زن در یونان باستان: تفاوت میان نسخه‌ها

تمدن باستانی یونان در قرن پنجم پیش از میلاد به اوج خود رسیده بود. یونان باستان دارای کلان‌شهرهای مختلفی بود. سقراط، افلاطون و ارسطو، شالوده‌های علوم و فنون یونانی را پایه‌ریزی کردند. ویل دورانت؛ دور بودن زنان از نقش‌آفرینی در شکل‌گیری این تمدن را از شگفتی‌های آن دانسته و پنهان‌کردن زن پاکدامن و نام او را از شعارهای اصلی این تمدن می‌داند.<ref>[https://hozeyemashgh.ir/%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C/9333 «جایگاه زن در یونان قدیم»، وب‌سایت انتشارات حوزه مشق.]</ref>

هرچند الهه‌های جنگ، هنر، دانش، صنعت و خدای شهر آتن (آتنه)، خدایان مادینه بودند؛ اما دیدگاه‌ها نسبت به زن متفاوت بود. بسیاری از آتنی‌ها؛ زنان را حیوان و منشأ همۀ آشوب‌ها و پلیدی‌ها دانسته و معتقد بودند؛ آنها قادر به کنترل تمایلات جنسی خود نبوده، توانایی‌های جسمی و مالی مردان را نابود می‌کنند. نمایشنامه‌نویس قرن پنجم پیش از میلاد در یونان؛ اهمیت زن را منحصر در تولید مثل دانسته و معتقد بود اگر زن نمی‌بود، انسان‌ از همۀ بدبختی‌ها نجات می‌یافت. برخی آنها همچون چینی‌ها، زن را نیروی اهریمنی و غیر قابل تربیت می‌دانستند.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref> یونانیان بر مبنای این عقیده که نیروی تولیدمثل تنها از آن مرد است و زن جز حمل طفل و پرسـتاری وی وظیفه‌‌‌ای نـدارد، منزلت انسانی مرد را بالا می‌بردند؛<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص342.</ref> سقراط، سلوک با زن را نوعی زجر و ریاضت دانسته<ref>[https://hozeyemashgh.ir/%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C/9333 «جایگاه زن در یونان قدیم»، وب‌سایت انتشارات حوزه مشق.]</ref> و ارسطو؛ سلطه مرد‌ها بر زنان را امر ذاتی می‌دانست.<ref>[https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/214859/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 فاضلي، «جايگاه زنان در يونان باستان»، روزنامه اعتماد.]</ref> برخی دیگر، زنان را مادران شهروندان دانسته و از این جهت برای آنها منزلت و احترام قایل بودند. <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref>

شیوهٔ رفتار با زنان در نقاط مختلف یونان، متفاوت بوده و هر کدام از دولت- شهرهای یونان دیدگاه ویژهٔ خود را دربارهٔ زنان داشته‌اند برای مثال، در اسپارت زنان اجازه داشتند همچون مردان [[ورزش]] کرده و حتی به آن تشویق می‌شدند،<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/1681983/رازگشایی-از-زندگی-زنان-در-دوران-باستان «رازگشایی از زندگی زنان در دوران باستان!»، خبرگزاری خبر آنلاین.]</ref> همچنین حق مالکیت زمین داشته و از جایگاه اجتماعی و اقتصادی برخودار بودند. این در حالی است که در آتنِ آن روزگار، شرایط به‌صورت متفاوتی گزارش شده است. بیشتر منابع برجای‌مانده از آن دوران، به شرایط زنان در آتن اشاره کرده‌اند.<ref>[https://www.worldhistory.org/trans/fa/2-927/ کارترای، «زن در یونان باستان»، وب‌سایت تاریخچۀ جهان.]</ref> آتن و اسپارت از کلان‌شهرهای مهم یونان باستان بوده و وضعیت زنان در آنها متفاوت بود؛ زن اسپارتی در نقطۀ مقابل زن آتنی قرار داشت که به اعتقاد برخی محققین؛ آزادترین زنان در دوران كلاسیك به‌شمار می‌رفتند؛ از استقلال فکری برخوردار بوده و در مكان‎های عمومی حضور نسبتاً فعال داشتند، در جشنواره‌ها و مسابقات ورزشی شركت می‎كردند. در عین حال وظیفه اصلی آنها خانه‌داری و مراقبت از بچه‌ها بود.<ref>[https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/214859/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 فاضلي، «جايگاه زنان در يونان باستان»، روزنامه اعتماد.]</ref> زنان اسپارتی هرچند از حق رأی در مجلس محروم بودند؛ اما در تصمیم‌گیری‌های پشت‌پرده نفوذ داشته‌اند. ارسطو به حق سیاسی آنان انتقاد جدی داشته و معتقد بود که نقش زنان در امور سیاسی موجب سقوط این کشور شد. زن اسپارتی از حق مالکیت برخوردار بوده، مالک یک‌سوم زمین‌های آن سرزمین زنان بودند. زنان و دختران در کنار پسران از ارث بهره می‌بردند.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref> اسپارت‌ها برای داشتن جامعه سالم و جنگجویان نیرومند، دغدغه جدی داشتند و به‌ همین دلیل، نوزادان ضعیف و معلول را از بین می‌بردند.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/980562/%DB%B1%DB%B0-%D9%86%DA%A9%D8%AA%D9%87-%D8%B9%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D9%88-%D8%B4%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D8%A2%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%B3 «۱۰نکته عجیب و شگفت‌آور در مورد زندگی در یونان باستان»، وب‌سایت تحلیلی خبری عصر ایران.]</ref>

در بیشتر مناطق یونان باستان، بیشتر خدایان مؤنث مورد پرستش و تجلیل قرار می‌گرفتند. این خدایان مادینه که اغلب همسر نداشتند متعلق به دورانی بودند که اختیار خانواده در دست مادر بوده و نسب فرزند از طرف مادر تعیین می‌شده است.<ref>[https://fa.wikifeqh.ir/یونان_باستان «یونان باستان»، ویکی فقه.]</ref> در این میان، برخی از چهره‌های زن قدرتمند و مهم حضور دارند که دارای اهمیتی بسیار بوده‌اند؛ اما با وجود انکه الهه‌های فراوانی در یونان باستان، پرستش و ستایش می‌شدند؛ نقش جدی در ارتقای منزلت زنان نداشتند. برخی از این الهه‌ها عبارتند از:

# هستیا: الهه‌ای که با کانون گرم خانواده و خانه در ارتباط بوده است. او، همواره مظهر خانه و خانواده، شخصیتی مهربان و پرورش‌دهنده و نیز دوستدار مهمان‌نوازی، خانه‌داری و صلح‌طلبی بوده است.<ref>[https://www.majidpub.com/10-چهرهی-مونث-مهم-در-اسطوره-شناسی-یونان/ «10 چهرۀ مؤنث مهم در اسطوره‌شناسی یونانی»، وب‌سایت گروه انتشاراتی مجید.]</ref><ref>[https://www.majidpub.com/10-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87%DB%8C-%D9%85%D9%88%D9%86%D8%AB-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%B7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86/ «10 چهره‌ی مونث مهم در اسطوره شناسی یونانی»، وب‌سایت انتشارات مجید.]</ref>

#دمتر، خواهر زئوس، آرام‌ترین خدایگانی بود که به‌عنوان الهه [[باروری]]، جوانه، کشاورزی، برداشت و خلاقیت شناخته می‌شد.<ref name=":0" />

خانواده، پایدارترین و تواناترین تشکیلات در تمدن یونان بود؛ زیرا به‌عنوان نهاد تولیدی نقش مهمی در تولیدات صنعتی و کشاورزی داشت.<ref>[https://tahoor.com/fa/Article/View/113959?term=%D9%BE%DB%8C%D8%AA%D9%88%D9%84%D9%88%D8%B3 «خانه و خانواده در عصر طلایی یونان باستان»، وب‌سایت طهور].</ref> زنان آتنی از نفوذ اندکی برخوردار بوده و تا پیش از مادر شدن، چندان مورد عنایت نبودند. در خانه شوهر اجازه نداشتند که بدون دلیلی موجه در شهر بگردند <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref>. زنـان در خانه مورد احترام بوده و در هر امری که با سـلطه شوهران مخالف نبود، نظر داده و تدبیر امور داخلی خانه از قبیل؛ طبخ غذا، ریسندگی، بافندگی<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص342.</ref> و پرورش فرزندان را برعهده داشتند؛ البته به جز خانواده‌های تهیدست، کنیزان امور مربوط به پخت‌و‌پز، رفت‌وروب و حمل آب را انجام می‌دادند. زنان طبقۀ مستمند، در مزارع یا در فروشگاه‌ها نیز کار می‌کردند. <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref> [[مادري|مادری]] دارای مقام نسبتاً ارجمندی بوده و جشنواره‌هایی را برای گرامی‌داشت مادر و عمدتاً در پیشگاه الهه همسری و مادر خدایان برگزار می‌کردند.<ref>[https://sahebkhabar.ir/news/60213926/%D9%85%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF «مادر بودن در یونان باستان چگونه بود؟» وب‌سایت صاحب خبران.]</ref>[[پرونده:64548.jpg|جایگزین=نقش برجسته یونانی -موزه باستان‌شناسی ملی، تارانتو، پولیا، ایتالیا|بندانگشتی|نقش برجسته یونانی، (قرن پنجم قبل از میلاد) / موزه باستان‌شناسی ملی، تارانتو، پولیا، ایتالیا]]جامعهٔ یونان باستان از دو قشر شهروند رسمی شامل مردان و نجیب‌زادگان و شهروند غیررسمی شامل زنان، برده‌ها و سربازان تشکیل می‌شده است.<ref>[https://tarikhema.org/ancient/greece/47846/همه-چیز-در-مورد-یونان-باستان/ کاظمی،  «همه چیز در مورد یونان باستان»، وب‌سایت تاریخ ما.]</ref> زنان در جامعهٔ یونان باستان، در مجموع، از نفوذی اندک برخودار بوده و اغلب، همان را نیز پس از مادر شدن به‌دست می‌آوردند.

زنان آتنی همچون بردگان از حقوق شهروندی محروم بوده<ref>[https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/214859/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 فاضلي، «جايگاه زنان در يونان باستان»، روزنامه اعتماد.]</ref> و در تمام مراحل زندگی تحت کنترل مردان بودند، <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref>حق عقد قرارداد را نداشته و اقامه دعوی در محکمه نیز برای‌شان ممکن نبود. زنان، پس از مرگ شوهر، از ارث او سهمی نمی‌بردند.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص341.</ref> قوانین آتن به زنان اجازه نمی‌داد در شغلی مشارکت کنند که درآمد آن بیشتر از تأمین غذای چند روزه یک خانواده باشد. ارابه‌رانی تنها مسابقه‌ای بود که می‌توانستند در آن شرکت کنند؛ اما زنان متأهل در مراسم ازدواج، برخی جشن‌ها و مراسم مذهبی که شرکت مردان در آنها ممنوع بود، نقش عمده ایفا می‌کردند. زنان همچنین وظایفی در مراسم سوگواری و خاک‌سپاری اموات به‌عهده داشتند. در یونان باستان سه طبقۀ عمده از زنان وجود داشت: زنان متأهلی که وظیفۀ خانه‌داری به‌عهده داشته و از برخی حقوق اجتماعی نیز برخوردار بودند؛ زنان بیوه، بردگان و دختران بی‌خانمانی که عمدتاً فاحشه بوده و فاقد هرگونه حقوق اجتماعی بودند؛ گروه دیگر، زنانی تحصیل‌کرده بودند که با دریافت مزد بیشتر، مردان را همراهی می‌کردند؛ اینها صرفاً ملازمان جنسی مردان نبوده بلکه به لحاظ فکری و اجتماعی نیز در کنار آن‌ها بودند، این گروه، همچون فاحشه‌ها فاقد حقوق اجتماعی بودند و غالباً از مهارت‌هایی در رقص، موسیقی، آواز و توانمندی‌های فکری بهره‌مند بودند. بردگان زن عمدتا به‌عنوان دایه و پرستار در خانه‌ها یا به بافندگی در کارگاه‌ها مشغول بودند. آریستوفان نمایشنامه‌نویس قرن پنجم بیش از میلاد، زنان یونانی را با اوصافی مانند مهمان‌خانه‌دار‌، پرستاری شب، آشپز و فروشندۀ سبزی، عسل و عطر توصیف می‌کند که به‌نحوی تحقیر زنان است.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref>

در یونان باستان، خانه‌نشینی زنان نشانۀ نجابت آنها بود<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref> و بر [[عفت]] دختران تأکید می‌شد؛ اما پسران چندان مقید به اخلاق‌ جنسی نبوده و رابطه فرازناشویی مردان متأهل نیز خیلی ناپسند تلقی نمی‌شد. فاحشگی رسمیت داشته و مدارسی به دختران فاحشه، فنون مربوطه را آموزش می‌دادند.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص334-333.</ref> هرچند مجازات [[همجنس‌گرایی]]، محرومیت از حقوق سیاسـی بود؛ اما یونانی‌ها آن را پذیرفته بودند، تنها روسپی‌ها به‌دلیل رقابت و برخی مردم، آن را تقبیح می‌کردند. افلاطون نیز در رساله مهمانی، عشق دو مرد به همدیگر را شریف‌تر از عشق میان زن و مرد می‌داند، چنین انحرافی میان زنان نیز وجود داشت.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص337-336.</ref> دختران نیز عمدتاً به یکدیگر عشق می‌ورزیدند و روسپیان پست‌تر محور داستان‌هایی دربارۀ عشق زنان به یکدیگر بودند.<ref>[https://tahoor.com/fa/article/view/113971 «همجنس‌گرایی در فرهنگ یونان باستان»، وب‌سایت طهور.]</ref> ارسطو، ترس از افزایش جمعیت را عامل اصلی تمایل یونانیان به همجنس‌گرایی می‌داند؛ اما ویل‌دورانت تأکید بر ناتوانی زنان در جذب شوهران‌شان داشته و معتقد است؛ خانه آنها به جای پناهگاه، خوابگاه به‌شمار می‌فت.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص337-336.</ref> مردان باتوجه به بی‌بندوباری جنسی در جامعه، هرگز زنان و دختران خود را آزاد نمی‌گذاشتند، آنها عمدتاً در حرمسرایی بودند که هیـچ مردی حق ورود به آنجا را نـداشت. اگر زنی مرتکب زنا می‌شد شوهرش می‌توانست او را [[طلاق]] دهد.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص342-340.</ref>

به گزارش ویل دورانت؛ کمتر عشقی به‌خاطر ازدواج بود؛ زیرا چنین عشقی، جن‌زدگی شمرده شده و به کسـانی که آن را دلیل مناسب برای همسری می‌دانستند، می‌خنـدیدند. مقـدمات ازدواج معمولاً توسط والدین فراهم می‌شد. در امر ازدواج بیشتر به جهاز زن و دارایی مرد توجه می‌شد، دختری که جهاز نداشت احتمال ازدواجش نیز کم بود.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص339-338.</ref> برخی پژوهشگران؛ رواج جهیزیه را ناشی از عدم تمایل مردان به ازدواج دانسته‌اند. مردان فاقد پسر به‌دلیل عدم تعلق گرفتن ارث به دختران، دختر خود را برای برادرزاده‌ها و یا خواهرزاده‌های خود عقد می‌کردند.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref> در هنگام ازدواج، سن مرد معمولا دو برابر سن زن بود. از این رو، مرد به‌طور طبیعی مسلط بر زن می‌شد. عروس از خویشـان خود می‌برید و تقریباً به‌عنوان خـدمتکار وارد خانه شوهر می‌شد.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص342-341.</ref>

مردان یونانی به‌صورت کامل اختیار داشتند تا حتی بدون هیچ دلیل و تنها در صورت ناخشنودی از همسر خود، او را پیش روی شاهدانی طلاق داده و به [[خانواده|خانوادهٔ]] پدری او بفرستند. در این صورت، زن، هیچ حقی در رابطه با فرزندان خود نداشته و تنها اجازه داشت جهیزیهٔ خود را ببرد. پس از طلاق نیز دارایی زن، دوباره تحت کنترل پدر یا برادر او قرار گرفته و زن هیچ حقی دربارهٔ آنها نداشت.<ref>[https://www.porseman.com/article/جايگاه-زن-در-يونان-باستان/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایت پرسمان.]</ref> برمبنای منابع تاریخی؛ طلاق در اختیار مرد بود و او می‌توانست همسرش را به هردلیلی طلاق دهد؛ اما باید جهیزیه‌ او را نیز بر می‌گرداند<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref> و همین امر در کاهش طلاق در خانواده‌های یونانی نقش مؤثری داشت؛<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص339-338.</ref> ولی فرزند یا فرزندان به پدر سپرده شده و زن هیچ‌گونه حقی نسبت به آنها نداشت. اگر زنی مرتکب زنا می‌شد نه‌تنها طلاق داده می‌شد که جهیزیه‌اش نیز به مرد واگذار می‌شد. اگر زن خواهان طلاق بود، باید موافقت شوهرش را جلب می‌کرد تا حکم طلاق جاری می‌شد.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref>

به گزارش ویل دورانت؛ در آتن هرچند بی‌فرزندی تقبیح می‌شد؛ اما فلاسفه یونان برای داشتن نسل نیرومند و عموم مردم به منظور پیشگیری از تجزیه ثروت خود سعی در تحدید موالید داشته و کشتن فرزند مجاز شمرده می‌شد؛ لذا پدر در کشتن نوازد ضعیف و ناقص یا نوزادی که مرد او را صلب خود نمی‌دانست، مختار بود. فرزند بردگان به‌ندرت مجال زنده‌ماندن یافته و دختران بیش از پسران کشته می‌شدند؛<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص320.</ref> زیرا آنها در عین ناتوانی باری بر دوش خانواده به‌شمار می‌آمدند. <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%8A%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/176998 «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایتپرسمان دانشگاهیان.] </ref>با عروسی‌کردن، بخشی از ثروت خانواده را نیز به‌عنوان جهیزیه با خود برده و خدمتکار دیگران می‌شدند.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص320.</ref>

به گزارش ویل دورانت؛ آتنیان معتقد بودند؛ تحصیلات، زنان را از اجرای نقش‌های جنسیتی‌شان باز می‌دارد؛<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص342.</ref> لذا پسران به مدارس رفته و از شانزده‌سالگی به تربیت جسمی خود برای توانمندی در جنگ می‌پرداختند؛ اما دختران عمدتا در خانه تحصیل کرده؛ خانه‌داری و علوم مروبط به آن را از مادر یا دایۀ خود فرا می‌گرفتند.<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص322.</ref> آموزش دختران و پسران جوان وظیفه‌ زنان بود، اگرچه پسران پس از رسیدن به سن خاصی به آموزگار سپرده می‌شدند.<ref>[https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/214859/%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 فاضلي، «جايگاه زنان در يونان باستان»، روزنامه اعتماد.]</ref> البته برخی از زنان از مرزهای جنسیتی عبور کرده تحصیلات خود را ادامه می‌دادند؛ در حدود سال ۳۵۰ قبل از میلاد، آکسیوتئا فیلیوس، زیر نظر افلاطون به آموزش فلسفه پرداخت. بر مبنای برخی منابع؛ او برای ادامه تحصیلات، خود را در پوشش مردانه پنهان می‌کرد.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/1681983/%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86 «رازگشایی از زندگی زنان در دوران باستان!»، خبرگزاری خبر آنلاین.]</ref>

از منظر یونانیان باستان؛ زن و حتی نام وی باید در خانه پنهان می‌ماند؛<ref>دورانت، تاریخ تمدن،1337ش، ج2، ص340.</ref> لذا زنان یونانی عمدتاً صورت و اندام‌شان را تا روی پا می‌پوشاندند. به گزارش ویل دورانت؛ زنان در صورتی به جشن‌های مذهبی و تماشاخانه‌‌ها می‌رفتند که با رعایت [[حجاب]]،‌ کاملاً پوشیده بودند؛ اما زنان اسپارتی معمولاً سرشان را می‌پوشاندند و صورت‌شان باز بوده است.<ref>[https://www.hi-hijab.com/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86/ «تاریچـه حجخـاب در دوران باســتان»، وب‌سایت های حجاب.]</ref> زنان در یونان باستان به‌هنگام حضور در اجتماع، صورت و اندام خود را تا روی پا می‌پوشاندند. پارچه‌ای به‌عنوان روبندهٔ صورت زنان مورد استفاده قرار می‌گرفت و دارای دو منفذ بود که جلوی چشمان زن قرار می‌گرفت. در برخی از مناطق یونان نیز زنان صورت خود را نمی‌پوشاندند اما پوشش بدن برای حضور زن در اجتماعات الزامی بود.<ref>[https://www.hi-hijab.com/تاریخچه-حجاب-در-دوران-باستان/ «تاریخچۀ حجاب در دوران باستان»، وب‌سایت‌های حجاب.]</ref>

==پانویس==  

* «۱۰ چهرهٔ مؤنث مهم در اسطوره‌شناسی یونانی»، وب‌سایت گروه انتشاراتی مجید، تاریخ بارگذاری: ۲۲ اسفند ۱۴۰۱ش.

* «تاریخچهٔ حجاب در دوران باستان»، وب‌سایت‌های حجاب، تاریخ بارگذاری: ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ش.

* «جایگاه زن در یونان باستان»، وب‌سایت پرسمان، تاریخ بارگذاری: ۱۷ فروردین ۱۳۹۹ش.

* دورانت، ویلیام، تاریخ تمدن، ترجمهٔ فتح‌الله مجتبایی، تهران، فرانکلین، ۱۳۳۶ش.

* «رازگشایی از زندگی زنان در دوران باستان!»، خبرگزاری خبر آنلاین، تاریخ بارگذاری: ۱۸ مهر ۱۴۰۱ش.