵۷ تولد، ۸٬۵۸۶ مرگ و ۳٬۲۲۵ مهاجرت خالص حاصل می‌شود. ایالات متحده ۴٫۳۶درصد از جمعیت کل جهان و ۵۶٫۱۸درصد از جمعیت آمریکای شمالی را در خود جای داده است. تراکم جمعیت این کشور ۳۸٫۲ نفر در هر کیلومتر مربع است که آن را در رتبه ۱۷۶ جهان از نظر تراکم جمعیت قرار می‌دهد. همچنین ۵۴٫۳۱درصد از جمعیت در مناطق شهری ساکن هستند و این نسبت سالانه در حال افزایش است.

خانواده و خویشاوندی

الگوهای خویشاوندی

الگوهای خویشاوندی در آمریکا به‌طور عمده برگرفته از اشکال پیشین اروپایی شامل ازدواج تک‌همسری، تبار دوطرفه، سکونت نومکانی و پیوندهای خویشاوندی گسترده است که همگی بر پیوند زناشویی و خانواده هسته‌ای تأکید دارند. از دهه ۱۹۵۰م تاکنون، این نظام دستخوش تغییراتی نظیر افزایش ناپایداری، کوچک‌شدن واحدهای خانوادگی، کاهش پیوندهای خویشاوندی، افزایش برابری جنسی، کاهش نرخ زادوولد و رشد خانوارهای با سرپرستی زنان شده است.

ساختار خانواده

در چهارچوب تحولات معاصر، انواع گوناگونی از ساختارهای خانوادگی در جامعه آمریکا شکل گرفته است که از آن جمله می‌توان به خانواده‌های هسته‌ای، خانواده‌های تک‌والد، خانواده‌های ترکیبی (ناشی از ازدواج مجدد والدین)، خانواده‌های گسترده، خانواده‌های همجنس‌گرا و خانواده‌های چندنسلی (با حضور پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها) اشاره کرد. افکار عمومی در مورد این تغییرات تقسیم شده است؛ به‌گونه‌ای که ۴۰درصد از آمریکایی‌ها نسبت به آینده نهاد خانواده بدبین، ۲۰درصد خوش‌بین و ۴۰درصد نیز اظهارنظر نکرده‌اند. با وجود این، اکثریت مردم انواع مختلف خانواده را قابل‌قبول می‌دانند و ۹۰درصد از پاسخ‌دهندگان، خانواده متعارف متشکل از زن و شوهر با فرزندان را کاملاً قابل‌قبول ارزیابی کرده‌اند و ۵۰درصد از افراد، خانواده‌های همجنس‌گرا یا زوج‌های مجرد دارای فرزند را کاملاً قابل‌قبول دانسته‌اند.

ازدواج

بر اساس داده‌های ۲۰۲۴م میانگین نرخ ازدواج در ایالات متحده ۴۷٫۸۱درصد است و ایالت یوتا با ۵۴٫۷درصد بالاترین و ناحیه کلمبیا با ۳۰٫۹درصد پایین‌ترین نرخ ازدواج را دارند. نرخ ازدواج در ایالات متحده در سال‌های اخیر روند نزولی داشته است و آخرین باری که نرخ ازدواج نسبت به سال قبل افزایش یافت، ۲۰۱۶م بود و بین سال‌های ۲۰۱۸م تا ۲۰۱۹م تعداد ازدواج‌ها حدود ۵٫۵درصد کاهش یافته است. پژوهشگران عوامل متعددی را در کاهش نرخ ازدواج دخیل می‌دانند از جمله تغییر هنجارهای اجتماعی، کاهش انگ فرزندآوری خارج از ازدواج و تغییر نگرش نسبت به ضرورت ازدواج برای تشکیل خانواده. از ۲۰۰۰م تا ۲۰۱۹م برخی ایالت‌ها مانند نوادا با ۶۲درصد کاهش، بیشترین کاهش ازدواج را تجربه کرده‌اند، در حالی که واشینگتن دی‌سی با ۵۲درصد افزایش، رشد مثبتی داشته است.

طلاق

بر اساس داده‌های موجود، نرخ خام طلاق در ایالات متحده در ۲۰۲۱م معادل ۲٫۵ در هر ۱۰۰۰ نفر جمعیت بود و حدود ۴۱درصد از ازدواج‌های اول، ۶۰درصد از ازدواج‌های دوم و ۷۳درصد از ازدواج‌های سوم به طلاق منجر می‌شوند و میانگین مدت ازدواج‌های اول منجر به طلاق حدود ۸ سال است. شایع‌ترین دلایل طلاق شامل عدم تعهد (۷۳درصد)، مشاجرات مکرر (۵۶درصد) و خیانت (۵۵درصد) است و عواملی نظیر تحصیلات دانشگاهی، درآمد بالای ۵۰٬۰۰۰ دلار و باورهای مذهبی قوی، احتمال طلاق را کاهش می‌دهند. نرخ طلاق بر اساس نژاد متفاوت است و زنان سفیدپوست و سیاه‌پوست ۴۰–۴۴ ساله به‌ترتیب نرخ ۳۶٫۳ و ۳۵درصد را نشان می‌دهند، در حالی که زنان آسیایی با ۲۰٫۶درصد و اسپانیایی با ۲۳٫۷درصد پایین‌ترین نرخ‌ها را دارند. همچنین سابقهٔ طلاق در والدین، خطر طلاق را برای فرزندان به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد.

طبقه‌بندی اجتماعی

نظام طبقاتی در آمریکا ساختاری سلسله‌مراتبی مبتنی بر ثروت، قدرت و پرستیژ است که به نابرابری اجتماعی قابل‌توجهی انجامیده و ریشه‌های تاریخی آن در اشکال گوناگون طبقه‌بندی همچون برده‌داری و نظام کاست ارجاع شده است. این نظام افراد را در گروه‌هایی نظیر طبقه بالا، متوسط رو به بالا، متوسط، کارگر، فقیر شاغل و زیرطبقه دسته‌بندی می‌کند که هر یک دسترسی متفاوتی به منابع و فرصت‌ها دارند. تغییرات اقتصادی به‌ویژه در دوران پسا-صنعتی‌شدن، نابرابری را تشدید کرده و عواملی مانند گسترش نامتوازن مشاغل، عدم تطابق فضایی فرصت‌های شغلی و فقر زنانگی به این شکاف افزوده‌اند. با وجود باور عمومی به شایسته‌سالاری، اما موانع ساختاری مانند دسترسی نابرابر به آموزش باکیفیت، نابرابری سلامت، حبس و بیکاری، تحرک اجتماعی محدود گزارش شده است. این نظام همچنان بر فرصت‌های زندگی و مشارکت اجتماعی افراد تأثیر می‌گذارد و پرسش‌هایی را دربارهٔ برابری و فرصت در چشم‌انداز اقتصادی متغیر این کشور مطرح ساخته است.

قومیت و نژاد

بر اساس داده‌های سرشماری ۲۰۲۰م ایالات متحده، جمعیت سفیدپوست غیراسپانیایی با ۵۷٫۸درصد، بزرگ‌ترین گروه نژادی آمریکا را تشکیل می‌دهد که نسبت به ۲۰۱۰م با ۶۳٫۷درصد کاهش یافته است. جمعیت اسپانیایی یا لاتین‌تبار با ۱۸٫۷درصد در جایگاه دوم قرار دارد و جمعیت سیاه‌پوست یا آفریقایی-آمریکایی غیراسپانیایی با ۱۲٫۱درصد، سومین گروه جمعیتی محسوب می‌شود. از نظر پراکندگی جغرافیایی، ایالت‌های ویرجینیای غربی با ۹۱درصد، ورمونت با ۸۹درصد و مین با ۸۸درصد دارای بیشترین غلظت جمعیت سفیدپوست هستند؛ در مقابل، ناحیهٔ کلمبیا با ۴۲درصد، می‌سی‌سی‌پی با ۳۶٫۹درصد و لوئیزیانا با ۳۲درصد، بیشترین نسبت جمعیت سیاه‌پوست را در میان ایالت‌ها به خود اختصاص داده‌اند. به نظر محققان، این تفاوت‌های جمعیتی، بازتاب‌دهندهٔ تبعیض نژادی در فرصت‌های زندگی است. تقریباً همهٔ آزمون‌های سنجش تفاوت میان سیاه‌پوستان و سفیدپوستان معنادار بوده و این دو گروه را در ابعاد گوناگون زندگی از یکدیگر متمایز می‌کند؛ به‌گونه‌ای که سیاه‌پوستان در حوزه‌هایی همچون آموزش، درآمد، خدمات پزشکی، احساس خوشبختی، زندگی خوب و خانواده وضعیت بسیار متفاوتی از سفیدپوستان دارند. ازاین‌رو، شکاف نژادی در جامعهٔ آمریکا همچنان وجود دارد و به‌رغم رویدادهایی مانند انتخاب باراک اوباما به‌عنوان نخستین رئیس‌جمهور سیاه‌پوست، این شکاف نه‌تنها از میان نرفته، بلکه در قالب نابرابری‌های ساختاری در آموزش، درآمد، بهداشت و کیفیت زندگی تداوم یافته است.

بومیان

مردمان بومی ایالات متحده، شامل ۵۷۴ قبیله و روستای به‌رسمیت‌شناخته‌شده در سطح فدرال، دارای تنوع فرهنگی، زبانی و تاریخی گسترده‌ای هستند که هر قبیله را از دیگری متمایز می‌سازد. این قبایل که پیش از ورود اروپاییان، نظام‌های خودگردانی کارآمدی را برای سده‌ها اداره می‌کردند، در نتیجهٔ جنگ‌ها، پیمان‌های شکسته، کوچ‌اندازی‌های اجباری و بیماری‌های وارداتی، بخش عظیمی از جمعیت و سرزمین‌های خود را از دست دادند. سیاست‌های دولت فدرال در دوران مدارس شبانه‌روزی و ممنوعیت انجام مراسم مذهبی، تا تصویب قوانینی چون قانون آزادی مذهبی سرخپوستان (۱۹۷۸م) و قانون حفاظت از قبور و بازگرداندن بقایا (۱۹۹۰م)، به گسست نسلی و فروپاشی ساختار خانواده‌های بومی انجامید. در دوران معاصر، بسیاری از قبایل با راه‌اندازی برنامه‌های احیای زبان، برگزاری مراسم سنتی و گردهمایی‌های میان‌قبیله‌ای، به بازسازی هویت فرهنگی خود روی آورده‌اند. این قبایل، علی‌رغم چالش‌های تاریخی و تغییرات در روابط خود با دولت فدرال، به‌عنوان ملت‌هایی مستقل و دارای رابطه‌ای خاص با ایالات متحده، همچنان به حفظ و انتقال میراث فرهنگی خود ادامه می‌دهند.

مسائل اجتماعی

بر اساس پژوهش‌های انجام‌شده، جامعهٔ آمریکا با طیف گسترده‌ای از مسائل اجتماعی مواجه است که هر یک ریشه در عوامل تاریخی، اقتصادی و ساختاری دارند و به‌طور عمیق با یکدیگر درهم‌تنیده‌اند. این مسائل از نابرابری‌های نژادی و آموزشی گرفته تا چالش‌های اقتصادی، بهداشتی و زیست‌محیطی را در بر می‌گیرند که در زیر به برخی از مهم‌ترین آنها اشاره شده است:

• آموزش و پرورش: نظام آموزشی آمریکا با مشکلات نظیر کاهش بودجه، امنیت مدارس، حقوق پایین معلمان و عدم مشارکت والدین مواجه است و بر اساس گزارش مرکز بودجه و اولویت‌های سیاستی، ۳۴ ایالت در حال‌حاضر منابع مالی کمتری به ازای هر دانش‌آموز نسبت به دوران رکودهای قبلی اختصاص می‌دهند.
• تبعیض نژادی: حدود ۶۵درصد از آمریکایی‌ها تبعیض نژادی را یک مسئله بزرگ می‌دانند و ۶۰درصد از روابط نژادی در کشور ناراضی هستند و این مسئله به‌ویژه پس از مرگ جورج فلوید و جنبش‌های اعتراضی اخیر، بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است.
• فقر و نابرابری اقتصادی: فقر به‌عنوان یک مسئله بنیادین با سایر آسیب‌های اجتماعی مانند بی‌خانمانی، نابرابری اقتصادی، نبود فرصت‌های آموزشی، نژادپرستی و سوءمصرف مواد در ارتباط است و راه‌حل‌های سریعی برای آن وجود ندارد.
• تغییرات اقلیمی: گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی در مناطقی مانند نیوجرسی که دمای آن از ۱۸۹۵م به بعد حدود دو درجه سانتی‌گراد افزایش یافته و همچنین در بیابان‌های اورگان، لس‌آنجلس و نیویورک به‌وضوح قابل مشاهده است.
• مراقبت‌های بهداشتی: فقدان سیاست درمانی همگانی در آمریکا بسیاری از شهروندان را با هزینه‌های سنگین پزشکی مواجه کرده و موضوعاتی نظیر قیمت بالای داروها، پوشش بیمه، بدهی پزشکی و دسترسی برابر به خدمات درمانی از چالش‌های اصلی این حوزه هستند.
• مهاجرت: ایالات متحده با حدود ۴۷ میلیون مهاجر مواجه است که بر اساس گزارش پولیتی‌فکت، حدود ۱۱ تا ۱۳ میلیون از آنان غیرقانونی هستند و سیاست‌های مهاجرتی همواره یکی از موضوعات بحث‌برانگیز در عرصه سیاسی کشور بوده است.
• جرم‌وجنایت: نرخ جرم‌وجنایت در آمریکا حدود ۴۶٫۷۳ است و در ۲۵ سال اخیر روند نزولی داشته، اما همچنان به‌عنوان یکی از نگرانی‌های عمومی مطرح است و بیشتر جرایم از نوع غیرخشونت‌آمیز نظیر سوءمصرف مواد و سرقت هستند.
• کنترل اسلحه: خشونت با سلاح گرم یکی از مسائل اساسی جامعه آمریکا محسوب می‌شود و با وجود افزایش درخواست‌ها برای اصلاح قوانین، همچنان میان سیاست‌گذاران اجماع نظر وجود ندارد.
• تیراندازی دسته‌جمعی: بر اساس داده‌های پایگاه اطلاعاتی از ۱۹۶۶م تا ۲۰۲۶م ۵۱۷ مورد تیراندازی دسته‌جمعی با ۱٬۷۴۱ کشته و ۴٬۴۸۰ قربانی ثبت شده و در هر حادثه به‌طور متوسط ۳٫۴ نفر کشته و ۵٫۳ نفر مجروح می‌شوند. این حوادث با استفاده از سلاح‌های کمری (۷۳ درصد)، به‌طور عمده در محیط‌های کاری و مدارس رخ می‌دهند و ۹۵٫۴درصد از تیراندازان مذکر با میانگین سنی ۳۴٫۴ سال هستند. فراوانی این حوادث از سال ۱۹۶۶م روند افزایشی داشته و با وجود نادر بودن، همچنان نگرانی‌هایی را برای سیاست‌گذاران ایجاد کرده است.

اقتصاد

زیرساخت‌های اقتصادی

نظام اقتصادی ایالات متحده بر پایهٔ سرمایه‌داری و بازار آزاد استوار است و بر اساس تحولات تاریخی، در سده‌های هفدهم و هجدهم بر کشاورزی، در سدهٔ نوزدهم و نیمهٔ نخست سدهٔ بیستم بر صنعت و از نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم بر ترکیب صنعت و خدمات متمرکز بوده است. در حال‌حاضر ساختار اقتصادی ایالات متحده آمریکا بر پایهٔ چند رکن حیاتی خدمات، صنایع و فناوری‌های نوین، کشاورزی و منابع طبیعی و تجارت بین‌المللی استوار بوده که در زیر آمده است:

• بخش خدمات: بر اساس گزارش‌های اقتصادی بخش خدمات به‌عنوان ستون فقرات اقتصاد ایالات متحده شناخته می‌شود و بخش عمده‌ای از فعالیت‌های اقتصادی، اشتغال و شرکت‌های کشور را در بر می‌گیرد. این بخش که شامل صنایع متنوعی از مراقبت‌های بهداشتی، اطلاعات، مشاغل حرفه‌ای، املاک و مستغلات تا سرگرمی می‌شود، از اوایل دههٔ ۱۹۵۰م سهم خود را از تولید ناخالص داخلی از حدود نیمی به بیش از سه‌چهارم (بیش از ۷۶درصد) افزایش داده و در پایان ۲۰۲۵م ۷۲درصد از اشتغال کشور را به خود اختصاص داده است. خدمات همچنین نزدیک به ۷۰درصد از مخارج مصرفی شخصی را در نوامبر ۲۰۲۵م تشکیل می‌دهند که نسبت به ۴۵درصد در آغاز ۱۹۵۰م افزایش قابل‌توجهی داشته است. در دهه‌های اخیر، صنایع مراقبت‌های بهداشتی، کمک‌های اجتماعی و آموزش رشد داشته و تحلیلگران پیش‌بینی می‌کنند که صنعت اطلاعات با گسترش هوش مصنوعی مولد، اهمیت بیشتری پیدا کند.
• صنعت، تولید و فناوری‌های نوین: تحلیلگران اقتصادی ایالات متحده را یکی از قطب‌های برتر صنعتی در جهان معرفی می‌کنند. صنعت خودروسازی با شرکت‌های تاریخی و پیشرو مانند جنرال موتورز، فورد و تسلا جایگاه ویژه‌ای دارد. در حوزه هوافضا، این کشور با محوریت شرکت بوئینگ، شرکت اسپیس‌ایکس و سازمان فضایی ناسا پیشرفت کرده است. همچنین در بخش فناوری‌های نوین و دیجیتال، مناطقی مانند سیلیکون‌ولی در کالیفرنیا مرکزیت جهانی دارند و شرکت‌های بزرگی نظیر اپل، مایکروسافت، آمازون، آلفابت، متا، انویدیا و برکشایر هاتاوی در زمینه‌های هوش مصنوعی، رایانش ابری، تولید نرم‌افزار، شبکه‌های اجتماعی و ساخت نیمه‌رساناها فعالیت می‌کنند.
• کشاورزی و منابع طبیعی: اگرچه بخش کشاورزی درصد کمی از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد، اما به‌دلیل بهره‌گیری از تکنولوژی‌های پیشرفته و زمین‌های حاصلخیز در منطقه‌ای موسوم به کمربند کشاورزی، آمریکا از تولیدکنندگان و صادرکنندگان مهم ذرت، سویا، گندم، پنبه، گوشت گاو و محصولات لبنی در جهان محسوب می‌شود. ایالات متحده همچنین دارای منابع طبیعی گسترده‌ای است که ارزش برآوردشده آن حدود ۴۵ تریلیون دلار گزارش شده و تقریباً ۹۰درصد آن را الوار و زغال‌سنگ تشکیل می‌دهد. این کشور تا ۲۰۲۰م از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان زغال‌سنگ بوده و بزرگ‌ترین ذخایر قطعی این ماده معدنی را در اختیار دارد. سایر منابع طبیعی شامل ذخایر قابل‌توجه مس، طلا، نفت، گاز طبیعی، سرب، مولیبدن، فسفات، عناصر خاکی نادر، اورانیوم، بوکسیت، آهن، جیوه، نیکل، پتاس، نقره، تنگستن، روی و زمین‌های زراعی می‌شود.
• تجارت خارجی: ایالات متحده در نظام مالی و بازارهای بین‌المللی نقش دارد. به نظر کارشناسان دلار آمریکا به‌عنوان ارز اصلی ذخیره جهانی و مبنای بخش عمده‌ای از معاملات بین‌المللی، نفوذ اقتصادی قابل توجهی به این کشور بخشیده، هرچند سهم دلار در سال‌های اخیر با ظهور رقبای جدید مانند یورو، ین ژاپن و یوان چین، کاهش یافته است. در بخش تجارت خارجی، آمریکا با وجود صادرات گسترده در زمینه‌های فناوری، خدمات مالی، محصولات کشاورزی، تجهیزات صنعتی و دارویی به شرکای اصلی خود از جمله کانادا، مکزیک، چین، اتحادیه اروپا، ژاپن و کره جنوبی، یکی از بزرگ‌ترین واردکنندگان کالا در سطح جهان نیز به‌شمار می‌رود. تمرکز مداوم بر اقتصاد دانش‌بنیان، سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه و پیشتازی در علوم جدید مانند زیست‌فناوری، پزشکی پیشرفته، رباتیک و فناوری‌های فضایی از دیگر ویژگی‌های شاخص این نظام اقتصادی است.
• بانکداری و خدمات مالی: این بخش نقش مهم در تأمین مالی و تسهیل مبادلات تجاری آمریکا دارد. بانک‌های بزرگ این کشور با دارایی‌های قابل‌توجه، خدمات متنوعی از بانکداری مصرف‌کننده تا مدیریت ثروت ارائه می‌دهند. جی‌پی مورگان چیس با بیش از ۳٫۴ هزار میلیارد دلار دارایی بزرگ‌ترین بانک است و بانک آمریکا و ولز فارگو به‌ترتیب با ۲٫۴ و ۱٫۷ هزار میلیارد دلار در رتبه‌های بعدی قرار دارند. سایر بانک‌های برتر شامل سیتی‌بنک، پی‌ان‌سی، گلدمن ساکس و کپیتال وان هستند که هر یک با دارایی‌های چندصد میلیارد دلاری، بخش قابل‌توجهی از بازار خدمات مالی را پوشش می‌دهند. این نهادها علاوه بر نقش داخلی، در نظام مالی بین‌المللی نیز به‌عنوان بازیگران کلیدی شناخته می‌شوند.

رشد اقتصادی

اقتصاد ایالات متحده در نیمه اول ۲۰۲۶م با کاهش سرعت رشد مواجه شده است، به‌گونه‌ای که تولید ناخالص داخلی در سه‌ماه دوم با نرخ سالانه ۱٫۵درصد افزایش یافت که نسبت به رشد ۲٫۱درصدی سه‌ماه نخست، کاهش قابل‌توجهی را نشان می‌دهد. به نظر تحلیلگران اقتصادی این افت رشد به‌طور عمده ناشی از پیامدهای جنگ با ایران، نوسانات بازار انرژی، اختلال در زنجیره‌های تأمین و افزایش هزینه‌های تولید بوده است، هرچند مصرف خانوارها و سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی همچنان از عوامل حمایت‌کننده رشد محسوب می‌شوند.

علم و فناوری

آموزش عمومی

آموزش عمومی در ایالات متحده که با عنوان دوره K-12 شناخته می‌شود، شامل سیزده سال تحصیل از مقطع پیش‌دبستانی تا پایان دبیرستان است. این دوره به سه سطح اصلی تقسیم می‌شود: دورهٔ ابتدایی (Elementary School) که به‌طور معمول از پایه اول تا پنجم را شامل می‌شود، دورهٔ راهنمایی (Middle School) که پایه‌های ششم تا هشتم را در بر می‌گیرد و دورهٔ دبیرستان (High School) که از پایه نهم تا دوازدهم ادامه می‌یابد. قانون «هیچ کودکی پشت سر نمانده» (No Child Left Behind) که در سال ۲۰۰۱م تصویب شد، با هدف بهبود عملکرد دانش‌آموزان و کاهش شکاف‌های تحصیلی، الزاماتی را برای مدارس تعیین کرد؛ اما به نظر منتقدان به‌دلیل نادیده‌گرفتن تفاوت‌های فردی و شرایط اقتصادی دانش‌آموزان، موفقیت چندانی در دستیابی به اهداف خود نداشته است.

آموزش عالی

نظام آموزش عالی ایالات متحده متشکل از نزدیک به چهار هزار مؤسسه معتبر است که به‌صورت غیرمتمرکز اداره می‌شوند و توسط نهادهای مستقل اعتبارسنجی در سطح ملی یا منطقه‌ای تأیید می‌گردند. این نظام شامل انواع مختلفی از مؤسسات از جمله کالج‌های علوم انسانی، دانشگاه‌های دولتی، دانشگاه‌های خصوصی و کالج‌های محلی است که هر یک کارکردهای مشخصی را دنبال می‌کنند. کالج‌های علوم انسانی به‌طور عمده خصوصی بوده و دوره‌هایی در زمینهٔ هنر، زبان‌ها و علوم اجتماعی ارائه می‌دهند، در حالی که دانشگاه‌های دولتی توسط دولت‌های ایالتی تأسیس و یارانه‌دهی می‌شوند و آموزش کم‌هزینه‌تری برای ساکنان ایالت مربوطه فراهم می‌آورند. کالج‌های محلی نیز برنامه‌های دوساله ارائه می‌دهند که دانشجویان را برای ادامهٔ تحصیل در مقطع کارشناسی یا ورود به بازار کار آماده می‌سازند. ساختار آموزشی بر اساس سیستم واحدهای درسی طراحی شده و دروس به سه دسته اصلی، تخصصی و انتخابی تقسیم می‌شوند. تقویم تحصیلی به‌طور عمده از سپتامبر تا ماه مه است و به دو نیم‌سال یا چند ترم کوتاه‌تر تقسیم می‌شود.

دانشگاه‌ها

ایالات متحده با پذیرش بیش از یک میلیون دانشجوی بین‌المللی، یکی از مقاصد اصلی تحصیل در جهان محسوب می‌شود و دانشگاه‌های آن در رتبه‌بندی‌های بین‌المللی جایگاه‌های بالایی دارند. بر اساس رتبه‌بندی QS در ۲۰۲۶م مؤسسه فناوری ماساچوست در رتبه یک، استنفورد در رتبه سه، هاروارد در رتبه پنج، کلتک در رتبه شش و شیکاگو در رتبه هفت جهان قرار دارند. این مؤسسات با پیشینه‌ای چندین دهه تا چندین قرن، برنامه‌های تحصیلی گسترده‌ای در مقاطع مختلف ارائه می‌دهند و برخی از آنها مانند هاروارد (تأسیس ۱۶۳۶م) و ییل (تأسیس ۱۷۰۱م) از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های آمریکا به‌شمار می‌روند. هر یک از این دانشگاه‌ها با برخورداری از امکانات تحقیقاتی و ارتباط با صنایع مختلف، به‌عنوان مراکز مهم آموزش و پژوهش شناخته می‌شوند و فارغ‌التحصیلان آنها در بخش‌های مختلف اقتصادی و علمی فعالیت می‌کنند. با این حال، از منظر برخی منتقدان، دانشگاه‌های بزرگ پژوهشی از جمله هاروارد با وجود برخورداری از امکانات گسترده و جایگاه علمی بالا، نقش تربیتی خود را در قبال دانشجویان از دست داده‌اند و به‌جای پرورش انسان‌هایی با هدف و درایت، تنها به تولید و ذخیره دانش محدود شده و از مأموریت بنیادین خود برای کمک به رشد شخصی و یافتن هدف بزرگ‌تر برای زندگی دانشجویان غافل شده‌اند.

پژوهش

ایالات متحده یکی از کشورهای پیشرو جهان در زمینه پژوهش‌های علمی و فناوری به‌شمار می‌رود و سهم قابل‌توجهی از تولیدات علمی جهان را به خود اختصاص داده است. بودجه پژوهش در این کشور عمدتاً از طریق دولت فدرال، مؤسسات خصوصی، دانشگاه‌ها و صنایع تأمین می‌شود و نهادهایی همچون مؤسسه ملی بهداشت، بنیاد ملی علوم و وزارت دفاع از مهم‌ترین تأمین‌کنندگان اعتبارات پژوهشی محسوب می‌شوند. پژوهش‌های بنیادی و کاربردی در حوزه‌های گوناگون از جمله پزشکی، زیست‌فناوری، هوش مصنوعی، فیزیک، مهندسی و علوم فضایی در دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی و آزمایشگاه‌های ملی این کشور انجام می‌شود. آزمایشگاه‌های ملی مانند لارنس لیورمور، لوس آلاموس و اوک ریج، زیر نظر وزارت انرژی فعالیت می‌کنند و پژوهش‌های پیشرفته‌ای را در زمینه‌های امنیت ملی، انرژی و فناوری‌های نوین دنبال می‌نمایند. همکاری میان دانشگاه‌ها و صنایع مختلف، از ویژگی‌های نظام پژوهشی آمریکا محسوب می‌شود که منجر به توسعه فناوری‌های جدید و تجاری‌سازی نتایج پژوهش‌ها می‌گردد. با وجود جایگاه برتر این کشور در تولید علم، برخی ناظران به چالش‌هایی همچون کاهش نسبی سهم آمریکا در تولیدات علمی جهانی، پیچیدگی فرایندهای تأمین بودجه و دشواری‌های جذب و نگهداشت پژوهشگران خارجی در سال‌های اخیر اشاره کرده‌اند. از نگاه برخی منتقدان، سیاست‌های مهاجرتی و محدودیت‌های بودجه‌ای در دوره‌هایی، امکان همکاری‌های بین‌المللی و جذب استعدادهای برتر را با مانع مواجه ساخته است. با این حال، نظام پژوهشی ایالات متحده همچنان به دلیل زیرساخت‌های گسترده، سرمایه‌گذاری‌های کلان و سنت دیرینه پژوهش‌محوری، یکی از اثرگذارترین نظام‌های علمی جهان باقی مانده است.

بهداشت و درمان

محققان با مقایسه بهداشت و درمان ایالات متحده با سایر کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، به یافته‌هایی در زمینه پوشش بیمه، هزینه‌ها، نیروی کار و پیامدهای سلامت دست یافته‌اند که در زیر آمده است:

پوشش بیمه‌ای: نظام سلامت ایالات متحده در مقایسه با سایر کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در چندین شاخص کلیدی، از جمله پوشش بیمه، هزینه‌ها، ارائه خدمات و برابری در پیامدهای سلامت، ویژگی‌های متمایزی را نشان می‌دهد. بر اساس گزارش صندوق مشترک المنافع در ۲۰۲۶م ایالات متحده در میان ۲۰ کشور مورد بررسی، یکی از معدود کشورهایی است که پوشش همگانی سلامت برای تمامی ساکنان خود را فراهم نکرده است و حدود ۸درصد از جمعیت این کشور، معادل ۲۷ میلیون نفر، فاقد هرگونه بیمه درمانی هستند. این عدم پوشش در گروه‌های نژادی و قومی خاص و نیز در ایالت‌هایی که برنامه مدیکید را گسترش نداده‌اند، با نرخ‌های بالاتری همراه است.

هزینه‌های سلامت: از نظر هزینه‌ها، ایالات متحده برای چندین دهه بالاترین میزان هزینه‌های سلامت را در میان کشورهای OECD داشته است و در ۲۰۲۴م ۱۸درصد از تولید ناخالص داخلی خود را به این بخش اختصاص داده که نزدیک به دو برابر میانگین سایر کشورهای عضو است. این هزینه‌های بالا با وجود اینکه بخش قابل‌توجهی از آن توسط دولت تأمین می‌شود، به کاهش بار مالی بیماران منجر نشده و آمریکایی‌ها همچنان با هزینه‌های بالای پرداختی از جیب برای داروهای تجویزی و خدمات درمانی مواجه هستند، به‌گونه‌ای که این هزینه‌ها عاملی برای صرف‌نظر از دریافت مراقبت‌های ضروری به‌شمار می‌رود.

کادر درمان: در حوزه ارائه خدمات، ایالات متحده با کمبود قابل‌توجهی در نیروی کار مراقبت‌های اولیه روبه‌رو است و با ۸٫۶ فارغ‌التحصیل پزشکی به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر، یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها را در میان کشورهای OECD دارد. با وجود این کمبودها، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که بخش اعظمی از آمریکایی‌هایی که دارای پزشک معمولی هستند، از تعامل خود با این ارائه‌دهندگان رضایت دارند و معتقدند که پزشکان آنها را در فرایند تصمیم‌گیری درمانی مشارکت می‌دهند. با این حال، ظرفیت تخت‌های بیمارستانی در این کشور کمتر از میانگین OECD است.

پیامدهای سلامت: از منظر پیامدهای سلامت، ایالات متحده یکی از بالاترین نرخ‌های مرگ‌ومیر زودرس را در میان کشورهای مورد مطالعه دارد و شکاف در نرخ مرگ‌ومیر قابل‌اجتناب میان مردان و زنان در این کشور یکی از بزرگ‌ترین شکاف‌ها محسوب می‌شود. مرگ‌ومیر مادران در میان زنان سیاه‌پوست آمریکایی با نرخ ۵۰ مورد به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده، به‌طور استثنایی بالا است. همچنین نرخ خودکشی در مناطق روستایی این کشور به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از مناطق شهری گزارش شده است.

فرهنگ

فرهنگ آمریکا از پیوند سنت‌های قومی گوناگون و ارزش‌های تاریخی شکل گرفته که در ذیل برخی از مهم‌ترین مؤلفه‌های آن آمده است. فرهنگ ایالات متحده به‌عنوان یکی از متنوع‌ترین فرهنگ‌های جهان، حاصل تلفیق سنت‌های قومی مختلف از جمله آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، آسیایی‌تبار، بومیان و لاتین‌تبارها بوده که در جنبه‌هایی مختلف سبک زندگی بازتاب یافته است.

ادبیات

ادبیات آمریکا، مجموعه آثار نوشته‌شده به زبان انگلیسی در ایالات متحده، از سنت‌های شفاهی بومیان با داستان‌های آفرینش و افسانه‌های عامیانه آغاز شده و در دوره استعماری با گزارش‌های تاریخی و موعظه‌های پیوریتن ادامه یافت. در دوره روشنگری و انقلاب، آثاری با تأکید بر عقل، حقوق فردی و اصول دموکراتیک پدیدار شدند و نخستین رمان آمریکایی در ۱۷۸۹م منتشر گردید. رمانتیسیسم در اوایل قرن نوزدهم با تجلیل از فردگرایی، طبیعت و عواطف و فرارَوی‌گرایی با تأکید بر خوداتکایی و نیکی ذاتی انسان، شکل گرفتند. ادبیات گوتیک آمریکا نیز به موازات این جنبش، به کاوش در مضامین ترس، فساد اخلاقی و اضطراب‌های ملی پرداخت. پس از جنگ داخلی، رئالیسم و ناتورالیسم با ارائه تصویری بی‌پرده از زندگی عادی و شرایط اجتماعی، جایگزین آرمان‌گرایی رمانتیک شدند. مدرنیسم در دوره بین‌دوجنگ با آثار «نسل گمشده» به شکستن قالب‌های سنتی و پرداختن به سرخوردگی و گسست از هنجارهای پیشین انجامید. در دورهٔ معاصر، ادبیات آمریکا با تنوع صداهای چندفرهنگی، تکنیک‌های پست‌مدرن و به‌چالش‌کشیدن قراردادهای داستان‌گویی، به بازتاب تجارب متنوع فرهنگی و اجتماعی پرداخته است. این سنت ادبی، در تعامل با جریان‌های فکری و هنری جهانی، همواره بازتاب‌دهنده تحولات تاریخی، سیاسی و فرهنگی جامعه آمریکا بوده و با هر نسل به تکامل خود ادامه داده است.

موسیقی

موسیقی ایالات متحده با تنوع سبکی و ریشه‌های چندفرهنگی خود، یکی از تأثیرگذارترین پدیده‌های فرهنگی در سطح جهان محسوب می‌شود. ژانرهایی مانند جاز، بلوز، راک اند رول، کانتری و هیپ‌هاپ که ریشه در ترکیب سنت‌های موسیقایی اقوام مختلف دارند، توانسته‌اند مرزهای جغرافیایی و زبانی را درنوردند و در سراسر جهان مخاطبان گسترده‌ای بیابند. این نفوذ فرهنگی که از طریق صنعت ضبط، رسانه‌های جمعی و پلتفرم‌های دیجیتال تسهیل شده، به گسترش سبک‌های زندگی و ارزش‌های فرهنگی آمریکایی در جوامع مختلف انجامیده و به‌عنوان کانالی برای انتقال هنجارها، مدها و نگرش‌های فرهنگی ایالات متحده به سایر نقاط جهان عمل کرده و در شکل‌دهی به سلیقه‌ها و الگوهای مصرف فرهنگی جوامع مختلف نقش داشته است.

سینما و تلویزیون

سینمای آمریکا با ریشه‌گیری از نخستین تصاویر متحرک در ۱۸۷۸م و تأسیس نخستین استودیو در ۱۹۱۲م با انتقال به هالیوود و افزودن صدا در اواخر دهه ۱۹۲۰م به عصر طلایی خود دست یافت و استودیوهای بزرگ با کنترل بر تولید و توزیع، سلطه خود را بر بازار جهانی تثبیت کردند. ظهور تلویزیون در دهه ۱۹۴۰م با شبکه‌های ان‌بی‌سی، سی‌بی‌اس و ای‌بی‌سی و کاهش قیمت دستگاه‌ها، الگوی مصرف رسانه‌ای را دگرگون ساخت و تلویزیون کابلی در دهه ۱۹۷۰م و سپس اینترنت، گزینه‌های متنوع‌تری برای مخاطبان فراهم آوردند. در دهه‌های پایانی قرن بیستم، موج ادغام‌های شرکتی با هدف هم‌افزایی، صنعت فیلم را با نهادهای بزرگ رسانه‌ای پیوند داد و شرکت‌هایی چون تایم وارنر، ویاکوم و دیزنی، امپراتوری‌های چندرسانه‌ای گسترده‌ای شکل دادند. هم‌زمان، فناوری تصاویر تولیدشده با رایانه از اوایل دهه ۱۹۹۰م تحولی بنیادین در تولید فیلم ایجاد کرد و به استانداردی برای فیلم‌های اکشن و جلوه‌های ویژه تبدیل شد. با وجود تسلط فیلم‌های پرهزینه، کارگردانان شاخص و نسل جدید فیلم‌سازان مستقل با آثاری که در جشنواره‌هایی چون کن و ساندنس مورد توجه قرار گرفتند، به تداوم تنوع هنری کمک کردند. جنبش فیلم مستقل با کارگردانانی چون تارانتینو و برادران کوئن و نیز ظهور فیلمسازان زن برجسته‌ای چون بیگلو، کاپولا و گرویگ، عرصه سینما را گسترش دادند و موضوعات قومی، هویتی و اجتماعی را به تصویر کشیدند. در سال‌های اخیر، کاهش مالکیت تلویزیون و افزایش تماشای آنلاین، نشان‌دهنده تحول مستمر الگوی مصرف رسانه‌ای است، در حالی که سینمای آمریکا با ترکیب فناوری‌های نوین و تنوع روایت‌ها، همچنان بر بازار جهانی سلطه دارد.

فرهنگ عمومی

ارزش‌های بنیادین: این فرهنگ بر اصول مندرج در اعلامیه استقلال، از جمله آزادی و جستجوی خوشبختی استوار بوده و در نهادهای آموزشی و اجتماعی کشور نهادینه شده است. تأکید بر استقلال و خودکفایی از سنین پایین، افراد را به شکل‌دهی هویت و آینده خود از طریق انتخاب‌ها و تلاش‌های شخصی تشویق می‌کند و این رویکرد در نظام آموزش عالی نیز بازتاب یافته است.

اصل برابری: این اصل در فرهنگ آمریکا به‌معنای برابری ذاتی همه افراد در بدو تولد تعریف می‌شود و دانشگاه‌ها با اجرای سیاست‌های ضدتبعیض، این اصل را در محیط‌های آموزشی پیاده می‌کنند. با این حال، منتقدان بر این باورند که میان ارزش‌های اعلامی و عملکرد عملی نظام آموزشی آمریکا شکاف قابل‌توجهی وجود دارد؛ به‌گونه‌ای که گزارش‌های رسانه‌ای از تبعیض نژادی گسترده در مدارس حکایت دارند و شکاف عمیق سطح سواد و مهارت‌های تحصیلی میان دانش‌آموزان سفیدپوست و سیاهپوست در شهرهایی مانند نیویورک، واشینگتن دی‌سی و کالیفرنیا، این ادعا را تقویت می‌کند که برابری در عمل به‌طور کامل تحقق نیافته است.

فردگرایی: یکی دیگر از مؤلفه‌های کلیدی فردگرایی است که بر خودکفایی و اتکا به توانایی‌های شخصی تأکید داشته و کمک‌های جمعی یا دولتی را به‌عنوان آخرین راه‌حل در نظر می‌گیرد.

مادی‌گرایی: اقتصاد سرمایه‌داری به شکل‌گیری فرهنگی انجامیده که در آن مادی‌گرایی و دارایی‌های شخصی اهمیت قابل‌توجهی دارند و رقابت و انباشت سرمایه، کارایی کسب‌وکارها را افزایش داده است.

هنجارهای اجتماعی: در آمریکا بر پایه احترام به حریم خصوصی، وقت‌شناسی، رعایت نوبت و رفتار مؤدبانه استوار است و پرسش دربارهٔ مسائل شخصی، تأخیر در قرارها و نپرداختن انعام (معمولاً ۱۵ تا ۲۰درصد هزینه غذا) از رفتارهای ناپسند اجتماعی محسوب می‌شود. لبخند و گفت‌وگوی مختصر در مکان‌های عمومی نیز نشانهٔ ادب و خوش‌برخوردی تلقی می‌شود.

آشپزی: غذای آمریکایی منطقه‌ای و متأثر از سنت‌های مهاجران مختلف است؛ جنوب شرق ریشه در سنت‌های غرب آفریقا، بومیان، فرانسه و اسپانیا و جنوب غرب به غذاهای مکزیکی معروف است. غذاهایی مانند هات‌داگ، همبرگر و پیتزا در سراسر کشور رایج بوده و مصرف شکر، به‌ویژه در نوشابه‌ها، در رژیم غذایی آمریکایی‌ها بالا است.

مسکن: انواع مسکن در آمریکا به سه نوع شهری (آپارتمان‌های متراکم)، حومه‌ای (خانه‌های با حیاط) و روستایی تقسیم می‌شود و مالکیت خانه ارزش بالایی دارد. بسیاری از افراد به جای خرید، خانه یا آپارتمان اجاره می‌کنند و برخی نیز خانه‌های پیش‌ساخته را خریداری و زمین آن را اجاره می‌نمایند. با این حال، بازار مسکن آمریکا امروزه با بحران استطاعت‌پذیری روبه‌رو است؛ بسیاری از خانواده‌های کم‌درآمد تا ۷۰درصد درآمد خود را صرف مسکن می‌کنند. در ۲۰۲۳م، ۲۷٫۱درصد خانوارهای دارای وام مسکن و ۴۹٫۷درصد خانوارهای اجاره‌نشین با بار هزینه مسکن مواجه بودند و در ۲۰۲۲م نزدیک به یک میلیون پرونده اخراج مستأجر در تاریخ آمریکا ثبت شد.

کار و اوقات فراغت: کار در آمریکا به بخش مرکزی هویت افراد تبدیل شده و ساعات کاری بیشتر از سایر کشورهای صنعتی است و پرسش دربارهٔ شغل افراد امری عادی محسوب می‌شود. فرهنگ «کار سخت، تفریح سخت» در رویدادهای ورزشی و تعطیلات ملی نمود دارد، هرچند بسیاری از آمریکایی‌ها به‌دلیل تعهدات کاری، از تعطیلات سالانه خود استفاده نمی‌کنند. همچنین کار در فرهنگ آمریکایی تحت تأثیر اخلاقیات جدید کار، به‌عنوان عاملی برای رضایت فردی، پربار شدن زندگی و معنادارشدن هستی معرفی شده است. با این حال، بررسی تاریخی نشان می‌دهد که ساعت کار در آمریکا کاهش نیافته و حتی در ۲۰۲۱م آمریکایی‌ها بیش از ۳۰درصد نسبت به آلمانی‌ها کار کرده‌اند. کاهش قدرت اتحادیه‌ها، افزایش نیافتن دستمزدها و فشارهای ایدئولوژیک، کار را به گریزی اعتیادگونه برای یافتن معنا تبدیل کرده است. این تأکید بر معنا، به از دست‌رفتن تعادل بین کار و زندگی و کاهش اوقات فراغت انجامیده و به‌رغم ادعای پربار شدن معنای زندگی، بیشتر به انضباطی سخت و از خودبیگانگی منجر شده است.

ورزش

ورزش‌هایی نظیر فوتبال آمریکایی، بسکتبال و بیسبال با لیگ‌های حرفه‌ای و طرفداران گسترده، جایگاه ویژه‌ای در فرهنگ آمریکا دارند. رویدادهای قهرمانی سالانه مانند سوپر بول، فینال NBA و سری جهانی بیسبال، بخش مهمی از تقویم ورزشی کشور را تشکیل می‌دهند. بسیاری از دانشگاه‌ها و کالج‌های آمریکا نیز دارای تیم‌ها و باشگاه‌های ورزشی هستند که در مسابقات ملی شرکت می‌کنند. افزون بر نقش فرهنگی و اجتماعی، ورزش در ایالات متحده به‌عنوان یک صنعت چندصد میلیارد دلاری، بخشی از ساختار اقتصادی این کشور نیز محسوب می‌شود؛ لیگ‌های حرفه‌ای نظیر NFL, NBA, MLB و NHL هر یک گردش مالی ده‌ها میلیارد دلاری دارند و لیگ برتر فوتبال آمریکا (MLS) نیز با ارزشی بیش از ۲۵ میلیارد دلار، به‌عنوان یک لیگ در حال رشد شناخته می‌شود. میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ نیز از منظر اقتصادی مورد توجه کارشناسان قرار گرفت. به‌گفته تحلیلگران اقتصادی، این رویداد تا ۸۱ میلیارد دلار به تولید ناخالص داخلی فصلی آمریکا افزود که معادل افزایش ۰٫۱ تا ۰٫۳درصدی نرخ رشد سالانه در دورهٔ برگزاری ارزیابی شده است. بخش عمده این درآمد از هزینه‌های گردشگران بین‌المللی و مصرف داخلی تأمین شد.

فرهنگ دینی

بر اساس مطالعات مرکز تحقیقات پیو در سال‌های ۲۰۰۷م، ۲۰۱۴م و ۲۰۲۳–۲۰۲۴م، ترکیب مذهبی جمعیت ایالات متحده دستخوش تغییرات قابل‌توجهی شده است. این پژوهش که با نمونه‌گیری از بیش از ۳۶٬۰۰۰ بزرگسال در ۵۰ ایالت انجام شده، نشان می‌دهد که ۶۲درصد از جمعیت بزرگسال آمریکا خود را مسیحی معرفی می‌کنند که شامل ۴۰درصد پروتستان، ۱۹درصد کاتولیک و ۳درصد سایر مسیحیان می‌شود. در مقابل، ۲۹درصد از پاسخ‌دهندگان فاقد وابستگی مذهبی هستند و ۷درصد نیز به ادیان غیرمسیحی تعلق دارند. یافته‌ها حاکی از آن است که ۴۴درصد از افراد مورد بررسی روزانه عبادت می‌کنند، ۸۶درصد به وجود روح یا بعد ماوراء طبیعی در انسان باور دارند و ۷۰درصد به بهشت یا جهنم اعتقاد دارند. از مهم‌ترین نتایج این مطالعه، کاهش تدریجی جمعیت مسیحیان و افزایش گروه‌های بدون دین در مقایسه با مطالعات پیشین است. بر اساس برآوردهای موجود، سهم مسیحیان از کل جمعیت آمریکا ۶۵درصد، یهودیان ۲درصد و مسلمانان ۱درصد است و بر اساس پیش‌بینی کارشناسان جمعیت مسلمانان در آمریکا طی ۳۰ سال آینده بیش از دو برابر خواهد و با عبور از جمعیت یهودیان، اسلام به دومین دین پرجمعیت در این کشور تبدیل می‌شود. همچنین سریع‌ترین میزان رشد جمعیت در میان ادیان در آمریکا، متعلق به دین اسلام است.

نظام رسانه‌ای

نظام رسانه‌ای ایالات متحده با دارا بودن شبکه‌های گستردهٔ تلویزیونی، رادیویی و روزنامه‌های متعدد، از سیستم‌های ارتباطی پیشرفته جهان محسوب می‌شود که تولیدات آن در حوزه‌های فیلم، موسیقی و خبر، مخاطبان داخلی و خارجی را پوشش می‌دهد.

• شبکه‌های تلویزیونی: از شبکه‌های برجستهٔ تلویزیونی این کشور ABC, CBS, NBC, Fox و CNN است که سهم عمده‌ای در تولید و پخش برنامه‌های خبری و سرگرمی دارند و در کنار آنها، شبکه‌های پولی مانند HBO و سرویس‌های عمومی مانند PBS نیز از بازیگران اصلی این عرصه محسوب می‌شوند.
• مطبوعات و رسانه‌های نوشتاری: در حوزه مطبوعات، روزنامه‌هایی نظیر نیویورک تایمز، واشینگتن پست، وال استریت ژورنال و یواس‌ای تودی و نشریات هفتگی مانند تایم و نیوزویک از مهم‌ترین منابع خبری کشور به‌شمار می‌روند.
• رادیو: در بخش رادیو، شبکه ملی رادیو (NPR) و ای‌هارت مدیا با پوشش گسترده خود، مخاطبان متنوعی را در داخل کشور پوشش می‌دهند. افزون بر این، دولت آمریکا از طریق نهادهایی مانند صدای آمریکا، رادیو فردا، رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی و رادیو سوا، برنامه‌هایی را برای مخاطبان خارج از کشور به زبان‌های مختلف تولید و پخش می‌کند که هدف از آنها، به‌گفته دولت آمریکا، اطلاع‌رسانی و ترویج ارزش‌های دموکراتیک در مناطقی مانند اروپای شرقی، خاورمیانه، آسیا و کوبا عنوان شده است.

مالکیت رسانه‌های آمریکایی در دست شش ابرشرکت رسانه‌ای است که حدود ۹۰درصد از محتوای مصرفی آمریکایی‌ها را کنترل می‌کنند و رسانه‌های آمریکا در چارچوب منافع اقتصادی آنها عمل می‌کنند. غالب محتوای تولیدی این رسانه‌ها، بر ترویج سبک‌های زندگی مصرف‌گرایانه و ارزش‌های سکولار متمرکز است. مطبوعات آمریکا از آزادی قانونی برخوردارند و دسترسی به اینترنت بدون محدودیت دارند ولی امکان رقابت با ابرشرکت‌ها برای آنها دشوار است. سازمان گزارشگران بدون مرز در تازه‌ترین شاخص جهانی آزادی مطبوعات اعلام کرد که ایالات متحده به پایین‌ترین سطح تاریخی خود در آزادی رسانه سقوط کرده و اکنون در رتبه ۶۴ جهان قرار دارد و بازگشت دونالد ترامپ به ریاست‌جمهوری را عامل اصلی تشدید فشارها علیه رسانه‌ها و تضعیف جایگاه آزادی مطبوعات در این کشور دانسته است.

روابط خارجی

مبانی و سیر تحول

روابط خارجی ایالات متحده از ابتدای تأسیس این کشور، بر اساس دو سنت اصلی انزواگرایی و بین‌الملل‌گرایی شکل گرفته است. نخستین رویکرد که بر عدم دخالت در امور اروپا و تمرکز بر قاره آمریکا استوار بود، با صدور دکترین مونرو در ۱۸۲۳م به اوج خود رسید و تا پیش از جنگ جهانی اول بر دستگاه دیپلماسی آمریکا حاکم بود. با ورود آمریکا به جنگ جهانی اول در ۱۹۱۷م و ارائه اصول چهارده‌گانه وودرو ویلسون، سنت بین‌الملل‌گرایی آرمان‌گرا (اخلاق‌محور) برای نخستین‌بار در روابط خارجی این کشور مطرح شد، اما با مخالفت کنگره و بازگشت به انزواگرایی در دهه ۱۹۲۰م این رویکرد به‌طور کامل تثبیت نشد. جنگ جهانی دوم و متعاقب آن جنگ سرد، نقطهٔ عطفی در تحول سیاست خارجی آمریکا بود و سنت بین‌الملل‌گرایی واقع‌گرا (منفعت‌محور) با محوریت مهار کمونیسم و بر اساس دکترین ترومن جایگزین رویکرد پیشین شد. پس از فروپاشی شوروی در ۱۹۹۱م ایالات متحده به‌عنوان تنها ابرقدرت باقی‌مانده، دکترین نظم نوین جهانی را با هدف شکل‌دهی به نظام بین‌الملل بر اساس ارزش‌ها و منافع خود تدوین کرد؛ حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱م و متعاقب آن اشغال افغانستان و عراق نشان‌دهندهٔ تداوم رویکرد مداخله‌گرایانه با توجیهاتی نظیر مبارزه با تروریسم و دموکراسی‌سازی دانست که در راستای تثبیت هژمونی آمریکا در نظام بین‌الملل است.

آمریکای شمالی

سیاست خارجی ایالات متحده در آمریکای شمالی در سال‌های اخیر با اولویت‌دهی به منافع ملی و رویکردی مبتنی بر بازنگری در توافقات پیشین، دستخوش تحولاتی اساسی گردیده است. مهم‌ترین اقدام در این حوزه، تجدیدنظر در موافقتنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (نفتا) بود که با هدف کاهش کسری تجاری، حمایت از کارگران آمریکایی و مقابله با نفوذ اقتصادی چین در منطقه، به مذاکراتی فشرده با مکزیک و کانادا انجامید و نهایتاً به توافقی جدید با عنوان پیمان ایالات متحده-مکزیک-کانادا (USMCA) منجر شد. رویکرد دولت ایالات متحده در قبال مکزیک و کانادا، مبتنی بر اعمال فشار و مذاکره از موضع قدرت بود که ضمن ایجاد چالش‌هایی در همکاری‌های منطقه‌ای، فضای همکاری را به رقابتی تنش‌آمیز تبدیل کرد. در حوزه مهاجرت، سیاست‌های کنترل مرزی و تلاش برای مدیریت ورود مهاجران از مرز جنوبی، تنش‌هایی را در روابط دوجانبه ایجاد کرده است و با وجود مخالفت‌های گسترده داخلی و بین‌المللی، دولت ایالات متحده به پیشبرد برنامه‌های خود در این زمینه ادامه داده است.

اروپا

روابط خارجی ایالات متحده با اروپا، که از همکاری‌های پس از جنگ جهانی دوم نشأت گرفته، در دوره معاصر با حجم گسترده‌ای از مبادلات اقتصادی همراه است؛ تجارت دوجانبه در سال ۲۰۲۵ به ۱٫۷۷ تریلیون یورو و سرمایه‌گذاری متقابل به ۴٫۸ تریلیون یورو رسیده است. جنگ اوکراین همکاری امنیتی دو طرف را در زمینه تحریم‌های علیه روسیه و حمایت از کی‌اف افزایش داده و اتحادیه اروپا ۲۶٫۴ درصد از واردات گاز خود را با گاز طبیعی مایع آمریکا جایگزین کرده است. با این حال، در دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ رویکردهای یک‌جانبه‌گرایانه ایالات متحده، از جمله تردید دربارهٔ تعهدات ناتو و ادعاهای مربوط به گرینلند، باعث ایجاد تنش‌هایی در روابط فراآتلانتیک شده و اروپا را به سمت بازنگری در وابستگی‌های امنیتی سوق داده است. اتحادیه اروپا با صدور بیانیه‌ای مشترک بر حاکمیت دانمارک بر گرینلند تأکید کرده و در پاسخ به فشارهای اقتصادی، بر متنوع‌سازی شرکای تجاری خود متمرکز شده است.

اسرائیل

ایالات متحده نخستین کشوری بود که در ۱۹۴۸م اسرائیل را به‌عنوان یک دولت به رسمیت شناخت و در ۲۰۱۷م نیز اورشلیم را به‌عنوان پایتخت اسرائیل به رسمیت شناخت. ایالات متحده به تشویق همکاری و عادی‌سازی روابط بین اسرائیل و کشورهای عربی و مسلمان پرداخته است که توافق‌نامه‌های ابراهیم بین اسرائیل و امارات متحده عربی، بحرین، مراکش و سودان نمونه‌هایی از این تلاش‌ها هستند. امنیت اسرائیل به‌عنوان یکی از ارکان اصلی سیاست خارجی ایالات متحده محسوب می‌شود و تفاهم‌نامه ۱۰ ساله به ارزش ۳۸ میلیارد دلار که در ۲۰۱۶م امضا شد، شامل ۳٫۳ میلیارد دلار کمک سالانه مالی نظامی و ۵۰۰ میلیون دلار برای برنامه‌های همکاری در زمینه دفاع موشکی است. روابط اقتصادی دو کشور نیز با تجارت دوجانبه سالانه نزدیک به ۵۰ میلیارد دلار کالا و خدمات، مستحکم است و موافقتنامه تجارت آزاد ۱۹۸۵م ایالات متحده را به بزرگ‌ترین شریک تجاری اسرائیل تبدیل کرده است.

آمریکای لاتین

روابط خارجی ایالات متحده با آمریکای لاتین در حال‌حاضر، با رویکردی مبتنی بر تمایزگذاری میان دولت‌های همسو و مخالف، از الگوی سنتی همکاری منطقه‌ای فاصله گرفته و به سوی سیاستی متشکل از تشویق متحدان و اعمال فشار بر مخالفان حرکت کرده است. واشینگتن با تشکیل ائتلاف‌هایی نظیر «سپر آمریکا» در مارس ۲۰۲۶م و همکاری نزدیک با دولت‌هایی چون آرژانتین، السالوادور و اکوادور، به دنبال تقویت حضور امنیتی و اقتصادی خود و محدودسازی نفوذ چین در منطقه است. در مقابل، دولت‌های مخالف یا مستقل نظیر کوبا، ونزوئلا و برزیل، هدف سیاست‌های فشار اقتصادی، تحریم و مداخله مستقیم قرار گرفته‌اند. این رویکرد دوگانه که مبتنی بر معیارهایی چون همکاری در حوزه مهاجرت، مبارزه با مواد مخدر و دسترسی به منابع طبیعی است، ضمن بازآرایی نفوذ واشینگتن، با خطر نزدیکی بیشتر کشورهای منطقه به چین نیز مواجه است. در مجموع، سیاست خارجی ایالات متحده در آمریکای لاتین با تأکید بر اولویت‌های امنیتی و اقتصادی، به دنبال بازتعریف جایگاه خود در منطقه‌ای است که رقابت‌های ژئوپلیتیکی در آن به‌طور فزاینده‌ای در حال تشدید است.

آسیا و اقیانوسیه

روابط خارجی ایالات متحده با منطقه آسیا و اقیانوسیه در سال‌های اخیر، با تشدید روند نظامی‌سازی و افزایش تنش‌ها، به ویژه پس از روی کار آمدن دونالد ترامپ، دستخوش تحولات قابل‌توجهی شده است. واشینگتن با فشار بر متحدان سنتی خود از جمله ژاپن، کره جنوبی، استرالیا و کشورهای جنوب شرق آسیا نظیر فیلیپین و ویتنام، به دنبال افزایش بودجه‌های نظامی آن‌ها و اتخاذ مواضع خصمانه‌تر در قبال چین، به ویژه در خصوص اختلافات دریای چین جنوبی و مسئله تایوان، می‌باشد. ژاپن و استرالیا به عنوان اعضای کلیدی پیمان چهارجانبه امنیتی کواد، در دو سال اخیر قراردادهای نظامی مهمی با آمریکا امضا کرده و خرید تجهیزات نظامی پیشرفته از جمله زیردریایی، سامانه‌های موشکی دوربرد و جنگنده‌های F35 را در دستور کار قرار داده‌اند که نشان‌دهنده نقش فزاینده آن‌ها در راهبرد امنیتی واشینگتن برای مهار چین است. در این میان، اقدامات تحریک‌آمیز ایالات متحده از جمله فروش تسلیحات به تایوان و دیدار مقامات ارشد آمریکایی از این جزیره، برخلاف تفاهمات اولیه دهه ۱۹۷۰م میان واشینگتن و پکن، به تشدید اختلافات و افزایش بی‌اعتمادی دو طرف انجامیده است.

ایران

پیش از پیروزی انقلاب اسلامی

دولت آمریکا در دوران پهلوی با تکیه بر دیپلماسی نظامی و تأمین امنیت، ایران را به یکی از ارکان اصلی سیاست منطقه‌ای خود در خلیج فارس تبدیل کرد. این رویکرد پس از بحران آذربایجان در ۱۹۴۶م و ایفای نقش آمریکا در خروج نیروهای شوروی از ایران، زمینه‌ساز گسترش نفوذ این کشور در ساختار سیاسی و نظامی ایران شد. کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش که با طراحی و اجرای سازمان سیا صورت گرفت، به سرنگونی دولت محمد مصدق و بازگشت محمدرضا پهلوی انجامید و جایگاه ایران را به‌عنوان متحد راهبردی آمریکا در منطقه تثبیت کرد. از منظر حقوق بین‌الملل، این کودتا مصداق نقض اصل عدم مداخله در امور داخلی دولت‌ها، مندرج در بند چهارم ماده دو منشور ملل متحد و قطعنامه ۲۱۳۱ مجمع عمومی و نیز نقض حق حاکمیت ملی ایران در تعیین سرنوشت سیاسی خود محسوب می‌شود.

پس از این رویداد، همکاری‌های دو کشور در حوزه‌های نظامی، از جمله تأسیس ساواک، فروش تسلیحات و اعزام مستشاران، در حوزه اقتصادی، شامل کمک‌های مالی و مشارکت در کنسرسیوم نفت، و در حوزه سیاسی، شامل حمایت از مواضع ایران در مناقشات منطقه‌ای، گسترش یافت و ایران به یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های نفوذ آمریکا در خاورمیانه تبدیل شد. تحمیل قانون کاپیتولاسیون در ۱۳۴۳ش نیز که مصونیت قضایی برای اتباع آمریکایی در ایران مقرر می‌کرد، از منظر حقوقی با اصل برابری حاکمیت‌ها و صلاحیت قضایی دولت میزبان در تعارض قرار داشت و از سوی حقوقدانان، نمونه‌ای از تحمیل رژیم حقوقی نابرابر به یک دولت مستقل تلقی شده است.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی

پس از پیروزی انقلاب اسلامی و تشکیل نظامی مبتنی بر آموزه‌های اسلامی با رویکرد استقلال‌طلبی، عدالت‌خواهی و مخالفت با سلطه‌جویی، ایران از جایگاه متحد راهبردی آمریکا به یکی از محورهای اصلی تقابل در سیاست خارجی واشینگتن تبدیل شد. از دست‌رفتن منافع سیاسی، اقتصادی و نظامی گستردهٔ آمریکا در ایران و منطقه، رشد گرایش‌های دینی و امکان صدور انقلاب به دیگر کشورها، نگرانی عمده‌ای را برای دولتمردان آمریکایی ایجاد کرد که از آن پس در قالب راهبردهای تقابل‌آمیز شامل اتهام‌زنی به حمایت از تروریسم، تحریم‌های اقتصادی و اقدامات نظامی و اطلاعاتی دنبال شد.

در این چارچوب، حمله نظامی به طبس در پنجم اردیبهشت ۱۳۵۹ش، بدون مجوز شورای امنیت و بدون احراز شرایط دفاع مشروع، مصداق نقض اصل منع توسل به زور مندرج در بند چهارم مادهٔ ۲ منشور ملل متحد و تعرض به حاکمیت سرزمینی ایران ارزیابی می‌شود. طراحی کودتای نوژه در هجدهم تیر ۱۳۵۹ش نیز که با هدایت و حمایت مالی و لجستیکی آمریکا صورت گرفت، مصداق مداخله در امور داخلی ایران و نقض اصل حق تعیین سرنوشت ملت‌ها محسوب بود. حمایت آمریکا از صدام در جنگ تحمیلی هشت‌ساله، از جمله تجهیز این رژیم به سلاح‌های شیمیایی و ارائه اطلاعات نظامی، مشارکت در ارتکاب جنایات جنگی و نقض کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو تلقی می‌شود. درگیری‌های نظامی مستقیم در خلیج فارس در ۱۳۶۶ش، از جمله حمله به کشتی ایران اجر و قایق‌های گشتی سپاه، بدون مجوز شورای امنیت و مغایر با اصل عدم توسل به زور بوده است.

انهدام هواپیمای مسافربری ایران در دوازدهم تیر ۱۳۶۷ش توسط ناو وینسنس نیز از منظر حقوق بین‌الملل، نقض کنوانسیون شیکاگو مصوب ۱۹۴۴م نقض حریم هوایی و حاکمیت ملی ایران، و مصداق جنایت جنگی و نقض کنوانسیون‌های ژنو ارزیابی شده است؛ هرچند شورای امنیت به‌دلیل وتوی آمریکا، تنها به صدور قطعنامه ۶۱۶ بدون محکومیت اکتفا کرد. حمایت از گروه‌های مسلح مخالف نظام و سازماندهی نیروهای ضدانقلاب، نقض اصل عدم مداخله و ممنوعیت استفاده از زور غیرمستقیم علیه تمامیت ارضی و استقلال سیاسی دولت‌ها است. ترور سردار قاسم سلیمانی در سیزدهم دی ۱۳۹۸ش نیز به‌دلیل فقدان مجوز شورای امنیت و عدم احراز شرایط دفاع مشروع، نقض حاکمیت ملی عراق و ایران و مغایر با اصل منع توسل به زور تلقی شده است.

آفریقا

روابط ایالات متحده و آفریقا از اوایل قرن بیستم بر اساس سه محور تجارت، امنیت و کمک‌های توسعه‌ای شکل گرفته و در طول تاریخ از تعاملات مبتنی بر بهره‌کشی به سوی مشارکت‌های چندوجهی تحول یافته است. قانون رشد و فرصت‌های آفریقا (AGOA) به عنوان چارچوب اصلی تجاری، و برنامه‌هایی چون PEPFAR در حوزه بهداشت، نمونه‌هایی از این همکاری‌ها هستند، هرچند جریان کمک‌های خارجی در سال‌های اخیر کاهش یافته است. در حوزه امنیتی، آفریقا به دومین عرصه مهم عملیات ضدتروریستی آمریکا تبدیل شده و رقابت با چین و روسیه، توجه واشینگتن را به این قاره افزایش داده است. در دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ رویکرد آمریکا با تأکید بر معامله‌گری اقتصادی و کاهش تعهدات چندجانبه، از الگوهای سنتی کمک‌های توسعه‌ای فاصله گرفته و بر منافع دوجانبه و مشارکت‌های اقتصادی متمرکز شده است. با وجود تداوم برنامه‌های امنیتی، کاهش بودجه نهادهای دیپلماتیک و توسعه‌ای، موجب کمرنگ‌ترشدن نقش آمریکا در طرح‌های زیرساختی و بشردوستانه در مقایسه با چین شده است.

سازمان‌های بین‌المللی

ایالات متحده آمریکا به‌عنوان یکی از اعضای مؤسس یا بازیگران کلیدی در بسیاری از نهادهای بین‌المللی نقش آفرینی می‌کند. در سازمان ملل متحد، این کشور از اعضای مؤسس و عضو دائم شورای امنیت با حق وتو محسوب می‌شود و در نهادهای مالی بین‌المللی نظیر بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، بیشترین سهم رأی و نفوذ را در اختیار دارد. در حوزه نظامی و امنیتی، آمریکا عضو مؤسس ناتو و از ارکان اصلی این پیمان به‌شمار می‌آید و در ائتلاف‌های اطلاعاتی مانند پیمان پنج‌چشم و پیمان امنیتی AUKUS با متحدان خود همکاری می‌کند. در عرصه اقتصادی، عضویت در گروه‌های هفت و بیست و سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، جایگاه این کشور را در سیاست‌گذاری اقتصاد جهانی تثبیت کرده است. با این حال، در مواردی که منافع یا حاکمیت ملی آمریکا به خطر بیفتد، از خروج یا تحریم سازمان نیز ابایی ندارد، مانند صدور فرمان اجرایی دونالد ترامپ از ۶۶ سازمان یا نهاد از جمله یونسکو، WHO یا ICC.

دیپلماسی نظامی

دیپلماسی نظامی به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی روابط و اجرای سیاست خارجی ایالات متحده شکل گرفته و در دوران پس از جنگ سرد با گسترش شبکه پایگاه‌های نظامی، افزایش همکاری‌های امنیتی و مداخلات نظامی در مناطق مختلف جهان، به‌عنوان مکمل دیپلماسی رسمی و ابزاری برای حفظ هژمونی و تأمین منافع ملی این کشور به‌کار گرفته شده که در ذیل آمده است:

• پایگاه‌های نظامی: شبکه ای از حدود ۸۰۰ پایگاه در بیش از ۷۰ کشور که برای مهار رقبای منطقه ای مانند چین در شرق آسیا، ایران در خاورمیانه و روسیه در اروپای شرقی و واکنش سریع به بحران‌ها به کار می‌روند.
• همکاری‌های امنیتی: شامل توانمندسازی دولت‌های میزبان برای مقابله با تهدیدات و ایجاد مشروعیت برای حضور نظامی آمریکا.
• رزمایش‌های مشترک: برگزاری ده‌ها رزمایش دوجانبه و چندجانبه سالانه (همچون ایگل ریزلوو و ایگر لاین) برای افزایش آمادگی نیروها، نمایش قدرت و تقویت تعاملات نظامی با متحدان.
• کمک‌های بشردوستانه: مشارکت در امدادرسانی به بلایای طبیعی مانند سونامی ۲۰۰۴م اندونزی، زلزله ۲۰۱۱م ژاپن، طوفان هایان ۲۰۱۳م فیلیپین برای بهبود چهره عمومی آمریکا و جلب اعتماد افکار عمومی کشورهای هدف.
• آموزش نظامی حرفه ای (IMET): تربیت افسران خارجی در مراکز نظامی آمریکا و ایجاد شبکه‌ای از رهبران نظامی آشنا با فرهنگ و ارزش‌های آمریکایی.
• کنترل تسلیحات و خلع سلاح: مشارکت در معاهدات بین‌المللی مانند NPT و پیمان‌های استارت با روسیه و همکاری با متحدان برای مقابله با اشاعه سلاح‌های کشتار جمعی.
• فروش و کمک نظامی (FMS, DCS, FMF): تأمین تسلیحات، آموزش و پشتیبانی لجستیکی به کشورهای متحد که به‌عنوان ابزاری برای ایجاد وابستگی و تقویت روابط دوجانبه عمل می‌کند.
• دیپلمات‌های نظامی: وابستگان دفاعی، افسران منطقه‌ای و فرماندهان رزمی که به‌عنوان رابطین دیپلماتیک، گردآورنده اطلاعات و مجریان کمک‌های امنیتی فعالیت می‌کنند.

تحریم‌های یک‌جانبه

ایالات متحده آمریکا در طول دهه‌های گذشته، از ابزار تحریم که در چارچوب حقوق بین‌الملل به‌عنوان سازوکاری مشروع برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی و اصلاح رفتار دولت‌ها پیش‌بینی شده است، به‌صورت یک‌جانبه و خارج از مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد بهره گرفته و آن را به ابزاری برای اعمال فشار سیاسی و اقتصادی علیه کشورهای مختلف تبدیل کرده است. کوبا، ایران، کره شمالی، سوریه، ونزوئلا و روسیه از جمله کشورهایی هستند که در سال‌های اخیر تحت تحریم‌های یک‌جانبه و فراسرزمینی ایالات متحده قرار گرفته‌اند و آثار این اقدامات بر حیات، سلامت، غذا و توسعه شهروندان آن‌ها در گزارش‌های متعدد بین‌المللی مستند شده است.

به باور بسیاری از محققان و کارشناسان حقوق بین‌الملل، این اقدامات با اصول بنیادین حقوق بین‌الملل از جمله اصل منع مداخله در امور داخلی، اصل برابری حاکمیت‌ها و اصل منع توسل به زور اقتصادی در تعارض قرار می‌گیرد. قطعنامه ۲۲/۵۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد با عنوان «حذف تدابیر فشار اقتصادی به‌عنوان وسیله اجبار سیاسی و اقتصادی»، تحریم‌های یک‌جانبه با ویژگی فراسرزمینی را غیرقانونی و مغایر با حق دولت‌ها در تعیین سرنوشت اقتصادی خود دانسته است. بند ۴ قطعنامه کمیسیون حقوق بشر با عنوان «حقوق بشر و اقدامات قهرآمیز یک‌جانبه» نیز محدودیت‌های تجاری، محاصره، ممنوعیت معامله و مسدود کردن دارایی‌ها را مصادیق اقدامات مجبورکننده‌ای فهرست کرده که از منظر حقوق بشر قابل‌انتقاد است. ماده ۳۲ منشور حقوق و وظایف اقتصادی دولت‌ها نیز هرگونه اقدام اقتصادی یا سیاسی برای مجبور کردن دولتی دیگر به فرمانبرداری را منع کرده و قطعنامه ۲۱۳۱ مجمع عمومی (۱۹۵۶م) بر اصل عدم مداخله تأکید کرده است.

در ادبیات حقوقی معاصر، این اقدامات ذیل مفهوم «تروریسم اقتصادی» قابل تحلیل است؛ مفهومی که به اقداماتی با هدف اعمال فشار بر ساختارهای اقتصادی و مدنی یک کشور اطلاق می‌شود و آثار آن مستقیماً بر حق حیات، سلامت، غذا و توسعه شهروندان بار می‌شود. تحریم‌ها با برهم زدن زیرساخت‌های بهداشتی و درمانی، افزایش قیمت مواد غذایی، کاهش سرانه مصرف و گسترش سوء تغذیه، حق بر توسعه—که در اعلامیه وین و برنامه عمل ۱۹۹۳م حقی انسانی و جدایی‌ناپذیر توصیف شده را به مخاطره می‌اندازند. گزارش‌ها حاکی از آن است که در دوره‌های اعمال تحریم، دسترسی بیماران از جمله کودکان به داروهای ضروری محدود شده و میزان مرگ‌ومیر افزایش یافته است. این درحالی است که ایالات متحده خود را مدافع حقوق بشر معرفی می‌کند؛ اما تحریم‌های یک‌جانبه آن، آثار زیان‌باری بر حق حیات، سلامت و توسعه شهروندان کشورهای مختلف داشته و در روند تجارت جهانی نیز اختلال ایجاد کرده است.

رویکردها در قبال کشورها و موضوعات مختلف

حقوق بشر

به باور برخی تحلیلگران، حقوق بشر در سیاست خارجی ایالات متحده بیش از آنکه اصلی ثابت باشد، تابعی از ملاحظات سیاسی و راهبردی است. در چارچوب حقوق بین‌الملل، اصل جهان‌شمولی حقوق بشر ایجاب می‌کند که همه انسان‌ها فارغ از ملیت، مذهب و موقعیت جغرافیایی از حمایت یکسان برخوردار باشند؛ اما در عمل، مواردی چون حمایت از رژیم‌های غیردموکراتیک همسو، سکوت در برابر نقض حقوق بشر در کشورهای متحد و وتوی قطعنامه‌های شورای امنیت، با این اصل در تعارض قرار می‌گیرد. نمونه‌های عینی این رویکرد را می‌توان در حمایت سیاسی و نظامی از رژیم صهیونیستی در جریان حملات به غزه که به کشته‌شدن هزاران زن و کودک و تخریب زیرساخت‌های حیاتی انجامید، وتوی قطعنامه‌های آتش‌بس در شورای امنیت، سکوت در برابر حملات به لبنان و نیز حمله به مدرسه «شجره طیبه» در میناب و سالن ورزشی لامرد در ایران مشاهده کرد. در مقابل، گزارش‌های مربوط به نقض حقوق بشر در کشورهای غیرهمسو، با شدت و برجستگی بیشتری در دستور کار سیاسی و رسانه‌ای قرار می‌گیرد.

حقوق هسته‌ای

کارشناسان حقوق بین‌الملل هسته‌ای معتقدند که ایالات متحده در اجرای تعهدات ناشی از معاهده منع اشاعه (NPT) رویکردی متفاوت در قبال کشورهای مختلف اتخاذ کرده است. از یک سو، ایران به‌عنوان عضو NPT تحت شدیدترین نظارت‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و تحریم‌های یک‌جانبهٔ آمریکا قرار دارد و تأسیسات صلح‌آمیز آن هدف حمله نظامی واقع شده است؛ از سوی دیگر، اسراییل که عضو NPT نیست و زرادخانه هسته‌ای آن تحت بازرسی آژانس قرار ندارد، از حمایت سیاسی، نظامی و مالی گستردهٔ این کشور برخوردار است. این رویکرد، اصل برابری دولت‌ها در چارچوب حقوق بین‌الملل هسته‌ای و ماده ۴ معاهده NPT را با چالش مواجه کرده و اعتماد به رژیم منع اشاعه را تضعیف کرده است.

دموکراسی

برخی محققان علوم سیاسی بر این باورند که دولت آمریکا در مواجهه با نظام‌های سیاسی مختلف، معیارهای متفاوتی به کار می‌گیرد. در قبال برخی کشورها، برگزاری انتخابات و مشروعیت نهادهای سیاسی با سخت‌گیری ارزیابی می‌شود، در حالی که در قبال متحدان خود، حتی نظام‌های پادشاهی موروثی یا دولت‌هایی که با کودتا به قدرت رسیده‌اند، بدون ایراد پذیرفته می‌شوند. نمونه‌های تاریخی مانند حمایت از دیکتاتوری باتیستا در کوبا، به رسمیت‌شناختن خوان گوایدو در ونزوئلا بدون برگزاری انتخابات و پذیرش کودتای بولیوی، نشان‌دهندهٔ کاربرد معیارهای متفاوت بر اساس همسویی سیاسی است. این رویکرد، مفهوم دموکراسی را به ابزاری برای پیشبرد منافع راهبردی تبدیل کرده است.

حقوق زنان

گزارش‌های نهادهای بین‌المللی و تحلیلگران حقوق بشر حاکی از آن است که ایالات متحده در حالی خود را مدافع حقوق زنان معرفی می‌کند که کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان (CEDAW) را تصویب نکرده است. تبعیض ساختاری در اشتغال، شکاف دستمزد، خشونت خانگی، آزار جنسی در محیط کار و دانشگاه و وضعیت نامناسب زنان در زندان‌ها، از جمله مصادیقی است که در گزارش‌های رسمی نهادهای بین‌المللی مستند شده است. زنان اقلیت‌های قومی و نژادی نیز با تبعیض مضاعف در حوزه سلامت و امنیت مواجه‌اند. این وضعیت در حالی است که آمریکا در قبال سایر کشورها، پرونده حقوق زنان را به‌عنوان ابزاری برای فشار سیاسی به کار می‌گیرد.

حقوق اقلیت‌ها

به اعتقاد برخی صاحب‌نظران حقوق بین‌الملل، سیاست خارجی آمریکا در قبال اقلیت‌ها نیز با معیارهای دوگانه همراه بوده است. حمایت بی‌قیدوشرط از رژیم صهیونیستی در برابر نقض نظام‌مند حقوق فلسطینیان، در کنار سکوت در برابر نقض حقوق اقلیت‌ها در برخی کشورهای متحد، نمونه‌ای از این رویکرد است. در داخل آمریکا نیز گزارش‌ها از تبعیض نژادی ساختاری، خشونت پلیس علیه سیاه‌پوستان، هدف‌گیری مسلمانان و ایرانیان مقیم و اولویت‌دهی به پناهندگان سفیدپوست در مقایسه با پناهندگان سایر ملیت‌ها حکایت دارد. به نظر کارشناسان این سیاست‌ها، اعتبار جهانی گفتمان حقوق اقلیت‌ها را تضعیف کرده است.

نفوذ و جایگاه جهانی

ایالات متحده پیش از رسیدن به جایگاه کنونی خود، مسیری از گسترش سرزمینی، تصاحب اراضی بومیان، خرید و واگذاری مناطق از امپراتوری‌های اروپایی و بهره‌گیری از نیروی کار برده را طی کرد. این کشور در کمتر از یک قرن قلمرو خود را در سراسر آمریکای شمالی و جزایر پیرامونی گسترش داد؛ اما بخش عمدهٔ این گسترش بر غصب سرزمین‌های بومیان، کشتار و بیرون راندن آنان از اراضی اجدادی‌شان استوار بود. جنگ‌های سرخ‌پوستان از ۱۸۱۰م تا ۱۸۹۰م مصادرهٔ اراضی قبایل و محدودساختن آنان به مناطق اختصاصی، نمونه‌های بارز این سیاست‌اند؛ به‌گونه‌ای که مورخان آمریکایی برآورد کرده‌اند از ۱۴۹۲م تا ۱۹۰۰م حدود دوازده میلیون بومی در نتیجهٔ این اقدامات جان خود را از دست داده‌اند. در کنار این گسترش، استفاده گسترده از بردگان آفریقایی در کشتزارها، معادن و پروژه‌های زیرساختی، نقش بی‌بدیلی در انباشت ثروت و ساخت زیرساخت‌های اقتصادی این کشور ایفا کرد؛ به‌گونه‌ای که ارزش بردگان تحت کنترل برده‌داران آمریکایی در ۱۸۶۰م، فراتر از کل کارخانه‌ها و تأسیسات ریلی آن زمان بود.

قدرت اقتصادی

قدرت اقتصادی ایالات متحده، که مبتنی بر عواملی چون ظرفیت تولید، وسعت بازار داخلی، سلطهٔ مالی دلار، کنترل بر گلوگاه‌های فناورانه، نفوذ شرکت‌های بزرگ و توانایی وضع قواعد اقتصادی جهانی است، در سال‌های اخیر با چالش‌های ساختاری نظیر کاهش سهم تولید ناخالص داخلی از بخش صنعت، افزایش رقابت اقتصادی چین و شکل‌گیری شبکه‌های مالی و فناوری جایگزین (مانند سیستم‌های پرداخت روسیه و چین) مواجه شده که به نظر تحلیلگران می‌تواند بر نفوذ و جایگاه جهانی آن در بلندمدت تأثیرگذار باشد. با این وجود، ایالات متحده با تولید ناخالص داخلی معادل حدود ۲۶درصد از کل جهان و سهم ۱۱ تا ۱۲درصدی از تجارت جهانی، همچنان بزرگ‌ترین اقتصاد و بازار مصرف جهان محسوب می‌شود و سلطهٔ دلار به‌عنوان ارز ذخیره جهانی، اگرچه با ظهور جایگزین‌هایی با کاهش نسبی مواجه شده، اما همچنان بالای ۵۵درصد باقی مانده است. در حوزه تولید، آمریکا با وجود کاهش سهم از ۱۳ به ۱۰درصد در دو دهه اخیر، دومین اقتصاد تولیدی جهان پس از چین باقی مانده و در بخش‌هایی چون هوافضا، خودرو و انرژی، جایگاه رقابتی خود را حفظ کرده است، هرچند در زمینه مواد خام حیاتی مانند خاک‌های کمیاب و نیمه‌رساناها، وابستگی قابل‌توجهی به واردات دارد.

نفوذ فرهنگی

نفوذ فرهنگی آمریکا، با وجود نقدهایی نسبت به یکسان‌سازی فرهنگی، همچنان به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین نیروهای فرهنگی در نظم بین‌الملل باقی مانده است. این نفوذ از طریق صادرات گستردهٔ فیلم، موسیقی و رسانه و نیز گسترش زبان انگلیسی آمریکایی به‌عنوان زبانی مشترک برای حدود دو میلیارد نفر، به یکی از مؤلفه‌های اصلی قدرت نرم این کشور تبدیل شده است. هالیوود با تسلط بر سینمای جهانی، موسیقی عامه‌پسند با سبک‌هایی چون جاز، راک و رپ، و هنر پاپ با چهره‌هایی چون وارهول، از عوامل اصلی این نفوذ محسوب می‌شوند. بازار بزرگ داخلی و نوآوری در فناوری‌های ارتباطی، بسترهای اصلی انتشار این محتوا را فراهم کرده‌اند. زبان انگلیسی آمریکایی و شبکه‌های تلویزیونی و پلتفرم‌های اینترنتی ریشه‌دار در آمریکا، نقش تعیین‌کننده‌ای در گسترش فرهنگ آمریکایی ایفا کرده‌اند. ادبیات آمریکا نیز با نقد جامعه از منظر فردگرایان و طردشدگان اجتماعی، در سطح بین‌المللی شناخته شده است. در حوزه ورزش، با وجود نفوذ محدود ورزش‌های بومی آمریکا، بسکتبال که در این کشور ابداع شد، به ورزشی جهانی تبدیل شده است.

قدرت نظامی

نوشتار اصلی: نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا

قدرت نظامی ایالات متحده به‌عنوان یکی از ارکان اصلی جایگاه و نفوذ جهانی این کشور، شامل بودجه دفاعی بالغ بر ۸۰۰ میلیارد دلار، تسلیحات هسته‌ای، نیروهای مسلح، پایگاه‌های نظامی خارج از کشور، فناوری‌های پیشرفته نظامی و ائتلاف‌های امنیتی مانند ناتو می‌شود. با این حال، بر اساس شاخص ۲۰۲۶م قدرت نظامی ایالات متحده، نیروهای مسلح این کشور در مجموع در وضعیت «حاشیه‌ای» (قابل قبول حداقلی) ارزیابی شده‌اند. نیروی زمینی، نیروی فضایی و نیروی هوایی به ترتیب «حاشیه‌ای» و «ضعیف» رتبه‌بندی شده‌اند و فقط تفنگداران دریایی، نیروهای هسته‌ای و دفاع موشکی «قوی» ارزیابی شده‌اند. کسری ظرفیت در نیروی دریایی، هوایی و نیروزی زمینی به گونه‌ای است که این نیروها برای تحقق معیار دو درگیری بزرگ هم‌زمان، با ریسک قابل‌توجهی روبرو هستند. با وجود افزایش بودجه دفاعی از طریق قانون OBBBA در ۲۰۲۵م و درخواست رئیس‌جمهور برای بودجه ۱٫۵ تریلیون دلاری در ۲۰۲۶م چالش‌های نوسازی، به‌ویژه در کشتی‌سازی و تولید جنگنده‌های نسل پنجم و کاهش آمادگی رزمی، همچنان به‌عنوان موانع اصلی تداوم برتری نظامی آمریکا باقی مانده‌اند.

قدرت نرم

قدرت نرم، توانایی شکل‌دهی به ترجیحات دیگران از طریق جذابیت فرهنگی، ارزش‌های سیاسی و سیاست‌های مشروع، بدون استفاده از اجبار یا انگیزه‌های اقتصادی است که به عنوان مکملی برای قدرت سخت در نظام بین‌الملل معاصر عمل می‌کند. ایالات متحده با بهره‌مندی از ظرفیت‌های گسترده در حوزه‌های رسانه‌ای، آموزشی، فناورانه و سرگرمی، قدرت نرم خود را بر پایه جذابیت فرهنگ عامه، ارزش‌های لیبرال دموکراسی و توانایی تعیین دستورکار جهانی استوار ساخته است. نهادهایی چون هالیوود، دانشگاه‌های معتبر، شبکه‌های خبری بین‌المللی و غول‌های فناوری اطلاعات، به عنوان کانال‌های اصلی انتقال ارزش‌ها و سبک زندگی آمریکایی، نقش تعیین‌کننده‌ای در گسترش نفوذ فرهنگی این کشور ایفا می‌کنند. جامعه‌شناسانی چون جورج ریتزر، پدیدهٔ مک‌دونالدیسم را به‌عنوان نماد بارز فرایند همسان‌سازی فرهنگی و عقلانی‌سازی ابزاری در چارچوب قدرت نرم آمریکا معرفی می‌کنند که با تأکید بر کارایی، پیش‌بینی‌پذیری و قابلیت کنترل، الگوهای مصرف و سبک زندگی را در سطح جهانی یکدست می‌سازد. این فرایند که از صنعت فست‌فود فراتر رفته و به حوزه‌های بانکی، معماری، سرگرمی و حتی ساختارهای اجتماعی و نظام‌های فکری تسری یافته، نشان‌دهندهٔ توانایی آمریکا در بسط هنجارهای فرهنگی خود به عنوان معیارهای جهانی است.

گفتمان افول آمریکا

در نظام بین‌الملل معاصر، با وجود برتری‌های نسبی ایالات متحده در حوزه‌های نظامی، اقتصادی و فرهنگی، شاهد شکل‌گیری گفتمان‌های انتقادی گسترده‌ای دربارهٔ افول قدرت و کاهش نفوذ این کشور است. این نقدها از دو سمت بررسی شده است: نخست، تحلیل‌های درونی که بر بحران‌های ساختاری، ناکارآمدی‌های نظام سیاسی، کاهش انسجام اجتماعی و افول سرمایه‌های نرم‌افزاری آمریکا تأکید دارند و دوم، نقدهای بیرونی که به‌طور عمده از سوی رقبای ژئوپلیتیکی، اندیشمندان مکاتب رئالیسم و قدرت‌های نوظهور مطرح می‌شوند و بر جابه‌جایی تاریخی قدرت از غرب به شرق و شکل‌گیری نظم چندقطبیِ جدید صحه می‌گذارند.

سید علی خامنه‌ای، رهبر دوم جمهوری اسلامی ایران، با طرح مفهوم پیچ تاریخی، زوال هژمونی آمریکا را فرآیندی محتوم ناشی از تضادهای هنجاری، بحران‌های درونی جامعه آمریکا و فقدان مشروعیت لیبرال‌دموکراسی دانسته که منطبق بر سنت‌های تاریخی و آموزه‌های الهی است؛ تحولی که به باور او، پایان عصر تک‌قطبی و فروپاشی نظم لیبرال را با گسترش کانون‌های مقاومت در مناطقی چون غرب آسیا و شکل‌گیری نظمی چندقطبی رقم می‌زند. ربکا لیسنر، پژوهشگر ارشد سیاست خارجی و تیموتی اسنایدر، مورخ آمریکایی نیز رویکرد سیاست خارجی ایالات متحده در جنگ رمضان را ذیل مفهوم «خودکشی ابرقدرت» تبیین می‌کنند. از منظر آنان، بسته‌شدن تنگه هرمز از طریق ابزارهای نامتقارن، ضمن تثبیت اهرم فشار بازدارنده برای جمهوری اسلامی ایران، تردید متحدان منطقه‌ای نسبت به چتر امنیتی واشینگتن را افزایش داد.

از دیدگاه اندیشمندانی چون کنت والتز، جوزف نای، فرید زکریا، زبیگنیو برژینسکی، رابرت پیپ، آلفرد مک‌کوی، پاتریک بوچانان، گیدون راشمن، ارگانسکی و گیلپین، جان ایکنبری، میشل کاکس، میخائیل هاجز و نوآم چامسکی، آمریکا با چالش‌های ساختاری و راهبردی متعددی روبه‌روست: هزینه‌های سرسام‌آور مداخلات نظامی، بحران‌های اقتصادی و بدهی‌های فزاینده، نابرابری درآمدی، ناکارآمدی نظام آموزشی، تصلب سیاسی و فرسایش سرمایه‌های نرم‌افزاری، توان این کشور را برای حفظ هژمونی جهانی به‌شدت کاهش داده است. این دیدگاه‌ها به‌طور مشترک بر جابه‌جایی قدرت از غرب به شرق، رشد سریع چین و قدرت‌های نوظهور، شکل‌گیری نظم چندقطبی و کاهش توانایی آمریکا در شکل‌دهی به نظم جهانی تأکید دارند؛ هرچند برخی همچون نای، افول را نسبی و نه مطلق ارزیابی می‌کنند.

جنگ‌ها

داخلی

جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵م) نقطه عطفی در تاریخ ایالات متحده محسوب می‌شود که در پی تنش‌های طولانی میان ایالت‌های برده‌دار و مخالفان برده‌داری، با جدایی یازده ایالت جنوبی و تشکیل ایالات مؤتلفه آغاز شد. این درگیری که ریشه در اختلافات عمیق بر سر نهاد برده‌داری، حقوق ایالت‌ها و توسعه سرزمینی داشت، با حدود ۶۲۰٬۰۰۰ تا ۷۵۰٬۰۰۰ کشته نظامی، پرهزینه‌ترین و خونین‌ترین جنگ تاریخ آمریکا محسوب می‌شود. نیروهای اتحادیه با برخورداری از برتری جمعیتی، صنعتی و مالی، سرانجام در بهار ۱۸۶۵م بر ایالت‌های جنوبی پیروز شدند و با تصویب متمم سیزدهم قانون اساسی در دسامبر ۱۸۶۵م، نظام برده‌داری به‌طور رسمی لغو گردید. این جنگ با آزادی حدود چهار میلیون برده و تحولات عمیق اقتصادی و اجتماعی، از جمله تخریب گسترده زیرساخت‌های جنوب و کاهش ۶۰درصدی ثروت این منطقه، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری ساختار سیاسی و اقتصادی نوین ایالات متحده ایفا کرد.

بین‌المللی

ایالات متحده از زمان تأسیس تاکنون در درگیری‌های نظامی متعددی مشارکت داشته است که هر یک با پیامدهای انسانی، اقتصادی و سیاسی گسترده‌ای همراه بوده است. در جنگ جهانی دوم، بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در ۱۹۴۵م منجر به مرگ حدود ۲۲۰ هزار نفر شد و این دو شهر را با ویرانی بی‌سابقه‌ای مواجه ساخت. جنگ ویتنام (۱۹۵۵–۱۹۷۵م) با حدود ۳ میلیون کشته در ویتنام، لائوس و کامبوج و همچنین بیش از ۵۸ هزار کشته نظامی آمریکایی همراه بود و هزینه‌های مالی سنگینی را به آمریکا تحمیل کرد. در قرن بیست و یکم، جنگ افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱م) با هزینه‌ای بالغ بر ۲ تا ۳ تریلیون دلار و تلفات نظامی آمریکایی بیش از ۲۴۰۰ نفر و جنگ عراق (۲۰۰۳–۲۰۱۱م) با حدود ۴۵۰۰ کشته نظامی آمریکایی و بیش از ۸۰۰ میلیارد دلار هزینه، از طولانی‌ترین و پرهزینه‌ترین مناقشات نظامی این کشور بوده‌اند. این درگیری‌ها همچنین موجب آوارگی میلیون‌ها نفر، تخریب زیرساخت‌ها و افزایش بی‌ثباتی سیاسی در مناطق مورد مناقشه شده‌اند و در مواردی نظیر افغانستان و عراق، با وجود تغییرات اولیه، ثبات پایدار حاصل نشده و بازگشت گروه‌های پیشین به قدرت یا شکل‌گیری گروه‌های جدید و چالش‌های امنیتی را به همراه داشته است.

حمله به جمهوری اسلامی ایران

نوشتار اصلی: جنگ رمضان

در ۹ اسفند ۱۴۰۴ش ایالات متحده و اسرائیل حملات هوایی گسترده‌ای را علیه تأسیسات نظامی و دولتی ایران آغاز کردند که منجر به کشته‌شدن سید علی خامنه‌ای، رهبر وقت ایران، و شماری از فرماندهان ارشد نظامی شد. این حملات که بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد و خارج از چارچوب حق دفاع مشروع صورت گرفت، مصداق بارز توسل یکجانبه به زور و نقض آشکار اصل منع استفاده از زور مقرر در ماده ۲(۴) منشور ملل متحد و حاکمیت ملی ایران ارزیابی می‌شود. ایران در پاسخ، تنگه هرمز را بست و حملات موشکی و پهپادی گسترده‌ای به اسرائیل و پایگاه‌های آمریکا در منطقه انجام داد. این جنگ از یک درگیری نظامی صرف فراتر رفت و به اختلال در چهار حوزه کلیدی انرژی، غذا، داده و آب انجامید. آژانس بین‌المللی انرژی آن را «بزرگ‌ترین اختلال تاریخ در عرضه جهانی انرژی» توصیف کرد و افزایش قیمت انرژی موجب رشد همزمان قیمت غذا و کود و فشار تورمی گسترده در سطح جهان شد. همچنین در جریان جنگ دوازده‌روزه اسرائیل علیه ایران، در ۱ تیر ۱۴۰۴ش ایالات متحده با تأمین اطلاعات و پشتیبانی هوایی، در بمباران مراکز هسته‌ای ایران مشارکت داشت و به‌همراه اسرائیل، تأسیسات فردو، نطنز و اراک را هدف حملات سایبری و هوایی قرار داد.

از منظر حقوقی، این اقدامات افزون بر نقض اصل منع توسل به زور، بر اساس قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل در تعریف تجاوز، به‌دلیل محاصرهٔ دریایی ایران و استفاده از خاک برخی کشورها برای حمله به ایران، مصداق اقدامات تجاوزکارانه محسوب می‌شود. در چارچوب حقوق کیفری بین‌المللی، این حملات می‌تواند مصداق «جنایت تجاوز» موضوع اصلاحات کامپالا (۲۰۱۰) اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی باشد و به‌دلیل نقض قواعد حقوق بشردوستانه بین‌المللی، از جمله حمله عمدی به غیرنظامیان و عدم تفکیک میان اهداف نظامی و غیرنظامی، اتهام «جنایت جنگی» را نیز برای مقامات سیاسی و نظامی عالی‌رتبه دخیل در تصمیم‌گیری یا اجرای آن مطرح سازد. در کنار مسئولیت کیفری فردی، مسئولیت بین‌المللی دولت‌های متجاوز نیز مطرح است که پیامدهای آن شامل توقف رفتار متخلفانه، تضمین عدم تکرار و جبران کامل خسارات وارده می‌شود. به باور تحلیلگران، این تجاوز، ضربه‌ای مهلک به منشور سازمان ملل و حقوق بین‌الملل وارد کرده و تضعیف اصل منع توسل به زور و سکوت در برابر آن، زمینه‌ساز گسترش بی‌ثباتی و استفاده از زور در روابط بین‌المللی خواهد بود.

زیرساخت‌های شهری و ارتباطی

زیرساخت‌های حمل‌ونقل

جاده‌ای: ایالات متحده دارای گسترده‌ترین شبکه بزرگراه‌های بین‌ایالتی در جهان است که با حدود ۷۶ هزار و ۳۳۴ کیلومتر بزرگراه اصلی، شهرها و ایالت‌های مختلف را به یکدیگر متصل می‌کند. این شبکه که از دهه ۱۹۵۰م با حمایت دولت فدرال توسعه یافته است، نقش اصلی را در جابجایی بار و مسافر ایفا می‌کند.

ریلی: ایالات متحده با ۲۵۰٬۰۰۰ کیلومتر خطوط ریلی، بزرگ‌ترین شبکه حمل‌ونقل ریلی جهان را در اختیار دارد. این شبکه شامل خطوط باربری خصوصی و خطوط مسافری است که توسط شرکت آمتراک اداره می‌شود. در کلان‌شهرهای این کشور، شبکه‌های قطار شهری و مترو نقش قابل‌توجهی در جابه‌جایی روزانه شهروندان دارند. سیستم حمل‌ونقل ریلی شیکاگو، که از ۱۸۹۷م آغاز به کار کرده، قدیمی‌ترین نمونه محسوب می‌شود و تا پیش از ۱۹۴۷م توسط شرکت‌های خصوصی اداره می‌شد؛ اما از آن سال با راه‌اندازی قطارهای زمینی و ترامواهای شهری به یک سیستم عمومی تبدیل شد و در حال حاضر سالانه حدود ۲۳۸٫۶ میلیون مسافر را با هشت خط پوشش می‌دهد. همچنین سیستم متروی نیویورک با ۴۷۲ ایستگاه، بزرگ‌ترین شبکه از نظر تعداد ایستگاه در جهان محسوب می‌شود و با خدمات‌رسانی ۲۴ ساعته، شهرهای مجاور لانگ‌آیلند و نیوجرسی را نیز تحت پوشش خود قرار می‌دهد.

هوایی: ایالات متحده تا ۲۰۲۵م با بیش از ۱۶ هزار فرودگاه بزرگ‌ترین شبکه هوایی جهان را در اختیار دارد و چهار فرودگاه از ده فرودگاه پرترافیک جهان در این کشور است. فرودگاه هارتسفیلد-جکسون آتلانتا با ۱۰۶٫۳ میلیون مسافر در صدر فهرست جهانی قرار دارد و از ۱۹۹۸م به جز سال ۲۰۲۰م شلوغ‌ترین فرودگاه جهان بوده است. فرودگاه دالاس فورت ورث با ۸۵٫۷ میلیون مسافر در رتبه چهارم، فرودگاه شیکاگو اوهر با ۸۴٫۸ میلیون مسافر در رتبه ششم، و فرودگاه دنور با ۸۲٫۴ میلیون مسافر در رتبهٔ دهم جهان قرار گرفته‌اند. شیکاگو اوهر که برای یک ربع قرن شلوغ‌ترین فرودگاه جهان بود، همچنان با بیش از ۸۶۰ هزار نشست و برخاست در ۲۰۲۵م رکورد بیشترین تعداد پرواز را در اختیار دارد.

دریایی: حمل‌ونقل دریایی و زیرساخت‌های بندری در ایالات متحده به تسهیل تجارت بین‌المللی و انتقال کالا در زنجیره‌های تأمین داخلی کمک می‌کنند. بنادر اصلی این کشور، از جمله لس‌آنجلس، لانگ‌بیچ، نیویورک و نیوجرسی، هیوستون و ساوانا، با برخورداری از موقعیت جغرافیایی، دسترسی به شبکه‌های ریلی و جاده‌ای و وجود تأسیسات مرتبط، بخش قابل‌توجهی از محموله‌های کانتینری و فله را جابه‌جا می‌کنند. بهره‌گیری از تجهیزات مدرن و سیستم‌های دیجیتالی در این بنادر، به مدیریت جریان بار و تنظیم زمان عملیات کمک کرده است.

زیرساخت‌های انرژی و شبکه برق

شبکه برق ایالات متحده شامل بیش از ۷٬۳۰۰ نیروگاه، نزدیک به ۱۶۰٬۰۰۰ مایل خطوط انتقال فشار قوی و میلیون‌ها مایل خطوط توزیع است که ۱۴۵ میلیون مشتری را پوشش می‌دهد. این شبکه از سه ارتباط متقابل اصلی شامل شرقی، غربی و تگزاس تشکیل شده است که به‌طور عمده مستقل از یکدیگر عمل می‌کنند. برق با استفاده از منابع مختلف از جمله گاز طبیعی، زغال‌سنگ، هسته‌ای و منابع تجدیدپذیر تولید می‌شود. در حال‌حاضر این شبکه با افزایش چشمگیر مصرف ناشی از توسعه مراکز داده و فناوری‌های هوش مصنوعی مواجه شده است. بر اساس گزارش‌ها، بیش از ۷۰درصد از درخواست‌های اتصال به شبکه در آمریکا به‌دلیل محدودیت ظرفیت لغو می‌شوند و پیش‌بینی می‌شود نیمی از پروژه‌های برنامه‌ریزی‌شده مراکز داده در ۲۰۲۶م به اجرا درنیایند.

زیرساخت‌های ارتباطات و فناوری اطلاعات

زیرساخت مخابراتی ایالات متحده به‌عنوان ستون فقرات جامعه مدرن، شامل شبکه‌های فیبر نوری، دکل‌های سلولی، سیستم‌های ماهواره‌ای و مراکز داده است که امکان ارتباطات صوتی، داده و ویدیو را برای افراد و کسب‌وکارها فراهم می‌آورد. این زیرساخت گسترده، طیف متنوعی از نیازها را از خدمات تلفنی پایه در مناطق روستایی تا اینترنت پرسرعت در مراکز شهری پوشش می‌دهد. در سال‌های اخیر، با وجود پیشرفت در گسترش دسترسی به اینترنت پرسرعت و استقرار شبکه‌های 5G شکاف دیجیتال میان مناطق شهری و مناطق روستایی همچنان یکی از ویژگی‌های بارز این زیرساخت به‌شمار می‌رود. شبکه‌های فیبر نوری به‌عنوان استاندارد طلایی برای اتصالات پرسرعت در حال گسترش هستند و شرکت‌های مخابراتی بزرگ نیز سرمایه‌گذاری قابل‌توجهی در توسعه شبکه‌های 5G انجام داده‌اند.

نمادهای ایالات متحده آمریکا

ایالات متحده آمریکا دارای نمادهای ملی متعددی است که هر یک بازتاب‌دهنده ارزش‌های بنیادین این کشور از جمله آزادی، برابری، استقلال و مقاومت در برابر دشواری‌ها هستند. این نمادها که از پرچم و سرود ملی گرفته تا بناهای تاریخی و نشان‌های رسمی را در بر می‌گیرند، هویت جمعی و میراث فرهنگی مشترک آمریکایی‌ها را شکل داده و پیوندی میان گذشته و حال این ملت برقرار می‌کنند. پانزده نماد برجسته ملی آمریکا در زیر آمده است:

• پرچم آمریکا: دارای سیزده نوار قرمز و سفید و پنجاه ستاره سفید بر زمینه آبی که نماینده ایالات و مستعمرات اولیه است و در سال ۱۷۷۷م به تصویب رسید.
• یادبود واشینگتن: بنایی به شکل ابلیسک به ارتفاع ۱۶۹ متر که بلندترین سازه سنگی جهان است و به افتخار جرج واشینگتن ساخته شده است.
• ناقوس آزادی: ناقوسی تاریخی در فیلادلفیا که در ۸ ژوئیه ۱۷۷۶م برای اعلام استقلال به صدا درآمد و بعدها نماد مبارزه با برده‌داری شد.
• گل رز: در سال ۱۹۸۶م به عنوان گل ملی آمریکا تعیین شد و نمایانگر عشق، صلح و وفاداری است.
• قانون اساسی: سند بنیادین نظام حقوقی آمریکا که در سال ۱۷۸۷م تدوین شد و شامل منشور حقوق برای تضمین آزادی‌های شهروندان است.
• کوه راشمور: مجسمه عظیم با چهره چهار رئیس‌جمهور تأثیرگذار آمریکا که نماد رهبری و ایستادگی ملی است.
• سرود ملی (پرچم پرستاره): بر اساس شعر فرانسیس اسکات کی در سال ۱۸۱۴م سروده شد و در سال ۱۹۳۱م به‌عنوان سرود ملی تعیین گردید.
• منشور حقوق: ده متمم نخست قانون اساسی که آزادی بیان، مذهب، اجتماعات و حقوق متهمان را تضمین می‌کند.
• عمو سام: شخصیت نمادین دولت آمریکا که تجسم میهن‌پرستی و وفاداری به ارزش‌های آمریکایی است.
• کاخ سفید: اقامتگاه و محل کار رسمی رئیس‌جمهور آمریکا که از سال ۱۸۰۰م تاکنون مورد استفاده است.
• عقاب طاس: پرنده ملی آمریکا که از سال ۱۷۸۲م بر نشان بزرگ کشور نقش بسته و نماد آزادی و قدرت است.
• سوگند وفاداری: قسم برای اعلام وفاداری به پرچم و جمهوری آمریکا که در سال ۱۸۹۲م سروده شد.
• یادبود لینکلن: بنایی در واشینگتن دی‌سی که به افتخار آبراهام لینکلن، نماد اتحاد ملی و الغای برده‌داری ساخته شده است.
• نشان بزرگ: مهر رسمی ایالات متحده با طرح عقاب طاس و هرم ناتمام که نماد قدرت، صلح و نظارت الهی است.
• مجسمه آزادی: مجسمه‌ای در بندر نیویورک که در سال ۱۸۸۶م از سوی فرانسه هدیه داده شد و نماد آزادی و استقبال از مهاجران است.

تعطیلات رسمی

• روز سال نو (۱ ژانویه): آغاز سال جدید در تقویم میلادی که با گردهمایی‌های خانوادگی و دوستانه همراه است.
• روز مارتین لوتر کینگ جونیور (سومین دوشنبه ژانویه): به پاسداشت رهبر جنبش حقوق مدنی در آمریکا و تلاش‌های وی برای پایان دادن به تبعیض نژادی.
• روز یادبود (آخرین دوشنبه ماه مه): به بزرگداشت پرسنل نظامی آمریکایی که در جنگ‌ها جان باخته‌اند، اختصاص دارد.
• جون‌تینث (۱۹ ژوئن): سالگرد پایان رسمی برده‌داری در ایالات متحده در ۱۸۶۵م.
• روز استقلال (۴ ژوئیه): سالروز اعلام استقلال ایالات متحده از بریتانیا که با آتش‌بازی و جشن‌های عمومی همراه است.
• روز کارگر (اولین دوشنبه سپتامبر): به پاسداشت جنبش کارگری و سهم کارگران در پیشرفت اقتصادی کشور.
• روز کهنه‌سربازان (۱۱ نوامبر): به تجلیل از کهنه‌سربازان بازنشسته ارتش ایالات متحده.
• روز شکرگزاری (چهارمین پنجشنبه نوامبر): تعطیلاتی برای گردهم‌آیی خانوادگی و صرف شام سنتی به منظور سپاسگزاری از نعمت‌ها.
• روز کریسمس (۲۵ دسامبر): جشن تولد حضرت عیسی که با آداب و رسوم مذهبی، رژه، تزئینات و موسیقی همراه است.

گردشگری

جاذبه‌ها

ایالات متحده آمریکا با دارا بودن تنوع چشم‌اندازهای طبیعی و میراث فرهنگی، یکی از مقاصد مهم گردشگری در جهان محسوب می‌شود. جاذبه‌های این کشور شامل پارک‌های ملی با مناظر زمین‌شناسی منحصربه‌فرد، آثار تاریخی مرتبط با استقلال و هویت ملی، بناهای یادبود و موزه‌های در سطح بین‌المللی است. پارک‌های ملی همچون یلوستون، گرند کنیون و یوسمیتی به دلیل پدیده‌های طبیعی و تنوع زیستی، سالانه پذیرای میلیون‌ها بازدیدکننده هستند. آثار فرهنگی و تاریخی مانند مجسمه آزادی، تالار استقلال و محوطه‌های باستانی، روایت‌هایی از تحولات سیاسی و اجتماعی این کشور را ارائه می‌دهند. شهرهایی همچون واشینگتن، نیویورک و سانفرانسیسکو با بناهای شاخص و موزه‌های معروف، بخش دیگری از جاذبه‌های گردشگری را تشکیل می‌دهند. زیرساخت‌های گردشگری در این کشور شامل هتل‌ها، مراکز بازدید و شبکه حمل و نقل گسترده، امکان دسترسی آسان به این جاذبه‌ها را فراهم کرده است.

آمار و روندها

صنعت گردشگری ایالات متحده، پس از کاهش چشمگیر ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹، روندی صعودی در پیش گرفته است. آمارها نشان می‌دهد که تعداد گردشگران بین‌المللی از ۱۹٫۲ میلیون نفر در سال ۲۰۲۰م به ۷۲٫۳۹ میلیون نفر در سال ۲۰۲۴م افزایش یافته و هزینه‌های آنان در این سال به رقم بی‌سابقه ۲۵۳٫۹ میلیارد دلار رسیده که نسبت به سال قبل از آن ۲۸درصد رشد داشته است. منابع اصلی گردشگران ورودی به این کشور، به ترتیب کانادا، مکزیک و کشورهای اروپایی نظیر انگلستان و آلمان هستند و بخش عمده سفرها با اهداف تفریحی و تجاری صورت می‌پذیرد. فصل تابستان به عنوان اوج سفر، با ازدحام جمعیت و هزینه‌های بالاتر همراه است، هرچند مناطق مختلف کشور دارای فصول اوج متفاوتی متناسب با شرایط اقلیمی خود می‌باشند. ایالت‌های نیویورک، فلوریدا و کالیفرنیا به ترتیب پربازدیدترین مقاصد گردشگری کشور هستند و کلان‌شهر نیویورک با جذب نزدیک به ۹ میلیون گردشگر خارجی در صدر فهرست شهرها قرار دارد.

آثار دربارهٔ ایالات متحده آمریکا

کتاب

پژوهش‌های مرتبط با ایالات متحده را که در قالب کتاب انجام شده، به چهار دسته کلی تقسیم کرده‌اند: برخی آثار با رویکردی معرفتی و عمومی، به شناخت جامعه، ساختار سیاسی و فرهنگ آمریکا اختصاص دارند. بعضی پژوهش‌ها با نگاهی تحلیلی و تاریخی، به واکاوی رویدادهای بنیادین و زمینه‌های شکل‌گیری نظام این کشور می‌پردازند. گروه دیگری از کتاب‌ها با رویکردی انتقادی، بر ناکارآمدی‌های نهادهای داخلی، بحران‌های اجتماعی و پیامدهای مداخله‌های نظامی و اطلاعاتی آمریکا در سایر مناطق تمرکز دارند. دسته چهارم نیز شامل آثار ادبی و داستانی است که با بهره‌گیری از زبان روایی و طنز، تأثیرات فرهنگی و اجتماعی حضور آمریکا در جوامع دیگر، از جمله ایران، را بازنمایی می‌کنند.

فیلم‌های سینمایی

فیلم‌های سینمایی که با موضوع ایالات متحده تولید شده‌اند، عمدتاً توسط صنعت عظیم هالیوود در داخل این کشور ساخته می‌شوند، اگرچه در برخی از پروژه‌های تاریخی، همکاری‌های مشترک با استودیوهای بریتانیایی یا استرالیایی نیز دیده می‌شود. در یک دسته‌بندی کلی، این آثار سینمایی به دو رویکرد اصلی قابل تقسیم هستند. رویکرد نخست به بازخوانی رویدادهای بنیادین تاریخ این کشور، به‌ویژه جنگ داخلی و دوران استعمار، اختصاص دارد؛ آثاری که در بستر نبردهای سرنوشت‌ساز، به موضوعاتی همچون الغای برده‌داری، سرنوشت قبایل بومی و شکل‌گیری هویت ملی می‌پردازند و از حماسه‌پردازی جنگی تا رویکردهای ضدجنگ و انسان‌گرایانه را در بر می‌گیرند. برای نمونه، فیلم «لینکلن» محصول ۲۰۱۲م آمریکا، تمرکز خود را بر تلاش‌های آبراهام لینکلن برای پایان‌دادن به برده‌داری در خلال جنگ داخلی می‌گذارد، و فیلم «آخرین موهیکان» محصول ۱۹۹۲م در بستر مناقشات استعماری بریتانیا و فرانسه در قرن هجدهم، سرنوشت تلخ قبایل بومی آمریکا را به تصویر می‌کشد. رویکرد دوم به نقد و آسیب‌شناسی معضلات اجتماعی و سیاسی معاصر این کشور می‌پردازد و با عبور از روایت‌های رسمی، لایه‌های بحث‌برانگیز و پنهان جامعه آمریکایی نظیر نژادپرستی، افراط‌گرایی نئونازی و شکاف‌های عمیق طبقاتی و سیاسی را واکاوی می‌کند. از بارزترین نمونه‌های این رویکرد می‌توان به فیلم درام تاریخ مجهول آمریکا (American History X) محصول ۱۹۹۸م اشاره کرد که به بررسی ریشه‌های نژادپرستی و تأثیر مخرب آن بر فرد و خانواده می‌پردازد و همچنین فیلم «جنگ داخلی» (Civil War) محصول ۲۰۲۴م که با بهره‌گیری از یک فرضیه سیاسی، هرج‌ومرج و تفرقه‌های کنونی در آمریکای امروزین را به چالش می‌کشد.

مستند

مستندهای تولیدشده دربارهٔ ایالات متحده، برخلاف فیلم‌های سینمایی که گاه نگاهی حماسی دارند، ماهیتی انتقادی، ژورنالیستی و تحلیلی دارند. این آثار اغلب توسط شبکه‌های تلویزیونی مستقل و مستندسازان آمریکایی مانند اچ‌بی‌او و پی‌بی‌اس و همچنین برخی کمپانی‌های بین‌المللی تولید می‌شوند. تمرکز اصلی این مستندها بر افشای زوایای تاریک و کمتر دیده‌شده از واقعیت‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی آمریکای معاصر است. در یک دسته‌بندی محتوایی، این مستندها به‌طور عمده به دو محور اصلی می‌پردازند. محور نخست، بحران‌های اجتماعی و سلامت عمومی است؛ جایی که مستندسازان به آسیب‌شناسی پدیده‌های فراگیری همچون بی‌خانمانی گسترده، همه‌گیری اعتیاد و فشار روانی ناشی از نابرابری‌های اقتصادی می‌پردازند و ناکارآمدی نهادهای دولتی را در حل این معضلات به چالش می‌کشند. مستند سیاتل در حال مرگ است محصول آمریکا، نمونه‌ای شاخص از این رویکرد است که بحران اجتماعی شهر سیاتل را به‌عنوان نمادی از شکست ساختارهای حمایتی به تصویر می‌کشد. محور دوم نیز به نگاه انتقادی به قدرت، سیاست خارجی و رقابت‌های ژئوپلیتیک ایالات متحده اختصاص دارد؛ در این دسته، مستندهایی با بررسی هزینه‌های هنگفت نظامی، چالش‌های فضایی و نقش این کشور در معادلات جهانی ساخته می‌شوند. برای مثال، مستند «مبارزه برای فضا» با نگاهی انتقادی به هزینه‌های کلان و چالش‌های راهبردی برنامه‌های فضایی آمریکا پرداخته است.

منابع

• «آشنایی با روزشمار بحران و مسدود شدن تنگه هرمز». همشهری آنلاین. ۲۲ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «آمریکا چگونه به یک ابرقدرت جهانی تبدیل شد؟». وب‌سایت حقایق آمریکا. دریافت‌شده در ۲۴ شهریور ۱۴۰۵.
• «آمریکا در دو قرن اخیر با کدام کشورها جنگیده است؟». پایگاه خبری الف. ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• «از قاهره تا نیویورک؛ گشتی در میان متروهای بزرگ‌ترین شهرهای دنیا». وب‌سایت خبر فوری. ۲۷ آذر ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «استانداردهای دوگانه غرب در مورد دموکراسی!». وب‌سایت مجله جنوب جهانی. ۱ آوریل ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «استراتژی جدید ترامپ در مقابل ایران به روایت آتلانتیک». وب‌سایت روزنامه دنیای اقتصاد. ۲۲ مرداد ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «افت رشد اقتصادی آمریکا». وب‌سایت روزنامه دنیای اقتصاد. ۱۰ مرداد ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «افشای حقوق بشر آمریکایی؛ روایت تمدنی یک تناقض». خبرگزاری تسنیم. ۳۰ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «الگوی آمریکا برای تحقیر رژیم پهلوی در عرصه بین‌الملل». مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۱۵ بهمن ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا ۲۰۲۴». وب‌سایت یورو نیوز. ۹ نوامبر ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «امریکا از ۶۶ سازمان و نهاد بین‌المللی خارج می‌شود». وب‌سایت دویچه‌وله. ۱۸ دی ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• امیرخانی، خدیجه (۱۳۹۳). شلیک کن و فراموش نکن! (سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو وینسنس آمریکا). تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
• «ایران و آمریکا پس از انقلاب اسلامی؛ آمریکاستیزی و دیپلماسی تروریستی». وب‌سایت هابلیان. ۲۰ آبان ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «بازخوانی حقوق بین‌المللی حملهٔ وینسنس به هواپیمای مسافربری ایران». خبرگزاری فارس. ۱۴ تیر ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
• «بحران سدهای آمریکا؛ از نابودی رودخانه‌ها تا جنبش تخریب». خبرگزاری ایمنا. ۲۰ آذر ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• «برای شناخت بهتر آمریکا چه کتابی بخوانیم؟». وب‌سایت دیگران. ۱۷ آبان ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «بررسی ابعاد حقوقی اقدام نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران». خبرگزاری مهر. ۲۰ اسفند ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۴ شهریور ۱۴۰۵.
• «بررسی استانداردهای دوگانه هسته‌ای آمریکا در غرب آسیا از دریچه حقوق بین‌الملل». خبرگزاری میزان. ۵ مرداد ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «برتری مطلق جهانی آمریکا با ۲۵۰ هزار کیلومتر ریل». وب‌سایت تین نیوز. ۲۴ فروردین ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «بررسی کتاب‌هایی با موضوع جنگ و دخالت‌های آمریکا». خبرگزاری ایرنا. ۱۶ اسفند ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «بهترین سیستم‌های حمل‌ونقل ریلی در جهان». خبرگزاری ایمنا. ۸ آبان ۱۴۰۱. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «بیانیه وزارت خارجه در پی تجاوز نظامی آمریکا به خاک ایران؛ جهان نباید فراموش کند که…». خبر آنلاین. ۱ تیر ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «تاثیر استانداردهای دوگانه در سیاست خارجی آمریکا بر وضعیت اقلیت‌ها در جهان». خبرگزاری میزان. ۲۰ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «تاثیر سیاست‌های ترامپ بر روابط آمریکا و اروپا». خبرگزاری فارس. ۱ بهمن ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۱۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «تاریخ مجهول آمریکا». وب‌سایت فجر فیلم. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «تحریم‌های یکجانبه ایالات متحده مصداق بارز تروریسم اقتصادی است». مرکز تحقیقات اخلاق و حقوق پزشکی. ۱۸ تیر ۱۳۹۸. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «ترامپ و بازآرایی نفوذ واشینگتن در آمریکای لاتین؛ پاداش به همسوها، فشار بر مخالفان». خبرگزاری ایرنا. ۴ شهریور ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۱۳ شهریور ۱۴۰۵.
• «تفاوت تجارت بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان با آمریکا و چین+ اینفوگرافیک». وب‌سایت تجارت نیوز. ۱۴ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «جنبه‌های حقوقی جنگ رمضان از منظر حقوق داخلی و بین‌الملل». وب‌سایت اقتصاد بومی. ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
• حجت شمامی، رضا (۱۳۸۷). «افول هژمونی آمریکا در مقابله با ایران، روسیه و چین». پرتال جامع علوم انسانی. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «حقوق‌بشر آمریکایی؛ روایتی از استانداردهای دوگانه و قربانیان فراموش‌شده». خبرگزاری ایسنا. ۶ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
• حمیدی‌نیا، حسین (۱۳۸۱). ایالات متحد آمریکا. تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه.
• حیدرقلی‌زاده، جعفر؛ جلالی، محمود؛ رئیسی، لیلا (۱۴۰۴). «تحریم‌های یکجانبه مصداق تروریسم اقتصادی در حقوق بین‌الملل». مطالعات حقوق عمومی. پنجاوپنج (۴۲): ۱۲۶۱–۱۲۷۹.
• خورشیدی، ناصر؛ یوسفی جویباری، محمد؛ کریمی، سعید (۱۳۹۶). «مبانی تاریخی و نظری سیاست خارجی ایالات متحده امریکا». پژوهشنامه تاریخ (۴۷): ۹۱–۱۱۲.
• «جنبش اشغال وال استریت چه بود؟ چه شد؟ و چشم‌انداز آن چیست؟». خبرگزاری ایبنا. ۲۶ شهریور ۱۳۹۲. دریافت‌شده در ۱ مهر ۱۴۰۵.
• «جنگ رمضان و تهدید چهارگانه برای اقتصاد جهان». خبرگزاری مهر. ۱۳ فروردین ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «جزئیات حمله آمریکا و اسرائیل به ایران». خبرگزاری فرارو. ۹ اسفند ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «چگونه جنگ ایران، جایگاه ابرقدرتی آمریکا را زیر سؤال برد». وب‌سایت دویچه‌ولی. ۲۷ خرداد ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• «چگونگی بسط فرهنگ آمریکایی در جهان». خبرگزاری تسنیم. ۱۰ آذر ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• حضی‌نیا، ناصر (۱۴۰۲). «افول هژمونی آمریکا با تأکید بر بیانات آیت‌الله خامنه‌ای». مطالعات راهبردی انقلاب اسلامی (۳): ۲۵–۵۸.
• درگاهی، ملیحه (۱ مهر ۱۳۸۹). «دربارهٔ ایالات متحده (۳): تاریخ شهرنشینی». وب‌سایت انسان‌شناسی و فرهنگ. دریافت‌شده در ۱۵ شهریور ۱۴۰۵.
• «در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ / بخش بیست و نهم: اقتصاد ورزش آمریکا، رشد چشمگیر و ظرفیت‌های سرمایه‌گذاری عظیم». وب‌سایت تجارت نیوز. ۵ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• دهشیری، محمدرضا (۱۳۹۷). «افول قدرت نرم آمریکا؛ دلایل و پیامدها». مطالعات قدرت نرم. هشتم (۱۹): ۳۵–۶۸.
• «راهبرد آمریکا برای تنش‌آفرینی در آسیا-اقیانوسیه». وب‌سایت شورای راهبردی روابط خارجی. ۷ بهمن ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۱۳ شهریور ۱۴۰۴.
• «رسانه‌های آمریکا». وب‌سایت حقیقت آمریکا. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «زمینه‌ها و اهداف حمله نظامی آمریکا به طبس». مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• «ساختار نظام سیاسی در ایالات متحده آمریکا چگونه است؟». وب‌سایت حقایق آمریکا. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «سیاست خارجی ایالات‌متحده در آمریکای لاتین؛ دولت دونالد ترامپ». خبر آنلاین. ۳ اردیبهشت ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۱۲ شهریور ۱۴۰۵.
• شاه‌قاسمی، احسان (۱۴۰۰). «تبعیض نژادی در ایالات متحده، یک بررسی میدانی». مطالعات راهبردی آمریکا (۲).
• «شبکه برق آمریکا در آستانه فروپاشی قرار گرفت». خبرگزاری ایسنا. ۱۷ تیر ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «شلوغ‌ترین فرودگاه‌های جهان در سال ۲۰۲۵ را بشناسید». خبرگزاری فرارو. ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «طرح سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیارد دلاری غول‌های فناوری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی در آمریکا». بی‌بی‌سی. ۳ بهمن ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• فضائیلی، مصطفی (۱۳۹۹). «ترور سردار سلیمانی از منظر حقوق بین‌الملل توسل به زور». پژوهش تبطبقی حقوق اسلام و غرب. هفتم (۲۴): ۱۵۱–۱۸۸.
• «قانون اساسی امریکا». وب‌سایت مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی. دریافت‌شده در ۱۲ شهریور ۱۴۰۵.
• «کار در فرهنگ آمریکایی». خبرگزاری فرارو. ۸ آبان ۱۴۰۲. دریافت‌شده در ۱ مهر ۱۴۰۵.
• «کدام برند برای کدام شرکت است؟ / نقشه کامل مالکیت غول‌های خودروسازی جهان». وب‌سایت عصر ایران. ۱۶ مرداد ۱۴۰۵. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «کدام کشورها بزرگ‌ترین منابع طبیعی را دارند؟». وب‌سایت فرارو. ۷ فروردین ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «کدام کشورها بیشترین تعداد فرودگاه را دارند؟ / تعداد فرودگاه‌های ایران (اینفوگرافی)». وب‌سایت عصر ایران. ۱۰ مهر ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «کدام کشورها طولانی‌ترین شبکه آزادراهی جهان را دارند؟». وب‌سایت عصر ایران. ۸ آبان ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• کرامتی، محمد (۱۳۸۲). «نیم قرن شرارت؛ (نگاهی به اقدامات خصمانه آمریکا علیه ایران)». مطالعات ایرانی. هفدهم (۲۵): ۷۴–۸۷.
• «مروری بر جنایت‌های آمریکا، انگلیس و فرانسه در طول تاریخ». وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۲۲ دی ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• «مستندهای آمریکا». وب‌سایت حقیقت آمریکا. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «معرفی بهترین جاذبه‌های گردشگری آمریکا». وب‌سایت روزنامه دنیای اقتصاد. ۱۱ دی ۱۴۰۲. دریافت‌شده در ۱۴ شهریور ۱۴۰۵.
• «می‌توان انتظار داشت که افول هژمونی آمریکا همچنان ادامه یابد». مرکز مطالعات آمریکا. آوریل ۱۶, ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
• نعمتی، نورالدین (۱۳۹۱). «راهبرد ایالات متحده آمریکا و سیاست خارجی دولت ایران (1326-1320)». سیاست. چهل‌ودوم (۱): ۱۳۲۰–۱۳۲۶.
• «نگاهی انتقادی به دانشگاه هاروارد کتاب شد/ چرا دانشگاه‌های بزرگ هدف تحصیلات دوره کارشناسی را از دست داده‌اند». خبرگزاری ایبنا. ۱۵ آذر ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «نگاهی به ۵۰ شرکت برتر جهان از نظر ارزش بازار در سال ۲۰۲۵ (+ جدول)». وب‌سایت عصر ایران. ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «نگاهی کوتاه به برخی از آمارها و گزاره‌های کلیدی در خصوص مسئله دین و مذهب در آمریکا». وب‌سایت حقایق آمریکا. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «نهادهای بین‌المللی و نقش کلیدی آمریکا». وب‌سایت کانون رسانه و نمونه اخبار. ۲ مرداد ۱۴۰۴. دریافت‌شده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
• «هرچیزی که لازم است دربارهٔ آمریکا بدانیم؟». وب‌سایت روزنامه دنیای اقتصاد. ۱۴ آبان ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• یزدانی، عنایت‌الله؛ شیخون، احسان (۱۳۹۱). «قدرت نرم در سیاست خارجی آمریکا با تأکید بر پدیده فرهنگ». مطالعات قدرت نرم. دوم (۵): ۹۵–۱۲۰.
• «۱۰ بانک برتر آمریکا». وب‌سایت روزنامه دنیای اقتصاد. ۵ شهریور ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «10 بندر بزرگ و شلوغ در ایالات متحده». gb-freight. ۱۷ دسامبر ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۲۸ مرداد ۱۴۰۵.
• «۱۰ شرکت فضایی برتر که آینده صنعت فضایی را شکل می‌دهند». وب‌سایت ایران هوافضا. ۷ فروردین ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۱ مرداد ۱۴۰۵.
• «۱۰ فیلم جنگی استعماری برتر تاریخ سینما؛ از The Buccaneer تا The Nightingale(+عکس)». وب‌سایت عصر ایران. ۲۱ خرداد ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «12 کتاب برای آمریکاشناسی». وب‌سایت مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی. ۴ شهریور ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.
• «۷۲ جاذبه گردشگری آمریکای شمالی از معبد آزتک تا یلو استون». وب‌سایت حقیقت آمریکا. دریافت‌شده در ۱۴ شهریور ۱۴۰۵.
• «۱۵ فیلم برتر تاریخ سینما در مورد جنگ داخلی آمریکا». خبرگزاری فرارو. ۹ مهر ۱۴۰۳. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۴۰۵.

• «American Culture». shorelight. اوت ۱۱, ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «America's Cultural Role in the World Today». exploros. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «American Daily Life». tota.world. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «A Look at the American Literary Movements». online.eou. ژوئیه ۲۱, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «An Analysis of the U.S. Educational System». thesciencesurvey. مه ۹, ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «America is finally investing in Biotechnology & Biomanufacturing in a Big Way». invivobiosystems. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «American Society». encyclopedia. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «15 American Symbols Of Freedom». freedomandglory. ژوئن ۵, ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Best universities in the USA 2026». idp. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Class System». ebsco. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «Divorce Statistics: Over 115 Studies, Facts and Rates for 2024». WILKINSON & FINKBEINER. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Environment at a Glance: United States». oecd. ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «Executive Summary of the 2026 Index of U.S. Military Strength». heritage. مارس ۴, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «Family and kinship relations». American. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Family Structure in the U.S. | Definition, Types & Examples». study. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Federal government of the United States». ebsco. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «Maps of United States». worldatlas. ژانویه ۲۲, ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «Mass Shooting Factsheet». rockinst. اوت ۳, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Marriage Rate by State 2026». worldpopulationreview. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Native American History & Culture». indianyouth. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «Political Divisions of the United States». fandom. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «Religious Landscape Study». Pew Research Center. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «R&D Spending at Federally Funded R&D Centers Holds Steady in FY 2025». ncses.nsf. اوت ۲۰, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «Social Issues Americans Care About The Most». articles. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «USDA Ag Outlook: Farm Economy 'Making Progress' in 2026, But Headwinds Persist». agweb. فوریه ۱۹, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «The American Civil War». gilderlehrman. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «The MUSA Series». amsmusicology. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «The U.S. Educational System». educationusa. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «The U.S. Dollar's Role as a Reserve Currency». stlouisfed. فوریه ۲۵, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «The Climate of the United States». Blue Green Atlas. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «The Current State of America's Telecommunications Infrastructure». gp-radar. دریافت‌شده در ۱۵ اوت ۲۰۲۶.
• «The foundations of U.S. economic preeminence, 1945-2025». bushcenter. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «The Future of American Economic Power». carnegieendowment. ژوئن ۲۹, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «The Geography of the United States». bluegreenatlas. ۲ ژوئن ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «The United States-Africa Relations: From Superiority to Mutuality». researchgate.net. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «United States media guide». bbc. ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.
• «United States country profile». bbc. ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «United States». worldpopulationreview. ژانویه ۱, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «U.S. Electricity Grid & Markets». epa.gov. فوریه ۲۵, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱۵ اوت ۲۰۲۶.
• «U.S. judicial system». ebsco. دریافت‌شده در ۱۰ اوت ۲۰۲۶.
• «United States of America». capevale. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «United States history». Britannica Kids. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «United States Federal Government Resources: Departments and Agencies». guides.lib. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «U.S. Health Care from a Global Perspective, 2026». commonwealthfund. مه ۲۸, ۲۰۲۶. دریافت‌شده در ۱۵ اوت ۲۰۲۶.
• «United States». britannica. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «U.S. State». ebsco. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «U.S. State-Federal relations». ebsco. دریافت‌شده در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «United States Tourism Statistics». roadgenius. ۲ ژوئن ۲۰۲۵. دریافت‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
• «When Did the US Start Calling Itself "America," Anyway?». motherjones. ژوئیه ۴, ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱۲ اوت ۲۰۲۶.