پرش به محتوا

روسپی‌گری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
زهرا غلامی (بحث | مشارکت‌ها)
۱٬۴۹۱ ویرایش‌ها
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲۹: خط ۲۹:
{{درشت|'''روسپی‌گری'''}}؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.
{{درشت|'''روسپی‌گری'''}}؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.


روسپی‌گری به فعالیت سازمان‌یافتهٔ ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با تن‌فروشی ارتباط دارد. این پدیده دارای عوامل متعدد فردی، خانوادگی، اجتماعی و فرهنگی، و پیامدهای زیانبار جسمی، روانی، اجتماعی و خانوادگی است. رویکردهای حقوقی، دینی، فمینیستی و سیاسی-اقتصادی متفاوتی نسبت به آن وجود دارد. راهکارهای مقابله با روسپی‌گری شامل آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی، اقدامات قانونی، تقویت فرهنگ دینی و برنامه‌های بازپروری است.
روسپی‌گری به ارائهٔ [[تجارت جنسی|خدمات جنسی]] در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با مفهوم تن‌فروشی ارتباط نزدیکی دارد. امروزه این پدیده به اشکال گوناگون همچون خیابانی، [[روسپی‌گری اینترنتی|اینترنتی]] و سازمان‌یافته دیده می‌شود و عواملی چون فقر، [[اعتیاد به مواد مخدر|اعتیاد]]، نابسامانی خانواده، تغییرات فرهنگی و نقش رسانه‌های نوین در گرایش به آن نقش دارند. از نگاه ادیان توحیدی، این عمل گناهی بزرگ است. آمارها نشان می‌دهد که میلیون‌ها تن در جهان به این کار مشغول‌اند و با پیامدهای آن شامل بیماری‌های جسمی، اختلالات روانی، انزوای اجتماعی و آسیب به بنیان خانواده روبرو می‌شوند. در تمام جوامع و فرهنگ‌ها برای کنترل این آسیب از طریق آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی و اقدامات قانونی، چاره‌جویی می‌شود.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در فارسی با اصطلاحاتی همچون زنان خیابانی، [[انحراف جنسی]]، [[ازدواج سفید]]، [[زنا]]، تن‌فروشی، [[صنعت سکس|صنعت سکس،]] [[قاچاق زنان]] و [[خیانت زناشویی]] و در زبان عربی با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و فاحشه ارتباط معنایی دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید، به معنی روسیاه است و به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره گفته می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.]</ref> دربارهٔ پیشینهٔ تاریخی این واژه، اختلاف‌نظر وجود دارد: برخی منابع رایج‌شدن آن را به اواخر سدهٔ هجدهم میلادی نسبت می‌دهند،<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> درحالی‌که برخی دیگر معتقدند این واژه قرن‌ها پیش‌از میلاد مسیح نیز برای اشاره به این عمل به کار می‌رفته است.<ref>ه[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 اشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در [[زبان فارسی|فارسی]] با اصطلاح [[زن خیابانی|زنان خیابانی]]، [[انحراف جنسی]]، [[ازدواج سفید]]، [[زنا]]، تن‌فروشی، [[صنعت سکس|صنعت سکس،]] [[تجارت جنسی]]، [[قاچاق زنان]] و [[خیانت زناشویی]] و در [[زبان عربی]] با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و [[فاحشه]] ارتباط معنایی دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید است که به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره و روسیاه گفته می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C?q=%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%20%D8%AF%D8%B1%20%D8%AF%D9%87%D8%AE%D8%AF%D8%A7 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.]</ref><ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.]</ref> در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>


دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اغلب به جای یکدیگر به کار می‌روند، اما تفاوت‌هایی با هم دارند: تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع رابطهٔ جنسی فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود،<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref><ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.</ref><ref>[https://dr-sanaie.com/%d8%b1%d9%88%d8%b3%d9%be%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.]</ref> اما روسپی‌گری به فعالیتی سازمان‌یافته گفته می‌شود که به‌عنوان یک شغل در نظر گرفته می‌شود.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.]</ref>
برخی منابع، پیشینهٔ کاربرد واژه روسپی را کمتر از دو سده می‌دانند،<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> درحالی‌که برخی دیگر کاربرد این واژه برای اشاره به [[فحشای جنسی]] را به دوران باستان بازمی‌گردانند.<ref>ه[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 اشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اگرچه به‌جای یکدیگر هم به‌کار می‌روند، اما تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع [[رابطه جنسی|رابطهٔ جنسی]] فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref><ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.</ref><ref>[https://dr-sanaie.com/%d8%b1%d9%88%d8%b3%d9%be%db%8c%da%af%d8%b1%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa/ سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.]</ref> و روسپی‌گری به فعالیتی گفته می‌شود که یک شغل در نظر گرفته می‌شود.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.]</ref> روسپی‌گری بخشی فرآیند تجارت جنسی و جزء مهم صنعت سکس به‌حساب می‌آید.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>  


در جامعه‌شناسی، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref>
در [[جامعه‌شناسی]]، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.<ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187516/مردان-تن-فروش-و-حساب‌های-پر-پول‌ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.]</ref> ازاین‌رو، روسپی‌گری در نظام‌های فرهنگی و اجتماعی، یکی از شاخه‌های [[صنعت سکس]]<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> و روسپیان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی شمرده می‌شوند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref>  


روسپی‌گری به‌عنوان یکی از شاخه‌های صنعت سکس محسوب می‌شود<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref> و روسپیان به‌عنوان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی جای می‌گیرند؛ ازاین‌رو، این پدیده با نظام‌های فرهنگی و اجتماعی جوامع پیوند دارد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref> اگرچه در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>  
== پیشینه ==
[[پرونده:روسپی‌گری2.jpg|بندانگشتی|یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد]]روسپی‌گری به‌عنوان تن‌دادن به [[رابطه جنسی]] برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با [[شهرنشینی]]، [[مالکیت خصوصی]] و محدودیت [[رابطه جنسی پیش از ازدواج|روابط جنسی پیش‌از ازدواج]] مرتبط دانسته شده است.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref> در یونان باستان، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref><ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با [[برده‌داری جنسی|برده‌داری]] و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> در جوامع مسیحی، رابطه جنسی خارج از چارچوب [[رابطه زناشویی|زناشویی]] ممنوع است، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>


== پیشینه تاریخ روسپی‌گری ==
از سدهٔ هجدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در [[فرانسه]]، [[فحشای جنسی|فحشا]] چنان گسترش یافت که تعداد روسپی‌خانه‌ها از [[کلیسا|کلیساها]] بیشتر بود.<ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.</ref> بر پایهٔ پژوهش‌ها، روسپیان در طول تاریخ، ابزار رقابت کاهنان و سلاطین نیز بوده‌اند؛ کاهنان با فحشای مقدس، از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> [[پرونده:روسپی‌گری1.jpg|بندانگشتی|گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو]]
[[پرونده:روسپی‌گری2.jpg|بندانگشتی|یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد]]
براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌ها [[آیین زرتشت]] و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref> هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان [[محمدعلی شاه]] قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس [[هتل عشق]]، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> این محله در [[بهمن‌ (ماه)|بهمن‌]] ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و [[جرم‌انگاری]] شد.<ref name=":02">[https://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/01/130106%20l44%20shahreno%20book%20review.shtml زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.]</ref> امروزه در ان منطقه، بوستان رازی برپا شده است.<ref>[https://farsnews.ir/atiyeakbari/1738614245505980912/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B3%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86 «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.]</ref>  
 
=== خاستگاه و جوامع باستانی ===
روسپی‌گری به‌عنوان حرفه‌ای برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با پدیده‌هایی مانند شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدودیت روابط جنسی پیش‌از ازدواج مرتبط دانسته شده است.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref> در یونان باستان، این پدیده رواج داشت و در شهر آتن، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با انگ اجتماعی و محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.]</ref><ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با برده‌داری و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/%D9%81%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
 
=== دوران مسیحیت و روم باستان ===
با گسترش مسیحیت، روابط جنسی خارج از چارچوب دینی ممنوع اعلام شد، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
 
=== تحولات در اروپا ===
از سدهٔ هجدهم و نوزدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در فرانسهٔ قرن هجدهم، فحشا گستردگی زیادی یافت؛ به‌گونه‌ای که تعداد روسپی‌خانه‌ها از کلیساها بیشتر بود.<ref>مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.</ref>
 
=== نقش اقتصادی و سیاسی ===
بر پایهٔ پژوهش‌های تاریخی، روسپی‌گری نه‌تنها منبع مهم اقتصادی، بلکه ابزاری برای سلطهٔ حاکمان و متولیان دینی نیز به‌ شمار می‌رفته است. داده‌ها نشان می‌دهد که در طول تاریخ، رقابتی جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی و بهره‌جویی از آنان وجود داشته است. کاهنان با ایجاد فحشای مقدس از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین نیز از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>
 
=== روسپی‌گری در ایران ===
براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران باستان نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌های دینی در [[آیین زرتشت]] و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.]</ref> براساس پژوهش‌ها، هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان محمدعلی شاه قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس هتل عشق، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> این محله در بهمن‌ماه ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرم انگاری شد.<ref name=":02">[https://www.bbc.co.uk/persian/arts/2013/01/130106%20l44%20shahreno%20book%20review.shtml زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.]</ref> امروزه بوستان رازی در محل آن ساخته شده است.<ref>[https://farsnews.ir/atiyeakbari/1738614245505980912/%D8%B1%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D8%B3%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%84%D9%87-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%D8%A7%D9%86 «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.]</ref>


== انواع روسپی‌گری ==
== انواع روسپی‌گری ==
پژوهشگران روسپی‌گری را بر پایهٔ معیارهای گوناگونی دسته‌بندی کرده‌اند که از مهم‌ترین آنها می‌توان به شیوهٔ فعالیت، شیوهٔ یافتن مشتری و میزان اختیار فرد اشاره کرد. بر پایهٔ شیوهٔ فعالیت، روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.]</ref> از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/164838/fa#downloadbottom بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.]</ref> همچنین بر پایهٔ میزان اختیار، روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان بردگی جنسی یاد می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.]</ref>
امروزه روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.]</ref> از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/164838/fa#downloadbottom بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.]</ref> همچنین روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان [[برده‌داری جنسی|بردگی جنسی]] یاد می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.]</ref> در دسته‌بندی‌های جدیدتر، روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.]</ref> روسپی‌گری شبکه‌ای<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.]</ref> و [[روسپی‌گری اینترنتی]] جای می‌گیرند.<ref>[https://www.seratnews.com/fa/news/269192/%D9%81%D8%AD%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.]</ref><ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187080/%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%86%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3% حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.]</ref> ازدواج‌های [[شوگر مامی|شوگرمامی]] و [[شوگرددی]] نیز در برخی پژوهش‌ها به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.<ref>[https://irjavan.com/رابطه-جنسی-با-مردان-تن-فروش/ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.]</ref>
 
در دسته‌بندی‌های جدیدتر، گونه‌های نوینی نیز مطرح شده‌اند که شامل روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.]</ref> روسپی‌گری شبکه‌ای<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.]</ref> و [[روسپی‌گری اینترنتی]] می‌شود.<ref>[https://www.seratnews.com/fa/news/269192/%D9%81%D8%AD%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.]</ref><ref>[https://www.rouydad24.ir/fa/news/187080/%D8%AF%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D9%86%E2%80%8C%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4-%DA%86%D9%82%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3% حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.]</ref> افزون‌بر این، در برخی پژوهش‌ها، ازدواج‌های [[شوگر مامی|شوگرمامی]] و [[شوگرددی]] نیز به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.<ref>[https://irjavan.com/رابطه-جنسی-با-مردان-تن-فروش/ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27504.html فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.]</ref>


=== شگردهای تن‌فروشان ===
=== شگردهای تن‌فروشان ===
تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند: دوستانه، سازگارانه و کجروانه.
تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند:


# '''شگردهای دوستانه''': این شگردها به روش‌های جذب مشتری مربوط می‌شوند و عبارتند از: جلوه‌گری و [[بدن‌نمایی]] (استفاده از ظاهر به‌عنوان سرمایهٔ جنسی)، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
# '''شگردهای دوستانه''': روش‌های جذب مشتری، شامل [[خودنمایی|جلوه‌گری]] و [[بدن‌نمایی]]، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
# '''شگردهای سازگارانه''': این شگردها راهکارهایی هستند که افراد برای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی به کار می‌برند. مهم‌ترین آنها عبارتند از: ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.]</ref>
# '''شگردهای سازگارانه''': راهکارهای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی، شامل ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.]</ref>
# '''شگردهای کجروانه''': این شگردها به رفتارهای نادرستی گفته می‌شود که برخی زنان تن‌فروش در حین کار مرتکب می‌شوند. رایج‌ترین آنها عبارتند از: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.]</ref>
# '''شگردهای کجروانه''': رفتارهای نادرست زنان تن‌فروش در حین کار، ازجمله: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.]</ref>


== عوامل گرایش به روسپی‌گری ==
== عوامل گرایش به روسپی‌گری ==
پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی فردی و خانوادگی، اجتماعی، و فرهنگی و رسانه‌ای قابل بررسی هستند:
پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی قابل بررسی هستند:
{| class="wikitable"
{| class="wikitable"
|+
|+
خط ۸۷: خط ۷۱:
|}
|}
== رویکردها به روسپی‌گری ==
== رویکردها به روسپی‌گری ==
[[پرونده:روسپی‌گری4.jpg|بندانگشتی|یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی]]
[[پرونده:روسپی‌گری4.jpg|بندانگشتی|یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی]]مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب [[خشونت علیه زنان]] بررسی می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:
 
# '''ممنوعیت کامل''': در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در [[نروژ]]، [[بریتانیا]]، [[ایسلند]]<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%B4%D8%AF «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> و [[ایران]] روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.]</ref>  
=== رویکرد حقوقی ===
# '''آزادی کامل''': در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود. [[آلمان]]،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> [[استرالیا]] و [[نیوزیلند]] روسپی‌گری را نوعی [[سبک زندگی]] و شغل برای زنان می‌دانند.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب [[خشونت علیه زنان]] بررسی می‌شود.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:
# '''رویکرد بینابینی''': این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م سازمان ملل متحد درباره مبارزه با قاچاق انسان و [[برده‌داری جنسی|بردگی جنسی]] الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و [[قوادی]] (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. [[فرانسه]] از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده است.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/روسپی-گری-در-فرانسه-جرم-شد «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> در [[سوئد]] نیز روسپی‌گری قانونی است ولی [[پااندازی]] و تأسیس فاحشه‌خانه غیرقانونی است و مشتری نیز مجازات می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
# '''رویکر ممنوعیت کامل''': در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در نروژ، بریتانیا و ایسلند روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87-%D8%AC%D8%B1%D9%85-%D8%B4%D8%AF «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> ایران نیز ازجمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.]</ref>  
برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار حقوقی را برای مدیریت بهره‌کشی جنسی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود. دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی نداشته و حتی به تشدید [[قاچاق زنان]] و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکرد مقابله با بهره‌کشی جنسی به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/799057/نقش-قانون-گذاری-در-مقابله-با-تن-فروشی دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.]</ref>
# '''رویکرد آزادی کامل''': در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود، آلمان،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref> استرالیا و نیوزیلند ازجمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپی‌گری نوعی [[سبک زندگی]] و شغل است و زنان حق دارند [[زندگی]] و [[حرفۀ]] خود را انتخاب کنند.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
# '''رویکرد بینابینی''': این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م، سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهره‌کشی از روسپی‌گری الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و قوادی (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده و مجرمان ملزم به پرداخت جریمهٔ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند.<ref>[https://www.asriran.com/fa/news/460548/روسپی-گری-در-فرانسه-جرم-شد «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.]</ref> در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشه‌خانه و برپایی نمایش زندۀ سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه‌بر عاملان، مجازات می‌شوند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار کلان حقوقی را برای کاهش بهره‌کشی جنسی از تن‌فروشی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود و دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، هیچ‌یک از این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی در غرب نداشته و حتی به تشدید [[قاچاق زنان]] و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکردی که صرفاً بر مقابله با بهره‌کشی جنسی متمرکز است، به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/799057/نقش-قانون-گذاری-در-مقابله-با-تن-فروشی دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.]</ref>


=== رویکرد دینی ===
=== رویکرد دینی ===
در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از گناهان کبیره محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.</ref> در قرآن، انجیل و تورات به‌صراحت از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.<ref>[https://8am.media/fa/prostitution-historical-course-and-evolution-in-the-enlightenment/ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.]</ref>
در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از [[گناه کبیره|گناهان کبیره]] محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.</ref> در [[قرآن]]، [[انجیل]] و [[تورات]] آشکارا از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.<ref>[https://8am.media/fa/prostitution-historical-course-and-evolution-in-the-enlightenment/ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.]</ref> قرآن از فساد جنسی و فحشا نهی کرده<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/آیه_90_سوره_نحل سورۀ نحل، آیۀ 90.]</ref> و بر مقابله با بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.]</ref><ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/162351/%D9%82%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%82-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B1%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.]</ref> براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ [[کرامت انسان|کرامت]] و [[حرمت تن|حرمت بدن]] واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.<ref>جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.</ref> ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب [[ازدواج]]، از گناهان بزرگ شمرده شده<ref>مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.</ref> و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.<ref>سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.</ref> همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.</ref> از منظر [[فقه اسلامی]]، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>
 
در اسلام، خداوند در قرآن از فساد و فحشا نهی کرده<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/آیه_90_سوره_نحل سورۀ نحل، آیۀ 90.]</ref> و بر مقابله با هرگونه بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.]</ref><ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/162351/%D9%82%D8%A7%DA%86%D8%A7%D9%82-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B1%D8%B1%D8%A7%D8%AA-%D8%A8%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%84%D9%84%DB%8C-%D9%88-%D8%AD%D9%82%D9%88%D9%82-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.]</ref> براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ کرامت و [[حرمت تن|حرمت بدن]] انسان واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، به کارهای نیک بپردازد و از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.<ref>جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.</ref> ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب [[ازدواج]]، از گناهان بزرگ شمرده شده<ref>مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.</ref> و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.<ref>سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.</ref> همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.<ref>دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.</ref> از منظر [[فقه اسلامی]]، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/91043/روسپیگری-و-سکوت-سنگین-قانون فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.]</ref>


=== رویکرد فمینیستی ===
=== رویکرد فمینیستی ===
در میان فمینیست‌ها، مواضع گوناگونی نسبت به روسپی‌گری وجود دارد:  
[[فمینیسم|فمینیست‌ها]]، مواضع متفاوتی درباره روسپی‌گری دارند:  


* '''فمینیست‌های ضدسکس''': سکس را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان می‌دانند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref>  
* '''فمینیست‌های ضدسکس''': [[رابطه جنسی|سکس]] را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه [[مردسالاری]] و ستم علیه زنان می‌دانند.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.]</ref>  
* '''فمینیست‌های طرفدار سکس''': روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.  
* '''فمینیست‌های طرفدار سکس''': روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.
* '''فمینیست‌های رومانتیسیت''': روسپی‌گری، تباه‌کنندۀ سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>
* '''فمینیست‌های رومانتیسیت''': سکس تداعی‌کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری [[خشونت علیه زنان]] را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref>


برخی شاخه‌های [[فمینیسم]] نیز به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. [[سیمون دوبوار]] معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. کارول پیتمن نیز مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>
برخی شاخه‌های [[فمینیسم]] نیز به بهانهٔ دفاع از [[حقوق زنان]]، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. [[سیمون دوبوار]] معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. برخی دیگر، مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و [[فاحشه]] را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.]</ref>


=== رویکرد سیاسی-اقتصادی ===
=== رویکرد سیاسی-اقتصادی ===
برخی تحلیلگران معتقدند که نظام‌های سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام‌ها با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، [[لوازم آرایشی]]، [[پورنوگرافی]]، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.]</ref> پس‌از [[انقلاب جنسی]] دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در آمریکا، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.<ref>[https://www.yjc.ir/fa/news/5444022/روسپی-گری-یا-کارگری-جنسی «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref>
برخی تحلیلگران معتقدند که نظام [[سرمایه‌داری]] با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود [[صنعت سکس|صنعت جنسی]] را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، [[لوازم آرایشی]]، [[پورنوگرافی]]، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.]</ref> پس‌از [[انقلاب جنسی]] دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.<ref>[https://www.yjc.ir/fa/news/5444022/روسپی-گری-یا-کارگری-جنسی «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.]</ref>


== مبانی روسپی‌گری ==
== بنیان‌های نظری ==
[[پرونده:روسپی‌گری3.jpg|بندانگشتی|۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م]]'''داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش:''' از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد [[مالکیت بدن]] خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند [[لزبین|لزبینیسم]] یا [[روسپی‌گری اینترنتی|روسپی‌گری]] مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>
[[پرونده:روسپی‌گری3.jpg|بندانگشتی|۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م]]'''داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش:''' از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد [[مالکیت بدن]] خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند [[لزبین|لزبینیسم]] یا [[روسپی‌گری اینترنتی|روسپی‌گری]] مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref>


'''شغل‌انگاری:''' تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ منتها در افکار عمومی عمدتاً زن مقصر تلقی شده و فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/56481/fa مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.]</ref>
'''شغل‌انگاری:''' تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> بر مبنای [[نظریه کنش متقابل]]، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. [[نظریه مبادله]] نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ اما در افکار عمومی، فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/56481/fa مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.]</ref>


== آمار و گستره جهانی ==
== آمارها ==
[[پرونده:روسپی‌گری.jpg|بندانگشتی|تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان]]
[[پرونده:روسپی‌گری.jpg|بندانگشتی|تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان]]
براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره‌جنوبی بیش از یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص داده‌اند. کشورهای نیوزیلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref>
براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ [[چین]] با پنج‌میلیون، [[هند]] سه‌میلیون، [[کره‌ جنوبی|کره‌جنوبی]] بیش از یک‌میلیون، [[فیلیپین]] هشت‌صدهزار و [[مکزیک]] پانصدهزار نفر، بیشترین تعداد روسپی‌ها را دارند. [[نیوزیلند]] با ۳۵۰۰، [[دانمارک]] ۳۲۰۰ و [[ایرلند]] با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین تعداد روسپی را دارند.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref> در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند و برخی گزارش‌ها تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در [[آلمان]]، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته و ۴۰۰ هزار نفر به تن‌فروشی مشغول هستند. در [[اسپانیا]] ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.<ref>[https://www.jahannews.com/report/930037/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.]</ref> در پایتخت اسرائیل، ۲۸۰ فاحشه‌خانه فعالیت می‌کند و اسراییل یکی از ۱۰ کشور دارنده بیشترین تعداد فاحشه‌خانه است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/2395408/مرکز-فساد-دنیا-کجاست «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.]</ref>
 
=== آمار در کشورهای توسعه‌یافته ===
آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش روسپی‌گری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند! این گزارش‌ها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمین‌ها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تن‌فروشی مشغول هستند. در اسپانیا نیز بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. براساس داده‌های رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.<ref>[https://www.jahannews.com/report/930037/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%81%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%BE%D8%A7-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.]</ref>


=== وضعیت در کشورهای درحال توسعه ===
روسپی‌گری در بیشتر کشورهای درحال‌توسعه، غیرقانونی است و فحشا، مخفیانه انجام می‌شود.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref> در ایران به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری کمتر از دیگر کشورها است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.]</ref> در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/913220/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%AF%D8%A7%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86 وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.]</ref> بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش گویای کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.<ref>[https://www.tebyan.net/news/328582/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.]</ref> بازار روسپی‌گری از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.]</ref> در سال ۱۳۸۱ش از ۵۷۸۹ زندانی زن، حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به رابطه جنسی شده‌اند. در تابستان به‌دلیل افزایش تردد، آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای روسپی‌گری به شهرهای بزرگ می‌روند.<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref>
روسپی‌گری در بسیاری از کشورهای درحال‌توسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشه‌خانه‌های مخفیانه انجام می‌شود.<ref>[https://www.ricac.ac.ir/pages/1100 «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.]</ref> حدود ۲۸۰ خانۀ فساد در تل‌آویو مشغول به فعالیت هستند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلی‌بیست، تل‌آویو شهری پر از کلوپ‌های شبانه مخصوص همجنس‌گرایان، قمارخانه‌های فراوان، ساحل‌ها و هتل‌های مخصوص همجنس‌گرایان است.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/2395408/مرکز-فساد-دنیا-کجاست «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.]</ref>
== پیامدها ==
روسپی‌گری پیامدهای زیان‌باری برای افراد، خانواده‌ها و جامعه دارد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref>  


=== در ایران ===
# '''پیامدهای جسمانی''': روسپی‌گری با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.]</ref> مانند [[ایدز]]، [[سوزاک]]، [[سیفلیس]]،<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> زخم‌های دستگاه تناسلی، [[زگیل تناسلی]]، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.]</ref> روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.]</ref>
[[پرونده:روسپی‌گری1.jpg|بندانگشتی|گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو]]
# '''پیامدهای روانی''': روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> فقدان [[کرامت انسان|کرامت انسانی]] و شرایط نامساعد، در معرض اختلالات روانی مانند [[اعتیاد به مواد مخدر|اعتیاد]]،<ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref> افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.]</ref> [[افسردگی]]، اختلال شخصیت و استرس مزمن هستند که موجب [[انزوای اجتماعی]] و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.]</ref>
به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری در ایران کمتر از دیگر کشورها است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.]</ref> در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/913220/%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%AF%D8%A7%DA%AF%DB%8C-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%87%D9%86%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86 وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.]</ref> بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش نشان از کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.<ref>[https://www.tebyan.net/news/328582/%D8%A2%D9%85%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.]</ref> بازار روسپی‌گری مانند فروش موادمخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/314219/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%AA%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%84%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86 مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.]</ref>
# '''پیامدهای اجتماعی''': روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد، ازجمله: [[خشونت علیه زنان|خشونت فیزیکی علیه زنان]]،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.]</ref> شیءانگاری و ابزاری دیدن زنان، آزار زبانی و [[آزار جنسی|جنسی]]،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.]</ref> خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref><ref name=":1">موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.</ref> دزدی، قتل و گسترش [[کارتن‌خوابی]].<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.]</ref> [[کودک‌همسری]]، افزایش [[سقط جنین]]، رونق [[صنعت سکس|صنعت سکس،]]<ref>[https://rjsw.atu.ac.ir/article_10039.html قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.]</ref><ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.]</ref> افزایش نرخ [[طلاق]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.]</ref> و افزایش [[خشونت خانگی]] و نوزادان بی‌سرپرست از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.]</ref><ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/182398/فرزندان-بدون-پدر-هدیه-توریست‌های-غربی-به «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>
# '''پیامدهای خانوادگی''': روسپی‌گری حیثیت و [[آبرو|آبروی]] افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ [[قتل ناموسی|قتل‌های ناموسی]] می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه پنج‌هزار زن در جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ [[ناموس]] به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی، [[خودکشی]] به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو، رخ می‌دهد.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref>  
== کنترل ==
روسپی‌گری یکی از آسیب‌های اجتماعی جدی است که سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد مختلف تهدید می‌کند و به همین دلیل، نیازمند اقدامات پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری مؤثر است.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.]</ref> برای پیشگیری از این پدیده، مجموعه‌ای از اقدامات آموزشی، اقتصادی و حمایتی پیشنهاد شده است:


در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن، ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شده‌اند. در ایام تابستان به‌دلیل افزایش امکان تردد و عبورومرور آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ می‌روند.<ref>[https://www.heyvafamily.com/web/articles/view/410/روسپیگری-چیست.html «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.]</ref>
* آموزش و آگاهی‌بخشی: آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.]</ref>
* توانمندسازی اقتصادی: آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب.<ref>[[باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]]</ref>


== پیامدها و آسیب‌های روسپی‌گری ==
در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی نیز اقداماتی مانند ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی [[خانواده بدسرپرست|خانواده‌های بدسرپرست]] و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از [[زنان سرپرست خانوار|زنان سرپرست خانواده]] توصیه شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref> با این حال، موانعی همچون فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق [[مصرف‌گرایی]] و مشکلات اقتصادی، از جمله عواملی هستند که خروج زنان از این پدیده را دشوار می‌سازند.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.]</ref>
روسپی‌گری پیامدهای گسترده و زیان‌باری برای افراد درگیر، خانواده‌های آنان و جامعه به همراه دارد.<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.]</ref> این پیامدها در حوزه‌های جسمانی، روانی، اجتماعی و خانوادگی قابل دسته‌بندی است:


# '''پیامدهای جسمانی''': روسپی‌گری با افزایش چشمگیر خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی خطرناک <ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.]</ref> مانند [[ایدز]]، سوزاک، سیفلیس،<ref>[https://jzvj.marvdasht.iau.ir/article_4196.html موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.]</ref> زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.]</ref> علاوه‌بر بیماری‌های مقاربتی، روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده، آنان را تهدید کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.]</ref>
در زمینهٔ اقدامات قانونی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی [[آسیب‌پذیری زنان|زنان آسیب‌پذیر]] در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_18431.html درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.]</ref> و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، از جمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.]</ref>
# '''پیامدهای روانی''': روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107549/فمینیسم-و-روسپی-گری مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.]</ref> فقدان [[کرامت انسان|کرامت]] انسانی و شرایط کاری نامساعد، در معرض انواع اختلالات روانی مانند اعتیاد،<ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref> افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.]</ref> [[افسردگی]]، اختلال شخصیت و استرس مزمن هستند که موجب انزوای اجتماعی و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.]</ref>
# '''پیامدهای اجتماعی''': روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد که مهم‌ترین آنها عبارتند از؛ [[خشونت علیه زنان|خشونت فیزیکی علیه زنان]]،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_24242.html لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.]</ref> [[خودشیءانگاری زنان|شیءانگاری]] و ابزاری دیدن زنان، [[آزار خیابانی|آزار زبانی]] و [[آزار جنسی|جنسی]]،<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.]</ref> خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.]</ref><ref name=":1">موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.</ref> دزدی و قتل و گسترش [[کارتن‌خوابی]] زنان.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.]</ref>
# '''پیامدهای خانوادگی''': روسپی‌گری حیثیت و آبروی افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ قتل‌های ناموسی می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه حدود پنج‌هزار زن در سراسر جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی اسلامی، خودکشی به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو تاحدی با عرف جامعه سازگار تلقی می‌شود.<ref>[https://jafarhashemlou.blogfa.com/post/2541 هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.]</ref> کاهش سن ازدواج، افزایش [[سقط جنین]] و رونق یافتن [[صنعت سکس|صنعت سکس،]]<ref>[https://rjsw.atu.ac.ir/article_10039.html قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.]</ref><ref>[https://journals.dte.ir/article_54796.html محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.]</ref><ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.]</ref> گسترش [[طلاق]]<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.]</ref> و افزایش خشونت خانگی از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.<ref>[https://sid.ir/paper/1017766/fa موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.]</ref> تولد کودکان خیابانی نیز از پیامدهای تجارت روسپی‌گری به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/182398/فرزندان-بدون-پدر-هدیه-توریست‌های-غربی-به «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>
== کنترل و مدیریت روسپی‌گری ==
روسپی‌گری به‌عنوان پدیده‌ای آسیب‌زا، سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد گوناگون تهدید می‌کند و نیازمند تدابیر پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری است.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.]</ref> راهکارهای پیشگیرانه شامل آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان، و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/524909/fa هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.]</ref> همچنین توانمندسازی اقتصادی از طریق آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت، و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب از دیگر اقدامات مؤثر است.<ref>[[باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]]</ref>  


در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی، ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از [[زنان سرپرست خانوار|زنان سرپرست خانواده]] توصیه شده است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref> بااین‌حال، عواملی نظیر فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق مصرف‌گرایی و مشکلات اقتصادی، از موانع اصلی خروج زنان از این پدیده محسوب می‌شوند.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.]</ref> در زمینهٔ اقدامات قانونی و اجتماعی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی [[آسیب‌پذیری زنان|زنان آسیب‌پذیر]] در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی،<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_18431.html درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.]</ref> و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، ازجمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.]</ref>  
از منظر دینی، اسلام بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای [[عفت|عفاف]] و [[حجاب]] تأکید دارد<ref>غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.</ref> و تقویت [[فرهنگ دینی]] را مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه می‌داند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/211943/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%B6%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%86%D8%B8%D8%B1%D8%A7%D9%86 حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.]</ref> همچنین ترویج و فرهنگ‌سازی [[ازدواج آسان]] و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از این آسیب اجتماعی به‌شمار می‌رود.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.]</ref>


از منظر دینی، اسلام با تأکید بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای فرهنگ [[عفاف]] و حجاب،<ref>غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.</ref> تقویت فرهنگ دینی را به‌عنوان مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه مطرح می‌کند<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/211943/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%B6%D9%84-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D9%BE%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B5%D8%A7%D8%AD%D8%A8%D9%86%D8%B8%D8%B1%D8%A7%D9%86 حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.]</ref> و ترویج و فرهنگ‌سازی ازدواج آسان و ساده را از عوامل مؤثر در پیشگیری می‌داند.<ref>[https://marefatefarhangi.nashriyat.ir/node/491 عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.]</ref> در حوزهٔ بازپروری، شناسایی زودهنگام دختران فراری و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.]</ref> درمان اعتیاد به موادمخدر یا الکل،<ref>[https://sid.ir/paper/429285/fa فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.]</ref> شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،<ref>[https://elmnet.ir/doc/104384-1461 وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.]</ref> مراقبت و پیگیری پس‌از خروج از مراکز بازپروری<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref> و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>
در حوزهٔ بازپروری، اقداماتی مانند شناسایی زودهنگام [[فرار دختران|دختران فراری]] و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،<ref>[https://ssoss.ui.ac.ir/article_27637.html زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.]</ref> درمان [[اعتیاد به موادمخدر]] یا الکل،<ref>[https://sid.ir/paper/429285/fa فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.]</ref> شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،<ref>[https://elmnet.ir/doc/104384-1461 وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.]</ref> مراقبت و پیگیری پس از خروج از مراکز بازپروری<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_13342.html باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.]</ref> و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.<ref>[https://www.sid.ir/paper/515482/خرید%20اقساطی%20گوشی%20آیفون%2014 میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.]</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==

نسخهٔ کنونی تا ۸ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۸:۲۶

روسپی‌گری


روسپی‌گری؛ تن‌فروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.

روسپی‌گری به ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول گفته می‌شود و با مفهوم تن‌فروشی ارتباط نزدیکی دارد. امروزه این پدیده به اشکال گوناگون همچون خیابانی، اینترنتی و سازمان‌یافته دیده می‌شود و عواملی چون فقر، اعتیاد، نابسامانی خانواده، تغییرات فرهنگی و نقش رسانه‌های نوین در گرایش به آن نقش دارند. از نگاه ادیان توحیدی، این عمل گناهی بزرگ است. آمارها نشان می‌دهد که میلیون‌ها تن در جهان به این کار مشغول‌اند و با پیامدهای آن شامل بیماری‌های جسمی، اختلالات روانی، انزوای اجتماعی و آسیب به بنیان خانواده روبرو می‌شوند. در تمام جوامع و فرهنگ‌ها برای کنترل این آسیب از طریق آموزش، توانمندسازی اقتصادی، حمایت‌های اجتماعی و اقدامات قانونی، چاره‌جویی می‌شود.

مفهوم‌شناسی

روسپی‌گری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در فارسی با اصطلاح زنان خیابانی، انحراف جنسی، ازدواج سفید، زنا، تن‌فروشی، صنعت سکس، تجارت جنسی، قاچاق زنان و خیانت زناشویی و در زبان عربی با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و فاحشه ارتباط معنایی دارد.[۱] واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید است که به‌صورت کنایه‌آمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره و روسیاه گفته می‌شود.[۲][۳] در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق می‌شود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی می‌آورند.[۴]

برخی منابع، پیشینهٔ کاربرد واژه روسپی را کمتر از دو سده می‌دانند،[۵] درحالی‌که برخی دیگر کاربرد این واژه برای اشاره به فحشای جنسی را به دوران باستان بازمی‌گردانند.[۶] دو واژۀ روسپی‌گری و تن‌فروشی، اگرچه به‌جای یکدیگر هم به‌کار می‌روند، اما تن‌فروشی مفهومی عام‌تر دارد و شامل هر نوع رابطهٔ جنسی فردی و مقطعی در ازای دریافت پول می‌شود[۷][۸][۹] و روسپی‌گری به فعالیتی گفته می‌شود که یک شغل در نظر گرفته می‌شود.[۱۰] روسپی‌گری بخشی فرآیند تجارت جنسی و جزء مهم صنعت سکس به‌حساب می‌آید.[۱۱]

در جامعه‌شناسی، روسپی‌گری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.[۱۲] در جرم‌شناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق می‌شود که تنها از این راه امرار معاش می‌کنند و پیشهٔ دیگری ندارند.[۱۳] ازاین‌رو، روسپی‌گری در نظام‌های فرهنگی و اجتماعی، یکی از شاخه‌های صنعت سکس[۱۴] و روسپیان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی شمرده می‌شوند.[۱۵]

پیشینه

یونان باستان؛ جوانی که کیفی را به هتایرا (زن روسپی) می‌دهد

روسپی‌گری به‌عنوان تن‌دادن به رابطه جنسی برای کسب درآمد، در پژوهش‌های تاریخی اغلب با شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدودیت روابط جنسی پیش‌از ازدواج مرتبط دانسته شده است.[۱۶] در یونان باستان، روسپیان بخشی از فعالیت‌های اقتصادی به‌‌شمار می‌رفتند، اما همواره با محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.[۱۷][۱۸] برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپی‌گری را با برده‌داری و بهره‌کشی از زنان اسیر پیوند داده‌اند.[۱۹] در جوامع مسیحی، رابطه جنسی خارج از چارچوب زناشویی ممنوع است، اما روسپی‌گری به‌صورت پنهانی و به‌عنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپی‌ها و روسپی‌خانه‌ها رسماً مجوز داده شد.[۲۰] از سدهٔ هجدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانه‌های نوین، اشکال تازه‌تری از روسپی‌گری در اروپا پدیدار شد. به‌ویژه در فرانسه، فحشا چنان گسترش یافت که تعداد روسپی‌خانه‌ها از کلیساها بیشتر بود.[۲۱] بر پایهٔ پژوهش‌ها، روسپیان در طول تاریخ، ابزار رقابت کاهنان و سلاطین نیز بوده‌اند؛ کاهنان با فحشای مقدس، از جسم زنان استفاده می‌کردند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره می‌گرفتند.[۲۲]

گزارش کیهان از اغفال دختران در شهرنو

براساس برخی منابع تاریخی، روسپی‌گری در ایران نسبت به دیگر تمدن‌ها محدودتر بوده است. این امر را به سخت‌گیری‌ها آیین زرتشت و سپس احکام اسلامی نسبت داده‌اند. بااین‌حال گزارش‌هایی از گسترش آن در دوره‌هایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.[۲۳] هستهٔ مرکزی روسپی‌گری در ایران معاصر، محله‌ای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان محمدعلی شاه قاجار بنیان‌گذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپی‌گری افزایش یافت و حتی با تأسیس هتل عشق، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده می‌شد که آزادانه به کار خود بپردازند.[۲۴] این محله در بهمن‌ ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد و پس‌از آن، روسپی‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرم‌انگاری شد.[۲۵] امروزه در ان منطقه، بوستان رازی برپا شده است.[۲۶]

انواع روسپی‌گری

امروزه روسپی‌گری به شکل فردی یا سازمان‌یافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت می‌گیرد.[۲۷] از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونه‌هایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانه‌های تیمی قابل تشخیص هستند.[۲۸] همچنین روسپی‌گری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم می‌شود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان بردگی جنسی یاد می‌شود.[۲۹] در دسته‌بندی‌های جدیدتر، روسپیان بی‌خانمان، افراد وابسته به پاتوق‌های مصرف مواد (محل‌های تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،[۳۰] روسپی‌گری شبکه‌ای[۳۱] و روسپی‌گری اینترنتی جای می‌گیرند.[۳۲][۳۳] ازدواج‌های شوگرمامی و شوگرددی نیز در برخی پژوهش‌ها به‌عنوان گونه‌های مرتبط با این پدیده بررسی شده‌اند.[۳۴][۳۵]

شگردهای تن‌فروشان

تن‌فروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده می‌کنند:

  1. شگردهای دوستانه: روش‌های جذب مشتری، شامل جلوه‌گری و بدن‌نمایی، بی‌پروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزش‌های اجتماعی.
  2. شگردهای سازگارانه: راهکارهای کاهش آسیب و مقابله با تنش‌های ناشی از تن‌فروشی، شامل ترجیح تن‌فروشی فردی به‌جای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.[۳۶]
  3. شگردهای کجروانه: رفتارهای نادرست زنان تن‌فروش در حین کار، ازجمله: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاش‌گری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.[۳۷]

عوامل گرایش به روسپی‌گری

پژوهش‌ها عوامل متعددی را در شکل‌گیری و گسترش روسپی‌گری مؤثر دانسته‌اند که در سه دستهٔ کلی قابل بررسی هستند:

انواع عوامل گرایش
عوامل فردی و خانوادگی فقدان هدف و عزت‌نفس،[۳۸] استقلال‌طلبی،[۳۹] اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین، ضعف اعتقادات مذهبی،[۴۰][۴۱] نابسامانی روابط عاطفی،[۴۲] اعتیاد والدین،[۴۳] سابقهٔ سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی (۵۵ تا ۹۰درصد موارد)،[۴۴] ازدواج اجباری، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،[۴۵] بی‌توجهی به تربیت دینی،[۴۶] طلاق،[۴۷] نظارت افراطی بر رفتار فرزندان،[۴۸] عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده،[۴۹] اجبار زنان توسط همسر یا خانواده به تن‌فروشی،[۵۰] نارضایتی جنسی در روابط زناشویی[۵۱] و تنوع‌طلبی[۵۲] در افراد متأهل.[۵۳]
عوامل اجتماعی فقر، بیکاری و اعتیاد،[۵۴] مهاجرت و ضعف پیوندهای اجتماعی،[۵۵] انگیزهٔ اصلی: کسب درآمد برای تأمین معاش،[۵۶][۵۷] تنها ۸درصد به‌دلیل لذت‌جویی،[۵۸] احساس ناکامی طبقهٔ محروم در جامعهٔ ثروتمند،[۵۹] روی‌آوردن مردان به‌دلیل فقر، بیکاری یا کسب درآمد بیشتر،[۶۰] معاشرت با افراد منحرف[۶۱][۶۲] (۸۳.۳درصد در یک مطالعه)،[۶۳] حضور فرد روسپی در میان دوستان، بر عهده‌داشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،[۶۴] آزار جنسی، اجبار به روسپی‌گری، مصرف موادمخدر توسط والدین، وقوع بیشتر در مناطق دارای نزاع، فقر، بی‌ثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک.[۶۵]
عوامل فرهنگی و رسانه‌ای تغییر ارزش‌های فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، ترویج الگوهای غربی،[۶۶] گسترش و تسهیل ارتباطات از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام).[۶۷]

رویکردها به روسپی‌گری

یک میلیون برده جنسی، ارمغان حضور ۶۰ ساله نظامیان آمریکا در کره جنوبی

مواجهۀ قانونی با تن‌فروشی در کشورهای گوناگون تفاوت‌های چشمگیری دارد. در برخی کشورها، این عمل جرم محسوب شده و مشمول پیگرد قانونی است؛ در برخی دیگر، به‌عنوان شغلی قانونی شناخته می‌شود و در مواردی نیز، رفتارهای خشونت‌آمیز علیه تن‌فروشان در چارچوب خشونت علیه زنان بررسی می‌شود.[۶۸] نظام‌های حقوقی سه رویکرد اصلی در قبال روسپی‌گری اتخاذ کرده‌اند:

  1. ممنوعیت کامل: در این رویکرد روسپی‌گری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته می‌شوند. در نروژ، بریتانیا، ایسلند[۶۹] و ایران روسپی‌گری جرم محسوب می‌شود.[۷۰]
  2. آزادی کامل: در این الگو روسپی‌گری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته می‌شود. آلمان،[۷۱] استرالیا و نیوزیلند روسپی‌گری را نوعی سبک زندگی و شغل برای زنان می‌دانند.[۷۲]
  3. رویکرد بینابینی: این رویکرد عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م سازمان ملل متحد درباره مبارزه با قاچاق انسان و بردگی جنسی الهام گرفته است. در این نظام، روسپی‌گری جرم نیست، اما تبلیغ، عرضه کردن خود و قوادی (واسطه‌گری)، جرم محسوب می‌شود. فرانسه از این نظام پیروی می‌کرد اما براساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپی‌گری در این کشور جرم معرفی شده است.[۷۳] در سوئد نیز روسپی‌گری قانونی است ولی پااندازی و تأسیس فاحشه‌خانه غیرقانونی است و مشتری نیز مجازات می‌شود.[۷۴] سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمی‌شود.[۷۵]

برخی پژوهشگران معتقدند که جوامع غربی، دو راهکار حقوقی را برای مدیریت بهره‌کشی جنسی تجربه کرده‌اند: اول؛ جرم‌زدایی و قانونی‌سازی با این شرط که ساماندهی آن بر عهدهٔ دولت باشد و فعالیت‌های سازمان‌یافتهٔ غیردولتی جرم تلقی شود. دوم؛ غیرقانونی‌سازی کامل که در آن هم خریدار و هم فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم شناخته می‌شوند. به باور این محققان، این دو رویکرد تأثیر جدی در کاهش بهره‌کشی جنسی نداشته و حتی به تشدید قاچاق زنان و شکل‌گیری بازارهای پنهان تن‌فروشی انجامیده است. امروزه کشورهای غربی تلاش دارند تا از رویکرد مقابله با بهره‌کشی جنسی به‌سمت ساماندهی این پدیده حرکت کنند.[۷۶]

رویکرد دینی

در ادیان توحیدی، تن‌فروشی از گناهان کبیره محسوب می‌شود و کسب درآمد از این راه برای زنان و مردان نشانهٔ بی‌غیرتی و از انحرافات آخرالزمانی دانسته شده است.[۷۷] در قرآن، انجیل و تورات آشکارا از ممنوعیت روسپی‌گری سخن رفته است.[۷۸] قرآن از فساد جنسی و فحشا نهی کرده[۷۹] و بر مقابله با بی‌بندوباری جنسی تأکید دارد.[۸۰][۸۱] براساس آموزه‌های قرآنی، حفظ کرامت و حرمت بدن واجب است و انسان باید با بهره‌گیری از عقل، از آلودگی‌هایی چون تن‌فروشی و هم‌جنس‌بازی دوری کند.[۸۲] ارضای غریزهٔ جنسی خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ شمرده شده[۸۳] و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.[۸۴] همچنین واسطه‌گری برای عمل منافی عفت، گناهی بزرگ محسوب می‌شود و در روایات، جایگاه چنین فردی دوزخ معرفی شده است.[۸۵] از منظر فقه اسلامی، روسپی‌گری در شرایط خاصی از مصادیق افساد فی‌الارض دانسته می‌شود.[۸۶]

رویکرد فمینیستی

فمینیست‌ها، مواضع متفاوتی درباره روسپی‌گری دارند:

  • فمینیست‌های ضدسکس: سکس را سلطه مردانه و روسپی‌گری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان می‌دانند.[۸۷]
  • فمینیست‌های طرفدار سکس: روسپی‌گری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی می‌شمارند.
  • فمینیست‌های رومانتیسیت: سکس تداعی‌کننده عشق و عاطفه است و روسپی‌گری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده می‌سازد.[۸۸]

برخی شاخه‌های فمینیسم نیز به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان بر کنترل بدن خویش، رویکردی موافق با روسپی‌گری دارند. سیمون دوبوار معتقد است که فحشا راهی برای رهایی زنان از وابستگی به مردان است و در این فرایند، زن نه‌تنها قربانی نمی‌شود، بلکه به سلطه نیز دست می‌یابد. برخی دیگر، مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم می‌داند و بر مالکیت زن بر مرد تأکید دارد و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم، بلکه خمیرمایهٔ زن آزادشده معرفی می‌کند.[۸۹]

رویکرد سیاسی-اقتصادی

برخی تحلیلگران معتقدند که نظام سرمایه‌داری با مشغول کردن جوامع به لذت‌های کاذب جنسی و جسمی، به‌دنبال انحراف افکار عمومی از مسائل اساسی هستند. این نظام با طرح نظریه‌های روان‌شناسی و جامعه‌شناسی و ایجاد شبکه‌های بین‌المللی جنسی، ضرورت وجود صنعت جنسی را توجیه می‌کنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، فاحشه‌خانه‌ها، بارها و کاباره‌ها از روسپی‌گری سود می‌برند و قدرت می‌گیرند.[۹۰] پس‌از انقلاب جنسی دههٔ ۱۹۶۰ میلادی در آمریکا، قبح‌زدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپی‌گری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش این پدیده تسهیل شود. از آن زمان، تلاش شد تا ناهنجاری‌هایی مانند روسپی‌گری در قالب قانون رسمیت پیدا کنند.[۹۱]

بنیان‌های نظری

۵۰ هزار کودک بدون پدر، ثمره گردشگران جنسی غربی در فلیپین تا سال ۱۳۹۲م

داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش: از دیدگاه اومانیستی و لیبرالیستی، هر فرد مالکیت بدن خود را داشته و حق دارد هرگونه استفاده‌ای از آن داشته باشد، حتی اگر آن فعالیت مضر یا غیرعقلانی باشد و به جسم یا روان او آسیب برساند. براساس این نگرش، رفتارهایی مانند لزبینیسم یا روسپی‌گری مجاز شمرده می‌شوند. در مقابل، آموزه‌های اخلاقی بر این باورند که انسان در برابر جسم خویش مسئول است و هرگونه آسیب فردی، در نهایت به جامعه نیز سرایت کرده و پیامدهای اجتماعی به دنبال دارد.[۹۲]

شغل‌انگاری: تن‌فروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تن‌فروشی را یک حرفه جلوه می‌دهند.[۹۳] بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تن‌فروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد، عرضه نیز پدید می‌آید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه می‌کنند و در صورت رضایت دو طرف، مبادله انجام می‌شود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق می‌دهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا در شکل‌گیری پدیده تن‌فروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ اما در افکار عمومی، فحشای مرد نادیده گرفته می‌شود.[۹۴]

آمارها

تظاهرات زنان روسپی فرانسه در اعتراض به جریمه مشتریان

براساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش انجام شده است، در جهان حدود چهارده‌میلیون روسپی وجود دارد؛ چین با پنج‌میلیون، هند سه‌میلیون، کره‌جنوبی بیش از یک‌میلیون، فیلیپین هشت‌صدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر، بیشترین تعداد روسپی‌ها را دارند. نیوزیلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین تعداد روسپی را دارند.[۹۵] در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپی‌گری کشیده می‌شوند و برخی گزارش‌ها تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزۀ روسپی‌گری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپی‌ها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته و ۴۰۰ هزار نفر به تن‌فروشی مشغول هستند. در اسپانیا ۳۵۰ هزار زن به روسپی‌گری مشغول هستند. در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.[۹۶] در پایتخت اسرائیل، ۲۸۰ فاحشه‌خانه فعالیت می‌کند و اسراییل یکی از ۱۰ کشور دارنده بیشترین تعداد فاحشه‌خانه است.[۹۷]

روسپی‌گری در بیشتر کشورهای درحال‌توسعه، غیرقانونی است و فحشا، مخفیانه انجام می‌شود.[۹۸] در ایران به‌علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپی‌گری کمتر از دیگر کشورها است.[۹۹] در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپی‌گری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.[۱۰۰] بااین‌حال بعضی گزارش‌ها در سال ۱۳۹۵ش گویای کاهش سن روسپی‌گری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.[۱۰۱] بازار روسپی‌گری از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابان‌های خاصی از شهر اتفاق می‌افتد.[۱۰۲] در سال ۱۳۸۱ش از ۵۷۸۹ زندانی زن، حدود ۲۰٪ آن‌ها روسپی‌گری می‌کردند. ۱۴٪ روسپیان قبل‌از ۱۴ سالگی مجبور به رابطه جنسی شده‌اند. در تابستان به‌دلیل افزایش تردد، آمار فحشا افزایش می‌یابد و زنان شهرستانی برای روسپی‌گری به شهرهای بزرگ می‌روند.[۱۰۳]

پیامدها

روسپی‌گری پیامدهای زیان‌باری برای افراد، خانواده‌ها و جامعه دارد.[۱۰۴]

  1. پیامدهای جسمانی: روسپی‌گری با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی[۱۰۵] مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس،[۱۰۶] زخم‌های دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس همراه است.[۱۰۷] روسپیان اغلب در معرض آسیب‌های جسمی ناشی از خشونت مشتریان قرار می‌گیرند. در بسیاری موارد، مشتریان از روسپیان عکس و فیلم تهیه کرده و به اخاذی جنسی می‌پردازند. همچنین گزارش‌هایی از اجبار روسپیان به مصرف موادمخدر و مشروبات الکلی توسط مشتریان وجود دارد که در حالت ناهوشیاری، ارتباط جنسی برقرار شده و آسیب جدی فیزیکی به فرد وارد می‌شود.[۱۰۸]
  2. پیامدهای روانی: روسپیان به‌دلیل احساس حقارت دائمی،[۱۰۹] فقدان کرامت انسانی و شرایط نامساعد، در معرض اختلالات روانی مانند اعتیاد،[۱۱۰] افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،[۱۱۱] افسردگی، اختلال شخصیت و استرس مزمن هستند که موجب انزوای اجتماعی و سقوط شخصیتی آنها می‌شود.[۱۱۲]
  3. پیامدهای اجتماعی: روسپی‌گری آثار مخربی بر بافت جامعه دارد، ازجمله: خشونت فیزیکی علیه زنان،[۱۱۳] شیءانگاری و ابزاری دیدن زنان، آزار زبانی و جنسی،[۱۱۴] خدشه‌دارشدن هویت زنان در جامعه، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،[۱۱۵][۱۱۶] دزدی، قتل و گسترش کارتن‌خوابی.[۱۱۷] کودک‌همسری، افزایش سقط جنین، رونق صنعت سکس،[۱۱۸][۱۱۹][۱۲۰] افزایش نرخ طلاق[۱۲۱] و افزایش خشونت خانگی و نوزادان بی‌سرپرست از دیگر پیامدهای روسپی‌گری در جامعه است.[۱۲۲][۱۲۳]
  4. پیامدهای خانوادگی: روسپی‌گری حیثیت و آبروی افراد و خانواده‌های آنان را مخدوش می‌سازد و در جوامع سنتی، زمینه‌ساز پدیدهٔ قتل‌های ناموسی می‌شود. براساس تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتی سازمان ملل متحد (UNFPA)، سالانه پنج‌هزار زن در جهان توسط بستگان خود به بهانهٔ حفظ ناموس به قتل می‌رسند. در جوامع سنتی، خودکشی به‌دلیل بی‌آبرویی و قتل به‌منظور حفظ آبرو، رخ می‌دهد.[۱۲۴]

کنترل

روسپی‌گری یکی از آسیب‌های اجتماعی جدی است که سلامت و امنیت جامعه را در ابعاد مختلف تهدید می‌کند و به همین دلیل، نیازمند اقدامات پیشگیرانه و برنامه‌های بازپروری مؤثر است.[۱۲۵] برای پیشگیری از این پدیده، مجموعه‌ای از اقدامات آموزشی، اقتصادی و حمایتی پیشنهاد شده است:

  • آموزش و آگاهی‌بخشی: آموزش خانواده‌ها، برگزاری دوره‌های آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در برنامه‌های انجمن اولیا و مربیان و تولید و پخش محتوای آموزشی از طریق رسانه‌ها.[۱۲۶]
  • توانمندسازی اقتصادی: آموزش مهارت‌های شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، تأمین شغل و مسکن برای خانواده‌های کم‌درآمد و پرجمعیت و مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب.[۱۲۷]

در حوزهٔ حمایت‌های اجتماعی نیز اقداماتی مانند ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بی‌پناه، شناسایی خانواده‌های بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط نامناسب، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانواده‌های مستعد و حمایت مالی از زنان سرپرست خانواده توصیه شده است.[۱۲۸] با این حال، موانعی همچون فقدان حمایت‌های قانونی و اجتماعی، هویت‌یابی از طریق مصرف‌گرایی و مشکلات اقتصادی، از جمله عواملی هستند که خروج زنان از این پدیده را دشوار می‌سازند.[۱۲۹]

در زمینهٔ اقدامات قانونی، همکاری دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی برای کاهش تقاضا، اعمال سیاست‌های حقوقی و قضائی مناسب، توانمندسازی زنان آسیب‌پذیر در حوزه‌های روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی[۱۳۰] و مدیریت و سالم‌سازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوت‌زدایی از فضای بصری جامعه، از جمله راهکارهای مؤثر شناخته شده است.[۱۳۱]

از منظر دینی، اسلام بر الگوسازی رابطهٔ زنان و مردان بر مبنای عفاف و حجاب تأکید دارد[۱۳۲] و تقویت فرهنگ دینی را مهم‌ترین راهکار پیشگیرانه می‌داند.[۱۳۳] همچنین ترویج و فرهنگ‌سازی ازدواج آسان و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از این آسیب اجتماعی به‌شمار می‌رود.[۱۳۴]

در حوزهٔ بازپروری، اقداماتی مانند شناسایی زودهنگام دختران فراری و ارائه آموزش‌های مهارتی و روان‌شناختی،[۱۳۵] درمان اعتیاد به موادمخدر یا الکل،[۱۳۶] شناسایی باندهای سازمان‌یافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنان،[۱۳۷] مراقبت و پیگیری پس از خروج از مراکز بازپروری[۱۳۸] و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی، از راه‌های مقابله با این پدیده به‌شمار می‌آید.[۱۳۹]

پانویس

  1. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  2. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه روسپی.
  3. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.
  4. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  5. ↑ «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  6. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  7. ↑ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.
  8. ↑ مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.
  9. ↑ سنایی، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی.
  10. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.
  11. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
  12. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  13. ↑ «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24.
  14. ↑ «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  15. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.
  16. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
  17. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
  18. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  19. ↑ مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  20. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  21. ↑ مدنی قهفرخی، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.
  22. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  23. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
  24. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  25. ↑ زرین‌پناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی.
  26. ↑ «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس‌.
  27. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.
  28. ↑ بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.
  29. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.
  30. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.
  31. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.
  32. ↑ «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط.
  33. ↑ حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24.
  34. ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
  35. ↑ فولادیان و کابلی، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپی‌گری در مشهد»، 1401ش، ص65.
  36. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص54-55.
  37. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص57.
  38. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.
  39. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.
  40. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.
  41. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.
  42. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.
  43. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.
  44. ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
  45. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.
  46. ↑ ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.
  47. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.
  48. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.
  49. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.
  50. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.
  51. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.
  52. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.
  53. ↑ مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.
  54. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  55. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.
  56. ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.
  57. ↑ ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.
  58. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
  59. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص50-49.
  60. ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
  61. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
  62. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.
  63. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.
  64. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.
  65. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.
  66. ↑ عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.
  67. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.
  68. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  69. ↑ «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.
  70. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.
  71. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  72. ↑ «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  73. ↑ «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران.
  74. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  75. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  76. ↑ دانشمندی، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین.
  77. ↑ حر عاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج‏16، ص276.
  78. ↑ «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری–قسمت اول»، وب‌سایت روزنامۀ 8صبح.
  79. ↑ سورۀ نحل، آیۀ 90.
  80. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.
  81. ↑ نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.
  82. ↑ جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.
  83. ↑ مظاهری، حریم‌های اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.
  84. ↑ سورهٔ مؤمنون، آیهٔ 7.
  85. ↑ دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.
  86. ↑ فلاحتی شهاب‌الدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
  87. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص49.
  88. ↑ «روسپیگری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  89. ↑ مکنون و عطایی‌ آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
  90. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.
  91. ↑ «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  92. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  93. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
  94. ↑ مدنی‌ قهفرخی و روشن‌فکر، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.
  95. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
  96. ↑ «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌‌نیوز.
  97. ↑ «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.
  98. ↑ «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
  99. ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.
  100. ↑ وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه‌کارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص628.
  101. ↑ بحری خمامی، «آمار تکان‌دهنده از زنان و دختران روسپی»، وب‌سایت تبیان.
  102. ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.
  103. ↑ «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا.
  104. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص46.
  105. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.
  106. ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
  107. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.
  108. ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.
  109. ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپی‌گری»، 1384ش.
  110. ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
  111. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.
  112. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.
  113. ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، 1398ش، ص59.
  114. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.
  115. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
  116. ↑ موزرم‌پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.
  117. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.
  118. ↑ قربانی و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.
  119. ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا می‌رود؟»، وب‌سایت سامانه مدیریت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
  120. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.
  121. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.
  122. ↑ موسوی‌فرد و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدۀ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.
  123. ↑ «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.
  124. ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو.
  125. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.
  126. ↑ هاشمی‌فرد و حسنی، «روسپی‌گری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.
  127. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
  128. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
  129. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.
  130. ↑ درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.
  131. ↑ عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.
  132. ↑ غلامی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 422-423.
  133. ↑ حسینی و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.
  134. ↑ عباس‌پور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»،1401ش، ص44.
  135. ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
  136. ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
  137. ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.
  138. ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپی‌گری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
  139. ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.

منابع

  • قرآن کریم.
  • باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
  • بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وب‌سایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
  • بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعه‌ای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
  • «پشت‌پرده افزایش آمارهای روسپی‌گری در آمریکا و اروپا چیست؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۴ش.
  • حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آل‌البیت، ۱۴۰۹ق.
  • حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تن‌فروش چقدر است؟»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
  • دانشمندی، رضا، «نقش قانون‌گذاری در مقابله با تن‌فروشی»، خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
  • درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپی‌گری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوم‌ اجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش.
  • دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
  • «راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تن‌فروشان چه بود»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 15 بهمن 1403ش.
  • ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهش‌های راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
  • «روسپی‌گری چیست»، وب‌سایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
  • «روسپی‌گری در فرانسه جرم شد»، وب‌سایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
  • «روسپی‌گری یا کارگری جنسی؟»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
  • «روسپی‌گری»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
  • «روسپی‌گری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشن‌گری - قسمت اول»، وب‌سایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
  • زرین‌پناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تن‌فروش»، وب‌سایت بی‌بی‌سی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۱ش.
  • زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکل‌گیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
  • سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وب‌سایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.
  • عباس‌پور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیب‌های جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
  • علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تن‌فروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وب‌سایت مجله اینترنتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
  • غلامی، علی، هویت و نقش‌های جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بین‌المللی ترجمه و نشر المصطفی، ۱۴۰۲ش.
  • «فحشای اینترنتی در ایران»، وب‌سایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
  • «فرزندان بدون پدر، هدیه توریست‌های غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
  • فلاحتی شهاب‌الدینی، علی، «روسپی‌گری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۲، ۱۳۸۲ش.
  • فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخ‌شناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
  • قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپی‌گری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش.
  • لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تن‌فروش»، پژوهش‌های راهبردی مسائل اجتماعی، شماره ۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
  • محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا می‌رود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
  • مدنی قهفرخی، سعید، جامعه‌شناسی روسپی‌گری و آسیب‌های اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
  • مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تن‌فروشی خیابانی زنان در کلان‌شهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
  • مدنی‌ قهفرخی، سعید و روشن‌فکر، پیام، «ویژگی‌های مشتریان تن‌فروشی از دیدگاه زنان تن‌فروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
  • «مردان تن‌فروش و حساب‌های پر پول!»، وب‌سایت رویداد24، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
  • «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
  • مظاهری، حسین، حریم‌های اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
  • مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
  • مکنون، ثریا و عطایی‌ آشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپی‌گری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
  • ملیسا فارلی و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)»، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
  • موحد مجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تن‌فروشی در تجربه زیسته زنان تن‌فروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
  • موزرم‌پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
  • موسوی‌فرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعه‌شناختی و جرم‌شناختی نسبت به پدیدهٔ روسپی‌گری در نظام بین‌الملل و ایران با تأکید بر آموزه‌های جرم‌شناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ 12، پاییز ۱۴۰۱ش.
  • میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپی‌گری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعه‌شناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ 1، ۱۳۹۸ش.
  • نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزه‌های اسلامی با نگاه به مقررات بین‌المللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
  • وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
  • وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
  • هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپی‌گری و تن‌فروشی»، وب‌سایت روان‌شناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
  • هاشمی‌فرد، فاطمه‌سادات و حسنی، علی‌رضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بین‌المللی قانون‌یار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=روسپی‌گری&oldid=70296»