نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا
| نام و مشخصات | |
|---|---|
| نام | نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا |
| نامهای دیگر | ارتش آمریکا |
| نوع و وضعیت | |
| نوع | نیروهای مسلح |
| حوزه فعالیت | دفاع ملی جنگافزار |
| سازمان مادر | وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا |
| سازمانهای وابسته | نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا نیروهای فضایی ایالات متحده آمریکا |
| نهاد ناظر | رئیسجمهور ایالات متحده آمریکا (فرمانده کل قوا) |
| وضعیت حقوقی | رسمی و دولتی |
| وابستگی | دولت ایالات متحده آمریکا |
| تأسیس و فعالیت سیاسی | |
| تأسیس | ۱۷۷۵م |
| موقعیت | |
| کشور | ایالات متحده آمریکا |
| مقر | پنتاگون |
| ساختار و عضویت | |
| تعداد اعضا | حدود ۱٬۳۴۶٬۴۰۰ نفر نیروی فعال |
| ساختار | شش شاخه اصلی و یازده فرماندهی رزمی یکپارچه |
| گرایش و اهداف | |
| اهداف | دفاع ملی و حفاظت از منافع راهبردی ایالات متحده آمریکا |
| منابع مالی | |
| بودجه | ۹۱۶ میلیارد دلار |
نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا؛ نهاد نظامی متشکل از شش شاخهٔ زمینی، دریایی، هوایی، تفنگداران دریایی، گارد ساحلی و فضایی آمریکا.
نیروهای مسلح آمریکا از شش شاخه زمینی، دریایی، هوایی، تفنگداران دریایی، گارد ساحلی و فضایی تشکیل شدهاند. این کشور بالاترین بودجه نظامی جهان را دارد و رئیسجمهور، فرمانده کل قوا است. آمریکا در جنگهای جهانی دوم، کره، ویتنام، افغانستان، عراق و ایران حضور داشته است، اما با وجود برخورداری از زرادخانه بزرگ تسلیحات متعارف و هستهای و پایگاههای متعدد خارجی، گزارشهای رسمی از کسری راهبردی مهمات این ارتش در جنگهای طولانی و بهویژه جنگ رمضان، ناکارآمدی هوش مصنوعی در پیشبینی حریف نامتقارن و بیاثر شدن جمینگ در برابر ناوبری جایگزین خبر میدهند.
معرفی
نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا که از شش شاخهٔ اصلی تشکیل شده است، از نظر امکانات، بودجه و شمار پرسنل، یکی از بزرگترین نیروهای نظامی در جهان محسوب میشود.[۱] این ارتش با جذب نیرو از میان داوطلبان، ریشه در جنگهای استقلال آمریکا از بریتانیای کبیر دارد و در رویدادهای تاریخی مهمی مانند جنگ جهانی دوم، جنگ کره، جنگ ویتنام، جنگ افغانستان و جنگ عراق حضور فعال داشته است.[۲] بودجهٔ این ارتش در ۲۰۲۶م بالغ بر ۹۱۶ میلیارد دلار بوده که بالاترین هزینهٔ نظامی در میان کشورهای جهان بهشمار میرود.[۳][۴] همچنین شمار نیروهای مسلح فعال این کشور در ۲۰۲۱م حدود ۱٬۳۴۶٬۴۰۰ نفر برآورد شده که ایالات متحده را از این حیث در جایگاه سوم جهان قرار داده است.[۵]
نیروهای مسلح آمریکا تنها بر پایه نیازهای فنی و راهبردی شکل نگرفتهاند، بلکه با نگاه مادیگرایانه و باور به برتری تمدنی غرب، قدرت خود را در جهان به کار میگیرد. پژوهشها میگویند مؤلفههایی مانند ناجی جهان بودن، مبارزه با شرارت و دفاع از ارزشهای جهانی، بیشترین تأثیر را در مداخلات نظامی ایالات متحده داشته است.[۶]
شاخههای اصلی
نیروهای مسلح آمریکا شش شاخه اصلی دارد:
- نیروی زمینی: در ۱۷۷۵م تأسیس شد و بزرگترین شاخه ارتش آمریکا است. حدود ۴۷۵ هزار نیروی فعال و ۱۹۱ هزار ذخیره دارد. مأموریتش تسلط بر میدان نبرد زمینی و شکست دشمن است و تجهیزاتی مانند تانک آبرامز، برادلی و بالگردهای آپاچی و بلکهاوک دارد.
- تفنگداران دریایی: در ۱۷۷۵م بهعنوان نیروی واکنش سریع و برونمرزی تأسیس شد. ۱۸۴ هزار فعال و ۳۹ هزار ذخیره دارد. در بحرانها، عملیات آبی‑خاکی، امنیت سفارتها و امداد و نجات نقش دارد.
- نیروی دریایی: در ۱۷۷۵م تأسیس شد. ۳۳۰ هزار فعال و ۵۹ هزار ذخیره دارد. مسئول حفاظت از آبراهها، آزادی ناوبری و نمایش قدرت در اقیانوسها است. ناوهای هواپیمابر، ناوشکنها و زیردریاییها را اداره میکند و پایگاههای اصلی این نیرو در بنادری مانند نورفولک، سن دیگو، پرل هاربر، ژاپن و ایتالیا قرار دارند.
- نیروی هوایی: در ۱۹۴۷م مستقل شد. ۳۲۷ هزار فعال و ۱۷۶ هزار ذخیره دارد. مسئول برتری هوایی، حملات استراتژیک، پشتیبانی هوایی و عملیات فضایی و سایبری است. این نیرو همچنین مسئولیت هواپیمای ریاستجمهوری (ایر فورس وان) را نیز بر عهده دارد.
- گارد ساحلی: در ۱۷۹۰م به دستور جورج واشینگتن تأسیس شد. ۵۶ هزار فعال و ۷ هزار ذخیره دارد. مسئول امنیت دریایی، اجرای قانون در دریا و جستوجو و نجات است. در زمان صلح زیر نظر وزارت امنیت داخلی و در زمان جنگ زیر نظر نیروی دریایی میرود.[۷][۸]
- نیروهای فضایی: در دسامبر ۲۰۱۹م تأسیس شد و مسئول سازماندهی، تجهیز و آموزش نیروها برای عملیات فضایی است. بر حفاظت از منافع آمریکا در فضا، ماهوارهها و بازدارندگی دشمنان متمرکز است.[۹][۱۰]
ساختار
در رأس نیروهای مسلح آمریکا، رئیسجمهور بهعنوان فرمانده کل قوا قرار دارد. وزارت دفاع در پنتاگون، عالیترین نهاد هماهنگکننده است و وزیر دفاع که مقامی غیرنظامی است، مستقیم به رئیسجمهور گزارش میدهد. سه وزارت تخصصی نیروی زمینی، دریایی و هوایی، چهار آژانس اطلاعاتی ملی و چندین نهاد دیگر ازجمله کالج ملی جنگ، زیر نظر وزارت دفاع فعالیت میکنند. عملیات نظامی در ارتش آمریکا توسط یازده فرماندهی رزمی یکپارچه هدایت میشود.[۱۱][۱۲]
درجهبندی بر پایه کد حقوقی از E-1 تا O-10 است و سه گروه داوطلب، افسر حکمدار و افسر کمیسیونشده را شامل میشود. نام درجات با کد یکسان در شاخهها متفاوت است؛ مثلاً Captain در ارتش و نیروی هوایی O-3 و در نیروی دریایی و گارد ساحلی O-6 است. بالاترین درجه معمولاً به رئیس ستاد یا فرمانده شاخه میرسد مانند ژنرال در ارتش، Admiral در نیروی دریایی و Commandant of the Marine Corps در تفنگداران دریایی. همچنین درجاتی چون Sergeant Major of the Army و Master Chief Petty Officer of the Navy مشاوران ارشد نیروها هستند.[۱۳]
نقش و جایگاه
نیروهای مسلح آمریکا تنها نهاد دفاع ملی نیستند، بلکه یکی از ارکان اصلی قدرت در این کشور به شمار میروند. پیوند نزدیک میان سیاستمداران، فرماندهان نظامی و سرمایهداران صنایع دفاعی، مثلثی از قدرت ساخته که تصمیمهای کلان راهبردی را به سمت اولویتهای نظامی در سیاست خارجی سوق میدهد. نظامیان در بالاترین سطوح تصمیمگیری حضور دارند؛ بسیاری از رؤسای جمهور، از جرج واشینگتن تا آیزنهاور، اندرو جکسون، اولیس گرانت و هری ترومن، پیشینه نظامی داشتند و شماری از سیاستگذاران ارشد نیز سابقه خدمت در نیروهای مسلح دارند. صنایع دفاعی و پژوهشهای علمی در خدمت اهداف نظامی نیز از ویژگیهای برجسته این ساختار است.[۱۴]
از سوی دیگر، این نیروها بر پایه اسناد راهبردی مانند استراتژی امنیت ملی و استراتژی دفاع ملی، با حضور در پایگاههای فرامرزی، رزمایشهای مشترک، همکاریهای امنیتی و آموزش متحدان، نفوذ واشینگتن را در جهان گسترش میدهند و دیپلماسی نظامی را برای بازدارندگی، ارسال پیام به رقبا و گردآوری اطلاعات به کار میبرند. کمکهای بشردوستانه، عملیات ثباتسازی و مشارکت در کنترل تسلیحات نیز بهعنوان قدرت نرم، استفاده میشوند.[۱۵]
فرماندهیهای رزمی
ارتش آمریکا دارای یازده فرماندهی رزمی (COCOM) که هر یک، مسئولیت عملیات نظامی را در مناطق مربوطه بر عهده دارند:[۱۶]
- فرماندهی آفریقا (USAFRICOM)
- فرماندهی اروپا (USEUCOM)
- فرماندهی آمریکای شمالی (USNORTHCOM)
- فرماندهی آمریکای جنوبی (USSOUTHCOM)
- فرماندهی هند و اقیانوس آرام (USINDOPACOM)
- فرماندهی فضایی (USSPACECOM)[۱۷]
- فرماندهی راهبردی (USSTRATCOM)
- فرماندهی عملیات ویژه (USSOCOM)
- فرماندهی ترابری (USTRANSCOM)
- فرماندهی سایبری (USCYBERCOM)[۱۸]
۱۱. فرماندهی مرکزی (CENTCOM)
حوزه مسئولیت فرماندهی سنتکام شامل مناطق و کشورهایی است که همگی در اطراف مرزهای ایران قرار گرفتهاند و کنترل آبراههای راهبردی خلیج فارس، دریای عمان، دریای سرخ، بابالمندب و بخشهایی از اقیانوس هند را در بر میگیرد. معرفی کامل این فرماندهی که عهدهدار جنگ رمضان بوده، در زیر آمده است:[۱۹]
| نام کامل | فرماندهی مرکزی ایالات متحده (United States Central Command – CENTCOM) |
| سال تأسیس | 1973م |
| نوع فرماندهی | فرماندهی رزمی یکپارچه (Geographic Combatant Command) |
| حوزه مسئولیت | ۲۱ کشور شامل کشورهای حاشیه خلیج فارس، عراق، سوریه، اردن، یمن، افغانستان و بخشهایی از آسیای مرکزی |
| آبراههای تحت نظارت | خلیج فارس، دریای عمان، دریای سرخ، بابالمندب، بخشهایی از اقیانوس هند |
| مقر اصلی | پایگاه هوایی مکدیل، فلوریدا (خاک آمریکا) – با پایگاههای عملیاتی در منطقه |
| نیروهای تحت امر | ترکیبی از نیروی زمینی، دریایی، هوایی، تفنگداران دریایی و عملیات ویژه آمریکا (بدون یگان دائمی) |
| تعداد نیرو در شرایط عادی | متغیر بر اساس مأموریت |
| تعداد نیرو در شرایط بحران | بیش از ۵۰٬۰۰۰ نظامی |
| پایگاههای اصلی منطقه | العدید در قطر، الظفره در امارات، شاهزاده سلطان در عربستان، موفق السلطی در اردن، کمپ ویکتوریا، عینالاسد و اربیل در عراق، عریفجان در کویت، ناوگان پنجم در بحرین، التنف در سوریه و علیالسالم در کویت. |
| تجهیزات و سامانههای کلیدی | جنگندههای نسل پنجم (F-35, F-22)، بمبافکنهای راهبردی (B-52, B-1B, B-2)، هواپیماهای سوخترسان و شناسایی، سامانههای دفاع موشکی پاتریوت و THAAD، رادارهای AN/TPY-2، پهپادهای پیشرفته، ناوهای هواپیمابر، زیردریاییهای هستهای |
| قابلیتهای راهبردی | اجرای عملیات هوایی و دریایی، پشتیبانی لجستیکی، مدیریت بحران، دفاع موشکی، عملیات شناسایی و اطلاعاتی، همکاری امنیتی با متحدان منطقهای |
| پایگاه پشتیبانی خارج از منطقه | پایگاه دیهگو گارسیا (اقیانوس هند) – تأمین سوخت، مهمات، لجستیک و پشتیبانی از بمبافکنهای راهبردی |
| مأموریت رسمی | هدایت عملیات نظامی، تقویت همکاری با متحدان منطقهای، حفاظت از منافع ایالات متحده در غرب آسیا[۲۰] |
توانمندیها
نیروهای مسلح آمریکا زرادخانهای گسترده دارند:
- نیروی زمینی: ۵٬۶۵۲ تانک، ۳۸٬۶۳۹ خودروی زرهی، ۳٬۱۶۱ توپ کششی، ۱٬۵۲۱ توپ خودکششی و ۷۰۵ توپ راکتی؛
- نیروی هوایی: ۱۳٬۱۷۵ هواگرد شامل ۳۷۷ جنگنده، ۲٬۴۸۴ هواگرد چندمنظوره، ۵۳۱ تهاجمی، ۴٬۹۲۸ بالگرد و ۴۴۴ پهپاد رزمی؛
- نیروی دریایی: ۴۶۶ شناور شامل ۲۰ ناو هواپیمابر، ۹۹ ناوشکن، ۲۶ ناوچه و ۷۰ زیردریایی.[۲۱]
از مهمترین تسلیحات ارتش آمریکا میتوان به بمب GBU-43 معروف به «مادر همه بمبها»، هواپیمای AC-130، بالگرد تهاجمی آپاچی، سلاح لیزری AN/SEQ-3، جنگنده پنهانکار F-22، پهپاد MQ-9 ریپر، ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز، زیردریایی هستهای کلاس اوهایو، موشک بالستیک Trident II و جنگنده F-35 لایتنینگ ۲ اشاره کرد.[۲۲]
زرادخانه هستهای این کشور نیز شامل کلاهکهای مستقر، ذخیره و بازنشسته است که در سکوهای زمینی، دریایی و هوایی توزیع شدهاند.[۲۳]
| مشخصه | توضیحات |
|---|---|
| تعداد کل کلاهکها | حدود ۳٬۷۰۰ کلاهک |
| کلاهکهای مستقر | حدود ۱٬۷۷۰ کلاهک |
| کلاهکهای ذخیره | حدود ۱٬۹۳۰ کلاهک |
| کلاهکهای بازنشسته | حدود ۱٬۴۷۷ کلاهک (در انتظار خلعسلاح) |
| مجموع موجودی | حدود ۵٬۱۷۷ کلاهک هستهای |
| توزیع کلاهکهای مستقر | ۴۰۰ کلاهک بر روی موشکهای بالستیک قارهپیما، ۹۷۰ کلاهک بر روی موشکهای بالستیک پرتابشونده از زیردریایی، ۳۰۰ کلاهک در پایگاههای بمبافکن در ایالات متحده، ۱۰۰ بمب تاکتیکی در پایگاههای اروپایی |
| برنامه نوسازی | بازسازی زرادخانه در سه دهه آینده؛ هزینه برآوردی ۱٫۲ تریلیون دلار (برخی برآوردها ۱٫۷ تریلیون دلار) |
| موشکهای بالستیک قارهپیما | ۴۰۰ موشک مینوتمن III مستقر در سیلو، ۵۰ سیلوی ذخیره؛ برنامه جایگزینی با موشک سنتینل (هزینه ۱۴۱ میلیارد دلار، با تأخیر) |
| زیردریاییهای موشکانداز | ۱۴ زیردریایی کلاس اوهایو (۸ فروند در اقیانوس آرام، ۶ فروند در اقیانوس اطلس)؛ هر یک حامل تا ۲۰ موشک تریدنت II D5؛ برنامه جایگزینی با کلاس کلمبیا (هزینه ۱۳۰ میلیارد دلار) |
| انواع کلاهکهای زیردریایی | W76–1 با قدرت ۹۰ کیلوتن، W76–2 با قدرت ۸ کیلوتن، W88 با قدرت ۴۵۵ کیلوتن |
| بمبافکنهای راهبردی | ۱۹ بمبافکن B-2A (همگی هستهای)، ۷۶ بمبافکن B-52H (۴۶ فروند هستهای)؛ بمبافکن B-21 رایدر در حال توسعه (ورود به خدمت تا ۲۰۲۷م) |
| تسلیحات بمبافکنها | بمبهای هدایتشونده B61–12 و B61–13، موشکهای کروز AGM-181 LRSO |
ضعفها و چالشها
توان رزمی: بر اساس شاخص قدرت نظامی بنیاد هریتیج در ۲۰۲۶م، توان رزمی نیروهای مسلح ایالات متحده در سطح متوسط رتبهبندی شده است؛ این در حالی است که مجموع تهدیدات علیه ارتش آمریکا در سطح بالا ارزیابی شده است.[۲۴] همچنین شکستناپذیریِ نیروهای مسلح آمریکا بهعنوان یک گزاره مطلق رد شده است. در جنگ رمضان، روشهای ایران همچون ساخت شهرهای موشکی در دل کوهها و توسعه سامانههای آفندی نامتقارن، ارزانقیمت اما هوشمند، در مقابل ارتش گرانقیمت ایالات متحده، موازنه قدرت را تغییر داد.[۲۵] بر اساس گزارش بازرس کل وزارت جنگ ایالات متحده، جنگ با ایران موجب کسری راهبردی در ذخایر تسلیحاتی آمریکا شده است[۲۶] و جبران آن به سه تا پنج سال زمان نیاز دارد.[۲۷][۲۸]
خسارات مادی: بر اساس گزارش بازرس کل وزارت دفاع آمریکا، هزینه عملیات از ۲۸ فوریه تا ۳۰ ژوئن حدود ۲۰۲۶م ۳۳٫۴ میلیارد دلار برآورد شده که ۲۲٫۳ میلیارد دلار آن صرف مهمات مصرفشده شده است. این گزارش از انهدام چهار فروند F-15، آسیب به یک فروند F-35، آسیب به هفت فروند KC-135 و انهدام حداکثر ۳۰ فروند پهپاد MQ-9 Reaper خبر میدهد. بر اساس گزارش CNN، ارتش آمریکا نزدیک به ۸۰درصد از ذخایر رهگیرهای THAAD خود را مصرف کرده است. گزارش بازرس کل همچنین تصریح میکند حملات ایران صدها ساختمان و سازه را در پایگاههای آمریکا در کویت، بحرین، قطر، امارات، عربستان، عراق، عمان و اردن تخریب کرده است.[۲۹][۳۰]
ناکارآمدی فناوری: سامانههای هوش مصنوعی و ابرهای محاسباتی پیشرفته در پیشبینی رفتار ایران، شناسایی شبکههای زیرزمینی نامتقارن و از کار انداختن توان آفندی ایران ناکام ماندند. ایران، ابزارهای جمینگ و فریب الکترونیکی آمریکا و اسرائیل را عملاً بیاثر ساخت و موشکها و پهپادهای ایرانی با اصابت دقیق به اهداف، سلطه فناورانه آمریکا در حوزه ناوبری را به چالش کشیدند.[۳۱] همچنین طولانیشدن جنگ رمضان، ناوهای هواپیمابر آمریکا را با چالشهای گوناگون مانند فشار بر ملوانان و ماشینآلات روبرو کرد.[۳۲] از نگاه برخی رسانهها، نیروهای مسلح آمریکا مزایای فناورانه خود را در مقایسه با تجهیزات جدید روسیه و چین از دست داده است و به ارتشی ضعیف و بیکفایت شده است.[۳۳]
تخریب محیط زیست: نیروهای مسلح ایالات متحده بزرگترین مصرفکننده سوختهای فسیلی و یکی از بزرگترین منتشرکنندگان گازهای گلخانهای در جهان است. این تخریب محیط زیست در جابهجایی ناوگانها و مصرف انرژی در صدها پایگاه داخلی و خارجی رخ میدهد؛ سوخت جت بیش از نیمی از مصرف انرژی نظامی را تشکیل میدهد. گزارشهای دانشگاهی نشان میدهد ارتش آمریکا در زمینه آلودگی هوا، آب و خاک نقش مخربی داشته است که پیامدهای زیانباری مانند مسمومیت تشعشعی، نقصهای مادرزادی و افزایش نرخ سرطان را برای انسانها به همراه دارد.[۳۴][۳۵]
حضور زنان: حضور زنان در نیروهای مسلح آمریکا، دو قرن سابقه دارد و آنها در مأموریتهای رزمی نیز مشارکت داشتهاند؛[۳۶] با این حال، نابرابری استانداردهای فیزیکی، تنشهای جنسیتی در واحدهای مختلط، آزار و تجاوز جنسی، اختلالات روانی پس از جنگ، بارداری برای فرار از مأموریت و دشواری جلب احترام همکاران مرد، از چالشهای ادامهدار زنان در ارتش آمریکا است.[۳۷]
انتقادات حقوقی: نیروهای مسلح ایالات متحده در طول تاریخ فعالیت خود، در موارد متعددی به ارتکاب اقداماتی متهم شدهاند که در چارچوب قوانین بینالمللی و معاهدات بشردوستانه، از جمله کنوانسیونهای ژنو، قابل بررسی است.[۳۸] از جمله این موارد میتوان به بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی در ۱۹۴۵م اشاره کرد که به مرگ آنی و بلندمدت صدها هزار غیرنظامی انجامید. همچنین در جریان جنگ ویتنام، عملیات نظامی گسترده، از جمله حملات هوایی و استفاده از عوامل شیمیایی مانند ماده نارنجی، با تلفات سنگین غیرنظامیان و پیامدهای زیانبار زیستمحیطی و بهداشتی همراه بود.[۳۹] گزارشهای بینالمللی نیز از شکنجه در زندانهای ابوغریب[۴۰] و گوانتانامو[۴۱] و کشتار غیرنظامیان در مناطقی مانند افغانستان و عراق، سودان و صربستان از جمله حملات به بیمارستانها و مناطق مسکونی و نیز استفاده از سلاحهای ممنوعه و بحثبرانگیز نظیر فسفر سفید و اورانیوم ضعیفشده، بهعنوان مصادیقی از نقض حقوق بشر و قوانین جنگ یاد کردهاند.[۴۲] با وجود این گزارشها، بسیاری از این اقدامات در مراجع قضایی بینالمللی به دلیل عدم پذیرش صلاحیت یا موانع سیاسی، به نتیجه نرسیده و دولت آمریکا نیز در اغلب موارد از پذیرش مسئولیت یا عذرخواهی رسمی خودداری کرده است. این موضوع همچنان در محافل حقوقی و دانشگاهی بهعنوان یکی از چالشهای اساسی در بحث مسئولیت دولتها و حمایت از حقوق بشر در مخاصمات مسلحانه مطرح است.[۴۳]
حضور نظامی در خارج از ایالات متحده
| منطقه | کشور | پایگاه/تأسیسات | کارکرد اصلی |
|---|---|---|---|
| اقیانوس هند و آرام | ژاپن | پایگاه هوایی یوکوتا | تقویت بازدارندگی و پشتیبانی هوایی تهاجمی |
| ژاپن | کمپ زاما | مقر اصلی نیروی زمینی آمریکا در ژاپن | |
| ژاپن | پایگاه دریایی یوکوسوکا | بزرگترین تأسیسات دریایی خارجی آمریکا و مقر ناوگان هفتم | |
| ژاپن | پایگاه هوایی کادنا (اوکیناوا) | بزرگترین پایگاه هوایی آمریکا در آسیا-اقیانوسیه | |
| کره جنوبی | کمپ هامفریز | مقر ارتش هشتم و لشکر دوم پیادهنظام | |
| کره جنوبی | پایگاه هوایی اوسان | پشتیبانی از عملیات رزمی هوایی در شمالشرق آسیا | |
| اقیانوس هند | پایگاه دیگو گارسیا | پایگاه مشترک آمریکا-بریتانیا با نقش لجستیکی راهبردی | |
| اروپا | آلمان | پادگان اشتوتگارت | مقر فرماندهی اروپایی آمریکا و مرکز فرماندهی راهبردی |
| آلمان | پایگاه هوایی رامشتاین | بزرگترین مرکز نیروی هوایی آمریکا در اروپا | |
| آلمان | پادگان ویسبادن | مقر نیروی زمینی آمریکا در اروپا و آفریقا | |
| ایتالیا | مرکز پشتیبانی دریایی ناپولی | مقر ناوگان ششم آمریکا | |
| ایتالیا | پایگاه هوایی دریایی سیگونلا (سیسیل) | مرکز مدیترانه و پشتیبانی لجستیکی برای سه قاره | |
| گرینلند | پایگاه فضایی پیتوفیک | شناسایی و ردیابی موشکهای بالستیک در قطب شمال | |
| بریتانیا | پایگاه هوایی سلطنتی لاکنهیث | میزبان جنگندههای پیشرفته | |
| بریتانیا | پایگاه مینویث هیل | مرکز جاسوسی و اطلاعاتی مشترک آمریکا-بریتانیا | |
| اسپانیا | پایگاه دریایی روتا | مرکز لجستیک اصلی ناتو در جنوب اروپا | |
| یونان | پایگاه پشتیبانی دریایی سودا | تأمین سوخت و لجستیک ناوهای هواپیمابر در مدیترانه | |
| خاورمیانه | بحرین | پایگاه دریایی الجفیر | مقر ناوگان پنجم و فرماندهی مرکزی نیروی دریایی |
| کویت | اردوگاه عریفجان | مقر اصلی نیروی زمینی مرکزی آمریکا و مرکز لجستیک | |
| کویت | پایگاه هوایی علیالسالم | مرکز حملونقل هوایی و پشتیبانی نیروهای ائتلاف | |
| امارات | پایگاه هوایی الظفره | مرکز شناسایی و جمعآوری اطلاعات | |
| عربستان | پایگاه هوایی شاهزاده سلطان | میزبان سامانههای دفاع موشکی و هواپیماهای سوخترسان | |
| عراق | پایگاه عینالاسد | مرکز اصلی حضور نظامی | |
| عراق | پایگاه اربیل | مرکز اصلی حضور نظامی | |
| اردن | پایگاه موفقالسلطی | میزبان جنگندههای پیشرفته | |
| سوریه | پایگاه التنف | مرکز عملیات و تأسیسات شمالشرق سوریه | |
| آفریقا | جیبوتی | پایگاه لومونیه | بزرگترین پایگاه آمریکا در آفریقا، مرکز عملیات پهپادی و هوایی |
| اقیانوس اطلس جنوبی | فرودگاه جزیره اسنشن | مرکز عملیات پیشرو، پشتیبانی از پرتابهای فضایی و لجستیک هوایی | |
| آمریکای لاتین و کارائیب | کوبا | پایگاه دریایی گوانتانامو | قدیمیترین پایگاه خارجی آمریکا با نقش عملیاتی و لجستیکی |
| هندوراس | پایگاه سوتو کانو | مرکز عملیات منطقهای[۴۴] |
ارتش خصوصی
نیروهای مسلح ایالات متحده در سالهای اخیر با واگذاری تدریجی مسئولیتهای تدارکاتی، رزمی و اطلاعاتی به شرکتهای پیمانکار خصوصی، آنها را به یکی از ابزارهای کلیدی خود در جنگهای مدرن تبدیل کردهاند؛ بهگونهای که پنتاگون در بازهٔ پنجساله قراردادهایی بالغ بر ۲۷۰ میلیارد دلار به این شرکتها واگذار کرده و شمار کارکنانشان در عراق بیش از ۲۰ هزار نفر برآورد شده است. در میان این شرکتها میتوان به بلکواتر (که بعدها به زی و سپس آکادمی تغییر نام داد)، هالیبرتون، بچل، پاراوانت، تایتان، CACI و داینکورپ اشاره کرد که در حوزههای حفاظت از مقامات، بازجویی از زندانیان، پشتیبانی لجستیکی و عملیات رزمی فعالیت داشتهاند. این واگذاری از دههٔ ۱۹۹۰م در رستهٔ تدارکات آغاز شد و با آغاز جنگ عراق در ۲۰۰۳م به اوج رسید، تا جایی که بدون حضور گستردهٔ این پیمانکاران، ارتش آمریکا ناچار به اعزام دستکم یک لشکر دیگر به عراق بود. نیروهای مسلح آمریکا با استفاده از این شرکتها، ضمن کاهش هزینههای رسمی و دورزدن محدودیتهای سیاسی و حقوقی، امکان حضور و عملیات در مناطقی را فراهم کردهاند که اعزام نیروی رسمی با موانع جدی مواجه است. با این حال، عملکرد این شرکتها در عرصههای حقوق بشری با انتقادات گستردهای مواجه شده است؛ نمونههایی چون کشته شدن ۱۷ غیرنظامی عراقی در میدان نسور بغداد توسط کارکنان بلکواتر در سپتامبر ۲۰۰۷م تیراندازی در دفتر دادستانی قندهار در ژوئن ۲۰۰۹م کشتهشدن غیرنظامیان در کابل توسط کارکنان شرکت زی در می ۲۰۰۹م و صدور غیرقانونی مجوز خروج ۵۰۰ قبضه مسلسل توسط شرکت پاراوانت، از جمله مواردی هستند که در گزارشهای حقوقی و پارلمانی بهعنوان مصادیق نقض حقوق بشر و جنایات جنگی ثبت شدهاند. نیروهای مسلح آمریکا همچنین با بهرهگیری از پیوندهای تنگاتنگ میان نخبگان سیاسی، فرماندهان نظامی و سرمایهداران صنایع دفاعی، این صنعت را به درآمدی بالغ بر یکصد میلیارد دلار رساندهاند.[۴۵][۴۶]
پانویس
- ↑ سپهری، «نمونههای موفق مدیریت دانش؛ مدیریت دانش در ارتش ایالاتمتحده آمریکا»، مدیریت دانش و نوآوری دانا، ۵۶–۵۷.
- ↑ سپهری، «نمونههای موفق مدیریت دانش؛ مدیریت دانش در ارتش ایالاتمتحده آمریکا»، مدیریت دانش و نوآوری دانا، ۵۶–۵۷.
- ↑ “United States Armed forces”, armedforces.eu.
- ↑ «ترامپ بودجه نظامی آمریکا را به ۱٫۵ تریلیون دلار برای سال ۲۰۲۷ افزایش میدهد»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ سپهری، «نمونههای موفق مدیریت دانش؛ مدیریت دانش در ارتش ایالاتمتحده آمریکا»، مدیریت دانش و نوآوری دانا، ۵۶–۵۷.
- ↑ اسدی و دیگران، «نقش مبانی اعتقادی و ایدئولوژیک در اندیشه نظامی آمریکا»، مطالعات دفاعی استراتژیک، ۱۳۷–۱۴۵.
- ↑ «United States Armed Forces»، chicagonavymemorial.
- ↑ “United States Armed forces”, armedforces.eu.
- ↑ “USSF (United States Space Force)”, eoportal.
- ↑ “Air Force Space Command History”, afspc.
- ↑ «How the U.S. Military Is Structured»، feliciano.
- ↑ «وزارت دفاع آمریکا»، وبسایت تابناک.
- ↑ “The Complete List of U.S. Military Ranks (in Order)”, sandboxx.us.
- ↑ «بررسی ساختار نظامیگری آمریکا»، وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
- ↑ آسمانی، «دیپلماسی نظامی و سیاست خارجی ایالاتمتحده امریکا»، مطالعات راهبردی سیاست بینالملل، ۱۲۵–۱۳۶.
- ↑ «Defense Primer: Commanding U.S. Military Operations»، congress.gov.
- ↑ «Defense Primer: Commanding U.S. Military Operations»، congress.gov.
- ↑ «Defense Primer: Commanding U.S. Military Operations»، congress.gov.
- ↑ «از عریفجان و العدید تا علیالسالم و موفقالسلطی/ معرفی کامل پایگاههای نظامی و ظرفیتهای ارتش تروریستی آمریکا در اطراف ایران»، وبسایت جهان نیوز.
- ↑ «از عریفجان و العدید تا علیالسالم و موفقالسلطی/ معرفی کامل پایگاههای نظامی و ظرفیتهای ارتش تروریستی آمریکا در اطراف ایران»، وبسایت جهان نیوز.
- ↑ “United States Armed forces”, armedforces.eu.
- ↑ «تسلیحات کلیدی ارتش آمریکا؛ پنتاگون چه جنگندهها، پهپادها و موشکهایی در اختیار دارد؟»، خبرگزاری میزان.
- ↑ “United States nuclear weapons, 2025”, thebulletin.
- ↑ “Executive Summary of the 2026 Index of U.S. Military Strength”, heritage.
- ↑ «جنگ ناهمتراز ایران و پایان رؤیای شکست ناپذیری ارتش آمریکا»، وبسایت فرارو.
- ↑ “Trump Should Take the U.S. Military’s Warning on Iran Seriously”, cfr.org.
- ↑ “Iran war exposes US munitions shortfall, industrial bottlenecks, Pentagon report says”, france24.com.
- ↑ «سقوط باور نکردنی ارتش آمریکا»، وبسایت خبرنامه.
- ↑ “Iran war exposes US munitions shortfall, industrial bottlenecks, Pentagon report says”, france24.com.
- ↑ «سقوط باور نکردنی ارتش آمریکا»، وبسایت خبرنامه.
- ↑ «پنج آسیبپذیری توان نظامی آمریکا که در جنگ با ایران آشکار شد»، وبسایت اندیشکده قرار.
- ↑ «سقوط باور نکردنی ارتش آمریکا»، وبسایت خبرنامه.
- ↑ «5 نقطه ضعف ارتش آمریکا»، خبر آنلاین.
- ↑ “US Military Pollution: The World’s Biggest Climate Change Enabler?”, earth.org.
- ↑ “Here’s how the U.S. military can trim its massive carbon footprint”, attheu.utah.edu.
- ↑ “Women in the US Military: Timeline”, history.com.
- ↑ «معضل حضور زنان در نیروهای مسلح آمریکا»، وبسایت اسلام تایمز.
- ↑ «تاریخ جنایات آمریکا؛ از نسلکشی تا کشتار فرهنگی»، خبرگزاری ایسنا.
- ↑ «مروری بر جنایتهای آمریکا، انگلیس و فرانسه در طول تاریخ»، وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
- ↑ «زندان گوانتانامو، لکه ننگین ضد بشر در تاریخ آمریکا + فیلم»، وبسایت باشگاه خبرنگاران جوان.
- ↑ «گوانتانامو؛ نماد دو دهه نقض آشکار حقوق بشر»، خبرگزاری ایرنا.
- ↑ «سوابق ننگین آمریکا؛ دستهای آغشته به خون غیرنظامیان»، خبرگزاری ایسنا.
- ↑ «مروری بر جنایتهای آمریکا، انگلیس و فرانسه در طول تاریخ»، وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
- ↑ «معرفی پایگاههای آمریکا در منطقه و جهان؛ تعداد، امکانات و موقعیت»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «نقش ارتش خصوصی و کمپانیهای امنیتی در جنگهای مدرن»، خبرگزاری فارس.
- ↑ «شرکتهای پیمانکار خصوصی از مهمترین ابزارهای نظامی آمریکا است»، خبرگزاری ایرنا.
منابع
- آسمانی، حدیث (۱۴۰۰). «دیپلماسی نظامی و سیاست خارجی ایالاتمتحده امریکا». مطالعات راهبردی سیاست بینالملل. پنجم (۹): ۱۱۹–۱۳۹.
- «آمریکا در دو قرن اخیر با کدام کشورها جنگیده است؟». پایگاه خبری الف. ۷ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵.
- «از عریفجان و العدید تا علیالسالم و موفقالسلطی/ معرفی کامل پایگاههای نظامی و ظرفیتهای ارتش تروریستی آمریکا در اطراف ایران». وبسایت جهان نیوز. ۳۱ تیر ۱۴۰۵. دریافتشده در ۱۱ شهریور ۱۴۰۵.
- اسدی، مجید؛ ولیوند زمانی، حسین؛ اکرمینیا، محمد؛ گودرزی، سهیل (۱۴۰۱). «نقش مبانی اعتقادی و ایدئولوژیک در اندیشه نظامی آمریکا». مطالعات دفاعی استراتژیک. بیستم (۸۹): ۱۳۷–۱۵۶.
- امیرخانی، خدیجه (۱۳۹۳). شلیک کن و فراموش نکن! (سرنگونی هواپیمای مسافربری ایران توسط ناو وینسنس آمریکا). تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
- «بازخوانی حقوق بینالمللی حملهٔ وینسنس به هواپیمای مسافربری ایران». خبرگزاری فارس. ۱۴ تیر ۱۳۹۳. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «بازخوانی یک جنایت تروریستی؛ معرفی عاملان ترور سردار سلیمانی». خبرگزاری ایرنا. ۱۲ دی ۱۴۰۰. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «بحرانهای پنهان در ارتش آمریکا؛ شکاف عمیق میان قدرت ظاهری و واقعیت درونی». خبرگزاری دید. ۱۵ فروردین ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «بررسی ساختار نظامیگری آمریکا». وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۳۰ آبان ۱۳۹۴. دریافتشده در ۱۱ شهریور ۱۴۰۵.
- «پنج آسیبپذیری توان نظامی آمریکا که در جنگ با ایران آشکار شد». وبسایت اندیشکده قرار. ۲۵ خرداد ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «تاریخ جنایات آمریکا؛ از نسلکشی تا کشتار فرهنگی». خبرگزاری ایسنا. ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «ترامپ بودجه نظامی آمریکا را به ۱٫۵ تریلیون دلار برای سال ۲۰۲۷ افزایش میدهد». خبرگزاری ایرنا. ۱۸ دی ۱۴۰۴. دریافتشده در ۱۱ شهریور ۱۴۰۵.
- «جنایات آمریکا در افغانستان؛ از «مادر بمبها» تا سلاحهای رادیواکتیو». خبرگزاری ایرنا. ۱۹ اسفند ۱۴۰۲. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «جنبههای حقوقی جنگ رمضان از منظر حقوق داخلی و بینالملل». وبسایت اقتصاد بومی. ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «جنگ ناهمتراز ایران و پایان رؤیای شکست ناپذیری ارتش آمریکا». وبسایت فرارو. ۱۱ مرداد ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «خیانتها و جنایتهای آمریکا». خبرگزاری مهر. ۹ تیر ۱۴۰۵. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «حضور نظامی آمریکا در سوریه به بهانه مبارزه با داعش». خبرگزاری دفاع مقدس. ۲۹ شهریور ۱۴۰۱. دریافتشده در ۲۳ شهریور ۱۴۰۵.
- «حمایت آمریکا از اقدامات ضدحقوق بشری رژیم بعث در جنگ تحمیلی». وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی. ۴ مهر ۱۳۹۷. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «حمله ۷ اکتبر آمریکا به افغانستان انتقام یا آغاز یک چپاول». خبرگزاری ایراف. ۱۶ مهر ۱۴۰۳. دریافتشده در ۲۳ شهریور ۱۴۰۵.
- «زندان گوانتانامو، لکه ننگین ضد بشر در تاریخ آمریکا + فیلم». وبسایت باشگاه خبرنگاران جوان. ۱۳ آبان ۱۴۰۴. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- سپهری، احمد (۱۴۰۱). «نمونههای موفق مدیریت دانش؛ مدیریت دانش در ارتش ایالاتمتحده آمریکا». مدیریت دانش و نوآوری دانا (۱۵): ۵۶–۶۲.
- «سوابق ننگین آمریکا؛ دستهای آغشته به خون غیرنظامیان». خبرگزاری ایسنا. ۱۳ اسفند ۱۴۰۴. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «سقوط باور نکردنی ارتش آمریکا». خبرنامه. ۲۴ شهریور ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «شرکتهای پیمانکار خصوصی از مهمترین ابزارهای نظامی آمریکا است». خبرگزاری ایرنا. ۱۱ مرداد ۱۳۸۵. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- فضائیلی، مصطفی (۱۳۹۹). «ترور سردار سلیمانی از منظر حقوق بینالملل توسل به زور». پژوهش تبطبقی حقوق اسلام و غرب. هفتم (۲۴): ۱۵۱–۱۸۸.
- کرامتی، محمد (۱۳۸۲). «نیم قرن شرارت؛ (نگاهی به اقدامات خصمانه آمریکا علیه ایران)». مطالعات ایرانی. هفدهم (۲۵): ۷۴–۸۷.
- «معرفی پایگاههای آمریکا در منطقه و جهان؛ تعداد، امکانات و موقعیت». خبرگزاری مهر. ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافتشده در ۱۱ شهریور ۱۴۰۵.
- «معضل حضور زنان در نیروهای مسلح آمریکا». وبسایت اسلام تایمز. ۱۱ خرداد ۱۳۸۹. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «ناتوانی آمریکا در مقابله با یمن». خبرگزاری دفاع مقدس. ۲ خرداد ۱۴۰۴. دریافتشده در ۲۲ شهریور ۱۴۰۵.
- «نقش ارتش خصوصی و کمپانیهای امنیتی در جنگهای مدرن». خبرگزاری فارس. ۱۸ مهر ۱۳۹۱. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «وزارت دفاع آمریکا». وبسایت تابناک. دریافتشده در ۱۷ شهریور ۱۴۰۵.
- «5 نقطه ضعف ارتش آمریکا». خبر آنلاین. ۲۶ خرداد ۱۳۹۴. دریافتشده در ۲۵ شهریور ۱۴۰۵.
- «Air Force Space Command History». afspc. دریافتشده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Executive Summary of the 2026 Index of U.S. Military Strength». heritage. مارس ۴, ۲۰۲۶. دریافتشده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Here's how the U.S. military can trim its massive carbon footprint». attheu.utah.edu. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «How the U.S. Military Is Structured». feliciano. دریافتشده در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Iran war exposes US munitions shortfall, industrial bottlenecks, Pentagon report says». france24.com. سپتامبر ۱۵, ۲۰۲۶. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Iran war shows norms of international conflicts have been overturned». bbc. ۲۴ مارس ۲۰۲۶. دریافتشده در ۵ ژانویه ۲۰۲۶.
- «The Complete List of U.S. Military Ranks (in Order)». sandboxx.us. ژوئیه ۳۱, ۲۰۲۱. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Timeline: US intervention in Syria's war since 2011». aljazeera. اکتبر ۷, ۲۰۱۹. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Trump Should Take the U.S. Military's Warning on Iran Seriously». cfr.org. فوریه ۲۴, ۲۰۲۶. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «United States Armed forces». armedforces.eu. دریافتشده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «United States Armed Forces». chicagonavymemorial. دریافتشده در ۲ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «United States nuclear weapons, 2025». thebulletin. ژانویه ۱۳, ۲۰۲۵. دریافتشده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «US Military Pollution: The World's Biggest Climate Change Enabler?». earth.org. دریافتشده در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «USSF (United States Space Force)». eoportal. دریافتشده در ۵ سپتامبر ۲۰۲۶.
- «Women in the US Military: Timeline». history.com. اکتبر ۹, ۲۰۲۵. دریافتشده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶.
| اصطلاحات عرفان | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| تصوف |
| ||||||
| عارفان |
| ||||||
