روسپی‌گری

روسپی‌گری؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.

روسپی‌گری

پادکست مقاله | 🡇 noicon

روسپی‌گری یا تن‌فروشی به فروش جسم در قبال دریافت پول، هدیه و موقعیت اجتماعی اشاره دارد. عواملی مانند مصرف‌گرایی، توجه نداشتن به توانایی‌های خود، اعتیاد و ضعف اعتقادات دینی در گرایش به آن مؤثر هستند.

مفهوم‌شناسی

روسپی‌گری با اصطلاحاتی چون زنان خیابانی، فحشای جنسی، زنا، انحراف جنسی، هم‌باشی، ازدواج سفید، خیانت زناشویی، تن‌فروشی، صنعت سکس، قاچاق زنان و برده‌داری جنسی در فارسی و مفاهیمی چون قحبه، عاهرة، مجون، فاجرة و فاحشه در زبان عربی نسبت معنایی دارد. روسپی، مخفّف روسپید است که به‌صورت طعنه و تمسخر به زن بدکاره و روسیاه، اطلاق می‌شود. تن‌فروشی نسبت به روسپیگری مفهومی عام است که شامل رابطه جنسی فردی و مقطعی نیز می‌شود؛ اما روسپی‌گری عمل سازمان یافته بوده و به‌مثابه شغل مطرح است. روسپی‌گری در اصطلاح جامعه‌شناسی؛ به معامله پایاپای بی‌بندوبارانه جنسی توسط زن یا مرد برای کسب درآمد معنا شده است. در جرم‌شناسی؛ روسپی به زنانی اطلاق می‌شود که از راه خود فروشی امرار معاش کرده و جز این پیشه‌ای ندارند.

در برخی منابع از روسپی‌گری به سکس تجاری تعبیر شده و یکی از شاخه‌های صنعت سکس به‌شمار می‌آید. روسپیان طبقه جنسیتی از طبقات اجتماعی بوده و با نظام‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه مرتبط است. آنچه معمولاً از مفهوم روسپی در اذهان تداعی می‌کند زنان فاحشه‌اند؛ اما در کنار آنها مردان و کودکان نیز به منظور کسب درآمد به آن اشتغال دارند. بر مبنای برخی منابع؛ مفهوم روسپی در اواخر سده هجدهم رایج شد؛ اما برخی دیگر معتقدند که قرن‌ها قبل از میلاد نیز به این عمل، روسپی اطلاق می‌شده است.

تن‌فروشی پدیده پیچیده، چندبعدی و متأثر از عوامل متعدد است و پیامدهای سنگینی برای فرد، خانواده و جامعه دارد.

ابعاد روسپی‌گری را چنین گزارش کرده‌اند:

• اجتماعی و سیاسی؛ مسائل مربوط به انزوا، تحقیر زنان، موضوعات مرتبط با پیامدهای روسپی‌گری، معرفی زنان به‌عنوان ابزار استفادهٔ مردان و جنس دوم و موضوعات مرتبط با سود مادی فحشا مربوط به بعد سیاسی و اجتماعی روسپی‌گری است.
• فرهنگی؛ موضوعات مرتبط با هدف تقویت تحریکات جنسی از طریق گسترش محصولات هرزه‌نگاری دیداری و شنیداری جنسی مربوط به بعد فرهنگی روسپی‌گری است.
• اقتصادی؛ در بعد اقتصادی، قاچاق سازمان‌یافتهٔ زنان و کودکان با هدف سود اقتصادی مطرح است. با وجود قوانین بین‌المللی مبارزه با فحشا، هر روزه شمار بیشتری از زنان مورد سوءاستفادهٔ جنسی کارفرمایان قرار می‌گیرند. قاچاق زنان، بازار چندمیلیاردی پرمنفعتی برای دلالان و شبکه‌های فراملّی قاچاق ایجاد کرده است که زنان جویای کار، درصد زیادی از قربانیان آن را تشکیل می‌دهند.

تاریخچه

یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد

شروع روسپی‌گری به‌عنوان حرفه و ابزار کسب درآمد، به پیدایش شهرنشینی و مالکیت شخصی و ممنوعیت رابطهٔ جنسی قبل از ازدواج برمی‌گردد. در یونان باستان، روسپی‌گری معمول بود و آنها ملزم به ارائهٔ مالیات بودند. به زنان روسپی در آتن، لفظ زنان مهمان‌نواز و خادمان ملت اطلاق می‌شد و آنها یک عامل رونق اقتصادی شهر بودند. مطالعه سیر تاریخی فحشاء نشانگر این است که روسپی‌گری از کهن‌ترین انحرافات بشری است که از دیرباز به‌عنوان یک واقعیت اجتماعی وجود داشته است و رد پای آن را می‌توان در طول تاریخ مشاهده کرد. این قدمت تابدانجاست که در بسیاری از سرزمین‌های کهن برای این پدیده نهادها و خدایانی آفریده‌اند. به عقیده ویل دورانت؛ روسپی‌گری به‌عنوان حرفه و کسب منفعت اقتصادی به زمان پیدایش مدنیت و مالکیت خصوصی و از بین رفتن آزادی عمل جنسی پیش از زناشویی برمی‌گردد.

برخی؛ روسپی‌گری را ناشی از برده‌سازی زن دانسته و معتقدند؛ فتوحات نظامی در هزاره سوم قبل از میلاد به برده‌داری و استفاده ناهنجار از زنان اسیر منجر شد. بعدها برده‌داری سازمان‌یافته شد و صاحبان برده، زنان برده را به‌عنوان فاحشه اجاره می‌دادند. همزمان برای آن توجیهات اعتقادی نیز ساخته شد. در یونان غیر از بردگان، زنانی متعلق به طبقه پایین نیز به روسپی‌گری می‌پرداختند. به‌رغم رایج بودن آن؛ اما روسپیان همیشه داغ بدنامی بر پیشانه خود داشته و از هیچ‌گونه حقوق اجتماعی برخوردار نبودند. مسیحیت هرچند روسپی‌ها را تحقیر می‌کرد؛ اما به‌مثابه بدی لازم، می‌پذیرفت. در غرب؛ روم برای اولین بار برای روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً جواز صادر کرد.

با ظهور مسیحیت، برقراری رابطهٔ جنسی خارج از چارچوب مذهبی و خانوادگی ممنوع شد؛ ولی روسپی‌گری به‌صورت پنهانی تداوم یافت. در قرن هجده در فرانسه، فحشا بیشترین گستردگی را در جامعه داشت و تعداد روسپی‌خانه‌ها بیشتر از کلیساها بود. در قرن نوزده، در شهرهای صنعتی روسپی‌خانه‌های زیادی دایر شد و طبقهٔ اشراف به‌دنبال فاحشه‌ها بودند با پیشرفت فناوری، عرضهٔ انواع خدمات جنسی موجب جذب مشتری بیشتر شد و با گسترش عکاسی و چاپ، پورنوگرافی سهم زیادی از این بازار را تصاحب کرد.

در ایران

بر مبنای داده‌تاریخی؛ روسپی‌گری در ایران رواج کمتری داشته است؛ زیرا دین زرتشت قوانین سختی علیه گناهان جنسی وضع کرده بود. هرچند اسلام نیز با روسپی‌گری به‌شدت مبارزه کرده و آن را از گناهان کبیره و ممنوع می‌دانست؛ منتها فساد جنسی از دوره عباسیان در جهان اسلام افزایش یافته و در دوره غزنویان و خوارزمشاهیان روسپی‌گری فزونی یافت.

روسپی‌گری در انواع گوناگون در ایران وجود داشت و در ایران معاصر نیز اقشار ضعیف و هم افراد مرفه به آن دچار هستند.همزمان با روی کار آمدن دولت پهلوی و متلاشی شدن حرمسرای قاجاریان، زنان روسپی ساکن حرمسرا در شهرنو رها شدند و شمار زنان روسپی افزایش ناگهانی پیدا کرد. در دولت رضاشاه پهلوی، این محله، مرکز روسپی‌های تهران شد. در زمان پهلوی، شهرنو راهکار دولت برای حمایت از زنان آسیب‌دیده بود که به‌دلیل اسف‌بار بودن وضعیت محله، دولت وقت، هیچ‌گاه اجازهٔ ساخت و نشر هیچ فیلمی از آن را نداد. این محله، مکان زندگی زنان روسپی، فروش دختربچه و پسربچه‌های روسپی، قتل همسران زنان روسپی، مفسدهٔ سربازان، تجمع دزدها و قاچاقچیان بود که ده‌ها سینما، کافه و کاباره در اطراف آن تأسیس شده بود. سردسته‌های محله، با دادن وام‌های سنگین به زنان تازه‌وارد، بهرهٔ زیادی از تن‌فروشی آنها را به جیب می‌زدند. با افزایش جرم و جنایت در این مکان، دو پاسگاه در اطراف آن دایر شد که به‌دلیل رشوه گرفتن رؤسای کلانتری و مأموران از اوباش و فواحش، فساد منطقه شدت یافت.

بر مبنای گزارش محققین؛ هسته مرکزی روسپی‌گری در ایران قلعه «شهر نو» بوده است. این قلعه محله‌ای قدیمی و بدنام در تهران بود که سنگ بنای آن در زمان محمدعلی شاه قاجار نهاده شد، در دورهٔ پهلوی از طریق نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری به طرز فزاینده تا آنجا افزایش یافت که با تأسیس هتل عشق به زنان روسپی یا مردان عیاش اجازه داده می‌شد که به‌طور آزادانه هر کاری می‌خواهند انجام دهند. در دهم بهمن ۱۳۵۷ش مردم با تجمع و تظاهرات مقابل شهرنو، خواستار مقابله با این پدیده شدند که موجب تعطیلی و تخریب شهرنو توسط کمیتهٔ انقلاب اسلامی شد و بوستان بزرگ رازی در زمین آن ساخته شد. پس از آن بود که روسپی‌گری در ایران به‌طور کلی ممنوع اعلام شد و جرم‌انگاری شد.

انواع

براساس پژوهش‌های انجام شده در جهان، روسپی‌ها براساس انواع شناخته شده، در طبقه‌بندی‌های مختلفی قرار می‌گیرند که مهم‌ترین آن‌ها عبارت اند از:

1. براساس شیوه‌کار: فردی، سازمان یافته، در منزل شخصی، تلفنی و روسپی‌گری در پوشش کارهای دیگر.
2. به لحاظ محل یافتن مشتری: تلفنی، خیابانی، دوستان، فامیلی، اینترنتی و خانه تیمی.
3. براساس اراده و اختیار: توافقی و اجباری که از این دسته به برده‌های جنسی نیز تعبیر می‌شود.
4. بالفور و آلن، روسپیان را براساس میزان طرد اجتماعی به ترتیب به شش دسته تقسیم کرده‌اند که عبارتاند از: قربانیان قاچاق جنسی، خیابانی، خارج از خیابان، مهاجر، روسپیان مرد و تراجنسیتی‌ها.
5. بلمار و دیگران در مطالعه‌ای به هفت مکان روسپی‌گری در شیلی اشاره می‌کنند که عبارتند از: کلوپ‌های شبانه، کافه‌ها و کاباره‌ها، روسپی‌خانه‌ها، هتل‌ها، خیابان و بزرگراه‌ها، سالن‌های‌ماساژ و اقامتگاه‌های خصوصی. برخی محققین به روسپی‌های سیار نیز اشاره می‌کنند که با مشتریان خود به مسافرت می‌روند.
6. فولادیان و کابلی؛ الگوهای روسپی‌گری در ایران را در ۹ طبقه الگوسازی می‌کنند که عبارتند از: روسپیان بی‌خانمان، پاتوق‌ها، خیابانی، کانال‌های صیغه‌یابی، روسپیان وابسته به قوادها، روسپی‌های مستقل، شبکه‌ای، تکپرها (باچند مرد مشخص ارتباط دارند و در مواقعی که نیاز به پول دارند به آنها مراجعه می‌کنند)، شوگرها (دختران و زنان جوان که با افراد مسن وارد معامله شده و در مواردی منجر به رابطه جنسی نمی‌شود).

امروزه روسپی‌ها به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند، از جمله:

• روسپیان بی‌خانمان؛ افراد بی‌سرپناهی هستند که برای به دست آوردن مکان و غذا، به رفتار روسپیگری تن می‌دهند.
• روسپیان پاتوق‌ها؛ افراد معتاد به مواد مخدر و بدون حامی که برای به دست آوردن مواد مخدر تن‌فروشی می‌کنند.
• روسپیان خیابانی؛ افرادی که در خیابان‌ها دنبال جذب مشتری هستند.
• روسپیان شبکه‌ای؛ از طریق لیدر و کانال‌های مختلف وارد بازار روسپیگری می‌شوند.
• روسپیان اینترنتی؛ از طریق اینترنت و فضای مجازی به ازای دریافت پول، بدن برهنهٔ خود را برای متقاضی به نمایش درمی‌آورند.
• گونه دیگر آن ازدواج پسران و دختران جوان با زنان و مردان مسن به‌منظور کسب درآمد است.

عوامل گرایش به روسپی‌گری

برخی محققین؛ روسپی‌گری را متأثر از سه سطح شرایطی؛ زمینه‌ای، مداخله‌ای و علّی می‌دانند؛ شرایط زمینه‌ای شامل نقصان در قوانین مرتبط با خانواده و زنان و بی‌ثباتی در شرایط اقتصادی - اجتماعی جامعه، می‌شود؛ شرایط مداخله‌ای ناظر به الزامات فرهنگی، ازدواج نامناسب، اعتیاد و تسریع در گرایش به روسپی‌گری، خشونت خانگی، ضعف مهارت‌های اجتماعی، خانواده متزلزل و سوابق تحصیلی بوده و شرایط علّی حاکی از بی‌پناهی اجتماعی، فقر و رونق بازار بهره‌کشی جنسی است.

بر مبنای مجموع پژوهش‌های انجام شده؛ روسپی‌گری منبع مهمی اقتصادی و ابزار سلطه برای حاکمان سیاسی و متولیان باورهای غیر الهی شمرده شده و می‌توان این دو را از عوامل محوری ایجاد و گسترش روسپی‌گری در تاریخ و جهان معاصر دانست و داده‌های تاریخی نشان می‌دهد که در طول تاریخ؛ رقابت جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی به‌منظور کسب درآمد و تمتع از آنها وجود داشته است. کاهنان برای بهره‌گیری هر چه بیشتر از جسم زن، بساط فحشای مقدس راه انداخته بودند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی، استفاده می‌کردند.

عوامل فردی

بی‌معنا شدن زندگی شامل عدم احساس ارزشمندی و عزتمندی، بی‌هدفی و نداشتن امید است. بیش از نیمی از افراد در یک مورد پژوهشی به این موارد برای بیان علت انحراف خود اشاره کردند. برخی افراد به‌دلایلی مانند استقلال‌طلبی، اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین، تنوع‌طلبی غیرهنجاری، داشتن روحیهٔ لذت‌طلبی، ضعف اعتقادات دینی، نداشتن امکان ازدواج و مصرف‌گرایی به روسپی گری روی می‌آورند. همچنین بهتر دانستن روسپی‌گری نسبت به ازدواج موقت، ارضای نیاز جسمی و روحی، ناهنجاری اخلاقی، خستگی، توجه نداشتن به توانایی‌های خود، مسئولیت تأمین هزینهٔ زندگی، اجبار به روسپی‌گری و داشتن سابقهٔ بازداشت قبل از روسپی‌گری ارتباط معناداری با گرایش افراد به روسپی‌گری دارند.

عوامل خانوادگی و زناشوئی

نابسامانی خانواده در نتیجهٔ روابط عاطفی ضعیف و متعارض بین اعضای خانواده به وجود می‌آید. یک تحقیق نشان داده است که ۶۴ درصد روسپیان دچار کمبود مهر و محبت از طرف خانوادهٔ خود بوده‌اند. همچنین فرزندانی که پدر یا مادر آنها معتاد است از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه هستند. در تحقیقی که در چند کشور غربی و آفریقایی صورت گرفته مشخص شده که حدود ۵۵ تا ۹۰ درصد روسپیان در کودکی مورد سوءاستفادهٔ جنسی قرار گرفته‌اند و هفتاد درصد از آنها، این سابقه را، مؤثر در رفتار روسپیگری فعلی خود دانسته‌اند. همچنین بی‌توجهی خانواده نسبت به نظارت تربیتی بر فرزندان به‌دلیل مشغولیت‌های کاری یا اعتماد بیش از حد یا ضعف فرهنگی خانواده از دیگر عوامل تأثیرگذار است.

بی‌پرده‌بودن مسائل جنسی در خانواده و آموزش ندیدن دختران در دوران کودکی و نوجوانی می‌تواند باعث انحراف آنها در دوره بزرگ‌سالی شود. زیاد بودن فاصلهٔ سنی همسران، نارضایتی از ازدواج، وضعیت اقتصادی نامناسب در زنان مطلقه و بیوه، خشونت همسر و والدین، اعتیاد و بی‌بندوباری جنسی والدین، نبود روابط عاطفی در خانواده، اعتماد زیاد به فرزندان و غفلت از آنان، سالخورده بودن والدین، ارائه ندادن آموزش درست به فرزندان، سوءاستفادهٔ جنسی، ازدواج اجباری، تأمین نشدن اولین نیازهای خانواده، مشکلات بعد از ازدواج و آزار جنسی، جسمی و روانی شدید، تهدید و تشویق زنان به کسب درآمد غیرمشروع، بدبینی و خیانت همسر، بی‌معنابودن زندگی، محیط نامساعد خانوادگی، انتقام از همسر، طلاق، تبعیض جنسیتی بین فرزندان، زیاده‌روی و کوتاهی در نظارت بر آنان، بدسرپرستی و بی‌سرپرستی در زنان مجرد و سوءمصرف مواد توسط والدین موجب روسپی‌گری می‌شود.

از جمله عوامل مهم روسپیگری، ارتباط زناشویی ضعیف بین همسران است که موقعیت همسر به‌عنوان سوژهٔ جنسی فرد را کاهش داده و زمینهٔ انحراف را زیاد می‌کند. نارضایتی جنسی مرد از همسر به دلایلی مانند سرد شدن همسر، تنوع‌طلبی مردان، ظاهرشدن زنان با پوششی فریبنده در محیط بیرون و فراهم بودن روابط جنسی آزاد در محیط بیرون یا از طریق فضای مجازی، از عواملی هستند که با تحریک مردان به گسترش روسپیگری می‌انجامد.

عوامل اجتماعی

ضعف پیوندهای اجتماعی، جامعه‌پذیری ناقص، فقر، بیکاری، فقر فرهنگی، حاشیه‌نشینی، آداب‌ورسوم خرافی، مهاجرت، جاذبه‌های شهری و توریستی، کسب درآمد، تمایل به زندگی عادی، اثرپذیری از همسالان کجرو، کم‌کاری نهادهای فرهنگی در ارائه و آموزش اقدامات اجتماعی و تربیتی مدون از طریق مدارس، دانشگاه و رسانه در بروز روسپی مؤثر است.

در پژوهشی ۸۳٬۳ درصد از افراد روسپی، دارای دوست روسپی بوده‌اند. بعضی گزارش‌ها گویای انحراف جنسی افراد پس از مراوده با افراد منحرف، بوده است.

عوامل اقتصادی

به نظر محققان، انگیزهٔ کسب درآمد تأثیر بسیاری بر رفتار روسپیگری دارد. در پژوهش میدانی که در سال ۱۳۸۹ش انجام گرفت مشخص شد که انگیزهٔ کسب لذت جنسی در نود درصد از پاسخگویان کمتر از حد متوسط بوده و انگیزهٔ اصلی آنها کسب درآمد است. در بعضی پژوهش‌ها نشان داده شده که بیشتر روسپی‌ها از طبقهٔ متوسط جامعه هستند ولی به‌دلیل مقایسهٔ خود با طبقات بالاتر، وضع اقتصادی خود را نامطلوب می‌دانند.

عوامل فرهنگی

یکی از ابزارهای حکومت‌های استعمارگر، سرگرم‌کردن مردم به لذت‌های کاذب جنسی است. تهاجم فرهنگی از ارزش‌هایی مانند خانواده و حجاب، تقدس‌زدایی می‌کند. بعضی از موارد تهاجم فرهنگی عبارت است از: الف-قبح‌زدایی از رابطه با جنس مخالف؛ ب-جایگزینی زیبایی اندام و پوشش جنسی به عنوان ملاک ارزش‌گذاری یک زن؛ ج-ترویج نگاه شغلی و اقتصادی به روسپیگری؛ د-قبح‌زدایی از ازاله بکارت در دوران مجردی؛ ه-غیرت‌زدایی و عادی‌سازی روابط فرازناشویی؛ و- ترویج فرهنگ تنوع‌طلبی.

رسانه

فضای مجازی، امتیاز گسترش و شبکه‌ای‌شدن روسپی‌گری در تلگرام، اینستاگرام و وب‌سایت‌ها را ایجاد کرده است.

کارشناسان عواملی از جمله؛ اختلالات روانی، نابسامانی خانوادگی، فقر، محرومیت، ناچاری، اعتیاد و وجود تقاضا را مؤثر در تن‌فروشی دانسته و برخی بر این نکته تأکید دارند که فقر در جنبه عرضه و ناکامی جنسی در جنبه تقاضا نقش تعیین‌کننده ایفا می‌کنند.

محققین معتقدند؛ در جامعه‌ای که افراد ثروتمند فراوان وجود دارند، طبقهٔ محروم احساس ناکامی می‌کنند و تن‌فروشی برای دختران این طبقه یکی از شیوه‌های کسب امکانات مادی به‌شمار آمده و مردان نیز عمدتاً به‌دلیل افزایش فقر و بیکاری یا برای کسب درآمد بیشتر، به تن‌فروشی روی می‌آورند. بر همین مبنا؛ ازدواج دختران و پسران جوان با افراد مسن شکل می‌گیرد.

شواهد نشان می‌دهد بیش از ۵۰٪ زنان تن‌فروش تحت فشارهای مالی، به‌دلیل عدم توانایی در تأمین معاش و نبود حمایت‌های انسانی اقدام به این عمل می‌کنند، به‌ویژه آنهایی‌که در محلات فقیرنشین هستند؛ و تنها ۸٪ به‌دلیل هوسرانی در این شغل فعالیت دارند.

برخی محققین؛ در امر خرید و فروش تن مردانه، عواملی از جمله فرار از دلبستگی، تخلیه نیاز جنسی، احساس زن ستیزی، ابتلا به اعتیاد جنسی و اعتیاد به مواد مخدر را نیز مؤثر می‌دانند. گزارش‌های میدانی حاکی از این است که عامل مبنایی تن‌فروشی در کشورهای اسلامی؛ عدم التزام به ارزش‌های دینی، تأثیرپذیری از فرهنگ غرب و شیوع غرب‌زدگی، به‌شمار می‌آید.

بر مبنای پژوهش‌های انجام شده؛ خانواده نقش محوری در شکل‌گیری و شیوع پدیده تن‌فروشی دارد؛ ازدواج‌های نامتعارف در تن‌فروشی مردانه مؤثر است. بخشی از زنان تن‌فروش از سوی شوهر و خانواده خود مجبور به تن‌فروشی می‌شوند. میان دختران تن‌فروش، دختری از خانواده متمولی که والدینش پزشک‌اند، دلیل روی‌آوردن خود به تن‌فروشی را عدم نظارت و ندیدن محبت از والدینش عنوان کرده، خود را فاقد آرزو و فردی می‌داند که دیگر چیزی برایش مهم نیست. برخی محققین؛ ازدواج‌های نامتعارف و غرب‌زدگی را در شکل‌گیری تن‌فروشی مهم می‌دانند.

برمبنای برخی تحقیقات؛ خانواده هرچند در تن‌فروشی مؤثر است؛ اما نقش جدی‌تر در تقاضای تن داشته و محققین با توجه به فراوانی مشتریان تن میان مردان متأهل عواملی از قبیل نارضایتی از روابط عاطفی و عدم صمیمیت میان زوجین، نارضایتی از رابطه جنسی،، تنوع طلبی، انتقام از همسر خیانت‌کار و شرایط جسمی خاص همسر را در این ارتباط مؤثر می‌دانند.

رویکردها

یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی

رویکرد حقوقی

در نظام‌های حقوقی سه رویکر نسبت به روسپی‌گری اتخاذ شده است:

• در رویکر ممنوعیت کامل؛ روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند، جمهوری اسلامی ایران، از جمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.
• در رویکرد آزادی کامل؛ روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود، آلمان، استرالیا و نیوزیلند از جمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپی‌گری نوعی سبک زندگی و شغل است و زنان حق دارند؛ زندگی و حرفۀ خود را انتخاب کنند؛
• نظام بینابینی عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م. سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهره‌کشی از روسپی‌گری الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست؛ اما تبلیغ؛ عرضه کردن خود و قوادی جرم محسوب می‌شود، فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی می‌کند و سیاست خود را بر اقدامات پیشگیرانه در مقابل قوادی و عرضه کردن خود به منظور توقف روسپی‌گری استوار کرده است. در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشه‌خانه و برپایی نمایش زنده سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه بر عاملان، مجازات می‌شوند. سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.

دولت سوئد به‌دلیل اینکه فحشا مانع توسعهٔ تساوی بین زن و مرد است، آن را ممنوع کرده است. بر اساس مصوبات مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم است و مجرمان ملزم به پرداخت جریمهٔ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند. در سوئد، نروژ، بریتانیا و ایسلند نیز روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود. بر اساس سیاست کیفری ایران افرادی که به زنا اشتغال داشته باشند، به حبس از شش ماه تا سه سال و جریمهٔ سی تا صدمیلیون ریالی محکوم می‌شوند.

رویکرد دینی

روسپی‌گری در ادیان توحیدی به‌دلیل خروج فرد از مبنا و مبدأ قرارداد اخلاقی و انضباط جنسی پدیده‌ای منفی است و در قرآن، انجیل و تورات به ممنوع بودن آن اشاره شده است. خداوند در قرآن کریم از فساد و فحشا نهی کرده است و به مقابله با هرگونه بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد. بر اساس آموزه‌های قرآن، حفظ کرامت و حرمت بدن انسان واجب است و او باید با بهره‌گیری از عقل، در کارهای نیک بکوشد و از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند. آموزه‌های اسلام به‌صورت مؤکد از بی‌بندوباری جنسی نهی کرده است. ارضای غریزهٔ جنسی، خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ بوده و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است. همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، از گناهان بزرگ بوده و روایات، جایگاه چنین فردی را دوزخ دانسته‌اند.

رویکرد فمینیستی

شاخه‌هایی از جنبش فمینیسم به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان در کنترل بدن خویش، در مواجهه با روسپی‌گری رویکردی موافق دارند. فمینیسم هرچند نقش جدی در تجاری ساختن بدن زنان داشته است؛ و برخی چون سیمون دوبوار معتقد است: فحشا راهی برای رهایی از وابستگی زنان به مردان است، به‌گونه‌ای که زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه موجب سلطه وی نیز خواهد شد. کارول پیتمن؛ مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم دانسته و معتقد بر مالکیت زن بر مرد است و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم بلکه خمیر مایهٔ زن آزاد شده می‌داند.

اما دیدگاه اغلب فمینیست‌ها، دربارهٔ روسپی‌گری متفاوت بوده و بسیاری از آنها موضع جدی علیه روسپی‌گری دارند. در اردوگاه فمینیست‌ها چندین دیدگاه در این ارتباط وجود دارد: فمینیست‌های ضدسکس؛ سکس را سلطه مردانه و ماهیت روسپی‌گری را شامل قدرت مرد و انقیاد زن می‌دانند. فمینیست‌های طرفدار سکس؛ روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند. از منظر فمینیست‌های رومانتیسیت؛ روسپی‌گری تباه‌کننده سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد. فمینیست‌های آزادی‌خواه؛ روسپی‌گری را نشان‌دهنده سلطه زنان دانسته و معتقدند اینکه مردان به‌وسیله پول توجه زنان را خریداری می‌کنند، نوعی اعتراف به ضعف آن‌هاست.

رویکرد سیاسی-اقتصادی

نظام‌های سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع در لذت‌های کاذب جنسی و جسمی به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل مهم هستند و با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی ضرورت وجود تشکیلات و صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، عطر و ادکلن، باشگاه‌های ورزشی، فاحشه‌خانه‌ها و بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری قدرت می‌گیرند. بعد از انقلاب جنسی دههٔ ۶۰م در آمریکا، سه جریان مهم بر فضای اجتماعی- اقتصادی جهان مؤثر بودند:

• تقدس‌زدایی؛ بعد از رنسانس، حرکت‌هایی با هدف زدودن تقدس از سنت‌ها و فرهنگ‌هایی که باعث حفظ، رشد و انسجام جوامع بودند، انجام گرفت که موجب ورود آنها به بازار دادوستد توسط نظام سرمایه‌داری شد. هم‌جنس‌گرایی، خیانت جنسی، شکل‌گیری زندگی تک‌والدی، زوال خانواده، کاهش رغبت به فرزندآوری، افزایش طلاق و همباشی از جمله مواردی است که در غرب برای تقدس‌زدایی از نهاد خانواده انجام گرفت.
• قبح‌زدایی؛ بعد از انقلاب جنسی قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش و بروز این ناهنجاری‌ها تسهیل شود.
• رسمی‌سازی؛ در این مرحله بعد از قبح‌زدایی تلاش می‌شود تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کند.

مبانی فکری روسپی‌گری

۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م

• داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش؛ تفکر اومانیستی و لیبرالیستی، حق مالکیت بر بدن، نحوهٔ استفاده از آن و انجام دادن هر نوع فعالیت مضر و غیرعقلانی که باعث آسیب جسم و روح افراد شود را به خود افراد واگذار کرده است. بر این مبنا اعمالی مانند لزبینیسم و روسپی‌گری مجاز است. این در حالی است که بر اساس آموزه‌های اخلاقی، انسان نسبت به جسم خود مسئول است و پیامد هر آسیب فردی، در جامعه نمود پیدا می‌کند.
• رضایت فرد مجوز انجام دادن عمل؛ مبتنی بر رویکرد لیبرالیستی رضایت افراد از هر کاری، شرط مجاز شدن آن است. این در حالی است که حقیقت اخلاقی، اصلی ثابت است و رضایت‌مندی موجب تغییر آن نمی‌شود.
• سودمندی؛ به اعتقاد برخی فمینیست‌ها، روسپی‌گری یکی از راه‌های توانمندسازی اقتصادی زنان است؛ ولی این عمل نه تنها لذت روحی و جسمی برای زنان به دنبال ندارد؛ بلکه موجب خشونت‌های جسمی و جنسی زیادی برای زنان می‌شود. یکی از راه‌های نظام سرمایه‌داری برای کسب سود اقتصادی از روسپی‌گری، طرح آن در قالب شعارهای دل‌فریب مانند آزادی برای نفع مردان و کسب سرمایه با قربانی کردن زنان است.
• حرص در صورت ممنوعیت؛ براساس اصول اخلاقی، ممنوع بودن عمل روسپی‌گری، هنگامی موجب حرص می‌شود که افراد با کرامت و خویشتن‌دار نباشند و محیط تحریک‌کننده باشد.

تن‌فروشی در رویکرد اخلاقی، فحشا و ضداخلاقی شمرده می‌شود. نگرش پزشکی به پیامدهای بهداشتی آن تأکید دارد. فمینیست‌ها، تن‌فروشی زنان را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان می‌دانند. برخی بر مبنای نظریه میدان جنسی بوردیو، سرمایه جنسی را در آن برجسته دیده، استایل بدنی، عملکردهای جنسیتی و مهارت‌های جنسی را در جذب مشتری و جمع‌آوری منابع لازم، مهم می‌دانند.

بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد عرضه نیز پدید می‌آید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا؛ در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ منتها در افکار عمومی عمدتاً زن مقصر تلقی شده و فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.

ادیان، تن‌فروشی را از گناهان کبیره شمرده و کسب معیشت زنان و مردان از راه تن‌فروشی و رضایت مرد به تن‌فروشی همسرش را نشانه بی‌غیرتی و از انحرافات دوره آخرالزمان می‌داند.

تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.

مواجهه و برخورد قانونی با تن‌فروشی در کشورهای مختلف متفاوت است؛ در برخی کشورها تن‌فروشی جرم شمرده شده و مشمول پیگرد قانونی است و در برخی کشورها به‌عنوان شغل شمرده شده و در صورت نپرداختن هزینه توسط مشتریان یا آزار و اذیت تن‌فروشان، در قالب مصادیق «خشونت علیه زنان» دسته‌بندی می‌شود.

برخی محققین معتقدند که جوامع غربی دو راهکار کلان قانونی را به‌منظور کاهش بهره‌کشی جنسی از تن‌فروشی را تجربه کرده‌اند؛ در یک سطح؛ از تن‌فروشی جرم‌زدایی کرده و آن را قانونی دانستند؛ منتها ساماندهی آن را وظیفه دولت تلقی کرده و فعالیت سازماندهی شده غیردولتی را جرم تلقی کردند. در سطح دیگری؛ تن‌فروشی غیرقانونی، خریدار و فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم دانسته شد. این دو رویکرد نه‌تنها تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی در غرب نداشت که موجب شدت قاچاق زنان و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی شد. امروزه دنیای غرب سعی دارد که از خاستگاه ضدیت با بهره‌کشی جنسی به‌ساماندهی آن بپردازد.

در فقه شیعه؛ تن‌فروشی، سازماندهی فحشا، قوادی و بهره‌کشی جنسی جرم و از گناهان کبیره تلقی می‌شوند و برای تنظیم نیاز جنسی، ازدواج دایم و موقت سفارش می‌شود.

تن‌فروشی در برخی جوامع، پدیده عادی تلقی شده و در برخی کشورها از جرائم جنسی است که عمدتاً جرم زنانه شمرده می‌شود. از منظر فقه اسلامی؛ روسپی‌گری در شرائط خاصی از مصادیق «افساد فی‌الارض» دانسته می‌شود.

آمارها

تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان

آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش قابل توجه روسپی‌گری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند! این گزارش‌ها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزه روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمین‌ها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تن‌فروشی مشغولند. در اسپانیا نیز طبق آنچه یورونیوز اعلام کرده، بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغولند. بر اساس داده‌های رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.

بر اساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش صورت پذیرفته است، در جهان حدود چهارده میلیون روسپی وجود دارد و چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره جنوبی بیش از یک‌میلیون، آمریکا یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای نیوزلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند.

اگرچه گفته می‌شود که خانه‌های فساد در رژیم صهیونیستی غیرقانونی است؛ اما حدود ۲۸۰ خانه فساد در تل‌آویو مشغول به فعالیتند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلی‌بیست، تل‌آویو شهری پر از کلوپ‌های شبانه مخصوص همجنس‌گرایان، قمارخانه‌های فراوان، ساحل‌ها و هتل‌های مخصوص همجنس‌گرایان است. از آنجایی که روسپی‌گری در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشه‌خانه‌های مخفیانه انجام می‌شود.

در ایران

گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو

روسپیگری در برخی کشورهای غربی به یک صنعت و تجارت تبدیل شده است، اما در ایران، چنین نیست. همچنین به علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپیگری در ایران کمتر از دیگر کشورها است. روسپیگری و کسب درآمد از طریق آن، در فقه و حقوق اسلامی ایران جرم است. علاوه‌بر روسپیگری، واسطه‌گری و خانه‌های فسادی که برای آن تشکیل شده نیز جرم‌انگاری شده است. در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپیگری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است. با این حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش نشان از کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است. بازار روسپیگری مانند فروش مواد مخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.

در ایران پس انقلاب اسلامی، روسپی‌گری به لحاظ فقهی، عرفی و قانونی با محدودیت‌های فراوانی روبرو است. هرچند آمار رسمی و تأیید شده از میزان فراوانی آن وجود ندارد؛ اما آمارهای غیررسمی، نشان‌دهنده شیوع آن در کشور است. براساس آخرین آمارهای ارائه شده توسط کارشناسان؛ سن روسپی‌گری در ایران از سن ۲۰ تا ۳۰ سالگی به ۱۲ تا ۱۸ کاهش یافته است. در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شده‌اند. در ایام تابستان به‌دلیل افزایش امکان تردد و عبور و مرور آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ می‌روند.

بر اساس پژوهش‌های مجلس، سن روسپیگری در ایران به پانزده سال رسیده است و در سال‌های ۱۳۸۸ و ۱۳۸۹ش آمار کشف باندهای روسپی‌گری نسبت به سال‌های پیش، به میزان ۳۵درصد بیشتر بوده است. بر اساس آمار در سال ۱۳۹۰ش، استان‌های خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، خوزستان و تهران بالاترین میزان و آذربایجان غربی، اردبیل، البرز، خراسان جنونی و سمنان کمترین آمار را در پذیرش روسپی داشتند.

بازار دارای اضلاع سه‌گانه کالا، عرضه و تقاضا است. مورد معامله در بازار تن‌فروشی، منافع جنسی تن است که توسط فروشنده عرضه شده و متقاضی آن را خریداری می‌کند. هرچند عرضه‌کننده‌ها به‌طور طبیعی عمدتاً زنان هستند؛ اما امروزه مردان تن‌فروش نیز وارد این بازار شده‌اند. در کشورهایی که تن‌فروشی جرم تلقی شده یا عرف آن را قبیح می‌داند بازار تن‌فروشی به‌صورت پنهانی در خانه‌های تیمی، خیابان‌ها، پارک‌ها، مجتمع‌های تجاری و پاساژها ایجاد می‌شود.

بر مبنای پژوهش‌های انجام شده؛ بیشتر مشتریان مردان و زنان تن‌فروش در دهه ۴۰ تا ۳۰ عمر خود و از طبقه متوسط هستند. ۴۵٪ مشتری‌ها همجنس‌گرا هستند. همچنین بیشتر مشریان زنان تن‌فروش، مردان متأهل هستند. در تن‌فروشی، کمترین دستمزد را زنان و بیشترین دستمزد را مردان دریافت می‌کنند.

تن‌فروشان از شگردهای دوستانه، سازگارانه و کجروانه استفاده می‌کنند؛ شگرد دوستانه ناظر به چگونگی جذب مشتری است که عبارتند از: جلوه‌گری بدن نمایی، به‌مثابهٔ سرمایه‌های جنسی؛ بی‌پروایی و جسارت در جذب مشتری و دریافت دستمزد؛ رهابودگی و پای‌بند نبودن به ارزش‌های اجتماعی. شگردهای سازگارانه به راهکارهایی اشاره دارد که افراد آنها را برای کاهش آسیب و مقابلهٔ فردی با تنش‌های تن‌فروشی اتخاذ می‌کنند که مهم‌ترین آنها عبارتند از ترجیح تن‌فروشی فردی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی انتخاب مشتری در شبکهٔ حمایتی.

شگردهای کجروانهٔ ناظر به اموری است که زنان تن‌فروش در قالب تن‌فروشی آنها را مرتکب می‌شوند که رایج‌ترین آنها عبارتند از: سرقت، تلکه‌کردن (دستمزدش را می‌گیرند بدون اینکه به مرد اجازه دهند به او دست زند) و اغتشاش‌گری.

پیامدها و آسیب‌های روسپی‌گری

پیامدهای بهداشتی و سلامتی

روسپی‌گری با ابتلا به بیماری‌های خطرناک مقاربتی مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس، زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس ارتباط دارد. روسپی‌ها به‌دلیل حس تحقیر دائمی و شرایط کاری نامساعد به انواعی از بیماری‌های روحی و روانی مانند افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی، افسردگی، اختلال شخصیت، استرس پایدار و انزوا مبتلا می‌شوند که موجب سقوط شخصیتی آنها می‌شود.

پیامدهای فردی

از جمله پیامدهای فردی روسپیگری، احتمال انتقال بیماری‌های مقاربتی و مشکلات بهداشتی، تهدید روحی و همچنین نداشتن امنیت جانی است. در بسیاری موارد، افراد از زنان روسپی عکس و فیلم گرفته و به این وسیله آنها را تهدید کرده و مجبور به رابطه جنسی مجانی در موارد متعدد کرده‌اند و حتی در مواردی به این وسیله از آنها أخاذی کرده‌اند. همچنین در موارد بسیاری روسپیگر را مجبور به مصرف مواد و مشروبات می‌کنند و در حالت جنون با وی ارتباط برقرار کرده‌اند که آسیب جدّی فیزیکی به فرد وارد شده است. همچنین روسپیگری، فرد را به یک شخص تحقیر شده و فاقد کرامت تبدیل می‌کند و باعث می‌شود به آسانی به انواع جرایم دیگر مانند اعتیاد، مبتلا شود. خانه‌های فساد نیز به‌همین دلیل و برای وابسته‌کردن افراد تازه‌وارد به خود، آنها را معتاد می‌کنند. در روایات نیز به مواردی مانند افزایش مرگ ناگهانی و کوتاهی عمر، فقر، تنگی روزی و بی‌برکت شدن آن، از بین رفتن شادابی وطراوت چهره، خشکسالی، غضب پروردگار، حساب‌رسی سخت در روز قیامت و عذاب جهنم به‌عنوان عواقب زنا اشاره شده است.

پیامدهای اجتماعی

بر اساس پژوهش‌های انجام شده؛ روسپی‌گری پیامدهای فردی و اجتماعی فراوانی دارد که از آن جمله می‌توان به افزایش بیماری‌های مقاربتی، کاهش ازدواج و افزایش نرخ طلاق، تولد کودکان خیابانی، افزایش سقط جنین و رونق یافتن صنعت سکس اشاره کرد. شیوع روسپی‌گری منجر به گسترش طلاق و افزایش خشونت خانگی می‌شود. همچنین فرزندان بدون پدر از پیامدهای تجارت روسپی‌گری به‌شمار می‌آید. روسپی‌گری حیثیت افراد و خانواده‌ها را مخدوش ساخته و موجب قتل‌های ناموسی می‌شود. بنا به تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتیِ سازمان ملل متحد، هرسال در سراسر دنیا پنج هزار زن توسطِ حافظان ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی اسلامی خودکشی به خاطر «بی‌آبرویی» و قتل به خاطر «حفظ آبرو» منطبق با عرف جامعه است. به‌طور کلی روسپی‌گری در بعد اجتماعی، موجب تحقیر و انزوای زنان می‌شود، در بعد فرهنگی، به گسترش فحشا و هرزه‌نگاری انجامیده و در بُعد اقتصادی، منشأ اصلی قاچاق زنان و کودکان یعنی رونق صنعت سکس به‌شمار می‌آید.

تحقیر اجتماعی و تبعیض در جامعه ثمرهٔ روسپی‌گری است. خشونت فیزیکی علیه زنان، شیءانگاری، آزار زبانی و جنسی، خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ترویج نگاه جنسی به زنان، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان، گسترش کارتن‌خوابی زنان، دزدی و قتل از پیامدهای اجتماعی روسپی‌گری است.

روسپی‌گری کودکان

کودکان به‌دلایلی مانند حضور فرد روسپی در بین دوستان، برعهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت، آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین و فرار از خانه به روسپی‌گری دچار می‌شوند. روسپی‌گری کودکان بیشتر در مناطقی که نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک رایج است، اتفاق می‌افتد.

تن‌فروشی پیامدهای سنگینی برای فرد، خانواده و جامعه دارد؛ برمبنای پژوهش لاریجانی و میرحسینی؛ احساس حقارت، درماندگی، خشونت و بهره‌کشی جنسی از جمله آنها است. برخی بر این باورند که مردان تن‌فروش از بیماری‌های روحی مانند افسردگی کمتری نسبت به زنان رنج می‌برند. تن‌فروشی موجب گسترش روابط جنسی بین افراد، از هم‌پاشیدگی خانواده، ابتلا به اعتیاد و بیماری‌های جنسی مانند ایدز، هپاتیت، سفلیس و سوزاک نیز می‌شود.

در جوامع اسلامی؛ تن‌فروشی غیر از احساس گناه مداوم، منجر به خودکشی به‌دلیل «بی‌آبرویی» و قتل به‌خاطر «حفظ آبرو» نیز می‌شود. برمبنای برخی تحقیقات، ۳۰٪ قتل‌های خانوادگی مربوط به زنانی است که به‌دلیل رابطه نامشروع و سوءظن، توسط همسران خود به قتل رسیده‌اند. ۲۲٪ از قتل‌های خانوادگی مربوط به قتل مردان توسط همسران‌شان با همدستی شریک جنسی آنها می‌شود.

کنترل و مدیریت روسپی‌گری

با توجه به اینکه روسپی‌گری موجب تهدید سلامت و امنیت همه‌جانبهٔ جامعه می‌شود؛ انجام دادن تدابیر مناسب برای جلوگیری از انحراف و بازپروری زنان آسیب‌دیده ضرورت دارد.

• پیشگیری؛ راهکارهایی مانند آموزش به خانواده، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در جلسات انجمن اولیا و مربیان، برنامه‌ریزی برای ارائهٔ محتوا در رسانه، توانمندسازی و آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، درآمدزایی، تأمین شغل و تهیهٔ مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت، مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب، ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط آن، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی زنان سرپرست خانواده در پیشگیری از روسپی‌گری مؤثر است.
• مقابله؛ مراقبت از روسپی‌گران بعد از خروج از مراکز بازپروری و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی از راه‌های مقابله با روسپی‌گری است.

جرم‌انگاری روسپی‌گری

برخی کشورهای غربی با توجه به‌پیامدهای روسپی‌گری سعی در تنظیم آن دارند؛ سوئد اولین کشور اروپایی بود که در سال ۱۹۹۹م، خرید سکس در آنجا به‌عنوان جرم شناخته شد. در فنلاند نیز از سال ۲۰۰۷ این عمل قابل مجازات است. نروژ خرید سکس را برای شهروندان در داخل و خارج از کشور ممنوع اعلام کرده است. در دانمارک نیز هم‌اکنون این بحث جاری است. در سوئد این موضوع مطرح شد که هیچ‌کس حق ندارد جسم انسان دیگری را خریداری کند و روسپی‌گری باید به‌عنوان مشکل اجتماعی شناخته و راه‌های مقابله با آن جست‌وجو شود. برخی معتقدند؛ ممنوعیت خرید سکس می‌تواند اولین قدم باشد؛ اما همزمان باید به ترویج آگاهی در جامعه و به‌ویژه در میان خریداران سکس کوشید.

الگوسازی فرهنگی-اجتماعی

برخی دیگر با توجه به تجربه کشورهای که نگاه آسیب‌شناسانه به روسپی‌گری دارند، راهکار کنترل آن را در همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی دانسته و معتقدند؛ با تمرکز بر کاهش تقاضا و اعمال سیاست‌های حقوقی، قضائی و توانمندسازی زنان آسیب‌پذیر در حوزه‌های مختلف روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، می‌توان روسپی‌گری را تاحدی کنترل کرد. اسلام با تأیید اقدامات قانونی، تأکید جدی بر الگوسازی رابطه زنان و مردان بر مبنای فرهنگ عفاف دارد.

ترویج و فرهنگ‌سازی ازدواج آسان و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از روسپیگری است. همچنین ازدواج مناسب عامل بازدارندهٔ مهمی در برابر تکرار تن‌فروشی است. علاوه‌بر آن، همسران باید به روابط زناشویی خود متعهد بوده و اعتماد همدیگر را محکم نگهدارند. در روایتی از امام کاظم از مردان خواسته شده که خود را برای زنان بیارایند که این کار بر عفت زن می‌افزاید.

مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، از کارهای لازم برای پیشگیری از روسپیگری است. قرآن کریم نیز به مؤمنان دستور داده که در برابر نامحرم چشم بپوشند. علاوه‌بر آن لازم است فضاهای مناسب و مختص بانوان، ایجاد شود. همچنین استفادهٔ صحیح و سالم از فضای مجازی به جامعه آموزش داده شود. از آنجا که واسطه‌ها در بعضی موارد مانند دختران فراری، نقش کلیدی در ارتباط آنها با مشتریان روسپیگری دارند قطع این ارتباط کمک زیادی به جلوگیری از روسپیگری می‌کند.

مهم‌ترین عامل در تربیت و فرهنگ‌پذیری فرزندان بر عهدهٔ خانواده است. نخستین دوران شکل‌گیری شخصیت کودک و یادگیری ارزش‌ها، در خانواده اتفاق می‌افتد. از این رو خانواده باید در امور اجتماعی، محور قرار گیرد. عزت نفس، احساس ارزشمندی وخودباوری کودک باید در این دوره و توسط خانواده در او شکل گیرد. خانواده باید محلی سرشار از محبت برای فرزندان باشد تا در برابر اظهار محبت‌های دروغین در بیرون از نهاد خانواده دچار لغزش نشوند. در آموزه‌های دینی، والدین نسبت به تربیت صحیح و سالم فرزندان، مسئول بوده و در صورت کوتاهی در آن، مؤاخذه خواهند شد.

تقویت فرهنگ دینی از مهم‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از فساد و آلودگی است و باید از میان راهکارها در اولویت باشد. آموزه‌های دین، نظارت و بازدارندگی را در افراد درونی کرده و مانع از انحراف آنها می‌شود. قرآن کریم خطاب به انسان‌ها بیان کرده است که آنچه را در دل دارند بر طبق آن محاسبه می‌شوند و خداوند همهٔ اعمال انسان را می‌بیند.

موانع خروج زنان از روسپی‌گری

عواملی مانند حمایت نشدن قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی با مصرف کردن و میل نامتناهی به مصرف و دوگانگی اقتصادی از موانع خروج زنان روسپی از این پدیده است.

شناسایی و آموزش

بسیاری از دختران فراری به دام روسپیگری می‌افتند؛ بنابراین لازم است که این دختران در همان مرحلهٔ اول شناسایی شوند و در زمینه‌های مورد نیاز مانند مهارت‌های ارتباطی با خانواده، ازدواج و مهارت شغلی، آموزش ببینند. بعضی از این افراد به مصرف مواد مخدر یا الکل اعتیاد پیدا کرده‌اند یا نیاز به درمان‌های روان‌شناختی دارند که باید درمان شوند. همچنین ضروری است که شرایط انتخاب راه‌های جایگزین برای آنها فراهم شود.

گرچه روسپیگری در ایران بیشتر یک رفتار فردی است اما درصد قابل توجهی نیز به‌صورت گروهی فعالیت می‌کنند که شناسایی آن باندها از گسترش فعالیت آنها جلوگیری می‌کند.

منابع

• قرآن کریم.
• * «ازدواج سفید»، وب‌سایت دینا، تاریخ بازدید مطلب: ۳ مهر ۱۴۰۴ش.
• «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۵ بهمن ۱۳۹۲ش.
• «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهان‌امروز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت۱۴۰۴ش.
• «خانواده و مشاوره»، وب‌سایت صاحب‌خبران، تاریخ درج مطلب: ۶ مهر ۱۳۹۴ش.
• «روسپی کیست؟ روسپی‌ها چه کسانی هستند؟»، ویکی‌روان، تاریخ درج مطلب: ۲۹ بهمن ۱۴۰۲ش.
• «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
• «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
• «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
• «روسپی‌گری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
• «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
• «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
• «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
• «مردانی که تن‌فروشی می‌کنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
• «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
• «واقعیت‌هایی تلخ از قلعهٔ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تن‌فروشان چه بود»، فارس‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲ اسفند ۱۴۰۱ش.
• باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
• بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
• بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
• حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
• درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش. ص۱۵۵.
• دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
• دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
• راغب‌اصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن‏، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، ‏ مرتضوی، ‏۱۳۷۴ش. ذیل واژه فحش.
• ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
• زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ماه ۱۳۹۱ش.
• زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
• سرخه، محمود و برزگر، اکبر، «بررسی فقهی و حقوقی روسپیگری در ایران و راه‌های مقابله با آن»، مطالعات علوم اسلامی انسانی، سال سوم، شمارهٔ ۱۰، ۱۳۹۶ش.
• سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر۱۴۰۱ش.
• عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
• علیایی‌زند، شهین، «ازدواج نامناسب بستری زمینه‌ساز برای روسپیگری»، رفاه اجتماعی، شمارهٔ پنج، ۱۳۸۱ش.
• علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
• غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی (ص)، ۱۴۰۲ش.
• فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
• فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
• قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش. ص۱۴۴.
• لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
• محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می‌رود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
• مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
• مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
• مظاهری، حسین، حریم‌های اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
• مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
• مکنون، ثریا و عطایی‌آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
• ملیسا فارلی و دیگران، روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
• موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
• موزرم پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
• موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدهٔ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ دوازده، پاییز ۱۴۰۱ش.
• میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ یک، ۱۳۹۸ش.
• نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
• وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
• وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
• هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
• هاشمی فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
• باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، شمارهٔ ۹۲، خرداد ۱۴۰۰ش.
• حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آل‌البیت علیهم السلام، ۱۴۰۹ق.
• حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
• دانشمندی، رضا، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، وب‌سایت خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
• «روزهای آخرالزمان (۱۱) / تن‌فروشی، راه کسب درآمد»، وب‌سایت حدیث کده، تاریخ درج مطلب: ۱۲ دی ۱۳۹۲ش.
• علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
• فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
• «فلسفه ازدواج موقت»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۷ش.
• کریمی، سارا و دیگران، «رواسازی پرسشنامه خیانت زناشویی»، نشریه علمی روان‌شناسی بالینی و شخصیت، شماره پیاپی۳۲، بهار و تابستان ۱۳۹۸ش.
• لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
• مدنی‌قهفرخی، سعید و روشن‌فکر، پیام، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
• «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
• «مردانی که تن‌فروشی می‌کنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
• موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
• هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.