پرش به محتوا

روسپی‌گری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۱۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''روسپی‌گری'''</big>؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =روسپی‌گری11.jpg
| زیرنویس تصویر    =
| image_alt        =
| فایل پادکست      =روسپی_گری.ogg
| حجم فایلپادکست    =۴/۳۵
| تاریخ پادکست      =۱۴-۱-۱۴۰۵
| زیرنویس عنوان    =
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
{{درشت|'''روسپی‌گری'''}}؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.


روسپی‌گری یا تن‌فروشی به فروش جسم در قبال دریافت پول، هدیه و موقعیت اجتماعی اشاره دارد. عواملی مانند مصرف‌گرایی، توجه نداشتن به توانایی‌های خود، اعتیاد و ضعف اعتقادات دینی در گرایش به آن مؤثر هستند.
روسپی‌گری به ارائهٔ [[تجارت جنسی|خدمات جنسی]] در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با مفهوم تن‌فروشی ارتباط نزدیکی دارد. امروزه این پدیده به اشکال گوناگون همچون خیابانی، [[روسپی‌گری اینترنتی|اینترنتی]] و سازمان‌یافته دیده می‌شود و عواملی چون فقر، [[اعتیاد به مواد مخدر|اعتیاد]]، نابسامانی خانواده، تغییرات فرهنگی و نقش رسانه‌های نوین در گرایش به آن نقش دارند. از نگاه ادیان توحیدی، این عمل گناهی بزرگ است. آمارها نشان می‌دهد که میلیون‌ها تن در جهان به این کار مشغول‌اند و با پیامدهای آن شامل بیماری‌های جسمی، اختلالات روانی، انزوای اجتماعی و آسیب به بنیان خانواده روبرو می‌شوند. در تمام جوامع و فرهنگ‌ها برای کنترل این آسیب از طریق آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی و اقدامات قانونی، چاره‌جویی می‌شود.
==مفهوم‌شناسی==
روسپی‌گری اشاره به هم‌خوابگی زن با مردان متعدد برای کسب درآمد، هدیه، مقام و موقعیت دارد که دارای سه ویژگی بی‌قاعده بودن، مبتنی بودن بر روابط پولی و بی‌احساسی است. <ref> [https://reader.taaghche.com/book/57166/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%9B-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%8 مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.]</ref> واژۀ روسپی، مخفف روسپید برای طعنه و تمسخر زنان روسیاه و هرزه کاربرد داشته است که با تن‌فروشی موجب خدشه‌دارشدن عفاف و حیای زنان می‌شدند.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.]</ref>
==تاریخچه==
شروع روسپی‌گری به‌عنوان حرفه و ابزار کسب درآمد، به پیدایش شهرنشینی و مالکیت شخصی و ممنوعیت رابطۀ جنسی قبل از ازدواج برمی‌گردد.
در یونان باستان، روسپی‌گری معمول بود و آنها ملزم به ارائۀ مالیات بودند. به زنان روسپی در آتن، لفظ زنان مهمان‌نواز و خادمان ملت اطلاق می‌شد و آنها یک عامل رونق اقتصادی شهر بودند.
با ظهور مسیحیت، برقراری رابطۀ جنسی خارج از چارچوب مذهبی و خانوادگی ممنوع شد؛ ولی روسپی‌گری به‌صورت پنهانی تداوم یافت.
در قرن هجده در فرانسه، فحشا بیشترین گستردگی را در جامعه داشت و تعداد روسپی‌خانه‌ها بیشتر از کلیساها بود.
در قرن نوزده، در شهرهای صنعتی روسپی‌خانه‌های زیادی دایر شد و طبقۀ اشراف به‌دنبال فاحشه‌ها بودند با پیشرفت فناوری، عرضۀ انواع خدمات جنسی موجب جذب مشتری بیشتر شد و با گسترش عکاسی و چاپ، پورنوگرافی سهم زیادی از این بازار را تصاحب کرد.<ref> [https://reader.taaghche.com/book/57166/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C%D8%9B-%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%A2%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%8 مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118-185.]</ref>
==دلایل گرایش به روسپی‌گری==
# فردی؛ برخی افراد به‌دلایلی مانند استقلال‌طلبی،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.]</ref>  اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین، تنوع‌طلبی غیرهنجاری، داشتن روحیۀ لذت‌طلبی، ضعف اعتقادات دینی، نداشتن امکان ازدواج و مصرف‌گرایی به روسپی گری روی می‌آورند.<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.]</ref>  همچنین بهتر دانستن روسپی‌گری نسبت به ازدواج موقت، ارضای نیاز جسمی و روحی، ناهنجاری اخلاقی، خستگی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.]</ref>  توجه نداشتن به توانایی‌های خود،<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.]</ref>  مسئولیت تأمین هزینۀ زندگی، اجبار به روسپی‌گری و داشتن سابقۀ بازداشت قبل از روسپی‌گری ارتباط معناداری با گرایش افراد به روسپی‌گری دارند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.]</ref>
# خانوادگی؛ بی‌پرده‌بودن مسائل جنسی در خانواده و آموزش ندیدن دختران در دوران کودکی و نوجوانی می‌تواند باعث انحراف آنها در دوره بزرگ‌سالی ‌شود.
# زیاد بودن فاصلۀ سنی همسران، نارضایتی از ازدواج، وضعیت اقتصادی نامناسب در زنان مطلقه و بیوه، خشونت همسر و والدین، اعتیاد و بی‌بندوباری جنسی والدین، نبود روابط عاطفی در خانواده، اعتماد زیاد به فرزندان و غفلت از آنان، سالخورده بودن والدین،<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.]</ref> ارائه ندادن آموزش درست به فرزندان،<ref> [https://www.pzhfars.ir/article_157775_bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.]</ref> سوءاستفادۀ جنسی، ازدواج اجباری، تأمین نشدن اولین نیازهای خانواده، مشکلات بعد از ازدواج و آزار جنسی، جسمی و روانی شدید، تهدید و تشویق زنان به کسب درآمد غیرمشروع، بدبینی و خیانت همسر، بی‌معنا‌بودن زندگی، محیط نامساعد خانوادگی، انتقام از همسر، طلاق،<ref>  [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.]</ref>  تبعیض جنسیتی بین فرزندان، زیاده‌روی و کوتاهی در نظارت بر آنان، بدسرپرستی و بی‌سرپرستی در زنان مجرد و سوءمصرف مواد توسط والدین موجب روسپی‌گری می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.]</ref>
# اجتماعی؛ ضعف پیوندهای اجتماعی، جامعه‌پذیری ناقص، فقر، بیکاری، فقر فرهنگی، حاشیه‌نشینی، آداب‌ورسوم خرافی، مهاجرت، جاذبه‌های شهری و توریستی، کسب درآمد، تمایل به زندگی عادی،<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.]</ref> اثرپذیری از همسالان کجرو،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.]</ref>  کم‌کاری نهادهای فرهنگی در ارائه و آموزش اقدامات اجتماعی و تربیتی مدون از طریق مدارس، دانشگاه و رسانه در بروز روسپی مؤثر است.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.]</ref>
==مبانی فکری روسپی‌گری==
*داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش؛ تفکر اومانیستی و لیبرالیستی، حق مالکیت بر بدن، نحوۀ استفاده از آن و انجام دادن هر نوع فعالیت مضر و غیرعقلانی که باعث آسیب جسم و روح افراد شود را به خود افراد واگذار کرده است. بر این مبنا اعمالی مانند لزبینیسم و روسپی‌گری مجاز است. این در حالی است که بر اساس آموزه‌های اخلاقی، انسان نسبت به جسم خود مسئول است و پیامد هر آسیب فردی، در جامعه نمود پیدا می‌کند.
*رضایت فرد مجوز انجام دادن عمل؛ مبتنی بر رویکرد لیبرالیستی رضایت افراد از هر کاری، شرط مجاز شدن آن است. این در حالی است که حقیقت اخلاقی، اصلی ثابت است و رضایت‌مندی موجب تغییر آن نمی‌شود.
*سودمندی؛ به اعتقاد برخی فمینیست‌ها، روسپی‌گری یکی از راه‌های توانمندسازی اقتصادی زنان است؛ ولی این عمل نه تنها لذت روحی و جسمی برای زنان به دنبال ندارد؛ بلکه موجب خشونت‌های جسمی و جنسی زیادی برای زنان می‌شود. یکی از راه‌های نظام سرمایه‌داری برای کسب سود اقتصادی از روسپی‌گری، طرح آن در قالب شعارهای دل‌فریب مانند آزادی برای نفع مردان و کسب سرمایه با قربانی کردن زنان است.  
*حرص در صورت ممنوعیت؛ براساس اصول اخلاقی، ممنوع بودن عمل روسپی‌گری، هنگامی موجب حرص می‌شود که افراد با کرامت و خویشتن‌دار نباشند و محیط تحریک‌کننده باشد.<ref> [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
==جریان‌های مهم غربی در گسترش روسپی‌گری==
بعد از انقلاب جنسی دهۀ 60م در آمریکا، سه جریان مهم بر فضای اجتماعی- اقتصادی جهان مؤثر بودند:
* تقدس‌زدایی؛ بعد از رنسانس، حرکت‌هایی با هدف زدودن تقدس از سنت‌ها و فرهنگ‌هایی که باعث حفظ، رشد و انسجام جوامع بودند، انجام گرفت که موجب ورود آنها به بازار دادوستد توسط نظام سرمایه‌داری شد. هم‌جنس‌‌گرایی، خیانت جنسی، شکل‌گیری زندگی تک‌والدی، زوال خانواده، کاهش رغبت به فرزندآوری، افزایش طلاق و همباشی از جمله مواردی است که در غرب برای تقدس‌زدایی از نهاد خانواده انجام گرفت. 
* قبح‌زدایی؛ بعد از انقلاب جنسی قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینۀ گسترش و بروز این ناهنجاری‌ها تسهیل شود.
* رسمی‌سازی؛ در این مرحله بعد از قبح‌زدایی تلاش می‌شود تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کند.<ref> [https://www.yjc.ir/fa/news/5444022/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%DB%8C%D8%A7-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AC%D9%86%D8%B3%DB%8C «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref> 
* ابعاد روسپی‌گری
* اجتماعی و سیاسی؛ مسائل مربوط به انزوا، تحقیر زنان، موضوعات مرتبط با پیامدهای روسپی‌گری، معرفی زنان به‌عنوان ابزار استفادۀ مردان و جنس دوم و موضوعات مرتبط با سود مادی فحشا مربوط به بعد سیاسی و اجتماعی روسپی‌گری است.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270 و 272.]</ref> 
* فرهنگی؛ موضوعات مرتبط با هدف تقویت تحریکات جنسی<ref> [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>  از طریق گسترش محصولات هرزه‌نگاری دیداری و شنیداری جنسی مربوط به بعد فرهنگی روسپی‌گری است. 
* اقتصادی؛ در بعد اقتصادی، قاچاق سازمان‌یافتۀ زنان و کودکان با هدف سود اقتصادی مطرح است. <ref>[https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270 و 272.]</ref> با وجود قوانین بین‌المللی مبارزه با فحشا، هر روزه شمار بیشتری از زنان مورد سوءاستفادۀ جنسی کارفرمایان قرار می‌گیرند. قاچاق زنان، بازار چندمیلیاردی پرمنفعتی برای دلالان و شبکه‌های فراملّی قاچاق ایجاد کرده است که زنان جویای کار، درصد زیادی از قربانیان آن را تشکیل می‌دهند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
==کودکان روسپی‌گر==
کودکان به‌دلایلی مانند حضور فرد روسپی در بین دوستان، برعهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقۀ بازداشت، <ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.]</ref> آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین و فرار از خانه به روسپی‌گری دچار می‌شوند. روسپی‌گری کودکان بیشتر در مناطقی که نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک رایج است، اتفاق می‌افتد.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.]</ref>
==فمینیسم و روسپی‌گری==
شاخه‌هایی از جنبش فمینیسم به‌ بهانۀ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان در کنترل بدن خویش، در مواجهه با روسپی‌گری رویکردی موافق دارند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
==ردپای لیبرالیسم در روسپی‌گری==
نظام‌های سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع در لذت‌های کاذب جنسی و جسمی به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل مهم هستند و با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی ضرورت وجود تشکیلات و صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، عطر و ادکلن، باشگاه‌های ورزشی، فاحشه‌خانه‌ها و بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری قدرت می‌گیرند.<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.]</ref>
==تأثیر فضای مجازی بر روسپی‌گری==
فضای مجازی، امتیاز گسترش و شبکه‌ای‌شدن روسپی‌گری در تلگرام، اینستاگرام و وب‌سایت‌ها را ایجاد کرده است.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.]</ref>
==آمار روسپی‌گری در جهان==
بر اساس پژوهشی که در سال 1399ش صورت پذیرفته است، در جهان حدود چهارده میلیون روسپی وجود دارد و چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، آمریکا یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صد‌هزار و مکزیک پانصد‌هزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای نیوزلند با 3500، دانمارک 3200 و  ایرلند با 1000 روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند. <ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref>
==ممنوعیت روسپی‌گری در کشورهای مختلف==
دولت سوئد به‌دلیل اینکه فحشا مانع توسعۀ تساوی بین زن و مرد است، آن را ممنوع کرده است.<ref>  [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>  بر اساس مصوبات مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم است و مجرمان ملزم به پرداخت جریمۀ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند. در سوئد، نروژ، بریتانیا و ایسلند نیز روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%B4%D8%AF «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> 
==روسپی‌گری در ایران معاصر==
قبل از انقلاب اسلامی روسپی‌گری در انواع گوناگون در ایران وجود داشت و اکنون هم اقشار ضعیف و هم افراد مرفه به آن دچار هستند.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص269.]</ref> 
همزمان با روی کار آمدن دولت پهلوی و متلاشی شدن حرمسرای قاجاریان، زنان روسپی ساکن حرمسرا در شهرنو رها و مستقر شدند و شمار زنان روسپی افزایش ناگهانی پیدا کرد. در دولت رضاشاه پهلوی، این محله، مرکز روسپی‌های تهران شد.
در زمان پهلوی، شهرنو راهکار دولت برای حمایت از زنان آسیب‌دیده بود که به‌دلیل اسف‌بار بودن وضعیت محله، دولت وقت، هیچ‌گاه اجازۀ ساخت و نشر هیچ فیلمی از آن را نداد. این محله، مکان زندگی زنان روسپی، فروش دختربچه و پسربچه‌های روسپی، قتل همسران زنان روسپی، مفسدۀ سربازان، تجمع دزدها و قاچاقچیان بود که ده‌ها سینما، کافه و کاباره در اطراف آن تأسیس شده بود. سردسته‌های محله، با دادن وام‌های سنگین به زنان تازه‌وارد، بهرۀ زیادی از تن‌فروشی آنها را به جیب می‌زدند. با افزایش جرم و جنایت در این مکان، دو پاسگاه در اطراف آن دایر شد که به‌دلیل رشوه گرفتن رؤسای کلانتری و مأموران از اوباش و فواحش، فساد منطقه شدت یافت.
در دهم بهمن 1357ش مردم با تجمع و تظاهرات مقابل شهرنو، خواستار مقابله با این پدیده شدند که موجب تعطیلی و تخریب شهرنو توسط کمیتۀ انقلاب اسلامی شد<ref>[https://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/01/130106%20l44%20shahreno%20book%20review.shtml زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.]</ref>  و بوستان بزرگ رازی در زمین آن ساخته شد.<ref>[https://farsnews.ir/news/14011129000492/%D9%88%D8%A7%D9%82%D8%B9%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AA%D9%84%D8%AE-%D8%A7%D8%B2-%D9%82%D9%84%D8%B9%D9%87-%D8%A8%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D9%87%D واقعیت‌هایی تلخ از قلعۀ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، فارس‌نیوز.]</ref>
==کاهش سن روسپی‌گری==
بر اساس پژوهش‌های مجلس، سن روسپیگری در ایران به پانزده سال رسیده است و در سال‌های 1388 و 1389ش آمار کشف باندهای روسپی‌گری نسبت به سال‌های پیش، به میزان 35درصد بیشتر بوده است. بر اساس آمار در سال 1390ش، استان‌های خراسان رضوی، آذربایجان شرقی، خوزستان و تهران بالاترین میزان و آذربایجان غربی، اردبیل، البرز، خراسان جنونی و سمنان کمترین آمار را در پذیرش روسپی داشتند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3 و 4.]</ref> 
==پیامدهای روسپی‌گری==
* بیماری‌های جسمی؛ روسپی‌گری با ابتلا به بیماری‌های خطرناک مقاربتی مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس، زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس ارتباط دارد.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.]</ref> 
* بیماری‌های روحی و روانی؛ روسپی‌ها به‌دلیل حس تحقیر دائمی و شرایط کاری نامساعد به انواعی از بیماری‌های روحی و روانی مانند افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی، <ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.]</ref> افسردگی، اختلال شخصیت، استرس پایدار و انزوا مبتلا می‌شوند که موجب سقوط شخصیتی آنها می‌شود.<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.]</ref> 
* فردی؛ اکثر زنان روسپی از وضعیت خود ناراضی هستند؛ ولی به تنهایی قادر به تحول آن نیستند. آنها علاوه بر تنزل بالای معنوی و بزه، بیشتر به احساس گناه، بردگی، اجبار و رنج و اعتیاد به موادمخدر دچار می‌شوند. 
* خانوادگی؛ شیوع روسپی‌گری منجر به گسترش طلاق<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.]</ref> و افزایش خشونت خانگی می‌شود.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.]</ref> 
* اجتماعی؛ تحقیر اجتماعی و تبعیض در جامعه ثمرۀ روسپی‌گری است.<ref>  [https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>  خشونت فیزیکی علیه زنان، شی‌انگاری، آزار زبانی و جنسی،<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.]</ref> خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ترویج نگاه جنسی به زنان، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref>  گسترش کارتن‌خوابی زنان، دزدی و قتل از پیامدهای اجتماعی روسپی‌گری است.<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.]</ref>
==روسپیگری از دیدگاه ادیان ابراهیمی==
روسپی‌گری در ادیان توحیدی به‌دلیل خروج فرد از مبنا و مبدأ قرارداد اخلاقی و انضباط جنسی پدیده‌ای منفی است و در قرآن، انجیل و تورات به ممنوع بودن آن اشاره شده است. <ref> [https://8am.media/fa/prostitution-historical-course-and-evolution-in-the-enlightenment/ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری – قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.]</ref> خداوند در قرآن کریم از فساد و فحشا نهی کرده است<ref> [https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_90_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%86%D8%AD%D9%84 سورۀ نحل، آیۀ 90.]</ref> و به مقابله با هرگونه بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.<ref> [https://www.pzhfars.ir/article%20157775%20bf363106092922446e20b7a35b58ac5b.pdf موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.]</ref>
==روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران==
بر اساس سیاست کیفری ایران افرادی که به زنا اشتغال داشته باشند، به حبس از شش ماه تا سه سال و جریمۀ سی تا صد‌میلیون ریال محکوم می‌شوند.<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.]</ref>
==موانع خروج زنان از روسپی‌گری==
عواملی مانند حمایت نشدن قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی با مصرف کردن و میل نامتناهی به مصرف و دوگانگی اقتصادی از موانع خروج زنان روسپی از این پدیده است.<ref>  [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.]</ref> 
==راهکار مقابله با روسپی‌گری==
با توجه به اینکه روسپی‌گری موجب تهدید سلامت و امنیت همه‌جانبۀ جامعه می‌شود؛ انجام دادن تدابیر مناسب برای جلوگیری از انحراف و بازپروری زنان آسیب‌‌دیده ضرورت دارد.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.]</ref>
* پیشگیری؛ راهکا‌رهایی مانند آموزش به خانواده، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در جلسات انجمن اولیا و مربیان، برنامه‌ریزی برای ارائۀ محتوا در رسانه،<ref> [https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.]</ref>  توانمندسازی و آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، درآمدزایی، تأمین شغل و تهیۀ مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت، مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب،<ref> [https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref>  ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط آن، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی زنان سرپرست خانواد در پیشگیری از روسپی‌گری مؤثر است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>
* مقابله؛ مراقبت از روسپی‌گران بعد از خروج از مراکز بازپروری <ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article%2013342%203b630e1a79e5f7b7240a4b6fc0507fdc.pdf باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref> و تلاش برای پرورش دوبارۀ زنان روسپی از راه‌های مقابله با روسپی‌گری است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF%20%D8%A7%D9%82%D8%B3%D8%A7%D8%B7%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C%20%D8%A2%DB%8C%D9%81%D9%88%D9%86%2014 میرابی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>


==پانویس==
== مفهوم‌شناسی ==
روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در [[زبان فارسی|فارسی]] با اصطلاح [[زن خیابانی|زنان خیابانی]]، [[انحراف جنسی]]، [[ازدواج سفید]]، [[زنا]]، تن‌فروشی، [[صنعت سکس|صنعت سکس،]] [[تجارت جنسی]]، [[قاچاق زنان]] و [[خیانت زناشویی]] و در [[زبان عربی]] با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و [[فاحشه]] ارتباط معنایی دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید است که به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره و روسیاه گفته می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.]</ref> در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
 
برخی منابع، پیشینهٔ کاربرد واژه روسپی را کمتر از دو سده می‌دانند،<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> درحالی‌که برخی دیگر کاربرد این واژه برای اشاره به [[فحشای جنسی]] را به دوران باستان بازمی‌گردانند.<ref>ه[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 اشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اگرچه به‌جای یکدیگر هم به‌کار می‌روند، اما تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع [[رابطه جنسی|رابطهٔ جنسی]] فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref><ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.</ref><ref>[https://dr-sanaie.com/%d8%b1%d9%88%d8%b3%d9%be%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.]</ref> و روسپی‌گری به فعالیتی گفته می‌شود که یک شغل در نظر گرفته می‌شود.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.]</ref> روسپی‌گری بخشی فرآیند تجارت جنسی و جزء مهم صنعت سکس به‌حساب می‌آید.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>
 
در [[جامعه‌شناسی]]، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref> ازاین‌رو، روسپی‌گری در نظام‌های فرهنگی و اجتماعی، یکی از شاخه‌های [[صنعت سکس]]<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> و روسپیان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی شمرده می‌شوند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref>
 
== پیشینه ==
[[پرونده:روسپی‌گری2.jpg|بندانگشتی|یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد]]روسپی‌گری به‌عنوان تن‌دادن به [[رابطه جنسی]] برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با [[شهرنشینی]]، [[مالکیت خصوصی]] و محدودیت [[رابطه جنسی پیش از ازدواج|روابط جنسی پیش‌از ازدواج]] مرتبط دانسته شده است.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref> در یونان باستان، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref><ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با [[برده‌داری جنسی|برده‌داری]] و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> در جوامع مسیحی، رابطه جنسی خارج از چارچوب [[رابطه زناشویی|زناشویی]] ممنوع است، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
 
از سدهٔ هجدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در [[فرانسه]]، [[فحشای جنسی|فحشا]] چنان گسترش یافت که تعداد روسپی‌خانه‌ها از [[کلیسا|کلیساها]] بیشتر بود.<ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.</ref> بر پایهٔ پژوهش‌ها، روسپیان در طول تاریخ، ابزار رقابت کاهنان و سلاطین نیز بوده‌اند؛ کاهنان با فحشای مقدس، از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> [[پرونده:روسپی‌گری1.jpg|بندانگشتی|گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو]]
براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌ها [[آیین زرتشت]] و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref> هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان [[محمدعلی شاه]] قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس [[هتل عشق]]، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> این محله در [[بهمن‌ (ماه)|بهمن‌]] ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و [[جرم‌انگاری]] شد.<ref name=":02">[https://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/01/130106%20l44%20shahreno%20book%20review.shtml زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.]</ref> امروزه در ان منطقه، بوستان رازی برپا شده است.<ref>[https://farsnews.ir/atiyeakbari/1738614245505980912/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B3%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86 «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.]</ref>
 
== انواع روسپی‌گری ==
امروزه روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.]</ref> از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/164838/fa#downloadbottom بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.]</ref> همچنین روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان [[برده‌داری جنسی|بردگی جنسی]] یاد می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.]</ref> در دسته‌بندی‌های جدیدتر، روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.]</ref> روسپی‌گری شبکه‌ای<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.]</ref> و [[روسپی‌گری اینترنتی]] جای می‌گیرند.<ref>[https://www.seratnews.com/fa/news/269192/%D9%81%D8%AD%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.]</ref><ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187080/%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%86%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3% حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.]</ref> ازدواج‌های [[شوگر مامی|شوگرمامی]] و [[شوگرددی]] نیز در برخی پژوهش‌ها به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.<ref>[https://irjavan.com/رابطه-جنسی-با-مردان-تن-فروش/ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.]</ref>
 
=== شگردهای تن‌فروشان ===
تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند:
 
# '''شگردهای دوستانه''': روش‌های جذب مشتری، شامل [[خودنمایی|جلوه‌گری]] و [[بدن‌نمایی]]، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
# '''شگردهای سازگارانه''': راهکارهای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی، شامل ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.]</ref>
# '''شگردهای کجروانه''': رفتارهای نادرست زنان تن‌فروش در حین کار، ازجمله: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.]</ref>
 
== عوامل گرایش به روسپی‌گری ==
پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی قابل بررسی هستند:
{| class="wikitable"
|+
!'''انواع'''
!'''عوامل گرایش'''
|-
|'''عوامل فردی و خانوادگی'''
|فقدان هدف و [[عزت نفس|عزت‌نفس]]،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.]</ref> استقلال‌طلبی،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.]</ref> [[اعتیاد به مواد مخدر|اعتیاد]]، [[فرار از خانه]]، تحصیلات پایین، ضعف اعتقادات مذهبی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.]</ref> نابسامانی روابط عاطفی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.]</ref> اعتیاد والدین،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.]</ref> سابقهٔ سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی (۵۵ تا ۹۰درصد موارد)،<ref>[https://sid.ir/paper/429285/fa فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.]</ref> [[ازدواج‌ اجباری|ازدواج اجباری]]، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.]</ref> بی‌توجهی به تربیت دینی،<ref>[https://sid.ir/paper/509240/fa ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.]</ref> طلاق،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.]</ref> نظارت افراطی بر رفتار فرزندان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.]</ref> عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده،<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.]</ref> اجبار زنان توسط همسر یا خانواده به تن‌فروشی،<ref>[https://sid.ir/paper/1000211/fa موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.]</ref> [[نارضایتی جنسی]] در [[روابط زناشویی]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.]</ref> و [[تنوع‌طلبی جنسی|تنوع‌طلبی]]<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.]</ref> در افراد متأهل.<ref>[https://sid.ir/paper/56481/fa مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.]</ref>
|-
|'''عوامل اجتماعی'''
|فقر، بیکاری و اعتیاد،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> [[مهاجرت]] و ضعف پیوندهای اجتماعی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.]</ref> انگیزهٔ اصلی: کسب درآمد برای تأمین معاش،<ref>[https://elmnet.ir/doc/104384-1461 وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/509240/fa ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.]</ref> تنها ۸درصد به‌دلیل لذت‌جویی،<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref> احساس ناکامی طبقهٔ محروم در جامعهٔ ثروتمند،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص50-49.]</ref> روی‌آوردن مردان به‌دلیل فقر، بیکاری یا کسب درآمد بیشتر،<ref>[https://irjavan.com/رابطه-جنسی-با-مردان-تن-فروش/ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.]</ref> معاشرت با افراد منحرف<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.]</ref><ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.]</ref> (۸۳.۳درصد در یک مطالعه)،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.]</ref> حضور فرد روسپی در میان دوستان، بر عهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.]</ref> آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین، وقوع بیشتر در مناطق دارای نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و [[کار کودک]].<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.]</ref>
|-
|'''عوامل فرهنگی و رسانه‌ای'''
|تغییر ارزش‌های فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، ترویج الگوهای غربی،<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.]</ref> گسترش و تسهیل ارتباطات از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام).<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.]</ref>
|}
== رویکردها به روسپی‌گری ==
[[پرونده:روسپی‌گری4.jpg|بندانگشتی|یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی]]مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب [[خشونت علیه زنان]] بررسی می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:
# '''ممنوعیت کامل''': در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در [[نروژ]]، [[بریتانیا]]، [[ایسلند]]<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%B4%D8%AF «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> و [[ایران]] روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.]</ref>
# '''آزادی کامل''': در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود. [[آلمان]]،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> [[استرالیا]] و [[نیوزیلند]] روسپی‌گری را نوعی [[سبک زندگی]] و شغل برای زنان می‌دانند.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
# '''رویکرد بینابینی''': این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م سازمان ملل متحد درباره مبارزه با قاچاق انسان و [[برده‌داری جنسی|بردگی جنسی]] الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و [[قوادی]] (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. [[فرانسه]] از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده است.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/روسپی-گری-در-فرانسه-جرم-شد «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> در [[سوئد]] نیز روسپی‌گری قانونی است ولی [[پااندازی]] و تأسیس فاحشه‌خانه غیرقانونی است و مشتری نیز مجازات می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار حقوقی را برای مدیریت بهره‌کشی جنسی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود. دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی نداشته و حتی به تشدید [[قاچاق زنان]] و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکرد مقابله با بهره‌کشی جنسی به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/799057/نقش-قانون-گذاری-در-مقابله-با-تن-فروشی دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.]</ref>
 
=== رویکرد دینی ===
در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از [[گناه کبیره|گناهان کبیره]] محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.</ref> در [[قرآن]]، [[انجیل]] و [[تورات]] آشکارا از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.<ref>[https://8am.media/fa/prostitution-historical-course-and-evolution-in-the-enlightenment/ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.]</ref> قرآن از فساد جنسی و فحشا نهی کرده<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/آیه_90_سوره_نحل سورۀ نحل، آیۀ 90.]</ref> و بر مقابله با بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.]</ref><ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/162351/%D9%82%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%82-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B1%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.]</ref> براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ [[کرامت انسان|کرامت]] و [[حرمت تن|حرمت بدن]] واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.<ref>جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.</ref> ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب [[ازدواج]]، از گناهان بزرگ شمرده شده<ref>مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.</ref> و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.<ref>سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.</ref> همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.</ref> از منظر [[فقه اسلامی]]، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
 
=== رویکرد فمینیستی ===
[[فمینیسم|فمینیست‌ها]]، مواضع متفاوتی درباره روسپی‌گری دارند:
 
* '''فمینیست‌های ضدسکس''': [[رابطه جنسی|سکس]] را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه [[مردسالاری]] و ستم علیه زنان می‌دانند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref>
* '''فمینیست‌های طرفدار سکس''': روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.
* '''فمینیست‌های رومانتیسیت''': سکس تداعی‌کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری [[خشونت علیه زنان]] را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
 
برخی شاخه‌های [[فمینیسم]] نیز به بهانهٔ دفاع از [[حقوق زنان]]، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. [[سیمون دوبوار]] معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. برخی دیگر، مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و [[فاحشه]] را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>
 
=== رویکرد سیاسی-اقتصادی ===
برخی تحلیلگران معتقدند که نظام [[سرمایه‌داری]] با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود [[صنعت سکس|صنعت جنسی]] را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، [[لوازم آرایشی]]، [[پورنوگرافی]]، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.]</ref> پس‌از [[انقلاب جنسی]] دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.<ref>[https://www.yjc.ir/fa/news/5444022/روسپی-گری-یا-کارگری-جنسی «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref>
 
== بنیان‌های نظری ==
[[پرونده:روسپی‌گری3.jpg|بندانگشتی|۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م]]'''داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش:''' از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد [[مالکیت بدن]] خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند [[لزبین|لزبینیسم]] یا [[روسپی‌گری اینترنتی|روسپی‌گری]] مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
 
'''شغل‌انگاری:''' تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> بر مبنای [[نظریه کنش متقابل]]، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. [[نظریه مبادله]] نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ اما در افکار عمومی، فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/56481/fa مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.]</ref>
 
== آمارها ==
[[پرونده:روسپی‌گری.jpg|بندانگشتی|تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان]]
براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ [[چین]] با پنج‌میلیون، [[هند]] سه‌میلیون، [[کره‌ جنوبی|کره‌جنوبی]] بیش از یک‌میلیون، [[فیلیپین]] هشت‌صدهزار و [[مکزیک]] پانصدهزار نفر، بیشترین تعداد روسپی‌ها را دارند. [[نیوزیلند]] با ۳۵۰۰، [[دانمارک]] ۳۲۰۰ و [[ایرلند]] با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین تعداد روسپی را دارند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref> در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند و برخی گزارش‌ها تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در [[آلمان]]، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته و ۴۰۰ هزار نفر به تن‌فروشی مشغول هستند. در [[اسپانیا]] ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.<ref>[https://www.jahannews.com/report/930037/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.]</ref> در پایتخت اسرائیل، ۲۸۰ فاحشه‌خانه فعالیت می‌کند و اسراییل یکی از ۱۰ کشور دارنده بیشترین تعداد فاحشه‌خانه است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/2395408/مرکز-فساد-دنیا-کجاست «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.]</ref>
 
روسپی‌گری در بیشتر کشورهای درحال‌توسعه، غیرقانونی است و فحشا، مخفیانه انجام می‌شود.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref> در ایران به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری کمتر از دیگر کشورها است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.]</ref> در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/913220/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%AF%D8%A7%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86 وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.]</ref> بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش گویای کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.<ref>[https://www.tebyan.net/news/328582/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.]</ref> بازار روسپی‌گری از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.]</ref> در سال ۱۳۸۱ش از ۵۷۸۹ زندانی زن، حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به رابطه جنسی شده‌اند. در تابستان به‌دلیل افزایش تردد، آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای روسپی‌گری به شهرهای بزرگ می‌روند.<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref>
== پیامدها ==
روسپی‌گری پیامدهای زیان‌باری برای افراد، خانواده‌ها و جامعه دارد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref>
 
# '''پیامدهای جسمانی''': روسپی‌گری با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.]</ref> مانند [[ایدز]]، [[سوزاک]]، [[سیفلیس]]،<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> زخم‌های دستگاه تناسلی، [[زگیل تناسلی]]، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.]</ref> روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.]</ref>
# '''پیامدهای روانی''': روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> فقدان [[کرامت انسان|کرامت انسانی]] و شرایط نامساعد، در معرض اختلالات روانی مانند [[اعتیاد به مواد مخدر|اعتیاد]]،<ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref> افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.]</ref> [[افسردگی]]، اختلال شخصیت و [[استرس]] مزمن هستند که موجب [[انزوای اجتماعی]] و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.]</ref>
# '''پیامدهای اجتماعی''': روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد، ازجمله: [[خشونت علیه زنان|خشونت فیزیکی علیه زنان]]،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.]</ref> شیءانگاری و ابزاری دیدن زنان، آزار زبانی و [[آزار جنسی|جنسی]]،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.]</ref> خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref><ref name=":1">موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.</ref> دزدی، قتل و گسترش [[کارتن‌خوابی]].<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.]</ref> [[کودک‌همسری]]، افزایش [[سقط جنین]]، رونق [[صنعت سکس|صنعت سکس،]]<ref>[https://rjsw.atu.ac.ir/article_10039.html قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.]</ref><ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.]</ref> افزایش نرخ [[طلاق]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.]</ref> و افزایش [[خشونت خانگی]] و نوزادان بی‌سرپرست از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.]</ref><ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/182398/فرزندان-بدون-پدر-هدیه-توریست‌های-غربی-به «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>
# '''پیامدهای خانوادگی''': روسپی‌گری حیثیت و [[آبرو|آبروی]] افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ [[قتل ناموسی|قتل‌های ناموسی]] می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه پنج‌هزار زن در جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ [[ناموس]] به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی، [[خودکشی]] به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو، رخ می‌دهد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
== کنترل ==
روسپی‌گری یکی از آسیب‌های اجتماعی جدی است که سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد مختلف تهدید می‌کند و به همین دلیل، نیازمند اقدامات پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری مؤثر است.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.]</ref> برای پیشگیری از این پدیده، مجموعه‌ای از اقدامات آموزشی، اقتصادی و حمایتی پیشنهاد شده است:
 
* آموزش و آگاهی‌بخشی: آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.]</ref>
* توانمندسازی اقتصادی: آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب.<ref>[[باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]]</ref>
 
در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی نیز اقداماتی مانند ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی [[خانواده بدسرپرست|خانواده‌های بدسرپرست]] و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از [[زنان سرپرست خانوار|زنان سرپرست خانواده]] توصیه شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref> با این حال، موانعی همچون فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق [[مصرف‌گرایی]] و مشکلات اقتصادی، از جمله عواملی هستند که خروج زنان از این پدیده را دشوار می‌سازند.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.]</ref>
 
در زمینهٔ اقدامات قانونی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی [[آسیب‌پذیری زنان|زنان آسیب‌پذیر]] در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_18431.html درخشان و  پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.]</ref> و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، از جمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.]</ref>
 
از منظر دینی، اسلام بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای [[عفت|عفاف]] و [[حجاب]] تأکید دارد<ref>غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.</ref> و تقویت [[فرهنگ دینی]] را مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه می‌داند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/211943/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%B6%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%86%D8%B8%D8%B1%D8%A7%D9%86 حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.]</ref> همچنین ترویج و فرهنگ‌سازی [[ازدواج آسان]] و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از این آسیب اجتماعی به‌شمار می‌رود.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.]</ref>
 
در حوزهٔ بازپروری، اقداماتی مانند شناسایی زودهنگام [[فرار دختران|دختران فراری]] و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.]</ref> درمان [[اعتیاد به موادمخدر]] یا الکل،<ref>[https://sid.ir/paper/429285/fa فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.]</ref> شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،<ref>[https://elmnet.ir/doc/104384-1461 وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.]</ref> مراقبت و پیگیری پس از خروج از مراکز بازپروری<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref> و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


==منابع==
== منابع ==
* قرآن کریم  
{{آغاز منابع}}
* باقری، معصومه و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامۀ علوم اجتماعی، شمارۀ 92، خرداد 1400ش.
* قرآن کریم.
* «روسپی کیست؟ روسپی‌ها چه کسانی هستند؟»، ویکی‌روان، تاریخ درج مطلب: 29 بهمن 1402ش.
* باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
* «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح، تاریخ درج مطلب: 4 شهریور 1396ش.
* بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
* «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: 19 فروردین 1395ش.  
* بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
* «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، وب‌سایت باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 9 دی 1394ش.
* «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
* زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: 17 دی ماه 1391ش.  
* حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۹ق.
* علیایی‌زند، شهین، «ازدواج نامناسب بستری زمینه‌ساز برای روسپیگری»، رفاه اجتماعی، شمارۀ پنج، 1381ش.  
* حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
* مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، 1395ش.
* حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
* مکنون، ثریا و عطایی آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شمارۀ 28، 1384ش.  
* دانشمندی، رضا، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
* موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارۀ دوازده، پاییز 1401ش.
* درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌ اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش.
* میرابی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارۀ یک، 1398ش.
* دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
* «واقعیت‌هایی تلخ از قلعۀ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، فارس‌نیوز، تاریخ درج مطلب: 2 اسفند 1401ش.  
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
* هاشمی‌فرد، فاطمه سادات و حسنی، علیرضا، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامۀ علمی- حقوقی قانون‌یار، شمارۀ چهارده، 1399ش.
* «راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 15 بهمن 1403ش.
* ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
* «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
* «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
* «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
* «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
* «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
* زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۱ش.
* زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
* سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.
* عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
* علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
* غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۴۰۲ش.
* «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
* «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
* فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۲، ۱۳۸۲ش.
* فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
* قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش.
* لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
* محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می‌رود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
* مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
* مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
* مدنی‌ قهفرخی، سعید و روشن‌فکر، پیام، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
* «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
* «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
* مظاهری، حسین، حریم‌های اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
* مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
* مکنون، ثریا و عطایی‌ آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
* ملیسا فارلی و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)»، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
* موحد مجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
* موزرم‌پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
* موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدهٔ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ 12، پاییز ۱۴۰۱ش.
* میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ 1، ۱۳۹۸ش.
* نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
* وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
* وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
* هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
* هاشمی‌فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
{{پایان منابع}}

نسخهٔ کنونی تا ۷ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۲۲:۱۸

روسپی‌گری


روسپی‌گری؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.

روسپی‌گری به ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با مفهوم تن‌فروشی ارتباط نزدیکی دارد. امروزه این پدیده به اشکال گوناگون همچون خیابانی، اینترنتی و سازمان‌یافته دیده می‌شود و عواملی چون فقر، اعتیاد، نابسامانی خانواده، تغییرات فرهنگی و نقش رسانه‌های نوین در گرایش به آن نقش دارند. از نگاه ادیان توحیدی، این عمل گناهی بزرگ است. آمارها نشان می‌دهد که میلیون‌ها تن در جهان به این کار مشغول‌اند و با پیامدهای آن شامل بیماری‌های جسمی، اختلالات روانی، انزوای اجتماعی و آسیب به بنیان خانواده روبرو می‌شوند. در تمام جوامع و فرهنگ‌ها برای کنترل این آسیب از طریق آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی و اقدامات قانونی، چاره‌جویی می‌شود.

مفهوم‌شناسی

روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در فارسی با اصطلاح زنان خیابانی، انحراف جنسی، ازدواج سفید، زنا، تن‌فروشی، صنعت سکس، تجارت جنسی، قاچاق زنان و خیانت زناشویی و در زبان عربی با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و فاحشه ارتباط معنایی دارد.[۱] واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید است که به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره و روسیاه گفته می‌شود.[۲][۳] در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.[۴]

برخی منابع، پیشینهٔ کاربرد واژه روسپی را کمتر از دو سده می‌دانند،[۵] درحالی‌که برخی دیگر کاربرد این واژه برای اشاره به فحشای جنسی را به دوران باستان بازمی‌گردانند.[۶] دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اگرچه به‌جای یکدیگر هم به‌کار می‌روند، اما تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع رابطهٔ جنسی فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود[۷][۸][۹] و روسپی‌گری به فعالیتی گفته می‌شود که یک شغل در نظر گرفته می‌شود.[۱۰] روسپی‌گری بخشی فرآیند تجارت جنسی و جزء مهم صنعت سکس به‌حساب می‌آید.[۱۱]

در جامعه‌شناسی، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.[۱۲] در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.[۱۳] ازاین‌رو، روسپی‌گری در نظام‌های فرهنگی و اجتماعی، یکی از شاخه‌های صنعت سکس[۱۴] و روسپیان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی شمرده می‌شوند.[۱۵]

پیشینه

یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد

روسپی‌گری به‌عنوان تن‌دادن به رابطه جنسی برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدودیت روابط جنسی پیش‌از ازدواج مرتبط دانسته شده است.[۱۶] در یونان باستان، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.[۱۷][۱۸] برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با برده‌داری و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.[۱۹] در جوامع مسیحی، رابطه جنسی خارج از چارچوب زناشویی ممنوع است، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.[۲۰] از سدهٔ هجدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در فرانسه، فحشا چنان گسترش یافت که تعداد روسپی‌خانه‌ها از کلیساها بیشتر بود.[۲۱] بر پایهٔ پژوهش‌ها، روسپیان در طول تاریخ، ابزار رقابت کاهنان و سلاطین نیز بوده‌اند؛ کاهنان با فحشای مقدس، از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.[۲۲]

گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو

براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌ها آیین زرتشت و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.[۲۳] هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان محمدعلی شاه قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس هتل عشق، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.[۲۴] این محله در بهمن‌ ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرم‌انگاری شد.[۲۵] امروزه در ان منطقه، بوستان رازی برپا شده است.[۲۶]

انواع روسپی‌گری

امروزه روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.[۲۷] از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.[۲۸] همچنین روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان بردگی جنسی یاد می‌شود.[۲۹] در دسته‌بندی‌های جدیدتر، روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،[۳۰] روسپی‌گری شبکه‌ای[۳۱] و روسپی‌گری اینترنتی جای می‌گیرند.[۳۲][۳۳] ازدواج‌های شوگرمامی و شوگرددی نیز در برخی پژوهش‌ها به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.[۳۴][۳۵]

شگردهای تن‌فروشان

تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند:

  1. شگردهای دوستانه: روش‌های جذب مشتری، شامل جلوه‌گری و بدن‌نمایی، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
  2. شگردهای سازگارانه: راهکارهای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی، شامل ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.[۳۶]
  3. شگردهای کجروانه: رفتارهای نادرست زنان تن‌فروش در حین کار، ازجمله: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.[۳۷]

عوامل گرایش به روسپی‌گری

پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی قابل بررسی هستند:

انواع عوامل گرایش
عوامل فردی و خانوادگی فقدان هدف و عزت‌نفس،[۳۸] استقلال‌طلبی،[۳۹] اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین، ضعف اعتقادات مذهبی،[۴۰][۴۱] نابسامانی روابط عاطفی،[۴۲] اعتیاد والدین،[۴۳] سابقهٔ سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی (۵۵ تا ۹۰درصد موارد)،[۴۴] ازدواج اجباری، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،[۴۵] بی‌توجهی به تربیت دینی،[۴۶] طلاق،[۴۷] نظارت افراطی بر رفتار فرزندان،[۴۸] عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده،[۴۹] اجبار زنان توسط همسر یا خانواده به تن‌فروشی،[۵۰] نارضایتی جنسی در روابط زناشویی[۵۱] و تنوع‌طلبی[۵۲] در افراد متأهل.[۵۳]
عوامل اجتماعی فقر، بیکاری و اعتیاد،[۵۴] مهاجرت و ضعف پیوندهای اجتماعی،[۵۵] انگیزهٔ اصلی: کسب درآمد برای تأمین معاش،[۵۶][۵۷] تنها ۸درصد به‌دلیل لذت‌جویی،[۵۸] احساس ناکامی طبقهٔ محروم در جامعهٔ ثروتمند،[۵۹] روی‌آوردن مردان به‌دلیل فقر، بیکاری یا کسب درآمد بیشتر،[۶۰] معاشرت با افراد منحرف[۶۱][۶۲] (۸۳.۳درصد در یک مطالعه)،[۶۳] حضور فرد روسپی در میان دوستان، بر عهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،[۶۴] آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین، وقوع بیشتر در مناطق دارای نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک.[۶۵]
عوامل فرهنگی و رسانه‌ای تغییر ارزش‌های فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، ترویج الگوهای غربی،[۶۶] گسترش و تسهیل ارتباطات از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام).[۶۷]

رویکردها به روسپی‌گری

یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی

مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب خشونت علیه زنان بررسی می‌شود.[۶۸] نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:

  1. ممنوعیت کامل: در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در نروژ، بریتانیا، ایسلند[۶۹] و ایران روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.[۷۰]
  2. آزادی کامل: در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود. آلمان،[۷۱] استرالیا و نیوزیلند روسپی‌گری را نوعی سبک زندگی و شغل برای زنان می‌دانند.[۷۲]
  3. رویکرد بینابینی: این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م سازمان ملل متحد درباره مبارزه با قاچاق انسان و بردگی جنسی الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و قوادی (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. فرانسه از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده است.[۷۳] در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی و تأسیس فاحشه‌خانه غیرقانونی است و مشتری نیز مجازات می‌شود.[۷۴] سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.[۷۵]

برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار حقوقی را برای مدیریت بهره‌کشی جنسی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود. دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی نداشته و حتی به تشدید قاچاق زنان و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکرد مقابله با بهره‌کشی جنسی به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.[۷۶]

رویکرد دینی

در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از گناهان کبیره محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.[۷۷] در قرآن، انجیل و تورات آشکارا از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.[۷۸] قرآن از فساد جنسی و فحشا نهی کرده[۷۹] و بر مقابله با بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.[۸۰][۸۱] براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ کرامت و حرمت بدن واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.[۸۲] ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ شمرده شده[۸۳] و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.[۸۴] همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.[۸۵] از منظر فقه اسلامی، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.[۸۶]

رویکرد فمینیستی

فمینیست‌ها، مواضع متفاوتی درباره روسپی‌گری دارند:

  • فمینیست‌های ضدسکس: سکس را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان می‌دانند.[۸۷]
  • فمینیست‌های طرفدار سکس: روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.
  • فمینیست‌های رومانتیسیت: سکس تداعی‌کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.[۸۸]

برخی شاخه‌های فمینیسم نیز به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. سیمون دوبوار معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. برخی دیگر، مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.[۸۹]

رویکرد سیاسی-اقتصادی

برخی تحلیلگران معتقدند که نظام سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.[۹۰] پس‌از انقلاب جنسی دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در آمریکا، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.[۹۱]

بنیان‌های نظری

۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م

داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش: از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد مالکیت بدن خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند لزبینیسم یا روسپی‌گری مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.[۹۲]

شغل‌انگاری: تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.[۹۳] بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ اما در افکار عمومی، فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.[۹۴]

آمارها

تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان

براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره‌جنوبی بیش از یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر، بیشترین تعداد روسپی‌ها را دارند. نیوزیلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین تعداد روسپی را دارند.[۹۵] در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند و برخی گزارش‌ها تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته و ۴۰۰ هزار نفر به تن‌فروشی مشغول هستند. در اسپانیا ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.[۹۶] در پایتخت اسرائیل، ۲۸۰ فاحشه‌خانه فعالیت می‌کند و اسراییل یکی از ۱۰ کشور دارنده بیشترین تعداد فاحشه‌خانه است.[۹۷]

روسپی‌گری در بیشتر کشورهای درحال‌توسعه، غیرقانونی است و فحشا، مخفیانه انجام می‌شود.[۹۸] در ایران به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری کمتر از دیگر کشورها است.[۹۹] در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.[۱۰۰] بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش گویای کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.[۱۰۱] بازار روسپی‌گری از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.[۱۰۲] در سال ۱۳۸۱ش از ۵۷۸۹ زندانی زن، حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به رابطه جنسی شده‌اند. در تابستان به‌دلیل افزایش تردد، آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای روسپی‌گری به شهرهای بزرگ می‌روند.[۱۰۳]

پیامدها

روسپی‌گری پیامدهای زیان‌باری برای افراد، خانواده‌ها و جامعه دارد.[۱۰۴]

  1. پیامدهای جسمانی: روسپی‌گری با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی[۱۰۵] مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس،[۱۰۶] زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.[۱۰۷] روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.[۱۰۸]
  2. پیامدهای روانی: روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،[۱۰۹] فقدان کرامت انسانی و شرایط نامساعد، در معرض اختلالات روانی مانند اعتیاد،[۱۱۰] افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،[۱۱۱] افسردگی، اختلال شخصیت و استرس مزمن هستند که موجب انزوای اجتماعی و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.[۱۱۲]
  3. پیامدهای اجتماعی: روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد، ازجمله: خشونت فیزیکی علیه زنان،[۱۱۳] شیءانگاری و ابزاری دیدن زنان، آزار زبانی و جنسی،[۱۱۴] خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،[۱۱۵][۱۱۶] دزدی، قتل و گسترش کارتن‌خوابی.[۱۱۷] کودک‌همسری، افزایش سقط جنین، رونق صنعت سکس،[۱۱۸][۱۱۹][۱۲۰] افزایش نرخ طلاق[۱۲۱] و افزایش خشونت خانگی و نوزادان بی‌سرپرست از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.[۱۲۲][۱۲۳]
  4. پیامدهای خانوادگی: روسپی‌گری حیثیت و آبروی افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ قتل‌های ناموسی می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه پنج‌هزار زن در جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی، خودکشی به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو، رخ می‌دهد.[۱۲۴]

کنترل

روسپی‌گری یکی از آسیب‌های اجتماعی جدی است که سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد مختلف تهدید می‌کند و به همین دلیل، نیازمند اقدامات پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری مؤثر است.[۱۲۵] برای پیشگیری از این پدیده، مجموعه‌ای از اقدامات آموزشی، اقتصادی و حمایتی پیشنهاد شده است:

  • آموزش و آگاهی‌بخشی: آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها.[۱۲۶]
  • توانمندسازی اقتصادی: آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب.[۱۲۷]

در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی نیز اقداماتی مانند ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از زنان سرپرست خانواده توصیه شده است.[۱۲۸] با این حال، موانعی همچون فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق مصرف‌گرایی و مشکلات اقتصادی، از جمله عواملی هستند که خروج زنان از این پدیده را دشوار می‌سازند.[۱۲۹]

در زمینهٔ اقدامات قانونی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی زنان آسیب‌پذیر در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی[۱۳۰] و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، از جمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.[۱۳۱]

از منظر دینی، اسلام بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای عفاف و حجاب تأکید دارد[۱۳۲] و تقویت فرهنگ دینی را مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه می‌داند.[۱۳۳] همچنین ترویج و فرهنگ‌سازی ازدواج آسان و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از این آسیب اجتماعی به‌شمار می‌رود.[۱۳۴]

در حوزهٔ بازپروری، اقداماتی مانند شناسایی زودهنگام دختران فراری و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،[۱۳۵] درمان اعتیاد به موادمخدر یا الکل،[۱۳۶] شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،[۱۳۷] مراقبت و پیگیری پس از خروج از مراکز بازپروری[۱۳۸] و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.[۱۳۹]

پانویس

  1. فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  2. دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.
  3. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.
  4. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  5. «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  6. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  7. «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.
  8. مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.
  9. سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.
  10. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.
  11. مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
  12. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  13. «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.
  14. «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  15. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.
  16. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
  17. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
  18. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  19. مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  20. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  21. مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.
  22. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  23. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
  24. فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  25. زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.
  26. «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.
  27. فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.
  28. بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.
  29. فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.
  30. فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.
  31. فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.
  32. «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.
  33. حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.
  34. علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
  35. فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.
  36. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.
  37. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.
  38. باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.
  39. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.
  40. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.
  41. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.
  42. باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.
  43. زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.
  44. فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
  45. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.
  46. ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.
  47. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.
  48. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.
  49. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.
  50. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.
  51. باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.
  52. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.
  53. مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.
  54. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  55. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.
  56. وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.
  57. ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.
  58. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
  59. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص50-49.
  60. علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
  61. زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
  62. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.
  63. باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.
  64. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.
  65. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.
  66. عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.
  67. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.
  68. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  69. «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.
  70. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.
  71. فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  72. «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  73. «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.
  74. مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  75. فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  76. دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.
  77. حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.
  78. «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.
  79. سورۀ نحل، آیۀ 90.
  80. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.
  81. نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.
  82. جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.
  83. مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.
  84. سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.
  85. دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.
  86. فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  87. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.
  88. «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  89. مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
  90. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.
  91. «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  92. مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  93. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
  94. مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.
  95. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
  96. «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.
  97. «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.
  98. «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  99. مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.
  100. وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.
  101. بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.
  102. مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.
  103. «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  104. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  105. باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.
  106. موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
  107. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.
  108. باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.
  109. مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  110. محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
  111. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.
  112. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.
  113. لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.
  114. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.
  115. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
  116. موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.
  117. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.
  118. قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.
  119. محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
  120. زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.
  121. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.
  122. موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.
  123. «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.
  124. هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  125. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.
  126. هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.
  127. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
  128. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
  129. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.
  130. درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.
  131. عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.
  132. غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.
  133. حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.
  134. عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.
  135. زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
  136. فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
  137. وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.
  138. باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
  139. میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.

منابع

  • قرآن کریم.
  • باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
  • بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
  • بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
  • «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
  • حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۹ق.
  • حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
  • دانشمندی، رضا، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
  • درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌ اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش.
  • دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
  • «راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 15 بهمن 1403ش.
  • ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
  • «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
  • «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
  • «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
  • «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
  • «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
  • زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۱ش.
  • زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
  • سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.
  • عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
  • علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
  • غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۴۰۲ش.
  • «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
  • «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
  • فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۲، ۱۳۸۲ش.
  • فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
  • قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش.
  • لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
  • محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می‌رود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
  • مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
  • مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
  • مدنی‌ قهفرخی، سعید و روشن‌فکر، پیام، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
  • «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
  • مظاهری، حسین، حریم‌های اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
  • مکنون، ثریا و عطایی‌ آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
  • ملیسا فارلی و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)»، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
  • موحد مجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
  • موزرم‌پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
  • موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدهٔ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ 12، پاییز ۱۴۰۱ش.
  • میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ 1، ۱۳۹۸ش.
  • نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
  • وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
  • وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
  • هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
  • هاشمی‌فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.