روسپیگری؛ تنفروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.
 | |
پادکست مقاله | 🡇
|
روسپیگری یا تنفروشی به فروش جسم در قبال دریافت پول، هدیه و موقعیت اجتماعی اشاره دارد. عواملی مانند مصرفگرایی، توجه نداشتن به تواناییهای خود، اعتیاد و ضعف اعتقادات دینی در گرایش به آن مؤثر هستند.
مفهومشناسی
روسپیگری با اصطلاحاتی چون زنان خیابانی،[۱] فحشای جنسی، زنا، انحراف جنسی، همباشی، ازدواج سفید، خیانت زناشویی، تنفروشی، صنعت سکس، قاچاق زنان و بردهداری جنسی در فارسی و مفاهیمی چون قحبه، عاهرة، مجون، فاجرة و فاحشه در زبان عربی نسبت معنایی دارد.[۲] روسپی، مخفّف روسپید است که بهصورت طعنه و تمسخر به زن بدکاره و روسیاه، اطلاق میشود.[۳][۴] تنفروشی نسبت به روسپیگری مفهومی عام است که شامل رابطه جنسی فردی و مقطعی نیز میشود؛[۵][۶][۷] اما روسپیگری عمل سازمان یافته بوده[۸] و بهمثابه شغل مطرح است. روسپیگری در اصطلاح جامعهشناسی؛ به معامله پایاپای بیبندوبارانه جنسی توسط زن یا مرد برای کسب درآمد معنا شده است.[۹] در جرمشناسی؛ روسپی به زنانی اطلاق میشود که از راه خود فروشی امرار معاش کرده و جز این پیشهای ندارند.[۱۰]
در برخی منابع از روسپیگری به سکس تجاری تعبیر شده و یکی از شاخههای صنعت سکس بهشمار میآید.[۱۱] روسپیان طبقه جنسیتی از طبقات اجتماعی بوده و با نظامهای فرهنگی و اجتماعی جامعه مرتبط است.[۱۲] آنچه معمولاً از مفهوم روسپی در اذهان تداعی میکند زنان فاحشهاند؛ اما در کنار آنها مردان و کودکان نیز به منظور کسب درآمد به آن اشتغال دارند.[۱۳] بر مبنای برخی منابع؛ مفهوم روسپی در اواخر سده هجدهم رایج شد؛[۱۴] اما برخی دیگر معتقدند که قرنها قبل از میلاد نیز به این عمل، روسپی اطلاق میشده است.[۱۵]
تاریخچه
روسپیگری بهعنوان حرفهای برای کسب درآمد، در پژوهشهای تاریخی غالباً با پیدایش شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدود شدن روابط جنسی پیش از ازدواج پیوند داده شده است.[۱۶] در یونان باستان این پدیده رواج داشت و در آتن، روسپیان بخشی از فعالیت اقتصادی شهر بهشمار میرفتند، هرچند همواره با انگ اجتماعی و محرومیت از حقوق مدنی همراه بودند.[۱۷][۱۸] برخی پژوهشگران نیز خاستگاه آن را با بردهداری و بهرهکشی از زنان اسیر مرتبط دانستهاند.[۱۹] با گسترش مسیحیت، روابط جنسی خارج از چارچوب دینی منع شد، اما روسپیگری بهصورت پنهانی و بهعنوان بدی لازم ادامه یافت. روم برای اولین بار برای روسپیها و روسپیخانهها رسماً جواز صادر کرد.[۲۰] در دورههای بعد نیز در اروپا، بهویژه از سده هجدهم و نوزدهم، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانههای نو و پورنوگرافی اشکال تازهتری از آن پدید آمد. در قرن هجده در فرانسه، فحشا بیشترین گستردگی را در جامعه داشت و تعداد روسپیخانهها بیشتر از کلیساها بود.[۲۱]
بر مبنای مجموع پژوهشهای انجام شده؛ روسپیگری منبع مهم اقتصادی و ابزار سلطه برای حاکمان سیاسی و متولیان باورهای غیر الهی شمرده شده است. دادههای تاریخی نشان میدهد که در طول تاریخ؛ رقابت جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی بهمنظور کسب درآمد و بهرهجویی از آنها وجود داشته است. کاهنان برای بهرهگیری هر چه بیشتر از جسم زن، بساط فحشای مقدس راه انداخته بودند و سلاطین از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی، استفاده میکردند.[۲۲]
در ایران، بر پایه برخی دادههای تاریخی، روسپیگری در دورههای کهن نسبتاً محدودتر دانسته شده و این امر به سختگیریهای دینی در آیین زرتشت و سپس احکام اسلامی نسبت داده شده است؛ با این حال، گزارشهایی از گسترش آن در برخی دورههای تاریخی مثل عباسیان و غزنویان وجود دارد.[۲۳] بر مبنای گزارش محققین؛ هسته مرکزی روسپیگری در ایران معاصر قلعه «شهر نو» بوده است. این قلعه محلهای قدیمی و بدنام در تهران بود که سنگ بنای آن در زمان محمدعلی شاه قاجار نهاده شد، در دورهٔ پهلوی از طریق نوسازی و سازماندهی این محله، روسپیگری به طرز فزاینده تا آنجا افزایش یافت که با تأسیس هتل عشق به زنان روسپی یا مردان عیاش اجازه داده میشد که بهطور آزادانه هر کاری میخواهند انجام دهند.[۲۴] این محله در بهمن ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد[۲۵] و پس از آن روسپیگری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرمانگاری شد؛[۲۵] بعدها بوستان رازی در محل آن ساخته شد.[۲۶]
انواع
روسپیگری در پژوهشها بر پایه معیارهای گوناگون دستهبندی شده است؛ از جمله برحسب شیوهٔ فعالیت، مانند فردی، سازمانیافته، مبتنی بر منزل شخصی، تلفنی یا در پوشش مشاغل دیگر؛[۲۷] برحسب شیوهٔ یافتن مشتری، مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه، فامیلی یا خانههای تیمی[۲۸] و نیز برحسب میزان اختیار، در قالب توافقی یا اجباری که در برخی منابع از آن با عنوان بردگی جنسی یاد میشود.[۲۹]
در برخی تقسیمبندیهای جدیدتر، از روسپیان بیخانمان، افراد وابسته به پاتوقهای مصرف مواد،[۳۰] روسپیان خیابانی،[۳۱] شبکهای[۳۲] و روسپیگری اینترنتی نام برده شده است.[۳۳][۳۴] همچنین در بعضی پژوهشها، ازدواجهای شوگرمامی و شوگرددی نیز در زمره گونههای مرتبط با این پدیده بررسی شدهاند.[۳۵][۳۶]
همچنین تنفروشان از شگردهای دوستانه، سازگارانه و کجروانه استفاده میکنند؛ شگرد دوستانه ناظر به چگونگی جذب مشتری است که عبارتند از: جلوهگری بدن نمایی، بهمثابهٔ سرمایههای جنسی؛ بیپروایی و جسارت در جذب مشتری و دریافت دستمزد؛ رهابودگی و پایبند نبودن به ارزشهای اجتماعی. شگردهای سازگارانه به راهکارهایی اشاره دارد که افراد آنها را برای کاهش آسیب و مقابلهٔ فردی با تنشهای تنفروشی اتخاذ میکنند که مهمترین آنها عبارتند از ترجیح تنفروشی فردی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی انتخاب مشتری در شبکهٔ حمایتی.[۳۷] شگردهای کجروانهٔ ناظر به اموری است که زنان تنفروش در قالب تنفروشی آنها را مرتکب میشوند که رایجترین آنها عبارتند از: سرقت، تلکهکردن (دستمزدش را میگیرند بدون اینکه به مرد اجازه دهند به او دست زند) و اغتشاشگری.[۳۸]
عوامل گرایش به روسپیگری
عوامل فردی و خانوادگی: پژوهشها نشان میدهند که تنفروشی تحت تأثیر شرایط زمینهای، مداخلهای و علّی ازجمله نقص قوانین خانواده، بیثباتی اقتصادی و خشونت خانگی قرار دارد.[۳۹] عوامل فردی شامل فقدان هدف و عزتنفس،[۴۰] استقلالطلبی،[۴۱] اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین و ضعف اعتقادات مذهبی است.[۴۲][۴۳][۴۴] در حوزه خانواده، نابسامانی روابط عاطفی،[۴۵] اعتیاد والدین[۴۶] و سابقه سوءاستفاده جنسی در کودکی (در ۵۵ تا ۹۰ درصد موارد) از عوامل کلیدی هستند.[۴۷] همچنین ازدواج اجباری، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،[۴۸] بیتوجهی به تربیت دینی،[۴۹] طلاق[۵۰] نظارت افراطی بر رفتار فرزندان[۵۱] و عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده در بروز این پدیده نقش دارند.[۵۲] برخی گزارشها به اجبار زنان برای تنفروشی توسط همسر یا خانواده نیز اشاره کردهاند.[۵۳] برخی مطالعات به وجود برخی مشتریان متأهل اشاره دارند.[۵۴] انگیزههای این گروه شامل نارضایتی جنسی در روابط زناشویی[۵۵] و تنوعطلبی ذکر شده است.[۵۶]
عوامل اجتماعی: فقر، بیکاری، اعتیاد،[۵۷] مهاجرت و ضعف پیوندهای اجتماعی از محرکهای اصلی این آسیب محسوب میشوند.[۵۸] پژوهشها حاکی از آن است که انگیزه اصلی روسپیگری، کسب درآمد برای تأمین معاش و مقابله با فشارهای مالی است؛[۵۹][۶۰] در حالی که تنها حدود ۸ درصد به دلیل لذتجویی به این کار مبادرت میورزند.[۶۱] محققین معتقدند؛ در جامعهای که افراد ثروتمند فراوان وجود دارند، طبقهٔ محروم احساس ناکامی میکنند و تنفروشی برای دختران این طبقه یکی از شیوههای کسب امکانات مادی بهشمار آمده[۶۲] و مردان نیز عمدتاً بهدلیل افزایش فقر و بیکاری یا برای کسب درآمد بیشتر، به تنفروشی روی میآورند. بر همین مبنا؛ ازدواج دختران و پسران جوان با افراد مسن شکل میگیرد.[۶۳][۶۴] معاشرت با افراد منحرف نیز تأثیر مستقیمی در این فرایند دارد،[۶۵][۶۶] بهطوری که در یک مطالعه ۸۳.۳ درصد از افراد با تنفروشان رابطه دوستی داشتهاند.[۶۷]
کودکان بهدلایلی مانند حضور فرد روسپی در بین دوستان، برعهدهداشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،[۶۸] آزار جنسی، اجبار به روسپیگری، مصرف موادمخدر توسط والدین و فرار از خانه به روسپیگری دچار میشوند. روسپیگری کودکان بیشتر در مناطقی که نزاع، فقر، بیثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک رایج است، اتفاق میافتد.[۶۹]
عوامل فرهنگی و رسانهای: تغییر ارزشهای فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، و ترویج الگوهای غربی از جمله عوامل زمینهساز شمرده میشوند.[۷۰] همچنین فضای مجازی و شبکههای اجتماعی نظیر تلگرام و اینستاگرام، بستری برای گسترش و تسهیل ارتباطات در این حوزه ایجاد کردهاند.[۷۱]
رویکردها
رویکرد حقوقی
مواجهه و برخورد قانونی با تنفروشی در کشورهای مختلف متفاوت است؛ در برخی کشورها تنفروشی جرم شمرده شده و مشمول پیگرد قانونی است و در برخی کشورها بهعنوان شغل شمرده شده و در صورت نپرداختن هزینه توسط مشتریان یا آزار و اذیت تنفروشان، در قالب مصادیق «خشونت علیه زنان» دستهبندی میشود.[۷۲] در نظامهای حقوقی سه رویکر نسبت به روسپیگری اتخاذ شده است:
- در رویکر ممنوعیت کامل؛ روسپیگری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته میشوند.در نروژ، بریتانیا و ایسلند روسپیگری جرم محسوب میشود.[۷۳] ایران نیز از جمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.[۷۴]
- در رویکرد آزادی کامل؛ روسپیگری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته میشود، آلمان،[۷۵] استرالیا و نیوزیلند از جمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپیگری نوعی سبک زندگی و شغل است و زنان حق دارند؛ زندگی و حرفۀ خود را انتخاب کنند؛[۷۶]
- نظام بینابینی عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م. سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهرهکشی از روسپیگری الهام گرفته است. در این نظام، روسپیگری جرم نیست؛ اما تبلیغ؛ عرضه کردن خود و قوادی جرم محسوب میشود، فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی میکرد اما بر اساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپیگری در این کشور جرم معرفی شده و مجرمان ملزم به پرداخت جریمهٔ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند. [۷۷] در سوئد نیز روسپیگری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشهخانه و برپایی نمایش زنده سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه بر عاملان، مجازات میشوند.[۷۸] سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمیشود.[۷۹]
برخی محققین معتقدند که جوامع غربی دو راهکار کلان قانونی را بهمنظور کاهش بهرهکشی جنسی از تنفروشی را تجربه کردهاند؛ در یک سطح؛ از تنفروشی جرمزدایی کرده و آن را قانونی دانستند؛ منتها ساماندهی آن را وظیفه دولت تلقی کرده و فعالیت سازماندهی شده غیردولتی را جرم تلقی کردند. در سطح دیگری؛ تنفروشی غیرقانونی، خریدار و فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم دانسته شد. این دو رویکرد نهتنها تأثیر جدی در کاهش بهرهکشی جنسی در غرب نداشت که موجب شدت قاچاق زنان و شکلگیری بازارهای پنهان تنفروشی شد. امروزه دنیای غرب سعی دارد که از خاستگاه ضدیت با بهرهکشی جنسی بهساماندهی آن بپردازد.[۸۰]
رویکرد دینی
ادیان، تنفروشی را از گناهان کبیره شمرده و کسب معیشت زنان و مردان از راه تنفروشی[۸۱] و رضایت مرد به تنفروشی همسرش را نشانه بیغیرتی و از انحرافات دوره آخرالزمان میداند.[۸۲] روسپیگری در ادیان توحیدی بهدلیل خروج فرد از مبنا و مبدأ قرارداد اخلاقی و انضباط جنسی پدیدهای منفی است و در قرآن، انجیل و تورات به ممنوع بودن آن اشاره شده است.[۸۳]
خداوند در قرآن کریم از فساد و فحشا نهی کرده است[۸۴] و به مقابله با هرگونه بیبندوباری جنسی تأکید دارد.[۸۵] بر اساس آموزههای قرآن، حفظ کرامت و حرمت بدن انسان واجب است و او باید با بهرهگیری از عقل، در کارهای نیک بکوشد و از آلودگیهایی چون تنفروشی و همجنسبازی دوری کند.[۸۶] آموزههای اسلام بهصورت مؤکد از بیبندوباری جنسی نهی کرده است.[۸۷] ارضای غریزهٔ جنسی، خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ بوده[۸۸] و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.[۸۹] همچنین واسطهگری برای عمل منافی عفت، از گناهان بزرگ بوده و روایات، جایگاه چنین فردی را دوزخ دانستهاند.[۹۰] از منظر فقه اسلامی؛ روسپیگری در شرائط خاصی از مصادیق «افساد فیالارض» دانسته میشود.[۹۱]
رویکرد فمینیستی
بسیاری از فمینیستها موضع جدی علیه روسپیگری دارند. فمینیستهای ضدسکس؛ سکس را سلطه مردانه و روسپیگری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان میدانند.[۹۲] فمینیستهای طرفدار سکس؛ روسپیگری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی میشمارند. از منظر فمینیستهای رومانتیسیت؛ روسپیگری تباهکننده سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپیگری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده میسازد.[۹۳]
شاخههایی از فمینیسم به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان در کنترل بدن خویش، در مواجهه با روسپیگری رویکردی موافق دارند.[۹۴] برخی چون سیمون دوبوار معتقد است: فحشا راهی برای رهایی از وابستگی زنان به مردان است، بهگونهای که زن نهتنها قربانی نمیشود، بلکه موجب سلطه وی نیز خواهد شد. کارول پیتمن؛ مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم دانسته و معتقد بر مالکیت زن بر مرد است و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم بلکه خمیر مایهٔ زن آزاد شده میداند.[۹۵]
رویکرد سیاسی-اقتصادی
نظامهای سرمایهداری با مشغول کردن جوامع در لذتهای کاذب جنسی و جسمی بهدنبال انحراف افکار عمومی از مسائل مهم هستند و با طرح نظریههای روانشناسی و جامعهشناسی و ایجاد شبکههای بینالمللی جنسی ضرورت وجود تشکیلات و صنعت جنسی را توجیه میکنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، فاحشهخانهها و بارها و کابارهها از روسپیگری قدرت میگیرند.[۹۶] بعد از انقلاب جنسی دههٔ ۶۰م در آمریکا، قبحزدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپیگری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش و بروز این ناهنجاریها تسهیل شود. پساز آن، تلاش شد تا ناهنجاریهایی مانند روسپیگری در قالب قانون رسمیت پیدا کند.[۹۷]
مبانی
داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش: تفکر اومانیستی و لیبرالیستی، حق مالکیت بدن، نحوهٔ استفاده از آن و انجام دادن هر نوع فعالیت مضر و غیرعقلانی که باعث آسیب جسم و روح افراد شود را به خود افراد واگذار کرده است. بر این مبنا اعمالی مانند لزبینیسم و روسپیگری مجاز است. این در حالی است که بر اساس آموزههای اخلاقی، انسان نسبت به جسم خود مسئول است و پیامد هر آسیب فردی، در جامعه نمود پیدا میکند.[۹۸]
شغلانگاری: تنفروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تنفروشی را یک حرفه جلوه میدهند.[۹۹] بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تنفروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد عرضه نیز پدید میآید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه میکنند و در صورت رضایت دو طرف مبادله انجام میشود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق میدهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا؛ در شکلگیری پدیده تنفروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ منتها در افکار عمومی عمدتاً زن مقصر تلقی شده و فحشای مرد نادیده گرفته میشود.[۱۰۰]
آمارها
بر اساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش صورت پذیرفته است، در جهان حدود چهارده میلیون روسپی وجود دارد و چین با پنجمیلیون، هند سهمیلیون، کره جنوبی بیش از یکمیلیون، فیلیپین هشتصدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص دادهاند. کشورهای نیوزلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند.[۱۰۱]
آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش روسپیگری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپیگری کشیده میشوند! این گزارشها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزه روسپیگری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپیها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمینها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تنفروشی مشغولند. در اسپانیا نیز بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپیگری مشغولند. بر اساس دادههای رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.[۱۰۲]
روسپیگری در بسیاری از کشورهای درحالتوسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشهخانههای مخفیانه انجام میشود.[۱۰۳] حدود ۲۸۰ خانه فساد در تلآویو مشغول به فعالیتند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلیبیست، تلآویو شهری پر از کلوپهای شبانه مخصوص همجنسگرایان، قمارخانههای فراوان، ساحلها و هتلهای مخصوص همجنسگرایان است.[۱۰۴]
در ایران
به علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپیگری در ایران کمتر از دیگر کشورها است.[۱۰۵] در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپیگری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.[۱۰۶] با این حال بعضی گزارشها در سال ۱۳۹۵ش نشان از کاهش سن روسپیگری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.[۱۰۷] بازار روسپیگری مانند فروش مواد مخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابانهای خاصی از شهر اتفاق میافتد.[۱۰۸]
در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آنها روسپیگری میکردند. ۱۴٪ روسپیان قبل از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شدهاند. در ایام تابستان بهدلیل افزایش امکان تردد و عبور و مرور آمار فحشا افزایش مییابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ میروند.[۱۰۹]
پیامدها و آسیبهای روسپیگری
تنفروشی پیامدهای متعددی برای فرد، خانواده و جامعه دارد.[۱۱۰] روسپیگری با ابتلا به بیماریهای خطرناک مقاربتی[۱۱۱] مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس،[۱۱۲] زخمهای دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس ارتباط دارد.[۱۱۳]
روسپیها بهدلیل حس حقارت دائمی،[۱۱۴] برخوردار نبودن از کرامت و شرایط کاری نامساعد به انواعی از بیماریهای روحی و روانی مانند اعتیاد،[۱۱۵] افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،[۱۱۶] افسردگی، اختلال شخصیت، استرس پایدار و انزوا مبتلا میشوند که موجب سقوط شخصیتی آنها میشود.[۱۱۷] خشونت فیزیکی علیه زنان،[۱۱۸] شیءانگاری، آزار زبانی و جنسی،[۱۱۹][۱۲۰] خدشهدارشدن هویت زنان در جامعه، ترویج نگاه جنسی به زنان، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،[۱۲۱][۱۲۰] گسترش کارتنخوابی زنان، دزدی و قتل از پیامدهای اجتماعی روسپیگری است.[۱۲۲]
در بسیاری موارد، افراد از زنان روسپی عکس و فیلم گرفته و به این وسیله آنها را تهدید کرده و مجبور به رابطه جنسی مجانی در موارد متعدد کردهاند و حتی در مواردی به این وسیله از آنها أخاذی کردهاند. همچنین در موارد بسیاری روسپیگر را مجبور به مصرف مواد و مشروبات میکنند و در حالت جنون با وی ارتباط برقرار کردهاند که آسیب جدّی فیزیکی به فرد وارد شده است.[۱۲۳]
کاهش سن ازدواج، افزایش سقط جنین و رونق یافتن صنعت سکس از دیگر پیامدهای روسپیگری در جامعه است.[۱۲۴][۱۲۵][۱۲۶] شیوع روسپیگری منجر به گسترش طلاق[۱۲۷] و افزایش خشونت خانگی میشود.[۱۲۸] همچنین تولد کودکان خیابانی از پیامدهای تجارت روسپیگری بهشمار میآید.[۱۲۹]
روسپیگری حیثیت افراد و خانوادهها را مخدوش ساخته و موجب قتلهای ناموسی میشود. بنا به تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتیِ سازمان ملل متحد، هرسال در سراسر دنیا پنج هزار زن توسطِ حافظان ناموس به قتل میرسند. در جوامع سنتی اسلامی خودکشی به خاطر «بیآبرویی» و قتل به خاطر «حفظ آبرو» منطبق با عرف جامعه است.[۱۳۰]
کنترل و مدیریت روسپیگری
با توجه به اینکه روسپیگری موجب تهدید سلامت و امنیت همهجانبهٔ جامعه میشود؛ انجام دادن تدابیر مناسب برای جلوگیری از انحراف و بازپروری زنان آسیبدیده ضرورت دارد.[۱۳۱]
- پیشگیری؛ راهکارهایی مانند آموزش به خانواده، برگزاری دورههای آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در جلسات انجمن اولیا و مربیان، برنامهریزی برای ارائهٔ محتوا در رسانه،[۱۳۲] توانمندسازی و آموزش مهارتهای شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، درآمدزایی، تأمین شغل و تهیهٔ مسکن برای خانوادههای کمدرآمد و پرجمعیت، مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب،[۱۳۳] ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بیپناه، شناسایی خانوادههای بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط آن، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانوادههای مستعد و حمایت مالی زنان سرپرست خانواده در پیشگیری از روسپیگری مؤثر است.[۱۳۴]
- مقابله؛ مراقبت از روسپیگران بعد از خروج از مراکز بازپروری[۱۳۵] و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی از راههای مقابله با روسپیگری است.[۱۳۶]
جرمانگاری روسپیگری
برخی کشورهای غربی با توجه بهپیامدهای روسپیگری سعی در تنظیم آن دارند؛ سوئد اولین کشور اروپایی بود که در سال ۱۹۹۹م، خرید سکس در آنجا بهعنوان جرم شناخته شد. در فنلاند نیز از سال ۲۰۰۷ این عمل قابل مجازات است. نروژ خرید سکس را برای شهروندان در داخل و خارج از کشور ممنوع اعلام کرده است. در دانمارک نیز هماکنون این بحث جاری است. در سوئد این موضوع مطرح شد که هیچکس حق ندارد جسم انسان دیگری را خریداری کند و روسپیگری باید بهعنوان مشکل اجتماعی شناخته و راههای مقابله با آن جستوجو شود. برخی معتقدند؛ ممنوعیت خرید سکس میتواند اولین قدم باشد؛ اما همزمان باید به ترویج آگاهی در جامعه و بهویژه در میان خریداران سکس کوشید.[۱۳۷]
الگوسازی فرهنگی-اجتماعی
برخی دیگر با توجه به تجربه کشورهای که نگاه آسیبشناسانه به روسپیگری دارند، راهکار کنترل آن را در همکاری دولتها و سازمانهای غیردولتی دانسته و معتقدند؛ با تمرکز بر کاهش تقاضا و اعمال سیاستهای حقوقی، قضائی و توانمندسازی زنان آسیبپذیر در حوزههای مختلف روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، میتوان روسپیگری را تاحدی کنترل کرد.[۱۳۸] اسلام با تأیید اقدامات قانونی، تأکید جدی بر الگوسازی رابطه زنان و مردان بر مبنای فرهنگ عفاف دارد.[۱۳۹]
ترویج و فرهنگسازی ازدواج آسان و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از روسپیگری است.[۱۴۰] همچنین ازدواج مناسب عامل بازدارندهٔ مهمی در برابر تکرار تنفروشی است. علاوهبر آن، همسران باید به روابط زناشویی خود متعهد بوده و اعتماد همدیگر را محکم نگهدارند. در روایتی از امام کاظم از مردان خواسته شده که خود را برای زنان بیارایند که این کار بر عفت زن میافزاید.[۱۴۱]
مدیریت و سالمسازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوتزدایی از فضای بصری جامعه، از کارهای لازم برای پیشگیری از روسپیگری است.[۱۴۲] قرآن کریم نیز به مؤمنان دستور داده که در برابر نامحرم چشم بپوشند.[۱۴۳] علاوهبر آن لازم است فضاهای مناسب و مختص بانوان، ایجاد شود. همچنین استفادهٔ صحیح و سالم از فضای مجازی به جامعه آموزش داده شود.[۱۴۴] از آنجا که واسطهها در بعضی موارد مانند دختران فراری، نقش کلیدی در ارتباط آنها با مشتریان روسپیگری دارند قطع این ارتباط کمک زیادی به جلوگیری از روسپیگری میکند.[۱۴۵]
مهمترین عامل در تربیت و فرهنگپذیری فرزندان بر عهدهٔ خانواده است. نخستین دوران شکلگیری شخصیت کودک و یادگیری ارزشها، در خانواده اتفاق میافتد.[۱۴۶] از این رو خانواده باید در امور اجتماعی، محور قرار گیرد.[۱۴۷] عزت نفس، احساس ارزشمندی وخودباوری کودک باید در این دوره و توسط خانواده در او شکل گیرد. خانواده باید محلی سرشار از محبت برای فرزندان باشد تا در برابر اظهار محبتهای دروغین در بیرون از نهاد خانواده دچار لغزش نشوند.[۱۴۸] در آموزههای دینی، والدین نسبت به تربیت صحیح و سالم فرزندان، مسئول بوده و در صورت کوتاهی در آن، مؤاخذه خواهند شد.[۱۴۹]
تقویت فرهنگ دینی از مهمترین راهها برای جلوگیری از فساد و آلودگی است[۱۵۰] و باید از میان راهکارها در اولویت باشد.[۱۵۱] آموزههای دین، نظارت و بازدارندگی را در افراد درونی کرده و مانع از انحراف آنها میشود.[۱۵۲] قرآن کریم خطاب به انسانها بیان کرده است که آنچه را در دل دارند بر طبق آن محاسبه میشوند[۱۵۳] و خداوند همهٔ اعمال انسان را میبیند.[۱۵۴]
موانع خروج زنان از روسپیگری
عواملی مانند حمایت نشدن قانونی و اجتماعی، هویتیابی با مصرف کردن و میل نامتناهی به مصرف و دوگانگی اقتصادی از موانع خروج زنان روسپی از این پدیده است.[۱۵۵]
شناسایی و آموزش
بسیاری از دختران فراری به دام روسپیگری میافتند؛ بنابراین لازم است که این دختران در همان مرحلهٔ اول شناسایی شوند و در زمینههای مورد نیاز مانند مهارتهای ارتباطی با خانواده، ازدواج و مهارت شغلی، آموزش ببینند.[۱۵۶] بعضی از این افراد به مصرف مواد مخدر یا الکل اعتیاد پیدا کردهاند یا نیاز به درمانهای روانشناختی دارند که باید درمان شوند. همچنین ضروری است که شرایط انتخاب راههای جایگزین برای آنها فراهم شود.[۱۵۷]
گرچه روسپیگری در ایران بیشتر یک رفتار فردی است اما درصد قابل توجهی نیز بهصورت گروهی فعالیت میکنند که شناسایی آن باندها از گسترش فعالیت آنها جلوگیری میکند.[۱۵۸]
پانویس
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ دهخدا، لغتنامه، 1377ش، ذیل واژه روسپی.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.
- ↑ «مردان تنفروش و حسابهای پر پول!»، وبسایت رویداد.
- ↑ مدنی قهفرخی، جامعهشناسی روسپیگری و آسیبهای اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.
- ↑ سنایی، «روسپیگری چیست»، وبسایت دکتر کامیار سنایی.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص284-283.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ «مردان تنفروش و حسابهای پر پول!»، وبسایت رویداد.
- ↑ «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص49.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283- 280.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283- 280.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ مکنون و عطاییآشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ مدنی قهفرخی، جامعهشناسی روسپیگری و آسیبهای اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ زرینپناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تنفروش»، وبسایت بیبیسی فارسی.
- ↑ واقعیتهایی تلخ از قلعۀ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلۀ تنفروشان چه بود»، فارسنیوز.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص53-52.
- ↑ بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعهای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال 1390ش»، 1392ش، ص176-175.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص54-53.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص59.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.
- ↑ «فحشای اینترنتی در ایران»، وبسایت صراط.
- ↑ حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تنفروش چقدر است؟»، وبسایت رویداد.
- ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله انترنیتی جوان ایرانی.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص65.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص55-54.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص57.
- ↑ قربانی و دیگران، «روسپیگری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص144.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.
- ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.
- ↑ ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.
- ↑ مدنیقهفرخی و روشنفکر، «ویژگیهای مشتریان تنفروشی از دیدگاه زنان تنفروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.
- ↑ هاشمی فرد و حسینیش، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص46.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.
- ↑ وروایی و دیگران، بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.
- ↑ ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص50-49.
- ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله انترنیتی جوان ایرانی.
- ↑ «مردانی که تنفروشی میکنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص46.
- ↑ «روسپیگری در فرانسه جرم شد»، وبسایت عصر ایران.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- ↑ «روسپیگری در فرانسه جرم شد»، وبسایت عصر ایران.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ دانشمندی، «نقش قانونگذاری در مقابله با تنفروشی»، وبسایت خبرآنلاین.
- ↑ حرعاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج16، ص276.
- ↑ «روزهای آخرالزمان (11) / تنفروشی، راه کسب درآمد»، وبسایت حدیث کده.
- ↑ «روسپیگری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشنگری – قسمت اول»، وبسایت روزنامۀ 8صبح.
- ↑ سورۀ نحل، آیۀ 90.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.
- ↑ جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.
- ↑ نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزههای اسلامی با نگاه به مقررات بینالمللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.
- ↑ مظاهری، حریمهای اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.
- ↑ سورهٔ مؤمنون؛ آیهٔ 7.
- ↑ دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص49.
- ↑ «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ مکنون و عطاییآشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.
- ↑ «روسپیگری یا کارگری جنسی؟»، وبسایت باشگاه خبرنگاران جوان.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
- ↑ مدنیقهفرخی و روشنفکر، «ویژگیهای مشتریان تنفروشی از دیدگاه زنان تنفروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
- ↑ «پشتپرده افزایش آمارهای روسپیگری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهانامروز.
- ↑ «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- ↑ «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.
- ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تنفروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.
- ↑ وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص626.
- ↑ بحری خمامی، «آمار تکاندهنده از زنان و دختران روسپی»، وبسایت تبیان.
- ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تنفروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.
- ↑ «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص46.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا میرود؟»، 1392ش. وبسایت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص59.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.
- ↑ ۱۲۰٫۰ ۱۲۰٫۱ موزرم پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.
- ↑ قربانی و دیگران، «روسپیگری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.
- ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا میرود؟»، 1392ش، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.
- ↑ «فرزندان بدون پدر، هدیه توریستهای غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپیگری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.
- ↑ غلامی، هویت و نقشهای جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 423-422.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»،1401ش، ص44.
- ↑ «خانواده و مشاوره»، وبسایت صاحبخبران.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.
- ↑ فعالی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص95.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص146.
- ↑ «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»،1401ش، ص44.
- ↑ حسینی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص75.
- ↑ «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس.
- ↑ حسینی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.
- ↑ فعالی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص97.
- ↑ «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارس.
- ↑ سوره بقره؛ آیه 284.
- ↑ سوره علق؛ آیه 14.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
- ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه، 1381ش، ص252.
- ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.
منابع
- قرآن کریم.
- * «ازدواج سفید»، وبسایت دینا، تاریخ بازدید مطلب: ۳ مهر ۱۴۰۴ش.
- «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارسنیوز، تاریخ درج مطلب: ۵ بهمن ۱۳۹۲ش.
- «پشتپرده افزایش آمارهای روسپیگری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهانامروز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت۱۴۰۴ش.
- «خانواده و مشاوره»، وبسایت صاحبخبران، تاریخ درج مطلب: ۶ مهر ۱۳۹۴ش.
- «روسپی کیست؟ روسپیها چه کسانی هستند؟»، ویکیروان، تاریخ درج مطلب: ۲۹ بهمن ۱۴۰۲ش.
- «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
- «روسپیگری در فرانسه جرم شد»، وبسایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
- «روسپیگری یا کارگری جنسی؟»، وبسایت باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
- «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
- «روسپیگری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشنگری - قسمت اول»، وبسایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
- «فحشای اینترنتی در ایران»، وبسایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
- «فرزندان بدون پدر، هدیه توریستهای غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
- «مردانی که تنفروشی میکنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
- «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
- «واقعیتهایی تلخ از قلعهٔ بدنامان دوران پهلوی/ راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تنفروشان چه بود»، فارسنیوز، تاریخ درج مطلب: ۲ اسفند ۱۴۰۱ش.
- باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
- بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وبسایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
- بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعهای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
- حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
- درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپیگری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوماجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش. ص۱۵۵.
- دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
- راغباصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی، ۱۳۷۴ش. ذیل واژه فحش.
- ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهشهای راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
- زرینپناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تنفروش»، وبسایت بیبیسی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ماه ۱۳۹۱ش.
- زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
- سرخه، محمود و برزگر، اکبر، «بررسی فقهی و حقوقی روسپیگری در ایران و راههای مقابله با آن»، مطالعات علوم اسلامی انسانی، سال سوم، شمارهٔ ۱۰، ۱۳۹۶ش.
- سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وبسایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر۱۴۰۱ش.
- عباسپور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
- علیاییزند، شهین، «ازدواج نامناسب بستری زمینهساز برای روسپیگری»، رفاه اجتماعی، شمارهٔ پنج، ۱۳۸۱ش.
- علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
- غلامی، علی، هویت و نقشهای جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی (ص)، ۱۴۰۲ش.
- فلاحتی شهابالدینی، علی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
- فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
- قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپیگری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش. ص۱۴۴.
- لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تنفروش»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
- محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا میرود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
- مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تنفروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
- مدنی قهفرخی، سعید، جامعهشناسی روسپیگری و آسیبهای اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
- مظاهری، حسین، حریمهای اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
- مکنون، ثریا و عطاییآشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپیگری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
- ملیسا فارلی و دیگران، روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
- موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
- موزرم پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
- موسویفرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدهٔ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ دوازده، پاییز ۱۴۰۱ش.
- میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعهشناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ یک، ۱۳۹۸ش.
- نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزههای اسلامی با نگاه به مقررات بینالمللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
- وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
- وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
- هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
- هاشمی فرد، فاطمهسادات و حسنی، علیرضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بینالمللی قانونیار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
- باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، شمارهٔ ۹۲، خرداد ۱۴۰۰ش.
- حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آلالبیت علیهم السلام، ۱۴۰۹ق.
- حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تنفروش چقدر است؟»، وبسایت رویداد، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
- دانشمندی، رضا، «نقش قانونگذاری در مقابله با تنفروشی»، وبسایت خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
- «روزهای آخرالزمان (۱۱) / تنفروشی، راه کسب درآمد»، وبسایت حدیث کده، تاریخ درج مطلب: ۱۲ دی ۱۳۹۲ش.
- علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
- فلاحتی شهابالدینی، علی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
- «فلسفه ازدواج موقت»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۷ش.
- کریمی، سارا و دیگران، «رواسازی پرسشنامه خیانت زناشویی»، نشریه علمی روانشناسی بالینی و شخصیت، شماره پیاپی۳۲، بهار و تابستان ۱۳۹۸ش.
- لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تنفروش»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
- مدنیقهفرخی، سعید و روشنفکر، پیام، «ویژگیهای مشتریان تنفروشی از دیدگاه زنان تنفروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
- «مردان تنفروش و حسابهای پر پول!»، وبسایت رویداد، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
- «مردانی که تنفروشی میکنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
- موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
- هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.