جنگل اولنگ
![]() جنگل اولنگ پوشیده از ابر در ارتفاعات | |
| موقعیت | |
|---|---|
| کشور | ایران |
| استان | سمنان گلستان |
| شهرستان | شاهرود رامیان |
| ویژگیهای کلی | |
| گونههای غالب | بلوط مَمْرَز افرا شیردار وَلیک اَزگیل زرشک کوهی اِستیپا فِستوکا دِرمَنه چوبک اَگروپایرون |
| پوشش گیاهی | پوشش خزری و مرتعی |
| حیات وحش | خرس قهوهای گرگ پلنگ خوک وحشی شغال روباه شوکا کبک کبوتر جنگلی بلدرچین عقاب جنگلی شاهین قرقاول |
| اقلیم و منابع آبی | |
| آبوهوا | خنک و دارای دو اقلیم متفاوت |
| دمای میانگین | ۱۲ درجهٔ سانتیگراد |
| میزان بارندگی | ۵۵۰ میلیلیتر (مناطق شمالی) و ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیلیتر (مناطق جنوبی) |
| گردشگری و دسترسی | |
| آثار تاریخی | غارهای دیو سپید و سمندر مجموعهٔ تاریخی بسطام |
| جاذبههای گردشگری | آبشار شیرآباد |
| مسیرهای دسترسی | از شاهرود حدود ۸۰ کیلومتر به شمال شرق یا از رامیان |
جنگل اولنگ؛ جنگلی وسیع و زیبا در استانهای سمنان و گلستان.
جنگل اولنگ، میان رامیان در گلستان و شاهرود در سمنان و در ارتفاع ۳۲۰۰ متری، با آبوهوای خنک و دو اقلیم متفاوت، جنگلی بکر و زیبا معروف به بهشتی در دل قارهٔ کوچک است که پوشش خزری و مرتعی، جانورانی مانند خرس قهوهای و پلنگ و جاذبههایی چون آبشار شیرآباد، غارهای دیو سپید و سمندر و مجموعهٔ بسطام را در خود دارد و میزبان جشنوارههای محلی است؛ اما معدن زغالسنگ و رفتار برخی گردشگران آن را تهدید میکند. برای رسیدن به آن میتوان از شاهرود حدود ۸۰ کیلومتر به شمال شرق رفت یا از رامیان وارد شد.
موقعیت جغرافیایی
جنگل اولنگ، بخشی از چشمانداز منطقهٔ جنگلی در جنوب شهرستان رامیان در استان گلستان و نیز شمال شهر شاهرود در استان سمنان است.[۱] فاصلهٔ جنگل اولنگ تا شهرهای رامیان و شاهرود، بهترتیب، ۳۵ و ۵۰ کیلومتر است.[۲] این جنگل در ارتفاع ۳۲۰۰ متری از سطح دریا قرار گرفته[۳] و از شمال به جنگلهای استان گلستان و از شرق، غرب و جنوب نیز به ارتفاعات حوزهٔ آبریز شهرستان شاهرود محدود میشود.[۴]
آبوهوا
موقعیت مکانی جنگل اولنگ که در میان دو دامنهٔ آبریز شمالی و جنوبی شرق رشتهکوه البرز قرار گرفته، منجر به ایجاد دو نوع شرایط آبوهوایی متفاوت در این منطقه شده است. در شمال این منطقه، رطوبت بیشتری وجود داشته و در سمت جنوبی آن نیز بارندگی کمتری رخ میدهد. میانگین دمای این جنگل در حدود ۱۲ درجهٔ سانتیگراد است. میانگین بارندگی در مناطق شمالی در حدود ۵۵۰ میلیلیتر و در مناطق جنوبی نیز به ۳۵۰ تا ۴۰۰ میلیلیتر در سال میرسد.[۵] جنگل اولنگ، در حدود ۹۸ روز از سال، دچار یخبندان شده و در فصلهای پاییز و بهار نیز منطقهای پربارش است.[۶]
ویژگیها
پوشش گیاهی جنگل اولنگ دو بخش دارد: در بخشهای شمالی، جنگل خزری با درختانی مانند بلوط، مَمرَز، افرا، شیردار، وَلیک، اَزگیل و زرشک کوهی دیده میشود و در بخشهای جنوبی، پوشش مرتعی با گیاهانی مانند اِستیپا، فِستوکا، دِرمَنه، چوبک و اَگروپایرون وجود دارد.[۷]
در این جنگل گونههای جانوری مختلفی مانند خرس قهوهای، گرگ، پلنگ، خوک وحشی، شغال، روباه، شوکا، کبک، کبوتر جنگلی، بلدرچین، عقاب جنگلی، شاهین و قرقاول زندگی میکنند.[۸]
جنگل اولنگ، جنگلی بکر و زیبا و معروف به «بهشتی در دل قارهٔ کوچک» است[۹] و از سوی مجلس شورای اسلامی ایران بهعنوان منطقهٔ نمونهٔ گردشگری انتخاب شده است.[۱۰]
جاذبههای گردشگری
جنگل اولنگ بهدلیل آبوهوای خنک و جادهٔ آسفالت همیشه گردشگران را به خود جذب میکند.[۱۱] از جاذبههای آن میتوان به آبشار شیرآباد در شمال غربی با هفت طبقه و بلندترین طبقه حدود ۳۰ متر، غارهای معروف «دیو سپید» و «سمندر»، و مجموعهٔ تاریخی بسطام با بیش از هزار سال قدمت در نزدیکی آن اشاره کرد.[۱۲] در این منطقه هر ساله جشنوارههایی مانند آشپزی، آیینهای بومی قزلباشان رامیانی، و برفبازی و ساخت آدمبرفی برگزار میشود.[۱۳] آیین حنابندان قزلباش و ساخت دوتار نیز به ثبت ملی رسیده است.[۱۴] متأسفانه با کشف معدن زغالسنگ در میانهٔ جنگل، تخریب آن آغاز شده و برخی مسافران نیز با روشنکردن آتش و ریختن زبالههای تجزیهناپذیر به طبیعت آسیب میزنند. برای دسترسی به این جنگل میتوان از شاهرود حدود ۸۰ کیلومتر به سمت شمال شرقی رفت یا از سمت رامیان در استان گلستان وارد شد.[۱۵]
پانویس
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود با 98 روز یخبندان»، خبرگزاری دانشجویان ایران.
- ↑ مساعدی، «بررسی خصوصیات سیل در رودخانۀ قره چای رامیان» 1386ش.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ، تجربهای زیبا در دل شاهرود»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود، با 98 روز یخبندان»، خبرگزای دانشجویان ایران.
- ↑ محمدی، «جنگل اولنگ»، وبسایت کجارو.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جنگل اولنگ، تجربهای زیبا در دل شاهرود»، خبرگزاری مهر.
- ↑ «تصویبنامه در مورد مناطق نمونۀ گردشگری بینالمللی، ملی و محلی»، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود با 98 روز یخبندان»، خبرگزاری دانشجویان ایران.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
- ↑ «جشنوارۀ ساخت مجسمههای آدمبرفی در اولنگ رامیان»، وبسایت شبکۀ اطلاعرسانی دانا.
- ↑ «آیین حنابندان قوم قزلباش و دوتار رامیان ثبت ملی شد»، وبسایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
- ↑ «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلۀ گردشگری اِلی گشت.
منابع
- «آیین حنابندان قوم قزلباش و دوتار رامیان ثبت ملی شد»، وبسایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، تاریخ بارگذاری: ۱۴ آذر ۱۳۹۶ش.
- «تصویبنامه در مورد مناطق نمونهٔ گردشگری بینالمللی، ملی و محلی»، مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ بارگذاری: ۲۳ خرداد ۱۳۸۶ش.
- «جشنوارهٔ ساخت مجسمههای آدمبرفی در اولنگ رامیان»، وبسایت شبکهٔ اطلاعرسانی دانا، تاریخ بارگذاری: ۲۸ بهمن ۱۳۹۶ش.
- «جنگل اولنگ، تجربهای زیبا در دل شاهرود»، خبرگزاری مهر، تاریخ بارگذاری: ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۹ش.
- «جنگل اولنگ شاهرود با ۹۸ روز یخبندان»، خبرگزاری دانشجویان ایران، تاریخ بارگذاری: ۱۱ آذر ۱۳۹۲ش.
- «جنگل اولنگ شاهرود»، وبسایت مجلهٔ گردشگری اِلی گشت، تاریخ بازدید: ۱۴ آبان ۱۴۰۱ش.
- «فقر شرایط گردشگری در جنگل اولنگ شاهرود»، خبرگزاری مهر، تاریخ بارگذاری: ۱۰ آذر ۱۳۹۲ش.
- محمدی، فاطمه، «جنگل اولنگ»، وبسایت کجارو، تاریخ بازدید: ۱۴ آبان ۱۴۰۱ش.
- مساعدی، ابوالفضل و غریب، معصومه، «بررسی خصوصیات سیل در رودخانهٔ قره چای رامیان»، نشریهٔ علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دورهٔ ۱۴، شماره ۶، ۱۳۸۶ش.
