صفحهای تازه حاوی «{{درشت|'''حافظ'''}}؛ بزرگترین شاعر غزلسرای ایرانی. حافظ یا حافظ شیرازی، تخلص شاعرانهٔ خواجه شمسالدین محمد شیرازی است که به لسانالغیب، ترجُمانالاسرار، لسانالعرفا و ناظمالاولیا<ref>سجادی، «حافظ»، دایرةالمعارف اسلامی، 1390ش، ج19، ص586.</ref>...» ایجاد کرد |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== زندگینامه == | == زندگینامه == | ||
کمالالدین یا بهاءالدین محمد، پدر حافظ بود که برخی منابع او را از اهالی کوپای اصفهان و برخی دیگر، او را از تویسرکان میدانند که به شیراز رهسپار شده و از راه تجارت، امرار معاش میکرده است.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص107-108.</ref> | کمالالدین یا بهاءالدین محمد، پدر حافظ بود که برخی منابع او را از اهالی کوپای [[اصفهان]] و برخی دیگر، او را از تویسرکان میدانند که به شیراز رهسپار شده و از راه تجارت، امرار معاش میکرده است.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص107-108.</ref> | ||
شمسالدین، سومین پسر خانواده بود که در شیراز متولد شد. او، در کودکی پدر خود را از دست داد و مادر، سرپرستی شمسالدین را به یکی از اهالی محل سپرد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص17.</ref> شمسالدین پس از مدتی، مربی خود را ترک کرد<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1068.</ref> و در یک نانوایی، مشغول بهکار شد. او، اوقات فراغت خود را در مکتبی که در نزدیکی نانوایی بود، میگذراند. در مکتبخانه، شمسالدین، تعداد بسیاری از سورههای قرآن را حفظ و همچنین گلستان سعدی را بارها دوره کرد. او در همان کودکی، به سرودن شعر روی آورد. در سن ۹ سالگی نیز قرآن را حفظ کرد و بههمین دلیل، از همان زمان ملقب به حافظ شد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص21.</ref> حافظ، به کسب علم بسیار علاقهمند بود و برای آن، تلاش بسیاری کرد.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، 1355ش، ج3، ب2، ص1066.</ref> | شمسالدین، سومین پسر خانواده بود که در شیراز متولد شد. او، در کودکی پدر خود را از دست داد و مادر، سرپرستی شمسالدین را به یکی از اهالی محل سپرد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص17.</ref> شمسالدین پس از مدتی، مربی خود را ترک کرد<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1068.</ref> و در یک نانوایی، مشغول بهکار شد. او، اوقات فراغت خود را در مکتبی که در نزدیکی نانوایی بود، میگذراند. در مکتبخانه، شمسالدین، تعداد بسیاری از سورههای قرآن را حفظ و همچنین گلستان سعدی را بارها دوره کرد. او در همان کودکی، به سرودن شعر روی آورد. در سن ۹ سالگی نیز قرآن را حفظ کرد و بههمین دلیل، از همان زمان ملقب به حافظ شد.<ref>نامنی، فرهنگِ نابِ حافظ، چ1، 1378ش، ص21.</ref> حافظ، به کسب علم بسیار علاقهمند بود و برای آن، تلاش بسیاری کرد.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، 1355ش، ج3، ب2، ص1066.</ref> | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
حافظ، در ادبیات فارسی، به شاعر غزلسُرا معروف است.<ref>زرینکوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص280.</ref> دیوان کلیات او، شامل پنج قصیده، غزلیات، مثنوی کوتاه (مشهور به آهوی وحشی)، ساقینامه، مقطعات و رباعیات است.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1081-1082.</ref> | حافظ، در ادبیات فارسی، به شاعر غزلسُرا معروف است.<ref>زرینکوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص280.</ref> دیوان کلیات او، شامل پنج قصیده، غزلیات، مثنوی کوتاه (مشهور به آهوی وحشی)، ساقینامه، مقطعات و رباعیات است.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1081-1082.</ref> | ||
شعر حافظ، در میان مردم جهان، مشهور بوده و فارسیزبانان، قرنهای بسیاری است که به دیوان حافظ فال زده و او را «کاشف هر راز» میدانند. شرح و ترجمههای بسیاری بر غزلهای این شاعر توانمند ایرانی، در طول تاریخ، صورت گرفته است.<ref>پورنامداریان، گمشدة لب دریا، 1382ش، ص7.</ref> | شعر حافظ، در میان مردم جهان، مشهور بوده و فارسیزبانان، قرنهای بسیاری است که به [[دیوان حافظ]] [[فال حافظ|فال]] زده و او را «کاشف هر راز» میدانند. شرح و ترجمههای بسیاری بر غزلهای این شاعر توانمند ایرانی، در طول تاریخ، صورت گرفته است.<ref>پورنامداریان، گمشدة لب دریا، 1382ش، ص7.</ref> | ||
== درگذشت == | == درگذشت == | ||
| خط ۶۹: | خط ۶۹: | ||
* نوری، حسن، یک قصه بیش نیست، تهران، علمی، چ۱، ۱۳۶۸ش. | * نوری، حسن، یک قصه بیش نیست، تهران، علمی، چ۱، ۱۳۶۸ش. | ||
* نیازکار، فرح، «یادروز حافظ» دانشنامه حافظ، تهران، نخستان پارسی، ۱۳۹۷ش. | * نیازکار، فرح، «یادروز حافظ» دانشنامه حافظ، تهران، نخستان پارسی، ۱۳۹۷ش. | ||
{{شخصیتهای ادبیات فارسی}} | |||
