بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایشگر دیداری ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''{{درشت|ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران؛}}''' کشتن افراد دارای سمت نظامی، انتظامی، قضایی، علمی، سیاسی و دولتی در نظام جمهوری اسلامی توسط گروههای تروریستی داخلی، اسراییل و آمریکا. | '''{{درشت|ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران؛}}''' اقدام به کشتن افراد دارای سمت نظامی، انتظامی، قضایی، علمی، سیاسی و دولتی در نظام جمهوری اسلامی توسط گروههای تروریستی داخلی، اسراییل و آمریکا. | ||
ترور مسئولان جمهوری اسلامی ایران، مجموعهای از اقدامات خشونتآمیز سازمانیافته است که از نخستین ماههای پس از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد و تاکنون در سه مرحله ادامه یافته است. این اقدامات ابتدا توسط گروههای تروریستی داخلی از جمله [[گروه فرقان|فرقان]] و [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]] و در سالهای اخیر بهطور مستقیم توسط [[اسراییل]] و [[ایالات متحده آمریکا]] صورت گرفته است. طیف گستردهای از شخصیتهای عالیرتبۀ سیاسی، نظامی، قضایی و علمی از جمله رئیسجمهور، نخستوزیر، رئیس قوه قضاییه، فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هستهای و در نهایت [[رهبر جمهوری اسلامی ایران]] هدف این ترورها قرار گرفتهاند. تحلیلگران بر این باورند که این اقدامات با اهدافی همچون ایجاد خلأ مدیریتی، تضعیف پشتوانههای فکری نظام، ایجاد ناامنی و مهار گسترش [[انقلاب اسلامی]] طراحی شده است. با این حال، به نظر تحلیلگران ترورها پیامدهایی معکوس نسبت به اهداف عاملان به همراه داشته است. پژوهشگران افشای ماهیت مخالفان و تغییر افکار عمومی به نفع نظام، تبدیل قربانیان به نمادهای ماندگار ملی، کارآمدی ساختار نهادی لایهای در پر کردن سریع جایگاههای خالی، تقویت [[انسجام اجتماعی]] و اراده جمعی و ناتوانی راهبردی دشمن در رویارویی نظامی را بخشی از این پیامدهای این ترورها میدانند. | ترور مسئولان جمهوری اسلامی ایران، مجموعهای از اقدامات خشونتآمیز سازمانیافته است که از نخستین ماههای پس از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد و تاکنون در سه مرحله ادامه یافته است. این اقدامات ابتدا توسط گروههای تروریستی داخلی از جمله [[گروه فرقان|فرقان]] و [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]] و در سالهای اخیر بهطور مستقیم توسط [[اسراییل]] و [[ایالات متحده آمریکا]] صورت گرفته است. طیف گستردهای از شخصیتهای عالیرتبۀ سیاسی، نظامی، قضایی و علمی از جمله رئیسجمهور، نخستوزیر، رئیس قوه قضاییه، فرماندهان ارشد نظامی، دانشمندان هستهای و در نهایت [[رهبر جمهوری اسلامی ایران]] هدف این ترورها قرار گرفتهاند. تحلیلگران بر این باورند که این اقدامات با اهدافی همچون ایجاد خلأ مدیریتی، تضعیف پشتوانههای فکری نظام، ایجاد ناامنی و مهار گسترش [[انقلاب اسلامی]] طراحی شده است. با این حال، به نظر تحلیلگران ترورها پیامدهایی معکوس نسبت به اهداف عاملان به همراه داشته است. پژوهشگران افشای ماهیت مخالفان و تغییر افکار عمومی به نفع نظام، تبدیل قربانیان به نمادهای ماندگار ملی، کارآمدی ساختار نهادی لایهای در پر کردن سریع جایگاههای خالی، تقویت [[انسجام اجتماعی]] و اراده جمعی و ناتوانی راهبردی دشمن در رویارویی نظامی را بخشی از این پیامدهای این ترورها میدانند. | ||