بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
جز تصحیح |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==وقایع شام عاشورا== | ==وقایع شام عاشورا== | ||
لشکر کوفیان در غروب روز | لشکر کوفیان در غروب روز [[عاشورا]]ی سال ۶۱ هجری پس از [[شهادت]] [[امام حسین]]؛ زنان و کودکان را از خیمهگاه بیرون رانده و خیمهها را آتش زدند.<ref>الوان ساز خویی، وقایع الایام فی تتمة محرم الحرام، ۱۳۸۶ش، ج۲، ص۱۳۵و۱۵۱.</ref> زنان با دیدن شهیدان کربلا به سر و صورت خود میزدند.<ref>رسولی، زینب عقیله بنیهاشم، ج۱، ص۵۵.</ref> عمر بن سعد در غروب روز عاشورا، سر امام حسین و سایر شهدا را نزد ابنزیاد فرستاد.<ref>قمی، در کربلا چه گذشت (ترجمه نفس المهموم)، ۱۳۷۲ش، ص۴۸۶.</ref> عمر سعد با جمعی از یارانش روز بعد از عاشورا، کشتههای سپاه خود را دفن کرده و بازماندگان شهدای کربلا را بهعنوان اسیر به سوی کوفه برد.<ref>رسولی، زینب عقیله بنی هاشم، ج۱، ص۶۱–۶۲.</ref> | ||
نقل شده است که [[حضرت زینب]] در این شب [[نماز]] خود را از ضعف، نشسته خواند.<ref>محسن زاده، سر نینوا زینب کبری، ۱۳۸۸ش، ص۱۵۸.</ref> وظیفهٔ نگهداری از [[کودک|کودکان]] و پرستاری از [[امام سجاد]] که در آن زمان بیمار بود با حضرت زینب بود. او با سپر قرار دادن خویش مانع از برخورد تازیانهها به کودکان میشد.<ref>[http://lib.eshia.ir/27206/1/251/فتجعل قزوینی، زینب الکبری من المهد الی اللحد، ۱۳۸۴ش، ص۲۵۱.]</ref> پس از آتش گرفتن خیمهها، حضرت زینب زنان و کودکان را در خیمهای نیمسوخته جمع کرد اما دو کودک در زیر بوتهٔ خاری درگذشته بودند.<ref>مازندرانی حائری، معالی السبطین فی احوال الحسن و الحسین، ۱۳۸۳ش، ص۱۵۲.</ref> | نقل شده است که [[حضرت زینب]] در این شب [[نماز]] خود را از ضعف، نشسته خواند.<ref>محسن زاده، سر نینوا زینب کبری، ۱۳۸۸ش، ص۱۵۸.</ref> وظیفهٔ نگهداری از [[کودک|کودکان]] و پرستاری از [[امام سجاد]] که در آن زمان بیمار بود با حضرت زینب بود. او با سپر قرار دادن خویش مانع از برخورد تازیانهها به کودکان میشد.<ref>[http://lib.eshia.ir/27206/1/251/فتجعل قزوینی، زینب الکبری من المهد الی اللحد، ۱۳۸۴ش، ص۲۵۱.]</ref> پس از آتش گرفتن خیمهها، حضرت زینب زنان و کودکان را در خیمهای نیمسوخته جمع کرد اما دو کودک در زیر بوتهٔ خاری درگذشته بودند.<ref>مازندرانی حائری، معالی السبطین فی احوال الحسن و الحسین، ۱۳۸۳ش، ص۱۵۲.</ref> | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
'''شامغریان در بندر ماهشهر:''' مردم بندر ماهشهر (استان [[خوزستان]]) در شام غریبان، چراغهای [[خانه]] را خاموش میکردند.<ref>قیصری، فرهنگ عامیانهٔ ماهشهر، ۱۳۹۱ش، ص۱۵۶.</ref> | '''شامغریان در بندر ماهشهر:''' مردم بندر ماهشهر (استان [[خوزستان]]) در شام غریبان، چراغهای [[خانه]] را خاموش میکردند.<ref>قیصری، فرهنگ عامیانهٔ ماهشهر، ۱۳۹۱ش، ص۱۵۶.</ref> | ||
''' | '''شامغریبان در بروجرد:''' در [[بروجرد]] (استان لرستان) فردی کیسهای کاه در دست گرفته و روی سر عزادارن میریزد.<ref>کرزبر یاراحمدی، فرهنگ مردم بروجرد، ۱۳۸۸ش، ص۲۸۱.</ref> | ||
''' | '''شامغربیان در ابیانه:''' در ابیانه (استان [[اصفهان]])، شرکتکنندگان در شام غریبان پس از عزاداری به زیارتگاهها میروند.<ref>نظری داشلیبرون، مردمشناسی روستای ابیانه، ۱۳۸۴ش، ص۵۸۷.</ref> | ||
'''شامغریبان در خور:''' در خور (از توابع بیرجند) یک روز زودتر، شام غریبان برگزار میکنند. آنها در شام روز تاسوعا به [[حسینیه]]ها رفته و مشعل روشن میکنند.<ref>برآبادی، مردمنگاری مراسم عزاداری ماه محرم در شهرستان بیرجند، ۱۳۸۰ش، ص۲۰.</ref> | '''شامغریبان در خور:''' در خور (از توابع بیرجند) یک روز زودتر، شام غریبان برگزار میکنند. آنها در شام روز [[تاسوعا]] به [[حسینیه]]ها رفته و مشعل روشن میکنند.<ref>برآبادی، مردمنگاری مراسم عزاداری ماه محرم در شهرستان بیرجند، ۱۳۸۰ش، ص۲۰.</ref> | ||
'''شامغریان در محمودآباد:''' اهالی روستای محمودآباد بیرجند در غروب روز [[تاسوعا]] و روز عاشورا شام غریبان برگزار میکنند. آنها از هر خانه ۴ سینی پر از شمع بیرون آورده و روی سر نگه میدارند و اشعاری مانند: | '''شامغریان در محمودآباد:''' اهالی روستای محمودآباد بیرجند در غروب روز [[تاسوعا]] و روز عاشورا شام غریبان برگزار میکنند. آنها از هر خانه ۴ سینی پر از شمع بیرون آورده و روی سر نگه میدارند و اشعاری مانند: | ||
