پرش به محتوا

روسپی‌گری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۳۷۱ ویرایش‌ها
 
(۲۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات مفهوم
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =روسپی‌گری11.jpg
| تصویر            =روسپی‌گری11.jpg
| زیرنویس تصویر    =
| زیرنویس تصویر    =
| image_alt        =
| image_alt        =
| فایل پادکست      =روسپی_گری.ogg
| فایل پادکست      =روسپی_گری.ogg
| حجم فایلپادکست    =4/35 
| حجم فایلپادکست    =۴/۳۵
| تاریخ پادکست      =14-1-1405 
| تاریخ پادکست      =۱۴-۱-۱۴۰۵
| زیرنویس عنوان    =
| زیرنویس عنوان    =
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
{{درشت|'''روسپی‌گری'''}}؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.


| عنوان اصلی        =
روسپی‌گری به فعالیت سازمان‌یافتهٔ ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با تن‌فروشی ارتباط دارد. این پدیده دارای عوامل متعدد فردی، خانوادگی، اجتماعی و فرهنگی، و پیامدهای زیانبار جسمی، روانی، اجتماعی و خانوادگی است. رویکردهای حقوقی، دینی، فمینیستی و سیاسی-اقتصادی متفاوتی نسبت به آن وجود دارد. راهکارهای مقابله با روسپی‌گری شامل آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی، اقدامات قانونی، تقویت فرهنگ دینی و برنامه‌های بازپروری است.
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =


| نخستین کاربرد    =  
== مفهوم‌شناسی ==
| ریشه واژه        =  
روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در فارسی با اصطلاحاتی همچون زنان خیابانی، [[انحراف جنسی]]، [[ازدواج سفید]]، [[زنا]]، تن‌فروشی، [[صنعت سکس|صنعت سکس،]] [[قاچاق زنان]] و [[خیانت زناشویی]] و در زبان عربی با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و فاحشه ارتباط معنایی دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید، به معنی روسیاه است و به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره گفته می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.]</ref> دربارهٔ پیشینهٔ تاریخی این واژه، اختلاف‌نظر وجود دارد: برخی منابع رایج‌شدن آن را به اواخر سدهٔ هجدهم میلادی نسبت می‌دهند،<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> درحالی‌که برخی دیگر معتقدند این واژه قرن‌ها پیش‌از میلاد مسیح نیز برای اشاره به این عمل به کار می‌رفته است.<ref>ه[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 اشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
| مرتبط با          =  
| اهمیت            =  
| مبدع              =  
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
<big>'''روسپی‌گری'''</big>؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.


روسپی‌گری یا تن‌فروشی به فروش جسم در قبال دریافت پول، هدیه و موقعیت اجتماعی اشاره دارد. عواملی مانند [[مصرف‌گرایی]]، توجه نداشتن به توانایی‌های خود، اعتیاد و ضعف اعتقادات دینی در گرایش به آن مؤثر هستند.
دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اغلب به جای یکدیگر به کار می‌روند، اما تفاوت‌هایی با هم دارند: تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع رابطهٔ جنسی فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود،<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref><ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.</ref><ref>[https://dr-sanaie.com/%d8%b1%d9%88%d8%b3%d9%be%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.]</ref> اما روسپی‌گری به فعالیتی سازمان‌یافته گفته می‌شود که به‌عنوان یک شغل در نظر گرفته می‌شود.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.]</ref>
==مفهوم‌شناسی==
روسپی‌گری با اصطلاحاتی چون [[فحشای جنسی]]، [[زنا]]، [[انحراف جنسی]]، [[همباشی]]، [[ازدواج سفید]]، [[خیانت زناشویی]]، تن‌فروشی، صنعت سکس، [[قاچاق زنان]] و [[برده‌داری جنسی]] در فارسی و مفاهیمی چون قحبه، عاهرة، مجون، فاجرة و فاحشه در زبان عربی نسبت معنایی دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> روسپی، مخفّف روسپید است که به‌صورت طعنه و تمسخر به زن بدکاره و روسیاه، اطلاق می‌شود.<ref>دهخدا، لغت‌نامه، 1377ش، ذیل واژه روسپی.</ref><ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.]</ref> تن‌فروشی نسبت به روسپیگری مفهومی عام است که شامل رابطه جنسی فردی و مقطعی نیز می‌شود؛<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد.]</ref><ref> [https://reader.taaghche.com/book/57166/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%9B-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%8 مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.]</ref><ref>سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.</ref> اما روسپی‌گری عمل سازمان یافته بوده<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص284-283.]</ref> و به‌مثابه شغل مطرح است. روسپی‌گری در اصطلاح جامعه‌شناسی؛ به معامله پایاپای بی‌بندوبارانه جنسی توسط زن یا مرد برای کسب درآمد معنا شده است.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> در جرم‌شناسی؛ روسپی به زنانی اطلاق می‌شود که از راه خود فروشی امرار معاش کرده و جز این پیشه‌ای ندارند. از منظر [[فقه اسلامی]]؛ روسپی‌گری در شرائط خاصی از مصادیق «افساد فی‌الارض» دانسته می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>


ارضای نیاز جنسی انسان از طریق آمیزش جنسی با همسر دائم یا موقت، مشروع و در غیر این صورت انحراف جنسی تلقی می‌شود. انحراف جنسی در معنای عام هرگونه رفتار جنسی خلاف هنجارهای اجتماعی است و از دیدگاه انجمن روان‌پزشکی آمریکا اختلالی است که شامل [[بدن‌نمایی]] (عورت‌نمایی)، یادگارپرستی، مالش‌دوستی، بچه‌بازی، آزارخواهی جنسی، آزارگری جنسی، مبدل‌پوشی و تماشاگری جنسی است. انحراف جنسی خود یکی از ابعاد [[فحشا]].<ref>مکارم‌شیرازی، تفسیر نمونه، 1374ش، ج‏11، ص366.</ref> در برخی منابع از روسپی‌گری به [[سکس تجاری]] تعبیر شده و یکی از شاخه‌های صنعت سکس به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> روسپیان طبقه جنسیتی از طبقات اجتماعی بوده و با نظام‌های فرهنگی و اجتماعی جامعه مرتبط است.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref> آنچه معمولاً از مفهوم روسپی در اذهان تداعی می‌کند زنان فاحشه‌اند؛ اما در کنار آنها مردان و کودکان نیز به منظور کسب درآمد به آن اشتغال دارند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> بر مبنای برخی منابع؛ مفهوم روسپی در اواخر سده هجدهم رایج شد؛<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> اما برخی دیگر معتقدند که قرن‌ها قبل از میلاد نیز به آن، روسپی اطلاق می‌شده است.<ref>ه[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 اشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
در جامعه‌شناسی، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref>


زنا نیز به‌عنوان رابطه جنسی با فردی غیر از همسر، چون قبح زیادی دارد، به‌عنوان آشکارترین مصداق فحشا نام برده شده و از این‌رو به زناکار فاحشه می‌گویند. حال اگر شخصی در برابر دریافت پول یا کالا بدن خود را جهت بهره‌وری جنسی در اختیار دیگران قرار دهد تن‌فروش نامیده می‌شود. اما اگر دو نفر تصمیم بگیرند برای مدتی نامعلوم با هم زندگی کنند عنوان همباشی(Cohabitation) بر آنان اطلاق می‌شود. همباشی در اصطلاح به نوعی زندگی مشترک بین دو نفر با هر جنسیتی و با امکان ارتباط جنسی و بدون ازدواج گفته می‌شود. تفاوت همباشی و ازدواج منحصر در عقد شرعی و ثبت قانونی نبوده و نوعی از همکاری و توافق پنهان برای تأمین منافع مشترک در آن وجود دارد. ازدواج سفید اصطلاحی است که در ایران رایج شده و معمولاً به زندگی مشترک دو فرد ناهمجنس با رابطه جنسی اما بدون [[عقد نکاح]] و ثبت رسمی [[ازدواج]] اشاره دارد.<ref>[https://www.heyvalaw.com/web/articles/view/3430/ازدواج-سفید.html «ازدواج سفید»، وب‌سایت دینا.]</ref>
روسپی‌گری به‌عنوان یکی از شاخه‌های صنعت سکس محسوب می‌شود<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> و روسپیان به‌عنوان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی جای می‌گیرند؛ ازاین‌رو، این پدیده با نظام‌های فرهنگی و اجتماعی جوامع پیوند دارد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref> اگرچه در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>  


ابعاد روسپی‌گری را چنین گزارش کرده‌اند:
== پیشینه تاریخ روسپی‌گری ==
*اجتماعی و سیاسی؛ مسائل مربوط به انزوا، تحقیر زنان، موضوعات مرتبط با پیامدهای روسپی‌گری، معرفی زنان به‌عنوان ابزار استفادۀ مردان و جنس دوم و موضوعات مرتبط با سود مادی فحشا مربوط به بعد سیاسی و اجتماعی روسپی‌گری است.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270 و 272.]</ref>
*فرهنگی؛ موضوعات مرتبط با هدف تقویت تحریکات جنسی<ref> [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>  از طریق گسترش محصولات هرزه‌نگاری دیداری و شنیداری جنسی مربوط به بعد فرهنگی روسپی‌گری است.
*اقتصادی؛ در بعد اقتصادی، قاچاق سازمان‌یافتۀ زنان و کودکان با هدف سود اقتصادی مطرح است. <ref>[https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270 و 272.]</ref> با وجود قوانین بین‌المللی مبارزه با فحشا، هر روزه شمار بیشتری از زنان مورد سوءاستفادۀ جنسی کارفرمایان قرار می‌گیرند. قاچاق زنان، بازار چندمیلیاردی پرمنفعتی برای دلالان و شبکه‌های فراملّی قاچاق ایجاد کرده است که زنان جویای کار، درصد زیادی از قربانیان آن را تشکیل می‌دهند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
==تاریخچه==
[[پرونده:روسپی‌گری2.jpg|بندانگشتی|یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد]]
[[پرونده:روسپی‌گری2.jpg|بندانگشتی|یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد]]
شروع روسپی‌گری به‌عنوان حرفه و ابزار کسب درآمد، به پیدایش شهرنشینی و مالکیت شخصی و ممنوعیت رابطۀ جنسی قبل از ازدواج برمی‌گردد. در یونان باستان، روسپی‌گری معمول بود و آنها ملزم به ارائۀ مالیات بودند. به زنان روسپی در آتن، لفظ زنان مهمان‌نواز و خادمان ملت اطلاق می‌شد و آنها یک عامل رونق اقتصادی شهر بودند.مطالعه سیر تاریخی فحشاء نشانگر این است که روسپی‌گری از کهن‌ترین انحرافات بشری است که از دیرباز به‌عنوان یک واقعیت اجتماعی وجود داشته است و رد پای آن را می‌توان در طول تاریخ مشاهده کرد. این قدمت تابدانجاست که در بسیاری از سرزمین‌های کهن برای این پدیده نهادها و خدایانی آفریده‌اند. به عقیده ویل دورانت؛ روسپی‌گری به‌عنوان حرفه و کسب منفعت اقتصادی به زمان پیدایش مدنیت و مالکیت خصوصی و از بین رفتن آزادی عمل جنسی پیش از زناشویی برمی‌گردد.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283- 280.]</ref>
برخی؛ روسپی‌گری را ناشی از برده‌سازی زن دانسته و معتقدند؛ فتوحات نظامی در هزاره سوم قبل از میلاد به برده‌داری و استفاده ناهنجار از زنان اسیر منجر شد. بعدها برده‌داری سازمان‌یافته شد و صاحبان برده، زنان برده را به‌عنوان فاحشه اجاره می‌دادند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref> همزمان برای آن توجیهات اعتقادی نیز ساخته شد. در یونان غیر از بردگان، زنانی متعلق به طبقه پایین نیز به روسپی‌گری می‌پرداختند. به‌رغم رایج بودن آن؛ اما روسپیان همیشه داغ بدنامی بر پیشانه خود داشته و از هیچ‌گونه حقوق اجتماعی برخوردار نبودند. مسیحیت هرچند روسپی‌ها را تحقیر می‌کرد؛ اما به‌مثابه بدی لازم، می‌پذیرفت. در غرب؛ روم برای اولین بار برای روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً جواز صادر کرد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
با ظهور مسیحیت، برقراری رابطۀ جنسی خارج از چارچوب مذهبی و خانوادگی ممنوع شد؛ ولی روسپی‌گری به‌صورت پنهانی تداوم یافت. در قرن هجده در فرانسه، فحشا بیشترین گستردگی را در جامعه داشت و تعداد روسپی‌خانه‌ها بیشتر از کلیساها بود. در قرن نوزده، در شهرهای صنعتی روسپی‌خانه‌های زیادی دایر شد و طبقۀ اشراف به‌دنبال فاحشه‌ها بودند با پیشرفت فناوری، عرضۀ انواع خدمات جنسی موجب جذب مشتری بیشتر شد و با گسترش عکاسی و چاپ، [[نگاه به تصاویر مستهجن|پورنوگرافی]] سهم زیادی از این بازار را تصاحب کرد.<ref> [https://reader.taaghche.com/book/57166/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%9B-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%8 مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118-185.]</ref>
=== در ایران ===
بر مبنای داده‌تاریخی؛ روسپی‌گری در [[ایران]] رواج کمتری داشته است؛ زیرا [[دین]] [[زرتشت]] قوانین سختی علیه گناهان جنسی وضع کرده بود. هرچند [[اسلام]] نیز با روسپی‌گری به‌شدت مبارزه کرده و آن را از گناهان کبیره و ممنوع می‌دانست؛ منتها فساد جنسی از دوره عباسیان در جهان اسلام افزایش یافته و در دوره [[غزنویان]] و خوارزمشاهیان روسپی‌گری فزونی یافت.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref>
روسپی‌گری در انواع گوناگون در ایران وجود داشت و در ایران معاصر نیز اقشار ضعیف و هم افراد مرفه به آن دچار هستند.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص269.]</ref>همزمان با روی کار آمدن دولت پهلوی و متلاشی شدن حرمسرای قاجاریان، زنان روسپی ساکن حرمسرا در شهرنو رها شدند و شمار زنان روسپی افزایش ناگهانی پیدا کرد. در دولت رضاشاه پهلوی، این محله، مرکز روسپی‌های تهران شد. در زمان پهلوی، شهرنو راهکار دولت برای حمایت از زنان آسیب‌دیده بود که به‌دلیل اسف‌بار بودن وضعیت محله، دولت وقت، هیچ‌گاه اجازۀ ساخت و نشر هیچ فیلمی از آن را نداد. این محله، مکان زندگی زنان روسپی، فروش دختربچه و پسربچه‌های روسپی، قتل همسران زنان روسپی، مفسدۀ سربازان، تجمع دزدها و قاچاقچیان بود که ده‌ها سینما، کافه و کاباره در اطراف آن تأسیس شده بود. سردسته‌های محله، با دادن وام‌های سنگین به زنان تازه‌وارد، بهرۀ زیادی از تن‌فروشی آنها را به جیب می‌زدند. با افزایش جرم و جنایت در این مکان، دو پاسگاه در اطراف آن دایر شد که به‌دلیل رشوه گرفتن رؤسای کلانتری و مأموران از اوباش و فواحش، فساد منطقه شدت یافت.<ref name=":0">[https://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/01/130106%20l44%20shahreno%20book%20review.shtml زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.]</ref>
بر مبنای گزارش محققین؛ هسته مرکزی روسپی‌گری در ایران قلعه «شهر نو» بوده است. این قلعه محله‌ای قدیمی و بدنام در تهران بود که سنگ بنای آن در زمان محمدعلی شاه [[قاجار]] نهاده شد، در دورهٔ پهلوی از طریق نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری به طرز فزاینده تا آنجا افزایش یافت که با تأسیس هتل عشق به زنان روسپی یا مردان عیاش اجازه داده می‌شد که به‌طور آزادانه هر کاری می‌خواهند انجام دهند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> در دهم بهمن 1357ش مردم با تجمع و تظاهرات مقابل شهرنو، خواستار مقابله با این پدیده شدند که موجب تعطیلی و تخریب شهرنو توسط کمیتۀ انقلاب اسلامی شد<ref name=":0" />  و بوستان بزرگ رازی در زمین آن ساخته شد.<ref>[https://farsnews.ir/news/14011129000492/%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D8%AE-%D8%A7%D8%B2-%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D9%87%D واقعیت‌هایی تلخ از قلعۀ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، فارس‌نیوز.]</ref> پس از آن بود که روسپی‌گری در ایران به طور کلی ممنوع اعلام شد و جرم‌انگاری شد.<ref name=":0" />
== انواع ==
براساس پژوهش‌های انجام شده در جهان، روسپی‌ها براساس انواع شناخته شده، در طبقه‌بندی‌های مختلفی قرار می‌گیرند که مهم‌ترین آن‌ها عبارت اند از:
# براساس شیوه‌کار: فردی، سازمان یافته، در منزل شخصی، تلفنی و روسپی‌گری در پوشش کارهای دیگر.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-52.]</ref>
# به لحاظ محل یافتن مشتری: تلفنی، خیابانی، دوستان، فامیلی، اینترنتی و خانه تیمی.<ref>[https://www.sid.ir/paper/164838/fa#downloadbottom بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال 1390ش»، 1392ش، ص176-175.]</ref>
# براساس اراده و اختیار: توافقی و اجباری که از این دسته به برده‌های جنسی نیز تعبیر می‌شود.
# بالفور و آلن، روسپیان را براساس میزان طرد اجتماعی به ترتیب به شش دسته تقسیم کرده‌اند که عبارتاند از: قربانیان قاچاق جنسی، خیابانی، خارج از خیابان، مهاجر، روسپیان مرد و تراجنسیتی‌ها.
# بلمار و دیگران در مطالعه‌ای به هفت مکان روسپی‌گری در شیلی اشاره می‌کنند که عبارتند از: کلوپ‌های شبانه، کافه‌ها و کاباره‌ها، روسپی‌خانه‌ها، هتل‌ها، خیابان و بزرگراه‌ها، سالن‌های‌ماساژ و اقامتگاه‌های خصوصی. برخی محققین به روسپی‌های سیار نیز اشاره می‌کنند که با مشتریان خود به مسافرت می‌روند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص54-53.]</ref>
# فولادیان و کابلی؛ الگوهای روسپی‌گری در ایران را در ۹ طبقه الگوسازی می‌کنند که عبارتند از: روسپیان بی‌خانمان، پاتوق‌ها، خیابانی، کانال‌های صیغه‌یابی، روسپیان وابسته به قوادها، روسپی‌های مستقل، شبکه‌ای، تکپرها (باچند مرد مشخص ارتباط دارند و در مواقعی که نیاز به پول دارند به آنها مراجعه می‌کنند)، شوگرها (دختران و زنان جوان که با افراد مسن وارد معامله شده و در مواردی منجر به رابطه جنسی نمی‌شود).<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.]</ref>
امروزه روسپی‌ها به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند، از جمله:
* روسپیان بی‌خانمان؛ افراد بی‌سرپناهی هستند که برای به دست‌آوردن مکان و غذا، به رفتار روسپیگری تن می‌دهند.
* روسپیان پاتوق‌ها؛ افراد معتاد به مواد مخدر و بدون حامی که برای به دست‌آوردن مواد مخدر تن‌فروشی می‌کنند.<ref>فولادیان و کابلی، «سنخ‎شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58.</ref>
* روسپیان خیابانی؛ افرادی که در خیابان‌ها دنبال جذب مشتری هستند.<ref>فولادیان و کابلی، «سنخ‎شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص59.</ref>
* روسپیان شبکه‌ای؛ از طریق لیدر و کانال‌های مختلف وارد بازار روسپیگری می‌شوند.<ref>فولادیان و کابلی، «سنخ‎شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63. </ref>
* روسپیان اینترنتی؛ از طریق اینترنت و فضای مجازی به ازای دریافت پول، بدن برهنۀ خود را برای متقاضی به نمایش درمی‌آورند.<ref>«فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.</ref>
==عوامل گرایش به روسپی‌گری==
برخی محققین؛ روسپی‌گری را متأثر از سه سطح شرایطی؛ زمینه‌ای، مداخله‌ای و علّی می‌دانند؛ شرایط زمینه‌ای شامل نقصان در قوانین مرتبط با خانواده و زنان و بی‌ثباتی در شرایط اقتصادی - اجتماعی جامعه، می‌شود؛ شرایط مداخله‌ای ناظر به الزامات فرهنگی، ازدواج نامناسب، اعتیاد و تسریع در گرایش به روسپی‌گری، خشونت خانگی، ضعف مهارت‌های اجتماعی، خانواده متزلزل و سوابق تحصیلی بوده و شرایط علّی حاکی از بی‌پناهی اجتماعی، فقر و رونق بازار بهره‌کشی جنسی است.<ref>[https://rjsw.atu.ac.ir/article_10039.html قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص144.]</ref>
بر مبنای مجموع پژوهش‌های انجام شده؛ روسپی‌گری منبع مهمی اقتصادی و ابزار سلطه برای حاکمان سیاسی و متولیان باورهای غیر الهی شمرده شده و می‌توان این دو را از عوامل محوری ایجاد و گسترش روسپی‌گری در تاریخ و جهان معاصر دانست و داده‌های تاریخی نشان می‌دهد که در طول تاریخ؛ رقابت جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی به‌منظور کسب درآمد و تمتع از آنها وجود داشته است. کاهنان برای بهره‌گیری هر چه بیشتر از جسم زن، بساط فحشای مقدس راه انداخته بودند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی، استفاده می‌کردند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>


=== عوامل فردی ===
=== خاستگاه و جوامع باستانی ===
بی‌معنا شدن زندگی شامل عدم احساس ارزشمندی و عزتمندی، بی‌‎هدفی و نداشتن [[امید]] است. بیش از نیمی از افراد در یک مورد پژوهشی به این موارد برای بیان علت انحراف خود اشاره کردند.<ref>باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.</ref> برخی افراد به‌دلایلی مانند استقلال‌طلبی،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.]</ref> اعتیاد، [[فرار از خانه]]، تحصیلات پایین، [[تنوع‌طلبی جنسی|تنوع‌طلبی]] غیرهنجاری، داشتن روحیۀ لذت‌طلبی، ضعف اعتقادات دینی، نداشتن امکان ازدواج و مصرف‌گرایی به روسپی گری روی می‌آورند.<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.]</ref>  همچنین بهتر دانستن روسپی‌گری نسبت به ازدواج موقت، ارضای نیاز جسمی و روحی، ناهنجاری اخلاقی، خستگی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.]</ref> توجه نداشتن به توانایی‌های خود،<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.]</ref> مسئولیت تأمین هزینۀ زندگی، اجبار به روسپی‌گری و داشتن سابقۀ بازداشت قبل از روسپی‌گری ارتباط معناداری با گرایش افراد به روسپی‌گری دارند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.]</ref>
روسپی‌گری به‌عنوان حرفه‌ای برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با پدیده‌هایی مانند شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدودیت روابط جنسی پیش‌از ازدواج مرتبط دانسته شده است.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref> در یونان باستان، این پدیده رواج داشت و در شهر آتن، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با انگ اجتماعی و محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref><ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با برده‌داری و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>


=== عوامل خانوادگی و زناشوئی ===
=== دوران مسیحیت و روم باستان ===
نابسامانی [[خانواده]] در نتیجۀ روابط عاطفی ضعیف و متعارض بین اعضای خانواده به وجود می‌آید.<ref>باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.</ref>  یک تحقیق نشان داده است که ۶۴ درصد روسپیان دچار کمبود مهر و محبت از طرف خانوادۀ خود بوده‌اند. همچنین فرزندانی که پدر یا مادر آنها معتاد است از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه هستند.<ref>زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144. </ref> در تحقیقی که در چند کشور غربی و آفریقایی صورت گرفته مشخص شده که حدود ۵۵ تا ۹۰ درصد روسپیان در کودکی مورد سوء‌استفادۀ جنسی قرار گرفته‌اند و هفتاد درصد از آنها، این سابقه را، مؤثر در رفتار روسپیگری فعلی خود دانسته‌اند.<ref>فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.</ref>
با گسترش مسیحیت، روابط جنسی خارج از چارچوب دینی ممنوع اعلام شد، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
همچنین بی‌توجهی خانواده نسبت به نظارت تربیتی بر فرزندان به‌دلیل مشغولیت‌های کاری و یا اعتماد بیش از حد و یا ضعف فرهنگی خانواده از دیگر عوامل تاثیرگذار است.<ref>ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.</ref>


بی‌پرده‌بودن مسائل جنسی در خانواده و آموزش ندیدن دختران در دوران کودکی و نوجوانی می‌تواند باعث انحراف آنها در دوره بزرگ‌سالی ‌شود. زیاد بودن فاصلۀ سنی همسران، نارضایتی از ازدواج، وضعیت اقتصادی نامناسب در زنان مطلقه و بیوه، [[خشونت علیه زنان|خشونت]] همسر و والدین، اعتیاد و [[بی‌بندوباری]] جنسی والدین، نبود روابط عاطفی در خانواده، اعتماد زیاد به فرزندان و غفلت از آنان، سالخورده بودن والدین،<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.]</ref> ارائه ندادن آموزش درست به فرزندان،<ref> [https://www.pzhfars.ir/article_157775_bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.]</ref> سوءاستفادۀ جنسی، ازدواج اجباری، تأمین نشدن اولین نیازهای خانواده، مشکلات بعد از ازدواج و آزار جنسی، جسمی و روانی شدید، تهدید و تشویق زنان به کسب درآمد غیرمشروع، بدبینی و خیانت همسر، بی‌معنا‌بودن زندگی، محیط نامساعد خانوادگی، انتقام از همسر، طلاق،<ref>  [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.]</ref> تبعیض جنسیتی بین فرزندان، زیاده‌روی و کوتاهی در نظارت بر آنان، بدسرپرستی و بی‌سرپرستی در زنان مجرد و سوءمصرف مواد توسط والدین موجب روسپی‌گری می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.]</ref>
=== تحولات در اروپا ===
از سدهٔ هجدهم و نوزدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در فرانسهٔ قرن هجدهم، فحشا گستردگی زیادی یافت؛ به‌گونه‌ای که تعداد روسپی‌خانه‌ها از کلیساها بیشتر بود.<ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.</ref>


از جمله عوامل مهم روسپیگری، ارتباط زناشویی ضعیف بین همسران است که موقعیت همسر به‌عنوان سوژۀ جنسی فرد را کاهش داده و زمینۀ انحراف را زیاد می‌کند.<ref>باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267. </ref> نارضایتی جنسی مرد از همسر به دلایلی مانند سرد شدن همسر، تنوع‌طلبی مردان، ظاهرشدن زنان با پوششی فریبنده در محیط بیرون و فراهم بودن روابط جنسی آزاد در محیط بیرون و یا از طریق فضای مجازی، از عواملی هستند که با تحریک مردان به گسترش روسپیگری می‌انجامد.<ref>هاشمی فرد و حسینیش ، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.</ref>
=== نقش اقتصادی و سیاسی ===
بر پایهٔ پژوهش‌های تاریخی، روسپی‌گری نه‌تنها منبع مهم اقتصادی، بلکه ابزاری برای سلطهٔ حاکمان و متولیان دینی نیز به‌ شمار می‌رفته است. داده‌ها نشان می‌دهد که در طول تاریخ، رقابتی جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی و بهره‌جویی از آنان وجود داشته است. کاهنان با ایجاد فحشای مقدس از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین نیز از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>


=== عوامل اجتماعی ===
=== روسپی‌گری در ایران ===
ضعف پیوندهای اجتماعی، جامعه‌پذیری ناقص، فقر، بیکاری، فقر فرهنگی، حاشیه‌نشینی، آداب‌ورسوم خرافی، مهاجرت، جاذبه‌های شهری و توریستی، کسب درآمد، تمایل به زندگی عادی،<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.]</ref> اثرپذیری از همسالان کجرو،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.]</ref>  کم‌کاری نهادهای فرهنگی در ارائه و آموزش اقدامات اجتماعی و تربیتی مدون از طریق مدارس، دانشگاه و رسانه در بروز روسپی مؤثر است.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.]</ref>
براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران باستان نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌های دینی در [[آیین زرتشت]] و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref> براساس پژوهش‌ها، هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان محمدعلی شاه قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس هتل عشق، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> این محله در بهمن‌ماه ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرم انگاری شد.<ref name=":02">[https://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/01/130106%20l44%20shahreno%20book%20review.shtml زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.]</ref> امروزه بوستان رازی در محل آن ساخته شده است.<ref>[https://farsnews.ir/atiyeakbari/1738614245505980912/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B3%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86 «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.]</ref>


در پژوهشی ۸۳,۳ درصد از افراد روسپی، دارای دوست روسپی بوده‌اند.<ref>باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.</ref> بعضی گزارش‌ها گویای انحراف جنسی افراد پس از مراوده با افراد منحرف، بوده است.<ref>زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148. </ref>
== انواع روسپی‌گری ==
پژوهشگران روسپی‌گری را بر پایهٔ معیارهای گوناگونی دسته‌بندی کرده‌اند که از مهم‌ترین آنها می‌توان به شیوهٔ فعالیت، شیوهٔ یافتن مشتری و میزان اختیار فرد اشاره کرد. بر پایهٔ شیوهٔ فعالیت، روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.]</ref> از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/164838/fa#downloadbottom بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.]</ref> همچنین بر پایهٔ میزان اختیار، روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان بردگی جنسی یاد می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.]</ref>


=== عوامل اقتصادی ===
در دسته‌بندی‌های جدیدتر، گونه‌های نوینی نیز مطرح شده‌اند که شامل روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.]</ref> روسپی‌گری شبکه‌ای<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.]</ref> و [[روسپی‌گری اینترنتی]] می‌شود.<ref>[https://www.seratnews.com/fa/news/269192/%D9%81%D8%AD%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.]</ref><ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187080/%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%86%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3% حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.]</ref> افزون‌بر این، در برخی پژوهش‌ها، ازدواج‌های [[شوگر مامی|شوگرمامی]] و [[شوگرددی]] نیز به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.<ref>[https://irjavan.com/رابطه-جنسی-با-مردان-تن-فروش/ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.]</ref>
به نظر محققان، انگیزۀ کسب درآمد تأثیر بسیاری بر رفتار روسپیگری دارد. در پژوهش میدانی که در سال ۱۳۸۹ش انجام گرفت مشخص شد که انگیزۀ کسب لذت جنسی در نود درصد از پاسخگویان کمتر از حد متوسط بوده و انگیزۀ اصلی آنها کسب درآمد است.<ref>وروایی و دیگران، بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.</ref> در بعضی پژوهش‌ها نشان داده شده که بیشتر روسپی‌ها از طبقۀ متوسط جامعه هستند ولی به‌دلیل مقایسۀ خود با طبقات بالاتر، وضع اقتصادی خود را نامطلوب می‌دانند.<ref>ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.</ref>


=== عوامل فرهنگی ===
=== شگردهای تن‌فروشان ===
یکی از ابزارهای حکومت‌های استعمارگر، سرگرم‌کردن مردم به لذت‌های کاذب جنسی است.<ref>هاشمی فرد و حسینی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578.</ref>  تهاجم فرهنگی از ارزش‌هایی مانند خانواده و حجاب، تقدس‌زدایی می‌کند. بعضی از موارد تهاجم فرهنگی عبارت است از:
تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند: دوستانه، سازگارانه و کجروانه.
الف-قبح‌زدایی از رابطه با جنس مخالف؛
ب-جایگزینی زیبایی اندام و پوشش جنسی به عنوان ملاک ارزش‌گذاری یک زن؛
ج-ترویج نگاه شغلی و اقتصادی به روسپیگری؛
د-قبح‌زدایی از ازاله [[بکارت]] در دوران مجردی؛
ه-غیرت‌زدایی و عادی‌سازی روابط فرازناشویی؛
و- ترویج فرهنگ تنوع‌طلبی.<ref>عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵. </ref>


=== رسانه ===
# '''شگردهای دوستانه''': این شگردها به روش‌های جذب مشتری مربوط می‌شوند و عبارتند از: جلوه‌گری و [[بدن‌نمایی]] (استفاده از ظاهر به‌عنوان سرمایهٔ جنسی)، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
فضای مجازی، امتیاز گسترش و شبکه‌ای‌شدن روسپی‌گری در تلگرام، اینستاگرام و وب‌سایت‌ها را ایجاد کرده است.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.]</ref>
# '''شگردهای سازگارانه''': این شگردها راهکارهایی هستند که افراد برای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی به کار می‌برند. مهم‌ترین آنها عبارتند از: ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.]</ref>
# '''شگردهای کجروانه''': این شگردها به رفتارهای نادرستی گفته می‌شود که برخی زنان تن‌فروش در حین کار مرتکب می‌شوند. رایج‌ترین آنها عبارتند از: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.]</ref>


== رویکردها ==
== عوامل گرایش به روسپی‌گری ==
[[پرونده:روسپی‌گری4.jpg|بندانگشتی|یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور 60 ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی]]
پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی فردی و خانوادگی، اجتماعی، و فرهنگی و رسانه‌ای قابل بررسی هستند:
{| class="wikitable"
|+
!'''انواع'''
!'''عوامل گرایش'''
|-
|'''عوامل فردی و خانوادگی'''
|فقدان هدف و [[عزت نفس|عزت‌نفس]]،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.]</ref> استقلال‌طلبی،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.]</ref> [[اعتیاد به مواد مخدر|اعتیاد]]، [[فرار از خانه]]، تحصیلات پایین، ضعف اعتقادات مذهبی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.]</ref> نابسامانی روابط عاطفی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.]</ref> اعتیاد والدین،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.]</ref> سابقهٔ سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی (۵۵ تا ۹۰درصد موارد)،<ref>[https://sid.ir/paper/429285/fa فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.]</ref> [[ازدواج‌ اجباری|ازدواج اجباری]]، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.]</ref> بی‌توجهی به تربیت دینی،<ref>[https://sid.ir/paper/509240/fa ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.]</ref> طلاق،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.]</ref> نظارت افراطی بر رفتار فرزندان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.]</ref> عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده،<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.]</ref> اجبار زنان توسط همسر یا خانواده به تن‌فروشی،<ref>[https://sid.ir/paper/1000211/fa موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.]</ref> [[نارضایتی جنسی]] در [[روابط زناشویی]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.]</ref> و [[تنوع‌طلبی جنسی|تنوع‌طلبی]]<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.]</ref> در افراد متأهل.<ref>[https://sid.ir/paper/56481/fa مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.]</ref>
|-
|'''عوامل اجتماعی'''
|فقر، بیکاری و اعتیاد،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> [[مهاجرت]] و ضعف پیوندهای اجتماعی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.]</ref> انگیزهٔ اصلی: کسب درآمد برای تأمین معاش،<ref>[https://elmnet.ir/doc/104384-1461 وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/509240/fa ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.]</ref> تنها ۸درصد به‌دلیل لذت‌جویی،<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref> احساس ناکامی طبقهٔ محروم در جامعهٔ ثروتمند،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص50-49.]</ref> روی‌آوردن مردان به‌دلیل فقر، بیکاری یا کسب درآمد بیشتر،<ref>[https://irjavan.com/رابطه-جنسی-با-مردان-تن-فروش/ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.]</ref> معاشرت با افراد منحرف<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.]</ref><ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.]</ref> (۸۳.۳درصد در یک مطالعه)،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.]</ref> حضور فرد روسپی در میان دوستان، بر عهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.]</ref> آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین، وقوع بیشتر در مناطق دارای نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و [[کار کودک]].<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.]</ref>
|-
|'''عوامل فرهنگی و رسانه‌ای'''
|تغییر ارزش‌های فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، ترویج الگوهای غربی،<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.]</ref> گسترش و تسهیل ارتباطات از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام).<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.]</ref>
|}
== رویکردها به روسپی‌گری ==
[[پرونده:روسپی‌گری4.jpg|بندانگشتی|یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی]]


=== رویکرد حقوقی ===
=== رویکرد حقوقی ===
در نظام‌های حقوقی سه رویکر نسبت به روسپی‌گری اتخاذ شده است:
مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب [[خشونت علیه زنان]] بررسی می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:
* در رویکر ممنوعیت کامل؛ روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند، [[جمهوری اسلامی ایران]]، از جمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.
# '''رویکر ممنوعیت کامل''': در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در نروژ، بریتانیا و ایسلند روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%B4%D8%AF «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> ایران نیز ازجمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.]</ref>
* در رویکرد آزادی کامل؛ روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود، آلمان،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> استرالیا و نیوزیلند از جمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپی‌گری نوعی [[سبک زندگی]] و شغل است و زنان حق دارند؛ [[زندگی]] و [[حرفۀ]] خود را انتخاب کنند؛<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
# '''رویکرد آزادی کامل''': در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود، آلمان،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> استرالیا و نیوزیلند ازجمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپی‌گری نوعی [[سبک زندگی]] و شغل است و زنان حق دارند [[زندگی]] و [[حرفۀ]] خود را انتخاب کنند.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
* نظام بینابینی عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م. سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهره‌کشی از روسپی‌گری الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست؛ اما [[تبلیغ]]؛ عرضه کردن خود و قوادی جرم محسوب می‌شود، فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی می‌کند و سیاست خود را بر اقدامات پیشگیرانه در مقابل قوادی و عرضه کردن خود به منظور توقف روسپی‌گری استوار کرده است. در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشه‌خانه و برپایی نمایش زنده سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه بر عاملان، مجازات می‌شوند. سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
# '''رویکرد بینابینی''': این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م، سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهره‌کشی از روسپی‌گری الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و قوادی (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده و مجرمان ملزم به پرداخت جریمهٔ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/روسپی-گری-در-فرانسه-جرم-شد «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشه‌خانه و برپایی نمایش زندۀ سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه‌بر عاملان، مجازات می‌شوند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
دولت سوئد به‌دلیل اینکه فحشا مانع توسعۀ تساوی بین زن و مرد است، آن را ممنوع کرده است.<ref> [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> بر اساس مصوبات مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم است و مجرمان ملزم به پرداخت جریمۀ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند. در سوئد، نروژ، بریتانیا و ایسلند نیز روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%B4%D8%AF «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> بر اساس سیاست کیفری ایران افرادی که به زنا اشتغال داشته باشند، به حبس از شش ماه تا سه سال و جریمۀ سی تا صد‌میلیون ریالی محکوم می‌شوند.<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.]</ref>
برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار کلان حقوقی را برای کاهش بهره‌کشی جنسی از تن‌فروشی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود و دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، هیچ‌یک از این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی در غرب نداشته و حتی به تشدید [[قاچاق زنان]] و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکردی که صرفاً بر مقابله با بهره‌کشی جنسی متمرکز است، به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/799057/نقش-قانون-گذاری-در-مقابله-با-تن-فروشی دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.]</ref>


=== رویکرد دینی ===
=== رویکرد دینی ===
روسپی‌گری در ادیان توحیدی به‌دلیل خروج فرد از مبنا و مبدأ قرارداد اخلاقی و انضباط جنسی پدیده‌ای منفی است و در قرآن، انجیل و تورات به ممنوع بودن آن اشاره شده است. <ref> [https://8am.media/fa/prostitution-historical-course-and-evolution-in-the-enlightenment/ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری – قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.]</ref> خداوند در قرآن کریم از فساد و فحشا نهی کرده است<ref> [https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_90_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%86%D8%AD%D9%84 سورۀ نحل، آیۀ 90.]</ref> و به مقابله با هرگونه بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.]</ref> بر اساس آموزه‌های قرآن، حفظ کرامت و [[حرمت تن|حرمت بدن]] انسان واجب است و او باید با بهره‌گیری از عقل، در کارهای نیک بکوشد و از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.<ref>جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.</ref> آموزه‌های اسلام به‌صورت مؤکد از بی‌بندوباری جنسی نهی کرده است.<ref>نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190. </ref>  ارضاى غريزۀ جنسى، خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ بوده<ref>مظاهری، حريم‏هاى اخلاق در آئينۀ احكام، 1387ش، ص10.</ref> و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.<ref>سورۀ مؤمنون؛ آیۀ 7. </ref> همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، از گناهان بزرگ بوده و روایات، جایگاه چنین فردی را دوزخ دانسته‌اند.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.</ref>
در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از گناهان کبیره محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.</ref> در قرآن، انجیل و تورات به‌صراحت از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.<ref>[https://8am.media/fa/prostitution-historical-course-and-evolution-in-the-enlightenment/ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.]</ref>
 
در اسلام، خداوند در قرآن از فساد و فحشا نهی کرده<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/آیه_90_سوره_نحل سورۀ نحل، آیۀ 90.]</ref> و بر مقابله با هرگونه بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.]</ref><ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/162351/%D9%82%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%82-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B1%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.]</ref> براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ کرامت و [[حرمت تن|حرمت بدن]] انسان واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، به کارهای نیک بپردازد و از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.<ref>جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.</ref> ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب [[ازدواج]]، از گناهان بزرگ شمرده شده<ref>مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.</ref> و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.<ref>سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.</ref> همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.</ref> از منظر [[فقه اسلامی]]، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>


=== رویکرد فمینیستی ===
=== رویکرد فمینیستی ===
شاخه‌هایی از جنبش فمینیسم به‌ بهانۀ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان در کنترل بدن خویش، در مواجهه با روسپی‌گری رویکردی موافق دارند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> فمینیسم هرچند نقش جدی در تجاری ساختن بدن زنان داشته است؛ و برخی چون سیمون دوبوار معتقد است: فحشا راهی برای رهایی از وابستگی زنان به مردان است، به‌گونه‌ای که زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه موجب سلطه وی نیز خواهد شد. کارول پیتمن؛ مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم دانسته و معتقد بر مالکیت زن بر مرد است و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم بلکه خمیر مایهٔ زن آزاد شده می‌داند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>
در میان فمینیست‌ها، مواضع گوناگونی نسبت به روسپی‌گری وجود دارد:
 
* '''فمینیست‌های ضدسکس''': سکس را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان می‌دانند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref>  
* '''فمینیست‌های طرفدار سکس''': روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.  
* '''فمینیست‌های رومانتیسیت''': روسپی‌گری، تباه‌کنندۀ سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>


اما دیدگاه اغلب فمینیست‌ها، دربارهٔ روسپی‌گری متفاوت بوده و بسیاری از آنها موضع جدی علیه روسپی‌گری دارند. در اردوگاه فمینیست‌ها چندین دیدگاه در این ارتباط وجود دارد: فمینیست‌های ضدسکس؛ سکس را سلطه مردانه و ماهیت روسپی‌گری را شامل قدرت مرد و انقیاد زن می‌دانند. فمینیست‌های طرفدار سکس؛ روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند. از منظر فمینیست‌های رومانتیسیت؛ روسپی‌گری تباه‌کننده سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد. فمینیست‌های آزادی‌خواه؛ روسپی‌گری را نشان‌دهنده سلطه زنان دانسته و معتقدند اینکه مردان به‌وسیله پول توجه زنان را خریداری می‌کنند، نوعی اعتراف به ضعف آن‌هاست.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
برخی شاخه‌های [[فمینیسم]] نیز به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. [[سیمون دوبوار]] معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. کارول پیتمن نیز مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>


=== رویکرد سیاسی-اقتصادی ===
=== رویکرد سیاسی-اقتصادی ===
نظام‌های سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع در لذت‌های کاذب جنسی و جسمی به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل مهم هستند و با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی ضرورت وجود تشکیلات و صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، [[لوازم آرایشی]]، پورنوگرافی، عطر و ادکلن، باشگاه‌های ورزشی، فاحشه‌خانه‌ها و بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری قدرت می‌گیرند.<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.]</ref> بعد از انقلاب جنسی دهۀ 60م در آمریکا، سه جریان مهم بر فضای اجتماعی- اقتصادی جهان مؤثر بودند:
برخی تحلیلگران معتقدند که نظام‌های سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام‌ها با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، [[لوازم آرایشی]]، [[پورنوگرافی]]، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.]</ref> پس‌از [[انقلاب جنسی]] دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در آمریکا، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.<ref>[https://www.yjc.ir/fa/news/5444022/روسپی-گری-یا-کارگری-جنسی «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref>
*تقدس‌زدایی؛ بعد از رنسانس، حرکت‌هایی با هدف زدودن تقدس از سنت‌ها و فرهنگ‌هایی که باعث حفظ، رشد و انسجام جوامع بودند، انجام گرفت که موجب ورود آنها به بازار دادوستد توسط نظام سرمایه‌داری شد. [[همجنس گرایی|هم‌جنس‌‌گرایی]]، خیانت جنسی، شکل‌گیری زندگی تک‌والدی، زوال خانواده، کاهش رغبت به فرزندآوری، افزایش [[طلاق عاطفی|طلاق]] و همباشی از جمله مواردی است که در غرب برای تقدس‌زدایی از نهاد خانواده انجام گرفت.
 
*قبح‌زدایی؛ بعد از انقلاب جنسی قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینۀ گسترش و بروز این ناهنجاری‌ها تسهیل شود.
== مبانی روسپی‌گری ==
*رسمی‌سازی؛ در این مرحله بعد از قبح‌زدایی تلاش می‌شود تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کند.<ref> [https://www.yjc.ir/fa/news/5444022/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AC%D9%86%D8%B3%DB%8C «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref>
[[پرونده:روسپی‌گری3.jpg|بندانگشتی|۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م]]'''داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش:''' از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد [[مالکیت بدن]] خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند [[لزبین|لزبینیسم]] یا [[روسپی‌گری اینترنتی|روسپی‌گری]] مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>


=== مبانی فکری روسپی‌گری ===
'''شغل‌انگاری:''' تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ منتها در افکار عمومی عمدتاً زن مقصر تلقی شده و فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/56481/fa مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.]</ref>
[[پرونده:روسپی‌گری3.jpg|بندانگشتی|50 هزار كودك بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال 1392م]]
*داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش؛ تفکر اومانیستی و لیبرالیستی، حق مالکیت بر بدن، نحوۀ استفاده از آن و انجام دادن هر نوع فعالیت مضر و غیرعقلانی که باعث آسیب جسم و روح افراد شود را به خود افراد واگذار کرده است. بر این مبنا اعمالی مانند لزبینیسم و [[روسپی‌گری اینترنتی|روسپی‌گری]] مجاز است. این در حالی است که بر اساس آموزه‌های اخلاقی، انسان نسبت به جسم خود مسئول است و پیامد هر آسیب فردی، در جامعه نمود پیدا می‌کند.
*رضایت فرد مجوز انجام دادن عمل؛ مبتنی بر رویکرد لیبرالیستی رضایت افراد از هر کاری، شرط مجاز شدن آن است. این در حالی است که حقیقت اخلاقی، اصلی ثابت است و رضایت‌مندی موجب تغییر آن نمی‌شود.
*سودمندی؛ به اعتقاد برخی فمینیست‌ها، روسپی‌گری یکی از راه‌های توانمندسازی اقتصادی زنان است؛ ولی این عمل نه تنها لذت روحی و جسمی برای زنان به دنبال ندارد؛ بلکه موجب خشونت‌های جسمی و جنسی زیادی برای زنان می‌شود. یکی از راه‌های نظام سرمایه‌داری برای کسب سود اقتصادی از روسپی‌گری، طرح آن در قالب شعارهای دل‌فریب مانند آزادی برای نفع مردان و کسب سرمایه با قربانی کردن زنان است.
*حرص در صورت ممنوعیت؛ براساس اصول اخلاقی، ممنوع بودن عمل روسپی‌گری، هنگامی موجب حرص می‌شود که افراد با کرامت و خویشتن‌دار نباشند و محیط تحریک‌کننده باشد.<ref> [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>


== آمارها ==
== آمار و گستره جهانی ==
[[پرونده:روسپی‌گری.jpg|بندانگشتی|تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان]]
[[پرونده:روسپی‌گری.jpg|بندانگشتی|تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان]]
آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش قابل توجه روسپی‌گری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند! این گزارش‌ها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزه روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمین‌ها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تن‌فروشی مشغولند. در اسپانیا نیز طبق آنچه یورونیوز اعلام کرده، بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغولند. بر اساس داده‌های رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.<ref>[https://www.jahannews.com/report/930037/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8% «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهان‌امروز.]</ref>
براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره‌جنوبی بیش از یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای نیوزیلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref>


بر اساس پژوهشی که در سال 1399ش صورت پذیرفته است، در جهان حدود چهارده میلیون روسپی وجود دارد و چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره جنوبی بیش از یک‌میلیون، آمریکا یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صد‌هزار و مکزیک پانصد‌هزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای نیوزلند با 3500، دانمارک 3200 و ایرلند با 1000 روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند. <ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref>
=== آمار در کشورهای توسعه‌یافته ===
آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش روسپی‌گری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند! این گزارش‌ها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمین‌ها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تن‌فروشی مشغول هستند. در اسپانیا نیز بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. براساس داده‌های رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.<ref>[https://www.jahannews.com/report/930037/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.]</ref>


اگرچه گفته می‌شود که خانه‌های فساد در رژیم صهیونیستی غیرقانونی است؛ اما حدود ۲۸۰ خانه فساد در تل‌آویو مشغول به فعالیتند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلی‌بیست، تل‌آویو شهری پر از کلوپ‌های شبانه مخصوص همجنس‌گرایان، قمارخانه‌های فراوان، ساحل‌ها و هتل‌های مخصوص همجنس‌گرایان است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/2395408/مرکز-فساد-دنیا-کجاست «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.]</ref> از آنجایی که روسپی‌گری در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشه‌خانه‌های مخفیانه انجام می‌شود.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
=== وضعیت در کشورهای درحال توسعه ===
روسپی‌گری در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشه‌خانه‌های مخفیانه انجام می‌شود.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref> حدود ۲۸۰ خانۀ فساد در تل‌آویو مشغول به فعالیت هستند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلی‌بیست، تل‌آویو شهری پر از کلوپ‌های شبانه مخصوص همجنس‌گرایان، قمارخانه‌های فراوان، ساحل‌ها و هتل‌های مخصوص همجنس‌گرایان است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/2395408/مرکز-فساد-دنیا-کجاست «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.]</ref>


=== در ایران ===
=== در ایران ===
[[پرونده:روسپی‌گری1.jpg|بندانگشتی|گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو]]
[[پرونده:روسپی‌گری1.jpg|بندانگشتی|گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو]]
روسپیگری در برخی کشورهای غربی به یک صنعت و تجارت تبدیل شده است، اما در ایران، چنین نیست. همچنین به علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپیگری در ایران کمتر از دیگر کشورها است.<ref>مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21. </ref> روسپیگری و کسب درآمد از طریق آن، در فقه و حقوق اسلامی ایران جرم است. علاوه‌بر روسپیگری، واسطه‌گری و خانه‌‎های فسادی که برای آن تشکیل شده نیز جرم‌انگاری شده است.<ref>هاشمی فرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص584.</ref>  در تحقیقات مختلف تا سال 1389ش، سن شروع روسپیگری بین 16 تا 24 سال در نوسان بوده است.<ref>وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص626.</ref> با این حال بعضی گزارش‌ها در سال 1395ش نشان از کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.<ref> بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.</ref> بازار روسپیگری مانند فروش مواد مخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.<ref>مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.</ref>
به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری در ایران کمتر از دیگر کشورها است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.]</ref> در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/913220/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%AF%D8%A7%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86 وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.]</ref> بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش نشان از کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.<ref>[https://www.tebyan.net/news/328582/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.]</ref> بازار روسپی‌گری مانند فروش موادمخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.]</ref>


در ایران پس انقلاب اسلامی، روسپی‌گری به لحاظ فقهی، عرفی و قانونی با محدودیت‌های فراوانی روبرو است. هرچند آمار رسمی و تأیید شده از میزان فراوانی آن وجود ندارد؛ اما آمارهای غیررسمی، نشان‌دهنده شیوع آن در کشور است. براساس آخرین آمارهای ارائه شده توسط کارشناسان؛ سن روسپی‌گری در ایران از سن ۲۰ تا ۳۰ سالگی به ۱۲ تا ۱۸ کاهش یافته است.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282-281.]</ref> در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شده‌اند. در ایام تابستان به‌دلیل افزایش امکان تردد و عبور و مرور آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ می‌روند.<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref>
در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن، ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شده‌اند. در ایام تابستان به‌دلیل افزایش امکان تردد و عبورومرور آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ می‌روند.<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref>
 
بر اساس پژوهش‌های مجلس، سن روسپیگری در ایران به پانزده سال رسیده است و در سال‌های 1388 و 1389ش آمار کشف باندهای روسپی‌گری نسبت به سال‌های پیش، به میزان 35درصد بیشتر بوده است. بر اساس آمار در سال 1390ش، استان‌های خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، خوزستان و تهران بالاترین میزان و آذربایجان غربی، اردبیل، البرز، خراسان جنونی و سمنان کمترین آمار را در پذیرش روسپی داشتند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3 و 4.]</ref>


== پیامدها و آسیب‌های روسپی‌گری ==
== پیامدها و آسیب‌های روسپی‌گری ==
روسپی‌گری پیامدهای گسترده و زیان‌باری برای افراد درگیر، خانواده‌های آنان و جامعه به همراه دارد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> این پیامدها در حوزه‌های جسمانی، روانی، اجتماعی و خانوادگی قابل دسته‌بندی است:


=== پیامدهای بهداشتی و سلامتی ===
# '''پیامدهای جسمانی''': روسپی‌گری با افزایش چشمگیر خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی خطرناک <ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.]</ref> مانند [[ایدز]]، سوزاک، سیفلیس،<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.]</ref> علاوه‌بر بیماری‌های مقاربتی، روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده، آنان را تهدید کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.]</ref>
روسپی‌گری با ابتلا به بیماری‌های خطرناک مقاربتی مانند [[ایدز]]، سوزاک، سیفلیس، زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس ارتباط دارد.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.]</ref> روسپی‌ها به‌دلیل حس تحقیر دائمی و شرایط کاری نامساعد به انواعی از بیماری‌های روحی و روانی مانند افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی، <ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.]</ref> [[افسردگی]]، اختلال شخصیت، استرس پایدار و انزوا مبتلا می‌شوند که موجب سقوط شخصیتی آنها می‌شود.<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.]</ref>
# '''پیامدهای روانی''': روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> فقدان [[کرامت انسان|کرامت]] انسانی و شرایط کاری نامساعد، در معرض انواع اختلالات روانی مانند اعتیاد،<ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref> افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.]</ref> [[افسردگی]]، اختلال شخصیت و استرس مزمن هستند که موجب انزوای اجتماعی و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.]</ref>
 
# '''پیامدهای اجتماعی''': روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد که مهم‌ترین آنها عبارتند از؛ [[خشونت علیه زنان|خشونت فیزیکی علیه زنان]]،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.]</ref> [[خودشیءانگاری زنان|شیءانگاری]] و ابزاری دیدن زنان، [[آزار خیابانی|آزار زبانی]] و [[آزار جنسی|جنسی]]،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.]</ref> خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref><ref name=":1">موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.</ref> دزدی و قتل و گسترش [[کارتن‌خوابی]] زنان.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.]</ref>
=== پیامدهای فردی ===
# '''پیامدهای خانوادگی''': روسپی‌گری حیثیت و آبروی افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ قتل‌های ناموسی می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه حدود پنج‌هزار زن در سراسر جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی اسلامی، خودکشی به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو تاحدی با عرف جامعه سازگار تلقی می‌شود.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> کاهش سن ازدواج، افزایش [[سقط جنین]] و رونق یافتن [[صنعت سکس|صنعت سکس،]]<ref>[https://rjsw.atu.ac.ir/article_10039.html قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.]</ref><ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.]</ref> گسترش [[طلاق]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.]</ref> و افزایش خشونت خانگی از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.]</ref> تولد کودکان خیابانی نیز از پیامدهای تجارت روسپی‌گری به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/182398/فرزندان-بدون-پدر-هدیه-توریست‌های-غربی-به «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>
از جمله پیامدهای فردی روسپیگری، احتمال انتقال بیماری‌های مقاربتی و مشکلات بهداشتی، تهدید روحی و همچنین نداشتن امنیت جانی است.<ref>باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266. </ref>  در بسیاری موارد، افراد از زنان روسپی عکس و فیلم گرفته و به این وسیله آنها را تهدید کرده و مجبور به رابطه جنسی مجانی در موارد متعدد کرده‌اند و حتی در مواردی به این وسیله از آنها أخاذی کرده‌اند. همچنین در موارد بسیاری روسپیگر را مجبور به مصرف مواد و مشروبات می‌کنند و در حالت جنون با وی ارتباط برقرار کرده‌اند که‌ آسیب جدّی فیزیکی به فرد وارد شده است.<ref>باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.</ref>  
همچنین روسپیگری، فرد را به یک شخص تحقیر شده و فاقد [[کرامت]] تبدیل می‌کند و باعث می‌شود به آسانی به انواع جرایم دیگر مانند اعتیاد، مبتلا شود.<ref>محمدی سیف، «خانواده به کجا می رود؟»، 1392ش. وب‌سایت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.</ref> خانه‌های فساد نیز به‌همین دلیل و برای وابسته‌کردن افراد تازه‌وارد به خود، آنها را معتاد می‌کنند.<ref>بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.</ref>  
در روایات نیز به مواردی مانند افزایش مرگ ناگهانی و کوتاهی عمر، فقر، تنگی روزی و بی‌برکت شدن آن، از بین رفتن شادابی وطراوت چهره، خشکسالی، غضب پروردگار، حساب‌رسی سخت در روز قیامت و عذاب جهنم به‌عنوان عواقب زنا اشاره شده است.<ref>سرخه و برزگر، «بررسی فقهی و حقوقی روسپیگری در ایران و راه های مقابله با آن»، 1396ش، ص83.</ref>
 
=== پیامدهای اجتماعی ===
بر اساس پژوهش‌های انجام شده؛ روسپی‌گری پیامدهای فردی و اجتماعی فراوانی دارد که از آن جمله می‌توان به افزایش بیماری‌های مقاربتی، کاهش ازدواج و افزایش [[نرخ طلاق]]، تولد [[کودکان خیابانی]]، افزایش [[سقط جنین]] و رونق یافتن صنعت سکس اشاره کرد.<ref>[https://rjsw.atu.ac.ir/article_10039.html قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.]</ref><ref> محمدی سیف، «خانواده به کجا می رود؟»، 1392ش، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.</ref><ref>زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.</ref> شیوع روسپی‌گری منجر به گسترش [[طلاق عاطفی|طلاق]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.]</ref> و افزایش خشونت خانگی می‌شود.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.]</ref> همچنین فرزندان بدون پدر از پیامدهای تجارت روسپی‌گری به شمار می‌آید.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/182398/%D9%81%D8%B1%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%AF%D9%88%D9%86-%D9%BE%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D8%AF%DB%8C%D9%87-%D8%AA%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D9%87 «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.]</ref> روسپی‌گری حیثیت افراد و خانواده‌ها را مخدوش ساخته و موجب قتل‌های ناموسی می‌شود. بنا به تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتیِ سازمان ملل متحد، هرسال در سراسر دنیا پنج هزار زن توسطِ حافظان ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی اسلامی خودکشی به خاطر «بی‌آبرویی» و قتل به خاطر «حفظ آبرو» منطبق با عرف جامعه است.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> به‌طور کلی روسپی‌گری در بعد اجتماعی، موجب تحقیر و انزوای زنان می‌شود، در بعد فرهنگی، به گسترش فحشا و هرزه‌نگاری انجامیده و در بُعد اقتصادی، منشأ اصلی قاچاق زنان و کودکان یعنی رونق صنعت سکس به‌شمار می‌آید.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>‌
 
تحقیر اجتماعی و تبعیض در جامعه ثمرۀ روسپی‌گری است.<ref>  [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> خشونت فیزیکی علیه زنان، [[خود‌‌شی‌‌ء‌‌انگاری زنان|شی‌ءانگاری]]، [[آزار خیابانی|آزار زبانی]] و جنسی،<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.]</ref><ref name=":1">موزرم پور، داغ ننگ روسپیگری، 1397ش، ص48.</ref> خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ترویج نگاه جنسی به زنان، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref><ref name=":1" />  گسترش [[کارتن‌خوابی]] زنان، دزدی و قتل از پیامدهای اجتماعی روسپی‌گری است.<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.]</ref>
 
=== روسپی‌گری کودکان ===
کودکان به‌دلایلی مانند حضور فرد روسپی در بین دوستان، برعهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقۀ بازداشت، <ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.]</ref> آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین و فرار از خانه به روسپی‌گری دچار می‌شوند. روسپی‌گری کودکان بیشتر در مناطقی که نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و [[کار کودک]] رایج است، اتفاق می‌افتد.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.]</ref>
 
== کنترل و مدیریت روسپی‌گری ==
== کنترل و مدیریت روسپی‌گری ==
با توجه به اینکه روسپی‌گری موجب تهدید سلامت و امنیت همه‌جانبۀ جامعه می‌شود؛ انجام دادن تدابیر مناسب برای جلوگیری از انحراف و بازپروری زنان آسیب‌‌دیده ضرورت دارد.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.]</ref>
روسپی‌گری به‌عنوان پدیده‌ای آسیب‌زا، سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد گوناگون تهدید می‌کند و نیازمند تدابیر پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری است.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.]</ref> راهکارهای پیشگیرانه شامل آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان، و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.]</ref> همچنین توانمندسازی اقتصادی از طریق آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت، و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب از دیگر اقدامات مؤثر است.<ref>[[باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]]</ref>  
*پیشگیری؛ راهکا‌رهایی مانند آموزش به خانواده، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در جلسات انجمن اولیا و مربیان، برنامه‌ریزی برای ارائۀ محتوا در رسانه،<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.]</ref> توانمندسازی و آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، درآمدزایی، تأمین شغل و تهیۀ مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت، مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب،<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref>  ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط آن، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی زنان سرپرست خانواده در پیشگیری از روسپی‌گری مؤثر است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>
*مقابله؛ مراقبت از روسپی‌گران بعد از خروج از مراکز بازپروری <ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref> و تلاش برای پرورش دوبارۀ زنان روسپی از راه‌های مقابله با روسپی‌گری است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>
 
=== جرم‌انگاری روسپی‌گری ===
برخی کشورهای غربی با توجه به‌پیامدهای روسپی‌گری سعی در تنظیم آن دارند؛ سوئد اولین کشور اروپایی بود که در سال ۱۹۹۹م، خرید سکس در آنجا به‌عنوان جرم شناخته شد. در فنلاند نیز از سال ۲۰۰۷ این عمل قابل مجازات است. نروژ خرید سکس را برای شهروندان در داخل و خارج از کشور ممنوع اعلام کرده است. در دانمارک نیز هم‌اکنون این بحث جاری است. در سوئد این موضوع مطرح شد که هیچ‌کس حق ندارد جسم انسان دیگری را خریداری کند و روسپی‌گری باید به‌عنوان مشکل اجتماعی شناخته و راه‌های مقابله با آن جست‌وجو شود. برخی معتقدند؛ ممنوعیت خرید سکس می‌تواند اولین قدم باشد؛ اما همزمان باید به ترویج آگاهی در جامعه و به‌ویژه در میان خریداران سکس کوشید.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
 
=== الگوسازی فرهنگی-اجتماعی ===
برخی دیگر با توجه به تجربه کشورهای که نگاه آسیب‌شناسانه به روسپی‌گری دارند، راهکار کنترل آن را در همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی دانسته و معتقدند؛ با تمرکز بر کاهش تقاضا و اعمال سیاست‌های حقوقی، قضائی و توانمندسازی زنان آسیب‌پذیر در حوزه‌های مختلف روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، می‌توان روسپی‌گری را تاحدی کنترل کرد.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_18431.html درخشان و  پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.]</ref> اسلام با تأیید اقدامات قانونی، تأکید جدی بر الگوسازی رابطه زنان و مردان بر مبنای فرهنگ عفاف دارد.<ref>غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 423-422.</ref>


ترویج و فرهنگ‌سازی [[ازدواج آسان]] و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از روسپیگری است.<ref>عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.</ref> همچنین ازدواج مناسب عامل بازدارندۀ مهمی در برابر تکرار تن‌فروشی است. علاوه‌بر آن، همسران باید به روابط زناشویی خود متعهد بوده و اعتماد همدیگر را محکم نگهدارند. در روایتی از [[امام موسی بن جعفر|امام کاظم]] از مردان خواسته شده که خود را برای زنان بیارایند که این کار بر عفت زن می‌افزاید.<ref>«خانواده و مشاوره»، و‌ب‌سایت صاحب‌خبران.</ref>
در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی، ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از [[زنان سرپرست خانوار|زنان سرپرست خانواده]] توصیه شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref> بااین‌حال، عواملی نظیر فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق مصرف‌گرایی و مشکلات اقتصادی، از موانع اصلی خروج زنان از این پدیده محسوب می‌شوند.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.]</ref> در زمینهٔ اقدامات قانونی و اجتماعی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی [[آسیب‌پذیری زنان|زنان آسیب‌پذیر]] در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_18431.html درخشان و  پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.]</ref> و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، ازجمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.]</ref>  


مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، از کارهای لازم برای پیشگیری از روسپیگری است.<ref>عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.</ref> قرآن کریم نیز به مومنان دستور داده که در برابر نامحرم چشم بپوشند.<ref>فعالی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص95. </ref> علاوه‌بر آن لازم است فضاهای مناسب و مختص بانوان، ایجاد شود. همچنین استفادۀ صحیح و سالم از فضای مجازی به جامعه آموزش داده شود.<ref>عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.</ref> از آنجا که واسطه‌ها در بعضی موارد مانند دختران فراری، نقش کلیدی در ارتباط آنها با مشتریان روسپیگری دارند قطع این ارتباط کمک زیادی به جلوگیری از روسپیگری می‌کند.<ref> زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص146.</ref>
از منظر دینی، اسلام با تأکید بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای فرهنگ [[عفاف]] و حجاب،<ref>غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.</ref> تقویت فرهنگ دینی را به‌عنوان مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه مطرح می‌کند<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/211943/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%B6%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%86%D8%B8%D8%B1%D8%A7%D9%86 حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.]</ref> و ترویج و فرهنگ‌سازی ازدواج آسان و ساده را از عوامل مؤثر در پیشگیری می‌داند.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.]</ref> در حوزهٔ بازپروری، شناسایی زودهنگام دختران فراری و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.]</ref> درمان اعتیاد به موادمخدر یا الکل،<ref>[https://sid.ir/paper/429285/fa فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.]</ref> شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،<ref>[https://elmnet.ir/doc/104384-1461 وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.]</ref> مراقبت و پیگیری پس‌از خروج از مراکز بازپروری<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref> و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>
 
مهمترین عامل در تربیت و فرهنگ‌پذیری فرزندان بر عهدۀ خانواده است. نخستین دوران شکل‌گیری شخصیت کودک و یادگیری ارزش‌ها، در  خانواده اتفاق می‌افتد.<ref>«بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس.</ref>  از این رو خانواده باید در امور اجتماعی، محور قرار گیرد.<ref>عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.</ref>  [[عزت نفس]]، احساس ارزشمندی وخودباوری کودک باید در این دوره و توسط خانواده در او شکل گیرد. خانواده باید محلی سرشار از محبت برای فرزندان باشد تا در برابر اظهار محبت‌های دروغین در بیرون از نهاد خانواده دچار لغزش نشوند.<ref>حسینی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص75.</ref> در آموزه‌های دینی، والدین نسبت به تربیت صحیح و سالم فرزندان، مسئول بوده و در صورت کوتاهی در آن، مواخذه خواهند شد.<ref>«بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس.</ref>
 
تقویت فرهنگ دینی از مهم‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از فساد و آلودگی است<ref>حسینی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76. </ref>  و باید از میان راهکارها در اولویت باشد.<ref>فعالی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص97.</ref>  آموزه‌های [[دین]]، نظارت و بازدارندگی را در افراد درونی کرده و مانع از انحراف آنها می‌شود.<ref>«بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس.</ref>  قرآن کریم خطاب به انسان‌ها بیان کرده است که آنچه را در دل دارند بر طبق آن محاسبه می‌شوند<ref>سوره بقره؛ آیه 284.</ref>  و خداوند همۀ اعمال انسان را می‌بیند.<ref>سوره علق؛ آیه 14.</ref>
 
=== موانع خروج زنان از روسپی‌گری ===
عواملی مانند حمایت نشدن قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی با مصرف کردن و میل نامتناهی به مصرف و دوگانگی اقتصادی از موانع خروج زنان روسپی از این پدیده است.<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.]</ref>
 
===شناسایی و آموزش===
بسیاری از دختران فراری به دام روسپیگری می‌افتند؛ بنابراین لازم است که این دختران در همان مرحلۀ اول شناسایی شوند و در زمینه‌های مورد نیاز مانند مهارت‌های ارتباطی با خانواده، ازدواج و مهارت شغلی، آموزش ببینند.<ref>زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148. </ref>  بعضی از این افراد به مصرف مواد مخدر یا الکل اعتیاد پیدا کرده‌اند و یا نیاز به درمان‌های روان‌شناختی دارند که باید درمان شوند. همچنین ضروری است که شرایط انتخاب راه‌های جایگزین برای آنها فراهم شود.<ref>فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه، 1381ش، ص252.</ref>
 
گرچه روسپیگری در ایران بیشتر یک رفتار فردی است اما درصد قابل توجهی نیز به‌صورت گروهی فعالیت می‌کنند که شناسایی آن باندها از گسترش فعالیت آنها جلوگیری می‌کند.<ref> وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۲۰۷: خط ۱۵۳:
== منابع ==
== منابع ==
{{آغاز منابع}}
{{آغاز منابع}}
*قرآن کریم
* قرآن کریم.
*باقری، معصومه و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامۀ علوم اجتماعی، شمارۀ 92، خرداد 1400ش.
* باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
*«روسپی کیست؟ روسپی‌ها چه کسانی هستند؟»، ویکی‌روان، تاریخ درج مطلب: 29 بهمن 1402ش.
* بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
*«روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح، تاریخ درج مطلب: 4 شهریور 1396ش.
*«روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: 19 فروردین 1395ش.
*«روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 9 دی 1394ش.
*زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 17 دی ماه 1391ش.
*علیایی‌زند، شهین، «ازدواج نامناسب بستری زمینه‌ساز برای روسپیگری»، رفاه اجتماعی، شمارۀ پنج، 1381ش.
*«فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: 17 خرداد 1395ش.
*مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، 1395ش.
*مکنون، ثریا و عطایی آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شمارۀ 28، 1384ش.
*موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارۀ دوازده، پاییز 1401ش.
*میرابی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارۀ یک، 1398ش.
*«واقعیت‌هایی تلخ از قلعۀ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، فارس‌نیوز، تاریخ درج مطلب: 2 اسفند 1401ش.
*هاشمی‌فرد، فاطمه سادات و حسنی، علیرضا، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامۀ علمی- حقوقی قانون‌یار، شمارۀ چهارده، 1399ش.
{{پایان منابع}}
{{آغاز منابع}}
* «ازدواج سفید»، وب‌سایت دینا، تاریخ بازدید مطلب: ۳ مهر ۱۴۰۴ش.
* بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
* بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
* «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهان‌امروز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت۱۴۰۴ش.
* «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
* درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش. ص۱۵۵.
* حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۹ق.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
* حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
* راغب‌اصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن‏، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، ‏ مرتضوی، ‏۱۳۷۴ش. ذیل واژه فحش.
* حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
* دانشمندی، رضا، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
* درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌ اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش.
* دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
* «راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 15 بهمن 1403ش.
* ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
* «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
* «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
* «روسپی‌گری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
* «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
* علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
* «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
* غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی (ص)، ۱۴۰۲ش.
* «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
* فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
* «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
* فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۴، زمستان ۱۴۰۱ش.
* زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۱ش.
* قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش. ص۱۴۴.
* زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
* لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
* سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.
* «مردانی که تن‌فروشی می‌کنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
* عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
* علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
* غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۴۰۲ش.
* «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
* «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
* فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۲، ۱۳۸۲ش.
* فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
* قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش.
* لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
* محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می‌رود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
* مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
* مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
* مدنی‌ قهفرخی، سعید و روشن‌فکر، پیام، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
* «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
* «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
* «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
* مظاهری، حسین، حریم‌های اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
* مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
* مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
* مکنون، ثریا و عطایی‌آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
* مکنون، ثریا و عطایی‌ آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
* موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
* ملیسا فارلی و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)»، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
* موحد مجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
* موزرم‌پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
* موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدهٔ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ 12، پاییز ۱۴۰۱ش.
* میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ 1، ۱۳۹۸ش.
* نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
* وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
* وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
* هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
* هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
* هاشمی‌فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}
*قرآن کریم.
* باقری، معصومه و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامۀ علوم اجتماعی، دورۀ 28،  شمارۀ 92 ، ۱۴۰۰ش.
* بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، 1395ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: 16 مرداد 1395ش.
* «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس‌نیوز، تاریخ درج مطلب: 5 بهمن 1392ش.
* حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان،شمارۀ 16، 1381ش.
* «خانواده و مشاوره»، و‌ب‌سایت صاحب‌خبران، تاریخ درج مطلب: 6 مهر 1394ش.
* دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1388ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: 1 مهر 1402ش.
* ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستۀ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی،  دورۀ ۴، شمارۀ۲، ۱۳۹۴ش.
* زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورۀ۱۱، شمارۀ۴، ۱۴۰۱ش.
* سرخه، محمود و برزگر، اکبر، «بررسی فقهی و حقوقی روسپیگری در ایران و راه های مقابله با آن»، مطالعات علوم اسلامی انسانی، سال سوم، شمارۀ 10، 1396ش.
* سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: 17 تیر1401ش.
* عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارۀ 50، 1401ش.
* «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان 1394ش.
* فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورۀ 11، شمارۀ 4، 1401ش.
* محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می رود؟»، مجلۀ پیام زن، شمارۀ 262، 1392ش.
* مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورۀ 6، شمارۀ 1، ۱۳۹۱ش.
* مظاهری، حسین، حريم‏هاى اخلاق در آیينۀ احكام، اصفهان، حديث راه عشق، 1387ش.
* ملیسا فارلی و دیگران، روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورۀ2، شمارۀ5، 1381ش.
* موزرم پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، 1397ش.
* نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورۀ 10، شمارۀ 3، 1385ش.
* وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورۀ2، شمارۀ1، 1389ش.
* وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارۀ 4، 1389ش.
* هاشمی فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»،  فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورۀ 4، شمارۀ 14، 1399ش.

نسخهٔ کنونی تا ۳۱ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۰۹:۱۳

روسپی‌گری


روسپی‌گری؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.

روسپی‌گری به فعالیت سازمان‌یافتهٔ ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با تن‌فروشی ارتباط دارد. این پدیده دارای عوامل متعدد فردی، خانوادگی، اجتماعی و فرهنگی، و پیامدهای زیانبار جسمی، روانی، اجتماعی و خانوادگی است. رویکردهای حقوقی، دینی، فمینیستی و سیاسی-اقتصادی متفاوتی نسبت به آن وجود دارد. راهکارهای مقابله با روسپی‌گری شامل آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی، اقدامات قانونی، تقویت فرهنگ دینی و برنامه‌های بازپروری است.

مفهوم‌شناسی

روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در فارسی با اصطلاحاتی همچون زنان خیابانی، انحراف جنسی، ازدواج سفید، زنا، تن‌فروشی، صنعت سکس، قاچاق زنان و خیانت زناشویی و در زبان عربی با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و فاحشه ارتباط معنایی دارد.[۱] واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید، به معنی روسیاه است و به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره گفته می‌شود.[۲][۳] دربارهٔ پیشینهٔ تاریخی این واژه، اختلاف‌نظر وجود دارد: برخی منابع رایج‌شدن آن را به اواخر سدهٔ هجدهم میلادی نسبت می‌دهند،[۴] درحالی‌که برخی دیگر معتقدند این واژه قرن‌ها پیش‌از میلاد مسیح نیز برای اشاره به این عمل به کار می‌رفته است.[۵]

دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اغلب به جای یکدیگر به کار می‌روند، اما تفاوت‌هایی با هم دارند: تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع رابطهٔ جنسی فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود،[۶][۷][۸] اما روسپی‌گری به فعالیتی سازمان‌یافته گفته می‌شود که به‌عنوان یک شغل در نظر گرفته می‌شود.[۹]

در جامعه‌شناسی، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.[۱۰] در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.[۱۱]

روسپی‌گری به‌عنوان یکی از شاخه‌های صنعت سکس محسوب می‌شود[۱۲] و روسپیان به‌عنوان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی جای می‌گیرند؛ ازاین‌رو، این پدیده با نظام‌های فرهنگی و اجتماعی جوامع پیوند دارد.[۱۳] اگرچه در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.[۱۴]

پیشینه تاریخ روسپی‌گری

یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد

خاستگاه و جوامع باستانی

روسپی‌گری به‌عنوان حرفه‌ای برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با پدیده‌هایی مانند شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدودیت روابط جنسی پیش‌از ازدواج مرتبط دانسته شده است.[۱۵] در یونان باستان، این پدیده رواج داشت و در شهر آتن، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با انگ اجتماعی و محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.[۱۶][۱۷] برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با برده‌داری و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.[۱۸]

دوران مسیحیت و روم باستان

با گسترش مسیحیت، روابط جنسی خارج از چارچوب دینی ممنوع اعلام شد، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.[۱۹]

تحولات در اروپا

از سدهٔ هجدهم و نوزدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در فرانسهٔ قرن هجدهم، فحشا گستردگی زیادی یافت؛ به‌گونه‌ای که تعداد روسپی‌خانه‌ها از کلیساها بیشتر بود.[۲۰]

نقش اقتصادی و سیاسی

بر پایهٔ پژوهش‌های تاریخی، روسپی‌گری نه‌تنها منبع مهم اقتصادی، بلکه ابزاری برای سلطهٔ حاکمان و متولیان دینی نیز به‌ شمار می‌رفته است. داده‌ها نشان می‌دهد که در طول تاریخ، رقابتی جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی و بهره‌جویی از آنان وجود داشته است. کاهنان با ایجاد فحشای مقدس از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین نیز از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.[۲۱]

روسپی‌گری در ایران

براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران باستان نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌های دینی در آیین زرتشت و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.[۲۲] براساس پژوهش‌ها، هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان محمدعلی شاه قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس هتل عشق، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.[۲۳] این محله در بهمن‌ماه ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرم انگاری شد.[۲۴] امروزه بوستان رازی در محل آن ساخته شده است.[۲۵]

انواع روسپی‌گری

پژوهشگران روسپی‌گری را بر پایهٔ معیارهای گوناگونی دسته‌بندی کرده‌اند که از مهم‌ترین آنها می‌توان به شیوهٔ فعالیت، شیوهٔ یافتن مشتری و میزان اختیار فرد اشاره کرد. بر پایهٔ شیوهٔ فعالیت، روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.[۲۶] از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.[۲۷] همچنین بر پایهٔ میزان اختیار، روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان بردگی جنسی یاد می‌شود.[۲۸]

در دسته‌بندی‌های جدیدتر، گونه‌های نوینی نیز مطرح شده‌اند که شامل روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،[۲۹] روسپی‌گری شبکه‌ای[۳۰] و روسپی‌گری اینترنتی می‌شود.[۳۱][۳۲] افزون‌بر این، در برخی پژوهش‌ها، ازدواج‌های شوگرمامی و شوگرددی نیز به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.[۳۳][۳۴]

شگردهای تن‌فروشان

تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند: دوستانه، سازگارانه و کجروانه.

  1. شگردهای دوستانه: این شگردها به روش‌های جذب مشتری مربوط می‌شوند و عبارتند از: جلوه‌گری و بدن‌نمایی (استفاده از ظاهر به‌عنوان سرمایهٔ جنسی)، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
  2. شگردهای سازگارانه: این شگردها راهکارهایی هستند که افراد برای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی به کار می‌برند. مهم‌ترین آنها عبارتند از: ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.[۳۵]
  3. شگردهای کجروانه: این شگردها به رفتارهای نادرستی گفته می‌شود که برخی زنان تن‌فروش در حین کار مرتکب می‌شوند. رایج‌ترین آنها عبارتند از: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.[۳۶]

عوامل گرایش به روسپی‌گری

پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی فردی و خانوادگی، اجتماعی، و فرهنگی و رسانه‌ای قابل بررسی هستند:

انواع عوامل گرایش
عوامل فردی و خانوادگی فقدان هدف و عزت‌نفس،[۳۷] استقلال‌طلبی،[۳۸] اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین، ضعف اعتقادات مذهبی،[۳۹][۴۰] نابسامانی روابط عاطفی،[۴۱] اعتیاد والدین،[۴۲] سابقهٔ سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی (۵۵ تا ۹۰درصد موارد)،[۴۳] ازدواج اجباری، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،[۴۴] بی‌توجهی به تربیت دینی،[۴۵] طلاق،[۴۶] نظارت افراطی بر رفتار فرزندان،[۴۷] عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده،[۴۸] اجبار زنان توسط همسر یا خانواده به تن‌فروشی،[۴۹] نارضایتی جنسی در روابط زناشویی[۵۰] و تنوع‌طلبی[۵۱] در افراد متأهل.[۵۲]
عوامل اجتماعی فقر، بیکاری و اعتیاد،[۵۳] مهاجرت و ضعف پیوندهای اجتماعی،[۵۴] انگیزهٔ اصلی: کسب درآمد برای تأمین معاش،[۵۵][۵۶] تنها ۸درصد به‌دلیل لذت‌جویی،[۵۷] احساس ناکامی طبقهٔ محروم در جامعهٔ ثروتمند،[۵۸] روی‌آوردن مردان به‌دلیل فقر، بیکاری یا کسب درآمد بیشتر،[۵۹] معاشرت با افراد منحرف[۶۰][۶۱] (۸۳.۳درصد در یک مطالعه)،[۶۲] حضور فرد روسپی در میان دوستان، بر عهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،[۶۳] آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین، وقوع بیشتر در مناطق دارای نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک.[۶۴]
عوامل فرهنگی و رسانه‌ای تغییر ارزش‌های فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، ترویج الگوهای غربی،[۶۵] گسترش و تسهیل ارتباطات از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام).[۶۶]

رویکردها به روسپی‌گری

یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی

رویکرد حقوقی

مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب خشونت علیه زنان بررسی می‌شود.[۶۷] نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:

  1. رویکر ممنوعیت کامل: در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در نروژ، بریتانیا و ایسلند روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.[۶۸] ایران نیز ازجمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.[۶۹]
  2. رویکرد آزادی کامل: در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود، آلمان،[۷۰] استرالیا و نیوزیلند ازجمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپی‌گری نوعی سبک زندگی و شغل است و زنان حق دارند زندگی و حرفۀ خود را انتخاب کنند.[۷۱]
  3. رویکرد بینابینی: این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م، سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهره‌کشی از روسپی‌گری الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و قوادی (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده و مجرمان ملزم به پرداخت جریمهٔ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند.[۷۲] در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشه‌خانه و برپایی نمایش زندۀ سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه‌بر عاملان، مجازات می‌شوند.[۷۳] سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.[۷۴]

برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار کلان حقوقی را برای کاهش بهره‌کشی جنسی از تن‌فروشی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود و دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، هیچ‌یک از این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی در غرب نداشته و حتی به تشدید قاچاق زنان و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکردی که صرفاً بر مقابله با بهره‌کشی جنسی متمرکز است، به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.[۷۵]

رویکرد دینی

در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از گناهان کبیره محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.[۷۶] در قرآن، انجیل و تورات به‌صراحت از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.[۷۷]

در اسلام، خداوند در قرآن از فساد و فحشا نهی کرده[۷۸] و بر مقابله با هرگونه بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.[۷۹][۸۰] براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ کرامت و حرمت بدن انسان واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، به کارهای نیک بپردازد و از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.[۸۱] ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ شمرده شده[۸۲] و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.[۸۳] همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.[۸۴] از منظر فقه اسلامی، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.[۸۵]

رویکرد فمینیستی

در میان فمینیست‌ها، مواضع گوناگونی نسبت به روسپی‌گری وجود دارد:

  • فمینیست‌های ضدسکس: سکس را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان می‌دانند.[۸۶]
  • فمینیست‌های طرفدار سکس: روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.
  • فمینیست‌های رومانتیسیت: روسپی‌گری، تباه‌کنندۀ سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.[۸۷]

برخی شاخه‌های فمینیسم نیز به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. سیمون دوبوار معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. کارول پیتمن نیز مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.[۸۸]

رویکرد سیاسی-اقتصادی

برخی تحلیلگران معتقدند که نظام‌های سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام‌ها با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.[۸۹] پس‌از انقلاب جنسی دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در آمریکا، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.[۹۰]

مبانی روسپی‌گری

۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م

داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش: از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد مالکیت بدن خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند لزبینیسم یا روسپی‌گری مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.[۹۱]

شغل‌انگاری: تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.[۹۲] بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ منتها در افکار عمومی عمدتاً زن مقصر تلقی شده و فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.[۹۳]

آمار و گستره جهانی

تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان

براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره‌جنوبی بیش از یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای نیوزیلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند.[۹۴]

آمار در کشورهای توسعه‌یافته

آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش روسپی‌گری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند! این گزارش‌ها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمین‌ها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تن‌فروشی مشغول هستند. در اسپانیا نیز بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. براساس داده‌های رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.[۹۵]

وضعیت در کشورهای درحال توسعه

روسپی‌گری در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشه‌خانه‌های مخفیانه انجام می‌شود.[۹۶] حدود ۲۸۰ خانۀ فساد در تل‌آویو مشغول به فعالیت هستند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلی‌بیست، تل‌آویو شهری پر از کلوپ‌های شبانه مخصوص همجنس‌گرایان، قمارخانه‌های فراوان، ساحل‌ها و هتل‌های مخصوص همجنس‌گرایان است.[۹۷]

در ایران

گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو

به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری در ایران کمتر از دیگر کشورها است.[۹۸] در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.[۹۹] بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش نشان از کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.[۱۰۰] بازار روسپی‌گری مانند فروش موادمخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.[۱۰۱]

در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن، ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شده‌اند. در ایام تابستان به‌دلیل افزایش امکان تردد و عبورومرور آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ می‌روند.[۱۰۲]

پیامدها و آسیب‌های روسپی‌گری

روسپی‌گری پیامدهای گسترده و زیان‌باری برای افراد درگیر، خانواده‌های آنان و جامعه به همراه دارد.[۱۰۳] این پیامدها در حوزه‌های جسمانی، روانی، اجتماعی و خانوادگی قابل دسته‌بندی است:

  1. پیامدهای جسمانی: روسپی‌گری با افزایش چشمگیر خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی خطرناک [۱۰۴] مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس،[۱۰۵] زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.[۱۰۶] علاوه‌بر بیماری‌های مقاربتی، روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده، آنان را تهدید کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.[۱۰۷]
  2. پیامدهای روانی: روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،[۱۰۸] فقدان کرامت انسانی و شرایط کاری نامساعد، در معرض انواع اختلالات روانی مانند اعتیاد،[۱۰۹] افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،[۱۱۰] افسردگی، اختلال شخصیت و استرس مزمن هستند که موجب انزوای اجتماعی و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.[۱۱۱]
  3. پیامدهای اجتماعی: روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد که مهم‌ترین آنها عبارتند از؛ خشونت فیزیکی علیه زنان،[۱۱۲] شیءانگاری و ابزاری دیدن زنان، آزار زبانی و جنسی،[۱۱۳] خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،[۱۱۴][۱۱۵] دزدی و قتل و گسترش کارتن‌خوابی زنان.[۱۱۶]
  4. پیامدهای خانوادگی: روسپی‌گری حیثیت و آبروی افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ قتل‌های ناموسی می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه حدود پنج‌هزار زن در سراسر جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی اسلامی، خودکشی به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو تاحدی با عرف جامعه سازگار تلقی می‌شود.[۱۱۷] کاهش سن ازدواج، افزایش سقط جنین و رونق یافتن صنعت سکس،[۱۱۸][۱۱۹][۱۲۰] گسترش طلاق[۱۲۱] و افزایش خشونت خانگی از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.[۱۲۲] تولد کودکان خیابانی نیز از پیامدهای تجارت روسپی‌گری به‌شمار می‌آید.[۱۲۳]

کنترل و مدیریت روسپی‌گری

روسپی‌گری به‌عنوان پدیده‌ای آسیب‌زا، سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد گوناگون تهدید می‌کند و نیازمند تدابیر پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری است.[۱۲۴] راهکارهای پیشگیرانه شامل آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان، و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها است.[۱۲۵] همچنین توانمندسازی اقتصادی از طریق آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت، و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب از دیگر اقدامات مؤثر است.[۱۲۶]

در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی، ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از زنان سرپرست خانواده توصیه شده است.[۱۲۷] بااین‌حال، عواملی نظیر فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق مصرف‌گرایی و مشکلات اقتصادی، از موانع اصلی خروج زنان از این پدیده محسوب می‌شوند.[۱۲۸] در زمینهٔ اقدامات قانونی و اجتماعی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی زنان آسیب‌پذیر در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی،[۱۲۹] و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، ازجمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.[۱۳۰]

از منظر دینی، اسلام با تأکید بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای فرهنگ عفاف و حجاب،[۱۳۱] تقویت فرهنگ دینی را به‌عنوان مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه مطرح می‌کند[۱۳۲] و ترویج و فرهنگ‌سازی ازدواج آسان و ساده را از عوامل مؤثر در پیشگیری می‌داند.[۱۳۳] در حوزهٔ بازپروری، شناسایی زودهنگام دختران فراری و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،[۱۳۴] درمان اعتیاد به موادمخدر یا الکل،[۱۳۵] شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،[۱۳۶] مراقبت و پیگیری پس‌از خروج از مراکز بازپروری[۱۳۷] و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.[۱۳۸]

پانویس

  1. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  2. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.
  3. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.
  4. ↑ «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  5. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  6. ↑ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.
  7. ↑ مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.
  8. ↑ سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.
  9. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.
  10. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  11. ↑ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.
  12. ↑ «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  13. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.
  14. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  15. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
  16. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
  17. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  18. ↑ مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  19. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  20. ↑ مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.
  21. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  22. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
  23. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  24. ↑ زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.
  25. ↑ «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.
  26. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.
  27. ↑ بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.
  28. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.
  29. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.
  30. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.
  31. ↑ «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.
  32. ↑ حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.
  33. ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
  34. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.
  35. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.
  36. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.
  37. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.
  38. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.
  39. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.
  40. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.
  41. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.
  42. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.
  43. ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
  44. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.
  45. ↑ ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.
  46. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.
  47. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.
  48. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.
  49. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.
  50. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.
  51. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.
  52. ↑ مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.
  53. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  54. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.
  55. ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.
  56. ↑ ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.
  57. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
  58. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص50-49.
  59. ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
  60. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
  61. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.
  62. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.
  63. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.
  64. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.
  65. ↑ عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.
  66. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.
  67. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  68. ↑ «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.
  69. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.
  70. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  71. ↑ «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  72. ↑ «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.
  73. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  74. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  75. ↑ دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.
  76. ↑ حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.
  77. ↑ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.
  78. ↑ سورۀ نحل، آیۀ 90.
  79. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.
  80. ↑ نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.
  81. ↑ جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.
  82. ↑ مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.
  83. ↑ سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.
  84. ↑ دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.
  85. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  86. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.
  87. ↑ «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  88. ↑ مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
  89. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.
  90. ↑ «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  91. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  92. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
  93. ↑ مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.
  94. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
  95. ↑ «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.
  96. ↑ «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  97. ↑ «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.
  98. ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.
  99. ↑ وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.
  100. ↑ بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.
  101. ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.
  102. ↑ «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  103. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  104. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.
  105. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
  106. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.
  107. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.
  108. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  109. ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
  110. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.
  111. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.
  112. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.
  113. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.
  114. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
  115. ↑ موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.
  116. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.
  117. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  118. ↑ قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.
  119. ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
  120. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.
  121. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.
  122. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.
  123. ↑ «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.
  124. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.
  125. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.
  126. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
  127. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
  128. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.
  129. ↑ درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.
  130. ↑ عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.
  131. ↑ غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.
  132. ↑ حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.
  133. ↑ عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.
  134. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
  135. ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
  136. ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.
  137. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
  138. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.

منابع

  • قرآن کریم.
  • باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
  • بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
  • بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
  • «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
  • حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۹ق.
  • حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
  • دانشمندی، رضا، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
  • درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌ اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش.
  • دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
  • «راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 15 بهمن 1403ش.
  • ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
  • «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
  • «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
  • «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
  • «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
  • «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
  • زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۱ش.
  • زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
  • سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.
  • عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
  • علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
  • غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۴۰۲ش.
  • «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
  • «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
  • فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۲، ۱۳۸۲ش.
  • فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
  • قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش.
  • لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
  • محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می‌رود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
  • مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
  • مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
  • مدنی‌ قهفرخی، سعید و روشن‌فکر، پیام، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
  • «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
  • مظاهری، حسین، حریم‌های اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
  • مکنون، ثریا و عطایی‌ آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
  • ملیسا فارلی و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)»، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
  • موحد مجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
  • موزرم‌پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
  • موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدهٔ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ 12، پاییز ۱۴۰۱ش.
  • میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ 1، ۱۳۹۸ش.
  • نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
  • وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
  • وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
  • هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
  • هاشمی‌فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=روسپی‌گری&oldid=67081»