ابرابزار
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:امام موسی کاظم.png|جایگزین=کتابت نام مبارک حضرت امام موسی الکاظم با خط ثلث؛ برگرفته از کتیبه مسجد النبی|بندانگشتی|کتابت نام مبارک حضرت امام "موسی الکاظم (علیه السلام)" با خط ثلث؛ برگرفته از کتیبه مسجد النبی (ص)؛ بازسازی در کانون هنر شیعی / ۱۳۹۹]]
[[پرونده:امام موسی کاظم.png|جایگزین=کتابت نام مبارک حضرت امام موسی الکاظم با خط ثلث؛ برگرفته از کتیبه مسجد النبی|بندانگشتی|کتابت نام مبارک حضرت امام "موسی الکاظم (علیه السلام)" با خط ثلث؛ برگرفته از کتیبه مسجد النبی (ص)؛ بازسازی در کانون هنر شیعی / ۱۳۹۹]]
'''{{درشت|امام موسی بن جعفر}}'''، هفتمین امام شیعیان.{{سخ}}موسی بن جعفر (علیه السلام) فرزند جعفر بن محمد، مادرش، حمیده است.<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> وی در هفتم [[صفر]] سال ۱۲۷،<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص20، 21، 22 و 23.</ref> ۱۲۸ یا ۱۲۹ هجری در [[مدینه]] به دنیا آمد.<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> کنیه‌اش، ابوالحسن،<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص13 و 14.</ref> ابوعلی، ابوابراهیم<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص335.</ref> ابواسماعیل،<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص54.</ref> ابومحمد<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص34-36.</ref> و ابوعبدالله<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص167.</ref> و القابش، مأمون، طیّب، سیّد،<ref>ابن‌جوزی، تذکرة الخواصّ، 1427ق، ص436.</ref> فقیه، عالم، عبد صالح،<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> کاظم،<ref>معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج2، ص321.</ref> نفس زکیّه، وفِیّ، صابر، امین، زاهر، صادق،<ref>کتانی، الإمام الکاظم ضوء مقهور الشعاع، 1420ق، ص182-187.</ref> زین المجتهدین<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص13-14 و 54.</ref> و باب‌الحوائج<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص335.</ref> است. امام کاظم، در سال ۱۸۳ هجری،<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> پنجم یا ششم<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> یا بیست‌وچهارم یا بیست‌وپنجم ماه [[رجب]]<ref>مسعودی، إثبات الوصیة، 1362ش، ص357 (پاورقی).</ref> در سن ۵۴،<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص131 و 132.</ref> ۵۵،<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> ۵۷،<ref>ابن‌جوزی، تذکرة الخواصّ، 1427ق، ص439.</ref> 58<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> یا ۶۰ سالگی<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص134.</ref> در زمان خلافت هارون الرشید، در زندان وفات یافت<ref>معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج2، ص315.</ref> و در مقبرهٔ قریش مدفون شد.<ref>صدوق، عیون اخبار الرضا، 1378ق، ج۱، ص۹۹ و ۱۰۵.</ref>
'''{{درشت|امام موسی بن جعفر}}'''، هفتمین امام شیعیان.{{سخ}}موسی بن جعفر (علیه السلام) فرزند جعفر بن محمد، مادرش، حمیده است.<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> وی در هفتم [[صفر]] سال ۱۲۷،<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص20، 21، 22 و 23.</ref> ۱۲۸ یا ۱۲۹ هجری در [[مدینه]] به دنیا آمد.<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> کنیه‌اش، ابوالحسن،<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص13 و 14.</ref> ابوعلی، ابوابراهیم<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص335.</ref> ابواسماعیل،<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص54.</ref> ابومحمد<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص34-36.</ref> و ابوعبدالله<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص167.</ref> و القابش، مأمون، طیّب، سیّد،<ref>ابن‌جوزی، تذکرة الخواصّ، 1427ق، ص436.</ref> فقیه، عالم، عبد صالح،<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> کاظم،<ref>معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج2، ص321.</ref> نفس زکیّه، وفِیّ، صابر، امین، زاهر، صادق،<ref>کتانی، الإمام الکاظم ضوء مقهور الشعاع، 1420ق، ص182-187.</ref> زین المجتهدین<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص13-14 و 54.</ref> و باب‌الحوائج<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص335.</ref> است. امام کاظم، در سال ۱۸۳ هجری،<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> پنجم یا ششم<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> یا بیست‌وچهارم یا بیست‌وپنجم ماه [[رجب]]<ref>مسعودی، إثبات الوصیة، 1362ش، ص357 (پاورقی).</ref> در سن ۵۴،<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص131 و 132.</ref> ۵۵،<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> ۵۷،<ref>ابن‌جوزی، تذکرة الخواصّ، 1427ق، ص439.</ref> ۵۸<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290.</ref> یا ۶۰ سالگی<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص134.</ref> در زمان خلافت هارون الرشید، در زندان وفات یافت<ref>معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج2، ص315.</ref> و در مقبرهٔ قریش مدفون شد.<ref>صدوق، عیون اخبار الرضا، 1378ق، ج۱، ص۹۹ و ۱۰۵.</ref>


وی دو دهه از سایه‌سار دانش پدرش، [[امام جعفر صادق|امام صادق]] و مکتب فقهی و علمی او بهره برد.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص19-20 و 51.</ref> امامتش، از ۲۰ سالگی<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص۳۸۵.</ref> و در سال ۱۴۸ هجری<ref>نصیری، تحلیلی از تاریخ تشیُّع و امامان، 1384ش، ص211.</ref> به مدت ۳۵ سال بوده است.<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> وی پیش از امامتش، پنج سال از دوران طفولیت خود را در عهد مروان بن محمد، از خلفای اموی، و حدود پنج سال نیز در زمان عبدالله سَفّاح، اولین خلیفهٔ عباسی و ده سال در زمان منصور دوانیقی گذراند.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص20.</ref> و در دورهٔ امامتش، با چهار تن از خلفای عباسی، ۱۲سال با منصور دوانیقی(۱۳۶–۱۵۸ق)، ۱۰ سال با محمد المهدی (۱۵۸–۱۶۹ق)، ۱ سال با موسی الهادی (۱۶۹–۱۷۰ق) و ۱۵ سال با هارون الرشید (۱۷۰–۱۹۳ق)، معاصر بوده است.<ref>الرحمة، أئمّة أهل البیت فی کتب أهل السنّة، 1424ق، ص270؛ عبدالرحمان، سیرهٔ اهل بیت، ص371.</ref> او دارای ۳۷،<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص225.</ref> ۳۸، 40<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص169.</ref> یا ۴۱ فرزند شامل ۱۸ پسر به نام‌های علی الرضا، ابراهیم، عباس، اسماعیل، جعفر، حسن، محمد، عبیدالله، حمزه، عبدالله، اسحاق،<ref group="یادداشت">فرزندان قطعی امام کاظم بوده و نسل وی از اینها تداوم یافته است. (زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص170.)</ref> احمد (معروف به شاهچراغ)، قاسم، هارون، حسین، زید، فضل و سلیمان و ۲۳ دختر بود.<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290-291.</ref>
وی دو دهه از سایه‌سار دانش پدرش، [[امام جعفر صادق|امام صادق]] و مکتب فقهی و علمی او بهره برد.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص19-20 و 51.</ref> امامتش، از ۲۰ سالگی<ref>جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص۳۸۵.</ref> و در سال ۱۴۸ هجری<ref>نصیری، تحلیلی از تاریخ تشیُّع و امامان، 1384ش، ص211.</ref> به مدت ۳۵ سال بوده است.<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص288.</ref> وی پیش از امامتش، پنج سال از دوران طفولیت خود را در عهد مروان بن محمد، از خلفای اموی، و حدود پنج سال نیز در زمان عبدالله سَفّاح، اولین خلیفهٔ عباسی و ده سال در زمان منصور دوانیقی گذراند.<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب‌الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص20.</ref> و در دورهٔ امامتش، با چهار تن از خلفای عباسی، ۱۲سال با منصور دوانیقی(۱۳۶–۱۵۸ق)، ۱۰ سال با محمد المهدی (۱۵۸–۱۶۹ق)، ۱ سال با موسی الهادی (۱۶۹–۱۷۰ق) و ۱۵ سال با هارون الرشید (۱۷۰–۱۹۳ق)، معاصر بوده است.<ref>الرحمة، أئمّة أهل البیت فی کتب أهل السنّة، 1424ق، ص270؛ عبدالرحمان، سیرهٔ اهل بیت، ص371.</ref> او دارای ۳۷،<ref>عطاردی، مُسند الإمام الکاظم، 1391ش، ج1، ص225.</ref> ۳۸، ۴۰<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص169.</ref> یا ۴۱ فرزند شامل ۱۸ پسر به نام‌های علی الرضا، ابراهیم، عباس، اسماعیل، جعفر، حسن، محمد، عبیدالله، حمزه، عبدالله، اسحاق،<ref group="یادداشت">فرزندان قطعی امام کاظم بوده و نسل وی از اینها تداوم یافته است. (زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص170.)</ref> احمد (معروف به شاهچراغ)، قاسم، هارون، حسین، زید، فضل و سلیمان و ۲۳ دختر بود.<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، 1387ش، ص290-291.</ref>


== موسی بن جعفر از منظر آیات ==
== موسی بن جعفر از منظر آیات ==