پرش به محتوا

امارات متحده عربی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
(۷۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''<big>امارات متحده عربی؛</big>''' کشوری فدرال در خاورمیانه در شرق شبه جزیره عربستان و کرانۀ جنوبی خلیج فارس.
'''{{درشت|امارات متحده عربی؛}}''' کشوری فدرال در خاورمیانه در شرق شبه جزیره عربستان و کرانهٔ جنوبی خلیج فارس.


کشور امارات متحده عربی، یک کشور متکی بر سرمایه عظیم حاصله و ذخایر عظیم نفتی، بافت ضعیف اجتماعی و سیستم حکومت مطلقه سیاسی است.  
امارات متحده عربی کشوری در [[خاورمیانه]] است که در کرانه جنوبی [[خلیج فارس]] و [[دریای عمان]] قرار دارد. این کشور در ۱۹۷۱م از اتحاد هفت شیخ‌نشین ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین، رأس‌الخیمه و فجیره تشکیل شد و پایتخت آن ابوظبی است. امارات با جمعیتی حدود ۱۱٫۶ میلیون نفر در ۲۰۲۵م، که بخش عمده آن را مهاجران تشکیل می‌دهند، دارای ساختار سیاسی فدرال و حکومت متمرکز مبتنی بر مناسبات قبیله‌ای است. [[اقتصاد]] آن بر استخراج و صادرات [[نفت خام|نفت]] و [[گاز طبیعی|گاز]] استوار بوده، اما با گسترش بخش‌های [[تجارت]]، خدمات و [[گردشگری]] به یکی از مراکز اقتصادی منطقه تبدیل شده است. در سیاست خارجی، این کشور با دولت‌های غربی، به‌ویژه [[ایالات متحده]]، هم‌سویی دارد و پس از پیوستن به [[پیمان ابراهیم]] در ۲۰۲۰م، روابط خود با [[اسرائیل]] را نیز گسترش داده است. با وجود توسعه در آموزش، زیرساخت و برخی شاخص‌های اجتماعی، محدودیت در [[مشارکت سیاسی]]، نبود نظام حزبی و نقش محدود برخی اقلیت‌ها در ساختار قدرت از ویژگی‌های نظام اجتماعی ـ سیاسی در اماارت متحده عربی به‌شمار می‌رود.


== '''نامگذاری''' ==
== جغرافیا ==
واژه اِماره در لغت به معنی نشان، نشانه و عمارت است و جمع آن اِمارات است.<ref>{{پک|دهخدا|۱۳۷۲|ک=لغت‌نامه دهخدا|ص=۲۶-۲۸|ج=۲}}</ref> نام امارات متحده عربی به معنای امیرنشین‌ها یا شیخنشین‌های متحد عربی است. علت نامگذاری این کشور به امارات این است که پس از تشکیل اتحادیه، هفت امارت یا سرزمین تحت حاکمیت یک امیر یا شیخ، شامل ابوظبی، دبی، شارجه، عَجْمان، اُمُّ‌القُوَین، رأس‌الخیمه و فُجَیرَه، این کشور را پایه‌گذاری کردند.<ref>{{پک/بن|امارات۱|ک=مجمع جهانی شیعه‌شناسی|ف=آشنایی با کشور امارات متحده عربی}}</ref>
امارات متحده عربی کشوری با مساحت ۸۳/۶۰۰ کیلومتر مربع است که در نیمکره شمالی و شرقی، در جنوب غربی قاره [[آسیا]] در خاورمیانه واقع شده است. این کشور از نظر وسعت رتبه ۱۱۵ در دنیا را دارد و ابوظبی پایتخت آن است.<ref>{{پک/بن|امارات۳|ک=وب‌سایت گوتوتی آر|ف=خلاصه‌ای از مهم‌ترین تحولات در کشور امارات}}</ref> از شمال و شمال غربی با [[خلیج فارس|خلیج‌فارس]] و کشور ایران، از سمت شرق با [[دریای عمان]] و [[عمان]]، از سمت غرب با [[قطر]] و [[عربستان سعودی]] و از جنوب و جنوب غربی با عمان و عربستان سعودی مرز مشترک دارد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۰}}</ref> شمالی‌ترین نقطه آن از جنوبی‌ترین بخش سرزمین ایران در [[تنگه هرمز]] یعنی [[جزیره لارک]] ۳۹ کیلومتر فاصله دارد.<ref>{{پک|آقاملایی|۱۳۹۰|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی|ف=بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس|ص=۹۱}}</ref>


== '''شکل‌گیری و تأسیس''' ==
== نام‌گذاری ==
قبل از تأسیس امارات متحده عربی، این منطقه امارات متصالحه نام داشته ‌است، همچنین امارات ساحل عمان نیز نامیده شده ‌است.<ref>{{پک/بن|امارات۱|ک=مجمع جهانی شیعه‌شناسی|ف=آشنایی با کشور امارات متحده عربی}}</ref> پس از اخراج پرتغالی‌ها از خلیج فارس، نیروهای بریتانیایی، هلندی، اسپانیایی و فرانسوی جای آنان را گرفتند و به دلیل موقعیت راهبردی منطقه، به اشغال نواحی اطراف خلیج فارس پرداختند. حضور بریتانیا در این منطقه تا سال ۱۹۶۷م ادامه داشت تا اینکه دولت انگلستان اعلام کرد نیروهای خود را تا اواخر سال ۱۹۷۱م از شرق سوئز خارج خواهد کرد. پس از خروج نیرو‌های بریتانیا، شیوخ هفت‌گانه برای تشکیل فدراسیونی از امارات تلاش کردند و در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۸م کنفرانسی در دبی برگزار شد که در آن طرح تشکیل فدراسیون امارات عربی متحده به رهبری شیخ زاید بن سلطان و همراهی شیخ راشد بن سعید آل مکتوم، به تصویب رسید. در ۲ دسامبر ۱۹۷۱م، شش امارت ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین و الفجیره رسماْ تاسیس یک کشور مستقل دارای حاکمیت را اعلام نمودند و قانون اساسی موقت آن را تصویب کردند. حدود یک ماه بعد، امارت رأس‌الخیمه نیز به این اتحادیه پیوست و همه هفت امارتامارات متحده عربی را شکل دادند.<ref>{{پک|آقاملایی|۱۳۹۰|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی|ف=بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس|ص=۹۳-۹۴}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۲|ک=فرارو|ف=امارات متحده عربی چگونه تاسیس شد؟}}</ref>
واژهٔ امارات در نام کشور امارات متحده عربی، صورت جمع واژهٔ عربی اِمارَة است که در لغت به معنای امیرنشین، حکومت امیر و قلمرو تحت فرمان یک امیر می‌باشد. این واژه از ریشهٔ اَمَرَ به معنای فرمان‌دادن مشتق شده است و با واژهٔ اَمارَة که به معنای نشانه و علامت است، تفاوت دارد.<ref>{{پک|دهخدا|۱۳۷۲|ک=لغت‌نامه دهخدا|ص=۲۶–۲۸|ج=۲}}</ref> قبل از تأسیس امارات متحده عربی، این منطقه امارات متصالحه نام داشته است، همچنین امارات ساحل عمان نیز نامیده شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۱|ک=وب‌سایت مجمع جهانی شیعه‌شناسی|ف=آشنایی با کشور امارات متحده عربی}}</ref> نام این کشور، به معنای امیرنشین‌ها یا شیخ‌نشین‌های متحد عربی است. علت نامگذاری این کشور به امارات این است که پس از تشکیل اتحادیه، هفت امارت شامل ابوظبی، دبی، شارجه، عَجْمان، اُمُّ‌القُوَین، رأس‌الخیمه و فُجَیرَه، این کشور را پایه‌گذاری کردند.<ref>{{پک/بن|امارات۱|ک=وب‌سایت مجمع جهانی شیعه‌شناسی|ف=آشنایی با کشور امارات متحده عربی}}</ref>


== '''جغرافیا''' ==
== تاریخ ==
امارات متحده عربی کشوری با مساحت ۸۳/۶۰۰ كيلومتر مربع است که در نیمکره شمالی و شرقی، در جنوب غربی قاره آسیا در خاورمیانه واقع شده است. از نظر وسعت رتبه ۱۱۵ در دنیا را دارد و ابوظبی پایتخت آن است.<ref>{{پک/بن|امارات۳|ک=گوتوتی آر|ف=خلاصه‌ای از مهم‌ترین تحولات در کشور امارات}}</ref> از شمال و شمال غربی با خلیج‌فارس و کشور ایران، از سمت شرق با دریای عمان و عمان، از سمت غرب با قطر و عربستان سعودی و از جنوب و جنوب غربی با عمان و عربستان سعودی مرز مشترک دارد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۰}}</ref> شمالی‌ترین نقطه آن از جنوبی‌ترین بخش سرزمین ایران در تنگه هرمز یعنی جزیره لارک تنها ۳۹ کیلومتر فاصله دارد.<ref>{{پک|آقاملایی|۱۳۹۰|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی|ف=بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس|ص=۹۱}}</ref> عمدتاً داراي آب و هواي بياباني و گرم و خشک است.<ref>{{پک|حنفی|۱۴۰۴|ک=پژوهشنامه علوم دفاعی|ف=تحلیل زمانی- مکانی اقلیم نظامی کشور امارات متحده عربی|ص=۹۰}}</ref>
شواهد باستان‌شناسی در امارات متحدهٔ عربی، از جمله کهن‌ترین گورستان‌های داخلی در جبل بوهایس، حاکی از سکونت انسان از حدود ۱۲۵٬۰۰۰ سال پیش همزمان با مهاجرت از [[آفریقا]] و تداوم آن تا دوره‌های نوسنگی و عصر برنز است.<ref>{{پک|Bretzke and et.al|2026|ک=Nature Communications|ف=Evidence from Buhais Rockshelter for human settlement in Arabia between 60,000 and 16,000 years ago|کد=en|ص=1}}</ref> این سرزمین که در منابع میان‌رودانی یا سومر و اکد با نام مَگان یا ماکان شناخته می‌شد، در عصر ام‌النار حدود ۲۶۰۰–۲۰۰۰پ. م. کانون مبادلات تجاری میان تمدن‌های دره سند، دیلمون، بین‌النهرین، ایران و شام بود.<ref>{{پک|Abed|Hellyer|2001|ک=United Arab Emirates: A New Perspective|زبان=en|ج=|ص=40-43}}</ref> پس از آن، در دوره‌های وادی سوق و عصر آهن، نظام‌های آبیاری و کوچ‌نشینی توسعه یافت. در شبه‌جزیرهٔ عربستان شرقی، منطقهٔ امارات امروزی، چند دورهٔ متمایز سکونت انسانی در دوران پیش از اسلام شناسایی شده است: دورهٔ حَفیت (۳۲۰۰–۲۶۰۰پ. م)، فرهنگ ام‌النار (۲۶۰۰–۲۰۰۰پ. م) و تمدن وادی‌سوق (۲۰۰۰–۱۳۰۰پ. م).<ref>{{پک|ابن‌اثیر|۱۳۶۷|ک=الکامل فی التاریخ|ص=۳۷۳|ج=۲}}</ref>


ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال‌های ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانه ایران تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی در خلیج‌فارس نشان می‌دهد موضع رسمي ايران در مقابل ادعاي امارات متحده عربي ارائة مستندات تاريخي است که اين جزاير همواره به ايران تعلق داشته‌اند و کشورهای فرانسه، آلمان و بريتانيا نيز در قرن‌هاي هفدهم و هجدهم میلادی این مسئله را پذیرفتند. بريتانيا در آستانة سدة بيستم میلادی جزاير را به امارات متحده عربی واگذار کرد و در سال ۱۹۷۰م بازگشت آنها را به ايران تأیید کرد.<ref>{{پک|جالینوسی و رستمی|۱۳۹۵|ک=مطالعات خلیج‌فارس|ف=بررسی دلایل سیاسی و تاریخی ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی|ص=۷۶ و ۸۹}}</ref>
در دوران پیش از اسلام، این منطقه ابتدا زیر نظر [[هخامنشیان]] با نام ساتراپ مَکا یا گدروزیا در منابع یونانی و سپس زیر نظر [[ساسانیان]] با عنوان استان مازون قرار داشت. در دوره‌های پس از اسلام تا پیش از استعمار، نیز جزئی از قلمرو ایران به‌شمار می‌آمد<ref>{{پک|ابن‌اثیر|۱۳۶۷|ک=الکامل فی التاریخ|ص=۳۷۳|ج=۲}}</ref> و پیوندهای تاریخی آن با ایران و بلوچستان یا مکران ادامه یافت.<ref>{{پک|ابن‌صرای|۱۹۹۹|ک=مؤتة للدراسات الإنسانیة والاجتماعیة|ف=مسمیات قدیمة لعمان|کد=لعمان1|ص=۴۳–۵۶}}</ref> در سدهٔ شانزدهم میلادی و در دورهٔ [[صفویه|صفویان]]، با گسترش حضور پرتغالی‌ها در [[خلیج فارس]]، بنادر و سواحل جنوبی این آبراه، از جمله جلفار (رأس‌الخیمهٔ کنونی)، در معرض نفوذ و منازعات اروپایی قرار گرفتند.<ref name=":1">{{پک|Carter|Zhao|Lane and Velde|2020|ک=Arabian Archaeology and Epigraphy|ف=The rise and ruin of a medieval port town: A reconsideration of the development of Julfar|کد=en|ص=501-502}}</ref> سپس در سدهٔ نوزدهم میلادی و در دورهٔ [[قاجاریه|قاجار]]، بریتانیا با انعقاد معاهدات ۱۸۲۰، ۱۸۵۳ و ۱۸۹۲م نفوذ خود را بر شیخ‌نشین‌های ساحل جنوبی خلیج فارس تثبیت کرد.<ref>{{پک/بن|em1|ک=website Department of Antiquities and Museums|ف=European Interest in Ras Al Khaimah|زبان=en}}</ref>


== '''جمعیت''' ==
پس از اعلام خروج نیروهای بریتانیا از شرق سوئز در اواخر سال ۱۹۷۱م، شیوخ هفت‌گانه برای تشکیل اتحادیه‌ای سیاسی اقدام کردند. در [[۲۵ ژانویه]] ۱۹۶۸م کنفرانسی در دبی برگزار شد که در آن طرح تشکیل فدراسیون امارات عربی متحده به رهبری شیخ زاید بن سلطان و همراهی شیخ راشد بن سعید آل‌مکتوم، به تصویب رسید. در [[۲ دسامبر]] ۱۹۷۱م، شش امارت ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین و الفجیره رسماً تأسیس یک کشور مستقل دارای حاکمیت را اعلام و قانون اساسی موقت آن را تصویب کردند. حدود یک ماه بعد، امارت هفتم با نام رأس‌الخیمه نیز به این اتحادیه پیوست و در [[۱۰ فوریه]] ۱۹۷۲م فدراسیون امارات متحدهٔ عربی را شکل دادند.<ref>{{پک|آقاملایی|۱۳۹۰|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی|ف=بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس|ص=۹۳–۹۴}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۲|ک=پایگاه خبری تحلیلی فرارو|ف=امارات متحده عربی چگونه تأسیس شد؟}}</ref>
جمعیت کشور امارات متحده عربی در ابتدای سال ۲۰۲۳م به ۱۰/۱۷ میلیون نفر رسیده است.<ref>{{پک/بن|امارات۴|ک=وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران|ف=ترکیب جمعیت امارات درابتدای سال ۲۰۲۳}}</ref> جمعیت امارات در سال ۲۰۲۴ به ۱۲/۵ میلیون نفر رسیده است که نسبت به اوایل سال افزایش چشمگیری داشته و این رشد عمدتاً به افزایش جمعیت ابوظبی مربوط می‌شود.<ref>{{پک/بن|امارات۶|ک=سفارت جمهوری اسلامی ایران ابوظبی|ف=سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی در باره امارات}}</ref> اتباع اماراتی نسبت به سایر ملیت‌ها ۱۱/۴۸٪ معادل ۱/۱۷ میلیون نفر است و ۸۸/۵۲٪ حدود ۹ میلیون نفر را مهاجرین تشکیل می‌دهند. ترکیب جنسیتی جمعیت شامل ۶۸٫۵۸ درصد مرد و ۳۱٫۴۲ درصد زن می‌باشد. گروه سنی ۲۵ تا ۵۴ سال ۶۴/۱۵٪ برابر با ۶/۵۲ میلیون نفر رقم قابل توجهی از جمعیت امارات اعم از بومی و غیربومی است که نشان‌دهندهٔ نیروی کار غالب جوان در حوزه‌های مختلف در این کشور است و عمدتاً از اتباع هند و پاکستان هستند که به دلیل ارزان‌ بودن دستمزد، تقاضای بیشتری برای به‌کارگیری آن‌ها وجود دارد. ایرانیان نیز با ۴۸۰هزار نفر در رتبه پنجم قرار گرفته‌اند و ۴/۷۶ درصد کل جمعیت ساکن امارات را تشکیل می‌دهند. ایرانیان مقیم امارات بر خلاف سایر ملیت‌ها اکثراً به‌صورت غیرگروهی به این کشور مهاجرت کرده‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۴|ک=وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران|ف=ترکیب جمعیت امارات درابتدای سال ۲۰۲۳}}</ref>


== '''امارت‌ها''' ==
== طبیعت و اقلیم ==
این کشور با قرار گرفتن در کنار [[خلیج‌فارس]] و [[دریای عمان]]، از موقعیتی راهبردی در نزدیکی [[تنگه هرمز]] برخوردار است و از هفت امارت تشکیل شده که بزرگ‌ترین آنها ابوظبی و کوچک‌ترین آنها عجمان است. سرزمین امارات عمدتاً بیابانی و شامل تپه‌های ماسه‌ای و واحه‌هایی با منابع [[آب]] زیرزمینی است. بلندترین نقطهٔ آن جبل‌جایس در رأس‌الخیمه و مهم‌ترین واحه‌های آن لیوا و بریمی هستند. آب‌وهوای این کشور گرم و خشک و بیابانی است و بارندگی کمی دارد. امارات همچنین دارای جنگل‌های کوهستانی الحجر و نواحی بیابانی ساحلی است. در واحه‌ها درختان [[نخل]]، آکاسیا و اکالیپتوس می‌رویند و حیات وحش آن شامل تیزشاخ عربی، [[شتر]] و [[پلنگ]] است که برنامه‌های حفاظتی در جزیرهٔ صیر بنی‌یاس برای بقای آنها اجرا شده است. پهنه‌های آبی خلیج‌فارس و دریای عمان نیز زیستگاه ماهیانی همچون تُن، سوف و کوسه‌ها است.<ref>{{پک/بن|em5|ک=website Encyclopedia Britannica|ف=United Arab Emirates|زبان=en}}</ref><ref>{{پک|حنفی|۱۴۰۴|ک=پژوهشنامه علوم دفاعی|ف=تحلیل زمانی- مکانی اقلیم نظامی کشور امارات متحده عربی|ص=۹۰}}</ref>


# '''ابوظبی:''' پایتخت امارات متحده عربی و حاکم آن شیخ محمد بن زاید آل نهیان است. حکومت این امارت دارای ساختاری مستقل با وزارتخانه‌ها و شورای اجرایی است. ابوظبی به طور مداوم در حال توسعه و پیشرفت در زمینه‌های مختلف برای گردشگران و مهاجران است. وضعیت اقتصادی این کشور، شامل صادرات مروارید، تولید و فروش نفت و گاز طبیعی و تولید انرژی خورشیدی است.
== جمعیت ==
جمعیت کشور امارات متحده عربی در ابتدای سال ۲۰۲۳م به ۱۰/۱۷ میلیون نفر<ref>{{پک/بن|امارات۴|ک=وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران|ف=ترکیب جمعیت امارات در ابتدای سال ۲۰۲۳}}</ref> و در سال ۲۰۲۶م بالغ بر ۱۱٬۶۶۷٬۵۱۹ نفر گزارش شده است. جمعیت این کشور در این سال، معادل ۰/۱۴ درصد از کل جمعیت جهان است. امارات از نظر جمعیت، رتبهٔ ۸۶ را در میان کشورها دارد.<ref>{{پک/بن|سکان|ک=website Worldometer|ف=سکان الإمارات العربیة المتحدة (مباشر)|زبان=ar}}</ref>
 
بر اساس آمار سال ۲۰۲۳م اتباع اماراتی نسبت به سایر ملیت‌ها ۱۱/۴۸٪ معادل ۱/۱۷ میلیون نفر و ۸۸/۵۲٪ حدود ۹ میلیون نفر را مهاجرین تشکیل می‌دهند. ترکیب جنسیتی جمعیت شامل ۶۸٫۵۸ درصد [[مرد]] و ۳۱٫۴۲ درصد [[زن]] می‌باشد. گروه سنی ۲۵ تا ۵۴ سال ۶۴/۱۵٪ برابر با ۶/۵۲ میلیون نفر جمعیت جوان این کشور عمدتاً از اتباع [[هند]] و [[پاکستان]] هستند که به دلیل ارزان بودن دستمزد، تقاضای بیشتری برای به‌کارگیری آن‌ها وجود دارد. ایرانیان نیز با ۴۸۰هزار نفر در رتبه پنجم قرار گرفته‌اند و ۴/۷۶ درصد کل جمعیت ساکن امارات را تشکیل می‌دهند. ایرانیان مقیم امارات بر خلاف سایر ملیت‌ها اکثراً به‌صورت غیرگروهی به این کشور مهاجرت کرده‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۴|ک=وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران|ف=ترکیب جمعیت امارات درابتدای سال ۲۰۲۳}}</ref>
 
== امارت‌ها ==
امارات متحدهٔ عربی از هفت امارت تشکیل شده است که هر یک از حاکمیت مستقل داخلی برخوردارند و تحت یک نظام فدرال با یکدیگر همکاری می‌کنند.<ref>{{پک/بن|امارات۶|ک=وب‌سایت سفارت جمهوری اسلامی ایران ابوظبی|ف=سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی دربارهٔ امارات}}</ref>
# '''ابوظبی:''' پایتخت امارات متحده عربی و حاکم آن شیخ محمد بن زاید آل نهیان است. حکومت این امارت دارای ساختاری مستقل با وزارتخانه‌ها و شورای اجرایی است. ابوظبی به‌طور مداوم در حال توسعه و پیشرفت در زمینه‌های مختلف برای گردشگران و مهاجران است. وضعیت اقتصادی این کشور، شامل صادرات مروارید، تولید و فروش نفت و گاز طبیعی و تولید انرژی خورشیدی است.
# '''دبی:''' دبی، یکی از معروف‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای امارات و مشهور به برج‌ها و آسمان‌خراش‌ها است. از زمان استقرار قبیله بنی‌یاس به رهبری خاندان آل مکتوم اداره می‌شود و حاکم فعلی آن شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، نخست‌وزیر و معاون رئیس‌جمهور امارات است. بحارینه، از دیگر قبایل دبی است و مذهب آنان تشیع می‌باشد. اقتصاد دبی با تغییر نهر دبی به مرکز تجاری رونق یافت و با کشف نفت، توسعه زیرساخت‌ها و بانک‌های اسلامی شکل گرفت. همچنین با تنوع‌بخشی به گردشگری و تجارت بین‌المللی، دبی همچنان به شهر طلا معروف است.
# '''دبی:''' دبی، یکی از معروف‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای امارات و مشهور به برج‌ها و آسمان‌خراش‌ها است. از زمان استقرار قبیله بنی‌یاس به رهبری خاندان آل مکتوم اداره می‌شود و حاکم فعلی آن شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، نخست‌وزیر و معاون رئیس‌جمهور امارات است. بحارینه، از دیگر قبایل دبی است و مذهب آنان تشیع می‌باشد. اقتصاد دبی با تغییر نهر دبی به مرکز تجاری رونق یافت و با کشف نفت، توسعه زیرساخت‌ها و بانک‌های اسلامی شکل گرفت. همچنین با تنوع‌بخشی به گردشگری و تجارت بین‌المللی، دبی همچنان به شهر طلا معروف است.
# '''شارجه:''' این شهر دارای جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی بسیاری است. حکومت شارجه تحت رهبری شیخ سلطان بن محمد القاسمی اداره می‌شود. ساختار حکومتی شامل مشاغل و بخش‌هایی مانند شورای اجرایی، شورای مشورتی، دیوان‌های امیری و شهرداری است. اقتصاد شارجه یکی از اقتصادهای قوی و در حال رشد امارات متحده عربی است که تنوع زیادی دارد. افزایش مجوزهای کسب و کار خصوصاْ مالکیت خارجی در شارجه باعث جلب توجه و جذب سرمایه‌گذاران بین‌المللی به این امارت است.
# '''شارجه:''' این شهر دارای جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی بسیاری است. حکومت شارجه تحت رهبری شیخ سلطان بن محمد القاسمی اداره می‌شود. ساختار حکومتی شامل مشاغل و بخش‌هایی مانند شورای اجرایی، شورای مشورتی، دیوان‌های امیری و شهرداری است. اقتصاد شارجه یکی از اقتصادهای قوی و در حال رشد امارات متحده عربی است که تنوع زیادی دارد. افزایش مجوزهای کسب و کار خصوصاْ مالکیت خارجی در شارجه باعث جلب توجه و جذب سرمایه‌گذاران بین‌المللی به این امارت است.
# '''رأس‌الخیمه''': این منطقه تحت حاکمیت محلی با رهبری شیخ سعود بن صقر القاسمی اداره می‌شود. سیستم حکومتی این شهر موروثی است. رأس الخیمه بخشی از ساختار فدرالی امارات است که شامل شورای عالی، شورای وزیران و شورای ملی فدرال می‌شود. وضعیت اقتصادی این منطقه با تمرکز بر صنعت، تجارت و کشاورزی به اقتصاد خود تنوع بخشیده است.
# '''رأس‌الخیمه''': این منطقه تحت حاکمیت محلی با رهبری شیخ سعود بن صقر القاسمی اداره می‌شود. سیستم حکومتی این شهر موروثی است. رأس الخیمه بخشی از ساختار فدرالی امارات است که شامل شورای عالی، شورای وزیران و شورای ملی فدرال می‌شود. وضعیت اقتصادی این منطقه با تمرکز بر صنعت، تجارت و کشاورزی به اقتصاد خود تنوع بخشیده است.
# '''عَجْمان:''' کوچک‌ترین امارت از هفت امارت است و تحت رهبری شیخ حُمَید بن راشد النُعیمی و یک شورای اجرایی اداره می‌شود. افزایش شاخص اعتماد تجاری بیانگر استقبال گسترده فعالان اقتصادی از شرایط رو به رشد این امارت است. بخش املاک و مستغلات به‌عنوان پایدارترین صنعت در این منطقه شناخته می‌شود. جوامع عجمان، ام‌القوین و فجیره، سنتی‌ترین جوامع قبیله‌ای هستند.
# '''عَجْمان:''' کوچک‌ترین امارت از هفت امارت است و تحت رهبری شیخ حُمَید بن راشد النُعیمی و یک شورای اجرایی اداره می‌شود. افزایش شاخص اعتماد تجاری بیانگر استقبال گسترده فعالان اقتصادی از شرایط رو به رشد این امارت است. بخش املاک و مستغلات به‌عنوان پایدارترین صنعت در این منطقه شناخته می‌شود. جوامع عجمان، ام‌القوین و فجیره، سنتی‌ترین جوامع قبیله‌ای هستند.
# '''اُمُّ‌القُوَین:''' این منطقه توسط دولت محلی به رهبری خانواده شیخ سعود بن راشد المعلا اداره می‌شود. اقتصاد این شهر ترکیبی از فعالیت‌های سنتی مانند ماهیگیری و کشاورزی و برنامه‌های توسعه‌ای مدرن است که در جهت گسترش پایگاه اقتصادی امارت محسوب می‌شوند.  
# '''اُمُّ‌القُوَین:''' این منطقه توسط دولت محلی به رهبری خانواده شیخ سعود بن راشد المعلا اداره می‌شود. اقتصاد این شهر ترکیبی از فعالیت‌های سنتی مانند ماهیگیری و کشاورزی و برنامه‌های توسعه‌ای مدرن است که در جهت گسترش پایگاه اقتصادی امارت محسوب می‌شوند.
# '''فُجَیرَه:''' امارت فجیره یک سلطنت مطلقه با رهبری شیخ حمد بن محمد الشرقی است. اقتصاد فجیره بر اساس ماهیگیری و کشاورزی استوار است. این امارت دارای موقعیت استراتژیک است. این شهر دارای بندر چندمنظوره‌ای است که بزرگترین شرکت‌های حمل و نقل را جذب می‌کند. مناطق آزاد دبی به ویژه فجیره به جذب سرمایه‌گذاری خارجی در بانکداری، تجارت، بندر و فرودگاه کمک می‌کند.<ref>{{پک/بن|امارات۶|ک=وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران|ف=سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی در باره امارات}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۷|ک=نیووی|ف=شهرهای امارات}}</ref><ref>{{پک|مظفری|۱۳۵۷|ک=امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی،|ص=۱۱۵|ج=}}</ref>
# '''فُجَیرَه:''' امارت فجیره یک سلطنت مطلقه با رهبری شیخ حمد بن محمد الشرقی است. اقتصاد فجیره بر اساس ماهیگیری و کشاورزی استوار است. این امارت دارای موقعیت استراتژیک است. این شهر دارای بندر چندمنظوره‌ای است که بزرگ‌ترین شرکت‌های حمل و نقل را جذب می‌کند. مناطق آزاد دبی به ویژه فجیره به جذب سرمایه‌گذاری خارجی در بانکداری، تجارت، بندر و فرودگاه کمک می‌کند.<ref>{{پک/بن|امارات۶|ک=وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران|ف=سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی دربارهٔ امارات}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۷|ک=وب‌سایت نیووی|ف=شهرهای امارات}}</ref><ref>{{پک|مظفری|۱۳۵۷|ک=امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی،|ص=۱۱۵|ج=}}</ref>


== '''زبان و دین رسمی''' ==
== زبان و دین رسمی ==
زبان رسمی و اداری امارات، زبان عربی است و به لهجه‌های عربی فصیح و عربی خلیج محاوره می‌شود. از زبان‌های غیربومی این کشور که کاربرد بسیاری دارد می‌توان به فارسی، هندی، اردو، بلوچی، انگلیسی و پشتو اشاره کرد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۸}}</ref>  
زبان رسمی و اداری امارات، [[زبان عربی]] است و به لهجه‌های عربی فصیح و عربی خلیج محاوره می‌شود. از زبان‌های غیربومی این کشور می‌توان به [[زبان فارسی|فارسی]]، هندی، اردو، بلوچی، انگلیسی و پشتو اشاره کرد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۸}}</ref>


اسلام در قرن اول هجری و به فاصله کمی بعد از وفات رسول خداˆ توسط عمرو بن عاص وارد این سرزمین شد. امروزه مذاهب اسلامی موجود در امارات متحده عربی عبارت از شافعی، حنبلی، مالکی، حنفی، امامیه، اباضی و وهابی است. اباضی‌ و وهابی‌ها در اقلیت مطلق هستند. در مقابل، اکثر مردم پیرو مذهب مالکی هستند. قبلاً فرقه‌های اسماعیلیه و علی‌اللهی نیز در امارات زندگی می‌کردند، ولی این فرقه‌ها با مرور زمان از بین رفته و یا پیروان آن کوچ کردند و یا اینکه مذهب اسلام را پذیرفتند. از این‌رو، اکثریت ساکنان امارات مسلمان و بومیان و مهاجران عرب، سنی و مهاجران ایرانی شیعه هستند.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۶}}</ref><ref>{{پک|مظفری|۱۳۵۷|ک=امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی،|ص=۱۵۷|ج=}}</ref> در سال ۲۰۱۶م از جمعیت این کشور ۸۰٪ سنی، ۱۶٪ شیعه و ۴٪ بقیه مذاهب بودند.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۳}}</ref> در سال ۲۰۲۲م از جمعیت این کشور ۸۳٪ سنی و ۱۷٪ شیعه می‌باشند.<ref>{{پک/بن|امارت۵|ک=دانشگاه ادیان و مذاهب|ف=جغرافیای جهان تشیع}}</ref>
اسلام در قرن اول هجری و به فاصله کمی بعد از رحلت [[حضرت محمد]] توسط عمرو بن عاص وارد این سرزمین شد. ورود تشیع نیز به کشور امارات به قرن نوزدهم میلادی و همزمان با اوج صنعت صید [[مروارید]] و ورود بازرگانان ایرانی و هندی بازمی‌گردد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۷}}</ref> امروزه مذاهب اسلامی موجود در امارات متحده عربی عبارت از شافعی، حنبلی، مالکی، حنفی، [[شیعه]]، اباضی و وهابی است. اباضی و وهابی‌ها در اقلیت مطلق و اکثر مردم پیرو مذهب مالکی هستند. قبلاً فرقه‌های اسماعیلیه و علی‌اللهی نیز در امارات زندگی می‌کردند.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۶}}</ref><ref>{{پک|مظفری|۱۳۵۷|ک=امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی،|ص=۱۵۷|ج=}}</ref>


== '''نظام سیاسی''' ==
در سال ۲۰۱۶م از جمعیت این کشور ۸۰٪ سنی، ۱۶٪ [[شیعه]] و ۴٪ بقیه مذاهب بودند.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۶۳}}</ref> در سال ۲۰۲۲م از جمعیت این کشور ۸۳٪ سنی و ۱۷٪ شیعه گزارش شده است.<ref>{{پک/بن|امارت۵|ک=وب‌سایت دانشگاه ادیان و مذاهب|ف=جغرافیای جهان تشیع}}</ref> بیشترین تمرکز شیعیان در امارت دبی است و پس از آن در ابوظبی و شارجه قرار دارند. شیعیان به دو دسته بومی از قبیله بحارنه و غیربومی مهاجران ایرانی، هندی، پاکستانی، بحرینی، عراقی، لبنانی و افغانی تقسیم می‌شوند. گروه خوجه اثنی‌عشری با اصالت هندی و پاکستانی نیز از جمله شیعیان مقیم این کشور هستند.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۸۰}}</ref> ارتباطات روزمره میان شیعیان و غیرشیعیان در سطح جامعه به‌صورت مسالمت‌آمیز توصیف شده است.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۸۷–۹۰}}</ref>
کشور امارات متحده عربی، یک کشور با سیستم سیاسی حکومت مطلقه است که در آن همه امور مستقیماً زیر نظر و اداره سلطان یا شیخ انجام می‌شود. نظام حکومتی این کشور بیش از همه متکی بر سیستم قبیله‌ای و طایفه‌گری است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۴|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=سیاست و حکومت در امارات عربی متحده}}</ref> این اتحادیه از ابتدا با نابرابری بنیادین در توزیع قدرت میان امارت‌های هفت‌گانه مواجه بود؛ به‌گونه‌ای که در شورای عالی امارات، ابوظبی و دبی از حق وتو برخوردارند و این شکاف همواره منشأ رقابت و بحران‌های مکرر بوده است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۷|ک=مرکز اسناد انقلاب اسلامی|ف=مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی}}</ref> از زمان تأسیس این کشور، تحولی برای نظارت بر اجرای حکومت وجود نداشته و به تدریج حرکت‌هایی آرام در جهت تحولات سیاسی در این کشور مشاهده می‌شود. امارات تنها کشور عضو شورای هم‌کاری خلیج فارس است که تاکنون هیچ‌گونه انتخابات مردمی، حتی در سطح شوراهای شهر در آن برگزار نشده است.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۵}}</ref> تشکیل حزب و گروه سیاسی در کشور امارات ممنوع است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۲|ک=ایرنا|ف=یک مقام اماراتی تشکیل احزاب سیاسی در کشورش را منتفی دانست}}</ref> دارای جمعیت‌ها و باشگاه‌های اجتماعی، هنری، صنفی، فرهنگی و فکری است که بیشترین هم‌گرایی را با سیاست‌های راهبردی و کلان نظام امارات متحده دارند. مجلس ملی فدرال امارات با عضویت چهل نماینده انتصابی از سوی حاکمان بدون داشتن حق قانون‌گذاری و تصویب قوانین، یا حق رد صلاحیت و تأیید وزیران، فقط به عنوان نهادی مشورتی عمل می‌کند. شیعیان تقریبأ هیچ دخالتی در امر کشورداری ندارند و هیچ اتحادیه، حزب و سندیکایی وجود ندارد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۵}}</ref> در تازه‌ترین تحول سیاسی، دولت امارات با پیشنهاد خاندان آل‌مکتوم و محمد بن‌راشد، حاکم دبی، تغییراتی در کابینه شامل ادغام وزارتخانه‌ها و حرکت به‌سوی دولت الکترونیک و فناوری‌های نوین در چشم‌انداز دو ساله اعمال کرده که نشان‌دهنده رویکرد اصلاحی آرام اما مستمر است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۵|ک=باشگاه خبرنگاران جوان|ف=چرایی تغییرات سیاسی در کابینه دولت امارات متحده عربی / ماجراجویی‌های نظامی ابوظبی و دردسرهای امنیتی برای دبی}}</ref>


=== مناسبات منطقه‌ای خلیج‌فارس ===
== نظام سیاسی و ساختار حکومتی ==
امارات متحده عربی از سال ۲۰۱۰م راهبرد موازنه استراتژیک را در تقابل با ایران کنار گذاشت و رویگرد واقع‌گرایی تهاجمی را با هدف تقویت توان نظامی در مقابل ایران و استفاده مؤثر از نیروی نظامی به‌منظور مهار نفوذ منطقه‌ای ایران در پیش گرفت.<ref>{{پک|هدایتی و  پورشیرمحمدی|۱۴۰۳|ک=آفاق امنیت|ف=استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس|ص=۱۷۴}}</ref>  
امارات متحده عربی یک فدراسیون پادشاهی مطلقه است که از هفت شیخ‌نشین موروثی تشکیل شده است. شورای عالی اتحاد که متشکل از هفت حاکم امارت‌ها است، عالی‌ترین مرجع تصمیم‌گیری کشور محسوب می‌شود.<ref>{{پک/بن|دولة|ک=وب‌سایت تشریعات الإمارات العربیة المتحدة|ف=دستور دولة الإمارات العربیة المتحدة|زبان=ar}}</ref>


پس از سال ۲۰۱۵م، در جنوب غرب آسیا اتخاذ استراتژی موازنه دور از ساحل آمریکا که برون‌سپاری برخی مسئولیت‌های هژمونیک را به همراه داشت، شرایط جدیدی را در منطقه به وجود آورده است. یکی از پیامدهای مهم این تحولات تغییر الگوهای دوستی و دشمنی و شکل‌گیری ائتلاف‌های جدید امنیتی است که مستقیماْ بر منافع بازیگران مختلف تاثیر می‌گذارد.<ref>{{پک|میرفخرایی|۱۴۰۳|ک=پژوهش‌های بین‌الملل|ف=سیاست نگاه به شرق امارات متحده عربی در بستر تحول موازنه قوای منطقه ای پس از ۲۰۱۵|ص=۱۷۴}}</ref>
قوه مجریه توسط رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و شورای وزیران یا کابینه اداره می‌شود.<ref>{{پک/بن|مجلس|ک=وب‌سایت البوابة الرسمیة لحکومة دولة الإمارات العربیة المتحدة (UAE Government Portal)|ف=مجلس الوزراء|زبان=ar}}</ref> شورای عالی اتحاد، رئیس‌جمهور و معاون او را از میان اعضای خود برای دوره‌های پنج‌ساله انتخاب می‌کند؛ هرچند رویه بر این بوده که شیخ ابوظبی به‌عنوان رئیس‌جمهور و شیخ دبی به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر منصوب شوند. شورای عالی علاوه بر تصویب قوانین فدرال، نخست‌وزیر را تأیید کرده و اختیار عزل او را نیز دارد.<ref>{{پک/بن|دولة|ک=وب‌سایت تشریعات الإمارات العربیة المتحدة|ف=دستور دولة الإمارات العربیة المتحدة|زبان=ar}}</ref> بر اساس قانون اساسی، امارت‌های ابوظبی و دبی در شورای عالی از حق وتو برخوردارند و مصوبات ماهوی با رأی حداقل پنج عضو، مشروط بر تأیید این دو امارت، اعتبار می‌یابند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۷|ک=وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی|ف=مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی}}</ref>


در میان کشورهای منطقه، عربستان و امارات به دلیل جایگاه ژئوپلیتیک خود، نقشی کلیدی در همکاری با قدرت‌های فرامنطقه‌ای ایفا می‌کنند. امارات با اجرای راهبردهای متعددی از جمله امضای توافق‌های نظامی با دولت‌های غربی و در اختیار گذاشتن پایگاه‌های نظامی به آن‌ها، مشارکت در توسعه سامانه دفاع موشکی یکپارچه مورد نظر آمریکا در منطقه، گسترش همکاری با ناتو، برگزاری مانورهای مشترک با کشورهای قدرتمند جهان، اعزام نیروهای نظامی به مأموریت‌های بین‌المللی، برگزاری نشست‌های نظامی-امنیتی جهانی، تلاش برای تأمین تجهیزات نظامی راهبردی، متنوع‌سازی منابع خرید تسلیحات، دنبال کردن سیاست خودکفایی در تولید سلاح و تجهیزات نظامی، و مداخله نظامی در بحران‌های منطقه‌ای، به دنبال افزایش نفوذ خود در غرب آسیا و ایفای نقشی فراتر از اندازه و جایگاه واقعی‌اش در عرصه منطقه و جهان است. این کشور با تعیین چشم‌اندازی مبنی بر تبدیل شدن به نخستین قدرت نظامی در خلیج فارس و بهره‌گیری از این توانمندی نظامی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود در غرب آسیا، برنامه‌های توسعه نظامی خویش را طراحی کرده است.<ref>{{پک|هدایتی و پورشیرمحمدی|۱۴۰۳|ک=آفاق امنیت|ف=استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس|ص=۱۴۳}}</ref>
مجلس ملی اتحاد به‌عنوان قوه مقننه، نهادی ۴۰ نفره است<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۵}}</ref> که ۲۰ عضو آن توسط حاکمان امارت‌ها منصوب و ۲۰ عضو دیگر به‌صورت غیرمستقیم از طریق هیئت‌های انتخاباتی برگزیده می‌شوند. نقش این مجلس عمدتاً مشورتی و نظارتی است و حق قانون‌گذاری مستقل ندارد. در سال ۲۰۱۹م تعدادی از نامزدهای انتخابات در اعتراض به سیاست‌های دولت از رقابت در انتخابات انصراف داده و دولت امارات نیز تعدادی از نامزدها را به‌دلیل پرداختن به مسائل سیاسی و انتقاد از دولت در جریان مبارزات انتخاباتی، از دور رقابت‌ها خارج کرد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=فرمان رئیس امارات برای تعیین اعضای مجلس ملی فدرال}}</ref> از میان ۹ زن حاضر در مجلس مشورتی، تنها یک نفر از طریق انتخابات وارد شده و هشت نفر دیگر به‌صورت انتصابی فعالیت می‌کنند.<ref>{{پک/بن|امارات۲۶|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها}}</ref>


مهمترین راهبرد نظامی امارات، وابستگی شدید به آمریکا با استقرار ۱۳۰۰ نظامی در پایگاه الضفره و امضای موافقت‌نامه دفاعی ۱۹۹۶م است. دکترین نظامی این کشور بر سه محور تقابل با ایران، حفظ امنیت عربی و حضور نیابتی در مناقشات منطقه‌ای استوار است. امارات با سرمایه‌گذاری هنگفت روی سامانه‌های پاتریوت و تاد بر اساس قرارداد ۷ میلیارد دلاری در سال ۲۰۱۱م و هزینۀ نظامی دو برابر ایران، به‌دنبال کاهش وابستگی به آمریکا از طریق صنعتی‌سازی است. هرچند امارات با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک خود در منطقه‌ای بحرانی و همچنین فقدان عمق راهبردی دچار تهدیدات فزاینده است که حمله نظامی ایران به خود را بزرگ‌ترین تهدید نظامی برای خود می‌داند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۶|ک=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=مهمترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات}}</ref>
قوه قضائیه به‌عنوان یکی از ارکان پنج‌گانه حکومت فدرال، متشکل از دادگاه‌های فدرال و دادسرای فدرال بوده و اختیارات خود را مطابق با مفاد قانون اعمال می‌کند. دادگاه‌های فدرال در سه سطح شامل دادگاه عالی اتحاد، دادگاه‌های تجدیدنظر فدرال و دادگاه‌های بدوی فدرال هستند. برخی امارت‌ها مانند دبی و ابوظبی دارای سیستم‌های قضایی مستقل محلی هستند.<ref>{{پک/بن|القضاء|ک=وب‌سایت البوابة الرسمیة لحکومة دولة الإمارات العربیة المتحدة (UAE Government Portal)|ف=القضاء الاتحادی|زبان=ar}}</ref>


=== روابط اسرائیل و امارات متحده عربی ===
=== تحولات و چالش‌های سیاسی ===
پس از انقلاب اسلامی ایران، امارات در جنگ تحمیلی در کنار صدام قرار گرفت و هم‌زمان مسیر پنهان همکاری با اسرائیل را از دهه ۱۹۸۰م آغاز کرد.<ref>{{پک/بن|امارات۱۷|ک=مرکز اسناد انقلاب اسلامی|ف=مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی}}</ref> این روند سرانجام در ۲۳ مرداد ۱۳۹۹ش به عادی‌سازی رسمی روابط انجامید و امارات به سومین کشور عربی پس از مصر و اردن تبدیل شد که با رژیم صهیونیستی پیمان صلح امضا می‌کند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۹|ک=تابناک|ف=در مورد توافق اسرائیل و امارات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید}}</ref> توافق ابراهیم در سال ۲۰۲۰م نقطه‌عطف رسمی‌سازی همکاری‌های امنیتی و نظامی دو طرف بود که پیش‌تر به‌صورت پنهان ادامه داشت. این توافق با محوریت تهدیدانگاری نسبت به ایران، زمینه‌ساز شکل‌گیری رژیم امنیتی پویا در حوزه‌های دفاعی، اطلاعاتی و فناوری نظامی شد و ایران به یکی از مهمترین محورهای همکاری دو طرف تبدیل گردید.<ref>{{پک/بن|امارات۱۸|ک=ایرنا|ف=توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه}}</ref>
از تحولات سال‌های اخیر نظام سیاسی امارات متحده عربی، افزایش سهم زنان در مجلس به ۵۰٪،<ref>{{پک/بن|امارات۰۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=فرمان رئیس امارات برای تعیین اعضای مجلس ملی فدرال}}</ref> انتصاب جوانان به پست‌های کلیدی از جمله وزیر ۲۲ ساله امور جوانان،<ref>{{پک/بن|امارات۰۵|ک=خبرگزاری جمهور|ف=وزیر زن در امارات با تنها ۲۲ سال سن}}</ref> ادغام و حذف حدود ۵۰٪ از نهادهای فدرال و حرکت به سمت دولت الکترونیک و فناوری‌های نوین<ref>{{پک/بن|امارات۱۵|ک=پایگاه خبری تحلیلی باشگاه خبرنگاران جوان|ف=چرایی تغییرات سیاسی در کابینه دولت امارات متحده عربی / ماجراجویی‌های نظامی ابوظبی و دردسرهای امنیتی برای دبی}}</ref> و وزارتخانه‌های نوآورانه مانند وزارت هوش مصنوعی،<ref>{{پک/بن|امارات۰۶|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=چه کشورهایی وزیر هوش مصنوعی دارند؟}}</ref> وزارت خوشبختی یا همزیستی و وزارت تسامح است.<ref>{{پک/بن|em6|ک=website Ministry of Tolerance & Coexistence|ف=UAE announces initiatives to promote tolerance, coexistence, and happiness in world societies|زبان=en}}</ref>


پس از امضای توافق ابراهیم، همکاری‌های دفاعی و اطلاعاتی دو طرف به شکل محسوسی افزایش یافت و حوزه‌هایی مانند فناوری‌های نظامی، سامانه‌های دفاعی و امنیت سایبری را در بر گرفت.<ref>{{پک/بن|امارات۱۸|ک=ایرنا|ف=توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه}}</ref> در جریان جنگ رمضان، اسرائیل سامانه‌های گنبد آهنین را در اختیار امارات قرار داده بود.<ref>{{پک/بن|امارات۲۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اذعان ۲ مقام آمریکایی به ارسال گنبد آهنین از اسرائیل برای امارات}}</ref> همچنین گزارش شده که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، با سفر به امارات با محمد بن زاید رئیس امارات به‌صورت محرمانه دیدار کرده است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۲|ک=ایرنا|ف=خشم و نگرانی از افشای سفر جنجالی محرمانه نتانیاهو به امارات}}</ref> دیوید بارنی، رئیس سازمان جاسوسی موساد، نیز دو مرتبه به‌طور محرمانه برای هماهنگی‌های مرتبط در طول جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به کشور امارات سفر کرده است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۳|ک=تابناک|ف=سفرهای مخفیانه رئیس موساد به امارات در طول جنگ}}</ref>
در طول تاریخ امارات، تنها یک دوره انتخابات در سال ۲۰۰۶م برگزار شده است و شهروندان این کشور هنوز نتوانسته‌اند به حق انتخاب یا تغییر دولت یا عضویت در احزاب سیاسی دست یابند. کارگران خارجی از بسیاری از حقوق اولیه کار محروم هستند و امارات بسیاری از کنوانسیون‌های بین‌المللی مرتبط با حقوق کارگران را به امضا نرسانده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۰|ک=خبرگزاری فارس|ف=بررسی ابعاد نقض حقوق بشر در امارات}}</ref> دولت امارات رسانه‌ها را از انتقاد نسبت به مقامات سیاسی و مشکلات اقتصادی کشور منع کرده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۰|ک=خبرگزاری فارس|ف=بررسی ابعاد نقض حقوق بشر در امارات}}</ref>


این توافق اهداف راهبردی متفاوتی را برای هر یک از طرفین دنبال می‌کرد. امارات با هدف فرار رو به جلو از تهدیدات ناشی از دموکراسی‌سازی منطقه‌ای، نفوذ جریان‌های اسلامی و پیامدهای توافق برجام و همچنین مقابله با نفوذ ایران، ترکیه و روسیه در کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس، به این توافق تن داد. در مقابل، رژیم صهیونیستی از این توافق به دنبال شکستن شوکت فلسطین، گسترش شهرک‌سازی، مشروعیت‌بخشی به قدس به‌عنوان پایتخت و بهره‌مندی از ثروت‌های کلان کشورهای حاشیه خلیج‌فارس در توسعه اقتصادی و صنعتی خود بود.<ref>{{پک/بن|امارات۲۰|ک=مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی|ف=بررسی توافق امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی}}</ref> همچمنین تحکیم روابط امارات متحده عربی و رژیم اسرائیل موجب تهدید منافعِ ملی ایران شده و از طریق ایجاد بدبینی و تغییر در موازنه تهدید، بر روابط همسایگی ایران و امارات تأثیر منفی خواهد گذاشت.<ref>{{پک|عباسی و چهارمحالی اصفهانی|۱۴۰۳|ک=پژوهش‌نامه روابط جهانی|ف=روابط امارات متحده عربی با رژیم اسرائیل در پرتو قرارداد ابراهیم و تاًثیر آن بر روابط همسایگی با جمهوری اسلامی ایران|ص=۱۲۴}}</ref>
تشکیل حزب و گروه سیاسی در کشور امارات ممنوع است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۲|ک=خبرگزاری ایرنا|ف=یک مقام اماراتی تشکیل احزاب سیاسی در کشورش را منتفی دانست}}</ref> شیعیان از دسترسی به پست‌های کلیدی حکومتی محروم هستند. اداره اوقاف جعفری در دبی، تنها نهاد رسمی مسئول امور مذهبی شیعیان است که در سال ۱۹۷۱م تأسیس شده است.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۵–۷۶ و ۸۴}}</ref> حاکمان امارات با احساس خطر، محدودیت‌هایی را بر شیعیان اعمال کردند و از نفوذ آنان در مشاغل حساس کشوری و لشکری خودداری نمودند.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۶–۷۸}}</ref> همچنین سیاست پاک‎سازی امارات از شیعیان با اخراج هزاران شیعه عراقب، لبنانب، افغانستانب، پاکستانب و هندب در سال‌های اخیر، از دیگر چالش‌های جدی این اقلیت مذهبی به‌شمار می‌آید.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۷۸–۸۵}}</ref>


=== روابط دوجانبه ایران و امارات ===
== روابط و سیاست خارجی ==
بر اساس برخی منابع، علل شکل‌گیری بی‌اعتمادی و بروز تنش در روابط دوجانبه میان ایران و امارات، موضوعاتی نظیر اختلاف بر سر مالکیت جزایر سه‌گانه، فعالیت‌های هسته‌ای و برنامه موشکی بالستیک ایران، همچنین نگرانی از نفوذ شیعیان ایرانی و تلاش برای برانگیختن احساسات سیاسی آنان در امارات است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۳|ک=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=وضعيت سياسی و اقتصادی و جايگاه ايرانيان در امارات}}</ref> در این راستا سیاست کلی امارات در مقابل ایران بر پایه رویکردی دیپلماتیک و مبتنی بر توازن نرم استوار است تا از هرگونه رویارویی مستقیم نظامی یا گرفتار شدن در منازعات نابرابر اجتناب کند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۳|ک=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=وضعيت سياسی و اقتصادی و جايگاه ايرانيان در امارات}}</ref>
امارات متحده عربی از اعضای مؤسس [[شورای همکاری خلیج فارس]]، [[اتحادیه عرب]]، [[سازمان همکاری اسلامی]] و [[جنبش عدم تعهد]] است و با اکثر کشورهای جهان روابط دیپلماتیک دارد.<ref>{{پک/بن|em7|ک=website MOFA|ف=Foreign Policy|زبان=en}}</ref> بیشتر نمایندگی‌های دیپلماتیک در ابوظبی و کنسولگری‌ها در دبی مستقر هستند.<ref>{{پک/بن|em8|ک=CBC|ف=U.A.E. leaving OPEC amid Middle East energy supply crunch|زبان=en}}</ref>
بروندادهای موازنه جدید بر منافعِ ملی و امنیتِ منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران عبارتند از:
# کاهش مداخلات مستقیم آمریکا در حوزه منافع راهبردی ایران، هرچند جایگزین این عدم مداخله لزوماً منطبق با منافع ایران نیست.
# تداوم نظم امنیتی مدنظر آمریکا در منطقه، علی‌رغم خروج تدریجی و کاهش مداخلات مستقیم این کشور در جنوب غرب آسیا در یک روند میان‌مدت.
# عدم تمایل قدرت‌های نوظهور به ایجاد تحول اساسی در نظم منطقه به نفع ایران در حوزه مسائل ژئوپلیتیک و امنیتی و حرکت آن‌ها در مسیر جلب توجه کشورهای عربی حوزه خلیج فارس.
# امکان‌پذیری طرح‌ریزی نظم جدید امنیتی خاورمیانه توسط ایران با مشارکت بازیگران جدید در دوره گذار، علی‌رغم ملاحظات یادشده.
# قابلیت بالاتر بازیگران نوظهوری نظیر هند، چین، روسیه، کره جنوبی و ژاپن نسبت به آمریکا در حفظ و برقراری ثبات و امنیت در جنوب غرب آسیا و سطحی از عملگرایی آن‌ها به دلیل وابستگی به نفت و منابع این منطقه.<ref>{{پک|میرفخرایی|۱۴۰۳|ک=پژوهش‌های بین‌الملل|ف=سیاست نگاه به شرق امارات متحده عربی در بستر تحول موازنه قوای منطقه ای پس از ۲۰۱۵|ص=۱۸۵-۱۸۶}}</ref>


== '''نظام اجتماعی''' ==
امارات با بهره‌گیری از جایگاه ژئوپلیتیک خود، راهبردهای متعددی را برای افزایش نفوذ خود در غرب آسیا دنبال می‌کند: امضای توافق‌های نظامی با دولت‌های غربی، در اختیار گذاشتن پایگاه‌های نظامی از جمله پایگاه الضفره به آمریکا، مشارکت در توسعه سامانه دفاع موشکی یکپارچه آمریکا، گسترش همکاری با ناتو، برگزاری مانورهای مشترک، اعزام نیرو به مأموریت‌های بین‌المللی، تأمین تجهیزات راهبردی، متنوع‌سازی منابع خرید تسلیحات از جمله [[چین]] و [[روسیه]]، سیاست خودکفایی در تولید سلاح و مداخله نظامی در بحران‌های منطقه‌ای [[یمن]] و [[لیبی]]. چشم‌انداز این کشور تبدیل‌شدن به قدرت نظامی برتر در خلیج فارس است.<ref>{{پک|هدایتی و پورشیرمحمدی|۱۴۰۳|ک=آفاق امنیت|ف=استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس|ص=۱۴۳}}</ref> امارات در سال‌های اخیر، روابط خود را با چین و روسیه نیز گسترش داده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۱|ک=وب‌سایت ایراس|ف=جهان هرگز سیاه و سفید نیست: امارات چگونه روابط خود را با ایالات متحده، روسیه و چین توسعه می‌دهد}}</ref> همچنین هند و امارات متحده عربی در ژانویه ۲۰۲۶م، شراکت راهبردی دفاعی، ائتلاف نظامی دهلی و ابوظبی در برابر محور پاکستان را آغاز کردند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۲|ک=خبرگزاری فارس|ف=ائتلاف نظامی هند و امارات مقابل محور پاکستان-عربستان}}</ref><ref>{{پک/بن|em9|ک=website His Highness Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan|ف=UAE President, Indian Prime Minister witness exchange of several agreements, memoranda between two countries|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|em10|ک=website Hindustan Times|ف=India-UAE moving towards strategic defence cooperation|زبان=en}}</ref>
نظام اجتماعی این کشور و جهت‌گیری حاکمان آن، با وجود تنوع قبیله‌ای، تحت تأثیر فرهنگ عربی، ارزش‌های اسلامی و آداب و رسوم قبیله‌ای قرار دارد.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۸۷ و ۹۲}}</ref>


=== آداب اجتماعی ===
'''روابط با آمریکا:''' امارات متحده عربی و [[ایالات متحده آمریکا]]، همکاری نظامی-امنیتی دارند. این رابطه بر پایه موافقتنامه دفاعی ۱۹۹۴م است که در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۹م به‌روزرسانی شده است و شامل حضور دائمی حدود ۳٬۵۰۰ پرسنل نظامی آمریکایی در پایگاه راهبردی الظفره<ref>{{پک/بن|امارات۱۶|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=مهم‌ترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات}}</ref> و استفاده از بندر جبل‌علی به‌عنوان مهم‌ترین مرکز لجستیکی نیروی دریایی آمریکا در خارج از این کشور است.<ref>{{پک/بن|UAE001|ک=website Citadel|ف=Advanced training, weaponry highlight long-standing ties between US, UAE|زبان=en}}</ref> امارات که از سوی [[واشینگتن]] به‌عنوان شریک دفاعی اصلی شناخته می‌شود، طی دهه‌های گذشته با خریدهای گسترده تسلیحاتی، به یکی از بزرگ‌ترین مشتریان صنایع دفاعی آمریکا تبدیل شده است.<ref>{{پک/بن|UAE002|ک=website Congressional Research Service (CRS)|ف=The United Arab Emirates (UAE): Issues for U.S. Policy|زبان=en}}</ref> ارزش کل فروش نظامی به این کشور از سال ۱۹۵۰م تا ۲۰۲۳م، بالغ بر ۳۳٫۸ میلیارد دلار بوده و در سال‌های اخیر با قراردادهای جدیدی نظیر خرید بالگردهای شینوک و مهمات هدایت‌شونده و همچنین سرمایه‌گذاری‌های کلان در حوزه هوش مصنوعی، حجم این مناسبات اقتصادی-امنیتی به بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار رسیده است.<ref>{{پک/بن|UAE003|ک=website Advisor Perspectives|ف=Trump’s Gulf Visit Ignites Record Military Sales and AI Infrastructure Boom|زبان=en}}</ref> کارشناسان این حجم از سرمایه‌گذاری و وابستگی نظامی را نوعی باج راهبردی یا پرداخت هزینه برای تضمین حمایت‌های سیاسی و نظامی آمریکا و جایگاه ویژه در معادلات منطقه‌ای توصیف می‌کنند.<ref>{{پک/بن|UAE004|ک=website Congress.gov|ف=The United Arab Emirates (UAE): Issues for U.S. Policy|زبان=en}}</ref>
در راستای رفتارهای روزمره و تعاملات مردم این کشور، فرهنگ امارات بر پایه احترام، ادب و مهمان‌نوازی عربی شکل گرفته است. مردم بومی امارات برخوردی محترمانه، گرم و مؤدبانه دارند و ارتباطات اجتماعی بر پایه ارزش‌های اسلامی است. بر اساس قوانین تماس فیزیکی و حضور جمعی بین مردان و زنان در اماکن عمومی با یکدیگر ممنوع است. خوردن و آشامیدن در اماکن عمومی در ماه رمضان از نظر فرهنگی و قانونی ناپسند است. در مقابل، رعایت احترام و شئونات اجتماعی از سوی مهاجران، باعث ایجاد روابط دوستانه و فرصت‌های بهتر شغلی و اجتماعی می‌شود.<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه  دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref>


=== زنان ===
'''روابط با عربستان سعودی:''' تعارضات ساختاری میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی، در شورای همکاری خلیج فارس در زمینه رهبری منطقه، سیاست‌های نفتی و موضوعات ژئوپلیتیک از چالش‌های امارات متحده در روابط خارجی است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۰|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=عصر جدایی عربستان از امارات!}}</ref> در عرصه مناقشات منطقه‌ای، امارات در جنگ داخلی سودان از نیروهای واکنش سریع حمایت می‌کند و در یمن، نیروهای مورد حمایت امارات، بخش‌های بزرگی از جنوب این کشور را تصرف کردند که با ضدحمله ائتلاف عربستان سعودی مواجه شد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۳|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=نیروهای نیابتی امارات در سودان و یمن/ آیا «لیبی‌سازی» سودان به سود اعراب خلیج فارس است؟}}</ref>
در دهه‌های اخیر تلاش برای ارتقای جایگاه زنان که همواره با تبعیض‌های جنسیتی روبرو بودند، به‌صورت چشمگیر افزایش یافته و از اولویت‌های جامعه بین‌المللی به شمار می‌رود.<ref>{{پک/بن|امارات۲۵|ک=سیویلیکا|ف=بررسی رویکرد تحولی حقوق زنان در استراتژی های توسعه ای امارات متحده عربی}}</ref> زنان اماراتی امروزه در دانشگاه‌ها، شرکت‌ها، نهادهای دولتی و حتی پارلمان نقش فعال دارند و دولت امارات برنامه‌های گسترده‌ای برای توانمندسازی آنها اجرا کرده است. برای مهاجران زن نیز، امنیت بالا و قوانین حمایتی باعث شده امارات یکی از بهترین کشورها برای زندگی و کار محسوب شود.<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه  دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref> بر اساس آمار، زنان با ۴۷ درصد مشارکت در نیروی کار و تشکیل ۷۰٪ فارغ‌التحصیلان دانشگاهی، جایگاه برجسته‌ای در عرصه آموزش و اشتغال دارند. با وجود این دستاوردها، زنان در نظام سیاسی استبدادی امارات با محدودیت مواجه‌اند؛ به‌گونه‌ای که از ۹ زن حاضر در مجلس مشورتی، تنها یک نفر انتخاب شده و هشت نفر انتصابی هستند. بر اساس گزارش مجمع جهانی اقتصاد در سال ۲۰۱۸م، امارات در شاخص شکاف جنسیتی از ۱۴۹ کشور در رتبه ۱۲۱ قرار دارد و مرکز حقوق بشر امارات از نادیده‌گرفتن توصیه‌های کمیته رفع تبعیض علیه زنان و ناپدیدشدگی اجباری زنان مدافع حقوق بشر خبر داده است. موانعی نظیر نبود قانون مشخص درباره خشونت خانگی، ازدواج‌های سنتی و داخل قبیله‌ای، چندهمسری و برون‌همسری شامل ازدواج با مردی غیراماراتی، داشتن رضایت همسر برای اشتغال زنان متاهل و قاچاق زنان، از چالش‌های جدی زنان اماراتی محسوب می‌شوند.<ref>{{پک/بن|امارات۲۶|ک=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم ها و امیدها}}</ref>


گزارش‌ها نشان می‌دهد که دولت امارات در راستای جلب سرمایه‌گذاری خارجی، دستیابی به شاخص‌های توسعه پایدار و هماهنگی با افکار عمومی جهانی، به‌تدریج تغییرات دموکراتیک و اصلاحات حقوق بشری را دنبال می‌کند که این امر به گسترش روابط سیاسی و اقتصادی امارات با کشورهای غربی کمک شایانی خواهد کرد.<ref>{{پک/بن|امارات۲۶|ک=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم ها و امیدها}}</ref>
'''روابط با اسرائیل:''' پس از [[انقلاب اسلامی ایران]]، امارات در [[جنگ عراق با ایران]] در کنار [[صدام حسین]] قرار گرفت و هم‌زمان مسیر پنهان همکاری با اسرائیل را از دهه ۱۹۸۰م آغاز کرد.<ref>{{پک/بن|امارات۱۷|ک=وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی|ف=مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی}}</ref> در سال ۲۰۲۰م با امضای [[پیمان ابراهیم]]، روابط خود را با اسرائیل عادی‌سازی کرد و به سومین کشور عربی پس از [[مصر]] و [[اردن]] تبدیل شد که با اسرائیل پیمان صلح امضا می‌کند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۹|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=در مورد توافق اسرائیل و امارات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید}}</ref> این توافق با محوریت تهدیدانگاری نسبت به ایران، زمینه‌ساز همکاری‌های دفاعی، اطلاعاتی و فناوری نظامی شد.<ref>{{پک/بن|امارات۱۸|ک=خبرگزاری ایرنا|ف=توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه}}</ref>
 
=== خانواده ===
خانواده در فرهنگ در این کشور جایگاهی مقدس دارد؛ پیوند خانوادگی و احترام به والدین از ارزش‌های محوری است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه  دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref> امارات متحده عربی با نامگذاری سال ۲۰۲۶م به‌عنوان سال خانواده، مجموعه‌ای از سیاست‌های هماهنگ را در حوزه اشتغال، رفاه و حقوق خانواده در سطح امارت‌ها و دولت فدرال به اجرا گذاشته است. این سیاست‌ها شامل اصلاح قوانین منابع انسانی، گسترش مرخصی‌های خانوادگی، تسهیل دورکاری، حمایت هدفمند از مادران شاغل و بازنگری در قوانین مدنی خانواده می‌شود. عجمان با تصویب قانون جامع منابع انسانی، امکان ساعات کاری شناور، دورکاری و مرخصی‌های زایمان، پدرانه، ازدواج، مراقبت از کودک و سوگواری را برای کارکنان دولتی فراهم کرده است. دبی و شارجه نیز به‌ترتیب مرخصی ازدواج ۱۰ روزه و ۸ روزه با حقوق کامل برای کارکنان دولتی خود در نظر گرفته‌اند. ابوظبی با تصویب قانون مدنی خانواده در سال ۲۰۲۱م، چارچوب حقوقی سکولار برای غیرمسلمانان شامل ثبت ازدواج مدنی، طلاق بدون اثبات تقصیر و حقوق برابر حضانت را ایجاد کرده است. در سطح فدرال، اصلاحات قانون کار، ۵ روز مرخصی والدینی با حقوق برای همه والدین شاغل و اصلاحات قانون احوال شخصیه، افزایش سن حضانت تا ۱۸ سال و حقوق برابر والدین در سفر با فرزندان را به همراه داشته است. این تحولات نشان‌دهنده بازتعریف نقش دولت در حمایت نهادی از خانواده و انطباق با تحولات سبک زندگی مدرن در امارات متحده عربی است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۷|ک=مسیر اقتصاد|ف=برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»}}</ref>


=== فرزندآوری ===
در جریان [[جنگ رمضان]]، اسرائیل سامانه‌های [[گنبد آهنین]] را در اختیار امارات قرار داده بود.<ref>{{پک/بن|امارات۲۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اذعان ۲ مقام آمریکایی به ارسال گنبد آهنین از اسرائیل برای امارات}}</ref> همچنین گزارش شده که مقام‌های ارشد رژیم صهیونیستی از جمله [[بنیامین نتانیاهو|نتانیاهو]]،<ref>{{پک/بن|امارات۲۲|ک=خبرگزاری ایرنا|ف=خشم و نگرانی از افشای سفر جنجالی محرمانه نتانیاهو به امارات}}</ref> رئیس موساد، رئیس شین‌بت و رئیس ستاد ارتش به‌طور محرمانه، در سفر به امارات با محمد بن زاید دیدار کردند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۴|ک=پایگاه خبری تحلیلی ایراف|ف=افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان {{!}} حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران}}</ref> دیوید بارنی، رئیس سازمان جاسوسی موساد، نیز دو مرتبه به‌طور محرمانه برای هماهنگی‌های مرتبط در طول جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به کشور امارات سفر کرده است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۳|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=سفرهای مخفیانه رئیس موساد به امارات در طول جنگ}}</ref>
کشورهای آسیای غربی با فاصله طولانی و از دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵م به باروری زیرسطح جانشینی رسیده‌اند و تا دوره ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹م، ۵۰٪ کشورهای این منطقه از جمله امارات ان مسئله را تجربه کردند.<ref>{{پک|ترابی و فراش خیالو|۱۳۹۹|ک=مطالعات راهبردی زنان|ف=بررسی و مقایسه روند کاهش باروری در کشورهای آسیایی با استفاده از تحلیل پیشینه واقعه|ص=۷ و ۲۳}}</ref> نرخ باروری امارات که در سال ۲۰۱۲م حدود ۵٫۴ فرزند بود، در سال ۲۰۲۲م به ۱٫۴۹ فرزند کاهش یافت.<ref>{{پک/بن|امارات۲۸|ک=Facebook · ایرانیان امارات|ف=نرخ باروری امارات که در ۲۰۱۲ حدود ۵٫۴ فرزند بود}}</ref>


خانواده‌محور است که در آن ازدواج اهمیت ویژه‌ای دارد. شیخ‌نشین‌های هفت‌گانه در زمینه رسوم اجتماعی رویکردهای متفاوتی دارند؛ به‌گونه‌ای که شارجه قوانین سختگیرانه‌ای در زمینه شئونات اسلامی اعمال می‌کند، در حالی که سایر امارت‌ها رویکردی منعطف‌تر دارند.[۱] ساختار خانواده در امارات از نظام گسترده به هسته‌ای تغییر یافته و خانواده‌ها به‌طور میانگین ۶ تا ۸ فرزند دارند، هرچند این تعداد در نسل‌های اخیر رو به کاهش است. شهروندان اماراتی تمایلی به زندگی در همسایگی مهاجران نداشته و به‌طور میانگین دو خدمتکار خارجی در هر خانواده به امور منزل رسیدگی می‌کنند.[۲] برنامه‌های کاری در امارات از الگوی سنتی (با تعطیلی جمعه به‌عنوان روز عبادی) به سمت نظام‌های مدرن تر در حال تغییر است.[۳]
'''روابط با ایران:''' روابط ایران و امارات تحت تأثیر عواملی چون اختلاف بر سر مالکیت [[جزایر سه‌گانه خلیج فارس|جزایر سه‌گانه]] [[جزایر سه‌گانه خلیج فارس|خلیج فارس]]،<ref>{{پک|جالینوسی و رستمی|۱۳۹۵|ک=مطالعات خلیج‌فارس|ف=بررسی دلایل سیاسی و تاریخی ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی|ص=۷۶ و ۸۹}}</ref> فعالیت‌های هسته‌ای و موشکی ایران و نگرانی امارات از نفوذ منطقه‌ای این کشور قرار دارد.<ref>{{پک/بن|امارات۱۳|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=وضعیت سیاسی و اقتصادی و جایگاه ایرانیان در امارات}}</ref> دکترین نظامی امارات بر محور تقابل با ایران، حفظ امنیت عربی و حضور نیابتی در مناقشات منطقه‌ای استوار است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۶|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=مهم‌ترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات}}</ref> امارات متحده عربی از سال ۲۰۱۰م راهبرد موازنه استراتژیک را در تقابل با ایران کنار گذاشت و رویکرد واقع‌گرایی تهاجمی را با هدف تقویت توان نظامی در مقابل ایران و استفاده مؤثر از نیروی نظامی به‌منظور مهار نفوذ منطقه‌ای ایران در پیش گرفت.<ref>{{پک|هدایتی و پورشیرمحمدی|۱۴۰۳|ک=آفاق امنیت|ف=استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس|ص=۱۷۴}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۱۳|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=وضعیت سیاسی و اقتصادی و جایگاه ایرانیان در امارات}}</ref> این تغییر رویکرد، هم‌زمان با اتخاذ استراتژی موازنه دور از ساحل از سوی آمریکا پس از سال ۲۰۱۵م رخ داد که به برون‌سپاری برخی مسئولیت‌های هژمونیک به متحدان منطقه‌ای انجامید و الگوهای دوستی و دشمنی تغییر کرد.<ref>{{پک|میرفخرایی|۱۴۰۳|ک=پژوهش‌های بین‌الملل|ف=سیاست نگاه به شرق امارات متحده عربی در بستر تحول موازنه قوای منطقه ای پس از ۲۰۱۵|ص=۱۷۴}}</ref>


=== زنان و مشارکت اجتماعی ===
در جریان جنگ رمضان، امارات متحده عربی با در اختیار گذاشتن خاک و فضای هوایی خود برای حملات ایالات متحده و اسرائیل، مشارکت فعالی در جبهه مخالف ایران داشت.<ref>{{پک/بن|امارات۱۱|ک=خبرگزاری تسنیم|ف=امارات سفارت خود در ایران را بست}}</ref> در این بازه، تأسیسات انرژی ایران در مناطقی مانند [[جزیره قشم|قشم]]، [[جزیره ابوموسی|ابوموسی]]، [[بندرعباس]] و پالایشگاه در [[لاوان]] هدف حملات هوایی امارات قرار گرفت.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۴|ک=پایگاه خبری تحلیلی ایراف|ف=افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان {{!}} حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۳۱|ک=خبرگزاری ایسنا|ف=عربستان از حملات مخفیانه امارات به ایران شکایت دارد}}</ref><ref>{{پک/بن|em20|ک=website Futubull News|ف=The UAE involved in the conflict? Reports claim it secretly attacked Iran, hitting an oil refinery on an island in the Persian Gulf in April.|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۳۲|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=امارات مخفیانه به حملات اسرائیل و آمریکا به ایران پیوست/ حمله به «جزیره لاوان» کار امارات بود}}</ref> ایران در پاسخ، با موشک و پهپاد، امارات را هدف قرار داد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۴|ک=پایگاه خبری تحلیلی ایراف|ف=افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان {{!}} حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران}}</ref> این اقدام زیرساخت‌های نفتی امارات، از جمله خط لوله حبشان-فجیره را با تهدیدهای جدی مواجه کرد.<ref>{{پک/بن|امارات۲۹|ک=خبرگزاری خانه ملت|ف=توهم «اسپارتای کوچک» در میدان بزرگان؛ چرا بازی ابوظبی به بن‌بست رسید؟}}</ref> در واکنش به این حملات، وزارت خارجه امارات متحده عربی سفارت خود در [[تهران]] را تعطیل کرد.<ref>{{پک/بن|امارات۱۱|ک=خبرگزاری تسنیم|ف=امارات سفارت خود در ایران را بست}}</ref>
انجمن زنان امارات به‌سرپرستی شیخه فاطمه بنت مبارک از سال ۱۹۷۵ فعالیت خود را برای توانمندسازی زنان آغاز کرد. این انجمن با ایجاد ۳۱ شعبه در سراسر کشور، به آموزش سوادآموزی، مهارت‌های شغلی، بچه‌داری و مشارکت اجتماعی زنان پرداخته است. تأسیس دانشگاه زاید در سال ۱۹۹۸ به‌عنوان مرکز تخصصی آموزش زنان، گام مهمی در ارتقای جایگاه آنان محسوب می‌شود.[۲] با وجود پیشرفت‌های چشمگیر، چالش‌هایی نظیر افزایش نرخ تجرد زنان (به‌دلیل هزینه‌های بالای ازدواج و تمایل مردان به ازدواج با زنان خارجی) و بالاترین نرخ طلاق در منطقه (۴۶ درصد در سال ۲۰۰۵) همچنان وجود دارد. زنان امروز حدود ۲۲ درصد از نیروی کار را تشکیل می‌دهند که نسبت به ۱۰ درصد در سال ۱۹۸۵ رشد قابل‌توجهی داشته است. قانون اساسی امارات حقوق مساوی زنان و مردان را در همه حوزه‌ها از جمله آموزش، اشتغال و خدمات نظامی به رسمیت شناخته است.[۴]


=== آموزش و اقتصاد ===
ایران در نامه‌ای به دبیرکل [[سازمان ملل متحد]]، خواستار پرداخت غرامت از سوی امارات به دلیل مشارکت در حملات علیه خود شد.<ref>{{پک/بن|امارات۳۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=درخواست غرامت ایران از کشورهایی که در جنگ رمضان نقش داشتند}}</ref> در سطح اقتصادی، این تنش‌ها منجر به خروج امارات از اوپک و اوپک پلاس، اختلال در زنجیره تأمین کالاها و توقف پروژه‌های کریدور اقتصادی مشترک شد.<ref>{{پک/بن|امارات۴۲|ک=خبرگزاری تسنیم|ف=پایداری افزایش قیمت‌های سوخت، مواد غذایی و پروازها در جهان}}</ref> در همین چارچوب اختلاف میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی نمود بیشتری یافت.<ref>{{پک|موسوی|۱۴۰۵|ک=شبکه شرق|ف=جنگ رمضان و پیامدهای آن}}</ref>
نظام آموزشی امارات از مهدکودک تا دبیرستان به‌صورت رایگان برای شهروندان ارائه می‌شود و نسبت دانش‌آموز به معلم در مقاطع مختلف بین ۱۵ تا ۲۰ نفر متغیر است. بیش از ۹۵ درصد زنان و ۸۰ درصد مردان پس از دبیرستان به تحصیلات عالی ادامه می‌دهند. دانشگاه امارات متحده عربی (تأسیس ۱۹۷۷)، دانشگاه فنی برتر (HCT) و دانشگاه زاید (۱۹۹۸) از مهم‌ترین مراکز آموزش عالی کشور هستند. دهکده دانش دبی با شعبه‌های دانشگاه‌های معتبر جهانی از جمله آمریکا، انگلیس، استرالیا و ایران، نشان‌دهنده عزم امارات برای تبدیل شدن به قطب آموزشی منطقه است. آموزش‌های فنی و مهارتی با همکاری شرکت‌های بین‌المللی نظیر IBM ارائه می‌شود تا فارغ‌التحصیلان بتوانند با نیازهای بازار کار هماهنگ شوند. برنامه‌های آموزشی به‌گونه‌ای طراحی شده که دانش‌آموزان به زبان‌های عربی و انگلیسی تسلط پیدا کنند.[۶]


=== رسانه‌ها و ورزش ===
پس از پایان درگیری‌ها، نشانه‌هایی از تعدیل رویکرد امارات برای کاهش تنش، ازجمله تماس تلفنی معاون رئیس این کشور با رئیس [[مجلس شورای اسلامی|مجلس]] [[مجلس شورای اسلامی|شورای اسلامی]] ایران مشاهده شد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۵|ک=پایگاه خبری تحلیلی شرق|ف=تماس تلفنی مقامات ایران و امارات بعد از جنگ}}</ref> با وجود مشارکت نظامی، امارات همچنان کانال‌های دیپلماتیک پنهانی و میانجی‌گری از طریق [[عمان]] را برای مدیریت روابط با ایران حفظ کرده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۴|ک=پایگاه خبری تحلیلی ایراف|ف=افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان {{!}} حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران}}</ref>
صنعت رسانه در امارات با تأسیس شهر رسانه دبی در سال ۲۰۰۱ تحولی اساسی یافت و این مرکز به پایگاه اطلاعاتی و اقتصادی منطقه تبدیل شده است. تلویزیون‌های متعددی از جمله شبکه‌های ابوظبی، دبی و ورزشی فعالیت می‌کنند و روزنامه‌های معتبری مانند الاتحاد، الخلیج و اخبار خلیج (به انگلیسی) منتشر می‌شوند.[۸] ورزش ملی امارات فوتبال است که با حمایت امیران و وجود باشگاه‌های مطرحی همچون الشباب، الجزیره و العین فعالیت می‌کند. ورزش‌های سنتی نظیر شترسواری، شاهین‌بازی و مسابقه قایق‌های بادبانی نیز از میراث بادیه‌نشینی حفظ شده و مورد حمایت حکومت قرار دارند.[۴]


=== بهداشت و سلامت ===
== نیروهای مسلح ==
امارات با سرمایه‌گذاری گسترده در حوزه سلامت، از ۷ بیمارستان در سال ۱۹۷۰ به ۴۰ بیمارستان عمومی در حال حاضر رسیده است. هزینه‌های بهداشتی در سال ۲۰۰۴ معادل ۲/۹ درصد از تولید ناخالص داخلی بوده و پوشش بیمه‌ای همگانی از ژانویه ۲۰۰۶ برای همه ساکنان ابوظبی اجرایی شده است. بیماری‌های قلبی-عروقی با ۲۸ درصد، مهم‌ترین عامل مرگ و میر محسوب می‌شوند. طرح‌های توسعه‌ای چندمیلیون‌دلاری برای گسترش امکانات درمانی در هفت امارت در دست اجراست.[۴]
نیروهای مسلح امارات در سال ۱۹۷۱م از نیروهای پیشاهنگی عمان شکل گرفت.<ref>{{پک/بن|em11|ک=website Aletihad|ف=UAE marks 50 years of Armed Forces unification|زبان=en}}</ref> گزارش‌ها حاکی از خرید ۶ فروند بالگرد شینوک،<ref>{{پک/بن|em12|ک=website MILITARNYI|ف=One billion for six helicopters: UAE orders Chinook helicopters|زبان=en}}</ref> ۴۰۰ فروند موشک هوابه‌هوای AIM-۱۲۰، تعداد ۱۵۰۰ بمب کوچک هدایت‌شونده، ۱۲۰۰ بمب هوشمند و همچنین اجزای [[سامانه ضدموشکی تاد|سامانه پدافندی تاد]] (THAAD) از ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۲۶م است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۷|ک=خبرگزاری صدا و سیما|ف=آمریکا، بیش از ۱۶ میلیارد دلار سلاح به امارات و کویت می‌فروشد}}</ref> اکثر افسران آنها در آکادمی‌های نظامی جمله آکادمی سلطنتی آموزش‌های نظامی سندهرست در بریتانیا آموزش دیده‌اند.<ref name=":02">{{پک|غلام‌نیا|پیرمحمدی|۱۳۹۹|ک=آفاق امنیت|ف=تحول در سیاست منطقه‌ای امارات متحده عربی؛ رهیافت محمد بن زاید|ص=۱۲۲}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۰۱۸|ک=پایگاه خبری تحلیلی فرارو|ف=امیران عرب در کجا آموزش نظامی می‌بینند؟}}</ref>


== '''نظام فرهنگی''' ==
نیروهای مسلح امارات در سه سطح زمینی، دریایی و هوایی قرار دارند:
* '''نیروی زمینی:''' نیروی زمینی امارات در سال ۱۹۷۶م با تأخیر و به‌صورت شکننده شکل گرفت و با تسلیحات عمدتاً فرانسوی تقویت شد.
* '''نیروی دریایی:''' نیروی دریایی امارات با ۲۵۰۰ پرسنل، پایگاه‌هایی در ابوظبی، دبی، شارجه و رأس‌الخیمه دارد و در مانورهای ائتلاف غربی-عربی شرکت کرده است.
* '''نیروی هوایی:''' نیروی هوایی امارات از سال ۱۹۶۸م پیش از استقلال از [[بریتانیا]] شکل گرفته و امروز با بیش از ۴۵۰۰ پرسنل در ۷ پایگاه مستقر است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۱۹|ک=وب‌سایت جماران|ف=نیروهای مسلح امارات عربی متحده}}</ref>


=== حجاب و پوشش ===
== نظام اجتماعی ==
یکی از مهمترین شاخصه‌های فرهنگی امارات متحده عربی، حجاب، پوشش و لباس مردم است. این کشور مانند سایر کشورهای مسلمان استانداردهای خاصی را برای پوشش وضع کرده است و مردان و زنان باید در جامعه پوشش داشته باشند که در هر مکانی به میزان و چگونگی آن اشاره شده است. پوشش بسته به هر امارت کمی تفاوت دارد وپوشش زنان در دبی از شارجه یا عجمان آزادتر است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۳|ک=آژانس ستاره ونک|ف=با فرهنگ و رسوم مردم دبی آشنا شوید}}</ref>
نظام اجتماعی و جهت‌گیری سیاسی حاکمان این کشور، با وجود تنوع اجتماعی و ساختار شیخ‌نشینی، از فرهنگ عربی، ارزش‌های اسلامی و سنت‌های قبیله‌ای تأثیر پذیرفته است.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۸۷ و ۹۲}}</ref> جمعیت بومی آن عمدتاً ریشه در قبایل عرب دارد و نظام قبیله‌ای، مبتنی بر پیوندهای خویشاوندی و وفاداری به شیوخ، در کنار نقش اجتماعی و اقتصادی، یکی از پایه‌های مشروعیت نظام سیاسی به‌شمار می‌رود.<ref>{{پک|Heard-Bey|۲۰۱۶|ک=Cambridge Core|ف=The Tribal Society of the UAE and its Traditional Economy|کد=en|ص=۱۰۸–۱۱۰}}</ref> این الگو بر شبکه‌های حامی ـ موکل استوار بوده و بر شیوه حکمرانی و سیاست‌گذاری کلان نیز اثر گذاشته است.<ref>{{پک|Mansour|۲۰۱۸|ک=Policy-Making in the GCC: State, Citizens and Institutions|زبان=en|ج=|ص=Abstract}}</ref> گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که این میراث قبیله‌ای، با وجود مدرن‌سازی شتابان و تحولات پس از کشف نفت، همچنان در ساختار اجتماعی ـ سیاسی این کشور تداوم یافته است.<ref>{{پک|Heard-Bey|۱۹۹۵|ک=AJAMES (Annals of Japan Association for Middle East Studies)|ف=Merchants and Ruling Families: Tribal Society and Its Change in Abu Dhabi and Dubai Emirates|کد=en|ص=۱۶۰–۱۶۲}}</ref>


{| class="wikitable"
=== وضعیت زنان در امارات متحده عربی ===
|+تفاوت‌ فرهنگی-اجتماعی بین امارات و ایران<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه  دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref>
انجمن زنان امارات (تأسیس دهه ۱۹۷۰م) تحت نظارت شیخه فاطمه بنت مبارک، مسئولیت اصلی توانمندسازی و تکریم جایگاه آنان را بر عهده دارد.<ref>{{پک/بن|امارات۵۸|ک=پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین|ف=زنان امارات در دوران گذار}}</ref> زنان در امارات در نهادهای دولتی، پارلمانی و بخش خصوصی حضور دارند و ۷۰٪ از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی این کشور را تشکیل می‌دهند. بر اساس آمار سال ۲۰۲۴م، نرخ مشارکت زنان در نیروی کار ۳۴٫۶٪ است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۰|ک=پایگاه خبری تحلیلی تجارت نیوز|ف=کارآفرینان زن در امارات متحده عربی / سهم زنان در نیروی کار افزایش یافت}}</ref> در حوزه کارآفرینی، ۱۸٪ از کل کارآفرینان اماراتی را زنان تشکیل می‌دهند که ۴۸٫۸٪ از آن‌ها در سمت‌های مدیر اجرایی فعالیت دارند. همچنین بیش از ۷۷٪ از مشاغل متعلق به زنان توسط افراد زیر ۴۰ سال مدیریت می‌شود و تنها در نیمه نخست سال ۲۰۲۴م، بیش از ۲۰۰۰ کسب‌وکار جدید توسط زنان ثبت شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۰|ک=پایگاه خبری تحلیلی تجارت نیوز|ف=کارآفرینان زن در امارات متحده عربی / سهم زنان در نیروی کار افزایش یافت}}</ref> این موارد امارات را به مقصدی برای زندگی و کار زنان مهاجر تبدیل کرده است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref>
!جنبه فرهنگی-اجتماعی
!امارات
!ایران
|-
|روابط اجتماعی
|رسمی‌تر، همراه با احترام و آداب مذهبی
|صمیمی، گفت‌وگو محور و عاطفی
|-
|پوشش
|سنتی اسلامی همراه با دشداشه و عبایه با پذیرش سبک مدرن در شهرها
|متنوع و ترکیب سنتی و مدرن
|-
|نقش زنان
|پیشرو و تحت حمایت دولت در حوزه‌های مدیریتی و اجتماعی
|فعال در تحصیل و کار ولی با محدودیت‌های فرهنگی
|-
|ارزش‌های اصلی
|احترام، قانون‌مداری، نظم و کار گروهی
|مهمان‌نوازی، خانواده، دین و ادب
|-
|زبان و ارتباط
|عربی خلیجی با کاربرد گسترده انگلیسی در محیط‌های کاری
|فارسی با واژگان عربی و ترکی
|}


== '''نظام اقتصادی''' ==
امارات در سال ۲۰۱۸م در رتبه ۱۲۱ شاخص شکاف جنسیتی (مجمع جهانی اقتصاد) قرار گرفت. گزارش‌های حقوق بشری به موانعی نظیر فقدان قانون جامع علیه [[خشونت خانگی]]، تداوم [[ازدواج‌ اجباری|ازدواج‌های اجباری]] مبتنی بر عرف قبایلی و [[تعدد زوجات|چندهمسری]] اشاره دارند. همچنین محدودیت در ازدواج با اتباع غیراماراتی و گزارش‌هایی در خصوص [[قاچاق زنان]] و ناپدیدشدگی اجباری، از چالش‌های حقوقی و اجتماعی در این حوزه به‌شمار می‌روند.<ref>{{پک/بن|امارات۲۶|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۵۸|ک=پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین|ف=زنان امارات در دوران گذار}}</ref>
امارات ابوظبی و دوبی به علت ذخایر عظیم نفتی و مرکزیت تجاری از موقعیت ممتازی در سطح فدراسیون برخوردار هستند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۴|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=سیاست و حکومت در امارات عربی متحده}}</ref> شاخص‌هایی مانند رشد تولید ناخالص داخلی، درآمدهای تجاری غیرنفتی، گردشگری و جذب سرمایه‌های خارجی و بزرگ بین‌المللی، رشد شاخص توسعه انسانی، کارآفرینی و تکنولوژی‌های صنعتی، نرخ پایین بیکاری در توسعه اقتصادی این کشور مؤثر هستند. همچنین افزایش کار برای مهاجران، توسعه مشاغل برای جوانان، سرعت ادغام با اقتصاد جهانی ضمن توجه به ارتقای استانداردهای رفاه اجتماعی و کاهش آن نسبت تبعیض جنسیتی بین زنان و مردان از جمله اصلی‌ترین و مهمترین دلایل پیشرفت امارات متحده عربی در حوزه توسعه انسانی است.<ref>{{پک|عبیدیان و مرزبانی|۱۴۰۳|ک=مطالعات اقتصاد سیاسی بین‌الملل|ف=شاخص‌های مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده عربی و گذر از رکود اقتصادی ناشی از بحران کرونا|ص=۱۰۱ و ۱۱۳}}</ref>


بر اساس روابط بین جمهوری اسلامی ایران و امارات متحده عربی، این دو کشور اگرچه در حوزه سیاسی دارای اختلاف‌نظرهایی هستند،<ref>{{پک|خسروی|۱۳۹۷|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی|ف=عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری‌ اسلامی‌ ایران و امارات‌‌ عربی‌ متحده‌|ص=ح}}</ref> اما تلاش کرده‌اند تا با استفاده از دیپلماسی اقتصادی، منافع ملی خود را در چارچوب همکاری‌های اقتصادی، تجاری و سرمایه‌گذاری دنبال کنند.<ref>{{پک|موسوی کردمیری و سیمبر|۱۴۰۳|ک=تعاملات دیپلماتیک|ف=دیپلماسی اقتصادی ایران و امارات متحده عربی: تحلیلی بر تعاملات دوجانبه (2023-2015)|ص=۸۵}}</ref> امارات متحده عربی همواره جزو ۵ شریک اصلی تجاری ایران<ref>{{پک/بن|امارات۸|ک=خبرگزاری مهر|ف=امارات؛شریک تجاری همیشگی ایران/حرکت به سمت تجارت ۴۰ میلیارد دلاری}}</ref> و به طور اخص شریک دوم تجاری ایران است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۰|ک=رزونامه دنیای اقتصاد|ف=۱۳ مانع تجارت با شریک دوم}}</ref> مهمترین دلایل این همکاری اقتصادی عبارت از امارات به‌عنوان گلوگاه و ایستگاهی برای صادرات مجدد کالاهای ایرانی، حضور گسترده تجار ایرانی و ثبت شرکت‌های اقتصادی در امارات، سرمایه‌گذاری ایران در این کشور، نیاز متقابل اقتصادی دو کشور به یکدیگر، بهره‌مندی امارات از دورزدن تحریم‌های ایران و همچنین ادامه همکاری دبی با ایران علی‌رغم مخالفت‌های ابوظبی است.<ref>{{پک|خسروی|۱۳۹۷|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی|ف=عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری‌ اسلامی‌ ایران و امارات‌‌ عربی‌ متحده‌|ص=ح}}</ref> هرچند، سیاست اقتصادی امارات مبتنی بر وابستگی متقابل نامتقارن با ایران، زمینه‌ساز کنشگری تهاجمی این کشور شده<ref>{{پک|کوهکن و مختاری|۱۴۰۳|ک=سیاست خارجی|ف=نقش اقتصاد و روابط تجاری دوجانبه در سیاست خارجی امارات متحده عربی در قبال جمهوری اسلامی ایران از 1992 تا 2022|ص=۸۹ و ۱۱۱-۱۱۰}}</ref> و هم‌زمان آن را در معرض ریسک تعرفه‌های احتمالی آمریکا قرار داده است.<ref>{{پک/بن|امارات۹|ک=خبر آنلاین|ف=تهدید ترامپ علیه شرکای تجاری ایران چقدر عملی است؟ / هند و امارات هدف تنبیه‌های آمریکا قرار می‌گیرند}}</ref>
=== خانواده ===
سیاست‌های حمایتی و قوانین مدنی [[خانواده]] در امارات جایگاهی محوری دارد.<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref> امارات با نام‌گذاری سال ۲۰۲۶م به عنوان «سال خانواده»، سیاست‌های فدرالی را برای تقویت [[هویت ملی]] و رفاه خانواده به اجرا درآورده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۱|ک=وب‌سایت مسیر اقتصاد|ف=برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»}}</ref><ref>{{پک/بن|em15|ک=website UAE Year Of|ف=About UAE Year Of|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|em16|ک=website Kabar - National News Agency of the Kyrgyz Republic|ف=UAE declares 2026 Year of the Family|زبان=en}}</ref><ref>{{پک/بن|em17|ک=website Khaleej Times|ف=UAE President announces 2026 as 'Year of family'|زبان=en}}</ref> این راهبردها شامل اصلاح قوانین منابع انسانی، ترویج دورکاری و اعطای [[مرخصی زایمان|مرخصی‌های زایمان]] و مراقبت از کودک در مناطقی چون عجمان، دبی و شارجه است. در سطح حقوقی، قوانین مدنی ابوظبی برای غیرمسلمانان امکان ازدواج مدنی، [[طلاق]] بدون اثبات تقصیر و حضانت برابر را فراهم کرد. اصلاحات فدرال نیز مواردی نظیر ۵ روز مرخصی والدینی و افزایش سن [[حضانت]] تا ۱۸ سال را در بر می‌گیرد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۱|ک=وب‌سایت مسیر اقتصاد|ف=برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»}}</ref>


== '''شیعیان''' ==
[[ازدواج]] و طلاق پیشرفت‌های اقتصادی و تغییرات ساختاری در خانواده با افزایش [[سن ازدواج]] و [[نرخ طلاق]] همراه بوده است.<ref>{{پک/بن|em18|ک=website Gulf House for Studies and Publishing|ف=The New Gulf: More Modernity, Fewer Children|زبان=en}}</ref> هزینه‌های ازدواج ([[مهریه]] و مسکن) و تمایل به استقلال در کنار تغییرات فرهنگی و گرایش به سبک زندگی غربی، از عوامل تأخیر در [[ازدواج]] جوانان محسوب می‌شوند.<ref>{{پک/بن|امارات۶۱|ک=خبرگزاری ایرنا|ف=افزایش هزینه‌ها مهم‌ترین عامل بالارفتن سن ازدواج در امارات است}}</ref> آمارها نشان‌دهنده ثبت ۴۵۵۴ مورد [[طلاق]] در امارات طی سال ۲۰۱۹ است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۲|ک=پایگاه خبری تحلیلی شفقنا|ف= «ترند طلاق»؛ معضل تازه کشورهای خلیج فارس و افزایش چشمگیر نرخ طلاق در این کشورها}}</ref> دلایل عمده این جدایی‌ها شامل عدم تفاهم، مشکلات مالی، خشونت خانگی، دخالت [[خویشاوندی|خویشاوندان]] و تفاوت‌های فرهنگی ذکر شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۳|ک=خبرگزاری صدا و سیما|ف=افزایش بی‌سابقه طلاق در امارات عربی متحده}}</ref> نرخ باروری امارات متحده عربی نیز مانند نیمی از کشورهای غرب آسیا، با روند نزولی باروری به زیر سطح جانشینی مواجه شده است.<ref>{{پک|ترابی و فراش خیالو|۱۳۹۹|ک=مطالعات راهبردی زنان|ف=بررسی و مقایسه روند کاهش باروری در کشورهای آسیایی با استفاده از تحلیل پیشینه واقعه|ص=۷ و ۲۳}}</ref> [[نرخ باروری]] در این کشور که در سال ۲۰۱۲م حدود ۵٫۴ فرزند بود، در سال ۲۰۲۲م به ۱٫۴۹ فرزند کاهش یافته است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۸|ک=website Facebook ایرانیان امارات|ف=نرخ باروری امارات که در ۲۰۱۲ حدود ۵٫۴ فرزند بود}}</ref>


== '''جنگ رمضان و همکاری با آمریکا و اسرائیل''' ==
== فرهنگ ==
وزارت خارجه امارات متحده عربی در واکنش به حملات ایران به پایگاه‌های آمریکایی و منافع آمریکا در این کشور، سفارت خود در تهران را تعطیل و تمام دیپلمات‌های خود را به ابوظبی فراخواند.<ref>{{پک/بن|امارات۱۱|ک=خبرگزاری تسنیم|ف=امارات سفارت خود در ایران را بست}}</ref>
=== آداب اجتماعی ===
غالباْ شکل ارتباطات بین مردم در این کشور برحسب نیازهای اقتصادی تعریف می‌شود.<ref>{{پک|امامزاده شوشتری، نواب و شریعتمداری|۱۴۰۱|ک=شیعه‌پژوهی|ف=بررسی الگوی ارتباطی شیعیان امارات متحده عربی در تعامل با جامعه غالب|ص=۷۵}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۵۳|ک=وب‌سایت نیووی|ف=شغل‌های پردرآمد در دبی + درآمد ۲۰۲۶}}</ref> [[فرهنگ]] مردم امارات بر پایه احترام، ادب و [[مهمان‌نوازی]] عربی شکل گرفته و ارتباطات روزمره بر اساس ارزش‌های اسلامی تنظیم می‌شود. مردم بومی امارات رفتاری محترمانه دارند و تعاملات اجتماعی میان زنان و مردان در اماکن عمومی، تابع قوانین و هنجارهای خاصی است که رعایت آنها برای همه ساکنان، ازجمله مهاجران، ضروری است. بر اساس قوانین این کشور، تماس فیزیکی و حضور جمعی بین مردان و زنان نامحرم در اماکن عمومی ممنوع است و تخلف از آن، مجازات قانونی در پی دارد. همچنین، خوردن و آشامیدن در اماکن عمومی در ماه [[رمضان]] تخلفی قانونی محسوب می‌گردد و برای آن جریمه یا مجازات در نظر گرفته شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۴|ک=مؤسسه دانا اندیشان|ف=فرهنگ امارات 2026}}</ref>


== پانویس ==
=== حجاب و پوشش ===
امارات متحده مانند سایر کشورهای مسلمان استانداردهای خاصی را برای پوشش وضع کرده است. مردان و زنان باید در جامعه [[حجاب]] و پوشش تعیین‌شده داشته باشند که در هر مکانی به میزان و چگونگی آن اشاره شده است. پوشش بسته به هر امارت کمی تفاوت دارد و پوشش زنان در دبی از شارجه یا عجمان آزادتر است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۳|ک=وب‌سایت آژانس ستاره ونک|ف=با فرهنگ و رسوم مردم دبی آشنا شوید}}</ref> جین بریستل رایز، انسان‌شناس و استاد دانشگاه زاید، در کتاب خود با عنوان «زنان اماراتی، نسل‌های تغییر» در سال ۲۰۱۰م اشاره کرده است که [[عبا]] در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، فراتر از یک پوشش ساده، نمادی از هویت و ملیت محسوب می‌شود. زنان اماراتی از حدود یک دهه پیش، به‌تدریج به استفاده از عباهای روشن‌تر روی آورده‌اند و طرح‌های متنوعی را در پوشش خود به کار گرفته‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۵۸|ک=پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین|ف=زنان امارات در دوران گذار}}</ref>


== منابع ==
=== آیین‌ها ===
{{یادکرد وب|عنوان=آشنایی با کشور امارات متحده عربی|نشانی=https://shiastudies.com/fa/%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱|وبگاه=مجمع جهانی شیعه‌شناسی}}
آیین‌های مذهبی در امارات متحده عربی بازتابی از هویت اسلامی این کشور و تنوع فرهنگی اقوام مختلف ساکن در آن است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۵|ک=وب‌سایت ایکراسنس|ف=امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی}}</ref> مهم‌ترین مناسبت‌های دینی مسلمانان شامل حق‌اللیله در نیمه ماه [[شعبان]]، [[صله رحم|صله‌رحم]]، دیدار خانواده و بستگان پس از [[نماز تراویح]] در ماه [[رمضان]] و جلسات شب‌نشینی تا زمان [[سحر]]،<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۶|ک=پایگاه خبری تحلیلی میدل ایست نیوز|ف=رسوم و آیین‌های خاص مردم امارات در ماه رمضان}}</ref> [[عید فطر]] و [[عید قربان]] است که هر یک با آداب‌ورسوم خاصی از جمله گردهمایی‌های خانوادگی و اعمال خیریه همراه هستند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۵|ک=وب‌سایت ایکراسنس|ف=امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی}}</ref> مسلمانان در روز نخست عید فطر بعد از خوردن [[خرما]] و برخی شیرینی‌های سنتی لباس‌های نو به تن کرده و برای اقامه [[نماز عید|نماز]] به [[مسجد]] می‌روند. بازی‌های دسته جمعی، داستان‌سرایی و نقاشی [[حنا]] روی دست، از جمله مراسم این روز است. عید فطر در این کشور سه‌روز تعطیل است و یک روز قبل از فرارسیدن عید نیز جزو تعطیلات قرار می‌گیرد.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۷|ک=وب‌سایت خبربان|ف=آداب و رسوم کشورهای مختلف در عید فطر در جهان}}</ref> همچنین، میلاد پیامبر در [[۱۲ ربیع‌الاول]] در امارات تعطیل رسمی است و با برگزاری مجالس [[دعا]] و سخنرانی‌های مذهبی گرامی داشته می‌شود.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۸|ک=پایگاه خبری تحلیلی قدس|ف=روز میلاد پیامبر اعظم در تمامی کشورهای اسلامی به جز عربستان تعطیل رسمی است}}</ref>


{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=آقاملایی|نام۱=نجمه|تاریخ=۱۳۹۰|عنوان=بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس|پیوند=|ژورنال=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی|دوره=|شماره=|صفحات=}}
مراسم [[عزاداری امام حسین|عزاداری]] در ماه [[ماه محرم|محرم]]، اقامه [[نماز جمعه]] با خواندن دو خطبه عربی و فارسی، برقراری جلسات قرائت قرآن، دعاهای کمیل و ندبه و نیز برگزاری مراسم اعیاد و سوگواری اهل‌بیت از جمله آیین‌های مذهبی شیعیان است.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۸۰}}</ref> با این حال، شیعیان برای برگزاری آیین‌های خود با محدودیت‌هایی مواجه هستند و در مواردی گزارش‌هایی از ثبت مشخصات عزاداران و محدودیت در صدور ویزای مداحان وجود داشته است.<ref>{{پک/بن|امارات۷۴|ک=پایگاه خبری تحلیلی تابناک|ف=اعمال محدودیت برای عزاداران حسینی (ع) در امارات؛ تکرار وقایع ۸۸}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=اذعان ۲ مقام آمریکایی به ارسال گنبد آهنین از اسرائیل برای امارات|نشانی=https://farsnews.ir/r_yasin/1778575882614894422/%D8%A7%D8%B0%D8%B9%D8%A7%D9%86-%DB%B2-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%84-%DA%AF%D9%86%D8%A8%D8%AF-%D8%A2%D9%87%D9%86%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA|تاریخ=۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۱|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
=== مساجد و مراکز مذهبی ===
در امارات متحده عربی ۴ هزار و ۸۱۸ [[مسجد]] ساخته شده است که برخی از آنها شهرت جهانی دارند. براساس آمار رسمی یک هزار و ۴۱۸ مسجد در دبی، ۲ هزار و ۲۸۹ مسجد در ابوظبی و ۶۰۰ مسجد نیز در شارجه قرار گرفته است.<ref>{{پک/بن|امارات۵۴|ک=خبرگزاری ایکنا|ف=نگاهی بر مساجد امارات متحده عربی}}</ref> مسجد شیخ زاید آل‌نهیان، بزرگ‌ترین مسجد این کشور و هشتمین مسجد بزرگ جهان است که با بزرگ‌ترین فرش جهان که توسط علی خالقی، هنرمند ایرانی طراحی و در ایران بافته شده، مفروش شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۵۵|ک=خبرگزاری فارس|ف=امارات متحده عربی کشوری با ۵ هزار مسجد توریستی + تصاویر}}</ref> مهم‌ترین مراکز مذهبی شیعیان نیز شامل مسجد امام علی، مسجد امام حسین، مسجد الزهرا، مسجد الرسول، مسجد العین، حسینیه لاری‌های دبی و حسینیه گِراشی‌ها است. مسجد امام حسین در دبی که با پیگیری نماینده دومین [[رهبر جمهوری اسلامی ایران]] ساخته شده، از مهم‌ترین مراکز فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی شیعیان به‌شمار می‌آید.<ref>{{پک|ارزانی و کشاورز|۱۳۹۵|ک=شیعه‌شناسی|ف=شیعیان امارات متحده عربی|ص=۸۱–۸۳}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۵۷|ک=پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران|ف=افتتاح عبادتگاه مشترک اسلامی، مسیحی و یهودی در امارات}}</ref>


{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=ارزانی|نام۱=حبیب‌رضا|تاریخ=۱۳۹۵|عنوان=شیعیان امارات متحده عربی|پیوند=https://www.shiitestudies.com/article_26356.html|ژورنال=مطالعات ایرانی|دوره=چهاردهم|شماره=پنجاه و چهار|صفحات=۶۳-۹۴|نام۲=زهرا سادات|نام خانوادگی۲=کشاورز|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
در سال ۲۰۲۳م، مجموعه‌ای با نام مجتمع ادیان ابراهیمی در جزیره السعدیات در ابوظبی، افتتاح شد. این مجموعه که با هدف ترویج همزیستی و گفت‌وگوی ادیان توحیدی و نمادی از رویکرد چندفرهنگی و تساهل‌گرایانه امارات در پذیرش پیروان ادیان مختلف به‌شمار می‌رود، شامل سه عبادتگاه مجزا برای سه دین بزرگ همچون مسجد امام احمد الطیب مخصوص مسلمانان، کلیسای سنت فرانسیس مخصوص مسیحیان و کنیسه موسی بن میمون مخصوص یهودیان است. این سه ساختمان با معماری مدرن و همتراز در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ به‌گونه‌ای که مسجد در سمت چپ، کلیسا در سمت راست و کنیسه در میان آن‌ها واقع شده است. در این میان بسیاری از تصمیم امارات در افتتاح کنیسه یهودیان کنار خانه ابراهیمی انتقاد کرده‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۵۶|ک=شبکه خبری العالم|ف=افتتاح اولین کنیسه در ابوظبی در میان انتقادات گسترده!}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=امارات متحده عربی چگونه تاسیس شد؟|نشانی=https://fararu.com/fa/news/382367/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%B3-%D8%B4%D8%AF|تاریخ=۱۲ آذر ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲|وبگاه=فرارو}}
=== هنر ===
خط، معماری و نقوش هندسی و نقوش عربی و اصیل ایرانی در امارات رواج دارد. گالریها و موزه‌های هنری در امارات، هنر اسلامی، ازجمله آثار سنتی و معاصر را به نمایش می‌گذارند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۵|ک=وب‌سایت ایکراسنس|ف=امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۰۳۰|ک=پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران|ف=اینجا ایران نیست!/ معماری اصیل ایران در دبی (+عکس)}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=امارات؛شریک تجاری همیشگی ایران/حرکت به سمت تجارت ۴۰ میلیارد دلاری|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/5421192/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%85%D8%AA-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%DB%B4%DB%B0-%D9%85%DB%8C%D9%84%DB%8C%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%D9%84%D8%A7%D8%B1%DB%8C|تاریخ=۲۲ بهمن ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۸|وبگاه=خبرگزاری مهر}}
== نظام آموزشی ==
برنامه‌های آموزشی مدارس دولتی در امارات متحده عربی بر اساس ارزش‌ها و اهداف توسعه این کشور تدوین می‌شوند. زبان اصلی آموزش در این مدارس، عربی و زبان انگلیسی به‌عنوان زبان دوم مورد استفاده است. دانش‌آموزان اماراتی می‌توانند به صورت رایگان در مدارس دولتی ثبت‌نام کنند.<ref>{{پک/بن|امارات۶۴|ک=وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی|ف=نگاهی به نظام آموزشی کشور امارات متحده عربی}}</ref> مدارس خصوصی نیز در امارات تابع ۳ نوع نظام آموزشی ازجمله نظام آموزشی منطبق بر نظام آموزشی کشورهای مقیم، نظام آموزشی امارات و نظام آموزشی ویژه هستند.<ref>{{پک|بی‌نام|۱۳۷۵|ک=رشد معلم|ف=آموزش و پرورش در کشورهای دیگر: نظام آموزش و پرورش در امارات متحده عربی|ص=۲۷}}</ref> در برنامه اصلاحی نظام آموزش و پرورش این کشور، روش‌های تعاملی یادگیری جایگزین رویه‌های پیشین شده و آموزش زبان انگلیسی با دروسی مانند ریاضی و علوم تلفیق گردیده است. بر اساس این برنامه، تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه تا پایان کلاس نهم اجباری است و این مدل شامل فرآیندی چهارمرحله‌ای به مدت ۱۴ سال است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۴|ک=وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی|ف=نگاهی به نظام آموزشی کشور امارات متحده عربی}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=امارات سفارت خود در ایران را بست|نشانی=https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1404/12/10/3528849/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B3%D8%AA|تاریخ=۱۰ اسفند ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۱|وبگاه=خبرگزاری تسنیم}}
دانشگاه زاید در سال ۱۹۹۸م به‌عنوان مرکز تخصصی آموزش زنان تأسیس شد و امروزه به پردیس‌هایی برای مردان و زنان گسترش یافته است.<ref>{{پک/بن|امارات۵۹|ک=خبرگزاری ایلنا|ف=زندگینامه شیخ زاید{{!}} بنیانگذار امارات}}</ref> بر اساس آخرین رتبه‌بندی جهانی QS در سال ۲۰۲۷م، ده دانشگاه برتر امارات متحده عربی به این شرح هستند: دانشگاه خلیفه در رتبه نخست و در جایگاه ۱۴۷ جهان، دانشگاه امارات متحده عربی در رتبه ۲۱۷ جهان، دانشگاه آمریکایی شارجه در رتبه ۲۵۸، دانشگاه شارجه در رتبه ۲۸۳، دانشگاه ابوظبی در رتبه ۳۴۸، دانشگاه عجمان در رتبه ۳۹۷، دانشگاه العین در رتبه ۵۵۹، دانشگاه زاید در رتبه ۵۸۸، دانشگاه آمریکایی رأس‌الخیمه در رتبه ۶۰۸ و دانشگاه کانادایی دبی در رتبه ۶۱۶ جهان جای گرفته‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۶۵|ک=وب‌سایت گوتوتی آر|ف=رنکینگ جهانی QS}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=با فرهنگ و رسوم مردم دبی آشنا شوید|نشانی=https://setarehvanak.com/blog/%D8%A8%D8%A7-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D8%B1%D8%B3%D9%88%D9%85-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%AF%D8%A8%DB%8C-%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D8%AF/|تاریخ=۲۷ تیر ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۳|وبگاه=آژانس ستاره ونک}}
== رسانه ==
رسانه‌های امارات متحده عربی عمدتاً در مالکیت دولت یا گروه‌های نزدیک به آن هستند و روزنامه‌های روزانه‌ای چون الخلیج، منتشرشده در شارجه، الاتحاد وابسته به گروه ابوظبی، خلیج تایمز و نشریات انگلیسی‌زبان تأثیرگذاری چون گلف تودی<ref>{{پک/بن|امارات۶۶|ک=خبرگزاری ایرنا|ف=مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های امارات}}</ref> و نشنال را شامل می‌شود.<ref>{{پک/بن|امارات۶۷|ک=خبرگزاری ایرنا|ف=محرمانه/ روزنامه نشنال}}</ref> این بخش، هم‌زمان با تغییرات اقتصادی، شاهد رشد بوده، به‌گونه‌ای که در سال ۲۰۲۵م درآمد صنعت سینما از مرز ۷۳۴ میلیون درهم فراتر رفته و بخش بازی‌های دیجیتال نیز به درآمدی بالغ بر ۲٫۷ میلیارد درهم دست یافته است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۸|ک=وب‌سایت الهیئة الوطنیة للإعلام|ف=۷۳۴ میلیون درهم إیرادات السینما فی الإمارات}}</ref> روزنامه‌های انگلیسی زبان مهم در این کشور شامل گلف نیوز پر تیراژترین روزنامه است. تعدادی از سازمان‌های خبری بین‌المللی از جمله رویترز، آسوشیتدپرس، فرانس‌پرس، بلومبرگ، داو جونز نیوزوایرز، سی‌ان‌ان و بی‌بی‌سی، در شهرک رسانه‌ای دبی حضور دارند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۰|ک=خبرگزاری فارس|ف=بررسی ابعاد نقض حقوق بشر در امارات}}</ref> خبرگزاری وام (WAM) در راستای روابط تازه با اسرائیل، در سال ۲۰۲۱م سرویس خبری خود را به [[زبان عبری]] راه‌اندازی کرده است.<ref>{{پک/بن|WAM|ک=website Arabnews|ف=UAE state-news agency WAM launches service in Hebrew|زبان=en}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=بررسی توافق امارات متحده عربی و رژیم صهیونیستی|نشانی=https://ipis.ir/portal/newsview/610151/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%DA%98%DB%8C%D9%85-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C|تاریخ=۲۴ شهریور ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۰|وبگاه=مرکز مطالعات سیاسی و بین‌المللی}}
نظارت بر [[رسانه (ارتباطات)|رسانه]] در کشور امارات تحت کنترل دولت قرار دارد و این صنعت رو به رشد، در فضایی محدودکننده فعالیت می‌کند. یک گزارش در سال ۱۳۹۱ش حاکی از نقش مطبوعات وابسته به دولت در حملات علیه فعالان حقوق بشری و بازداشت دست‌کم ۹۴ نفر به اتهام ارتباط با گروه‌های مخالف است. سازمان‌های بین‌المللی این اقدامات را محکوم کرده و نسبت به تشدید قوانین نظارتی و ممنوعیت تجمعات اعتراضی در امارات هشدار داده‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۰۰۱۴|ک=پایگاه خبری شبکه العالم|ف=حمله گسترده رسانه‌های اماراتی به فعالان حقوق بشر}}</ref> قانون جرایم سایبری، هرگونه محتوای منتقدانه یا مغایر با ارزش‌های ملی و امنیت را پیگرد قانونی می‌کند و هرگونه نقد نسبت به مقامات سیاسی و مشکلات اقتصادی کشور را ممنوع ساخته است.<ref>{{پک/بن|امارات۶۹|ک=شفقنا|ف=جریمه ۲۰۰ هزار درهمی امارات برای منتشرکنندگان ویدئوی انفجارها}}</ref> امارات در شاخص‌های جهانی آزادی مطبوعات، در زمره کشورهایی با فضای رسانه‌ای بسیار محدود قرار گرفته است؛ به‌گونه‌ای که سازمان گزارشگران بدون مرز، آن را در رتبه ۱۵۸ جهان از ۱۸۰ کشور در سال ۲۰۲۵م قرار داده است.<ref>{{پک/بن|امارات۰۰۱۳|ک=website RSF|ف=رده‌بندی جهانی آزادی رسانه در سال ۲۰۲۴ - روزنامه‌نگاری زیر فشار سیاسی}}</ref> امارات اولین کشور عرب‌زبان شد که حداقل سن استفاده از رسانه‌های اجتماعی را تعیین می‌کند. بر اساس این قانون، کودکان زیر ۱۵ سال از ایجاد یا استفاده از هرگونه حساب کاربری در پلتفرم‌های اجتماعی منع شده‌اند.<ref>{{پک/بن|امارات۷۰|ک=خبرگزاری ایسنا|ف=امارات هم وارد چرخه محدودیت شبکه‌های اجتماعی شد}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۰۰۱۲|ک=وب‌سایت دنیای اقتصاد|ف=محدودیت جدید دیجیتال در امارات/ دسترسی به شبکه‌های اجتماعی برای این گروه سخت شد}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=بررسی رویکرد تحولی حقوق زنان در استراتژی های توسعه ای امارات متحده عربی|نشانی=https://civilica.com/doc/2067797/|تاریخ=۱۸ شهریور ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۵|وبگاه=سیویلیکا}}
== نظام اقتصادی ==
در دوران معاصر، امارات با اتکا به درآمدهای نفتی که از دههٔ ۱۹۶۰م به‌دست‌آورد،<ref>{{پک/بن|امارات۰۱|ک=وب‌سایت میز نفت|ف=تاریخ نفت امارات}}</ref> زیرساخت‌های خود را ایجاد کرد و پس از استقلال، به یکی از بازیگران تأثیرگذار منطقه‌ای تبدیل شد.<ref>{{پک|Alshafiei|۲۰۰۷|ک=Academic thesis|ف=The History of Transport in the United Arab Emirates|کد=en|ص=iii}}</ref> اقتصاد امارات متحده عربی، مبتنی بر مدلی متنوع و فراتر از درآمدهای نفتی، با تکیه بر مرکزیت تجاری و با ثبات نسبی است.<ref>{{پک/بن|امارات۱۴|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه|ف=سیاست و حکومت در امارات عربی متحده}}</ref> بخش غیرنفتی بیش از ۷۰٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و این کشور در دو دههٔ اخیر بر پایهٔ ثبات سیاسی، خدمات مالی، گردشگری، تجارت جهانی و جذب سرمایهٔ خارجی رشد کرده است.<ref>{{پک/بن|em19|ک=website Economy Middle East|ف=Perspective in uncertain times: Why the UAE’s economic fundamentals remain strong|زبان=en}}</ref> بازار کار این کشور شامل مشاغل پردرآمد در حوزه‌های مالی، فناوری اطلاعات، پزشکی، مهندسی و نیروی هوایی تا مشاغل خدماتی و کارگری می‌شود. دولت امارات حداقل یا حداکثر حقوقی برای کارکنان خود تعیین نکرده و میزان درآمد بر اساس عقد قراردادهای کاری و توانایی مذاکره افراد تعیین می‌شود.<ref>{{پک/بن|امارات۵۲|ک=وب‌سایت حامی مهاجر|ف=درآمد مشاغل مختلف در امارات چقدر است؟}}</ref> شاخص‌هایی نظیر رشد تولید ناخالص داخلی، درآمدهای تجاری غیرنفتی، [[گردشگری]]، جذب سرمایه‌های خارجی، کارآفرینی، فناوری‌های صنعتی و نرخ پایین بیکاری، در کنار افزایش اشتغال مهاجران، توسعهٔ مشاغل جوانان و ارتقای استانداردهای رفاه اجتماعی، از مهم‌ترین عوامل توسعهٔ انسانی امارات محسوب می‌شوند.<ref>{{پک|عبیدیان و مرزبانی|۱۴۰۳|ک=مطالعات اقتصاد سیاسی بین‌الملل|ف=شاخص‌های مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده عربی و گذر از رکود اقتصادی ناشی از بحران کرونا|ص=۱۰۱ و ۱۱۳}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»|نشانی=https://masireqtesad.ir/print-it/?postid=216956&TB_iframe=true&height=500&width=700|تاریخ=۲ دی ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۷|وبگاه=مسیر اقتصاد}}
گزارش‌ها نشان می‌دهد که دولت امارات در راستای جلب سرمایه‌گذاری خارجی و دستیابی به شاخص‌های توسعه پایدار، اقداماتی را برای بهبود وضعیت حقوق بشر و انجام اصلاحات در پیش گرفته است. این اقدامات، همزمان با تلاش برای هماهنگی با افکار عمومی جهانی، بخشی از راهبرد گسترش روابط سیاسی و اقتصادی با کشورهای غربی توصیف شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۲۶|ک=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح|ف=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها}}</ref>


{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=ترابی|نام۱=فاطمه|تاریخ=۱۳۹۹|عنوان=بررسی و مقایسه روند کاهش باروری در کشورهای آسیایی با استفاده از تحلیل پیشینه واقعه|پیوند=https://www.jwss.ir/article_128237.html|ژورنال=مطالعات راهبردی زنان|دوره=بیست و سوم|شماره=نود|صفحات=۷-۳۷|نام۲=نورالدین|نام خانوادگی۲=فراش خیالو|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
در حوزهٔ روابط اقتصادی با ایران، با وجود اختلافات سیاسی،<ref>{{پک|خسروی|۱۳۹۷|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی|ف=عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و امارات عربی متحده|ص=ح}}</ref> دو کشور با استفاده از دیپلماسی اقتصادی، همکاری‌های تجاری و سرمایه‌گذاری را دنبال کرده‌اند.<ref>{{پک|موسوی کردمیری و سیمبر|۱۴۰۳|ک=تعاملات دیپلماتیک|ف=دیپلماسی اقتصادی ایران و امارات متحده عربی: تحلیلی بر تعاملات دوجانبه (2023-2015)|ص=۸۵}}</ref> موقعیت گلوگاهی امارات برای صادرات مجدد کالاهای ایرانی، حضور گستردهٔ تجار و شرکت‌های ایرانی، سرمایه‌گذاری متقابل، نیازهای اقتصادی و بهره‌مندی امارات از دورزدن تحریم‌های ایران، از دلایل اصلی این همکاری بوده‌اند. با این حال، سیاست اقتصادی مبتنی بر وابستگی متقابل نامتقارن با ایران، هم‌زمان با زمینه‌سازی برای کنشگری تهاجمی امارات، آن را در معرض ریسک تعرفه‌های احتمالی آمریکا نیز قرار داده است.<ref>{{پک|خسروی|۱۳۹۷|ک=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی|ف=عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و امارات عربی متحده|ص=ح}}</ref><ref>{{پک|کوهکن و مختاری|۱۴۰۳|ک=سیاست خارجی|ف=نقش اقتصاد و روابط تجاری دوجانبه در سیاست خارجی امارات متحده عربی در قبال جمهوری اسلامی ایران از 1992 تا 2022|ص=۸۹ و ۱۱۱–۱۱۰}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۹|ک=پایگاه خبری تحلیلی خبر آنلاین|ف=تهدید ترامپ علیه شرکای تجاری ایران چقدر عملی است؟ / هند و امارات هدف تنبیه‌های آمریکا قرار می‌گیرند}}</ref> امارات همواره یکی از پنج شریک اصلی تجاری ایران و به‌طور خاص شریک دوم بوده است؛ هرچند جنگ رمضان در این جایگاه تغییراتی ایجاد کرد و تصویر پناهگاه امن اقتصاد و تجارت دربارهٔ امارات کمرنگ شده است.<ref>{{پک/بن|امارات۸|ک=خبرگزاری مهر|ف=امارات؛ شریک تجاری همیشگی ایران/حرکت به سمت تجارت ۴۰ میلیارد دلاری}}</ref><ref>{{پک/بن|امارات۱۰|ک=رزونامه دنیای اقتصاد|ف=۱۳ مانع تجارت با شریک دوم}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=ترکیب جمعیت امارات درابتدای سال 2023|نشانی=https://economic.mfa.ir/files/ecodep/population2.pdf|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۴|وبگاه=وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران}}
== سلامت و درمان ==
نظام سلامت امارات متحده عربی ساختاری ترکیبی و چندسطحی دارد که در آن بخش‌های دولتی، خصوصی و مناطق آزاد به موازات یکدیگر فعالیت می‌کنند.<ref>{{پک|اعتضادپور|۱۳۸۵|ک=تأمین اجتماعی|ف=خدمات سلامت در امارات متحد عربی|ص=۲۶۷–۲۶۸}}</ref> وزارت بهداشت و پیشگیری به‌عنوان نهاد فدرال، مسئولیت سیاست‌گذاری کلی و ارائه خدمات پایه را بر عهده دارد. در کنار این نهاد فدرال، امارت‌های ابوظبی با اداره سلامت ابوظبی، دبی با سازمان بهداشت دبی و شارجه دارای نهادهای نظارتی مستقل هستند که به تنظیم و ارائه خدمات در حوزه‌های تحت مدیریت خود می‌پردازند. امید به زندگی در کشور امارات به ۷۶٫۸ سال رسیده است.<ref>{{پک/بن|em13|ک=website MOFA|ف=Health Care|زبان=en}}</ref> با این حال، گذار اپیدمیولوژیک به سمت بیماری‌های غیرواگیر، چالش اصلی پیش‌روی این نظام است؛ به‌گونه‌ای که بیماری‌های غیرواگیر ۷۷٪ از کل مرگ‌ومیر را تشکیل می‌دهند.<ref>{{پک/بن|em14|ک=website FoodNavigator-Asia|ف=UAE government survey flags high salt, low vitamin D in local diets|زبان=en}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه|نشانی=https://www.irna.ir/news/86170488/%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D8%B1%D9%88%D8%AC-%D9%87%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87|تاریخ=۱۲ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۸|وبگاه=ایرنا}}
== ورزش ==
ورزش ملی در امارات متحده عربی، [[فوتبال]] است که با حمایت امیران و وجود باشگاه‌ها و سه تیم الاهلی، الجزیره و العین فعالیت می‌کند.<ref>{{پک/بن|امارات۷۱|ک=خبرگزاری مهر|ف=نمایندگان امارات در لیگ قهرمانان مشخص شدند/ الاهلی در جام باشگاه‌های جهان}}</ref> ورزش‌های سنتی نظیر شترسواری، شاهین‌بازی، اسب‌دوانی، غواصی آزاد، سالوکی، تیراندازی، گاوبازی و مسابقه قایق‌های بادبانی نیز از میراث بادیه‌نشینی و سنتی حفظ شده و مورد حمایت حکومت قرار دارند.<ref>{{پک/بن|امارات۷۲|ک=وب‌سایت دیار رنت|ف=آشنایی با ورزش‌های سنتی امارات}}</ref> امارات در سال ۱۹۹۶م میزبان جام ملت‌های آسیا بود که توانست به فینال این رقابت‌ها راه پیدا کند. این کشور در سال ۲۰۱۹م نیز میزبان جام ملت‌های آسیا بود.<ref>{{پک/بن|امارات۰۲۹|ک=پایگاه خبری تحلیلی فرارو|ف=امارات میزبان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ شد}}</ref>


{{یادکرد وب|عنوان=تهدید ترامپ علیه شرکای تجاری ایران چقدر عملی است؟ / هند و امارات هدف تنبیه‌های آمریکا قرار می‌گیرند|نشانی=https://www.khabaronline.ir/news/2179080/%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%BE-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%B4%D8%B1%DA%A9%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D9%85%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D9%86%D8%AF-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA|تاریخ=۲ اسفند ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۹|وبگاه=خبر آنلاین}}
== پانویس ==
{{پانویس}}


{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=جالینوسی|نام۱=احمد|تاریخ=۱۳۹۵|عنوان=بررسی دلایل سیاسی و تاریخی ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی|پیوند=https://ensani.ir/fa/article/448135|ژورنال=مطالعات خلیج‌فارس|دوره=دوم|شماره=سه|صفحات=۷۶-۸۹|نام۲=طیبه|نام خانوادگی۲=رستمی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
== منابع ==
 
{{آغاز منابع}}
{{یادکرد وب|عنوان=جغرافیای جهان تشیع|نشانی=https://urd.ac.ir/fa/36152/%D8%AC%D8%BA%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%B4%DB%8C%D8%B9/|تاریخ=۲۶ دی ۱۴۰۱|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۵|وبگاه=دانشگاه ادیان و مذاهب}}
* {{یادکرد وب|عنوان=آداب و رسوم کشورهای مختلف در عید فطر در جهان|نشانی=https://37585857.khabarban.com/|تاریخ=۲ اردیبهشت ۱۴۰۲|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۲۷}}|وبگاه=وب‌سایت خبربان}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=آشنایی با کشور امارات متحده عربی|نشانی=https://shiastudies.com/fa/آشنایی-با-کشور-امارات-متحده-عربی/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۱}}|وبگاه=وب‌سایت مجمع جهانی شیعه‌شناسی}}
{{یادکرد وب|عنوان=چرایی تغییرات سیاسی در کابینه دولت امارات متحده عربی / ماجراجویی‌های نظامی ابوظبی و دردسرهای امنیتی برای دبی|نشانی=https://www.yjc.ir/fa/amp/news/7424846|تاریخ=۲۵ تیر ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۵|وبگاه=باشگاه خبرنگاران جوان}}
* {{یادکرد وب|عنوان=آشنایی با ورزش‌های سنتی امارات|نشانی=https://drcars.ae/fa/ورزش-های-سنتی-امارات/|تاریخ=۱۹ شهریور ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات ۷۲}}|وبگاه=وب‌سایت دیار رنت}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=آقاملایی|نام۱=نجمه|تاریخ=۱۳۹۰|عنوان=بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس|پیوند=|ژورنال=پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی|دوره=|شماره=|صفحات=}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=حنفی|نام۱=علی|تاریخ=۱۴۰۴|عنوان=تحلیل زمانی-مکانی اقلیم نظامی کشور امارات متحده عربی|پیوند=https://www.spf1401.ir/article_729461.html|ژورنال=پژوهشنامه علوم دفاعی|دوره=پنجم|شماره=یکم|صفحات=۹۰-۱۱۲}}
* {{یادکرد وب|عنوان=آمریکا، بیش از ۱۶ میلیارد دلار سلاح به امارات و کویت می‌فروشد|نشانی=https://www.iribnews.ir/fa/news/5815719/آمریکا-بیش-از-۱۶-میلیارد-دلار-سلاح-به-امارات-و-کویت-می‌فروشد|تاریخ=۱۶ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۷}}|وبگاه=خبرگزاری صدا و سیما}}
 
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=ابن‌اثیر|نام=علی‌بن‌محمد|عنوان=الکامل فی التاریخ|سال=۱۳۶۷|مکان=قم|ناشر=اعلمی|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خسروی|نام۱=مصطفی|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری‌ اسلامی‌ ایران و امارات‌‌ عربی‌ متحده‌|پیوند=|ژورنال=پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی|دوره=|شماره=|صفحات=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=اذعان ۲ مقام آمریکایی به ارسال گنبد آهنین از اسرائیل برای امارات|نشانی=https://farsnews.ir/r_yasin/1778575882614894422/اذعان-۲-مقام-آمریکایی-به-ارسال-گنبد-آهنین-از-اسرائیل-برای-امارات|تاریخ=۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات21}}|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=ارزانی|نام۱=حبیب‌رضا|تاریخ=۱۳۹۵|عنوان=شیعیان امارات متحده عربی|پیوند=https://www.shiitestudies.com/article_26356.html|ژورنال=مطالعات ایرانی|دوره=چهاردهم|شماره=پنجاه و چهار|صفحات=۶۳–۹۴|نام۲=زهرا سادات|نام خانوادگی۲=کشاورز|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
{{یادکرد وب|عنوان=خشم و نگرانی از افشای سفر جنجالی محرمانه نتانیاهو به امارات|نشانی=https://www.irna.ir/news/86157278/%D8%AE%D8%B4%D9%85-%D9%88-%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%81%D8%B1-%D8%AC%D9%86%D8%AC%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%AD%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%86%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%87%D9%88-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA|تاریخ=۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۲|وبگاه=ایرنا}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=ابن‌صرای|نام۱=حمدمحمد|تاریخ=۱۹۹۹|عنوان=مسمیات قدیمة لعمان|پیوند=|ژورنال=مؤتة للدراسات الإنسانیة والاجتماعیة|دوره=چهاردهم|شماره=چهارم|صفحات=۴۳–۶۹}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=اعتضادپور|نام۱=ناهید|تاریخ=۱۳۸۵|عنوان=خدمات سلامت در امارات متحد عربی|پیوند=https://qjo.ssor.ir/article_61151.html|ژورنال=تأمین اجتماعی|دوره=هشتم|شماره=سه و چهار|صفحات=۲۹۵–۳۱۵}}
{{یادکرد وب|عنوان=خلاصه‌ای از مهم‌ترین تحولات در کشور امارات|نشانی=https://go2tr.com/uae|تاریخ=۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۳|وبگاه=گوتوتی آر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=اعمال محدودیت برای عزاداران حسینی (ع) در امارات؛ تکرار وقایع ۸۸|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1247765/اعمال-محدودیت-برای-عزاداران-حسینیع-در-امارات-تکرار-وقایع-88|تاریخ=۲۳ تیر ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۸ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات74}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=افتتاح اولین کنیسه در ابوظبی در میان انتقادات گسترده!|نشانی=https://fa.alalam.ir/news/6542273/افتتاح-اولین-کنیسه-در-ابوظبی-در-میان-انتقادات-گسترده|تاریخ=۲۹ بهمن ۱۴۰۱|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات56}}|وبگاه=شبکه خبری العالم}}
{{یادکرد وب|عنوان=در مورد توافق اسرائیل و امارات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/tags/202029/1/%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%81%D9%82-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA|تاریخ=۲۳ مرداد ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۹|وبگاه=تابناک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=افتتاح عبادتگاه مشترک اسلامی، مسیحی و یهودی در امارات|نشانی=https://www.asriran.com/fa/news/879215/افتتاح-عبادتگاه-مشترک-اسلامی-مسیحی-و-یهودی-در-امارات-عکس|تاریخ=۲۹ بهمن ۱۴۰۱|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات57}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=افزایش بی‌سابقه طلاق در امارات عربی متحده|نشانی=https://www.iribnews.ir/fa/news/3010883/افزایش-بی-سابقه-طلاق-در-امارات-عربی-متحده|تاریخ=۱۸ بهمن ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات63}}|وبگاه=خبرگزاری صدا و سیما}}
{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=دهخدا|نام=علی‌اکبر|عنوان=لغت‌نامه دهخدا|سال=۱۳۷۲|مکان=تهران|ناشر=دانشگاه تهران|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان {{!}} حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران|نشانی=https://iraf.ir/124469/security/افشای-نقش-پنهان-امارات-در-جنگ-رمضان-حم/|تاریخ=۹ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰14}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی ایراف}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات متحده عربی کشوری با ۵ هزار مسجد توریستی + تصاویر|نشانی=https://farsnews.ir/Culture/1352610120000970154/امارات-متحده-عربی-کشوری-با-۵-هزار-مسجد-توریستی--تصاویر|تاریخ=۲۱ آبان ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات55}}|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
{{یادکرد وب|عنوان=سفرهای مخفیانه رئیس موساد به امارات در طول جنگ|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1372470/%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AE%D9%81%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A6%DB%8C%D8%B3-%D9%85%D9%88%D8%B3%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%B7%D9%88%D9%84-%D8%AC%D9%86%DA%AF|تاریخ=۲۳ ارديبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۲|وبگاه=تابناک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات متحده عربی چگونه تأسیس شد؟|نشانی=https://fararu.com/fa/news/382367/امارات-متحده-عربی-چگونه-تاسیس-شد|تاریخ=۱۲ آذر ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات2}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی فرارو}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات؛ شریک تجاری همیشگی ایران/حرکت به سمت تجارت ۴۰ میلیارد دلاری|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/5421192/امارات-شریک-تجاری-همیشگی-ایران-حرکت-به-سمت-تجارت-۴۰-میلیارد-دلاری|تاریخ=۲۲ بهمن ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات8}}|وبگاه=خبرگزاری مهر}}
{{یادکرد وب|عنوان=سیاست و حکومت در امارات عربی متحده|نشانی=https://hawzah.net/fa/Seminar/View/70015/%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%88-%D8%AD%DA%A9%D9%88%D9%85%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87|تاریخ=۲۰ شهریور ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارت۱۴|وبگاه=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه}}
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات سفارت خود در ایران را بست|نشانی=https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1404/12/10/3528849/امارات-سفارت-خود-در-ایران-را-بست|تاریخ=۱۰ اسفند ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات11}}|وبگاه=خبرگزاری تسنیم}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی|نشانی=https://www.iqrasense.com/fa/muslim-culture/united-arab-emirates-islamic-history-architecture-and-culture.html|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۲۵}}|وبگاه=وب‌سایت ایکراسنس}}
{{یادکرد وب|عنوان=سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی در باره امارات|نشانی=https://abudhabi.mfa.ir/portal/generalcategoryservices/16953|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۶|وبگاه=سفارت جمهوری اسلامی ایران ابوظبی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات مخفیانه به حملات اسرائیل و آمریکا به ایران پیوست/ حمله به «جزیره لاوان» کار امارات بود|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1372248/امارات-مخفیانه-به-حملات-اسرائیل-و-آمریکا-به-ایران-پیوست-حمله-به-جزیره-لاوان-کار-امارات-بود|تاریخ=۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات32}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات میزبان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ شد|نشانی=https://fararu.com/fa/news/226240/امارات-میزبان-جام-ملت-های-آسیا-2019-شد|تاریخ=۱۸ اسفند ۱۳۹۳|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۲۹}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی فرارو}}
{{یادکرد وب|عنوان=شهر‌های امارات|نشانی=https://newwayint.com/fa-ir/uae-cities-fa|تاریخ=۳۰ تیر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۷|وبگاه=نیووی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=امارات هم وارد چرخه محدودیت شبکه‌های اجتماعی شد|نشانی=https://www.isna.ir/news/1405032917495/امارات-هم-وارد-چرخه-محدودیت-شبکه-های-اجتماعی-شد|تاریخ=۲۹ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات70}}|وبگاه=خبرگزاری ایسنا}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=امامزاده شوشتری|نام۱=سیدعلی|تاریخ=۱۴۰۱|عنوان=بررسی الگوی ارتباطی شیعیان امارات متحده عربی در تعامل با جامعه غالب|پیوند=https://shia.urd.ac.ir/article_158730.html|ژورنال=شیعه‌پژوهی|دوره=نهم|شماره=بیست و سوم|صفحات=۶۵–۸۵|نام۲=سیدابوالحسن|نام خانوادگی۲=نواب|نام۳=حمیدرضا|نام خانوادگی۳=شریعتمداری}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=عباسی|نام۱=مجید|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=روابط امارات متحده عربی با رژیم اسرائیل در پرتو قرارداد ابراهیم و تاًثیر آن بر روابط همسایگی با جمهوری اسلامی ایران|پیوند=https://jrgr.atu.ac.ir/article_16905.html|ژورنال=پژوهشنامه روابط جهانی|دوره=یکم|شماره=دو|صفحات=۱۲۱-۱۴۶|نام۲=مرضیه|نام خانوادگی۲=چهارمحالی اصفهانی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=امیران عرب در کجا آموزش نظامی می‌بینند؟|نشانی=https://fararu.com/fa/news/204183/امیران-عرب-در-کجا-آموزش-نظامی-می-بینند|تاریخ=۵ شهریور ۱۳۹۳|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۸}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی فرارو}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=القضاء الاتحادی|نشانی=https://beta.government.ae/ar-ae/about-the-uae/the-uae-government/the-federal-judiciary|تاریخ=۲۱ نوامبر ۲۰۲۳|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|القضاء}}|کد زبان=ar|وبگاه=وب‌سایت البوابة الرسمیة لحکومة دولة الإمارات العربیة المتحدة (UAE Government Portal)}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=عبیدیان|نام۱=محمدرضا|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=شاخص‌های مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده عربی و گذر از رکود اقتصادی ناشی از بحران کرونا|پیوند=https://ipes.razi.ac.ir/article_3472.html|ژورنال=مطالعات اقتصاد سیاسی بین‌الملل|دوره=هفتم|شماره=دو|صفحات=۹۷-۱۱۶|نام۲=فروزان|نام خانوادگی۲=مرزبانی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=اولین سند عملیات آفندی امارات و عربستان علیه ایران|نشانی=https://farsnews.ir/war_news/1775149815064165083|تاریخ=۱۳ فروردین ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات33}}|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=اینجا ایران نیست!/ معماری اصیل ایران در دبی (+عکس)|نشانی=https://www.asriran.com/fa/news/569335/اینجا-ایران-نیست-معماری-اصیل-ایران-در-دبی-عکس|تاریخ=۸ آبان ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۳۰}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=کوهکن|نام۱=علیرضا|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=نقش اقتصاد و روابط تجاری دوجانبه در سیاست خارجی امارات متحده عربی در قبال جمهوری اسلامی ایران از 1992 تا 2022|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/589621|ژورنال=سیاست خارجی|دوره=سی و هستم|شماره=یک|صفحات=۸۷-۱۱۴|نام۲=مجید|نام خانوادگی۲=مختاری|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=ائتلاف نظامی هند و امارات مقابل محور پاکستان-عربستان|نشانی=https://farsnews.ir/E_Ahmadi/1778167492347384110/ائتلاف-نظامی-هند-و-امارات-مقابل-محور-پاکستان-عربستان|تاریخ=۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۲}}|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=با فرهنگ و رسوم مردم دبی آشنا شوید|نشانی=https://setarehvanak.com/blog/با-فرهنگ-و-رسوم-مردم-دبی-آشنا-شوید/|تاریخ=۲۷ تیر ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات23}}|وبگاه=وب‌سایت آژانس ستاره ونک}}
{{یادکرد وب|عنوان=مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی|نشانی=https://irdc.ir/fa/news/11225/%C2%A0%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%DA%86%D8%A7%D9%84%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C|تاریخ=۱۰ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۷|وبگاه=مرکز اسناد انقلاب اسلامی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»|نشانی=https://masireqtesad.ir/print-it/?postid=216956&TB_iframe=true&height=500&width=700|تاریخ=۲ دی ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۲۱}}|وبگاه=وب‌سایت مسیر اقتصاد}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=بی‌نام|نام۱=|تاریخ=۱۳۷۵|عنوان=آموزش و پرورش در کشورهای دیگر: نظام آموزش و پرورش در امارات متحده عربی|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/257546/اموزش-و-پرورش-در-کشورهای-دیگر-نظام-اموزش-و-پرورش-در-امارات-متحده-عربی|ژورنال=رشد معلم|دوره=پانزدهم|شماره=صد و بیست و چهار|صفحات=۲۴–۲۶}}
{{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مظفری|نام=مهدی|عنوان=امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی|سال=۱۳۵۷|مکان=تهران|ناشر=پژوهشگاه علوم انسانی|پیوند نویسنده=مهدی مظفری|پیوند=|کوشش=|مترجم=مهدی مظفری|شابک=۹۷۸۶۰۰۵۸۸۰۰۷۶|دوره=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=پایداری افزایش قیمت‌های سوخت، مواد غذایی و پروازها در جهان|نشانی=https://www.tasnimnews.ir/fa/news/1405/03/26/3618760/پایداری-افزایش-قیمت-های-سوخت-مواد-غذایی-و-پروازها-در-جهان|تاریخ=۲۶ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات42}}|وبگاه=خبرگزاری تسنیم}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=تاریخ نفت امارات|نشانی=https://www.mizenaft.ir/report/37503/تاریخ-نفت-امارات|تاریخ=۲۹ فروردین ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۱۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱}}|وبگاه=وب‌سایت میز نفت}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=موسوی کردمیری|نام۱=سیدحسین|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=دیپلماسی اقتصادی ایران و امارات متحده عربی: تحلیلی بر تعاملات دوجانبه (2023-2015)|پیوند=https://www.dpiq.ir/article_221286.html|ژورنال=تعاملات دیپلماتیک|دوره=دوم|شماره=هفت|صفحات=۷۷-۱۳۲|نام۲=رضا|نام خانوادگی۲=سیمبر|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=ترابی|نام۱=فاطمه|تاریخ=۱۳۹۹|عنوان=بررسی و مقایسه روند کاهش باروری در کشورهای آسیایی با استفاده از تحلیل پیشینه واقعه|پیوند=https://www.jwss.ir/article_128237.html|ژورنال=مطالعات راهبردی زنان|دوره=بیست و سوم|شماره=نود|صفحات=۷–۳۷|نام۲=نورالدین|نام خانوادگی۲=فراش خیالو|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=ترکیب جمعیت امارات در ابتدای سال ۲۰۲۳|نشانی=https://economic.mfa.ir/files/ecodep/population2.pdf|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات4}}|وبگاه=وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران}}
{{یادکرد وب|عنوان=مهمترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات|نشانی=https://peace-ipsc.org/fa/%D9%85%D9%87%D9%85%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B1%D8%A7%D9%87%D8%A8%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%B8%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D9%88-%D8%AF%D9%81%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7/|تاریخ=۱۳ اسفند ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۶|وبگاه=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح}}
* {{یادکرد وب|عنوان= «ترند طلاق»؛ معضل تازه کشورهای خلیج فارس و افزایش چشمگیر نرخ طلاق در این کشورها|نشانی=https://fa.shafaqna.com/news/2100500/|تاریخ=۲۳ مرداد ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات62}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی شفقنا}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=تماس تلفنی مقامات ایران و امارات بعد از جنگ|نشانی=https://www.sharghdaily.com/بخش-سیاست-6/1098331-تماس-تلفنی-مقامات-ایران-امارات-بعد-از-جنگ|تاریخ=۲۶ فروردین ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۵}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی شرق}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=میرفخرایی|نام۱=سیدحسن|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=سیاست نگاه به شرق امارات متحده عربی در بستر تحول موازنه قوای منطقه ای پس از ۲۰۱۵|پیوند=https://www.iisajournals.ir/article_200046.html|ژورنال=پژوهش‌های بین‌الملل|دوره=چهاردهم|شماره=یک|صفحات=۱۷۱-۱۹۰}}
* {{یادکرد وب|عنوان=توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه|نشانی=https://www.irna.ir/news/86170488/توافق-ابراهیم-خروج-همکاری-های-امنیتی-امارات-و-اسرائیل-از-سایه|تاریخ=۱۲ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات18}}|وبگاه=خبرگزاری ایرنا}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=توهم «اسپارتای کوچک» در میدان بزرگان؛ چرا بازی ابوظبی به بن‌بست رسید؟|نشانی=https://www.icana.ir/news/417402/توهم-اسپارتای-کوچک-در-میدان-بزرگان-چرا-بازی-ابوظبی-در-برابر|تاریخ=۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات29}}|وبگاه=خبرگزاری خانه ملت}}
{{یادکرد وب|عنوان=نرخ باروری امارات که در ۲۰۱۲ حدود ۵٫۴ فرزند بود|نشانی=https://www.facebook.com/iranianuae.official/posts/%D9%86%D8%AA%D8%A7%DB%8C%D8%AC-%DB%8C%DA%A9-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88-%D9%86%D8%B4%D8%B3%D8%AA-%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B1-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%81%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%84-fnc-%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%87-%D8%B4%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%81%D8%AA-%DA%86%D8%B4%D9%85%DA%AF%DB%8C%D8%B1-%D8%B2%D8%A7%D8%AF/1401136295355603/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۸|وبگاه=Facebook · ایرانیان امارات}}
* {{یادکرد وب|عنوان=تهدید ترامپ علیه شرکای تجاری ایران چقدر عملی است؟ / هند و امارات هدف تنبیه‌های آمریکا قرار می‌گیرند|نشانی=https://www.khabaronline.ir/news/2179080/تهدید-ترامپ-علیه-شرکای-تجاری-ایران-چقدر-عملی-است-هند-و-امارات|تاریخ=۲ اسفند ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات9}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی خبر آنلاین}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=جالینوسی|نام۱=احمد|تاریخ=۱۳۹۵|عنوان=بررسی دلایل سیاسی و تاریخی ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی|پیوند=https://ensani.ir/fa/article/448135|ژورنال=مطالعات خلیج‌فارس|دوره=دوم|شماره=سه|صفحات=۷۶–۸۹|نام۲=طیبه|نام خانوادگی۲=رستمی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
{{یادکرد وب|عنوان=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم ها و امیدها|نشانی=https://peace-ipsc.org/fa/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF%D9%87-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C%D8%8C/|تاریخ=۲ شهریور ۱۳۹۸|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۲۶|وبگاه=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جریمه ۲۰۰ هزار درهمی امارات برای منتشرکنندگان ویدئوی انفجارها|نشانی=https://fa.shafaqna.com/news/2224836/|تاریخ=۱۳ اسفند ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات69}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی شرق}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=جغرافیای جهان تشیع|نشانی=https://urd.ac.ir/fa/36152/جغرافیای-جهان-تشیع/|تاریخ=۲۶ دی ۱۴۰۱|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات5}}|وبگاه=وب‌سایت دانشگاه ادیان و مذاهب}}
{{یادکرد وب|عنوان=وضعيت سياسی و اقتصادی و جايگاه ايرانيان در امارات|نشانی=https://peace-ipsc.org/fa/%D9%88%D8%B6%D8%B9%D9%8A%D8%AA-%D8%B3%D9%8A%D8%A7%D8%B3%D9%8A-%D9%88-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%D9%8A-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%D9%8A%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%8A%D8%A7/|تاریخ=۶ آذر ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۳|وبگاه=مرکز بین‌المللی مطالعات صلح}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جهان هرگز سیاه و سفید نیست: امارات چگونه روابط خود را با ایالات متحده، روسیه و چین توسعه می‌دهد|نشانی=https://www.iras.ir/جهان-هرگز-سیاه-و-سفید-نیست-امارات-چگونه/|تاریخ=۳ مرداد ۱۴۰۲|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۱}}|وبگاه=وب‌سایت ایراس}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=چرایی تغییرات سیاسی در کابینه دولت امارات متحده عربی / ماجراجویی‌های نظامی ابوظبی و دردسرهای امنیتی برای دبی|نشانی=https://www.yjc.ir/fa/amp/news/7424846|تاریخ=۲۵ تیر ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات15}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی باشگاه خبرنگاران جوان}}
{{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=هدایتی|نام۱=محمدرضا|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس|پیوند=https://sid.ir/paper/1502217/fa|ژورنال=آفاق امنیت|دوره=هفدهم|شماره=شصت و پنج|صفحات=۱۴۳-۱۷۹|نام۲=امیر|نام خانوادگی۲=پورشیرمحمدی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=چه کشورهایی وزیر هوش مصنوعی دارند؟|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1280662/چه-کشور‌هایی-وزیر-هوش-مصنوعی-دارند|تاریخ=۱۰ دی ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۶}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
 
* {{یادکرد وب|عنوان=حمله گسترده رسانه‌های اماراتی به فعالان حقوق بشر|نشانی=https://fa.alalam.ir/news/1453672/حمله-گسترده-رسانه-های-اماراتی-به-فعالان-حقوق-بشر|تاریخ=۲۰ اسفند ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی=۱۸ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۰۱۴}}|وبگاه=پایگاه خبری شبکه العالم}}
{{یادکرد وب|عنوان=یک مقام اماراتی تشکیل احزاب سیاسی در کشورش را منتفی دانست|نشانی=https://www.irna.ir/amp/9434368/|تاریخ=۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۵|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارات۱۲|وبگاه=ایرنا}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=حنفی|نام۱=علی|تاریخ=۱۴۰۴|عنوان=تحلیل زمانی-مکانی اقلیم نظامی کشور امارات متحده عربی|پیوند=https://www.spf1401.ir/article_729461.html|ژورنال=پژوهشنامه علوم دفاعی|دوره=پنجم|شماره=یکم|صفحات=۹۰–۱۱۲}}
 
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خسروی|نام۱=مصطفی|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و امارات عربی متحده|پیوند=|ژورنال=پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی|دوره=|شماره=|صفحات=}}
{{یادکرد وب|عنوان=۱۳ مانع تجارت با شریک دوم|نشانی=https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-4/3736323-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AA%D8%AC%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%A8%D8%A7-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D9%88%D9%85|تاریخ=۱۲ بهمن ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه=امارت۱۰|وبگاه=روزنامه دنیای اقتصاد}}
* {{یادکرد وب|عنوان=خشم و نگرانی از افشای سفر جنجالی محرمانه نتانیاهو به امارات|نشانی=https://www.irna.ir/news/86157278/خشم-و-نگرانی-از-افشای-سفر-جنجالی-محرمانه-نتانیاهو-به-امارات|تاریخ=۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات22}}|وبگاه=خبرگزاری ایرنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=خلاصه‌ای از مهم‌ترین تحولات در کشور امارات|نشانی=https://go2tr.com/uae|تاریخ=۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات3}}|وبگاه=وب‌سایت گوتوتی آر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=در مورد توافق اسرائیل و امارات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/tags/202029/1/توافق-اسرائیل-و-امارات|تاریخ=۲۳ مرداد ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات19}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=درآمد مشاغل مختلف در امارات چقدر است؟|نشانی=https://hamimohajer.com/immigration/uae/earn-money|تاریخ=۲۴ مهر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات52}}|وبگاه=وب‌سایت حامی مهاجر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=درخواست غرامت ایران از کشورهایی که در جنگ رمضان نقش داشتند|نشانی=https://farsnews.ir/akramsharifi/1776115285273648059/درخواست-غرامت-ایران-از-کشورهایی-که-در-جنگ-رمضان-نقش-داشتند|تاریخ=۲۵ فروردین ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات34}}|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
* {{یادکرد وب|عنوان=دستور دولة الإمارات العربیة المتحدة|نشانی=https://uaelegislation.gov.ae/ar/constitution|تاریخ=۱ ژوئیه ۱۹۹۶|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|دولة}}|کد زبان=ar|وبگاه=وب‌سایت تشریعات الإمارات العربیة المتحدة}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=دهخدا|نام=علی‌اکبر|عنوان=لغت‌نامه دهخدا|سال=۱۳۷۲|مکان=تهران|ناشر=دانشگاه تهران|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=رده‌بندی جهانی آزادی رسانه در سال ۲۰۲۴ - روزنامه‌نگاری زیر فشار سیاسی|نشانی=https://rsf.org/fa/رده-بندی-جهانی-آزادی-رسانه-در-سال-۲۰۲۴-روزنامه-نگاری-زیر-فشار-سیاسی|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۱۸ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۰۱۳}}|وبگاه=website RSF}}
* {{یادکرد وب|عنوان=رسوم و آیین‌های خاص مردم امارات در ماه رمضان|نشانی=https://mdeast.news/2022/04/10/رسوم-و-آیین-های-خاص-مردم-امارات-در-ماه-ر/|تاریخ=۲۱ فروردین ۱۴۰۱|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۲۶}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی میدل ایست نیوز}}
* {{یادکرد وب|عنوان=رنکینگ جهانی QS|نشانی=https://go2tr.com/mag/ranking-the-worlds-universities#:~:text=دانشگاه‌های%20معتبر%20جهان-,فهرست%20دانشگاه%20های%20جهان%20بر%20اساس%20رده%20بندی%20QS%202027,در%20رتبه%20دوم%20قرار%20گرفته‌اند.|تاریخ=۳ تیر ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات65}}|وبگاه=وب‌سایت گوتوتی آر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=روز میلاد پیامبر اعظم در تمامی کشورهای اسلامی به جز عربستان تعطیل رسمی است|نشانی=https://www.qudsonline.ir/news/256237/روز-میلاد-پیامبر-اعظم-در-تمامی-کشورهای-اسلامی-به-جز-عربستان-تعطیل|تاریخ=۱۴ دی ۱۳۹۳|تاریخ بازبینی=۱۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۲۸}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی قدس}}
* {{یادکرد وب|عنوان=زنان امارات در دوران گذار|نشانی=https://www.hamshahrionline.ir/news/353524/زنان-امارات-در-دوران-گذار|تاریخ=۵ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات58}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین}}
* {{یادکرد وب|عنوان=زندگینامه شیخ زاید{{!}} بنیانگذار امارات|نشانی=https://www.ilna.ir/بخش-بنگاه-ها-206/1341709-زندگینامه-شیخ-زاید-بنیانگذار-امارات|تاریخ=۲۷ بهمن ۱۴۰۱|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات59}}|وبگاه=خبرگزاری ایلنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سفرهای مخفیانه رئیس موساد به امارات در طول جنگ|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1372470/سفرهای-مخفیانه-رئیس-موساد-به-امارات-در-طول-جنگ|تاریخ=۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات22}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سکان الإمارات العربیة المتحدة (مباشر)|نشانی=https://www.worldometers.info/ar/سكان-العالم/سكان-الإمارات-العربية-المتحدة/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|سکان}}|کد زبان=ar|وبگاه=website Worldometer}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سیاست و حکومت در امارات عربی متحده|نشانی=https://hawzah.net/fa/Seminar/View/70015/سیاست-و-حکومت-در-امارات-عربی-متحده|تاریخ=۲۰ شهریور ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات14}}|وبگاه=پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی دربارهٔ امارات|نشانی=https://abudhabi.mfa.ir/portal/generalcategoryservices/16953|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات6}}|وبگاه=وب‌سایت سفارت جمهوری اسلامی ایران ابوظبی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=شغل‌های پردرآمد در دبی + درآمد ۲۰۲۶|نشانی=https://newwayint.com/fa-ir/high-paying-jobs-in-dubai-fa|تاریخ=۲۶ تیر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات53}}|وبگاه=وب‌سایت نیووی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=شهرهای امارات|نشانی=https://newwayint.com/fa-ir/uae-cities-fa|تاریخ=۳۰ تیر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۳ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات7}}|وبگاه=وب‌سایت نیووی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=عبیدیان|نام۱=محمدرضا|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=شاخص‌های مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده عربی و گذر از رکود اقتصادی ناشی از بحران کرونا|پیوند=https://ipes.razi.ac.ir/article_3472.html|ژورنال=مطالعات اقتصاد سیاسی بین‌الملل|دوره=هفتم|شماره=دو|صفحات=۹۷–۱۱۶|نام۲=فروزان|نام خانوادگی۲=مرزبانی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=عربستان از حملات مخفیانه امارات به ایران شکایت دارد|نشانی=https://www.isna.ir/news/1405030904662/عربستان-از-حملات-مخفیانه-امارات-به-ایران-شکایت-دارد|تاریخ=۹ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات31}}|وبگاه=خبرگزاری ایسنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=عصر جدایی عربستان از امارات!|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1373710/عصر-جدایی-عربستان-از-امارات|تاریخ=۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۰}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=غلام‌نیا|نام۱=هادی|تاریخ=۱۳۹۹|عنوان=تحول در سیاست منطقه ای امارات متحده عربی؛ رهیافت محمد بن زاید|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1731742/تحول-در-سیاست-منطقه-ای-امارات-متحده-عربی-رهیافت-محمد-بن-زاید|ژورنال=آفاق امنیت|دوره=سیزدهم|شماره=چهل و نهم|صفحات=۱۱۵–۱۴۵|نام۲=سعید|نام خانوادگی۲=پیرمحمدی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=فرمان رئیس امارات برای تعیین اعضای مجلس ملی فدرال|نشانی=https://farsnews.ir/world/1573544906000171864/فرمان-رئیس-امارات-برای-تعیین-اعضای-مجلس-ملی-فدرال|تاریخ=۲۱ آبان ۱۳۹۸|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۴}}|وبگاه=خبرگزاری فارس}}
* {{یادکرد وب|عنوان=کارآفرینان زن در امارات متحده عربی / سهم زنان در نیروی کار افزایش یافت|نشانی=https://tejaratnews.com/بخش-اقتصاد-جهان-21/931770-سهم-زنان-در-نیروی-کار-افزایش-یافت|تاریخ=۱۲ شهریور ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات60}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تجارت نیوز}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=کوهکن|نام۱=علیرضا|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=نقش اقتصاد و روابط تجاری دوجانبه در سیاست خارجی امارات متحده عربی در قبال جمهوری اسلامی ایران از 1992 تا 2022|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/589621|ژورنال=سیاست خارجی|دوره=سی و هستم|شماره=یک|صفحات=۸۷–۱۱۴|نام۲=مجید|نام خانوادگی۲=مختاری|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مجلس الوزراء|نشانی=https://beta.government.ae/ar-ae/about-the-uae/the-uae-government/the-uae-cabinet|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|مجلس}}|کد زبان=ar|وبگاه=وب‌سایت البوابة الرسمیة لحکومة دولة الإمارات العربیة المتحدة (UAE Government Portal)}}
* {{یادکرد وب|عنوان=محدودیت جدید دیجیتال در امارات/ دسترسی به شبکه‌های اجتماعی برای این گروه سخت شد|نشانی=https://donya-e-eqtesad.com/بخش-سایت-خوان-62/4277443-محدودیت-جدید-دیجیتال-در-امارات-دسترسی-به-شبکه-های-اجتماعی-برای-این-گروه-سخت-شد|تاریخ=۲۹ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۱۸ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۰۱۲}}|وبگاه=وب‌سایت دنیای اقتصاد}}
* {{یادکرد وب|عنوان=محرمانه/ روزنامه نشنال|نشانی=https://www.irna.ir/news/4531275/محرمانه-روزنامه-نشنال|تاریخ=۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات67}}|وبگاه=خبرگزاری ایرنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی|نشانی=https://irdc.ir/fa/news/11225/%C2%A0مروری-بر-تاریخچه-چالش‌های-سیاسی-و-امنیتی-امارات-متحده-عربی|تاریخ=۱۰ خرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات17}}|وبگاه=وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مظفری|نام=مهدی|عنوان=امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی|سال=۱۳۵۷|مکان=تهران|ناشر=پژوهشگاه علوم انسانی|پیوند نویسنده=|پیوند=|کوشش=|مترجم=مهدی مظفری|شابک=۹۷۸۶۰۰۵۸۸۰۰۷۶|دوره=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جنگ رمضان و پیامد‌های آن|نشانی=https://www.sharghdaily.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-100/1102451-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%B1%D9%85%D8%B6%D8%A7%D9%86-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%AF-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A2%D9%86|تاریخ=1405|تاریخ بازبینی=20 تیر 1405|کد زبان=|وبگاه=شبکه شرق|نام خانوادگی۱=موسوی|نام۱=سید حسین}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=موسوی کردمیری|نام۱=سیدحسین|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=دیپلماسی اقتصادی ایران و امارات متحده عربی: تحلیلی بر تعاملات دوجانبه (2023-2015)|پیوند=https://www.dpiq.ir/article_221286.html|ژورنال=تعاملات دیپلماتیک|دوره=دوم|شماره=هفت|صفحات=۷۷–۱۳۲|نام۲=رضا|نام خانوادگی۲=سیمبر|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های امارات|نشانی=https://www.irna.ir/news/4680986/مهم-ترین-مطالب-روزنامه-های-امارات|تاریخ=۵ آذر ۱۳۸۷|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات66}}|وبگاه=خبرگزاری ایرنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مهم‌ترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات|نشانی=https://peace-ipsc.org/fa/مهمترین-راهبردهای-نظامی-و-دفاعی-امارا/|تاریخ=۱۳ اسفند ۱۳۹۷|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات16}}|وبگاه=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=میرفخرایی|نام۱=سیدحسن|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=سیاست نگاه به شرق امارات متحده عربی در بستر تحول موازنه قوای منطقه ای پس از ۲۰۱۵|پیوند=https://www.iisajournals.ir/article_200046.html|ژورنال=پژوهش‌های بین‌الملل|دوره=چهاردهم|شماره=یک|صفحات=۱۷۱–۱۹۰}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نرخ باروری امارات که در ۲۰۱۲ حدود ۵٫۴ فرزند بود|نشانی=https://www.facebook.com/iranianuae.official/posts/نتایج-یک-پژوهش-که-در-دو-نشست-اخیر-شورای-ملی-فدرال-fnc-ارائه-شد-از-افت-چشمگیر-زاد/1401136295355603/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۲ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات28}}|وبگاه=website Facebook ایرانیان امارات}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها|نشانی=https://peace-ipsc.org/fa/نقش-و-جایگاه-زنان-در-امارات-متحده-عربی،/|تاریخ=۲ شهریور ۱۳۹۸|تاریخ بازبینی=۶ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات26}}|وبگاه=وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نگاهی به نظام آموزشی کشور امارات متحده عربی|نشانی=https://www.roshdmag.ir/fa/news/959/نگاهی-به-نظام-آموزشی-کشور-امارات-متحده-عربی|تاریخ=۹ آبان ۱۳۹۱|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات64}}|وبگاه=وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نگاهی بر مساجد امارات متحده عربی|نشانی=https://iqna.ir/fa/news/3906701/نگاهی-بر-مساجد-امارات-متحده-عربی|تاریخ=۴ تیر ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات54}}|وبگاه=خبرگزاری ایکنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نمایندگان امارات در لیگ قهرمانان مشخص شدند/ الاهلی در جام باشگاه‌های جهان|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/885324/نمایندگان-امارات-در-لیگ-قهرمانان-مشخص-شدند-الاهلی-در-جام-باشگاه-های|تاریخ=۴ خرداد ۱۳۸۸|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات71}}|وبگاه=خبرگزاری مهر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نیروهای مسلح امارات عربی متحده|نشانی=https://static3.jamaran.news/servev2/rYd3ItmlaoZG/PBG64w6wfqErp47D1W9w0Jpfa8fpMiBcptkcLd6IQr4,/636484115442323766.pdf|تاریخ=۲۰ آذر ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۹}}|وبگاه=وب‌سایت جماران}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نیروهای نیابتی امارات در سودان و یمن/ آیا «لیبی‌سازی» سودان به سود اعراب خلیج فارس است؟|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1343870/نیرو‌های-نیابتی-امارات-در-سودان-و-یمن-آیا-لیبی‌سازی-سودان-به-سود-اعراب-خلیج-فارس-است|تاریخ=۱۲ آذر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۱۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۱۳}}|وبگاه=پایگاه خبری تحلیلی تابناک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=وزیر زن در امارات با تنها ۲۲ سال سن|نشانی=https://www.jomhornews.com/fa/news/97816/|تاریخ=۲۱ شهریور ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۱۴ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات۰۵}}|وبگاه=خبرگزاری جمهور}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=هدایتی|نام۱=محمدرضا|تاریخ=۱۴۰۳|عنوان=استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس|پیوند=https://sid.ir/paper/1502217/fa|ژورنال=آفاق امنیت|دوره=هفدهم|شماره=شصت و پنج|صفحات=۱۴۳–۱۷۹|نام۲=امیر|نام خانوادگی۲=پورشیرمحمدی|نام۳=|نام خانوادگی۳=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=یک مقام اماراتی تشکیل احزاب سیاسی در کشورش را منتفی دانست|نشانی=https://www.irna.ir/amp/9434368/|تاریخ=۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۵|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات12}}|وبگاه=خبرگزاری ایرنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=۱۳ مانع تجارت با شریک دوم|نشانی=https://donya-e-eqtesad.com/بخش-بازرگانی-4/3736323-مانع-تجارت-با-شریک-دوم|تاریخ=۱۲ بهمن ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات10}}|وبگاه=روزنامه دنیای اقتصاد}}
* {{یادکرد وب|عنوان=۷۳۴ میلیون درهم إیرادات السینما فی الإمارات|نشانی=https://www.nmo.gov.ae/ar/presidential-news/734%20مليون%20درهم%20إيرادات%20السينما%20في%20الإمارات|تاریخ=۱۶ ژوئن ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۷ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|امارات68}}|کد زبان=ar|وبگاه=وب‌سایت الهیئة الوطنیة للإعلام}}
{{چپ‌چین}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=United Arab Emirates: A New Perspective|سال=2001|مکان=London|ناشر=Trident Press Ltd|پیوند=|نام۱=Ibrahim|نام۲=Peter|نام خانوادگی۱=Abed|نام خانوادگی۲=Hellyer|نام۳=|نام خانوادگی۳=|پیوند نویسنده۱=|پیوند نویسنده۲=|پیوند نویسنده۳=|دوره=|شابک=|کد زبان=en|نام مترجم=|نام خانوادگی مترجم=|نام ویراستار=|نام خانوادگی ویراستار=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=About UAE Year Of|نشانی=https://uaeyearof.ae/en/about-the-uae-year-of-2025|تاریخ=۶ نوامبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۷ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em15}}|کد زبان=en|وبگاه=website UAE Year Of}}
* {{یادکرد وب|عنوان=Advanced training, weaponry highlight long-standing ties between US, UAE|نشانی=https://centcomcitadel.com/en_GB/articles/ssc/features/2024/03/05/feature-02|تاریخ=۵ مارس ۲۰۲۴|تاریخ بازبینی=9 ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|UAE001}}|کد زبان=en|وبگاه=website Citadel}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=Alshafiei|نام۱=Salem|تاریخ=2007|عنوان=The History of Transport in the United Arab Emirates|پیوند=https://theses.newcastle.ac.uk/jspui/handle/10443/1116?mode=simple|ژورنال=Academic thesis, Newcastle University, School of Architecture, Planning and Landscape|کد زبان=en|پیوند نویسنده۱=}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=Healthcare in the United Arab Emirates|سال=۲۰۲۶|مکان=Singapore|ناشر=Springer|پیوند=https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-981-96-0523-1_18|نام۱=Maha|نام۲=Ebtihal|نام خانوادگی۱=Al Fahim|نام خانوادگی۲=Darwish|نام۳=Farah Saeed Mohammad|نام خانوادگی۳=Al-Zaabi|پیوند نویسنده۱=|پیوند نویسنده۲=|پیوند نویسنده۳=|دوره=|شابک=|کد زبان=en|نام مترجم=|نام خانوادگی مترجم=|نام ویراستار=|نام خانوادگی ویراستار=Al-Shamsi}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE state-news agency WAM launches service in Hebrew|نشانی=https://www.arabnews.pk/node/1838856/media|تاریخ=۷ آوریل ۲۰۲۱|تاریخ بازبینی=۲۸ ژوئن ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|WAM}}|کد زبان=en|وبگاه=website Arabnews}}
* {{یادکرد وب|عنوان=Archaeology Conference 2023 highlights historical significance of Al Ain City|نشانی=https://zayednationalmuseum.ae/en/about/news-and-press|تاریخ=۲۰ نوامبر ۲۰۰۳|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em3}}|کد زبان=en|وبگاه=website Zayed National Museum}}
* {{یادکرد وب|عنوان=ASIA/ARAB EMIRATES - The Minister of tolerance presides over the official opening of the Christian archaeological site of Sir Bani Yas|نشانی=https://bokroom.ir/news/31729/کتاب-شناسی-امام-رضا-ع|تاریخ=۱۴ ژوئن ۲۰۱۹|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em2}}|کد زبان=en|وبگاه=website Agenzia fides}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=Bretzke|نام۱=K and et.al|تاریخ=2026|عنوان=Evidence from Buhais Rockshelter for human settlement in Arabia between 60,000 and 16,000 years ago|پیوند=https://www.nature.com/articles/s41467-026-70681-z|ژورنال=Nature Communications|کد زبان=en|پیوند نویسنده۱=}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=Carter|نام۱=Robert Andrew and et.al|تاریخ=2020|عنوان=The rise and ruin of a medieval port town: A reconsideration of the development of Julfar|پیوند=https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/aae.12162?af=R|ژورنال=Arabian Archaeology and Epigraphy|کد زبان=en|پیوند نویسنده۱=}}
* {{یادکرد وب|عنوان='Hope' turns into a reality as UAE leads Arab march to Mars|نشانی=https://saudigazette.com.sa/article/603371/World/Mena/Hope-turns-into-a-reality-as-UAE-leads-Arab-march-to-Mars|تاریخ=۹ فوریه ۲۰۲۱|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em4}}|کد زبان=en|وبگاه=website Saudi Gazette}}
* {{یادکرد وب|عنوان=Foreign Policy|نشانی=https://www.mofa.gov.ae/en/missions/paris/the-uae/foreign-policy|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۵ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em7}}|کد زبان=en|وبگاه=website MOFA}}
* {{یادکرد وب|عنوان=European Interest in Ras Al Khaimah|نشانی=https://rakheritage.rak.ae/chapters/european-interest-in-ras-al-khaimah/|تاریخ=۲۰۲۱|تاریخ بازبینی=۴ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em1}}|کد زبان=en|وبگاه=website Department of Antiquities and Museums}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=Heard-Bey|نام۱=Frauke|تاریخ=۱۹۹۵|عنوان=Merchants and Ruling Families: Tribal Society and Its Change in Abu Dhabi and Dubai Emirates|پیوند=https://www.jstage.jst.go.jp/article/ajames/10/0/10_KJ00004403664/_article/-char/en|ژورنال=J-STAGE|کد زبان=en}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=Heard-Bey|نام۱=Frauke|تاریخ=2016|عنوان=The Tribal Society of the UAE and its Traditional Economy|پیوند=https://www.cambridge.org/core/books/abs/abu-dhabi-the-united-arab-emirates-and-the-gulf-region/tribal-society-of-the-uae-and-its-traditional-economy/020B8C5DCCB9AEF7D1891A5B439530DF|ژورنال=Cambridge Core|کد زبان=en}}
* {{یادکرد وب|عنوان=United Arab Emirates|نشانی=https://www.britannica.com/place/United-Arab-Emirates/Land|تاریخ=۲۹ ژوئن ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em5}}|کد زبان=en|وبگاه=website Encyclopedia Britannica}}
* {{یادکرد وب|عنوان=Health Care|نشانی=https://www.mofa.gov.ae/en/Missions/Paris/The-UAE/Health-Care|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em13}}|کد زبان=en|وبگاه=website MOFA}}
* {{یادکرد وب|عنوان=India-UAE moving towards strategic defence cooperation|نشانی=https://www.hindustantimes.com/india-news/indiauae-moving-towards-strategic-defence-cooperation-101778061804249.html|تاریخ=۶ مه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em10}}|کد زبان=en|وبگاه=website Hindustan Times}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=The national policymaking style of the United Arab Emirates|سال=۲۰۱۸|مکان=Routledge|ناشر=Taylor & Francis|نام۱=Ahmed|نام خانوادگی۱=Mansour|کد زبان=en}}
* {{یادکرد وب|عنوان=The New Gulf: More Modernity, Fewer Children|نشانی=https://gulfhouse.org/en/posts/10113/|تاریخ=۱۸ ژوئن ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۷ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em18}}|کد زبان=en|وبگاه=website Gulf House for Studies and Publishing}}
* {{یادکرد وب|عنوان=The United Arab Emirates (UAE): Issues for U.S. Policy|نشانی=https://www.congress.gov/crs-product/RS21852|تاریخ=۲۰ ژانویه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=9 ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|UAE002}}|کد زبان=en|وبگاه=website Congressional Research Service (CRS)}}
* {{یادکرد وب|عنوان=The United Arab Emirates (UAE): Issues for U.S. Policy|نشانی=https://www.congress.gov/crs_external_products/RS/HTML/RS21852.html|تاریخ=۲۰ ژانویه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=9 ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|UAE004}}|کد زبان=en|وبگاه=website Congress.gov}}
* {{یادکرد وب|عنوان=Trump’s Gulf Visit Ignites Record Military Sales and AI Infrastructure Boom|نشانی=https://asset-sync.advisorperspectives.com/commentaries/2025/05/20/trumps-gulf-visit-ignites-military-sales-ai-infrastructure?topic=social-media|تاریخ=۲۰ مه ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=9 ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|UAE003}}|کد زبان=en|وبگاه=website Advisor Perspectives}}
* {{یادکرد وب|عنوان=One billion for six helicopters: UAE orders Chinook helicopters|نشانی=https://militarnyi.com/en/news/one-billion-for-six-helicopters-uae-orders-chinook-helicopters/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=6 ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em12}}|کد زبان=en|وبگاه=website MILITARNYI}}
* {{یادکرد وب|عنوان=Perspective in uncertain times: Why the UAE’s economic fundamentals remain strong|نشانی=https://economymiddleeast.com/news/uae-economic-resilience-non-oil-growth-2026/#brx-footer|تاریخ=۱۱ مارس ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۷ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em19}}|کد زبان=en|وبگاه=website Economy Middle East}}
* {{یادکرد وب|عنوان=The UAE involved in the conflict? Reports claim it secretly attacked Iran, hitting an oil refinery on an island in the Persian Gulf in April.|نشانی=https://news.futunn.com/en/post/72896811/the-uae-involved-in-the-conflict-reports-claim-it-secretly?level=3&data_ticket=1783424772984033|تاریخ=۱۲ مه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۷ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em20}}|کد زبان=en|وبگاه=website Futubull News}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE announces initiatives to promote tolerance, coexistence, and happiness in world societies|نشانی=https://www.tolerance.gov.ae/uae-announces-initiatives-to-promote-tolerance-coexistence-and-happiness-in-world-societies/4|تاریخ=۱۴ نوامبر ۲۰۱۸|تاریخ بازبینی=۵ جولای ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em6}}|کد زبان=en|وبگاه=website Ministry of Tolerance & Coexistence}}
* {{یادکرد وب|عنوان=U.A.E. leaving OPEC amid Middle East energy supply crunch|نشانی=https://www.cbc.ca/lite/story/9.7179689|تاریخ=۲۸ آوریل ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۵ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em8}}|کد زبان=en|وبگاه=website CBC}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE President, Indian Prime Minister witness exchange of several agreements, memoranda between two countries|نشانی=https://www.mohamedbinzayed.ae/en/latest-news-listing/2026/01/UAE-President-Indian-Prime-Minister-witness-exchange-of-several-agreements|تاریخ=۱۹ ژانویه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em9}}|کد زبان=en|وبگاه=website His Highness Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE marks 50 years of Armed Forces unification|نشانی=https://en.aletihad.ae/news/uae/4663259/uae-marks-50-years-of-armed-forces-unification|تاریخ=۶ مه ۲۰۲۶|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em11}}|کد زبان=en|وبگاه=website Aletihad}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE government survey flags high salt, low vitamin D in local diets|نشانی=https://www.foodnavigator-asia.com/Article/2026/01/21/uae-government-survey-flags-high-salt-low-vitamin-d-in-local-diets/?utm_source=newsletter_daily&utm_medium=email&utm_campaign=22-Jan-2026|تاریخ=۲۱ ژانویه ۲۰۰۶|تاریخ بازبینی=۶ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em14}}|کد زبان=en|وبگاه=website FoodNavigator-Asia}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE declares 2026 Year of the Family|نشانی=https://en.kabar.kg/news/uae-declares-2026-year-of-the-family/|تاریخ=۱۱ نوامبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۷ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em16}}|کد زبان=en|وبگاه=website Kabar - National News Agency of the Kyrgyz Republic}}
* {{یادکرد وب|عنوان=UAE President announces 2026 as 'Year of family'|نشانی=https://www.khaleejtimes.com/uae/uae-president-announces-2026-as-year-of-family?utm_source=fallback&utm_medium=art-rcmd-api&utm_campaign=top-stories-inarticle|تاریخ=۶ نوامبر ۲۰۲۵|تاریخ بازبینی=۷ ژوئیه ۲۰۲۶|شناسه={{شناسه یادکرد|em17}}|کد زبان=en|وبگاه=website Khaleej Times}}
{{پایان چپ‌چین}} {{پایان منابع}}

نسخهٔ کنونی تا ۲۰ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۵۴

امارات متحده عربی؛ کشوری فدرال در خاورمیانه در شرق شبه جزیره عربستان و کرانهٔ جنوبی خلیج فارس.

امارات متحده عربی کشوری در خاورمیانه است که در کرانه جنوبی خلیج فارس و دریای عمان قرار دارد. این کشور در ۱۹۷۱م از اتحاد هفت شیخ‌نشین ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین، رأس‌الخیمه و فجیره تشکیل شد و پایتخت آن ابوظبی است. امارات با جمعیتی حدود ۱۱٫۶ میلیون نفر در ۲۰۲۵م، که بخش عمده آن را مهاجران تشکیل می‌دهند، دارای ساختار سیاسی فدرال و حکومت متمرکز مبتنی بر مناسبات قبیله‌ای است. اقتصاد آن بر استخراج و صادرات نفت و گاز استوار بوده، اما با گسترش بخش‌های تجارت، خدمات و گردشگری به یکی از مراکز اقتصادی منطقه تبدیل شده است. در سیاست خارجی، این کشور با دولت‌های غربی، به‌ویژه ایالات متحده، هم‌سویی دارد و پس از پیوستن به پیمان ابراهیم در ۲۰۲۰م، روابط خود با اسرائیل را نیز گسترش داده است. با وجود توسعه در آموزش، زیرساخت و برخی شاخص‌های اجتماعی، محدودیت در مشارکت سیاسی، نبود نظام حزبی و نقش محدود برخی اقلیت‌ها در ساختار قدرت از ویژگی‌های نظام اجتماعی ـ سیاسی در اماارت متحده عربی به‌شمار می‌رود.

جغرافیا

امارات متحده عربی کشوری با مساحت ۸۳/۶۰۰ کیلومتر مربع است که در نیمکره شمالی و شرقی، در جنوب غربی قاره آسیا در خاورمیانه واقع شده است. این کشور از نظر وسعت رتبه ۱۱۵ در دنیا را دارد و ابوظبی پایتخت آن است.[۱] از شمال و شمال غربی با خلیج‌فارس و کشور ایران، از سمت شرق با دریای عمان و عمان، از سمت غرب با قطر و عربستان سعودی و از جنوب و جنوب غربی با عمان و عربستان سعودی مرز مشترک دارد.[۲] شمالی‌ترین نقطه آن از جنوبی‌ترین بخش سرزمین ایران در تنگه هرمز یعنی جزیره لارک ۳۹ کیلومتر فاصله دارد.[۳]

نام‌گذاری

واژهٔ امارات در نام کشور امارات متحده عربی، صورت جمع واژهٔ عربی اِمارَة است که در لغت به معنای امیرنشین، حکومت امیر و قلمرو تحت فرمان یک امیر می‌باشد. این واژه از ریشهٔ اَمَرَ به معنای فرمان‌دادن مشتق شده است و با واژهٔ اَمارَة که به معنای نشانه و علامت است، تفاوت دارد.[۴] قبل از تأسیس امارات متحده عربی، این منطقه امارات متصالحه نام داشته است، همچنین امارات ساحل عمان نیز نامیده شده است.[۵] نام این کشور، به معنای امیرنشین‌ها یا شیخ‌نشین‌های متحد عربی است. علت نامگذاری این کشور به امارات این است که پس از تشکیل اتحادیه، هفت امارت شامل ابوظبی، دبی، شارجه، عَجْمان، اُمُّ‌القُوَین، رأس‌الخیمه و فُجَیرَه، این کشور را پایه‌گذاری کردند.[۶]

تاریخ

شواهد باستان‌شناسی در امارات متحدهٔ عربی، از جمله کهن‌ترین گورستان‌های داخلی در جبل بوهایس، حاکی از سکونت انسان از حدود ۱۲۵٬۰۰۰ سال پیش همزمان با مهاجرت از آفریقا و تداوم آن تا دوره‌های نوسنگی و عصر برنز است.[۷] این سرزمین که در منابع میان‌رودانی یا سومر و اکد با نام مَگان یا ماکان شناخته می‌شد، در عصر ام‌النار حدود ۲۶۰۰–۲۰۰۰پ. م. کانون مبادلات تجاری میان تمدن‌های دره سند، دیلمون، بین‌النهرین، ایران و شام بود.[۸] پس از آن، در دوره‌های وادی سوق و عصر آهن، نظام‌های آبیاری و کوچ‌نشینی توسعه یافت. در شبه‌جزیرهٔ عربستان شرقی، منطقهٔ امارات امروزی، چند دورهٔ متمایز سکونت انسانی در دوران پیش از اسلام شناسایی شده است: دورهٔ حَفیت (۳۲۰۰–۲۶۰۰پ. م)، فرهنگ ام‌النار (۲۶۰۰–۲۰۰۰پ. م) و تمدن وادی‌سوق (۲۰۰۰–۱۳۰۰پ. م).[۹]

در دوران پیش از اسلام، این منطقه ابتدا زیر نظر هخامنشیان با نام ساتراپ مَکا یا گدروزیا در منابع یونانی و سپس زیر نظر ساسانیان با عنوان استان مازون قرار داشت. در دوره‌های پس از اسلام تا پیش از استعمار، نیز جزئی از قلمرو ایران به‌شمار می‌آمد[۱۰] و پیوندهای تاریخی آن با ایران و بلوچستان یا مکران ادامه یافت.[۱۱] در سدهٔ شانزدهم میلادی و در دورهٔ صفویان، با گسترش حضور پرتغالی‌ها در خلیج فارس، بنادر و سواحل جنوبی این آبراه، از جمله جلفار (رأس‌الخیمهٔ کنونی)، در معرض نفوذ و منازعات اروپایی قرار گرفتند.[۱۲] سپس در سدهٔ نوزدهم میلادی و در دورهٔ قاجار، بریتانیا با انعقاد معاهدات ۱۸۲۰، ۱۸۵۳ و ۱۸۹۲م نفوذ خود را بر شیخ‌نشین‌های ساحل جنوبی خلیج فارس تثبیت کرد.[۱۳]

پس از اعلام خروج نیروهای بریتانیا از شرق سوئز در اواخر سال ۱۹۷۱م، شیوخ هفت‌گانه برای تشکیل اتحادیه‌ای سیاسی اقدام کردند. در ۲۵ ژانویه ۱۹۶۸م کنفرانسی در دبی برگزار شد که در آن طرح تشکیل فدراسیون امارات عربی متحده به رهبری شیخ زاید بن سلطان و همراهی شیخ راشد بن سعید آل‌مکتوم، به تصویب رسید. در ۲ دسامبر ۱۹۷۱م، شش امارت ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، ام‌القوین و الفجیره رسماً تأسیس یک کشور مستقل دارای حاکمیت را اعلام و قانون اساسی موقت آن را تصویب کردند. حدود یک ماه بعد، امارت هفتم با نام رأس‌الخیمه نیز به این اتحادیه پیوست و در ۱۰ فوریه ۱۹۷۲م فدراسیون امارات متحدهٔ عربی را شکل دادند.[۱۴][۱۵]

طبیعت و اقلیم

این کشور با قرار گرفتن در کنار خلیج‌فارس و دریای عمان، از موقعیتی راهبردی در نزدیکی تنگه هرمز برخوردار است و از هفت امارت تشکیل شده که بزرگ‌ترین آنها ابوظبی و کوچک‌ترین آنها عجمان است. سرزمین امارات عمدتاً بیابانی و شامل تپه‌های ماسه‌ای و واحه‌هایی با منابع آب زیرزمینی است. بلندترین نقطهٔ آن جبل‌جایس در رأس‌الخیمه و مهم‌ترین واحه‌های آن لیوا و بریمی هستند. آب‌وهوای این کشور گرم و خشک و بیابانی است و بارندگی کمی دارد. امارات همچنین دارای جنگل‌های کوهستانی الحجر و نواحی بیابانی ساحلی است. در واحه‌ها درختان نخل، آکاسیا و اکالیپتوس می‌رویند و حیات وحش آن شامل تیزشاخ عربی، شتر و پلنگ است که برنامه‌های حفاظتی در جزیرهٔ صیر بنی‌یاس برای بقای آنها اجرا شده است. پهنه‌های آبی خلیج‌فارس و دریای عمان نیز زیستگاه ماهیانی همچون تُن، سوف و کوسه‌ها است.[۱۶][۱۷]

جمعیت

جمعیت کشور امارات متحده عربی در ابتدای سال ۲۰۲۳م به ۱۰/۱۷ میلیون نفر[۱۸] و در سال ۲۰۲۶م بالغ بر ۱۱٬۶۶۷٬۵۱۹ نفر گزارش شده است. جمعیت این کشور در این سال، معادل ۰/۱۴ درصد از کل جمعیت جهان است. امارات از نظر جمعیت، رتبهٔ ۸۶ را در میان کشورها دارد.[۱۹]

بر اساس آمار سال ۲۰۲۳م اتباع اماراتی نسبت به سایر ملیت‌ها ۱۱/۴۸٪ معادل ۱/۱۷ میلیون نفر و ۸۸/۵۲٪ حدود ۹ میلیون نفر را مهاجرین تشکیل می‌دهند. ترکیب جنسیتی جمعیت شامل ۶۸٫۵۸ درصد مرد و ۳۱٫۴۲ درصد زن می‌باشد. گروه سنی ۲۵ تا ۵۴ سال ۶۴/۱۵٪ برابر با ۶/۵۲ میلیون نفر جمعیت جوان این کشور عمدتاً از اتباع هند و پاکستان هستند که به دلیل ارزان بودن دستمزد، تقاضای بیشتری برای به‌کارگیری آن‌ها وجود دارد. ایرانیان نیز با ۴۸۰هزار نفر در رتبه پنجم قرار گرفته‌اند و ۴/۷۶ درصد کل جمعیت ساکن امارات را تشکیل می‌دهند. ایرانیان مقیم امارات بر خلاف سایر ملیت‌ها اکثراً به‌صورت غیرگروهی به این کشور مهاجرت کرده‌اند.[۲۰]

امارت‌ها

امارات متحدهٔ عربی از هفت امارت تشکیل شده است که هر یک از حاکمیت مستقل داخلی برخوردارند و تحت یک نظام فدرال با یکدیگر همکاری می‌کنند.[۲۱]

  1. ابوظبی: پایتخت امارات متحده عربی و حاکم آن شیخ محمد بن زاید آل نهیان است. حکومت این امارت دارای ساختاری مستقل با وزارتخانه‌ها و شورای اجرایی است. ابوظبی به‌طور مداوم در حال توسعه و پیشرفت در زمینه‌های مختلف برای گردشگران و مهاجران است. وضعیت اقتصادی این کشور، شامل صادرات مروارید، تولید و فروش نفت و گاز طبیعی و تولید انرژی خورشیدی است.
  2. دبی: دبی، یکی از معروف‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهرهای امارات و مشهور به برج‌ها و آسمان‌خراش‌ها است. از زمان استقرار قبیله بنی‌یاس به رهبری خاندان آل مکتوم اداره می‌شود و حاکم فعلی آن شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، نخست‌وزیر و معاون رئیس‌جمهور امارات است. بحارینه، از دیگر قبایل دبی است و مذهب آنان تشیع می‌باشد. اقتصاد دبی با تغییر نهر دبی به مرکز تجاری رونق یافت و با کشف نفت، توسعه زیرساخت‌ها و بانک‌های اسلامی شکل گرفت. همچنین با تنوع‌بخشی به گردشگری و تجارت بین‌المللی، دبی همچنان به شهر طلا معروف است.
  3. شارجه: این شهر دارای جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی بسیاری است. حکومت شارجه تحت رهبری شیخ سلطان بن محمد القاسمی اداره می‌شود. ساختار حکومتی شامل مشاغل و بخش‌هایی مانند شورای اجرایی، شورای مشورتی، دیوان‌های امیری و شهرداری است. اقتصاد شارجه یکی از اقتصادهای قوی و در حال رشد امارات متحده عربی است که تنوع زیادی دارد. افزایش مجوزهای کسب و کار خصوصاْ مالکیت خارجی در شارجه باعث جلب توجه و جذب سرمایه‌گذاران بین‌المللی به این امارت است.
  4. رأس‌الخیمه: این منطقه تحت حاکمیت محلی با رهبری شیخ سعود بن صقر القاسمی اداره می‌شود. سیستم حکومتی این شهر موروثی است. رأس الخیمه بخشی از ساختار فدرالی امارات است که شامل شورای عالی، شورای وزیران و شورای ملی فدرال می‌شود. وضعیت اقتصادی این منطقه با تمرکز بر صنعت، تجارت و کشاورزی به اقتصاد خود تنوع بخشیده است.
  5. عَجْمان: کوچک‌ترین امارت از هفت امارت است و تحت رهبری شیخ حُمَید بن راشد النُعیمی و یک شورای اجرایی اداره می‌شود. افزایش شاخص اعتماد تجاری بیانگر استقبال گسترده فعالان اقتصادی از شرایط رو به رشد این امارت است. بخش املاک و مستغلات به‌عنوان پایدارترین صنعت در این منطقه شناخته می‌شود. جوامع عجمان، ام‌القوین و فجیره، سنتی‌ترین جوامع قبیله‌ای هستند.
  6. اُمُّ‌القُوَین: این منطقه توسط دولت محلی به رهبری خانواده شیخ سعود بن راشد المعلا اداره می‌شود. اقتصاد این شهر ترکیبی از فعالیت‌های سنتی مانند ماهیگیری و کشاورزی و برنامه‌های توسعه‌ای مدرن است که در جهت گسترش پایگاه اقتصادی امارت محسوب می‌شوند.
  7. فُجَیرَه: امارت فجیره یک سلطنت مطلقه با رهبری شیخ حمد بن محمد الشرقی است. اقتصاد فجیره بر اساس ماهیگیری و کشاورزی استوار است. این امارت دارای موقعیت استراتژیک است. این شهر دارای بندر چندمنظوره‌ای است که بزرگ‌ترین شرکت‌های حمل و نقل را جذب می‌کند. مناطق آزاد دبی به ویژه فجیره به جذب سرمایه‌گذاری خارجی در بانکداری، تجارت، بندر و فرودگاه کمک می‌کند.[۲۲][۲۳][۲۴]

زبان و دین رسمی

زبان رسمی و اداری امارات، زبان عربی است و به لهجه‌های عربی فصیح و عربی خلیج محاوره می‌شود. از زبان‌های غیربومی این کشور می‌توان به فارسی، هندی، اردو، بلوچی، انگلیسی و پشتو اشاره کرد.[۲۵]

اسلام در قرن اول هجری و به فاصله کمی بعد از رحلت حضرت محمد توسط عمرو بن عاص وارد این سرزمین شد. ورود تشیع نیز به کشور امارات به قرن نوزدهم میلادی و همزمان با اوج صنعت صید مروارید و ورود بازرگانان ایرانی و هندی بازمی‌گردد.[۲۶] امروزه مذاهب اسلامی موجود در امارات متحده عربی عبارت از شافعی، حنبلی، مالکی، حنفی، شیعه، اباضی و وهابی است. اباضی و وهابی‌ها در اقلیت مطلق و اکثر مردم پیرو مذهب مالکی هستند. قبلاً فرقه‌های اسماعیلیه و علی‌اللهی نیز در امارات زندگی می‌کردند.[۲۷][۲۸]

در سال ۲۰۱۶م از جمعیت این کشور ۸۰٪ سنی، ۱۶٪ شیعه و ۴٪ بقیه مذاهب بودند.[۲۹] در سال ۲۰۲۲م از جمعیت این کشور ۸۳٪ سنی و ۱۷٪ شیعه گزارش شده است.[۳۰] بیشترین تمرکز شیعیان در امارت دبی است و پس از آن در ابوظبی و شارجه قرار دارند. شیعیان به دو دسته بومی از قبیله بحارنه و غیربومی مهاجران ایرانی، هندی، پاکستانی، بحرینی، عراقی، لبنانی و افغانی تقسیم می‌شوند. گروه خوجه اثنی‌عشری با اصالت هندی و پاکستانی نیز از جمله شیعیان مقیم این کشور هستند.[۳۱] ارتباطات روزمره میان شیعیان و غیرشیعیان در سطح جامعه به‌صورت مسالمت‌آمیز توصیف شده است.[۳۲]

نظام سیاسی و ساختار حکومتی

امارات متحده عربی یک فدراسیون پادشاهی مطلقه است که از هفت شیخ‌نشین موروثی تشکیل شده است. شورای عالی اتحاد که متشکل از هفت حاکم امارت‌ها است، عالی‌ترین مرجع تصمیم‌گیری کشور محسوب می‌شود.[۳۳]

قوه مجریه توسط رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و شورای وزیران یا کابینه اداره می‌شود.[۳۴] شورای عالی اتحاد، رئیس‌جمهور و معاون او را از میان اعضای خود برای دوره‌های پنج‌ساله انتخاب می‌کند؛ هرچند رویه بر این بوده که شیخ ابوظبی به‌عنوان رئیس‌جمهور و شیخ دبی به‌عنوان معاون رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر منصوب شوند. شورای عالی علاوه بر تصویب قوانین فدرال، نخست‌وزیر را تأیید کرده و اختیار عزل او را نیز دارد.[۳۵] بر اساس قانون اساسی، امارت‌های ابوظبی و دبی در شورای عالی از حق وتو برخوردارند و مصوبات ماهوی با رأی حداقل پنج عضو، مشروط بر تأیید این دو امارت، اعتبار می‌یابند.[۳۶]

مجلس ملی اتحاد به‌عنوان قوه مقننه، نهادی ۴۰ نفره است[۳۷] که ۲۰ عضو آن توسط حاکمان امارت‌ها منصوب و ۲۰ عضو دیگر به‌صورت غیرمستقیم از طریق هیئت‌های انتخاباتی برگزیده می‌شوند. نقش این مجلس عمدتاً مشورتی و نظارتی است و حق قانون‌گذاری مستقل ندارد. در سال ۲۰۱۹م تعدادی از نامزدهای انتخابات در اعتراض به سیاست‌های دولت از رقابت در انتخابات انصراف داده و دولت امارات نیز تعدادی از نامزدها را به‌دلیل پرداختن به مسائل سیاسی و انتقاد از دولت در جریان مبارزات انتخاباتی، از دور رقابت‌ها خارج کرد.[۳۸] از میان ۹ زن حاضر در مجلس مشورتی، تنها یک نفر از طریق انتخابات وارد شده و هشت نفر دیگر به‌صورت انتصابی فعالیت می‌کنند.[۳۹]

قوه قضائیه به‌عنوان یکی از ارکان پنج‌گانه حکومت فدرال، متشکل از دادگاه‌های فدرال و دادسرای فدرال بوده و اختیارات خود را مطابق با مفاد قانون اعمال می‌کند. دادگاه‌های فدرال در سه سطح شامل دادگاه عالی اتحاد، دادگاه‌های تجدیدنظر فدرال و دادگاه‌های بدوی فدرال هستند. برخی امارت‌ها مانند دبی و ابوظبی دارای سیستم‌های قضایی مستقل محلی هستند.[۴۰]

تحولات و چالش‌های سیاسی

از تحولات سال‌های اخیر نظام سیاسی امارات متحده عربی، افزایش سهم زنان در مجلس به ۵۰٪،[۴۱] انتصاب جوانان به پست‌های کلیدی از جمله وزیر ۲۲ ساله امور جوانان،[۴۲] ادغام و حذف حدود ۵۰٪ از نهادهای فدرال و حرکت به سمت دولت الکترونیک و فناوری‌های نوین[۴۳] و وزارتخانه‌های نوآورانه مانند وزارت هوش مصنوعی،[۴۴] وزارت خوشبختی یا همزیستی و وزارت تسامح است.[۴۵]

در طول تاریخ امارات، تنها یک دوره انتخابات در سال ۲۰۰۶م برگزار شده است و شهروندان این کشور هنوز نتوانسته‌اند به حق انتخاب یا تغییر دولت یا عضویت در احزاب سیاسی دست یابند. کارگران خارجی از بسیاری از حقوق اولیه کار محروم هستند و امارات بسیاری از کنوانسیون‌های بین‌المللی مرتبط با حقوق کارگران را به امضا نرسانده است.[۴۶] دولت امارات رسانه‌ها را از انتقاد نسبت به مقامات سیاسی و مشکلات اقتصادی کشور منع کرده است.[۴۷]

تشکیل حزب و گروه سیاسی در کشور امارات ممنوع است.[۴۸] شیعیان از دسترسی به پست‌های کلیدی حکومتی محروم هستند. اداره اوقاف جعفری در دبی، تنها نهاد رسمی مسئول امور مذهبی شیعیان است که در سال ۱۹۷۱م تأسیس شده است.[۴۹] حاکمان امارات با احساس خطر، محدودیت‌هایی را بر شیعیان اعمال کردند و از نفوذ آنان در مشاغل حساس کشوری و لشکری خودداری نمودند.[۵۰] همچنین سیاست پاک‎سازی امارات از شیعیان با اخراج هزاران شیعه عراقب، لبنانب، افغانستانب، پاکستانب و هندب در سال‌های اخیر، از دیگر چالش‌های جدی این اقلیت مذهبی به‌شمار می‌آید.[۵۱]

روابط و سیاست خارجی

امارات متحده عربی از اعضای مؤسس شورای همکاری خلیج فارس، اتحادیه عرب، سازمان همکاری اسلامی و جنبش عدم تعهد است و با اکثر کشورهای جهان روابط دیپلماتیک دارد.[۵۲] بیشتر نمایندگی‌های دیپلماتیک در ابوظبی و کنسولگری‌ها در دبی مستقر هستند.[۵۳]

امارات با بهره‌گیری از جایگاه ژئوپلیتیک خود، راهبردهای متعددی را برای افزایش نفوذ خود در غرب آسیا دنبال می‌کند: امضای توافق‌های نظامی با دولت‌های غربی، در اختیار گذاشتن پایگاه‌های نظامی از جمله پایگاه الضفره به آمریکا، مشارکت در توسعه سامانه دفاع موشکی یکپارچه آمریکا، گسترش همکاری با ناتو، برگزاری مانورهای مشترک، اعزام نیرو به مأموریت‌های بین‌المللی، تأمین تجهیزات راهبردی، متنوع‌سازی منابع خرید تسلیحات از جمله چین و روسیه، سیاست خودکفایی در تولید سلاح و مداخله نظامی در بحران‌های منطقه‌ای یمن و لیبی. چشم‌انداز این کشور تبدیل‌شدن به قدرت نظامی برتر در خلیج فارس است.[۵۴] امارات در سال‌های اخیر، روابط خود را با چین و روسیه نیز گسترش داده است.[۵۵] همچنین هند و امارات متحده عربی در ژانویه ۲۰۲۶م، شراکت راهبردی دفاعی، ائتلاف نظامی دهلی و ابوظبی در برابر محور پاکستان را آغاز کردند.[۵۶][۵۷][۵۸]

روابط با آمریکا: امارات متحده عربی و ایالات متحده آمریکا، همکاری نظامی-امنیتی دارند. این رابطه بر پایه موافقتنامه دفاعی ۱۹۹۴م است که در سال ۲۰۱۱ و ۲۰۱۹م به‌روزرسانی شده است و شامل حضور دائمی حدود ۳٬۵۰۰ پرسنل نظامی آمریکایی در پایگاه راهبردی الظفره[۵۹] و استفاده از بندر جبل‌علی به‌عنوان مهم‌ترین مرکز لجستیکی نیروی دریایی آمریکا در خارج از این کشور است.[۶۰] امارات که از سوی واشینگتن به‌عنوان شریک دفاعی اصلی شناخته می‌شود، طی دهه‌های گذشته با خریدهای گسترده تسلیحاتی، به یکی از بزرگ‌ترین مشتریان صنایع دفاعی آمریکا تبدیل شده است.[۶۱] ارزش کل فروش نظامی به این کشور از سال ۱۹۵۰م تا ۲۰۲۳م، بالغ بر ۳۳٫۸ میلیارد دلار بوده و در سال‌های اخیر با قراردادهای جدیدی نظیر خرید بالگردهای شینوک و مهمات هدایت‌شونده و همچنین سرمایه‌گذاری‌های کلان در حوزه هوش مصنوعی، حجم این مناسبات اقتصادی-امنیتی به بیش از ۲۰۰ میلیارد دلار رسیده است.[۶۲] کارشناسان این حجم از سرمایه‌گذاری و وابستگی نظامی را نوعی باج راهبردی یا پرداخت هزینه برای تضمین حمایت‌های سیاسی و نظامی آمریکا و جایگاه ویژه در معادلات منطقه‌ای توصیف می‌کنند.[۶۳]

روابط با عربستان سعودی: تعارضات ساختاری میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی، در شورای همکاری خلیج فارس در زمینه رهبری منطقه، سیاست‌های نفتی و موضوعات ژئوپلیتیک از چالش‌های امارات متحده در روابط خارجی است.[۶۴] در عرصه مناقشات منطقه‌ای، امارات در جنگ داخلی سودان از نیروهای واکنش سریع حمایت می‌کند و در یمن، نیروهای مورد حمایت امارات، بخش‌های بزرگی از جنوب این کشور را تصرف کردند که با ضدحمله ائتلاف عربستان سعودی مواجه شد.[۶۵]

روابط با اسرائیل: پس از انقلاب اسلامی ایران، امارات در جنگ عراق با ایران در کنار صدام حسین قرار گرفت و هم‌زمان مسیر پنهان همکاری با اسرائیل را از دهه ۱۹۸۰م آغاز کرد.[۶۶] در سال ۲۰۲۰م با امضای پیمان ابراهیم، روابط خود را با اسرائیل عادی‌سازی کرد و به سومین کشور عربی پس از مصر و اردن تبدیل شد که با اسرائیل پیمان صلح امضا می‌کند.[۶۷] این توافق با محوریت تهدیدانگاری نسبت به ایران، زمینه‌ساز همکاری‌های دفاعی، اطلاعاتی و فناوری نظامی شد.[۶۸]

در جریان جنگ رمضان، اسرائیل سامانه‌های گنبد آهنین را در اختیار امارات قرار داده بود.[۶۹] همچنین گزارش شده که مقام‌های ارشد رژیم صهیونیستی از جمله نتانیاهو،[۷۰] رئیس موساد، رئیس شین‌بت و رئیس ستاد ارتش به‌طور محرمانه، در سفر به امارات با محمد بن زاید دیدار کردند.[۷۱] دیوید بارنی، رئیس سازمان جاسوسی موساد، نیز دو مرتبه به‌طور محرمانه برای هماهنگی‌های مرتبط در طول جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به کشور امارات سفر کرده است.[۷۲]

روابط با ایران: روابط ایران و امارات تحت تأثیر عواملی چون اختلاف بر سر مالکیت جزایر سه‌گانه خلیج فارس،[۷۳] فعالیت‌های هسته‌ای و موشکی ایران و نگرانی امارات از نفوذ منطقه‌ای این کشور قرار دارد.[۷۴] دکترین نظامی امارات بر محور تقابل با ایران، حفظ امنیت عربی و حضور نیابتی در مناقشات منطقه‌ای استوار است.[۷۵] امارات متحده عربی از سال ۲۰۱۰م راهبرد موازنه استراتژیک را در تقابل با ایران کنار گذاشت و رویکرد واقع‌گرایی تهاجمی را با هدف تقویت توان نظامی در مقابل ایران و استفاده مؤثر از نیروی نظامی به‌منظور مهار نفوذ منطقه‌ای ایران در پیش گرفت.[۷۶][۷۷] این تغییر رویکرد، هم‌زمان با اتخاذ استراتژی موازنه دور از ساحل از سوی آمریکا پس از سال ۲۰۱۵م رخ داد که به برون‌سپاری برخی مسئولیت‌های هژمونیک به متحدان منطقه‌ای انجامید و الگوهای دوستی و دشمنی تغییر کرد.[۷۸]

در جریان جنگ رمضان، امارات متحده عربی با در اختیار گذاشتن خاک و فضای هوایی خود برای حملات ایالات متحده و اسرائیل، مشارکت فعالی در جبهه مخالف ایران داشت.[۷۹] در این بازه، تأسیسات انرژی ایران در مناطقی مانند قشم، ابوموسی، بندرعباس و پالایشگاه در لاوان هدف حملات هوایی امارات قرار گرفت.[۸۰][۸۱][۸۲][۸۳] ایران در پاسخ، با موشک و پهپاد، امارات را هدف قرار داد.[۸۴] این اقدام زیرساخت‌های نفتی امارات، از جمله خط لوله حبشان-فجیره را با تهدیدهای جدی مواجه کرد.[۸۵] در واکنش به این حملات، وزارت خارجه امارات متحده عربی سفارت خود در تهران را تعطیل کرد.[۸۶]

ایران در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل متحد، خواستار پرداخت غرامت از سوی امارات به دلیل مشارکت در حملات علیه خود شد.[۸۷] در سطح اقتصادی، این تنش‌ها منجر به خروج امارات از اوپک و اوپک پلاس، اختلال در زنجیره تأمین کالاها و توقف پروژه‌های کریدور اقتصادی مشترک شد.[۸۸] در همین چارچوب اختلاف میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی نمود بیشتری یافت.[۸۹]

پس از پایان درگیری‌ها، نشانه‌هایی از تعدیل رویکرد امارات برای کاهش تنش، ازجمله تماس تلفنی معاون رئیس این کشور با رئیس مجلس شورای اسلامی ایران مشاهده شد.[۹۰] با وجود مشارکت نظامی، امارات همچنان کانال‌های دیپلماتیک پنهانی و میانجی‌گری از طریق عمان را برای مدیریت روابط با ایران حفظ کرده است.[۹۱]

نیروهای مسلح

نیروهای مسلح امارات در سال ۱۹۷۱م از نیروهای پیشاهنگی عمان شکل گرفت.[۹۲] گزارش‌ها حاکی از خرید ۶ فروند بالگرد شینوک،[۹۳] ۴۰۰ فروند موشک هوابه‌هوای AIM-۱۲۰، تعداد ۱۵۰۰ بمب کوچک هدایت‌شونده، ۱۲۰۰ بمب هوشمند و همچنین اجزای سامانه پدافندی تاد (THAAD) از ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۲۶م است.[۹۴] اکثر افسران آنها در آکادمی‌های نظامی جمله آکادمی سلطنتی آموزش‌های نظامی سندهرست در بریتانیا آموزش دیده‌اند.[۹۵][۹۶]

نیروهای مسلح امارات در سه سطح زمینی، دریایی و هوایی قرار دارند:

  • نیروی زمینی: نیروی زمینی امارات در سال ۱۹۷۶م با تأخیر و به‌صورت شکننده شکل گرفت و با تسلیحات عمدتاً فرانسوی تقویت شد.
  • نیروی دریایی: نیروی دریایی امارات با ۲۵۰۰ پرسنل، پایگاه‌هایی در ابوظبی، دبی، شارجه و رأس‌الخیمه دارد و در مانورهای ائتلاف غربی-عربی شرکت کرده است.
  • نیروی هوایی: نیروی هوایی امارات از سال ۱۹۶۸م پیش از استقلال از بریتانیا شکل گرفته و امروز با بیش از ۴۵۰۰ پرسنل در ۷ پایگاه مستقر است.[۹۷]

نظام اجتماعی

نظام اجتماعی و جهت‌گیری سیاسی حاکمان این کشور، با وجود تنوع اجتماعی و ساختار شیخ‌نشینی، از فرهنگ عربی، ارزش‌های اسلامی و سنت‌های قبیله‌ای تأثیر پذیرفته است.[۹۸] جمعیت بومی آن عمدتاً ریشه در قبایل عرب دارد و نظام قبیله‌ای، مبتنی بر پیوندهای خویشاوندی و وفاداری به شیوخ، در کنار نقش اجتماعی و اقتصادی، یکی از پایه‌های مشروعیت نظام سیاسی به‌شمار می‌رود.[۹۹] این الگو بر شبکه‌های حامی ـ موکل استوار بوده و بر شیوه حکمرانی و سیاست‌گذاری کلان نیز اثر گذاشته است.[۱۰۰] گزارش‌ها همچنین حاکی از آن است که این میراث قبیله‌ای، با وجود مدرن‌سازی شتابان و تحولات پس از کشف نفت، همچنان در ساختار اجتماعی ـ سیاسی این کشور تداوم یافته است.[۱۰۱]

وضعیت زنان در امارات متحده عربی

انجمن زنان امارات (تأسیس دهه ۱۹۷۰م) تحت نظارت شیخه فاطمه بنت مبارک، مسئولیت اصلی توانمندسازی و تکریم جایگاه آنان را بر عهده دارد.[۱۰۲] زنان در امارات در نهادهای دولتی، پارلمانی و بخش خصوصی حضور دارند و ۷۰٪ از فارغ‌التحصیلان دانشگاهی این کشور را تشکیل می‌دهند. بر اساس آمار سال ۲۰۲۴م، نرخ مشارکت زنان در نیروی کار ۳۴٫۶٪ است.[۱۰۳] در حوزه کارآفرینی، ۱۸٪ از کل کارآفرینان اماراتی را زنان تشکیل می‌دهند که ۴۸٫۸٪ از آن‌ها در سمت‌های مدیر اجرایی فعالیت دارند. همچنین بیش از ۷۷٪ از مشاغل متعلق به زنان توسط افراد زیر ۴۰ سال مدیریت می‌شود و تنها در نیمه نخست سال ۲۰۲۴م، بیش از ۲۰۰۰ کسب‌وکار جدید توسط زنان ثبت شده است.[۱۰۴] این موارد امارات را به مقصدی برای زندگی و کار زنان مهاجر تبدیل کرده است.[۱۰۵]

امارات در سال ۲۰۱۸م در رتبه ۱۲۱ شاخص شکاف جنسیتی (مجمع جهانی اقتصاد) قرار گرفت. گزارش‌های حقوق بشری به موانعی نظیر فقدان قانون جامع علیه خشونت خانگی، تداوم ازدواج‌های اجباری مبتنی بر عرف قبایلی و چندهمسری اشاره دارند. همچنین محدودیت در ازدواج با اتباع غیراماراتی و گزارش‌هایی در خصوص قاچاق زنان و ناپدیدشدگی اجباری، از چالش‌های حقوقی و اجتماعی در این حوزه به‌شمار می‌روند.[۱۰۶][۱۰۷]

خانواده

سیاست‌های حمایتی و قوانین مدنی خانواده در امارات جایگاهی محوری دارد.[۱۰۸] امارات با نام‌گذاری سال ۲۰۲۶م به عنوان «سال خانواده»، سیاست‌های فدرالی را برای تقویت هویت ملی و رفاه خانواده به اجرا درآورده است.[۱۰۹][۱۱۰][۱۱۱][۱۱۲] این راهبردها شامل اصلاح قوانین منابع انسانی، ترویج دورکاری و اعطای مرخصی‌های زایمان و مراقبت از کودک در مناطقی چون عجمان، دبی و شارجه است. در سطح حقوقی، قوانین مدنی ابوظبی برای غیرمسلمانان امکان ازدواج مدنی، طلاق بدون اثبات تقصیر و حضانت برابر را فراهم کرد. اصلاحات فدرال نیز مواردی نظیر ۵ روز مرخصی والدینی و افزایش سن حضانت تا ۱۸ سال را در بر می‌گیرد.[۱۱۳]

ازدواج و طلاق پیشرفت‌های اقتصادی و تغییرات ساختاری در خانواده با افزایش سن ازدواج و نرخ طلاق همراه بوده است.[۱۱۴] هزینه‌های ازدواج (مهریه و مسکن) و تمایل به استقلال در کنار تغییرات فرهنگی و گرایش به سبک زندگی غربی، از عوامل تأخیر در ازدواج جوانان محسوب می‌شوند.[۱۱۵] آمارها نشان‌دهنده ثبت ۴۵۵۴ مورد طلاق در امارات طی سال ۲۰۱۹ است.[۱۱۶] دلایل عمده این جدایی‌ها شامل عدم تفاهم، مشکلات مالی، خشونت خانگی، دخالت خویشاوندان و تفاوت‌های فرهنگی ذکر شده است.[۱۱۷] نرخ باروری امارات متحده عربی نیز مانند نیمی از کشورهای غرب آسیا، با روند نزولی باروری به زیر سطح جانشینی مواجه شده است.[۱۱۸] نرخ باروری در این کشور که در سال ۲۰۱۲م حدود ۵٫۴ فرزند بود، در سال ۲۰۲۲م به ۱٫۴۹ فرزند کاهش یافته است.[۱۱۹]

فرهنگ

آداب اجتماعی

غالباْ شکل ارتباطات بین مردم در این کشور برحسب نیازهای اقتصادی تعریف می‌شود.[۱۲۰][۱۲۱] فرهنگ مردم امارات بر پایه احترام، ادب و مهمان‌نوازی عربی شکل گرفته و ارتباطات روزمره بر اساس ارزش‌های اسلامی تنظیم می‌شود. مردم بومی امارات رفتاری محترمانه دارند و تعاملات اجتماعی میان زنان و مردان در اماکن عمومی، تابع قوانین و هنجارهای خاصی است که رعایت آنها برای همه ساکنان، ازجمله مهاجران، ضروری است. بر اساس قوانین این کشور، تماس فیزیکی و حضور جمعی بین مردان و زنان نامحرم در اماکن عمومی ممنوع است و تخلف از آن، مجازات قانونی در پی دارد. همچنین، خوردن و آشامیدن در اماکن عمومی در ماه رمضان تخلفی قانونی محسوب می‌گردد و برای آن جریمه یا مجازات در نظر گرفته شده است.[۱۲۲]

حجاب و پوشش

امارات متحده مانند سایر کشورهای مسلمان استانداردهای خاصی را برای پوشش وضع کرده است. مردان و زنان باید در جامعه حجاب و پوشش تعیین‌شده داشته باشند که در هر مکانی به میزان و چگونگی آن اشاره شده است. پوشش بسته به هر امارت کمی تفاوت دارد و پوشش زنان در دبی از شارجه یا عجمان آزادتر است.[۱۲۳] جین بریستل رایز، انسان‌شناس و استاد دانشگاه زاید، در کتاب خود با عنوان «زنان اماراتی، نسل‌های تغییر» در سال ۲۰۱۰م اشاره کرده است که عبا در کشورهای حاشیه خلیج‌فارس، فراتر از یک پوشش ساده، نمادی از هویت و ملیت محسوب می‌شود. زنان اماراتی از حدود یک دهه پیش، به‌تدریج به استفاده از عباهای روشن‌تر روی آورده‌اند و طرح‌های متنوعی را در پوشش خود به کار گرفته‌اند.[۱۲۴]

آیین‌ها

آیین‌های مذهبی در امارات متحده عربی بازتابی از هویت اسلامی این کشور و تنوع فرهنگی اقوام مختلف ساکن در آن است.[۱۲۵] مهم‌ترین مناسبت‌های دینی مسلمانان شامل حق‌اللیله در نیمه ماه شعبان، صله‌رحم، دیدار خانواده و بستگان پس از نماز تراویح در ماه رمضان و جلسات شب‌نشینی تا زمان سحر،[۱۲۶] عید فطر و عید قربان است که هر یک با آداب‌ورسوم خاصی از جمله گردهمایی‌های خانوادگی و اعمال خیریه همراه هستند.[۱۲۷] مسلمانان در روز نخست عید فطر بعد از خوردن خرما و برخی شیرینی‌های سنتی لباس‌های نو به تن کرده و برای اقامه نماز به مسجد می‌روند. بازی‌های دسته جمعی، داستان‌سرایی و نقاشی حنا روی دست، از جمله مراسم این روز است. عید فطر در این کشور سه‌روز تعطیل است و یک روز قبل از فرارسیدن عید نیز جزو تعطیلات قرار می‌گیرد.[۱۲۸] همچنین، میلاد پیامبر در ۱۲ ربیع‌الاول در امارات تعطیل رسمی است و با برگزاری مجالس دعا و سخنرانی‌های مذهبی گرامی داشته می‌شود.[۱۲۹]

مراسم عزاداری در ماه محرم، اقامه نماز جمعه با خواندن دو خطبه عربی و فارسی، برقراری جلسات قرائت قرآن، دعاهای کمیل و ندبه و نیز برگزاری مراسم اعیاد و سوگواری اهل‌بیت از جمله آیین‌های مذهبی شیعیان است.[۱۳۰] با این حال، شیعیان برای برگزاری آیین‌های خود با محدودیت‌هایی مواجه هستند و در مواردی گزارش‌هایی از ثبت مشخصات عزاداران و محدودیت در صدور ویزای مداحان وجود داشته است.[۱۳۱]

مساجد و مراکز مذهبی

در امارات متحده عربی ۴ هزار و ۸۱۸ مسجد ساخته شده است که برخی از آنها شهرت جهانی دارند. براساس آمار رسمی یک هزار و ۴۱۸ مسجد در دبی، ۲ هزار و ۲۸۹ مسجد در ابوظبی و ۶۰۰ مسجد نیز در شارجه قرار گرفته است.[۱۳۲] مسجد شیخ زاید آل‌نهیان، بزرگ‌ترین مسجد این کشور و هشتمین مسجد بزرگ جهان است که با بزرگ‌ترین فرش جهان که توسط علی خالقی، هنرمند ایرانی طراحی و در ایران بافته شده، مفروش شده است.[۱۳۳] مهم‌ترین مراکز مذهبی شیعیان نیز شامل مسجد امام علی، مسجد امام حسین، مسجد الزهرا، مسجد الرسول، مسجد العین، حسینیه لاری‌های دبی و حسینیه گِراشی‌ها است. مسجد امام حسین در دبی که با پیگیری نماینده دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران ساخته شده، از مهم‌ترین مراکز فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی شیعیان به‌شمار می‌آید.[۱۳۴][۱۳۵]

در سال ۲۰۲۳م، مجموعه‌ای با نام مجتمع ادیان ابراهیمی در جزیره السعدیات در ابوظبی، افتتاح شد. این مجموعه که با هدف ترویج همزیستی و گفت‌وگوی ادیان توحیدی و نمادی از رویکرد چندفرهنگی و تساهل‌گرایانه امارات در پذیرش پیروان ادیان مختلف به‌شمار می‌رود، شامل سه عبادتگاه مجزا برای سه دین بزرگ همچون مسجد امام احمد الطیب مخصوص مسلمانان، کلیسای سنت فرانسیس مخصوص مسیحیان و کنیسه موسی بن میمون مخصوص یهودیان است. این سه ساختمان با معماری مدرن و همتراز در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند؛ به‌گونه‌ای که مسجد در سمت چپ، کلیسا در سمت راست و کنیسه در میان آن‌ها واقع شده است. در این میان بسیاری از تصمیم امارات در افتتاح کنیسه یهودیان کنار خانه ابراهیمی انتقاد کرده‌اند.[۱۳۶]

هنر

خط، معماری و نقوش هندسی و نقوش عربی و اصیل ایرانی در امارات رواج دارد. گالریها و موزه‌های هنری در امارات، هنر اسلامی، ازجمله آثار سنتی و معاصر را به نمایش می‌گذارند.[۱۳۷][۱۳۸]

نظام آموزشی

برنامه‌های آموزشی مدارس دولتی در امارات متحده عربی بر اساس ارزش‌ها و اهداف توسعه این کشور تدوین می‌شوند. زبان اصلی آموزش در این مدارس، عربی و زبان انگلیسی به‌عنوان زبان دوم مورد استفاده است. دانش‌آموزان اماراتی می‌توانند به صورت رایگان در مدارس دولتی ثبت‌نام کنند.[۱۳۹] مدارس خصوصی نیز در امارات تابع ۳ نوع نظام آموزشی ازجمله نظام آموزشی منطبق بر نظام آموزشی کشورهای مقیم، نظام آموزشی امارات و نظام آموزشی ویژه هستند.[۱۴۰] در برنامه اصلاحی نظام آموزش و پرورش این کشور، روش‌های تعاملی یادگیری جایگزین رویه‌های پیشین شده و آموزش زبان انگلیسی با دروسی مانند ریاضی و علوم تلفیق گردیده است. بر اساس این برنامه، تحصیل در مقاطع ابتدایی و متوسطه تا پایان کلاس نهم اجباری است و این مدل شامل فرآیندی چهارمرحله‌ای به مدت ۱۴ سال است.[۱۴۱]

دانشگاه زاید در سال ۱۹۹۸م به‌عنوان مرکز تخصصی آموزش زنان تأسیس شد و امروزه به پردیس‌هایی برای مردان و زنان گسترش یافته است.[۱۴۲] بر اساس آخرین رتبه‌بندی جهانی QS در سال ۲۰۲۷م، ده دانشگاه برتر امارات متحده عربی به این شرح هستند: دانشگاه خلیفه در رتبه نخست و در جایگاه ۱۴۷ جهان، دانشگاه امارات متحده عربی در رتبه ۲۱۷ جهان، دانشگاه آمریکایی شارجه در رتبه ۲۵۸، دانشگاه شارجه در رتبه ۲۸۳، دانشگاه ابوظبی در رتبه ۳۴۸، دانشگاه عجمان در رتبه ۳۹۷، دانشگاه العین در رتبه ۵۵۹، دانشگاه زاید در رتبه ۵۸۸، دانشگاه آمریکایی رأس‌الخیمه در رتبه ۶۰۸ و دانشگاه کانادایی دبی در رتبه ۶۱۶ جهان جای گرفته‌اند.[۱۴۳]

رسانه

رسانه‌های امارات متحده عربی عمدتاً در مالکیت دولت یا گروه‌های نزدیک به آن هستند و روزنامه‌های روزانه‌ای چون الخلیج، منتشرشده در شارجه، الاتحاد وابسته به گروه ابوظبی، خلیج تایمز و نشریات انگلیسی‌زبان تأثیرگذاری چون گلف تودی[۱۴۴] و نشنال را شامل می‌شود.[۱۴۵] این بخش، هم‌زمان با تغییرات اقتصادی، شاهد رشد بوده، به‌گونه‌ای که در سال ۲۰۲۵م درآمد صنعت سینما از مرز ۷۳۴ میلیون درهم فراتر رفته و بخش بازی‌های دیجیتال نیز به درآمدی بالغ بر ۲٫۷ میلیارد درهم دست یافته است.[۱۴۶] روزنامه‌های انگلیسی زبان مهم در این کشور شامل گلف نیوز پر تیراژترین روزنامه است. تعدادی از سازمان‌های خبری بین‌المللی از جمله رویترز، آسوشیتدپرس، فرانس‌پرس، بلومبرگ، داو جونز نیوزوایرز، سی‌ان‌ان و بی‌بی‌سی، در شهرک رسانه‌ای دبی حضور دارند.[۱۴۷] خبرگزاری وام (WAM) در راستای روابط تازه با اسرائیل، در سال ۲۰۲۱م سرویس خبری خود را به زبان عبری راه‌اندازی کرده است.[۱۴۸]

نظارت بر رسانه در کشور امارات تحت کنترل دولت قرار دارد و این صنعت رو به رشد، در فضایی محدودکننده فعالیت می‌کند. یک گزارش در سال ۱۳۹۱ش حاکی از نقش مطبوعات وابسته به دولت در حملات علیه فعالان حقوق بشری و بازداشت دست‌کم ۹۴ نفر به اتهام ارتباط با گروه‌های مخالف است. سازمان‌های بین‌المللی این اقدامات را محکوم کرده و نسبت به تشدید قوانین نظارتی و ممنوعیت تجمعات اعتراضی در امارات هشدار داده‌اند.[۱۴۹] قانون جرایم سایبری، هرگونه محتوای منتقدانه یا مغایر با ارزش‌های ملی و امنیت را پیگرد قانونی می‌کند و هرگونه نقد نسبت به مقامات سیاسی و مشکلات اقتصادی کشور را ممنوع ساخته است.[۱۵۰] امارات در شاخص‌های جهانی آزادی مطبوعات، در زمره کشورهایی با فضای رسانه‌ای بسیار محدود قرار گرفته است؛ به‌گونه‌ای که سازمان گزارشگران بدون مرز، آن را در رتبه ۱۵۸ جهان از ۱۸۰ کشور در سال ۲۰۲۵م قرار داده است.[۱۵۱] امارات اولین کشور عرب‌زبان شد که حداقل سن استفاده از رسانه‌های اجتماعی را تعیین می‌کند. بر اساس این قانون، کودکان زیر ۱۵ سال از ایجاد یا استفاده از هرگونه حساب کاربری در پلتفرم‌های اجتماعی منع شده‌اند.[۱۵۲][۱۵۳]

نظام اقتصادی

در دوران معاصر، امارات با اتکا به درآمدهای نفتی که از دههٔ ۱۹۶۰م به‌دست‌آورد،[۱۵۴] زیرساخت‌های خود را ایجاد کرد و پس از استقلال، به یکی از بازیگران تأثیرگذار منطقه‌ای تبدیل شد.[۱۵۵] اقتصاد امارات متحده عربی، مبتنی بر مدلی متنوع و فراتر از درآمدهای نفتی، با تکیه بر مرکزیت تجاری و با ثبات نسبی است.[۱۵۶] بخش غیرنفتی بیش از ۷۰٪ از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و این کشور در دو دههٔ اخیر بر پایهٔ ثبات سیاسی، خدمات مالی، گردشگری، تجارت جهانی و جذب سرمایهٔ خارجی رشد کرده است.[۱۵۷] بازار کار این کشور شامل مشاغل پردرآمد در حوزه‌های مالی، فناوری اطلاعات، پزشکی، مهندسی و نیروی هوایی تا مشاغل خدماتی و کارگری می‌شود. دولت امارات حداقل یا حداکثر حقوقی برای کارکنان خود تعیین نکرده و میزان درآمد بر اساس عقد قراردادهای کاری و توانایی مذاکره افراد تعیین می‌شود.[۱۵۸] شاخص‌هایی نظیر رشد تولید ناخالص داخلی، درآمدهای تجاری غیرنفتی، گردشگری، جذب سرمایه‌های خارجی، کارآفرینی، فناوری‌های صنعتی و نرخ پایین بیکاری، در کنار افزایش اشتغال مهاجران، توسعهٔ مشاغل جوانان و ارتقای استانداردهای رفاه اجتماعی، از مهم‌ترین عوامل توسعهٔ انسانی امارات محسوب می‌شوند.[۱۵۹]

گزارش‌ها نشان می‌دهد که دولت امارات در راستای جلب سرمایه‌گذاری خارجی و دستیابی به شاخص‌های توسعه پایدار، اقداماتی را برای بهبود وضعیت حقوق بشر و انجام اصلاحات در پیش گرفته است. این اقدامات، همزمان با تلاش برای هماهنگی با افکار عمومی جهانی، بخشی از راهبرد گسترش روابط سیاسی و اقتصادی با کشورهای غربی توصیف شده است.[۱۶۰]

در حوزهٔ روابط اقتصادی با ایران، با وجود اختلافات سیاسی،[۱۶۱] دو کشور با استفاده از دیپلماسی اقتصادی، همکاری‌های تجاری و سرمایه‌گذاری را دنبال کرده‌اند.[۱۶۲] موقعیت گلوگاهی امارات برای صادرات مجدد کالاهای ایرانی، حضور گستردهٔ تجار و شرکت‌های ایرانی، سرمایه‌گذاری متقابل، نیازهای اقتصادی و بهره‌مندی امارات از دورزدن تحریم‌های ایران، از دلایل اصلی این همکاری بوده‌اند. با این حال، سیاست اقتصادی مبتنی بر وابستگی متقابل نامتقارن با ایران، هم‌زمان با زمینه‌سازی برای کنشگری تهاجمی امارات، آن را در معرض ریسک تعرفه‌های احتمالی آمریکا نیز قرار داده است.[۱۶۳][۱۶۴][۱۶۵] امارات همواره یکی از پنج شریک اصلی تجاری ایران و به‌طور خاص شریک دوم بوده است؛ هرچند جنگ رمضان در این جایگاه تغییراتی ایجاد کرد و تصویر پناهگاه امن اقتصاد و تجارت دربارهٔ امارات کمرنگ شده است.[۱۶۶][۱۶۷]

سلامت و درمان

نظام سلامت امارات متحده عربی ساختاری ترکیبی و چندسطحی دارد که در آن بخش‌های دولتی، خصوصی و مناطق آزاد به موازات یکدیگر فعالیت می‌کنند.[۱۶۸] وزارت بهداشت و پیشگیری به‌عنوان نهاد فدرال، مسئولیت سیاست‌گذاری کلی و ارائه خدمات پایه را بر عهده دارد. در کنار این نهاد فدرال، امارت‌های ابوظبی با اداره سلامت ابوظبی، دبی با سازمان بهداشت دبی و شارجه دارای نهادهای نظارتی مستقل هستند که به تنظیم و ارائه خدمات در حوزه‌های تحت مدیریت خود می‌پردازند. امید به زندگی در کشور امارات به ۷۶٫۸ سال رسیده است.[۱۶۹] با این حال، گذار اپیدمیولوژیک به سمت بیماری‌های غیرواگیر، چالش اصلی پیش‌روی این نظام است؛ به‌گونه‌ای که بیماری‌های غیرواگیر ۷۷٪ از کل مرگ‌ومیر را تشکیل می‌دهند.[۱۷۰]

ورزش

ورزش ملی در امارات متحده عربی، فوتبال است که با حمایت امیران و وجود باشگاه‌ها و سه تیم الاهلی، الجزیره و العین فعالیت می‌کند.[۱۷۱] ورزش‌های سنتی نظیر شترسواری، شاهین‌بازی، اسب‌دوانی، غواصی آزاد، سالوکی، تیراندازی، گاوبازی و مسابقه قایق‌های بادبانی نیز از میراث بادیه‌نشینی و سنتی حفظ شده و مورد حمایت حکومت قرار دارند.[۱۷۲] امارات در سال ۱۹۹۶م میزبان جام ملت‌های آسیا بود که توانست به فینال این رقابت‌ها راه پیدا کند. این کشور در سال ۲۰۱۹م نیز میزبان جام ملت‌های آسیا بود.[۱۷۳]

پانویس

  1. ↑ «خلاصه‌ای از مهم‌ترین تحولات در کشور امارات»، وب‌سایت گوتوتی آر.
  2. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۶۰.
  3. ↑ آقاملایی، «بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ۹۱.
  4. ↑ دهخدا، لغت‌نامه دهخدا، ۲:‎ ۲۶–۲۸.
  5. ↑ «آشنایی با کشور امارات متحده عربی»، وب‌سایت مجمع جهانی شیعه‌شناسی.
  6. ↑ «آشنایی با کشور امارات متحده عربی»، وب‌سایت مجمع جهانی شیعه‌شناسی.
  7. ↑ Bretzke and et.al, “Evidence from Buhais Rockshelter for human settlement in Arabia between 60,000 and 16,000 years ago”, Nature Communications, 1.
  8. ↑ Abed and Hellyer, United Arab Emirates: A New Perspective, 40-43.
  9. ↑ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۲:‎ ۳۷۳.
  10. ↑ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۲:‎ ۳۷۳.
  11. ↑ ابن‌صرای, «مسمیات قدیمة لعمان», مؤتة للدراسات الإنسانیة والاجتماعیة, 43–56.
  12. ↑ Carter, Zhao and Lane and Velde, “The rise and ruin of a medieval port town: A reconsideration of the development of Julfar”, Arabian Archaeology and Epigraphy, 501-502.
  13. ↑ “European Interest in Ras Al Khaimah”, website Department of Antiquities and Museums.
  14. ↑ آقاملایی، «بررسی و تحلیل بازتاب‌های سیاسی-فضایی ساخت جزایر مصنوعی امارات متحده عربی در خلیج فارس»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، ۹۳–۹۴.
  15. ↑ «امارات متحده عربی چگونه تأسیس شد؟»، پایگاه خبری تحلیلی فرارو.
  16. ↑ “United Arab Emirates”, website Encyclopedia Britannica.
  17. ↑ حنفی، «تحلیل زمانی- مکانی اقلیم نظامی کشور امارات متحده عربی»، پژوهشنامه علوم دفاعی، ۹۰.
  18. ↑ «ترکیب جمعیت امارات در ابتدای سال ۲۰۲۳»، وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران.
  19. ↑ "سکان الإمارات العربیة المتحدة (مباشر)"، website Worldometer.
  20. ↑ «ترکیب جمعیت امارات درابتدای سال ۲۰۲۳»، وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران.
  21. ↑ «سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی دربارهٔ امارات»، وب‌سایت سفارت جمهوری اسلامی ایران ابوظبی.
  22. ↑ «سیاسی، تاریخچه امارات، اطلاعات کلی دربارهٔ امارات»، وب‌سایت وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران.
  23. ↑ «شهرهای امارات»، وب‌سایت نیووی.
  24. ↑ مظفری، امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی،، ۱۱۵.
  25. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۷۸.
  26. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۶۷.
  27. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۶۶.
  28. ↑ مظفری، امارات خلیج فارس، پژوهش اقتصادی، سیاسی و اجتماعی،، ۱۵۷.
  29. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۶۳.
  30. ↑ «جغرافیای جهان تشیع»، وب‌سایت دانشگاه ادیان و مذاهب.
  31. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۸۰.
  32. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۸۷–۹۰.
  33. ↑ "دستور دولة الإمارات العربیة المتحدة"، وب‌سایت تشریعات الإمارات العربیة المتحدة.
  34. ↑ "مجلس الوزراء"، وب‌سایت البوابة الرسمیة لحکومة دولة الإمارات العربیة المتحدة (UAE Government Portal).
  35. ↑ "دستور دولة الإمارات العربیة المتحدة"، وب‌سایت تشریعات الإمارات العربیة المتحدة.
  36. ↑ «مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی»، وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
  37. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۷۵.
  38. ↑ «فرمان رئیس امارات برای تعیین اعضای مجلس ملی فدرال»، خبرگزاری فارس.
  39. ↑ «نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  40. ↑ "القضاء الاتحادی"، وب‌سایت البوابة الرسمیة لحکومة دولة الإمارات العربیة المتحدة (UAE Government Portal).
  41. ↑ «فرمان رئیس امارات برای تعیین اعضای مجلس ملی فدرال»، خبرگزاری فارس.
  42. ↑ «وزیر زن در امارات با تنها ۲۲ سال سن»، خبرگزاری جمهور.
  43. ↑ «چرایی تغییرات سیاسی در کابینه دولت امارات متحده عربی / ماجراجویی‌های نظامی ابوظبی و دردسرهای امنیتی برای دبی»، پایگاه خبری تحلیلی باشگاه خبرنگاران جوان.
  44. ↑ «چه کشورهایی وزیر هوش مصنوعی دارند؟»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  45. ↑ “UAE announces initiatives to promote tolerance, coexistence, and happiness in world societies”, website Ministry of Tolerance & Coexistence.
  46. ↑ «بررسی ابعاد نقض حقوق بشر در امارات»، خبرگزاری فارس.
  47. ↑ «بررسی ابعاد نقض حقوق بشر در امارات»، خبرگزاری فارس.
  48. ↑ «یک مقام اماراتی تشکیل احزاب سیاسی در کشورش را منتفی دانست»، خبرگزاری ایرنا.
  49. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۷۵–۷۶ و ۸۴.
  50. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۷۶–۷۸.
  51. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۷۸–۸۵.
  52. ↑ “Foreign Policy”, website MOFA.
  53. ↑ “U.A.E. leaving OPEC amid Middle East energy supply crunch”, CBC.
  54. ↑ هدایتی و پورشیرمحمدی، «استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس»، آفاق امنیت، ۱۴۳.
  55. ↑ «جهان هرگز سیاه و سفید نیست: امارات چگونه روابط خود را با ایالات متحده، روسیه و چین توسعه می‌دهد»، وب‌سایت ایراس.
  56. ↑ «ائتلاف نظامی هند و امارات مقابل محور پاکستان-عربستان»، خبرگزاری فارس.
  57. ↑ “UAE President, Indian Prime Minister witness exchange of several agreements, memoranda between two countries”, website His Highness Sheikh Mohamed bin Zayed Al Nahyan.
  58. ↑ “India-UAE moving towards strategic defence cooperation”, website Hindustan Times.
  59. ↑ «مهم‌ترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  60. ↑ “Advanced training, weaponry highlight long-standing ties between US, UAE”, website Citadel.
  61. ↑ “The United Arab Emirates (UAE): Issues for U.S. Policy”, website Congressional Research Service (CRS).
  62. ↑ “Trump’s Gulf Visit Ignites Record Military Sales and AI Infrastructure Boom”, website Advisor Perspectives.
  63. ↑ “The United Arab Emirates (UAE): Issues for U.S. Policy”, website Congress.gov.
  64. ↑ «عصر جدایی عربستان از امارات!»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  65. ↑ «نیروهای نیابتی امارات در سودان و یمن/ آیا «لیبی‌سازی» سودان به سود اعراب خلیج فارس است؟»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  66. ↑ «مروری بر تاریخچه چالش‌های سیاسی و امنیتی امارات متحده عربی»، وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
  67. ↑ «در مورد توافق اسرائیل و امارات در ویکی تابناک بیشتر بخوانید»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  68. ↑ «توافق ابراهیم؛ خروج همکاری‌های امنیتی امارات و اسرائیل از سایه»، خبرگزاری ایرنا.
  69. ↑ «اذعان ۲ مقام آمریکایی به ارسال گنبد آهنین از اسرائیل برای امارات»، خبرگزاری فارس.
  70. ↑ «خشم و نگرانی از افشای سفر جنجالی محرمانه نتانیاهو به امارات»، خبرگزاری ایرنا.
  71. ↑ «افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان | حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران»، پایگاه خبری تحلیلی ایراف.
  72. ↑ «سفرهای مخفیانه رئیس موساد به امارات در طول جنگ»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  73. ↑ جالینوسی و رستمی، «بررسی دلایل سیاسی و تاریخی ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانه تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی»، مطالعات خلیج‌فارس، ۷۶ و ۸۹.
  74. ↑ «وضعیت سیاسی و اقتصادی و جایگاه ایرانیان در امارات»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  75. ↑ «مهم‌ترین راهبردهای نظامی و دفاعی امارات»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  76. ↑ هدایتی و پورشیرمحمدی، «استراتژی نظامی امارات متحده عربی و تأثیر آن بر امنیت دفاعی - نظامی جمهوری اسلامی ایران در منطقه خلیج فارس»، آفاق امنیت، ۱۷۴.
  77. ↑ «وضعیت سیاسی و اقتصادی و جایگاه ایرانیان در امارات»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  78. ↑ میرفخرایی، «سیاست نگاه به شرق امارات متحده عربی در بستر تحول موازنه قوای منطقه ای پس از ۲۰۱۵»، پژوهش‌های بین‌الملل، ۱۷۴.
  79. ↑ «امارات سفارت خود در ایران را بست»، خبرگزاری تسنیم.
  80. ↑ «افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان | حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران»، پایگاه خبری تحلیلی ایراف.
  81. ↑ «عربستان از حملات مخفیانه امارات به ایران شکایت دارد»، خبرگزاری ایسنا.
  82. ↑ “The UAE involved in the conflict? Reports claim it secretly attacked Iran, hitting an oil refinery on an island in the Persian Gulf in April.”, website Futubull News.
  83. ↑ «امارات مخفیانه به حملات اسرائیل و آمریکا به ایران پیوست/ حمله به «جزیره لاوان» کار امارات بود»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  84. ↑ «افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان | حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران»، پایگاه خبری تحلیلی ایراف.
  85. ↑ «توهم «اسپارتای کوچک» در میدان بزرگان؛ چرا بازی ابوظبی به بن‌بست رسید؟»، خبرگزاری خانه ملت.
  86. ↑ «امارات سفارت خود در ایران را بست»، خبرگزاری تسنیم.
  87. ↑ «درخواست غرامت ایران از کشورهایی که در جنگ رمضان نقش داشتند»، خبرگزاری فارس.
  88. ↑ «پایداری افزایش قیمت‌های سوخت، مواد غذایی و پروازها در جهان»، خبرگزاری تسنیم.
  89. ↑ موسوی، «جنگ رمضان و پیامدهای آن»، شبکه شرق.
  90. ↑ «تماس تلفنی مقامات ایران و امارات بعد از جنگ»، پایگاه خبری تحلیلی شرق.
  91. ↑ «افشای نقش پنهان امارات در جنگ رمضان | حملات هماهنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران»، پایگاه خبری تحلیلی ایراف.
  92. ↑ “UAE marks 50 years of Armed Forces unification”, website Aletihad.
  93. ↑ “One billion for six helicopters: UAE orders Chinook helicopters”, website MILITARNYI.
  94. ↑ «آمریکا، بیش از ۱۶ میلیارد دلار سلاح به امارات و کویت می‌فروشد»، خبرگزاری صدا و سیما.
  95. ↑ غلام‌نیا و پیرمحمدی، «تحول در سیاست منطقه‌ای امارات متحده عربی؛ رهیافت محمد بن زاید»، آفاق امنیت، ۱۲۲.
  96. ↑ «امیران عرب در کجا آموزش نظامی می‌بینند؟»، پایگاه خبری تحلیلی فرارو.
  97. ↑ «نیروهای مسلح امارات عربی متحده»، وب‌سایت جماران.
  98. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۸۷ و ۹۲.
  99. ↑ Heard-Bey, “The Tribal Society of the UAE and its Traditional Economy”, Cambridge Core, 108–110.
  100. ↑ Mansour, Policy-Making in the GCC: State, Citizens and Institutions, Abstract.
  101. ↑ Heard-Bey, “Merchants and Ruling Families: Tribal Society and Its Change in Abu Dhabi and Dubai Emirates”, AJAMES (Annals of Japan Association for Middle East Studies), 160–162.
  102. ↑ «زنان امارات در دوران گذار»، پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین.
  103. ↑ «کارآفرینان زن در امارات متحده عربی / سهم زنان در نیروی کار افزایش یافت»، پایگاه خبری تحلیلی تجارت نیوز.
  104. ↑ «کارآفرینان زن در امارات متحده عربی / سهم زنان در نیروی کار افزایش یافت»، پایگاه خبری تحلیلی تجارت نیوز.
  105. ↑ «فرهنگ امارات 2026»، مؤسسه دانا اندیشان.
  106. ↑ «نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  107. ↑ «زنان امارات در دوران گذار»، پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین.
  108. ↑ «فرهنگ امارات 2026»، مؤسسه دانا اندیشان.
  109. ↑ «برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»»، وب‌سایت مسیر اقتصاد.
  110. ↑ “About UAE Year Of”, website UAE Year Of.
  111. ↑ “UAE declares 2026 Year of the Family”, website Kabar - National News Agency of the Kyrgyz Republic.
  112. ↑ “UAE President announces 2026 as 'Year of family'”, website Khaleej Times.
  113. ↑ «برنامه ویژه امارات برای حمایت از ازدواج و فرزندآوری در «سال خانواده»»، وب‌سایت مسیر اقتصاد.
  114. ↑ “The New Gulf: More Modernity, Fewer Children”, website Gulf House for Studies and Publishing.
  115. ↑ «افزایش هزینه‌ها مهم‌ترین عامل بالارفتن سن ازدواج در امارات است»، خبرگزاری ایرنا.
  116. ↑ ««ترند طلاق»؛ معضل تازه کشورهای خلیج فارس و افزایش چشمگیر نرخ طلاق در این کشورها»، پایگاه خبری تحلیلی شفقنا.
  117. ↑ «افزایش بی‌سابقه طلاق در امارات عربی متحده»، خبرگزاری صدا و سیما.
  118. ↑ ترابی و فراش خیالو، «بررسی و مقایسه روند کاهش باروری در کشورهای آسیایی با استفاده از تحلیل پیشینه واقعه»، مطالعات راهبردی زنان، ۷ و ۲۳.
  119. ↑ «نرخ باروری امارات که در ۲۰۱۲ حدود ۵٫۴ فرزند بود»، website Facebook ایرانیان امارات.
  120. ↑ امامزاده شوشتری، نواب و شریعتمداری، «بررسی الگوی ارتباطی شیعیان امارات متحده عربی در تعامل با جامعه غالب»، شیعه‌پژوهی، ۷۵.
  121. ↑ «شغل‌های پردرآمد در دبی + درآمد ۲۰۲۶»، وب‌سایت نیووی.
  122. ↑ «فرهنگ امارات 2026»، مؤسسه دانا اندیشان.
  123. ↑ «با فرهنگ و رسوم مردم دبی آشنا شوید»، وب‌سایت آژانس ستاره ونک.
  124. ↑ «زنان امارات در دوران گذار»، پایگاه خبری تحلیلی همشهری آنلاین.
  125. ↑ «امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی»، وب‌سایت ایکراسنس.
  126. ↑ «رسوم و آیین‌های خاص مردم امارات در ماه رمضان»، پایگاه خبری تحلیلی میدل ایست نیوز.
  127. ↑ «امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی»، وب‌سایت ایکراسنس.
  128. ↑ «آداب و رسوم کشورهای مختلف در عید فطر در جهان»، وب‌سایت خبربان.
  129. ↑ «روز میلاد پیامبر اعظم در تمامی کشورهای اسلامی به جز عربستان تعطیل رسمی است»، پایگاه خبری تحلیلی قدس.
  130. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۸۰.
  131. ↑ «اعمال محدودیت برای عزاداران حسینی (ع) در امارات؛ تکرار وقایع ۸۸»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  132. ↑ «نگاهی بر مساجد امارات متحده عربی»، خبرگزاری ایکنا.
  133. ↑ «امارات متحده عربی کشوری با ۵ هزار مسجد توریستی + تصاویر»، خبرگزاری فارس.
  134. ↑ ارزانی و کشاورز، «شیعیان امارات متحده عربی»، شیعه‌شناسی، ۸۱–۸۳.
  135. ↑ «افتتاح عبادتگاه مشترک اسلامی، مسیحی و یهودی در امارات»، پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران.
  136. ↑ «افتتاح اولین کنیسه در ابوظبی در میان انتقادات گسترده!»، شبکه خبری العالم.
  137. ↑ «امارات متحده عربی - تاریخ، معماری و فرهنگ اسلامی»، وب‌سایت ایکراسنس.
  138. ↑ «اینجا ایران نیست!/ معماری اصیل ایران در دبی (+عکس)»، پایگاه خبری تحلیلی عصر ایران.
  139. ↑ «نگاهی به نظام آموزشی کشور امارات متحده عربی»، وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی.
  140. ↑ بی‌نام، «آموزش و پرورش در کشورهای دیگر: نظام آموزش و پرورش در امارات متحده عربی»، رشد معلم، ۲۷.
  141. ↑ «نگاهی به نظام آموزشی کشور امارات متحده عربی»، وب‌سایت دفتر انتشارات و فناوری آموزشی.
  142. ↑ «زندگینامه شیخ زاید| بنیانگذار امارات»، خبرگزاری ایلنا.
  143. ↑ «رنکینگ جهانی QS»، وب‌سایت گوتوتی آر.
  144. ↑ «مهم‌ترین مطالب روزنامه‌های امارات»، خبرگزاری ایرنا.
  145. ↑ «محرمانه/ روزنامه نشنال»، خبرگزاری ایرنا.
  146. ↑ «۷۳۴ میلیون درهم إیرادات السینما فی الإمارات»، وب‌سایت الهیئة الوطنیة للإعلام.
  147. ↑ «بررسی ابعاد نقض حقوق بشر در امارات»، خبرگزاری فارس.
  148. ↑ “UAE state-news agency WAM launches service in Hebrew”, website Arabnews.
  149. ↑ «حمله گسترده رسانه‌های اماراتی به فعالان حقوق بشر»، پایگاه خبری شبکه العالم.
  150. ↑ «جریمه ۲۰۰ هزار درهمی امارات برای منتشرکنندگان ویدئوی انفجارها»، شفقنا.
  151. ↑ «رده‌بندی جهانی آزادی رسانه در سال ۲۰۲۴ - روزنامه‌نگاری زیر فشار سیاسی»، website RSF.
  152. ↑ «امارات هم وارد چرخه محدودیت شبکه‌های اجتماعی شد»، خبرگزاری ایسنا.
  153. ↑ «محدودیت جدید دیجیتال در امارات/ دسترسی به شبکه‌های اجتماعی برای این گروه سخت شد»، وب‌سایت دنیای اقتصاد.
  154. ↑ «تاریخ نفت امارات»، وب‌سایت میز نفت.
  155. ↑ Alshafiei, “The History of Transport in the United Arab Emirates”, Academic thesis, iii.
  156. ↑ «سیاست و حکومت در امارات عربی متحده»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  157. ↑ “Perspective in uncertain times: Why the UAE’s economic fundamentals remain strong”, website Economy Middle East.
  158. ↑ «درآمد مشاغل مختلف در امارات چقدر است؟»، وب‌سایت حامی مهاجر.
  159. ↑ عبیدیان و مرزبانی، «شاخص‌های مؤثر در توسعه اقتصادی امارات متحده عربی و گذر از رکود اقتصادی ناشی از بحران کرونا»، مطالعات اقتصاد سیاسی بین‌الملل، ۱۰۱ و ۱۱۳.
  160. ↑ «نقش و جایگاه زنان در امارات متحده عربی، بیم‌ها و امیدها»، وب‌سایت مرکز بین‌المللی مطالعات صلح.
  161. ↑ خسروی، «عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و امارات عربی متحده»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، ح.
  162. ↑ موسوی کردمیری و سیمبر، «دیپلماسی اقتصادی ایران و امارات متحده عربی: تحلیلی بر تعاملات دوجانبه (2023-2015)»، تعاملات دیپلماتیک، ۸۵.
  163. ↑ خسروی، «عوامل مؤثر بر همکاری اقتصادی و واگرایی سیاسی جمهوری اسلامی ایران و امارات عربی متحده»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه شیراز، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، ح.
  164. ↑ کوهکن و مختاری، «نقش اقتصاد و روابط تجاری دوجانبه در سیاست خارجی امارات متحده عربی در قبال جمهوری اسلامی ایران از 1992 تا 2022»، سیاست خارجی، ۸۹ و ۱۱۱–۱۱۰.
  165. ↑ «تهدید ترامپ علیه شرکای تجاری ایران چقدر عملی است؟ / هند و امارات هدف تنبیه‌های آمریکا قرار می‌گیرند»، پایگاه خبری تحلیلی خبر آنلاین.
  166. ↑ «امارات؛ شریک تجاری همیشگی ایران/حرکت به سمت تجارت ۴۰ میلیارد دلاری»، خبرگزاری مهر.
  167. ↑ «۱۳ مانع تجارت با شریک دوم»، رزونامه دنیای اقتصاد.
  168. ↑ اعتضادپور، «خدمات سلامت در امارات متحد عربی»، تأمین اجتماعی، ۲۶۷–۲۶۸.
  169. ↑ “Health Care”, website MOFA.
  170. ↑ “UAE government survey flags high salt, low vitamin D in local diets”, website FoodNavigator-Asia.
  171. ↑ «نمایندگان امارات در لیگ قهرمانان مشخص شدند/ الاهلی در جام باشگاه‌های جهان»، خبرگزاری مهر.
  172. ↑ «آشنایی با ورزش‌های سنتی امارات»، وب‌سایت دیار رنت.
  173. ↑ «امارات میزبان جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۹ شد»، پایگاه خبری تحلیلی فرارو.

منابع

برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=امارات_متحده_عربی&oldid=61595»