(۱۴۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
<big>'''نظام جمهوری اسلامی ایران؛'''</big> ساختار سیاسی-اجتماعی مستقر در ایران پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، مبتنی بر نظریۀ ولایت فقیه، مردمسالاری دینی و تفکیک قوا.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر =نظام_جمهوری_اسلامی_ایران.png
| زیرنویس تصویر =نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران
| image_alt =نشان رسمی جمهوری اسلامی ایران
| فایل پادکست =نظام جمهوری اسلامی ایران.ogg
| حجم فایلپادکست =7/33
| تاریخ پادکست =7-3-1405
| زیرنویس عنوان =
| عنوان اصلی =
| عنوان انگلیسی =
| عنوان عربی =
| عنوان علمی =
| شاخه علمی =
| نوع مفهوم =
| معنای اصطلاحی =
| حوزه کاربرد =
| گستره جغرافیایی =
| منشأ تاریخی =
| نخستین کاربرد =
| ریشه واژه =
| مرتبط با =
| اهمیت =
| مبدع =
| مروج =
| مقدس برای =
| مورد احترام =
| آثار مرتبط =
}}
{{درشت|'''نظام جمهوری اسلامی ایران؛'''}} ساختار سیاسی-اجتماعی مستقر در ایران پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ش مبتنی بر نظریهٔ ولایت فقیه، مردمسالاری دینی و تفکیک قوا.
نظام جمهوری اسلامی ایران با رهبری [[امام خمینی|سید روحالله خمینی]] بنیان نهاده شده است. این ساختار سیاسیاجتماعی پس از [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب ۱۳۵۷ش]] و [[همهپرسی نظام جمهوری اسلامی ایران|همهپرسی ۱۲ فروردین]] ۱۳۵۸ش با مشارکت و رأی بالای مردم در [[ایران]] تأسیس شد. این نظام بر نظریهٔ [[ولایت فقیه]]، [[مردمسالاری دینی]] و [[تفکیک قوا]] استوار است. [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]]، [[اسلام]] را [[دین رسمی]] و [[شیعه دوازدهامامی|تشیع اثنیعشری]] را مذهب رسمی دانسته و تعدادی از [[اقلیتهای دینی و مذهبی در ایران|اقلیتهای دینی و مذهبی]] را به رسمیت شناخته است. ساختار نظام جمهوری اسلامی ایران شامل [[رهبر جمهوری اسلامی ایران|رهبری]] بهعنوان عالیترین مقام، قوای سهگانه، [[شورای نگهبان]]، [[مجمع تشخیص مصلحت نظام]]، نیروهای مسلح، [[سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران|صداوسیما]]، [[شوراهای اسلامی شهر و روستا|شوراهای محلی]] و [[شورای عالی امنیت ملی]] است. [[مردم]] در این نظام نقش تأسیسی، قانونگذاری و نظارتی دارند. [[سیاست خارجی]] نظام بر [[استقلال]]، روابط صلحآمیز با دولتهای غیرمحارب و نفی [[سلطهگری و سلطهپذیری|سلطهپذیری]]، استوار است. نظام جمهوری اسلامی ایران کوشیده است [[همبستگی اجتماعی|انسجام ملی]] را در ایران حفظ کند و زمینههای پیشرفت کشور در حوزههای گوناگون دانش و فناوری را فراهم سازد. جمهوری اسلامی ایران در پنج دهه گذشته با چالشهایی مانند [[جنگ]]، نارضایتیهای اقتصادی، [[شکاف طبقاتی]]، [[تحریم بینالمللی|تحریمهای بینالمللی]] و مخالفتهای داخلی و خارجی با هدف [[براندازی]] یا فروپاشی نظام روبرو بوده است.
== مفهومشناسی ==
== مفهومشناسی ==
به باور پژوهشگران علوم سیاسی، واژه «جمهوری» در لغت بهمعنای حاکمیت توده مردم است<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، 1382ش، ج3، ص2187.</ref> و در اصطلاح، به حکومتی اطلاق میشود که در آن مردم بهصورت مستقیم یا از طریق نمایندگان خود، رییسکشور را برای مدتی معین انتخاب میکنند و مقام ریاستجمهوری جنبه ارثی ندارد.<ref>شکیبا، فرهنگ سیاسی، بیتا، ۱۸۶–۱۸۷؛ منصورنژاد، جمهوریت از نگاه امامخمینی، 1377ش، ص۶۵۱.</ref> در این نظام، واژه «جمهوری» بیانگر شکل حکومت و واژه «اسلامی» مشخصکنندۀ محتوا و چهارچوب ارزشی آن است.<ref>مطهری، مجموعه آثار، 1388ش، ج24، ص229-230.
واژهٔ [[زبان عربی|عربی]] نظام به [[نظم]]، [[آراستگی]]، سامان و استواری اشاره دارد؛<ref>[https://abadis.ir/fatofa/نظام/ دهخدا، فرهنگ فارسی دهخدا، ذیل واژۀ نظام، وبسایت آبادیس.]</ref> اما در [[علوم سیاسی]] به مجموعه دستگاهها و نهادهایی گفته میشود که درون [[حکومت]] با یکدیگر روابط متقابل دارند<ref>[https://www.eghtesadnews.com/بخش-اخبار-سیاسی-57/587797-نظام-چیست حجاریان، «نظام چیست؟»، وبسایت اقتصاد نیوز.]</ref> و کارکردهایی چون انطباق، دستیابی به هدف، یکپارچگی و حفظ الگوهای نهفته را دنبال میکنند.<ref>[https://en.civilica.com/note/7988/ کهنسال، «نظریه آجیل پارسونز»، وبسایت سیلویکا.]</ref> [[جمهوری]] از مادهٔ جمهور بهمعنای تودهٔ مردم<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، ۱۳۸۲ش، ج3، ص۲۱۸۷؛ قاضی شریعت پناهی، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، 1368ش، ص557.</ref> و اصطلاحی است برای نظام سیاسی که در رأس قوه مجریه آن، فرد یا افرادی انتخابی و بهصورت موقت قرار دارند<ref>جعفری لنگرودی، ترمینولوژی حقوق، 1367ش، ص199؛ آشوری، دانشنامه سیاسی، 1370ش، ص111.</ref> و ارکان آن عبارت است از انتخابیبودن رئیس حکومت، محدود و موقتبودن مدت زمامداری، غیرموروثیبودن و پاسخگو بودن رئیس حکومت.<ref>ارسطا، نگاهی به مبانی تحلیل نظام جمهوری اسلامی ایران، 1389ش، ص481</ref> نظام جمهوری اسلامی ایران، مجموعهای منسجم و درهمتنیده از نهادها و ساختارهای حکومتی است که اداره امور در آن بر پایه اراده و انتخاب توده مردم با زمامداری غیرموروثی و مدتدار استوار است و در عین حال [[مشروعیت]]، قوانین و جهتگیریهای کلان خود را از مبانی، احکام و ارزشهای دین [[اسلام]] میگیرد.<ref>فاضلینیا، ژئوپلیتیک شیعه و نگران غرب از انقلاب اسلامی، 1386ش، ص122.</ref> [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران|قانون اساسی]] این نظام را حکومتی معرفی میکند که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه به حکومت حق و عدل قرآن، در پی انقلاب اسلامی به رهبری سید روحالله خمینی، به آن رأی مثبت دادهاند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
== تاریخچه ==
[[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران1.jpg|جایگزین=برگ رأی انتخابات همه پرسی نظام جمهوری اسلامی|بندانگشتی|برگ رأی همهپرسی تغییر نظام حکومت ایران (۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ش)]]
اندیشهٔ [[حکومت اسلامی]] ریشه در تفکر سیاسی سدههای نخستین اسلام دارد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج4، ص455.</ref> [[قرآن]]، حکومت را از آن [[خداوند]] میداند و این حق را به [[پیامبر|پیامبران]] واگذار کرده است.<ref>سورهٔ انعام، آیهٔ ۵۷؛ سورهٔ یوسف، آیهٔ ۴۰ و ۶۷.</ref> بهگواهی تاریخ [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] پس از [[هجرت]] به [[مدینه]]، نخستین حکومت اسلامی را با تدوین پیماننامه تشکیل داد که در آن، [[همزیستی مسالمتآمیز]] گروههای قومی، مذهبی و نژادی با برابری در حقوق و تکالیف، بهجای برتریهای قبیلهای جاهلی، مبنا قرار گرفت.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/109858/پیامبر-%22ص%22،-ارتباطات-در-مدینه-النبی-و-آموزه-های-نخستین-حاکمیت-اسلامی «پیامبر (ص)، ارتباطات در مدینه النبی و آموزههای نخستین حاکمیت اسلامی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> سید روحالله خمینی بر این باور بود که حکومت اسلامی اندیشهٔ تازهای نیست، اما غفلت [[مسلمان|مسلمانان]] و دستهای [[استعمار]] در سدههای اخیر مانع تحقق آن شد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج4، ص455.</ref>
پیشینهٔ طرح نظام [[جمهوری]] در ایران به دورهٔ پهلوی اول<ref>سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، بیتا، ص۲۱.</ref> و تحولات پیش از کودتای ۱۳۳۲ش بازمیگردد، اما آن طرحها بهدلیل فقدان پایگاه اجتماعی و ناسازگاری با بستر مذهبی جامعه ناکام ماندند.<ref>ملکافضلی اردکانی، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، ۱۳۹۱ش، ص۳۱.</ref> ایده جمهوری اسلامی نخستینبار در [[مهر (ماه)|مهر]] ۱۳۵۷ش توسط [[سید روحالله خمینی]]<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج3، ص514-515.</ref> با تأکید بر دو رکن محوریت اسلام و [[رأیگیری|رأی]] مردم مطرح شد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج6، ص358، 388، 428 و 433.</ref> در برابر پیشنهاد عناوینی چون جمهوری دموکراتیک یا جمهوری خلق از سوی گروههای چپ و لیبرال، وی الگوهای غربی را رد کرد و خواستار استقرار نظام جمهوری اسلامی «بدون یک کلمه کم یا زیاد» شد.<ref>خامنهای، گفتاری دربارهٔ حکومت علوی، 1360ش، ص۶۷–۶۸؛ [https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_171615_b28115e086b14d8b635094e48433afbd.pdf فوزی، «الگوی تأسیسی تلفیقی جمهوری اسلامی و چالشهای نظری»، 1378ش، ص285-293.]</ref> در نهایت، نظام جمهوری اسلامی در [[همهپرسی نظام جمهوری اسلامی ایران|همهپرسی ۱۰ و ۱۱ فروردین]] ۱۳۵۸ش با مشارکت ۹۸/۲ درصدی و رأی موافق بیش از ۹۷ درصد واجدان شرایط به تصویب رسید و در [[۱۲ فروردین]] رسماً اعلام موجودیت کرد.<ref>روزها و رویدادها، ۱۳۷۸ش، ج۱، ص۸۱.</ref> افزون بر ایران، [[پاکستان]] (۱۹۵۶م) و [[موریتانی]] (۱۹۵۹م) از نخستین کشورهایی هستند که عنوان جمهوری اسلامی را در قانون اساسی خود تثبیت کردند؛ این عنوان در [[افغانستان]] نیز از سال ۲۰۰۴م تا زمان تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱م رسمیت داشت.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1308116/چند-جمهوری-اسلامی-در-دنیا-داریم «چند جمهوری اسلامی در دنیا داریم؟»، وبسایت تابناک؛]</ref>
== زمینههای شکلگیری نظام جمهوری اسلامی ==
به نظر تحلیلگران شکلگیری نظام جمهوری اسلامی ایران نتیجه تعامل زمینههای خارجی و داخلی بود. اشغال ایران در جنگهای جهانی [[اشغال ایران در جنگ جهانی اول|اول]] و [[اشغال ایران در جنگ جهانی دوم|دوم]]، قراردادهای دورهٔ [[قاجاریه|قاجار]] مانند [[عهدنامه گلستان|قرداد گلستان]] ([[۲ آبان]] ۱۱۹۲ش)، [[عهدنامه ترکمانچای|قرارداد ترکمنچای]] ([[۱ اسفند]] ۱۲۰۶)، [[قرارداد ۱۹۱۹|قرارداد وثوقالدوله-کاکس]] ([[۱۷ مرداد]] ۱۲۹۸ش)، [[کودتای ۲۸ مرداد]] (۱۳۳۲ش)، وابستگی [[حکومت پهلوی]] به غرب، [[کاپیتولاسیون در ایران|اعطای کاپیتولاسیون]] (۱۳۴۲ش)، [[جدایی بحرین از ایران|واگذاری بحرین]] ([[۲۳ مرداد]] ۱۳۵۰ش) و سلطه بیگانگان بر نفت ایران، پیدرپی حاکمیت ملی را در ایران تضعیف کرد.<ref name=":0">[https://hawzah.net/fa/Discussion/View/86516/بررسی_چرایی_دشمنی_استعمار_با_ایران فقیه حقانی، موسی، «بررسی چرایی دشمنی استعمار با ایران»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: 26 شهریور 1404ش.]</ref> از سوی داخل، ساختار استبدادی نظام شاهی، سیاستهای ضددین پهلوی اول و دوم و عقبماندگی اقتصادی موجب شد تا ایرانیان از [[نهضت مشروطه]] تا [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب ۱۳۵۷ش]] با رهبری و پیشگامی نهاد دین و روحانیان، [[استقلال]] و [[آزادی]] را به مطالبهای عمومی تبدیل کنندو سرانجام این خواسته را در ساختار نظام جمهوری اسلامی محقق سازند.<ref name=":1">مسعودی، «سایه استعمار و استبداد بر فرهنگ ایران عصر پهلوی»، 1387ش، ص60-67.</ref>
== بنیانگذار نظام جمهوری اسلامی ایران ==
[[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران2.jpg|جایگزین=آیتالله روحالله خمینی، در همهپرسی فروردین ۱۳۵۸ |بندانگشتی|آیتالله سید روحالله خمینی، در همهپرسی ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ که برای تأیید تبدیل ایران به «جمهوری اسلامی» برگزار شد، حضور دارد.]]
نظام جمهوری اسلامی ایران را [[سید روحالله خمینی]] بنیان نهاد و تا زمان [[رحلت سید روحالله خمینی|درگذشت]] در [[خرداد]] ۱۳۶۸ش، بهعنوان نخستین رهبر آن، ساختار تازهتأسیس را هدایت کرد.<ref>انصاری، حدیث بیداری، 1389ش، ص4 و 93؛ جمعی از نویسندگان، آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، ۱۳۷۸ش، ج1، ص62.</ref> منازعات داخلی بر سر قدرت، تلاش برای [[تجزیه ایران]] در برخی مناطق، [[جنگ ایران و عراق|جنگ عراق علیه ایران]]، تسخیر سفارت آمریکا و پیامدهای بینالمللی آن و نیز [[ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران]] برخی از مهمترین چالشهای زمان رهبری وی ذکر شده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1077537/بررسی-و-تحلیل-جایگاه-رهبری-در-نظام-جمهوری-اسلامی-ایران نوروزی و باقری، «بررسی و تحلیل جایگاه رهبری در نظام جمهوری اسلامی ایران مقاله»، 1391ش، ص188.]</ref> در پاسخ به این شرایط، شیوههای مدیریتی او شامل سخنرانیهای عمومی و فراخوانهای مردمی از یکسو<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1077537/بررسی-و-تحلیل-جایگاه-رهبری-در-نظام-جمهوری-اسلامی-ایران نوروزی و باقری، «بررسی و تحلیل جایگاه رهبری در نظام جمهوری اسلامی ایران مقاله»، 1391ش، ص191.]</ref> و تأسیس نهادهایی چون شورای انقلاب و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از سوی دیگر بود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1077537/بررسی-و-تحلیل-جایگاه-رهبری-در-نظام-جمهوری-اسلامی-ایران نوروزی و باقری، «بررسی و تحلیل جایگاه رهبری در نظام جمهوری اسلامی ایران مقاله»، 1391ش، ص193.]</ref>
== مبانی نظام جمهوری اسلامی ==
بر اساس اصل دوم [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران|قانون اساسی]]، نظام جمهوری اسلامی ایران بر شش مبنا استوار است:
* [[ایمان]] به خدای یکتا و حاکمیت او؛
* [[وحی]] الهی؛
* [[معاد]]؛
* [[عدل الهی]]؛
* امامت و رهبری مستمر؛
* [[کرامت انسان|کرامت انسانی]] همراه با مسئولیت در برابر خدا.
</ref> بهگفتۀ تحلیلگران، جمهوری اسلامی با جمهوری دموکراتیک تفاوت اساسی دارد؛ زیرا افزون بر اتکا به آرای عمومی، مقید به اصول و احکام اسلام است.<ref>حسینی بهشتی، مشروح مذاکرات، 1364ش، ج1، ص37.8.</ref> از منظر صاحبنظران، اسلامیبودن حکومت با حاکمیت ملی منافاتی ندارد؛ چراکه دموکراسی بهطور الزامی بهمعنای نفی هرگونه ایدئولوژی و چهارچوب ارزشی برای جامعه نیست. بدین ترتیب، نظام جمهوری اسلامی بهعنوان الگویی تلفیقی از مردمسالاری و التزام به ارزشهای دینی تعریف میشود.<ref>مطهری، مجموعه آثار، 1388ش، ج24، ص230-231.</ref>
این مبانی از طریق [[اجتهاد]] مستمر فقهای جامعالشرایط، بهرهگیری از دانش و تجارب بشری، نفی [[سلطهگری و سلطهپذیری|ستم و سلطهپذیری]]، تحقق قسط و عدل، استقلال در ابعاد گوناگون و [[همبستگی اجتماعی|همبستگی ملی]] تأمین میشوند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
== تاریخچه ==
== ماهیت نظام جمهوری اسلامی ایران ==
نظام جمهوری اسلامی، نظام سیاسی حاکم بر ایران است که پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ش شکل گرفت.<ref>عیوضی، درآمدی تحلیلی بر انقلاب اسلامی ایران، ۱۳۹۱ش، ص۱۵۸.</ref> این نظام در همهپرسی برگزارشده در روزهای ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ش با مشارکت ۹۸/۲ درصد از واجدین شرایط رأیدهی، به رسمیت شناخته شد.<ref>ملکافضلی اردکانی، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، ۱۳۹۱ش، ص۳۱.</ref> از مجموع ۲۰ میلیون و ۴۳۸ هزار و ۴۲۲ رأی گرفتهشده، بیش از ۲۰ میلیون و ۸۳۴ هزار رأی (بیش از ۹۷ درصد) موافق با استقرار جمهوری اسلامی و ۳۶۷ هزار و ۶۰۴ رأی مخالف بود.<ref>[https://historydocuments.ir/?page=post&id=3723 «بررسی فرایند برگزاری همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در فروردین 1358»، وبسایت مرکز بررسی اسناد تاریخی.]</ref> با اعلام این نتایج، [[سید روحالله خمینی]]، رهبر انقلاب، در پیامی ۱۲ فروردین را روز حکومت الهی خواند و استقرار نظام جمهوری اسلامی را بهطور رسمی اعلام کرد.<ref>روزها و رویدادها، ۱۳۷۸ش، ج۱، ص۸۱.</ref>
[[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران3.jpg|جایگزین=عکس قدیمی راهپمایی مردم ایران با پرچم ایران که بر روی آن جمهوری اسلامی ایران نوشته شده|بندانگشتی|راهپیمایی مردم تهران با پرچم سهرنگِ منقش به عبارت «جمهوری اسلامی ایران»؛ ۱۳۵۸ش]]
نظام جمهوری اسلامی ایران بر پایه نظریه [[ولایت فقیه]] شکل گرفته است. در این الگو، واژه جمهوری به نقش [[مردم]] در اداره کشور (مقبولیت) و واژه اسلامی به انطباق قوانین با شریعت اسلام (مشروعیت الهی) اشاره دارد. اهداف کلان این نظام، افزون بر تأمین نیازهای مادی، شامل گسترش [[معنویت]]، [[عدالتطلبی]] و تحقق [[مردمسالاری دینی]] است.<ref>[https://farsnews.ir/Culture/1532160354000952823/دیدگاه-رهبر-انقلاب-درباره-تفاوت-نظام-جمهوری-اسلامی-با-دیگر-نظام-ها «دیدگاه رهبر انقلاب درباره تفاوت نظام جمهوری اسلامی با دیگر نظامها»، خبرگزاری فارس.]</ref> تفاوت این نظام از نظر مبانی و ساختار، با سایر الگوهای حکومتی عبارت است از:
* '''سایر جمهوریهای اسلامی:''' اگرچه کشورهایی مانند [[پاکستان]] و [[موریتانی]] نیز عنوان جمهوری اسلامی دارند،<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1308116/چند-جمهوری-اسلامی-در-دنیا-داریم «چند جمهوری اسلامی در دنیا داریم؟»، وبسایت تابناک؛] [https://www.titrebartar.com/fa/news/332851/نظام-حکومتی-چند-کشور-جهان-جمهوری-اسلامی-است-تفاوت-ها «نظام حکومتی چند کشور جهان جمهوری اسلامی است؟+ تفاوتها»، وبسایت تتر برتر.]</ref> اما ساختار سیاسی ایران بهدلیل ابتنای بر مذهب [[شیعه دوازدهامامی|شیعه اثنیعشری]] (اصل دوازدهم)،<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> محوریت ولی فقیه بهعنوان عالیترین مقام سیاسی و وجود نهادهای نظارتی شرعی مانند [[شورای نگهبان]] از آنها متمایز است. پاکستان دارای نظام پارلمانی فدرال و موریتانی دارای نظام نیمهریاستی با مذهب غالب سنی هستند.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1308116/چند-جمهوری-اسلامی-در-دنیا-داریم «چند جمهوری اسلامی در دنیا داریم؟»، وبسایت تابناک؛] [https://www.titrebartar.com/fa/news/332851/نظام-حکومتی-چند-کشور-جهان-جمهوری-اسلامی-است-تفاوت-ها «نظام حکومتی چند کشور جهان جمهوری اسلامی است؟+ تفاوتها»، وبسایت تتر برتر.]</ref>
* '''جمهوریهای متعارف:''' در جمهوریهای سکولار، حاکمیت مطلق از آن مردم و مبنای قانون، [[قرارداد اجتماعی]] و [[اراده همگانی|اراده اکثریت]] است؛ اما در جمهوری اسلامی، حاکمیت ذاتی متعلق به خداوند دانسته شده و [[حق تعیین سرنوشت]] مردم در چارچوب شریعت اسلامی تعریف میشود.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/101655/الگوی-تاسیسی-تلفیقی-جمهوری-اسلامی-و-چالشهای-نظری فوزی، «الگوی تأسیسی تلفیقی جمهوری اسلامی و چالشهای نظری»، 1378ش، ص285-293.]</ref>
* '''نظام لیبرال دموکراسی:''' جمهوری اسلامی در سازوکارهای ظاهری و عملکردی مانند برگزاری انتخابات، پارلمان، [[مشارکت عمومی]] و برابری در برابر قانون با [[لیبرال دموکراسی]] اشتراکاتی دارد؛ با این حال، از نظر مبانی معرفتشناختی کاملاً متفاوت است. نظام اسلامی بر خدامحوری، تلفیق وحی و عقل، و حاکمیت قوانین الهی استوار است، در حالی که لیبرال دموکراسی بر [[سکولاریسم]]، نسبیانگاری و اصالت اراده بشری اتکا دارد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/28000/تشابه-و-تمایز-نظام-مردم-سالار-دینی-و-نظام-لیبرال-دموکراسی اکبری، «تشابه و تمایز نظام مردم سالار دینی و نظام لیبرال دموکراسی»، 1383ش، ص86-89.]</ref>
=== نقش مردم ===
در نظام جمهوری اسلامی ایران، چهار انتخابات اصلی شامل [[انتخابات ریاستجمهوری ایران|ریاستجمهوری]]، [[انتخابات مجلس شورای اسلامی|مجلس شورای اسلامی]]، [[انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا|شوراهای شهر و روستا]] (هر چهار سال) و [[مجلس خبرگان رهبری]] (هر هشت سال) با آرای عمومی برگزار میشود.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/tags/448/1/انتخابات «در مورد انتخابات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید»، وبسایت تابناک.]</ref>
پژوهشگران نقش مردم در این نظام سیاسی را در سه سطح خلاصه میکنند:
* '''تأسیسی:''' نقش عمومی در پایهگذاری و استقرار نظام.
* '''قانونگذاری:''' مشارکت مستقیم (همهپرسی) و غیرمستقیم (مجلس شورای اسلامی).
* '''نظارتی:''' نظارت مستمر بر حاکمیت بهصورت مستقیم (انتخابات و شکایت از عملکرد قوا) و غیرمستقیم (نمایندگان مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی)<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2301547/نقش-حقوقی-مردم-در-حاکمیت-جمهوری-اسلامی-ایران نوری و مرتضوینژاد، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، 1404ش، ص232-233.]</ref>
== زمینههای شکلگیری جمهوری اسلامی ایران ==
=== ساختار ===
بر اساس [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران]]، قوای سهگانهٔ [[قوه مقننه جمهوری اسلامی ایران|مقننه]]، [[قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران|مجریه]] و [[قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|قضائیه]] مستقل از یکدیگرند و هر یک وظایف مشخصی را بر عهده دارند؛ اما در کنار این استقلال، قانون اساسی بر اساس اصل ولایت امر و امامت مستمر، زمینهٔ تحقق رهبری فقیه جامعالشرایطی را فراهم کرده است که از طرف مردم بهعنوان رهبر شناخته میشود و بدین ترتیب، رهبری بهعنوان ضامن عدم انحراف سازمانهای مختلف از وظایف اصیل اسلامی خود ایفای نقش میکند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، (اصول ۵، ۵۷، ۱۰۷ و ۱۱۰)»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> مقامات و نهادهای مختلف در ساختار نظام جمهوری اسلامی وجود دارد که وظایف آن در جدول ذیل آمده است:
{| class="wikitable"
{| class="wikitable"
!'''حوزه'''
!'''مقام / نهاد'''
!'''مؤلفههای کلیدی'''
!'''وظایف اصلی'''
!'''شرح مختصر'''
!'''ارجاع به قانون اساسی'''
|-
|'''زمینههای خارجی'''
|مداخلات قدرتهای خارجی
|اشغال ایران در جنگهای جهانی اول و دوم با وجود اعلام بیطرفی، بهدلیل موقعیت راهبردی و منابع نفتی
|-
|
|قراردادهای استعماری دوره قاجار
|قراردادهای ترکمنچای و گلستان (واگذاری بخشهایی از خاک ایران) و قرارداد ۱۹۱۹م (وثوق الدوله) برای تبدیل ایران به قیمومت انگلیس
|-
|-
|
|'''[[رهبر جمهوری اسلامی ایران|رهبری]]'''
|جنگ سرد و رقابت بلوکهای غرب و شرق
|عالیترین مقام رسمی کشور و فرمانده کل قوا؛ تعیین سیاستهای کلی نظام، نظارت بر قوا، حل اختلاف قوا، تنفیذ و عزل رئیسجمهور، عفو محکومان.
|تبدیلشدن ایران به میدان رقابت شرق و غرب پس از جنگ جهانی دوم
|اصول ۵، ۸۹، ۱۱۰، ۱۱۲.
|-
|-
|
|'''[[مجلس خبرگان رهبری]]'''
|کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش
|مرکب از مجتهدان منتخب مردم؛ مسئول انتخاب، نظارت و عزل رهبر.
|طراحی و اجرای کودتا توسط سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و انگلیس علیه دولت مصدق
|اصول ۱۰۷، ۱۰۸، ۱۰۹.
|-
|-
|
|'''[[شورای موقت رهبری]]'''
|وابستگی رژیم پهلوی به غرب
|مرکب از رئیسجمهور، رئیس قوه قضائیه و یک فقیه از شورای نگهبان؛ انجام وظایف رهبری تا زمان انتخاب رهبر جدید.
|افزایش وابستگی نظامی، اقتصادی و فرهنگی به ویژه به آمریکا در دوران محمدرضا پهلوی
|اصل ۱۱۱
|-
|-
|
|'''[[مجلس شورای اسلامی]]'''
|کاپیتولاسیون (۱۳۴۲ش)
|قانونگذاری، نظارت بر قوه مجریه، تحقیق و تفحص، استیضاح؛ همراه با نمایندگان اقلیتهای دینی.
|اعطای مصونیت قضایی به اتباع آمریکایی در ایران، از سوی مردم به عنوان تضعیف حاکمیت ملی تلقی شد
|صول ۶۲ تا ۹۰،
|-
|-
|
|'''[[شورای نگهبان]]'''
|واگذاری بحرین (۱۳۴۹ش)
|دوازده عضو (شش فقیه منصوب رهبری و شش حقوقدان معرفی رئیس قوه قضائیه با رأی مجلس)؛ تطبیق مصوبات مجلس با موازین اسلام و قانون اساسی.
|جدایی بحرین از ایران در دوران پهلوی، نشانهای از تضعیف تمامیت ارضی از نگاه مردم ایران<ref>[https://hawzah.net/fa/Discussion/View/86516/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C_%DA%86%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C_%D8%AF%D8%B4%D9%85%D9%86%DB%8C_%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1_%D8%A8%D8%A7_%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 فقیه حقانی، موسی، «بررسی چرایی دشمنی استعمار با ایران»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: 26 شهریور 1404ش.]</ref>
|اصول ۹۱، ۹۳، ۹۴، ۹۶، ۹۹
|-
|-
|
|'''[[قوه مجریه جمهوری اسلامی ایران|قوه مجریه]]'''
|حضور نظامی مستشاران آمریکایی
|به ریاست رئیسجمهور منتخب مردم؛ مسئول اجرای قانون اساسی و اداره امور اجرایی کشور.
|استقرار هزاران مستشار نظامی آمریکایی در ایران برای سازماندهی ارتش و ساواک، تبدیل ایران به ژاندارمری منطقه
|اصول ۱۱۳ تا ۱۲۰.
|-
|-
|
|'''[[قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران|قوه قضائیه]]'''
|حمایت غرب از سرکوب مخالفان
|به ریاست رئیس منصوب رهبری؛ رسیدگی به دعاوی، احیای حقوق عامه، مجازات مجرمان، نظارت بر اجرای قوانین.
|پشتیبانی سیاسی، مالی و تسلیحاتی آمریکا و انگلیس از رژیم پهلوی در سرکوب اعتراضات مردمی از جمله قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ش
|اصول ۱۵۶ تا ۱۷۲،
|-
|-
|
|'''[[مجمع تشخیص مصلحت نظام]]'''
|وابستگی اقتصادی به غرب
| حل اختلاف بین مجلس و شورای نگهبان، مشورت به رهبری در تعیین سیاستهای کلی.
|سلطه شرکتهای خارجی بر نفت ایران پس از قرارداد ۱۳۳۳ش تبدیل ایران به بازار مصرف کالاهای غربی و خروج سرمایه
|اصل ۱۱۲
|-
|-
|'''زمینههای دخلی'''
|'''[[نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران]]'''
|ساختار استبدادی حاکمیت
|شامل [[ارتش جمهوری اسلامی ایران]]؛ [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]] و [[فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران]].
|سرکوب مخالفان، انحلال احزاب، کنترل شدید مطبوعات، عدم آزادی بیان و مشارکت سیاسی
فرماندهان، منصوب رهبری هستند و وظیفه پاسداری از استقلال، تمامیت ارضی و دستاوردهای انقلاب اسلامی را بر عهده دارند.
|اصول ۱۴۳ تا ۱۵۱، اصل
|-
|-
|
|'''[[سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران]]'''
|سیاستهای ضد دینی پهلوی اول
|با رئیس منصوب رهبری؛ تأمین آزادی بیان در چارچوب موازین اسلامی و مصالح کشور.
|کشف حجاب اجباری در ۱۳۱۴ش، تغییر لباس مردان به کلاه شاپو، ترویج باستانگرایی، تضعیف نهاد روحانیت
|اصل ۱۷۵
|-
|-
|
|'''[[شوراهای اسلامی شهر و روستا]]'''
|سیاستهای ضد دینی پهلوی دوم
|اعضای منتخب مستقیم مردم در سطوح [[روستا]]، [[بخش (تقسیمات کشوری)|بخش]]، [[شهر]]، [[شهرستان]] و [[استان]]؛ اداره امور محلی با نظارت عالی.
|ادامه اسلامزدایی، تحقیر شعائر مذهبی در رسانهها و مراکز آموزشی، ترویج فرهنگ غربی و مصرفگرایی
|اصول ۱۰۰ تا ۱۰۶
|-
|-
|
|'''[[شورای عالی امنیت ملی]]'''
|عقبماندگی اقتصادی
|به ریاست رئیسجمهور و با حضور نمایندگان قوای سهگانه و دو نماینده از سوی رهبری؛ تعیین سیاستهای دفاعی-امنیتی، هماهنگی فعالیتهای مرتبط با امنیت ملی؛ مصوبات پس از تأیید رهبری قابل اجراست.
|محدودیت اقتصاد به صادرات نفت و واردات کالاهای مصرفی، زوال کشاورزی و صنایع داخلی
|اصل ۱۷۶<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
|-
|
|نهضت مشروطه
|تأسیس مجلس شورای ملی در اوایل قرن چهاردهم، اما ناکامی در ریشهکنی استبداد به دلیل ضعف ساختاری
|-
|
|ملیشدن نفت و کودتا
|تلاش محمد مصدق برای استقلال اقتصادی در ۱۳۲۹ش، سرکوب آن با کودتای ۱۳۳۲ش و بازگشت شاه با قدرتی بیشتر
|-
|
|تحمیل غربگرایی فرهنگی
|تجمع نارضایتیهای داخلی و خارجی، مطالبه «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی»
|-
|
|نقش روحانیت و مرجعیت شیعه
|رهبری اعتراضات توسط روحانیونی نظیر آیتالله مدرس در مشروطه، آیتالله کاشانی در نهضت نفت و امام خمینی در انقلاب ۱۳۵۷، و شبکه مساجد و حسینیهها به عنوان کانون آگاهیبخشی<ref>مسعودی، «سایه استعمار و استبداد بر فرهنگ ایران عصر پهلوی»، 1387ش، ص60-67.</ref>
|-
|
|
|
|}
|}
== مشخصات نظام جمهوری اسلامی ایران ==
== زبان، خط، تاریخ و پرچم رسمی ==
* بر اساس فصل دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، چهار مشخصه اصلی جمهوری اسلامی ایران عبارت است از زبان، خط، تاریخ و پرچم:
* [[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران4.png|جایگزین=پرچم جمهوری اسلامی ایران|بندانگشتی|پرچم جمهوری اسلامی ]]بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران [[زبان فارسی|فارسی]] و استفاده از زبانهای محلی و قومی در [[مطبوعات]] و [[رسانه (ارتباطات)|رسانهها]] آزاد است. [[زبان عربی]] بهدلیل ارتباط با [[قرآن]] و [[معارف اسلامی]]، پس از [[دوره ابتدایی]] تا پایان [[دوره متوسطه]] در همه رشتهها بهطور الزامی تدریس میشود.
* زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی است و استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانههای گروهی و نیز تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی آزاد است؛
* مبدأ تاریخ رسمی جمهوری اسلامی [[هجرت پیامبر اسلام]] بوده و [[تقویم هجری شمسی]] مبنای کار ادارات دولتی و [[تعطیلات پایان هفته|تعطیل رسمی هفتگی]] روز [[جمعه]] است.
* مبدأ تاریخ رسمی کشور هجرت پیامبر اسلام بوده و هر دو تاریخ هجری شمسی و هجری قمری معتبر است، هرچند مبنای کار ادارات دولتی، هجری شمسی میباشد؛
* [[پرچم ایران|پرچم رسمی ایران]] دارای سه رنگ سبز، سفید و سرخ با علامت جمهوری اسلامی و شعار [[الله اکبر]] است.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصول 15 تا 18)»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
* پرچم رسمی جمهوری اسلامی ایران به رنگهای سبز، سفید و سرخ با علامت مخصوص جمهوری اسلامی و شعار «الله اکبر» در وسط پرچم است.<ref>مدنی، قانون اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، 1389ش، ص62-67.</ref>
== ساختار ==
== دین و مذهب رسمی ==
ساختار سیاسی نظام جمهوری اسلامی ایران بر پایه چند رکن اصلی استوار است که در قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ تبیین شده است.
به استناد اصل ۱۲ قانون اساسی، دین نظام جمهوری اسلامی ایران اسلام و مذهب جعفری اثنیعشری بوده و این اصل غیرقابل تغییر است. مذاهب دیگر اسلامی از جمله [[حنفی]]، [[شافعی]]، [[مالکی]]، [[حنبلی]] و [[زیدیه|زیدی]] دارای احترام کامل هستند و پیروان آنها در انجام مراسم مذهبی طبق فقه خود آزادند و در [[احوال شخصیه]] و دعاوی مربوط به آن در دادگاهها رسمیت دارند. به حکم اصل ۱۴، دولت جمهوری اسلامی ایران و مسلمانان موظفند نسبت به افراد غیرمسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند، مشروط بر اینکه بر ضداسلام و جمهوری اسلامی ایران توطئه و اقدام نکنند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی؛] هاشمی، حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران۱۳۷۴ش، ج۱، ص۱۶۱–۱۶۶.</ref>
=== رهبری (ولایت فقیه) ===
== حقوق و آزادیها در نظام جمهوری اسلامی ایران ==
رهبری بالاترین رکن نظام جمهوری اسلامی محسوب میشود و بر اساس اصل ۱۱۰ قانون اساسی، فرماندهی کل قوا و نظارت بر سه قوه مجریه، مقننه و قضاییه را بر عهده دارد. تعیین سیاستهای کلی نظام پس از مشورت با مجمع تشخیص مصلحت نظام، نظارت بر حسن اجرای این سیاستها، فرمان همهپرسی، و اعلام جنگ و صلح و بسیج نیروها از جمله وظایف کلیدی رهبری است. همچنین نصب و عزل فقهای شورای نگهبان، عالیترین مقام قوه قضائیه، رئیس سازمان صدا و سیما، رئیس ستاد مشترک، فرمانده کل سپاه پاسداران و فرماندهان عالی نیروهای نظامی و انتظامی بر عهده رهبر میباشد. حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سهگانه، حل معضلات نظام از طریق مجمع تشخیص مصلحت، امضا حکم ریاست جمهوری پس از انتخاب مردم، عزل رئیس جمهور در موارد قانونی، و عفو یا تخفیف مجازات محکومین به پیشنهاد رئیس قوه قضائیه از دیگر اختیارات مندرج در اصل ۱۱۰ قانون اساسی است. رهبر میتواند بخشی از وظایف و اختیارات خود را به شخص دیگری تفویض کند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133631 «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل هشتم : رهبر یا شورای رهبری - اصل ۱۰۷ الی ۱۱۲»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
در نظام جمهوری اسلامی ایران، اصل بر مساوات افراد و [[برابری در برابر قانون|برابری آنان در برابر قانون]] است که با رعایت موازین شرع، شامل [[مرد|مردان]] و [[زن|زنان]] میشود. حقوق و آزادیهای مردم به دو دسته فردی و گروهی تقسیم میشود:
=== قوای سهگانه با تفکیک و همکاری ===
* حقوق و آزادیهای فردی شامل حق مالکیت و آزادیهای مربوط به زندگی خصوصی از جمله آزادی انتخاب شغل، محل سکونت، عقاید و آرا است که در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده و مورد حمایت قرار دارد.
به استناد اصل ۵۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قوای حاکم در کشور عبارتاند از قوه مقننه (مجلس شورای اسلامی)، قوه مجریه (حکومت به ریاست رئیسجمهور) و قوه قضاییه. این قوا اگرچه مستقل از یکدیگر عمل میکنند، اما بر اساس اصول متعدد قانون اساسی، همکاری و نظارت متقابل میان آنها پیشبینی شده است. بر اساس اصول ۵ و ۱۱۰ قانون اساسی، حل اختلاف و تنظیم روابط قوای سهگانه بر عهدۀ مقام رهبری قرار داده شده است. این ساختار به گونهای طراحی شده است که ضمن حفظ استقلال هر قوه، تعامل و هماهنگی لازم برای اداره امور کشور تأمین شود.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133626 «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
* حقوق و آزادیهای گروهی نیز که به واسطه حضور در عرصه عمومی به افراد و گروهها تعلق میگیرد، شامل آزادی اندیشه و بیان عقاید، آزادی اجتماعات، گردهماییهای اعتراضی و آزادی تشکیل احزاب، انجمنها و اصناف برای گروههای مختلف و اقلیتهای دینی مشروط به عدم نقض اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی، است.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصول ۱۹ تا ۴۲)»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
==== قوه مقننه ====
== سیاست خارجی نظام جمهوری اسلامی ایران ==
بر اساس اصول قانون اساسی، قوه مقننه جمهوری اسلامی ایران از مجلس شورای اسلامی تشکیل میشود که نمایندگان ملت به طور مستقیم و با رأی مخفی برای مدت چهار سال انتخاب میشوند. به استناد اصل ۶۴، تعداد نمایندگان مجلس دویست و هفتاد نفر است و زرتشتیان، کلیمیان، مسیحیان آشوری و کلدانی (مجموعاً یک نماینده) و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال (هرکدام یک نماینده) هر یک به ترتیب دارای نمایندگانی در مجلس هستند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133626 «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل ششم : قوه مقننه - اصل ۶۲ الی ۹۹»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
[[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران6.png|جایگزین=دیدار سید علی خامنهای با اسماعیل هنیه|بندانگشتی|دیدار [[سید علی خامنهای]] با [[اسماعیل هنیه]] رئیس دفتر سیاسی حماس]]
بر پایه فصل دهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، سیاست خارجی این کشور بر نفی [[سلطهگری و سلطهپذیری|سلطهجویی و سلطهپذیری]]، حفظ استقلال همهجانبه، روابط صلحآمیز با دولتهای غیرمحارب و عدم مداخله در امور داخلی سایر ملتها استوار است.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصول ۱۵۲ تا ۱۵۵)»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> در ساختار سیاسی ایران، تعیین سیاستهای کلی نظام در حوزه خارجی و نظارت بر آنها بر عهده [[رهبر جمهوری اسلامی ایران|رهبر جمهوری اسلامی]] است و اجرای این سیاستها توسط وزارت امور خارجه انجام میگیرد.<ref>[https://www.sharghdaily.com/بخش-فردا-231/935232-سیاست-خارجی-کشور-چگونه-اداره-می-شود ایوبی، «سیاست خارجی کشور چگونه اداره میشود؟»، وبسایت روزنامۀ شرق؛]مدنی، قانون اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، 1389ش، ص340-345.</ref> مبانی عقیدتی این سیاست نیز بر اصولی چون [[کرامت انسان|کرامت]] و ارزش والای انسان و آزادی توأم با مسئولیت او در برابر خدا، تعهد برادرانه نسبت به مسلمانان، دفاع از حقوق آنان و حمایت از مبارزات حقطلبانه مستضعفان در برابر مستکبران، بنا شده است.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (اصول 2، 152 و 154)»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> پژوهشگران، رویکرد ایران در حمایت از [[فلسطین]] را در همین چارچوب ارزیابی میکنند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/91970/دفاع-از-فلسطین-سیاست-راهبردی-جمهوری-اسلامی-ایران?rcids=83046 «دفاع از فلسطین سیاست راهبردی جمهوری اسلامی ایران»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref>
==== قوه مجریه ====
جمهوری اسلامی ایران با اکثریت کشورهای جهان روابط دیپلماتیک متعارف دارد؛ با این حال، روابط آن با [[ایالات متحده آمریکا]]، برخی متحدان غربی آن و [[اسرائیل]] با تقابل و تنش جدی همراه است. در ادبیات مقامات جمهوری اسلامی ایران، ریشهٔ اصلی این مخالفتها در ماهیت الگوی [[مردمسالاری دینی]]، استقلالطلبی و چالشآفرینی این نظام برای فرهنگ غربی ارزیابی میشود.<ref>[https://www.porseman.com/article/علت-دشمني-با-ايران؟/151575 «علت دشمنی با ایران؟»، وبسایت پرسمان.]</ref> در همین راستا، [[سید علی خامنهای]]، رهبر دوم جمهوری اسلامی ایران، مهمترین اصل در سیاست خارجی را حفظ هویت نظام و پافشاری بر ارزشهای دینی و تمدنی دانسته و هرگونه عقبنشینی از این مواضع را مخدوشکنندهٔ عزت ملی تلقی میکند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/376849/سیاست-خارجی-جمهوری-اسلامی-ایران-از-نگاه-مقام-معظم-رهبری حاتمیراد، «سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از نگاه مقام معظم رهبری»، 1385ش، ص180.]</ref>
طبق اصل ۱۱۳ قانون اساسی، پس از مقام رهبری، رئیسجمهور عالیترین مقام رسمی کشور است و مسئولیت اجرای قانون اساسی، تنظیم روابط قوای سهگانه و ریاست قوه مجریه را بر عهده دارد، جز در اموری که مستقیماً به رهبری مربوط میشود. رئیسجمهور با رأی مستقیم مردم برای مدت چهار سال انتخاب میشود و انتخاب مجدد او به صورت متوالی تنها برای یک دوره بلامانع است. به استناد اصل ۱۱۵، رئیسجمهور باید از میان رجال مذهبی و سیاسی واجد شرایطی چون ایرانیالاصل بودن، مدیر و مدبر بودن، دارای حسن سابقه و امانت و تقوی، و نیز مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور باشد.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133633 «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل نهم : قوه مجریه - اصل ۱۱۳ الی ۱۵۱»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
==== قوه قضائیه ====
== کارآمدی نظام جمهوری اسلامی ==
بر اساس اصل ۱۵۶ قانون اساسی، قوه قضائیه قوهای مستقل است که پشتیبان حقوق فردی و اجتماعی و مسئول تحقق عدالت میباشد. وظایف این قوه شامل رسیدگی به شکایات، حل و فصل دعاوی، احیای حقوق عامه، نظارت بر حسن اجرای قوانین، کشف جرم، مجازات مجرمین و پیشگیری از وقوع جرم است. به استناد اصل ۱۵۷، رئیس قوه قضائیه توسط مقام رهبری از میان مجتهدان عادل و آگاه به امور قضایی برای مدت پنج سال منصوب میشود. دیوان عالی کشور نظارت بر اجرای صحیح قوانین و ایجاد وحدت رویه قضایی را بر عهده دارد و دیوان عدالت اداری نیز به شکایات مردم از مأموران و نهادهای دولتی رسیدگی میکند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133636 «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل یازدهم: قوه قضائیه - اصل ۱۵۶ الی ۱۷۴»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
[[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران5.jpg|جایگزین=رادیوداروی 177Lu-Alpha-MSH -درمان ملانومای متاستاتیک|بندانگشتی|[[رادیودارو|رادیوداروی]] 177Lu-Alpha-MSH بهمنظور درمان ملانومای متاستاتیک]]
پژوهشگران کارآمدی نظام جمهوری اسلامی ایران را بر اساس اهداف و شاخصهای درونی آن ارزیابی کرده و نشانههای زیر را بهعنوان جلوههای کارآمدی این نظام برشمردهاند:
* بقای نظام با وجود هشت سال [[جنگ عراق با ایران|جنگ عراق علیه ایران]]،<ref>مصباح یزدی، حکیمانهترین حکومت: کاوشی در نظریه ولایت فقیه، 1394ش، ص405-416.</ref> [[جنگ دوازدهروزه|جنگ دوازده روزه]]،<ref>[https://www.shabestan.news/news/1845200/جنگ-۱۲-روزه-تصویری-آشکار-از-کارآمدی-نظام-ولایت-و-حکمرانی-اندیشه «جنگ ۱۲ روزه، تصویری آشکار از کارآمدی نظام ولایت و حکمرانی اندیشهٔ امامت بود»، خبرگزاری شبستان.]</ref> [[جنگ رمضان|جنگ رمضان،]]<ref>[https://www.mehrnews.com/news/6797790/جنگ-تحمیلی-سوم-و-کارآمدی-نظام-اسلامی-راوی-روایت-پیروزی-باشیم «جنگ تحمیلی سوم و کارآمدی نظام اسلامی؛ راوی روایت پیروزی باشیم»، خبرگزاری مهر.]</ref> [[تحریمها علیه ایران|تحریمهای فراگیر]]، ترورهای گسترده و برخی آشوبها و [[اغتشاشات دی ۱۴۰۴|اغتشاشات]].
* ایجاد [[همبستگی اجتماعی]] و جلوگیری از فروپاشی در جامعهای با تنوع قومی و مذهبی؛
* احیای ارزشهای دینی و حاکمیت شرع در عرصه عمومی جامعه؛
* دستیابی به [[خودباوری]] و [[خودکفایی]] در فناوریهای [[برنامه هستهای ایران|هستهای]]، [[برنامه موشکی ایران|موشکی]]، پزشکی و [[صنعت در ایران|صنعتی]]؛<ref>[https://gu.ac.ir/moshaver-zanan/ContextPage?id=23270 «نگاهی به مهمترین دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران»، وبسایت دانشگاه گلستان؛] [https://hawzah.net/fa/goharenab/View/82478/نگاهی-به-مهم-ترین-دستاوردهای-انقلاب-در-بیانات-رهبر-انقلاب «نگاهی به مهمترین دستاوردهای انقلاب در بیانات رهبر انقلاب»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref>
* تبدیلشدن ایران به الگویی برای جنبشهای [[بیداری اسلامی]] در منطقه و جهان؛
* وجود ضمانت اجرایی درونی (باور مردمی به وجوب شرعی اطاعت از قانون) در کنار ضمانتهای بیرونی.
* ایفای نقش [[ولایت فقیه]] بهعنوان نقطه وحدتبخش و هماهنگکنندهٔ قوای سهگانه در شرایط بحرانی.<ref>مصباح یزدی، حکیمانهترین حکومت: کاوشی در نظریه ولایت فقیه، 1394ش، ص405-416.</ref>
=== نهادهای ناظر و حل اختلاف ===
== چالشهای نظام جمهوری اسلامی ایران ==
در ساختار نظام جمهوری اسلامی ایران، دو نهاد اصلی در حوزه نظارت و حل اختلاف وجود دارد: شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت نظام. شورای نگهبان متشکل از شش نفر فقیه (منصوب رهبری) و شش نفر حقوقدان (معرفی رئیس قوه قضائیه با رأی مجلس) است و بر اساس اصول ۹۱ و ۹۴ قانون اساسی، کلیه مصوبات مجلس را از نظر انطباق بر موازین اسلام و قانون اساسی بررسی میکند. مجلس بدون وجود شورای نگهبان اعتبار قانونی ندارد. مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز به دستور رهبری تشکیل میشود و بنابر اصل ۱۱۲ قانون اساسی، در موارد اختلاف میان مجلس و شورای نگهبان، برای تشخیص مصلحت نظام وارد عمل میشود..<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133626 «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref>
بر اساس تحلیلهای مطرحشده در برخی رسانهها مهمترین چالش پیش روی جمهوری اسلامی ایران، نارضایتی گسترده و ناامیدی مردم است که بهطور عمده ناشی از مشکلات اقتصادی ارزیابی میشود. به نظر برخی کارشناسان، عملکرد اقتصادی دولتها، [[شکاف طبقاتی]] را افزایش داده است.<ref>[https://www.baharnews.ir/news/514755/مهم-ترین-چالش-پیش-روی-نظام-نارضایتی-ناامیدی-مردم «مهمترین چالش پیش روی نظام نارضایتی و ناامیدی مردم است»، وبسایت بهار.]</ref> علل ساختاری این نارضایتی شامل [[تحریم بینالمللی|تحریمهای بینالمللی]]، ناکارآمدی سیاست خارجی در استفاده از ظرفیتهای اقتصاد جهانی، و کژکارکردی نظام حکمرانی سیاسی و اقتصادی دانسته شده است. موانع ایجادشده از سوی برخی جریانهای داخلی، از جمله موانع اصلی رفع تحریمها و قرارگیری کشور در مسیر توسعه معرفی شده است.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/704354/٨٥-درصد-مردم-ناراضی-هستند-برای-مردم-نظام-و-دولت-تفاوتی-ندارند «٨٥ درصد مردم ناراضی هستند/ برای مردم، نظام و دولت تفاوتی ندارند»، وبسایت عصر ایران.]</ref>
== نقش مردم ==
== مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران ==
[[پرونده:ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران.jpg|جایگزین=ساختمان نخستوزیری پس از انفجار|بندانگشتی|ساختمان نخستوزیری پس از انفجار شهریورماه سال ۱۳۶۰ش]]
مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران را برخی پژوهشگران به دو طیف اصلی دستهبندی کردهاند:
=== نقش تأسیسی ===
* منتقدان و معترضانی که در چارچوب نظام فعالیت کرده و اصل نظام را به رسمیت میشناسند؛
بر اساس منابع حقوق اساسی، نظام جمهوری اسلامی ایران با قیام مردمی به رهبری امامخمینی بر مبنای حاکمیت الهی-مردمی تشکیل شد. به اعتقاد پژوهشگران، مردم در این نظام نقش تأسیسی دارند؛ بدین معنا که آنان با انتخاب آزاد خود، حکومت اسلامی را تأسیس کردهاند، هرچند اعمال حاکمیتشان در چارچوب احکام اسلامی محدود میشود. از منظر صاحبنظران، نقش مردم در این نظام نه «مشروعیتبخشی» به حکومت، بلکه «تحققبخشی» و استقرار حکومت اسلامی است؛ یعنی مردم حاکمیت را نمیآفرینند، بلکه آن را در چارچوب موازین الهی به فعلیت میرسانند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2301547/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوری و مرتضوینژاد، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، 1404ش، ص230-231.]</ref>
* براندازان و گروههای غیرقانونی که بهطور غالب خارج از کشور مستقرند و شامل جریانات چپ مارکسیستی، لیبرالها، سلطنتطلبان و برخی گروههای مذهبی میشوند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1882849/بازشناسی-مواجهه-جمهوری-اسلامی-ایران-و-اپوزیسیون-در-چهل-سالگی-انقلاب-اسلامی فکری و رهبر، «بازشناسی مواجهه جمهوری اسلامی ایران و اپوزیسیون، در چهل سالگی انقلاب اسلامی»، 1401ش، ص21.]</ref>
=== نقش قانونگذاری ===
تاکنون ۳۶ گروه برانداز اعلام موجودیت کردهاند که قدیمیترین آنها عبارتاند از: [[حزب دموکرات کردستان ایران|حزب دموکرات کردستان]] (۱۳۲۴ش)، [[حزب کومله کردستان ایران|کومله]] (۱۳۴۲ش) و [[سازمان مجاهدین خلق ایران|سازمان مجاهدین خلق]] (۱۳۴۴ش)<ref>[https://www.eghtesadnews.com/بخش-اخبار-سیاسی-57/611191-غروب-اپوزیسیون-جمهوری-اسلامی-در-غرب «غروب اپوزیسیون جمهوری اسلامی در غرب!»، وبسایت اقتصاد نیوز.]</ref> که در [[ترورهای اوایل انقلاب اسلامی ایران|سالهای نخست انقلاب]]، برخی از [[ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران#سازمان مجاهدین خلق ایران|مسئولین نظام جمهوری اسلامی]] چون [[سید محمد حسینی بهشتی|سید محمد بهشتی]]، دبیرکل [[حزب جمهوری اسلامی]] و [[محمدعلی رجایی]]، رئیسجمهور وقت را [[ترور]] کرد.<ref>[https://irdc.ir/fa/news/9879/مروری-بر-تاریخچه-۴۵-سال-ترور-در-جمهوری-اسلامی «مروری بر تاریخچه ۴۵ سال ترور در جمهوری اسلامی»، وبسایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.]</ref>
در نظام جمهوری اسلامی ایران، مردم به دو صورت مستقیم و غیرمستقیم در امر قانونگذاری مشارکت دارند:
مشارکت مستقیم از طریق همهپرسی صورت میگیرد؛ بهگونهای که مردم در سال ۱۳۵۸ به قانون اساسی و در سال ۱۳۶۸ به اصول بازنگری شده آن رأی مثبت دادند. به استناد اصل ۱۷۷ قانون اساسی، حتی مصوبات بازنگری شورای بازنگری نیز پس از تأیید رهبری، باید به آرای عمومی گذاشته شود و تصویب اکثریت مطلق شرکتکنندگان در همهپرسی ملاک نهایی است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2301547/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوری و مرتضوینژاد، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، 1404ش، ص235-237.]</ref>
تغییر شرایط بینالمللی، پیشرفت فناوریهای ارتباطی، ثبات نظام جمهوری اسلامی و یأس مخالفان از سرنگونی زودهنگام حکومت در ایران و همچنین رویکرد تساهلآمیز جمهوری اسلامی که بخشی از مخالفان را به مدار نظام بازگردانده است، موجب شد که از دههٔ ۱۳۷۰ش، بسیاری از مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران، شیوهٔ فعالیت خود را از وضعیت براندازی سخت (نظامی) به براندازی نرم (فرهنگی و سیاسی) تغییر دهند و با گرایش به ائتلاف میان گروهها، رویکرد عریانتری را در مخالفت با نظام جمهوری اسلامی، نشان دهند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1882849/بازشناسی-مواجهه-جمهوری-اسلامی-ایران-و-اپوزیسیون-در-چهل-سالگی-انقلاب-اسلامی فکری و رهبر، «بازشناسی مواجهه جمهوری اسلامی ایران و اپوزیسیون، در چهل سالگی انقلاب اسلامی»، 1401ش، ص22-24.]</ref> با وجود این، برخی پژوهشگران بر این باور هستند که اپوزیسیون برانداز مستقر در خارج از کشور بهدلیل فقدان پایگاه اجتماعی در داخل ایران و ناتوانی در نفوذ به ارکان نظام، تهدید جدی محسوب نمیشود و اپوزیسیون قانونی داخل کشور از تأثیر بیشتری برخوردار است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1882849/بازشناسی-مواجهه-جمهوری-اسلامی-ایران-و-اپوزیسیون-در-چهل-سالگی-انقلاب-اسلامی فکری و رهبر، «بازشناسی مواجهه جمهوری اسلامی ایران و اپوزیسیون، در چهل سالگی انقلاب اسلامی»، 1401ش، ص26.]</ref> به همین دلیل، اپوزیسیون جمهوری اسلامی در خارج از کشور میکوشد تا شعارهای خود را با هنجارهای بینالمللی مانند دموکراسیخواهی، حقوق بشر و سکولاریسم، هماهنگ کند و با بهرهگیری از ابزارهای ارتباطی نوین مانند اینترنت، تفاوتهای قومی و مذهبی در ایران را به گسلهای اجتماعی تبدیل کند و جمعیت جوان کشور را با مطالبات شهروندی در حوزه [[رفاه]] و [[اشتغال]]، به سوی [[اغتشاش]] و آشوب اجتماعی سوق دهد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1882849/بازشناسی-مواجهه-جمهوری-اسلامی-ایران-و-اپوزیسیون-در-چهل-سالگی-انقلاب-اسلامی فکری و رهبر، «بازشناسی مواجهه جمهوری اسلامی ایران و اپوزیسیون، در چهل سالگی انقلاب اسلامی»، 1401ش، ص18-21.]</ref>
مشارکت غیرمستقیم نیز از طریق انتخابات نمایندگان مجلس شورای اسلامی تحقق مییابد؛ بهگونهای که مردم با انتخاب نمایندگان خود، آنان را مأمور وضع قوانین میکنند. به استناد اصل ۹۱ قانون اساسی، از میان ۱۲ عضو شورای نگهبان، ۶ نفر حقوقدان توسط رئیس قوه قضائیه معرفی و با رأی نمایندگان مجلس (که منتخب مردم هستند) انتخاب میشوند که این نیز نمودی از نقش غیرمستقیم مردم در فرآیند قانونگذاری و نظارت بر آن است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2301547/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوری و مرتضوینژاد، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، 1404ش، ص235-237.]</ref>
=== وضعیت کنونی گروههای برانداز ===
به گزارش رسانهها در حالحاضر اکثریت اعضای این گروهها در خارج از کشور زندگی میکنند و فعالیتشان به صدور بیانیه و برگزاری کنگره محدود شده است. گروههای مسلح کُرد بر اثر توافق امنیتی ایران و عراق (۱۴۰۲ش) خلع سلاح شدهاند. مجاهدین خلق نیز پس از اخراج از [[فرانسه]]، [[عراق]] و [[آلبانی]]، در تکاپوی یافتن کشور دیگری برای استقرار هستند. از دهه ۱۳۹۰ش، گروههای تازهتأسیسی مانند شورای ملی تصمیم ایران با شعار «گذار از جمهوری اسلامی» و فرشگرد با شعار «ایران را پس میگیریم و دوباره میسازیم» و با محوریت [[رضا پهلوی]] شکل گرفتهاند.<ref>[https://www.eghtesadnews.com/بخش-اخبار-سیاسی-57/611191-غروب-اپوزیسیون-جمهوری-اسلامی-در-غرب «غروب اپوزیسیون جمهوری اسلامی در غرب!»، وبسایت اقتصاد نیوز.]</ref> به گزارش منابع، رضا پهلوی در جریان [[اغتشاشات دی ۱۴۰۴]]<nowiki/>ش با [[رضا پهلوی#فراخوانهای رضا پلهوی|فراخوان]] خود به تشدید خشونتها و تبدیل تجمعات اعتراضی به [[اغتشاش]] و درگیریهای مسلحانه دامن زده است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/6731883/%D9%86%D8%AA%DB%8C%D8%AC%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%B6%D8%A7-%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF «نتیجه فراخوان رضا پهلوی چه بود؟»، خبرگزاری مهر.]</ref>
=== نقش نظارتی ===
== آینده نظام جمهوری اسلامی ایران ==
به استناد اصل ۵۶ قانون اساسی که مردم را منشأ اصلی حاکمیت معرفی میکند، آنان حق نظارت بر حاکمیت و کارگزاران را دارند. از مهمترین اصول در این زمینه، اصل ۸ قانون اساسی است که امر به معروف و نهی از منکر را بهعنوان وظیفهای همگانی و متقابل میان مردم و دولت تعیین کرده است. به گفته پژوهشگران، این نظارت به دو شیوه انجام میپذیرد: مستقیم؛ از طریق انتخابات ریاستجمهوری، انتخابات نمایندگان مجلس و شوراهای محلی، و همچنین اصل ۹۰ مبنی بر شکایت از عملکرد قوای سهگانه. غیرمستقیم؛ از طریق نمایندگان منتخب مردم در مجلس خبرگان برای نظارت بر رهبری و نمایندگان مجلس شورای اسلامی برای تحقیق و تفحص در امور کشور و استیضاح وزرا و رئیسجمهور. بر اساس دیدگاه حقوقدانان، این نظارت نه در مقام انتخاب، بلکه در مقام ارزیابی و بازخواست از مسئولان در طول دوران مسئولیت آنان نیز استمرار دارد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2301547/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D8%A7%DA%A9%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%AC%D9%85%D9%87%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوری و مرتضوینژاد، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، 1404ش، ص232-233.]</ref>
[[پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران8.jpg|جایگزین=دیوارنگاره میدان ولیعصر تهران در حمایت از نیروهای مسلح کشور در جنگ رمضان|بندانگشتی|دیوارنگاره میدان ولیعصر تهران در حمایت از نیروهای مسلح کشور در [[جنگ رمضان]]، ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ش]]
در سالهای اخیر بهویژه بعد از [[جنگ دوازدهروزه|جنگ دوازده روزه]] علیه ایران در خرداد ۱۴۰۴ش، برخی ناظران بر این باور بودند که روند فروپاشی نظام جمهوری اسلامی شتاب گرفته و حتی فروپاشی نظامی آن را پیشبینی کردند.<ref>[https://www.dw.com/fa-ir/آیا-فروپاشی-جمهوری-اسلامی-محتمل-یا-حتی-قریبالوقوع-است/a-73871021 «آیا فروپاشی جمهوری اسلامی محتمل یا حتی قریبالوقوع است؟»، وبسایت دویجهوله.]</ref> در همین راستا، رضا پهلوی، از چهرههای سلطنتطلب و مخالف نظام جمهوری اسلامی، بارها اعلام کرده است که جمهوری اسلامی با یا بدون کمک جهانی سقوط خواهد کرد و خواستار مداخله [[دونالد ترامپ]]، رئیسجمهور آمریکا، در این زمینه شده بود.<ref>[https://parsi.euronews.com/2026/01/16/reza-pahlavi-with-or-without-international-aid-the-islamic-republic-will-fall «رضا پهلوی: با یا بدون کمک جهانی، جمهوری اسلامی سقوط خواهد کرد»، وبسایت یورو نیوز.]</ref>
== پایههای اساسی نظام جمهوری اسلامی ایران ==
با این حال، پس از فشارهای گوناگون از جمله [[تحریمها علیه ایران|تحریمها]]، اعتشاشات دی ۱۴۰۴ش و جنگ رمضان، اکنون اظهارات برخی مقامات سابق امنیتی و دیپلماتیک غربی و تحلیلگران سیاسی روایت دیگری را ارائه میدهد. معاون سابق رئیس سازمان موساد اعتراف کرده که این سازمان هزینه زیادی برای براندازی حکومت ایران صرف کرده، اما موفق نشده است و او باور ندارد که موساد به این هدف دست یابد.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1364576/افشاگری-معاون-سابق-موساد-از-هزینه-اسرائیل-برای-تغییر-حکومت-در-ایران «افشاگری معاون سابق موساد از هزینه اسرائیل برای تغییر حکومت در ایران»، وبسایت تابنتاک.]</ref> معاون پیشین امور خاورمیانه وزارت خارجه بریتانیا نیز تصریح کرده که تغییر حکومت در ایران حتی با [[ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران|ترور]] هم محقق نشده و به باور او، براندازی در ایران هدفی دستنیافتنی است و نظام جمهوری اسلامی ایران دچار فروپاشی و شکاف نخواهد شد.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1364890/اعتراف-مقام-سابق-انگلیسی-درباره-تلاش-برای-براندازی «اعتراف مقام سابق انگلیسی درباره تلاش برای براندازی»، وبسایت تابناک.]</ref>
پایههای اساسی نظام جمهوری اسلامی ایران در اصل دوم قانون اساسی به شرح زیر است:
* ایمان به خدای یگانه و اختصاص حاکمیت و تشریع به او و لزوم تسلیم در برابر امر او؛
برخی از تحلیلگران داخلی بعد از [[مبعوث شدن مردم|مقاومت مردم ایران]] در جنگ رمضان، اظهار داشتهاند که نظام جمهوری اسلامی بسیار ریشهدارتر از تصورات اولیه است و با حملهٔ نظامی نمیتوان آن را سرنگون کرد.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1368705/زیباکلام-جمهوری-اسلامی-خیلی-ریشهدارتر-از-چیزی-است-که-تصور-میشد «زیباکلام: جمهوری اسلامی خیلی ریشهدارتر از چیزی است که تصور میشد»، وبسایت تابناک.]</ref> وزیر دفاع پیشین ایالات متحده نیز معتقد است که حکومت ایران مستحکمتر از تصورات است و در جنگ رمضان مشخص شد که جمهوری اسلامی از قدرت و ایستادگی قابلتوجهی برخوردار است.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1365005/اگر-حکومت-ایران-تغییر-نکند-ایرانیها-پیروز-این-جنگ-هستند «اگر حکومت ایران تغییر نکند، ایرانیها پیروز این جنگ هستند»، وبسایت تابناک.]</ref> برخی از محققان با اشاره به پیوند معنوی و عاطفی میان ملت و نظام در ایران، جمهوری اسلامی را ملیترین حاکمیت ایران در چند قرن اخیر توصیف کرده و بر این باور هستند که دشمنان خارجی و اپوزیسیون جمهوری اسلامی درک درستی از این پیوند ندارد.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1365005/اگر-حکومت-ایران-تغییر-نکند-ایرانیها-پیروز-این-جنگ-هستند «سخنان آتشین بیژن عبدالکریمی خطاب به سلطنت طلبان»، وبسایت تابناک.]</ref>
* ایمان به وحی الهی و بعثت انبیا و نقش بنیادین آن در بیان قوانین؛
* اعتقاد به معاد و نقش سازندۀ آن در تکامل انسان؛
* اعتقاد به عدل خدا در خلقت و تشریع؛
* امامت و رهبری مستمر و نقش اساسی آن در تداوم انقلاب اسلامی؛
* اعتقاد به کرامت و ارزش والای انسان و آزادی توأم با مسئولیت او در برابر خدا.<ref>جمعی از نویسندگان، آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، ۱۳۷۸ش، ج1، ص78.</ref>
== وظايف كلى نظام جمهورى اسلامى ايران ==
== روز جمهوری اسلامی ==
اصل سوم قانون اساسی، برای دستیابی به اهداف تعیینشده، وظایفی را بر عهده نظام جمهوری اسلامی ایران قرار داده است:
[[۱۲ فروردین]] بهدلیل برگزاری همهپرسی تعیینکنندهٔ نوع حکومت پس از پیروزی [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] و رأی قاطع مردم ایران به نظام جمهوری اسلامی، بهعنوان [[روز جمهوری اسلامی]] ایران نامگذاری شده است. دربارهٔ این روز، آثار مکتوب و تصویری متعددی تولید شده است؛ از جمله کتابهای انتخاب صالحان اثر [[سید علی خامنهای]]، با چشم باز: ۱۲ فروردین اثر سعید زاهدی و نیز فیلمهای مستندی بهنامهای: معنای ۱۲ فروردین به روایت آیتالله خامنهای، ۱۲ فروردین ماه روز جمهوری اسلامی ایران، رأیگیری رفراندوم ۱۲ فروردین، روز رأیدادن امام در روز ۱۲ فروردین ۵۸ و ۱۲ فروردین؛ نماد آزادیخواه.<ref>[https://www.jahannews.com/news/758741/علت-نامگذاری-روز-۱۲-فروردین-عنوان-جمهوری-اسلامی-چیست-هدف-مردم-شعار-نظر-امام-خمینی-ره-درباره-رفراندوم-معرفی-کتاب-ویدئو-آثار-گرافیکی «علت نامگذاری روز ۱۲ فروردین به عنوان روز جمهوری اسلامی چیست؟/ هدف مردم از شعار جمهوری اسلامی چه بود؟/ نظر امام خمینی(ره) درباره رفراندوم ۱۲ فروردین + معرفی کتاب، ویدئو و آثار گرافیکی»، وبسایت جهان نیوز.]</ref>
* ایجاد محیط مساعد برای رشد فضایل اخلاقی بر اساس ایمان و تقوا و مبارزه با مظاهر فساد و تباهی؛
== پژوهش دربارهٔ نظام جمهوری اسلامی ==
* بالا بردن سطح آگاهیهای عمومی با استفاده صحیح از مطبوعات و رسانهها؛
دربارهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران، آثار متعددی توسط پژوهشگران به رشته تحریر درآمده است، ازجمله:
* آموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان برای همه در تمام سطوح و تسهیل آموزش عالی؛
* آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، از نمایندگی ولی فقیه در [[سپاه پاسداران انقلاب اسلامی]]؛<ref>[https://noorlib.ir/book/info/4127/آشنایی-با-انقلاب-و-نظام-جمهوری-اسلامی «آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی»، وبسایت نور لایب.]</ref>
* تقویت روح تحقیق و ابتکار در زمینههای علمی، فنی، فرهنگی و اسلامی از طریق تأسیس مراکز تحقیقاتی؛
* حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، اثر [[سید جلالالدین مدنی|جلالالدین مدنی]]؛<ref>[https://noorlib.ir/book/info/30122/حقوق-اساسی-و-نهادهای-سیاسی-جمهوری-اسلامی-ایران «حقوق اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت نور لایب.]</ref>
* طرد کامل استعمار و جلوگیری از نفوذ بیگانگان؛
* مبانی حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، اثر [[عباسعلی عمید زنجانی|عباسعلی عمید زنجانی]]؛<ref>[https://www.iranketab.ir/book/128035-constitutional-law «کتاب مبانی حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت ایران کتاب.]</ref>
* محو هرگونه استبداد و خودکامگی و انحصارطلبی؛
* مبانی حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران، اثر [[عباس کعبی]]؛<ref>[https://taaghche.com/book/20353/مبانی-حقوق-اساسی-جمهوری-اسلامی-ایران «کتاب مبانی حقوق اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت طاقچه.]</ref>
* تأمین آزادیهای سیاسی و اجتماعی در حدود قانون؛
* ''نگاهی به مبانی تحلیلی نظام جمهوری اسلامی ایران''، اثر [[محمدجواد ارسطا]].<ref>[https://www.gisoom.com/book/11146608/کتاب-نگاهی-به-مبانی-تحلیلی-نظام-جمهوری-اسلامی-ایران/ «نگاهی به مبانی تحلیلی نظام جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت گیسوم.]</ref>
* مشارکت عامه مردم در تعیین سرنوشت سیاسی و اقتصادی خویش؛
* رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه در تمام زمینههای مادی و معنوی؛
== نگارخانه ==
* ایجاد نظام اداری صحیح و حذف تشکیلات غیرضروری؛
<gallery widths="250" heights="250">
* تقویت بنیه دفاع ملی از طریق آموزش نظامی عمومی برای حفظ استقلال و تمامیت ارضی؛
پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران9.jpg|بازتاب نتیجه همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران در روزنامه اطلاعات
* پیریزی اقتصاد صحیح و عادلانه بر اساس ضوابط اسلامی برای رفع فقر و محرومیت در زمینههای تغذیه، مسکن، کار، بهداشت و تعمیم بیمه؛
پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران10.jpg|نامه تاریخی موافقت آیتالله خوئی با تشکیل نظام جمهوری اسلامی
* تأمین خودکفایی در علوم، فنون، صنعت، کشاورزی و امور نظامی؛
پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران11.jpg|جایگزین=راهپیمایی مردمی در حمایت از جمهوری اسلامی در ایران، سال ۱۳۵۸|راهپیمایی مردمی در حمایت از جمهوری اسلامی در ایران، سال ۱۳۵۸ش
* تأمین حقوق همهجانبه زنان و مردان و ایجاد امنیت قضایی عادلانه و تساوی عموم در برابر قانون؛
پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران12.jpg|بازتاب نتیجه همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران در روزنامه کیهان
* توسعه و تحکیم برادری اسلامی و تعاون عمومی بین همه مردم؛
پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران13.jpg|همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران
* تنظیم سیاست خارجی بر اساس معیارهای اسلام، تعهد برادرانه نسبت به همه مسلمانان و حمایت از مستضعفان جهان.<ref>جمعی از نویسندگان، آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، ۱۳۷۸ش، ج1، ص78. </ref>
پرونده:نظام جمهوری اسلامی ایران14.jpg|بازتاب نتیجه همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران در روزنامه آیندگان
* «آیا فروپاشی جمهوری اسلامی محتمل یا حتی قریبالوقوع است؟»، وبسایت دویجهوله، تاریخ درج مطلب: ۱۲ شهریور ۱۴۰۴ش.
* ارسطا، محمدجواد، نگاهی به مبانی تحلیل نظام جمهوری اسلامی ایران، قم، مؤسسهٔ بوستان کتاب، ۱۳۸۹ش.
* «اعتراف مقام سابق انگلیسی دربارهٔ تلاش برای براندازی»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ش.
* «افشاگری معاون سابق موساد از هزینه اسرائیل برای تغییر حکومت در ایران»، وبسایت تابنتاک، تاریخ درج مطلب: ۸ فروردین ۱۴۰۵ش.
* اکبری، کمال، «تشابه و تمایز نظام مردم سالار دینی و نظام لیبرال دموکراسی»، مجله رواق اندیشه، شماره ۳۱، ۱۳۸۳ش.
* «اگر حکومت ایران تغییر نکند، ایرانیها پیروز این جنگ هستند»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ش.
* انصاری، حمید، حدیث بیداری، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، ۱۳۸۹ش.
* انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران، سخن، ۱۳۸۲ش.
* انوری، حسن، فرهنگ بزرگ سخن، تهران، سخن، ۱۳۸۲ش.
* «بررسی فرایند برگزاری همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در فروردین 1358»، وبسایت مرکز بررسی اسناد تاریخی، تاریخ درج مطلب: 11 فروردین 1405ش.
* امامخمینی، سیدروحالله، صحیفه امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ پنجم، ۱۳۸۹ش.
* جمعی از نویسندگان، آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، تهران, سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. نمایندگی ولی فقیه. اداره آموزشهای عقيدتی سياسی، ۱۳۷۸ش.
* «پیامبر (ص)، ارتباطات در مدینه النبی و آموزههای نخستین حاکمیت اسلامی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۲۷ مهر ۱۳۹۷ش.
* روزها و رویدادها، تهیه و تنظیم دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظم کل قوا، تهران، نشر رامین، ۱۳۷۸ش.عیوضی، محمدرحیم، درآمدی تحلیلی بر انقلاب اسلامی ایران، قم، دفتر نشر معارف، ۱۳۹۱ش.
* شکیبا، بهروز، فرهنگ سیاسی، تهران، کتابفروشی فروغی، بیتا.
* جمعی از نویسندگان، آشنایی با انقلاب و نظام جمهوری اسلامی، تهران، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، نمایندگی ولی فقیه، اداره آموزشهای عقیدتی سیاسی، ۱۳۷۸ش.
* «سیر تطور جمهوری در تاریخ ایران/ چرایی برتری نظریه جمهوری اسلامی»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: 12 فروردین 1397ش.
* حاتمی راد، منصور، «سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از نگاه مقام معظم رهبری»، مجله حصون، شمارهٔ ۱۰، زمستان ۱۳۸۵ش.
* «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل نهم : قوه مجریه - اصل ۱۱۳ الی ۱۵۱»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ بازدید: 8 فروردین 1405ش.
* «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل هشتم: رهبر یا شورای رهبری - اصل ۱۰۷ الی ۱۱۲»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ بازدید: 8 فروردین 1405ش.
* خامنهای، سیدعلی، گفتاری دربارهٔ حکومت علوی، تهران حزب جمهوری اسلامی چاپ اول ۱۳۶۰ش.
* «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران - فصل ششم: قوه مقننه - اصل ۶۲ الی ۹۹»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.
* دبیرنیا، علیرضا، «جمهوریّت و اسالمیّت در قانون اساسی ایران؛ حاکمیّت دوگانه یا واحد»، مجلهٔ پژوهشهای حقوق طبیعی، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۷ش.
* مدنی، جلالالدین، قانون اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پایدار، 1389ش،
* «رضا پهلوی: با یا بدون کمک جهانی، جمهوری اسلامی سقوط خواهد کرد»، وبسایت یورو نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۴۰۴ش.
* مسعودی، حمید، «سایه استعمار و استبداد بر فرهنگ ایران عصر پهلوی»، مجلۀ زمانه، شمارۀ 75-76، 1387ش.
* روزها و رویدادها، تهیه و تنظیم دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظم کل قوا، تهران، نشر رامین، ۱۳۷۸ش.
* مطهری، مرتضی، مجموعه آثار استاد شهید مطهری، تهران، صدرا، ۱۳۸۸ش.
* «زیباکلام: جمهوری اسلامی خیلی ریشهدارتر از چیزی است که تصور میشد»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ش.
* «سخنان آتشین بیژن عبدالکریمی خطاب به سلطنت طلبان»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ش.
* سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، ترجمه عباس مخبر، تهران، صهبا، بیتا.
* طبری، محمدبنجریر، تاریخ الامم و الملوک، تاریخ الطبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث العربی، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
* فاضلینیا، نفیسه، ژئوپلیتیک شیعه و نگران غرب از انقلاب اسلامی، قم، شیعهشناسی، ۱۳۸۶ش.
* فکری، میثم و رهبر، عباسعلی، «بازشناسی مواجهه جمهوری اسلامی ایران و اپوزیسیون، در چهل سالگی انقلاب اسلامی»، مجلهٔ جامعهشناسی سیاسی ایران، شمارهٔ ۱۷، ۱۴۰۱ش.
* فوزی، یحیی، «الگوی تأسیسی تلفیقی «جمهوری اسلامی و چالشهای نظری، مجلهٔ پژوهشنامیهٔ متین، شمارهٔ ۳–۴، ۱۳۷۸ش.
* قاضی شریعت پناهی، ابوالفضل؛ حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، تهران، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۶۸ش.
* «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ بازدید: ۸ فروردین ۱۴۰۵ش.
* مدنی، جلالالدین، قانون اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پایدار، ۱۳۸۹ش.
* مسعودی، حمید، «سایه استعمار و استبداد بر فرهنگ ایران عصر پهلوی»، مجلهٔ زمانه، شمارهٔ ۷۵–۷۶، ۱۳۸۷ش.
* مصباح یزدی، محمدتقی، حکیمانهترین حکومت: کاوشی در نظریه ولایت فقیه، تحقیق و نگارش: قاسم شباننیا، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ۱۳۹۴ش.
* ملکافضلی اردکانی، محسن، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، قم، دفتر نشر معارف، ۱۳۹۱ش.
* ملکافضلی اردکانی، محسن، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، قم، دفتر نشر معارف، ۱۳۹۱ش.
* منصورنژاد، محمد، جمهوریت از نگاه امامخمینی، چاپشده در جمهوریت و انقلاب اسلامی، تهران، سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی، ۱۳۷۷ش.
* «مهمترین چالش پیش روی نظام نارضایتی و ناامیدی مردم است»، وبسایت بهار، تاریخ درج مطلب: ۲۱ بهمن ۱۴۰۳ش.
* نوری، جواد و مرتضوینژاد، یاسمن، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، مجلۀ مطالعات علوم سیاسی، حقوق و فقه، شمارۀ 1، 1404ش.
* «نظام حکومتی چند کشور جهان جمهوری اسلامی است؟ + تفاوتها»، وبسایت تتر برتر، تاریخ درج مطلب: ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ش.
* «نگاهی به مبانی تحلیلی نظام جمهوری اسلامی ایران» وبسایت گیسوم، تاریخ بازدید: ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ش.
* «نگاهی به مهمترین دستاوردهای انقلاب در بیانات رهبر انقلاب»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۰ بهمن ۱۴۰۱ش.
* «نگاهی به مهمترین دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران»، وبسایت دانشگاه گلستان، تاریخ درج مطلب: ۲۴ بهمن ۱۴۰۰ش.
* نوروزی، محمدجواد و باقری، علیاکبر، «بررسی و تحلیل جایگاه رهبری در نظام جمهوری اسلامی ایران»، مجلهٔ پژوهشهای انقلاب اسلامی، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۱ش.
* نوری، جواد و مرتضوینژاد، یاسمن، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، مجلهٔ مطالعات علوم سیاسی، حقوق و فقه، شمارهٔ ۱، ۱۴۰۴ش.
* «۴۰ سال پیشرفت/ نگاهی به پیشرفتهای جمهوری اسلامی؛ از اقتدار دفاعی تا رشد صنعت فضایی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۱ فروردین ۱۳۹۷ش.
* «۸۵ درصد مردم ناراضی هستند/ برای مردم، نظام و دولت تفاوتی ندارند»، وبسایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۲۷ آذر ۱۳۹۸ش.
واژهٔ عربی نظام به نظم، آراستگی، سامان و استواری اشاره دارد؛[۱] اما در علوم سیاسی به مجموعه دستگاهها و نهادهایی گفته میشود که درون حکومت با یکدیگر روابط متقابل دارند[۲] و کارکردهایی چون انطباق، دستیابی به هدف، یکپارچگی و حفظ الگوهای نهفته را دنبال میکنند.[۳]جمهوری از مادهٔ جمهور بهمعنای تودهٔ مردم[۴] و اصطلاحی است برای نظام سیاسی که در رأس قوه مجریه آن، فرد یا افرادی انتخابی و بهصورت موقت قرار دارند[۵] و ارکان آن عبارت است از انتخابیبودن رئیس حکومت، محدود و موقتبودن مدت زمامداری، غیرموروثیبودن و پاسخگو بودن رئیس حکومت.[۶] نظام جمهوری اسلامی ایران، مجموعهای منسجم و درهمتنیده از نهادها و ساختارهای حکومتی است که اداره امور در آن بر پایه اراده و انتخاب توده مردم با زمامداری غیرموروثی و مدتدار استوار است و در عین حال مشروعیت، قوانین و جهتگیریهای کلان خود را از مبانی، احکام و ارزشهای دین اسلام میگیرد.[۷]قانون اساسی این نظام را حکومتی معرفی میکند که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه به حکومت حق و عدل قرآن، در پی انقلاب اسلامی به رهبری سید روحالله خمینی، به آن رأی مثبت دادهاند.[۸]
تاریخچه
برگ رأی همهپرسی تغییر نظام حکومت ایران (۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ش)
اندیشهٔ حکومت اسلامی ریشه در تفکر سیاسی سدههای نخستین اسلام دارد.[۹]قرآن، حکومت را از آن خداوند میداند و این حق را به پیامبران واگذار کرده است.[۱۰] بهگواهی تاریخ پیامبر اسلام پس از هجرت به مدینه، نخستین حکومت اسلامی را با تدوین پیماننامه تشکیل داد که در آن، همزیستی مسالمتآمیز گروههای قومی، مذهبی و نژادی با برابری در حقوق و تکالیف، بهجای برتریهای قبیلهای جاهلی، مبنا قرار گرفت.[۱۱] سید روحالله خمینی بر این باور بود که حکومت اسلامی اندیشهٔ تازهای نیست، اما غفلت مسلمانان و دستهای استعمار در سدههای اخیر مانع تحقق آن شد.[۱۲]
پیشینهٔ طرح نظام جمهوری در ایران به دورهٔ پهلوی اول[۱۳] و تحولات پیش از کودتای ۱۳۳۲ش بازمیگردد، اما آن طرحها بهدلیل فقدان پایگاه اجتماعی و ناسازگاری با بستر مذهبی جامعه ناکام ماندند.[۱۴] ایده جمهوری اسلامی نخستینبار در مهر ۱۳۵۷ش توسط سید روحالله خمینی[۱۵] با تأکید بر دو رکن محوریت اسلام و رأی مردم مطرح شد.[۱۶] در برابر پیشنهاد عناوینی چون جمهوری دموکراتیک یا جمهوری خلق از سوی گروههای چپ و لیبرال، وی الگوهای غربی را رد کرد و خواستار استقرار نظام جمهوری اسلامی «بدون یک کلمه کم یا زیاد» شد.[۱۷] در نهایت، نظام جمهوری اسلامی در همهپرسی ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ش با مشارکت ۹۸/۲ درصدی و رأی موافق بیش از ۹۷ درصد واجدان شرایط به تصویب رسید و در ۱۲ فروردین رسماً اعلام موجودیت کرد.[۱۸] افزون بر ایران، پاکستان (۱۹۵۶م) و موریتانی (۱۹۵۹م) از نخستین کشورهایی هستند که عنوان جمهوری اسلامی را در قانون اساسی خود تثبیت کردند؛ این عنوان در افغانستان نیز از سال ۲۰۰۴م تا زمان تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱م رسمیت داشت.[۱۹]
آیتالله سید روحالله خمینی، در همهپرسی ۱۰ و ۱۱ فروردین ۱۳۵۸ که برای تأیید تبدیل ایران به «جمهوری اسلامی» برگزار شد، حضور دارد.
نظام جمهوری اسلامی ایران را سید روحالله خمینی بنیان نهاد و تا زمان درگذشت در خرداد ۱۳۶۸ش، بهعنوان نخستین رهبر آن، ساختار تازهتأسیس را هدایت کرد.[۲۲] منازعات داخلی بر سر قدرت، تلاش برای تجزیه ایران در برخی مناطق، جنگ عراق علیه ایران، تسخیر سفارت آمریکا و پیامدهای بینالمللی آن و نیز ترور مسئولین جمهوری اسلامی ایران برخی از مهمترین چالشهای زمان رهبری وی ذکر شده است.[۲۳] در پاسخ به این شرایط، شیوههای مدیریتی او شامل سخنرانیهای عمومی و فراخوانهای مردمی از یکسو[۲۴] و تأسیس نهادهایی چون شورای انقلاب و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی از سوی دیگر بود.[۲۵]
مبانی نظام جمهوری اسلامی
بر اساس اصل دوم قانون اساسی، نظام جمهوری اسلامی ایران بر شش مبنا استوار است:
این مبانی از طریق اجتهاد مستمر فقهای جامعالشرایط، بهرهگیری از دانش و تجارب بشری، نفی ستم و سلطهپذیری، تحقق قسط و عدل، استقلال در ابعاد گوناگون و همبستگی ملی تأمین میشوند.[۲۶]
ماهیت نظام جمهوری اسلامی ایران
راهپیمایی مردم تهران با پرچم سهرنگِ منقش به عبارت «جمهوری اسلامی ایران»؛ ۱۳۵۸ش
نظام جمهوری اسلامی ایران بر پایه نظریه ولایت فقیه شکل گرفته است. در این الگو، واژه جمهوری به نقش مردم در اداره کشور (مقبولیت) و واژه اسلامی به انطباق قوانین با شریعت اسلام (مشروعیت الهی) اشاره دارد. اهداف کلان این نظام، افزون بر تأمین نیازهای مادی، شامل گسترش معنویت، عدالتطلبی و تحقق مردمسالاری دینی است.[۲۷] تفاوت این نظام از نظر مبانی و ساختار، با سایر الگوهای حکومتی عبارت است از:
سایر جمهوریهای اسلامی: اگرچه کشورهایی مانند پاکستان و موریتانی نیز عنوان جمهوری اسلامی دارند،[۲۸] اما ساختار سیاسی ایران بهدلیل ابتنای بر مذهب شیعه اثنیعشری (اصل دوازدهم)،[۲۹] محوریت ولی فقیه بهعنوان عالیترین مقام سیاسی و وجود نهادهای نظارتی شرعی مانند شورای نگهبان از آنها متمایز است. پاکستان دارای نظام پارلمانی فدرال و موریتانی دارای نظام نیمهریاستی با مذهب غالب سنی هستند.[۳۰]
جمهوریهای متعارف: در جمهوریهای سکولار، حاکمیت مطلق از آن مردم و مبنای قانون، قرارداد اجتماعی و اراده اکثریت است؛ اما در جمهوری اسلامی، حاکمیت ذاتی متعلق به خداوند دانسته شده و حق تعیین سرنوشت مردم در چارچوب شریعت اسلامی تعریف میشود.[۳۱]
نظام لیبرال دموکراسی: جمهوری اسلامی در سازوکارهای ظاهری و عملکردی مانند برگزاری انتخابات، پارلمان، مشارکت عمومی و برابری در برابر قانون با لیبرال دموکراسی اشتراکاتی دارد؛ با این حال، از نظر مبانی معرفتشناختی کاملاً متفاوت است. نظام اسلامی بر خدامحوری، تلفیق وحی و عقل، و حاکمیت قوانین الهی استوار است، در حالی که لیبرال دموکراسی بر سکولاریسم، نسبیانگاری و اصالت اراده بشری اتکا دارد.[۳۲]
پژوهشگران نقش مردم در این نظام سیاسی را در سه سطح خلاصه میکنند:
تأسیسی: نقش عمومی در پایهگذاری و استقرار نظام.
قانونگذاری: مشارکت مستقیم (همهپرسی) و غیرمستقیم (مجلس شورای اسلامی).
نظارتی: نظارت مستمر بر حاکمیت بهصورت مستقیم (انتخابات و شکایت از عملکرد قوا) و غیرمستقیم (نمایندگان مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی)[۳۴]
ساختار
بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، قوای سهگانهٔ مقننه، مجریه و قضائیه مستقل از یکدیگرند و هر یک وظایف مشخصی را بر عهده دارند؛ اما در کنار این استقلال، قانون اساسی بر اساس اصل ولایت امر و امامت مستمر، زمینهٔ تحقق رهبری فقیه جامعالشرایطی را فراهم کرده است که از طرف مردم بهعنوان رهبر شناخته میشود و بدین ترتیب، رهبری بهعنوان ضامن عدم انحراف سازمانهای مختلف از وظایف اصیل اسلامی خود ایفای نقش میکند.[۳۵] مقامات و نهادهای مختلف در ساختار نظام جمهوری اسلامی وجود دارد که وظایف آن در جدول ذیل آمده است:
به ریاست رئیسجمهور و با حضور نمایندگان قوای سهگانه و دو نماینده از سوی رهبری؛ تعیین سیاستهای دفاعی-امنیتی، هماهنگی فعالیتهای مرتبط با امنیت ملی؛ مصوبات پس از تأیید رهبری قابل اجراست.
پرچم جمهوری اسلامی بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران فارسی و استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات و رسانهها آزاد است. زبان عربی بهدلیل ارتباط با قرآن و معارف اسلامی، پس از دوره ابتدایی تا پایان دوره متوسطه در همه رشتهها بهطور الزامی تدریس میشود.
به استناد اصل ۱۲ قانون اساسی، دین نظام جمهوری اسلامی ایران اسلام و مذهب جعفری اثنیعشری بوده و این اصل غیرقابل تغییر است. مذاهب دیگر اسلامی از جمله حنفی، شافعی، مالکی، حنبلی و زیدی دارای احترام کامل هستند و پیروان آنها در انجام مراسم مذهبی طبق فقه خود آزادند و در احوال شخصیه و دعاوی مربوط به آن در دادگاهها رسمیت دارند. به حکم اصل ۱۴، دولت جمهوری اسلامی ایران و مسلمانان موظفند نسبت به افراد غیرمسلمان با اخلاق حسنه و قسط و عدل اسلامی عمل و حقوق انسانی آنان را رعایت کنند، مشروط بر اینکه بر ضداسلام و جمهوری اسلامی ایران توطئه و اقدام نکنند.[۳۸]
حقوق و آزادیها در نظام جمهوری اسلامی ایران
در نظام جمهوری اسلامی ایران، اصل بر مساوات افراد و برابری آنان در برابر قانون است که با رعایت موازین شرع، شامل مردان و زنان میشود. حقوق و آزادیهای مردم به دو دسته فردی و گروهی تقسیم میشود:
حقوق و آزادیهای فردی شامل حق مالکیت و آزادیهای مربوط به زندگی خصوصی از جمله آزادی انتخاب شغل، محل سکونت، عقاید و آرا است که در قانون اساسی به رسمیت شناخته شده و مورد حمایت قرار دارد.
حقوق و آزادیهای گروهی نیز که به واسطه حضور در عرصه عمومی به افراد و گروهها تعلق میگیرد، شامل آزادی اندیشه و بیان عقاید، آزادی اجتماعات، گردهماییهای اعتراضی و آزادی تشکیل احزاب، انجمنها و اصناف برای گروههای مختلف و اقلیتهای دینی مشروط به عدم نقض اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی، است.[۳۹]
بر پایه فصل دهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، سیاست خارجی این کشور بر نفی سلطهجویی و سلطهپذیری، حفظ استقلال همهجانبه، روابط صلحآمیز با دولتهای غیرمحارب و عدم مداخله در امور داخلی سایر ملتها استوار است.[۴۰] در ساختار سیاسی ایران، تعیین سیاستهای کلی نظام در حوزه خارجی و نظارت بر آنها بر عهده رهبر جمهوری اسلامی است و اجرای این سیاستها توسط وزارت امور خارجه انجام میگیرد.[۴۱] مبانی عقیدتی این سیاست نیز بر اصولی چون کرامت و ارزش والای انسان و آزادی توأم با مسئولیت او در برابر خدا، تعهد برادرانه نسبت به مسلمانان، دفاع از حقوق آنان و حمایت از مبارزات حقطلبانه مستضعفان در برابر مستکبران، بنا شده است.[۴۲] پژوهشگران، رویکرد ایران در حمایت از فلسطین را در همین چارچوب ارزیابی میکنند.[۴۳]
جمهوری اسلامی ایران با اکثریت کشورهای جهان روابط دیپلماتیک متعارف دارد؛ با این حال، روابط آن با ایالات متحده آمریکا، برخی متحدان غربی آن و اسرائیل با تقابل و تنش جدی همراه است. در ادبیات مقامات جمهوری اسلامی ایران، ریشهٔ اصلی این مخالفتها در ماهیت الگوی مردمسالاری دینی، استقلالطلبی و چالشآفرینی این نظام برای فرهنگ غربی ارزیابی میشود.[۴۴] در همین راستا، سید علی خامنهای، رهبر دوم جمهوری اسلامی ایران، مهمترین اصل در سیاست خارجی را حفظ هویت نظام و پافشاری بر ارزشهای دینی و تمدنی دانسته و هرگونه عقبنشینی از این مواضع را مخدوشکنندهٔ عزت ملی تلقی میکند.[۴۵]
پژوهشگران کارآمدی نظام جمهوری اسلامی ایران را بر اساس اهداف و شاخصهای درونی آن ارزیابی کرده و نشانههای زیر را بهعنوان جلوههای کارآمدی این نظام برشمردهاند:
تبدیلشدن ایران به الگویی برای جنبشهای بیداری اسلامی در منطقه و جهان؛
وجود ضمانت اجرایی درونی (باور مردمی به وجوب شرعی اطاعت از قانون) در کنار ضمانتهای بیرونی.
ایفای نقش ولایت فقیه بهعنوان نقطه وحدتبخش و هماهنگکنندهٔ قوای سهگانه در شرایط بحرانی.[۵۰]
چالشهای نظام جمهوری اسلامی ایران
بر اساس تحلیلهای مطرحشده در برخی رسانهها مهمترین چالش پیش روی جمهوری اسلامی ایران، نارضایتی گسترده و ناامیدی مردم است که بهطور عمده ناشی از مشکلات اقتصادی ارزیابی میشود. به نظر برخی کارشناسان، عملکرد اقتصادی دولتها، شکاف طبقاتی را افزایش داده است.[۵۱] علل ساختاری این نارضایتی شامل تحریمهای بینالمللی، ناکارآمدی سیاست خارجی در استفاده از ظرفیتهای اقتصاد جهانی، و کژکارکردی نظام حکمرانی سیاسی و اقتصادی دانسته شده است. موانع ایجادشده از سوی برخی جریانهای داخلی، از جمله موانع اصلی رفع تحریمها و قرارگیری کشور در مسیر توسعه معرفی شده است.[۵۲]
مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران
ساختمان نخستوزیری پس از انفجار شهریورماه سال ۱۳۶۰ش
مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران را برخی پژوهشگران به دو طیف اصلی دستهبندی کردهاند:
منتقدان و معترضانی که در چارچوب نظام فعالیت کرده و اصل نظام را به رسمیت میشناسند؛
براندازان و گروههای غیرقانونی که بهطور غالب خارج از کشور مستقرند و شامل جریانات چپ مارکسیستی، لیبرالها، سلطنتطلبان و برخی گروههای مذهبی میشوند.[۵۳]
تغییر شرایط بینالمللی، پیشرفت فناوریهای ارتباطی، ثبات نظام جمهوری اسلامی و یأس مخالفان از سرنگونی زودهنگام حکومت در ایران و همچنین رویکرد تساهلآمیز جمهوری اسلامی که بخشی از مخالفان را به مدار نظام بازگردانده است، موجب شد که از دههٔ ۱۳۷۰ش، بسیاری از مخالفان نظام جمهوری اسلامی ایران، شیوهٔ فعالیت خود را از وضعیت براندازی سخت (نظامی) به براندازی نرم (فرهنگی و سیاسی) تغییر دهند و با گرایش به ائتلاف میان گروهها، رویکرد عریانتری را در مخالفت با نظام جمهوری اسلامی، نشان دهند.[۵۶] با وجود این، برخی پژوهشگران بر این باور هستند که اپوزیسیون برانداز مستقر در خارج از کشور بهدلیل فقدان پایگاه اجتماعی در داخل ایران و ناتوانی در نفوذ به ارکان نظام، تهدید جدی محسوب نمیشود و اپوزیسیون قانونی داخل کشور از تأثیر بیشتری برخوردار است.[۵۷] به همین دلیل، اپوزیسیون جمهوری اسلامی در خارج از کشور میکوشد تا شعارهای خود را با هنجارهای بینالمللی مانند دموکراسیخواهی، حقوق بشر و سکولاریسم، هماهنگ کند و با بهرهگیری از ابزارهای ارتباطی نوین مانند اینترنت، تفاوتهای قومی و مذهبی در ایران را به گسلهای اجتماعی تبدیل کند و جمعیت جوان کشور را با مطالبات شهروندی در حوزه رفاه و اشتغال، به سوی اغتشاش و آشوب اجتماعی سوق دهد.[۵۸]
وضعیت کنونی گروههای برانداز
به گزارش رسانهها در حالحاضر اکثریت اعضای این گروهها در خارج از کشور زندگی میکنند و فعالیتشان به صدور بیانیه و برگزاری کنگره محدود شده است. گروههای مسلح کُرد بر اثر توافق امنیتی ایران و عراق (۱۴۰۲ش) خلع سلاح شدهاند. مجاهدین خلق نیز پس از اخراج از فرانسه، عراق و آلبانی، در تکاپوی یافتن کشور دیگری برای استقرار هستند. از دهه ۱۳۹۰ش، گروههای تازهتأسیسی مانند شورای ملی تصمیم ایران با شعار «گذار از جمهوری اسلامی» و فرشگرد با شعار «ایران را پس میگیریم و دوباره میسازیم» و با محوریت رضا پهلوی شکل گرفتهاند.[۵۹] به گزارش منابع، رضا پهلوی در جریان اغتشاشات دی ۱۴۰۴ش با فراخوان خود به تشدید خشونتها و تبدیل تجمعات اعتراضی به اغتشاش و درگیریهای مسلحانه دامن زده است.[۶۰]
آینده نظام جمهوری اسلامی ایران
دیوارنگاره میدان ولیعصر تهران در حمایت از نیروهای مسلح کشور در جنگ رمضان، ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ش
در سالهای اخیر بهویژه بعد از جنگ دوازده روزه علیه ایران در خرداد ۱۴۰۴ش، برخی ناظران بر این باور بودند که روند فروپاشی نظام جمهوری اسلامی شتاب گرفته و حتی فروپاشی نظامی آن را پیشبینی کردند.[۶۱] در همین راستا، رضا پهلوی، از چهرههای سلطنتطلب و مخالف نظام جمهوری اسلامی، بارها اعلام کرده است که جمهوری اسلامی با یا بدون کمک جهانی سقوط خواهد کرد و خواستار مداخله دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در این زمینه شده بود.[۶۲]
با این حال، پس از فشارهای گوناگون از جمله تحریمها، اعتشاشات دی ۱۴۰۴ش و جنگ رمضان، اکنون اظهارات برخی مقامات سابق امنیتی و دیپلماتیک غربی و تحلیلگران سیاسی روایت دیگری را ارائه میدهد. معاون سابق رئیس سازمان موساد اعتراف کرده که این سازمان هزینه زیادی برای براندازی حکومت ایران صرف کرده، اما موفق نشده است و او باور ندارد که موساد به این هدف دست یابد.[۶۳] معاون پیشین امور خاورمیانه وزارت خارجه بریتانیا نیز تصریح کرده که تغییر حکومت در ایران حتی با ترور هم محقق نشده و به باور او، براندازی در ایران هدفی دستنیافتنی است و نظام جمهوری اسلامی ایران دچار فروپاشی و شکاف نخواهد شد.[۶۴]
برخی از تحلیلگران داخلی بعد از مقاومت مردم ایران در جنگ رمضان، اظهار داشتهاند که نظام جمهوری اسلامی بسیار ریشهدارتر از تصورات اولیه است و با حملهٔ نظامی نمیتوان آن را سرنگون کرد.[۶۵] وزیر دفاع پیشین ایالات متحده نیز معتقد است که حکومت ایران مستحکمتر از تصورات است و در جنگ رمضان مشخص شد که جمهوری اسلامی از قدرت و ایستادگی قابلتوجهی برخوردار است.[۶۶] برخی از محققان با اشاره به پیوند معنوی و عاطفی میان ملت و نظام در ایران، جمهوری اسلامی را ملیترین حاکمیت ایران در چند قرن اخیر توصیف کرده و بر این باور هستند که دشمنان خارجی و اپوزیسیون جمهوری اسلامی درک درستی از این پیوند ندارد.[۶۷]
روز جمهوری اسلامی
۱۲ فروردین بهدلیل برگزاری همهپرسی تعیینکنندهٔ نوع حکومت پس از پیروزی انقلاب اسلامی و رأی قاطع مردم ایران به نظام جمهوری اسلامی، بهعنوان روز جمهوری اسلامی ایران نامگذاری شده است. دربارهٔ این روز، آثار مکتوب و تصویری متعددی تولید شده است؛ از جمله کتابهای انتخاب صالحان اثر سید علی خامنهای، با چشم باز: ۱۲ فروردین اثر سعید زاهدی و نیز فیلمهای مستندی بهنامهای: معنای ۱۲ فروردین به روایت آیتالله خامنهای، ۱۲ فروردین ماه روز جمهوری اسلامی ایران، رأیگیری رفراندوم ۱۲ فروردین، روز رأیدادن امام در روز ۱۲ فروردین ۵۸ و ۱۲ فروردین؛ نماد آزادیخواه.[۶۸]
پژوهش دربارهٔ نظام جمهوری اسلامی
دربارهٔ نظام جمهوری اسلامی ایران، آثار متعددی توسط پژوهشگران به رشته تحریر درآمده است، ازجمله:
خامنهای، سیدعلی، گفتاری دربارهٔ حکومت علوی، تهران حزب جمهوری اسلامی چاپ اول ۱۳۶۰ش.
دبیرنیا، علیرضا، «جمهوریّت و اسالمیّت در قانون اساسی ایران؛ حاکمیّت دوگانه یا واحد»، مجلهٔ پژوهشهای حقوق طبیعی، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۷ش.
«رضا پهلوی: با یا بدون کمک جهانی، جمهوری اسلامی سقوط خواهد کرد»، وبسایت یورو نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۴۰۴ش.
روزها و رویدادها، تهیه و تنظیم دفتر عقیدتی سیاسی فرماندهی معظم کل قوا، تهران، نشر رامین، ۱۳۷۸ش.
«زیباکلام: جمهوری اسلامی خیلی ریشهدارتر از چیزی است که تصور میشد»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ش.
«سخنان آتشین بیژن عبدالکریمی خطاب به سلطنت طلبان»، وبسایت تابناک، تاریخ درج مطلب: ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ش.
سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، ترجمه عباس مخبر، تهران، صهبا، بیتا.
طبری، محمدبنجریر، تاریخ الامم و الملوک، تاریخ الطبری، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، بیروت، دارالتراث العربی، چاپ دوم، ۱۳۸۷ق.
فاضلینیا، نفیسه، ژئوپلیتیک شیعه و نگران غرب از انقلاب اسلامی، قم، شیعهشناسی، ۱۳۸۶ش.
فکری، میثم و رهبر، عباسعلی، «بازشناسی مواجهه جمهوری اسلامی ایران و اپوزیسیون، در چهل سالگی انقلاب اسلامی»، مجلهٔ جامعهشناسی سیاسی ایران، شمارهٔ ۱۷، ۱۴۰۱ش.
فوزی، یحیی، «الگوی تأسیسی تلفیقی «جمهوری اسلامی و چالشهای نظری، مجلهٔ پژوهشنامیهٔ متین، شمارهٔ ۳–۴، ۱۳۷۸ش.
قاضی شریعت پناهی، ابوالفضل؛ حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، تهران، مؤسسه انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۶۸ش.
«قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، تاریخ بازدید: ۸ فروردین ۱۴۰۵ش.
مدنی، جلالالدین، قانون اساسی و نهادهای سیاسی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پایدار، ۱۳۸۹ش.
مسعودی، حمید، «سایه استعمار و استبداد بر فرهنگ ایران عصر پهلوی»، مجلهٔ زمانه، شمارهٔ ۷۵–۷۶، ۱۳۸۷ش.
مصباح یزدی، محمدتقی، حکیمانهترین حکومت: کاوشی در نظریه ولایت فقیه، تحقیق و نگارش: قاسم شباننیا، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، ۱۳۹۴ش.
ملکافضلی اردکانی، محسن، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، قم، دفتر نشر معارف، ۱۳۹۱ش.
«مهمترین چالش پیش روی نظام نارضایتی و ناامیدی مردم است»، وبسایت بهار، تاریخ درج مطلب: ۲۱ بهمن ۱۴۰۳ش.
«نظام حکومتی چند کشور جهان جمهوری اسلامی است؟ + تفاوتها»، وبسایت تتر برتر، تاریخ درج مطلب: ۲۰ خرداد ۱۴۰۴ش.
«نگاهی به مبانی تحلیلی نظام جمهوری اسلامی ایران» وبسایت گیسوم، تاریخ بازدید: ۱۳ شهریور ۱۴۰۵ش.
«نگاهی به مهمترین دستاوردهای انقلاب در بیانات رهبر انقلاب»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۰ بهمن ۱۴۰۱ش.
«نگاهی به مهمترین دستاوردهای انقلاب اسلامی ایران»، وبسایت دانشگاه گلستان، تاریخ درج مطلب: ۲۴ بهمن ۱۴۰۰ش.
نوروزی، محمدجواد و باقری، علیاکبر، «بررسی و تحلیل جایگاه رهبری در نظام جمهوری اسلامی ایران»، مجلهٔ پژوهشهای انقلاب اسلامی، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۱ش.
نوری، جواد و مرتضوینژاد، یاسمن، «نقش حقوقی مردم در حاکمیت جمهوری اسلامی ایران»، مجلهٔ مطالعات علوم سیاسی، حقوق و فقه، شمارهٔ ۱، ۱۴۰۴ش.
«۴۰ سال پیشرفت/ نگاهی به پیشرفتهای جمهوری اسلامی؛ از اقتدار دفاعی تا رشد صنعت فضایی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۱ فروردین ۱۳۹۷ش.
«۸۵ درصد مردم ناراضی هستند/ برای مردم، نظام و دولت تفاوتی ندارند»، وبسایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۲۷ آذر ۱۳۹۸ش.
بازتاب نتیجه همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران در روزنامه اطلاعات
نامه تاریخی موافقت آیتالله خوئی با تشکیل نظام جمهوری اسلامی
راهپیمایی مردمی در حمایت از جمهوری اسلامی در ایران، سال ۱۳۵۸ش
بازتاب نتیجه همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران در روزنامه کیهان
همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران
بازتاب نتیجه همهپرسی نظام جمهوری اسلامی در ایران در روزنامه آیندگان
