بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
== مفهومشناسی == | == مفهومشناسی == | ||
واژهٔ [[زبان عربی|عربی]] نظام به [[نظم]]، [[آراستگی]]، سامان و استواری اشاره دارد؛<ref>[https://abadis.ir/fatofa/نظام/ دهخدا، فرهنگ فارسی دهخدا، ذیل واژۀ نظام، وبسایت آبادیس.]</ref> اما در [[علوم سیاسی]] به مجموعه دستگاهها و نهادهایی گفته میشود که درون [[حکومت]] با یکدیگر روابط متقابل دارند<ref>[https://www.eghtesadnews.com/بخش-اخبار-سیاسی-57/587797-نظام-چیست حجاریان، «نظام چیست؟»، وبسایت اقتصاد نیوز.]</ref> و کارکردهایی چون انطباق، دستیابی به هدف، یکپارچگی و حفظ الگوهای نهفته را دنبال میکنند.<ref>[https://en.civilica.com/note/7988/ کهنسال، «نظریه آجیل پارسونز»، وبسایت سیلویکا.]</ref> [[جمهوری]] از مادهٔ جمهور بهمعنای تودهٔ مردم<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، ۱۳۸۲ش، ج3، ص۲۱۸۷؛ قاضی شریعت پناهی، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، 1368ش، ص557.</ref> و اصطلاحی است برای نظام سیاسی که در رأس قوه | واژهٔ [[زبان عربی|عربی]] نظام به [[نظم]]، [[آراستگی]]، سامان و استواری اشاره دارد؛<ref>[https://abadis.ir/fatofa/نظام/ دهخدا، فرهنگ فارسی دهخدا، ذیل واژۀ نظام، وبسایت آبادیس.]</ref> اما در [[علوم سیاسی]] به مجموعه دستگاهها و نهادهایی گفته میشود که درون [[حکومت]] با یکدیگر روابط متقابل دارند<ref>[https://www.eghtesadnews.com/بخش-اخبار-سیاسی-57/587797-نظام-چیست حجاریان، «نظام چیست؟»، وبسایت اقتصاد نیوز.]</ref> و کارکردهایی چون انطباق، دستیابی به هدف، یکپارچگی و حفظ الگوهای نهفته را دنبال میکنند.<ref>[https://en.civilica.com/note/7988/ کهنسال، «نظریه آجیل پارسونز»، وبسایت سیلویکا.]</ref> [[جمهوری]] از مادهٔ جمهور بهمعنای تودهٔ مردم<ref>انوری، فرهنگ بزرگ سخن، ۱۳۸۲ش، ج3، ص۲۱۸۷؛ قاضی شریعت پناهی، حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، 1368ش، ص557.</ref> و اصطلاحی است برای نظام سیاسی که در رأس قوه مجریۀ آن، فرد یا افرادی انتخابی و بهصورت موقت قرار دارند<ref>جعفری لنگرودی، ترمینولوژی حقوق، 1367ش، ص199؛ آشوری، دانشنامه سیاسی، 1370ش، ص111.</ref> و ارکان آن عبارت است از انتخابیبودن رئیس حکومت، محدود و موقتبودن مدت زمامداری، غیرموروثیبودن و پاسخگوبودن رئیس حکومت.<ref>ارسطا، نگاهی به مبانی تحلیل نظام جمهوری اسلامی ایران، 1389ش، ص481</ref> نظام جمهوری اسلامی ایران، مجموعهای منسجم و درهمتنیده از نهادها و ساختارهای حکومتی است که ادارۀ امور در آن بر پایۀ اراده و انتخاب تودۀ مردم با زمامداری غیرموروثی و مدتدار استوار است و در عین حال [[مشروعیت]]، قوانین و جهتگیریهای کلان خود را از مبانی، احکام و ارزشهای دین [[اسلام]] میگیرد.<ref>فاضلینیا، ژئوپلیتیک شیعه و نگران غرب از انقلاب اسلامی، 1386ش، ص122.</ref> [[قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران|قانون اساسی]] این نظام را حکومتی معرفی میکند که ملت ایران بر اساس اعتقاد دیرینه به حکومت حق و عدل قرآن، در پی انقلاب اسلامی به رهبری [[سید روحالله خمینی]]، به آن رأی مثبت دادهاند.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/content/iran_constitution «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> | ||
== تاریخچه == | == تاریخچه == | ||
| خط ۴۰: | خط ۴۰: | ||
اندیشهٔ [[حکومت اسلامی]] ریشه در تفکر سیاسی سدههای نخستین اسلام دارد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج4، ص455.</ref> [[قرآن]]، حکومت را از آن [[خداوند]] میداند و این حق را به [[پیامبر|پیامبران]] واگذار کرده است.<ref>سورهٔ انعام، آیهٔ ۵۷؛ سورهٔ یوسف، آیهٔ ۴۰ و ۶۷.</ref> بهگواهی تاریخ [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] پس از [[هجرت]] به [[مدینه]]، نخستین حکومت اسلامی را با تدوین پیماننامه تشکیل داد که در آن، [[همزیستی مسالمتآمیز]] گروههای قومی، مذهبی و نژادی با برابری در حقوق و تکالیف، بهجای برتریهای قبیلهای جاهلی، مبنا قرار گرفت.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/109858/پیامبر-%22ص%22،-ارتباطات-در-مدینه-النبی-و-آموزه-های-نخستین-حاکمیت-اسلامی «پیامبر (ص)، ارتباطات در مدینه النبی و آموزههای نخستین حاکمیت اسلامی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> سید روحالله خمینی بر این باور بود که حکومت اسلامی اندیشهٔ تازهای نیست، اما غفلت [[مسلمان|مسلمانان]] و دستهای [[استعمار]] در سدههای اخیر مانع تحقق آن شد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج4، ص455.</ref> | اندیشهٔ [[حکومت اسلامی]] ریشه در تفکر سیاسی سدههای نخستین اسلام دارد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج4، ص455.</ref> [[قرآن]]، حکومت را از آن [[خداوند]] میداند و این حق را به [[پیامبر|پیامبران]] واگذار کرده است.<ref>سورهٔ انعام، آیهٔ ۵۷؛ سورهٔ یوسف، آیهٔ ۴۰ و ۶۷.</ref> بهگواهی تاریخ [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] پس از [[هجرت]] به [[مدینه]]، نخستین حکومت اسلامی را با تدوین پیماننامه تشکیل داد که در آن، [[همزیستی مسالمتآمیز]] گروههای قومی، مذهبی و نژادی با برابری در حقوق و تکالیف، بهجای برتریهای قبیلهای جاهلی، مبنا قرار گرفت.<ref>[https://hawzah.net/fa/Article/View/109858/پیامبر-%22ص%22،-ارتباطات-در-مدینه-النبی-و-آموزه-های-نخستین-حاکمیت-اسلامی «پیامبر (ص)، ارتباطات در مدینه النبی و آموزههای نخستین حاکمیت اسلامی»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> سید روحالله خمینی بر این باور بود که حکومت اسلامی اندیشهٔ تازهای نیست، اما غفلت [[مسلمان|مسلمانان]] و دستهای [[استعمار]] در سدههای اخیر مانع تحقق آن شد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج4، ص455.</ref> | ||
پیشینهٔ طرح نظام [[جمهوری]] در ایران به دورهٔ پهلوی اول<ref>سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، بیتا، ص۲۱.</ref> و تحولات پیش از کودتای ۱۳۳۲ش بازمیگردد، اما آن طرحها بهدلیل فقدان پایگاه اجتماعی و ناسازگاری با بستر مذهبی جامعه ناکام ماندند.<ref>ملکافضلی اردکانی، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، ۱۳۹۱ش، ص۳۱.</ref> ایده جمهوری اسلامی نخستینبار در [[مهر (ماه)|مهر]] ۱۳۵۷ش توسط [[سید روحالله خمینی]]<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج3، ص514-515.</ref> با تأکید بر دو رکن محوریت اسلام و [[رأیگیری|رأی]] مردم مطرح شد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج6، ص358، 388، 428 و 433.</ref> در برابر پیشنهاد عناوینی چون جمهوری دموکراتیک یا جمهوری خلق از سوی گروههای چپ و لیبرال، وی الگوهای غربی را رد کرد و خواستار استقرار نظام جمهوری اسلامی «بدون یک کلمه کم یا زیاد» شد.<ref>خامنهای، گفتاری دربارهٔ حکومت علوی، 1360ش، ص۶۷–۶۸؛ [https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_171615_b28115e086b14d8b635094e48433afbd.pdf فوزی، «الگوی تأسیسی تلفیقی جمهوری اسلامی و چالشهای نظری»، 1378ش، ص285-293.]</ref> در نهایت، نظام جمهوری اسلامی در [[همهپرسی نظام جمهوری اسلامی ایران|همهپرسی ۱۰ و ۱۱ فروردین]] ۱۳۵۸ش با مشارکت ۹۸/ | پیشینهٔ طرح نظام [[جمهوری]] در ایران به دورهٔ پهلوی اول<ref>سلسله پهلوی و نیروهای مذهبی به روایت تاریخ کمبریج، بیتا، ص۲۱.</ref> و تحولات پیش از کودتای ۱۳۳۲ش بازمیگردد، اما آن طرحها بهدلیل فقدان پایگاه اجتماعی و ناسازگاری با بستر مذهبی جامعه ناکام ماندند.<ref>ملکافضلی اردکانی، مختصر حقوق اساسی و آشنایی با قانون اساسی، ۱۳۹۱ش، ص۳۱.</ref> ایده جمهوری اسلامی نخستینبار در [[مهر (ماه)|مهر]] ۱۳۵۷ش توسط [[سید روحالله خمینی]]<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج3، ص514-515.</ref> با تأکید بر دو رکن محوریت اسلام و [[رأیگیری|رأی]] مردم مطرح شد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، 1389ش، ج6، ص358، 388، 428 و 433.</ref> در برابر پیشنهاد عناوینی چون جمهوری دموکراتیک یا جمهوری خلق از سوی گروههای چپ و لیبرال، وی الگوهای غربی را رد کرد و خواستار استقرار نظام جمهوری اسلامی «بدون یک کلمه کم یا زیاد» شد.<ref>خامنهای، گفتاری دربارهٔ حکومت علوی، 1360ش، ص۶۷–۶۸؛ [https://matin.ri-khomeini.ac.ir/article_171615_b28115e086b14d8b635094e48433afbd.pdf فوزی، «الگوی تأسیسی تلفیقی جمهوری اسلامی و چالشهای نظری»، 1378ش، ص285-293.]</ref> در نهایت، نظام جمهوری اسلامی در [[همهپرسی نظام جمهوری اسلامی ایران|همهپرسی ۱۰ و ۱۱ فروردین]] ۱۳۵۸ش با مشارکت ۹۸/۲درصدی و رأی موافق بیش از ۹۷درصد واجدان شرایط به تصویب رسید و در [[۱۲ فروردین]] رسماً اعلام موجودیت کرد.<ref>روزها و رویدادها، ۱۳۷۸ش، ج۱، ص۸۱.</ref> افزون بر ایران، [[پاکستان]] (۱۹۵۶م) و [[موریتانی]] (۱۹۵۹م) از نخستین کشورهایی هستند که عنوان جمهوری اسلامی را در قانون اساسی خود تثبیت کردند؛ این عنوان در [[افغانستان]] نیز از سال ۲۰۰۴م تا زمان تسلط طالبان در سال ۲۰۲۱م رسمیت داشت.<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/1308116/چند-جمهوری-اسلامی-در-دنیا-داریم «چند جمهوری اسلامی در دنیا داریم؟»، وبسایت تابناک؛]</ref> | ||
== زمینههای شکلگیری نظام جمهوری اسلامی == | == زمینههای شکلگیری نظام جمهوری اسلامی == | ||
