[[پرونده:محسن چاوشی۳.png|جایگزین=جلد ویژه روزنامه «فرهیختگان» با محوریت «حسبیالله» اثر محسن چاوشی |بندانگشتی|جلد ویژه روزنامه «فرهیختگان» با محوریت «حسبیالله» اثر محسن چاوشی ]]
[[پرونده:محسن چاوشی۳.png|جایگزین=جلد ویژه روزنامه «فرهیختگان» با محوریت «حسبیالله» اثر محسن چاوشی |بندانگشتی|جلد ویژه روزنامه «فرهیختگان» با محوریت «حسبیالله» اثر محسن چاوشی ]]
تکآهنگ [[حسبیالله (ترانه)|حسبیالله]] همزمان با سالروز شهادت [[امام علی بی ابیطالب|امام علی]] و [[جنگ رمضان]] منتشر شد. عنوان حسبیالله بهمعنای «خدا برای من کافی است» محور اصلی آن را تشکیل میدهد. چاوشی درباره این قطعه نوشته است: تکآهنگ حسبیالله بر مفهوم وسط استوار است. چاوشی این جایگاه را نه به معنای بیطرفی منفعل، بلکه بهعنوان موضع انسانی میبیند که توانایی شکلدهی به تحولات اجتماعی و حفظ انسجام جامعه را دارد. چاوشی حسبیالله را گفتوگویی با امام علی معرفی میکند. چاوشی با تأکید بر اینکه کشورها صرفاً بر اساس منافع خود عمل میکنند، علاج مشکلات کشور را تنها در وطن و با اتکا به مردم میداند.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/6772195/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86-%DA%86%D8%A7%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA «انتشار تکآهنگ «حسبیالله» محسن چاوشی؛ موضع میانداری و نقد اپوزیسیون»، خبرگزاری مهر.]</ref>
تکآهنگ [[حسبیالله (ترانه)|حسبیالله]] همزمان با سالروز شهادت [[امام علی بی ابیطالب|امام علی]] و [[جنگ رمضان]] منتشر شد. عنوان حسبیالله بهمعنای «خدا برای من کافی است» محور اصلی آن را تشکیل میدهد. چاوشی درباره این قطعه نوشته است: تکآهنگ حسبیالله بر مفهوم وسط استوار است. چاوشی این جایگاه را نه به معنای بیطرفی منفعل، بلکه بهعنوان موضع انسانی میبیند که توانایی شکلدهی به تحولات اجتماعی و حفظ انسجام جامعه را دارد. چاوشی حسبیالله را گفتوگویی با امام علی معرفی میکند. چاوشی با تأکید بر اینکه کشورها صرفاً بر اساس منافع خود عمل میکنند، علاج مشکلات کشور را تنها در وطن و با اتکا به مردم میداند.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/6772195/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%AD%D8%B3%D8%A8%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86-%DA%86%D8%A7%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AE%D8%AF%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%D8%A8%D8%B3-%D8%A7%D8%B3%D8%AA «انتشار تکآهنگ «حسبیالله» محسن چاوشی؛ موضع میانداری و نقد اپوزیسیون»، خبرگزاری مهر.]</ref>
* '''آهنگ مریض تخت آخری'''
محسن چاوشی همزمان با عید قربان در اواخر بهار ۱۴۰۵ش، قطعه موسیقی «مریض تخت آخری» را منتشر کرد. این اثر با شعری از کاظم بهمنی و تنظیم رضا فوادیان تولید شده است. انتشار این تکآهنگ پس از پایان یک پویش مردمی موفق صورت گرفت که در قالب آن، ۲۵۰۰ بسته معیشتی و ارزاق با مشارکت مخاطبان چاوشی تهیه و میان نیازمندان و ایتام توزیع شده بود. چاوشی این قطعه را به پاس همراهی و قدردانی از حضور پرمهر مردم در این اقدام خیرخواهانه به آنها تقدیم کرد و این اثر به عنوان یادگاری هنری از این پویش اجتماعی شناخته میشود.<ref>[https://farsnews.ir/naieme/1780339677167827766/%D9%85%D8%AD%D8%B3%D9%86-%DA%86%D8%A7%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D9%85%D8%B1%DB%8C%D8%B6-%D8%AA%D8%AE%D8%AA-%D8%A2%D8%AE%D8%B1%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF محسن چاوشی «مریض تخت آخری» را منتشر کرد، خبرگزاری فارس]</ref>
محسن چاوشی حسینی (۸ مرداد ۱۳۵۸ش) خواننده، ترانهسرا و آهنگساز ایرانی است که فعالیت موسیقایی خود را بهصورت زیرزمینی آغاز کرد و پس از چند سال، با آلبوم «یه شاخه نیلوفر» موفق به دریافت مجوز رسمی شد. او با صدایی متمایز و ترکیبی از سبکهای پاپ، سنتی و مدرن، آثاری در حوزههای عاشقانه، آیینی و اجتماعی ارائه کرده است. انتشار هر یک از آثار او معمولاً با حاشیهها و واکنشهای چالشبرانگیز همراه است. آثارش در مقاطعی با محدودیتهای مجوز و نقدهای تند همراه بودهاند. چاوشی تاکنون کنسرت رسمی برگزار نکرده و همکاریهایش با سینماگران و دیگر هنرمندان نیز گاه با حاشیههایی همراه بوده است. برخی منتقدان از او با عنوان خوانندهٔ حکومتی یاد کردهاند، اما او این نسبت را رد کرده است. در مقابل، آثاری چون «خوزستان» و «علاج» نیز موجب شدهاند که از او بهعنوان یکی از چهرههای اثرگذار در ترانۀ اعتراضی یاد شود. او در کنار فعالیت هنری، در حوزه امور خیریه، بهویژه حمایت از زندانیان و نیازمندان، نیز فعال است.
خانواده و تولد
محسن چاوشی با اصالتی کردستانی، در ۸ مرداد ۱۳۵۸ش در خرمشهر متولد شد. خانواده او بهدلیل شغل پدرش، محمدرضا چاوشی، که از کارکنان شرکت ملی نفت بود، به این شهر مهاجرت کرده بودند و تا آغاز جنگ عراق با ایران در خرمشهر سکونت داشتند.[۱] پس از سقوط خرمشهر، خانوادهاش ابتدا به کرمانشاه، سپس به مشهد و در نهایت به تهران مهاجرت کردند.[۲] محسن چاوشی دو خواهر و سه برادر بهنامهای مهراد، فرهاد و هوشنگ دارد.[۳]
ازدواج و فرزند
محسن چاوشی در سال ۱۳۸۸ش با اسپاکو یوسفی ازدواج کرد و یک فرزند پسر به نام زانکو دارد. همسر او اصالتی بختیاری دارد.[۴]
تجربههای زیسته
تجربهزیسته در جنگ
چاوشی با اشاره به سالهای ابتدایی زندگیاش میگوید قرار گرفتن در فضای جنگ و شنیدن مداوم صداهای انفجار، باعث شده واکنش او به صداهای بلند با ترس همراه باشد؛ اثری که از همان کودکی در ذهنش باقی مانده است.[۵]
تجربه نزدیک به مرگ
عباس موزون، مجری برنامه زندگی پس از زندگی، دربارۀ محسن چاوشی گفته که او نیز تجربهای نزدیک به مرگ داشته و به نظر او صدای چاوشی حامل نوعی حالت خاص است؛ معمولاً کسانی که چنین تجربههایی دارند، تحولات مثبت در زندگی خود تجربه میکنند.[۶]
تحصیلات و آغاز فعالیت هنری
چاوشی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته حسابداری آغاز کرد؛ اما بهدلیل علاقهنداشتن به این رشته، در همان ابتدا از ادامه تحصیل منصرف شد. او پس از ترک دانشگاه، دورۀ سربازی را آغاز کرد. در همین دوران با یک سرباز آشنا شد که در خانهاش استودیوی کوچکی داشت؛ این آشنایی مسیر زندگی حرفهای او را تغییر داد. او در دورۀ سربازی در یگان تشریفات موزیک دژبان نیز فعالیت داشت و در همان زمان چند شعر سرود که بعدها در آلبوم اولش منتشر شد.[۷]
محسن چاوشی در آغاز مسیر هنری خود، با امکانات محدود و ابزارهای سادهای به تولید موسیقی میپرداخت. با گذشت زمان و فراهم کردن تجهیزات ابتدایی، توانست در خانه، فضایی کوچک برای ضبط آثارش بسازد و حتی با استفاده از پتو، صدا را عایقبندی کند تا کیفیت ضبط بهتر شود، اقدامی که در نهایت به تولید موسیقی فیلم سنتوری به کارگردانی داریوش مهرجویی انجامید و نقش مهمی در شناختهشدن او ایفا کرد.[۸]
فعالیت حرفهای
پوستر یه شاخه نیلوفر
چاوشی فعالیت حرفهای خود را از سال ۱۳۸۲ش با آلبوم نفرین و بهصورت غیررسمی آغاز کرد و در سال ۱۳۸۷ش با انتشار یه شاخه نیلوفر بهصورت رسمی وارد عرصه موسیقی شد.[۹] برخی از آثار او با چالشهایی در زمینه اخذ مجوز و انتشار مواجه بودهاند؛ ازجمله آلبومهای ابراهیم و بینام که فرآیند انتشار آنها با تأخیر و حاشیه همراه بود. همچنین در برخی قطعات، تغییراتی بهدلیل محدودیتهای محتوایی اعمال شده است.[۱۰] او با انتشار بیش از ۲۰۰ قطعه، شامل ۱۱ آلبوم و چندین تکآهنگ، از هنرمندان پرکار موسیقی پاپ ایران به شمار میرود.[۱۱]
سبک موسیقی
از نظر سبک، چاوشی با ترکیب موسیقی پاپ، عناصر سنتی و تنظیمهای مدرن، هویتی مستقل در موسیقی ایران ایجاد کرده است. استفاده از اشعار ادبی، بهویژه آثار جلالالدین محمد بلخی، از ویژگیهای شاخص کار او است. صدای خاص و لحن احساسی او نیز در شکلگیری این هویت هنری نقش مهمی دارد. مضامین آثارش طیفی از موضوعات عاشقانه، اجتماعی و آیینی را دربر میگیرد.[۱۲]
فعالیت رسانهای و طرفداران چاوشی
محسن چاوشی کمتر با رسانهها مصاحبه میکند و تنها از طریق صفحات شخصی در شبکههای اجتماعی با طرفدارانش در ارتباط است. طرفداران او که خود را چاوشیست مینامند، تعصب خاصی نسبت به او دارند. یکی از ویژگیهای چاوشی، عدم برگزاری کنسرت رسمی است که او را میان هنرمندان همدورهاش متمایز کرده است.[۱۳] او با لقبهایی چون آقای خاص صدا، صدا زخمی و مرد مرموز پاپ شناخته میشود.[۱۴]
کنسرت
اجرای زنده محسن چاوشی
از زمان انتشار آلبوم نفرین، شایعاتی درباره برگزاری کنسرتهای محسن چاوشی مطرح شد؛ اما او پیش از آلبوم یه شاخه نیلوفر، نبود مجوز و کمبود امکانات را بهعنوان دلایل اصلی خود اعلام کرده بود. وی در اردیبهشت ۱۳۸۸ش اعلام کرد که در حال آمادهسازی گروه و پارتهای کنسرت است و قصد دارد پس از انتشار آلبوم ژاکت اجرا برگزار کند؛ اما این برنامه هرگز عملی نشد و تاکنون نیز کنسرت رسمی نداشته است.
این موضوع، با توجه به رواج اجرای زنده میان خوانندگان مطرح، به گمانهزنیهایی درباره توانایی اجرای زنده او انجامید؛ با این حال، چاوشی این ادعا را رد کرده و حتی نمونههایی از اجرای زنده خود را منتشر کرده است. او در سال ۱۳۹۴ش در توضیح علت عدم برگزاری کنسرت، کیفیت پایین اجراها در ایران را مطرح کرد و گفت بسیاری از کنسرتها بیشتر به جُنگ شادی شباهت دارند، از اینرو ترجیح میدهد چنین اجراهایی نداشته باشد.[۱۵]
محسن چاوشی در آثار عاشقانهاش بیشتر به تجربههای شخصی عشق و فقدان معشوق میپردازد و اغلب از جنبههای اجتماعی یا سیاسی فاصله میگیرد. ترانههای او، ازجمله کجاست بگو، تو که نیستی، یه شاخه نیلوفر نبود و تبریک، با موسیقی الکترونیک ضربدار و اجرای دکلمهوار، حس دلتنگی، فغان و شکست عاشقانه را به شنونده منتقل میکنند. شعرهای او معمولاً مستقیم و خطاب به معشوق هستند و با تمرکز بر احساسات راوی، مخاطب را به همذاتپنداری با تجربههای عاشقانه دعوت میکنند.[۱۹]
آثار آیینی و عاشورایی
محسن چاوشی در بخشی از فعالیت هنری خود به تولید آثار مذهبی، بهویژه در سوگ عاشورا و اهلبیت، پرداخته است. این آثار که غالباً در ایام محرم و اربعین منتشر شدهاند، ازجمله وجوه شاخص کارنامه او به شمار میروند. از مهمترین آنها میتوان به راه کربلا (۱۳۹۲ش)، دل خون (۱۳۹۵ش)، حسین و عباس (۱۳۹۹ش) و آواز خون (۱۴۰۲ش) اشاره کرد که بیانگر گرایش او به مضامین آیینی در کنار دیگر حوزههای کاریاش است.[۲۰]
آثار اجتماعی
برخی آثار محسن چاوشی بازتابدهنده رنجها، دغدغهها و نگاه اعتراضی نسل جوان به مسائل اجتماعیاند و مخاطب را با واقعیتهای جامعه روبهرو میکنند؛[۲۱] ازجمله:
آهنگ خوزستان
آهنگ خوزستان از محسن چاوشی یک ترانه انتقادی است که به مشکلات استان خوزستان پس از جنگ عراق با ایران اشاره دارد، مانند بیکاری، فقر، مشکلات زیستمحیطی و آثار ویرانی جنگ. محسن چاوشی با استفاده از نوحههای مشهور دفاع مقدس، فضا و حس اثر را شکل داده است. هواداران چاوشی این اثر را بهعنوان بازگشتی موفق به ترانههای اعتراضی و اجتماعی میدانند. این ترانه تأثیر قابل توجهی بر فضای مجازی، موسیقی و بهویژه جوانان خوزستان داشته است. برخی معتقدند متن ترانه شعاری و متظاهرانه است و تکرار کلمات با بار معنایی سنگین بهجای اینکه ارزش افزوده ایجاد کند، اثر را ضعیف میکند.[۲۲]
آهنگ مسلخ
آهنگ مسلخ با صدای چاوشی با همکاری سازمان هنری رسانهای اوج، با نگاهی اجتماعی و انتقادی،[۲۳] به مسأله تجارت دختران ایرانی در دبی[۲۴] و عملکرد شیخنشینهای حاشیه خلیج فارس پرداخته است.[۲۵] پس از انتشار مسلخ، محتوای این اثر با واکنش برخی منتقدان روبهرو شد. استفاده از عباراتی مانند «دست عجم خار رطب میخورد، شیره نخلا رو عرب میخورد» به برداشتهایی درباره تقابل فرهنگی یا نژادی میان عرب و عجم دامن زد.[۲۶] در همین راستا، مهدی یراحی نیز در برنامه تهران من، این ترانه را اثری نژادپرستانه و ضدعرب توصیف کرد. او همچنین با گلایه از برخوردهای دوگانه نهادهای نظارتی، گفت برخی آثار بدون مجوز منتشر میشوند؛ اما با واکنش جدی مواجه نمیشوند.[۲۷]
آهنگ علاج
محسن چاوشی پس از حمله رژیم اسرائیل به ایران، در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ش، قطعه موسیقی علاج را منتشر کرد. این اثر با لحن حماسی و موسیقی منسجم، مفاهیمی چون همبستگی، مقاومت و عشق به وطن را بازتاب میدهد. در علاج، چاوشی عبور از چنین بحرانهایی را به وطن پیوند میدهد و به کسانی اشاره میکند که صرفاً شعار میدهند و در میدان واقعی کنار مردم نیستند. موسیقی این اثر، نماد میدان مبارزه و مقابله با ظلم و دشمن کودککش است.[۲۸]
پس از انتشار قطعه علاج، برخی رسانهها آن را سفارشی و همراه با دستمزدهای کلان معرفی کردند. کاظم بهمنی، شاعر اثر، با انتشار متنی این ادعاها را رد کرد و توضیح داد که علاج در فضایی احساسی و با دغدغههای اجتماعی، طی یک شب تا صبح و با همکاری نزدیک او و چاوشی شکل گرفته است. او همچنین تأکید کرد که چاوشی از نظر مالی در سطح بالایی نیست و بخش عمدهای از درآمد خود را صرف اقدامات خیریه میکند.[۲۹]
سید محمدرضا خردمندان، نویسنده و کارگردان، قطعه علاج چاوشی را صدای میلیونها ایرانی خشمگین و مرهمی به موقع برای خشم و بغض جمعی مردم دانست و جایگاه ویژه چاوشی در بازتاب احساسات ملی را ستود.[۳۰] برخی تحلیلگران فرهنگی این قطعه را نهتنها یک کار هنری، بلکه نمونهای از نقطهزنی فرهنگی دانستهاند.[۳۱]مهدی رسولی از مداحان ایرانی نیز این اثر چاوشی را ستود و آن را پیونددهنده موسیقی پاپ با مفاهیم عاشورایی دانست.[۳۲]
آهنگ حسبیالله
جلد ویژه روزنامه «فرهیختگان» با محوریت «حسبیالله» اثر محسن چاوشی
تکآهنگ حسبیالله همزمان با سالروز شهادت امام علی و جنگ رمضان منتشر شد. عنوان حسبیالله بهمعنای «خدا برای من کافی است» محور اصلی آن را تشکیل میدهد. چاوشی درباره این قطعه نوشته است: تکآهنگ حسبیالله بر مفهوم وسط استوار است. چاوشی این جایگاه را نه به معنای بیطرفی منفعل، بلکه بهعنوان موضع انسانی میبیند که توانایی شکلدهی به تحولات اجتماعی و حفظ انسجام جامعه را دارد. چاوشی حسبیالله را گفتوگویی با امام علی معرفی میکند. چاوشی با تأکید بر اینکه کشورها صرفاً بر اساس منافع خود عمل میکنند، علاج مشکلات کشور را تنها در وطن و با اتکا به مردم میداند.[۳۳]
آهنگ مریض تخت آخری
محسن چاوشی همزمان با عید قربان در اواخر بهار ۱۴۰۵ش، قطعه موسیقی «مریض تخت آخری» را منتشر کرد. این اثر با شعری از کاظم بهمنی و تنظیم رضا فوادیان تولید شده است. انتشار این تکآهنگ پس از پایان یک پویش مردمی موفق صورت گرفت که در قالب آن، ۲۵۰۰ بسته معیشتی و ارزاق با مشارکت مخاطبان چاوشی تهیه و میان نیازمندان و ایتام توزیع شده بود. چاوشی این قطعه را به پاس همراهی و قدردانی از حضور پرمهر مردم در این اقدام خیرخواهانه به آنها تقدیم کرد و این اثر به عنوان یادگاری هنری از این پویش اجتماعی شناخته میشود.[۳۴]
اثر مکتوب
تصویر جلد کتاب «این عشق هیولایی» محسن چاوشی
محسن چاوشی با انتشار مجموعه شعر عشق هیولایی، وارد حوزه نشر کتاب شد. این اثر شامل اشعار عاشقانه، عرفانی و فلسفی است که با زبانی شخصی و تصویرسازیهای بدیع، از قالبهای رایج شعر معاصر فاصله گرفته و تجربهای تازه برای خواننده فراهم میآورد. بازخوردها نسبت به این اثر متفاوت بوده؛ برخی منتقدان به خلاقیت در زبان و تصاویر شاعرانه توجه کردهاند و گروهی دیگر سادگی روایت و فقدان پیچیدگی را نقطه ضعف اثر دانستهاند.[۳۵]
حاشیهها
در ۸ خرداد ۱۳۹۷ش خبری در فضای مجازی منتشر شد که مدعی ممنوعالفعالیت شدن محسن چاوشی بهخاطر انتشار قطعه خوزستان با ترانهای از حسین صفا در سالروز آزادی خرمشهر بود؛ اما او در صفحه شخصی خود این خبر را تکذیب کرد.[۳۶]
پس از انتشار قطعه شرح الف[۳۷] و اثر بعدی با نام حسین،[۳۸] محمدرضا یزدانپرست، نقدهایی بر شعر و ساختار این قطعات نوشت. او ضعف وزن، قافیه و ترکیببندی را برجسته کرد و تأکید داشت که برخی آرایههای ادبی و معناهای شعری بهصورت ناپیوسته و گاه بیمعنا ارائه شدهاند.[۳۹] در واکنش، محسن بوالحسنی، نوشت که بسیاری از انتقادها بیشتر به نام چاوشی است تا کیفیت واقعی شعر و موسیقی. او افزود که چاوشی با تجربهگری در سبک مولانا، بهرهگیری از وزنهای دوری و تمپوی متفاوت، در پی گسترش مرزهای شعر و موسیقی است.[۴۰] چاوشی نیز در پاسخ به این انتقاد نوشت که خودش میداند چه میکند و چارچوبها را میشکند.[۴۱]واکنش محسن چاوشی به ادعای شهرام آذر در برنامه استیج
شهرام آذر در فصل دوم برنامه استیج مدعی شد که صدای محسن چاوشی بازسازیشده و صدای اصلی خودش نیست. در واکنش، چاوشی در اینستاگرام نوشت: «من غریبم و غریب را کاروانسرا لایق است.» او از طرفداران خواست تا به آذر توهین نکنند و دو ویدئو از آواز خود منتشر کرد.[۴۲]
محسن چاوشی با انتشار یادداشتی در صفحه شخصی خود اعلام کرد که همکاریاش با ابراهیم حاتمیکیا در فیلم چ منتفی شده است. او در این یادداشت نوشت: علاج واقعه قبل از وقوع و با توجه به طرح ادعاهایی نادرست و کذب درباره نحوه همکاری من با پروژه چ در نشست مطبوعاتی جشنواره، بهتر است «سنتوری» همچنان اولین و آخرین تجربهام در سینما باقی بماند.[۴۳]
داریوش مهرجویی دربارۀ دلیل همکاری نکردن با محسن چاوشی در فیلم سنتوری ۲ گفت که از او دلخور شده است. به گفتۀ او، برای گرفتن مجوز چاوشی تولید فیلم چند ماه به تعویق افتاد؛ اما در ادامه چاوشی برای حضور در قسمت دوم مبلغ بالایی درخواست کرد. مهرجویی نیز اعلام کرد «حالا یک خوانندۀ جدید رو میکنم تا روی چاوشی کم شود.»[۴۴]
پست محسن چاوشی در شب قدر مهشید حامدی، همسر ابراهیم حامدی (ابی)، در واکنش به انتشار شعری از چاوشی درباره امام علی در شب قدر، او را هنرمند حکومتی[۴۵] و عقبمانده و وحشی خواند[۴۶] و لقب عربپرست به او داد.[۴۷] چاوشی در پاسخ به مهشید حامدی، به انتقاد از ابراهیم حامدی و آن دسته از خوانندگان ایرانی خارج از کشور که برای اجرای کنسرت به عربستان سعودی سفر کرده بودند پرداخت. چاوشی این افراد را عربدهکش خواند و نوشت که به کاباره افتخار میکنند و شهامت حضور در تهران را ندارند.[۴۸] در ادامه چاوشی در کانال تلگرامیاش نوشت: «از حقِ علی نمیگذرم».[۴۹] پس از این تنش، ابی با انتشار ویدئویی از چاوشی دلجویی کرد؛[۵۰] اما مهشید حامدی در پاسخ، چاوشی را سراپا خشم و غرور دانست و گفت «اگر من جرات تهران آمدن ندارم، شما که آنجایید چرا جرأت کنسرت زنده گذاشتن ندارید؟» این بار چاوشی پاسخی نداد.[۵۱] پس از این ماجرا، برخی رسانهها نوشتند که دعوای مجازی چاوشی با مهشید حامدی فراتر از مسائل شخصی است و ابعاد سیاسی، هنری و وطندوستی دارد و پاسخ چاوشی جنبه دفاع از شأن موسیقی ایران داشته است.[۵۲]
محسن چاوشی در میانه مسیر کاری خود با حامد هاکان آشنا شد و ترانه «نشکن دلمو» را با او اجرا کرد، اما همکاری آنها به اختلاف کشید. در مراسم تشییع هاکان، چاوشی و دیگر همکاران قدیمی حضور نداشتند و چاوشی در واکنش، گزیدهای از غزلیات شهریار را در اینستاگرام منتشر کرد.[۵۳]
چاوشی در بیانیهای نسبت به قرار گرفتن نامش در فهرست کاندیداهای دومین رویداد سراسری تولید محتوای دیجیتال بسیج واکنش نشان داد و اعلام کرد این موضوع بدون اطلاع و رضایت او صورت گرفته است. وی با تأکید بر استقلال هنری خود، تصریح کرد که همواره برای مردم میخواند.[۵۴]
در پی انتشار قطعه «یا مولا» از محسن چاوشی، موجی از واکنشها در فضای مجازی شکل گرفت که بخشی از این واکنشها شامل توهین به خواننده و مضامین مذهبی اثر، اختصاص داشت. بنا بر روایت یکی از نزدیکان، چاوشی در مواجهه با این هجمهها، با رویکردی اعتقادی، جملهای بیان کرد که بازتاب زیادی یافت: «چه چیزی بالاتر از اینکه آدم برای مولا فحش بخورد؟».[۵۵]
محسن چاوشی، هرگونه همکاری با کاروان فوتبال ایران در جام جهانی قطر را تکذیب و تأکید کرد که ترانه خلیج فارس قدیمی است و هیچ رسانه یا نهاد حقی برای استفاده از آثار او ندارد؛ زیرا فوتبال در این روزها برایش اهمیتی ندارد.[۵۶]
فعالیتهای بشردوستانه
محسن چاوشی در برهههای مختلف، علاوه بر فعالیت هنری، به اقدامات خیریه نیز پرداخته است:
به گفتۀ مدیرعامل ستاد مردمی رسیدگی به امور دیه و کمک به زندانیان نیازمند، در تاریخ ۹ مرداد ۱۴۰۱ش، با کمکهای جمعآوریشده از سوی مخاطبان وی، طی دو سال گذشته و با مجموعی حدود ۷ میلیارد و ۴۵۰ میلیون تومان، زمینۀ آزادی ۸۵۱ نفر از زندانیان تحت حمایت ستاد مردمی دیه فراهم شده است.[۵۷]
در سال ۱۴۰۱ش، بخشی از کمکهای جمعآوریشده توسط چاوشی در قالب مراحل متعدد و با معرفی مددجویان از استانهای مختلف صرف آزادی محکومان مالی و بدهکاران دیه شد؛ بهگونهای که تنها در همان سال، در ۱۹ مرحله و با مشارکت مخاطبان، ۲۸۱ نفر از زندانیان آزاد شدند.[۵۸]
همچنین گزارش شده است که در یکی از این فراخوانها، همزمان با سالروز تولد وی در سال ۱۴۰۱ش همانند سالهای قبل، با جمعآوری حدود ۲۰۰ میلیون تومان، زمینۀ آزادی ۴۳ زندانی فراهم شده است.[۵۹]
در سال ۱۴۰۳ش، محسن چاوشی با اختصاص حدود ۷ میلیارد تومان، زمینه آزادی ۶۰۰ نفر از زندانیان را فراهم کرد.[۶۰]
چاوشی همزمان با عید غدیر از راهاندازی جمعیت حیدر خبر داد؛ نهادی مردمی برای حمایت از ایتام و تأمین ارزاق نیازمندان مناطق محروم.[۶۱] محسن چاوشی در واکنش به گزارش تلویزیونی درباره کمکهایش برای آزادی زندانیان تأکید کرد کار خیر جمعی نباید با نام افراد گره بخورد و خواست تنها از عنوان جمعیت حیدر یاد شود.[۶۲]
وی همزمان با حملات اسرائیل و ایالات متحده آمریکا علیه ایران و آغاز جنگ رمضان، با انتشار فراخوانی و اعلام یک شماره حساب بانکی، از تصمیم خود برای بازسازی مدارسی که در این حملات دچار خرابی و ویرانی شدهاند خبر داد.[۶۳]
بهخاطر اقدامات بشردوستانه محسن چاوشی، از وی بهعنوان مصلح اجتماعی یاد شده است؛ زیرا برخلاف بسیاری از خوانندگان، از صفحات پرمخاطب خود برای بازتاب مشکلات جامعه و حمایت از محرومان و زندانیان استفاده میکند.[۶۴]
برندۀ جایزۀ بهترین موسیقی متن فیلم برای «سنتوری» در هفتمین جشنوارۀ بینالمللی «کرافیلم» کراچی (بههمراه اردوان کامکار)؛
برندۀ جایزۀ بهترین موسیقی متن فیلم برای «سنتوری» در جشنوارۀ حافظ؛[۶۹]
برندۀ جوایز بهترین آهنگسازی پاپ، بهترین آلبوم پاپ «من خود آن سیزدهم»، بهترین ترانۀ پاپ «غلط کردم غلط»، بهترین کاور آلبوم و بهترین تیتراژ «واسه آبروی مردمت بجنگ» در نخستین جشنوارۀ موسیقی ما در بخش مردمی؛[۷۰]
برندۀ تندیس بهترین قطعۀ پاپ خارج از آلبوم برای «چشمۀ طوسی» در سومین جشنوارۀ موسیقی ما در سال۱۳۹۳ش، بخش کارشناسی؛
برندۀ جایزۀ باربد بهترین آلبوم پاپ برای «امیر بیگزند» در سیودومین جشنوارۀ موسیقی فجر؛[۷۱]
برندۀ جایزۀ بهترین آلبوم پاپ برای «امیر بیگزند» از جشنوارۀ موسیقی ما؛[۷۲]
