امام علی النقی: تفاوت میان نسخه‌ها

علی بن محمد بن علی بن موسی (۲۱۲–۲۵۴ق)، دهمین امام [[شیعیان دوازده‌امامی]]، ملقب به هادی، نقی و ابوالحسن الثالث، در [[مدینه]] به دنیا آمد و در هشت‌سالگی پس از [[شهادت]] پدرش، [[امامت]] شیعیان را بر عهده گرفت. ۳۴ سال دوران امامت او همزمان با حکومت خلفای عباسی از معتصم تا مُعْتَز بود و بیشتر آن از سال ۲۳۳ق به‌بعد در سامرا و تحت نظارت و حصر خلفای عباسی، به‌ویژه متوکل، سپری شد. در این دوره، وی با ایجاد و گسترش [[سازمان وکالت]]، شبکه‌ای منسجم از نمایندگان در سراسر جهان اسلام تشکیل داد تا از این طریق ارتباط خود با پیروان را حفظ کرده، [[وجوهات شرعی]] را جمع‌آوری و بر آموزش‌های دینی نظارت کند. علاوه بر میراث حدیثی و فقهی، [[دعا]]ها و [[زیارت‌نامه]]‌های مهمی همچون [[زیارت جامعه کبیره]] که مشروح‌ترین بیان جایگاه ائمه است و [[زیارت غدیریه]] از او به یادگار مانده که بیان‌گر عمق معارف شیعی در عصر [[تقیه]] و فشار سیاسی است. به‌گزارش منابع تاریخی، وی در [[سامرا]] و به دستور خلیفه عباسی مُعْتَز مسموم شده و به شهادت رسید و در خانه مسکونی خود به خاک سپرده شد. حرم عسکریین که محل دفن او و [[امام حسن عسکری]] است، از [[زیارتگاه]]‌های مهم شیعیان به شمار می‌رود.

{{شعر جدید|جداکننده=؟|متن=مقام باطنِ ذاتِ تو «قاب قوسین» است؟به ظاهرار چه در این خاکدانِ اجسادی

کشیدی از متوکّل شدایدی که به دهر؟ندیده دیدهٔ گردون زِ هیچ شدّادی}}