روسپیگری
 | |
پادکست مقاله | 🡇
|
روسپیگری؛ تنفروشی در ازای دریافت منافع مالی و هدیه یا مقام و موقعیت.
روسپیگری یا تنفروشی به فروش جسم در قبال دریافت پول، هدیه و موقعیت اجتماعی اشاره دارد. عواملی مانند مصرفگرایی، توجه نداشتن به تواناییهای خود، اعتیاد و ضعف اعتقادات دینی در گرایش به آن مؤثر هستند.
مفهومشناسی
روسپیگری به معنای ارائهٔ خدمات جنسی در ازای دریافت پول است. این پدیده در فارسی با اصطلاحاتی همچون زنان خیابانی، انحراف جنسی، ازدواج سفید، زنا، تنفروشی، صنعت سکس، قاچاق زنان و خیانت زناشویی و در زبان عربی با واژگانی مانند قحبه، عاهرة و فاحشه ارتباط معنایی دارد.[۱] واژهٔ روسپی در اصل مخفف روسپید، به معنی روسیاه است و بهصورت کنایهآمیز و تحقیرآمیز به زنان بدکاره گفته میشود.[۲][۳] دربارهٔ پیشینهٔ تاریخی این واژه، اختلافنظر وجود دارد: برخی منابع رایجشدن آن را به اواخر سدهٔ هجدهم میلادی نسبت میدهند،[۴] درحالیکه برخی دیگر معتقدند این واژه قرنها پیشاز میلاد مسیح نیز برای اشاره به این عمل به کار میرفته است.[۵]
اگرچه دو واژۀ روسپیگری و تنفروشی، اغلب به جای یکدیگر به کار میروند، اما تفاوتهایی با هم دارند: تنفروشی مفهومی عامتر دارد و شامل هر نوع رابطهٔ جنسی فردی و مقطعی در ازای دریافت پول میشود،[۶][۷][۸] اما روسپیگری به فعالیتی سازمانیافته گفته میشود که بهعنوان یک شغل در نظر گرفته میشود.[۹]
در جامعهشناسی، روسپیگری به معاملهٔ جنسی در ازای کسب درآمد تعریف شده است.[۱۰] در جرمشناسی نیز، این اصطلاح بیشتر به زنانی اطلاق میشود که تنها از این راه امرار معاش میکنند و پیشهٔ دیگری ندارند.[۱۱]
روسپیگری بهعنوان یکی از شاخههای صنعت سکس محسوب میشود[۱۲] و روسپیان بهعنوان یک طبقهٔ جنسیتی در میان طبقات اجتماعی جای میگیرند؛ ازاینرو، این پدیده با نظامهای فرهنگی و اجتماعی جوامع پیوند دارد.[۱۳] اگرچه در نگاه عمومی، روسپی به زنان اطلاق میشود، اما در واقع مردان و کودکان نیز برای کسب درآمد به این کار روی میآورند.[۱۴]
پیشینه تاریخ روسپیگری
خاستگاه و جوامع باستانی
روسپیگری بهعنوان حرفهای برای کسب درآمد، در پژوهشهای تاریخی اغلب با پدیدههایی مانند شهرنشینی، مالکیت خصوصی و محدودیت روابط جنسی پیشاز ازدواج مرتبط دانسته شده است.[۱۵] در یونان باستان، این پدیده رواج داشت و در شهر آتن، روسپیان بخشی از فعالیتهای اقتصادی بهشمار میرفتند، اما همواره با انگ اجتماعی و محرومیت از حقوق مدنی روبرو بودند.[۱۶][۱۷] برخی پژوهشگران نیز خاستگاه روسپیگری را با بردهداری و بهرهکشی از زنان اسیر پیوند دادهاند.[۱۸]
دوران مسیحیت و روم باستان
با گسترش مسیحیت، روابط جنسی خارج از چارچوب دینی ممنوع اعلام شد، اما روسپیگری بهصورت پنهانی و بهعنوان شرّ ضروری ادامه یافت. در امپراتوری روم، برای نخستین بار به روسپیها و روسپیخانهها رسماً مجوز داده شد.[۱۹]
تحولات در اروپا
از سدهٔ هجدهم و نوزدهم میلادی، با رشد شهرنشینی، صنعت و رسانههای نوین، اشکال تازهتری از روسپیگری در اروپا پدیدار شد. بهویژه در فرانسهٔ قرن هجدهم، فحشا گستردگی زیادی یافت؛ بهگونهای که تعداد روسپیخانهها از کلیساها بیشتر بود.[۲۰]
نقش اقتصادی و سیاسی
بر پایهٔ پژوهشهای تاریخی، روسپیگری نهتنها منبع مهم اقتصادی، بلکه ابزاری برای سلطهٔ حاکمان و متولیان دینی نیز به شمار میرفته است. دادهها نشان میدهد که در طول تاریخ، رقابتی جدی میان کاهنان و سلاطین برای تصاحب زنان روسپی و بهرهجویی از آنان وجود داشته است. کاهنان با ایجاد فحشای مقدس از جسم زنان استفاده میکردند و سلاطین نیز از روسپیان فرهیخته برای پیشبرد اهداف سیاسی بهره میگرفتند.[۲۱]
روسپیگری در ایران
براساس برخی منابع تاریخی، روسپیگری در ایران باستان نسبت به دیگر تمدنها محدودتر بوده است. این امر را به سختگیریهای دینی در آیین زرتشت و سپس احکام اسلامی نسبت دادهاند. بااینحال گزارشهایی از گسترش آن در دورههایی مانند خلافت عباسی و حکومت غزنویان وجود دارد.[۲۲] براساس پژوهشها، هستهٔ مرکزی روسپیگری در ایران معاصر، محلهای به نام قلعهٔ شهر نو در تهران بود. این محله در زمان محمدعلی شاه قاجار بنیانگذاری شد. در دورهٔ پهلوی، با نوسازی و سازماندهی این محله، روسپیگری افزایش یافت و حتی با تأسیس هتل عشق، به زنان روسپی و مردان عیاش اجازه داده میشد که آزادانه به کار خود بپردازند.[۲۳] این محله در بهمنماه ۱۳۵۷ش تعطیل و تخریب شد[۲۴] و پساز آن، روسپیگری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران ممنوع و جرم انگاری شد.[۲۴] امروزه بوستان رازی در محل آن ساخته شده است.[۲۵]
انواع روسپیگری
پژوهشگران روسپیگری را بر پایهٔ معیارهای گوناگونی دستهبندی کردهاند که از مهمترین آنها میتوان به شیوهٔ فعالیت، شیوهٔ یافتن مشتری و میزان اختیار فرد اشاره کرد. بر پایهٔ شیوهٔ فعالیت، روسپیگری به شکل فردی یا سازمانیافته، مبتنی بر منزل شخصی، از طریق تلفن یا در پوشش مشاغل دیگر صورت میگیرد.[۲۶] از سوی دیگر، براساس شیوهٔ یافتن مشتری، گونههایی مانند خیابانی، تلفنی، اینترنتی، دوستانه یا فامیلی و از طریق خانههای تیمی قابل تشخیص هستند.[۲۷] همچنین بر پایهٔ میزان اختیار، روسپیگری به دو نوع توافقی و اجباری تقسیم میشود که نوع اخیر در برخی منابع با عنوان بردگی جنسی یاد میشود.[۲۸]
در دستهبندیهای جدیدتر، گونههای نوینی نیز مطرح شدهاند که شامل روسپیان بیخانمان، افراد وابسته به پاتوقهای مصرف مواد (محلهای تجمع معتادان)، روسپیان خیابانی،[۲۹] روسپیگری شبکهای[۳۰] و روسپیگری اینترنتی میشود.[۳۱][۳۲] افزونبر این، در برخی پژوهشها، ازدواجهای شوگرمامی و شوگرددی نیز بهعنوان گونههای مرتبط با این پدیده بررسی شدهاند.[۳۳][۳۴]
شگردهای تنفروشان
تنفروشان برای انجام کار خود از سه دسته شگرد استفاده میکنند: دوستانه، سازگارانه و کجروانه.
- شگردهای دوستانه: این شگردها به روشهای جذب مشتری مربوط میشوند و عبارتند از: جلوهگری و بدننمایی (استفاده از ظاهر بهعنوان سرمایهٔ جنسی)، بیپروایی و جسارت در برخورد با مشتری و دریافت دستمزد، رهابودگی و پایبند نبودن به ارزشهای اجتماعی.
- شگردهای سازگارانه: این شگردها راهکارهایی هستند که افراد برای کاهش آسیب و مقابله با تنشهای ناشی از تنفروشی به کار میبرند. مهمترین آنها عبارتند از: ترجیح تنفروشی فردی بهجای کار گروهی، انتخاب گزینشی مشتریان و در مواردی، انتخاب مشتری از میان شبکهٔ حمایتی خود مثل افراد آشنا یا مطمئن.[۳۵]
- شگردهای کجروانه: این شگردها به رفتارهای نادرستی گفته میشود که برخی زنان تنفروش در حین کار مرتکب میشوند. رایجترین آنها عبارتند از: سرقت از مشتری، تلکه کردن مانند گرفتن دستمزد بدون اجازهٔ تماس جنسی با مشتری و یا اغتشاشگری و ایجاد درگیری یا مزاحمت.[۳۶]
عوامل گرایش به روسپیگری
پژوهشها عوامل متعددی را در شکلگیری و گسترش روسپیگری مؤثر دانستهاند که در سه دستهٔ کلی فردی و خانوادگی، اجتماعی، و فرهنگی و رسانهای قابل بررسی هستند:
| انواع | عوامل گرایش |
|---|---|
| عوامل فردی و خانوادگی | فقدان هدف و عزتنفس،[۳۷] استقلالطلبی،[۳۸] اعتیاد، فرار از خانه، تحصیلات پایین، ضعف اعتقادات مذهبی،[۳۹][۴۰] نابسامانی روابط عاطفی،[۴۱] اعتیاد والدین،[۴۲] سابقهٔ سوءاستفادهٔ جنسی در کودکی (۵۵ تا ۹۰درصد موارد)،[۴۳] ازدواج اجباری، تفاوت سنی زیاد والدین و فرزندان،[۴۴] بیتوجهی به تربیت دینی،[۴۵] طلاق،[۴۶] نظارت افراطی بر رفتار فرزندان،[۴۷] عدم تأمین نیازهای اولیه توسط خانواده،[۴۸] اجبار زنان توسط همسر یا خانواده به تنفروشی،[۴۹] نارضایتی جنسی در روابط زناشویی[۵۰] و تنوعطلبی[۵۱] در افراد متأهل.[۵۲] |
| عوامل اجتماعی | فقر، بیکاری و اعتیاد،[۵۳] مهاجرت و ضعف پیوندهای اجتماعی،[۵۴] انگیزهٔ اصلی: کسب درآمد برای تأمین معاش،[۵۵][۵۶] تنها ۸درصد بهدلیل لذتجویی،[۵۷] احساس ناکامی طبقهٔ محروم در جامعهٔ ثروتمند،[۵۸] رویآوردن مردان بهدلیل فقر، بیکاری یا کسب درآمد بیشتر،[۵۹] معاشرت با افراد منحرف[۶۰][۶۱] (۸۳.۳درصد در یک مطالعه)،[۶۲] حضور فرد روسپی در میان دوستان، بر عهدهداشتن بار تکفل خانواده، سابقهٔ بازداشت،[۶۳] آزار جنسی، اجبار به روسپیگری، مصرف موادمخدر توسط والدین، وقوع بیشتر در مناطق دارای نزاع، فقر، بیثباتی اجتماعی و اقتصادی و کار کودک.[۶۴] |
| عوامل فرهنگی و رسانهای | تغییر ارزشهای فرهنگی، تضعیف نهاد خانواده و حجاب، ترویج الگوهای غربی،[۶۵] گسترش و تسهیل ارتباطات از طریق فضای مجازی و شبکههای اجتماعی (تلگرام، اینستاگرام).[۶۶] |
رویکردها
رویکرد حقوقی
مواجهه و برخورد قانونی با تنفروشی در کشورهای مختلف متفاوت است؛ در برخی کشورها تنفروشی جرم شمرده شده و مشمول پیگرد قانونی است و در برخی کشورها بهعنوان شغل شمرده شده و در صورت نپرداختن هزینه توسط مشتریان یا آزار و اذیت تنفروشان، در قالب مصادیق «خشونت علیه زنان» دستهبندی میشود.[۶۷] در نظامهای حقوقی سه رویکر نسبت به روسپیگری اتخاذ شده است:
- در رویکر ممنوعیت کامل؛ روسپیگری جرم و تمامی مرتبطین با آن مجرم دانسته میشوند.در نروژ، بریتانیا و ایسلند روسپیگری جرم محسوب میشود.[۶۸] ایران نیز از جمله کشورهای دارای چنین نظام حقوقی است.[۶۹]
- در رویکرد آزادی کامل؛ روسپیگری مانند سایر مشاغل به رسمیت شناخته میشود، آلمان،[۷۰] استرالیا و نیوزیلند از جمله کشورهای پیرو این نظام حقوقی بوده و بر این امر تأکید دارند که روسپیگری نوعی سبک زندگی و شغل است و زنان حق دارند؛ زندگی و حرفۀ خود را انتخاب کنند؛[۷۱]
- نظام بینابینی عمدتاً از کنوانسیون ۱۹۴۹م. سازمان ملل متحد راجع به مبارزه با قاچاق انسان و بهرهکشی از روسپیگری الهام گرفته است. در این نظام، روسپیگری جرم نیست؛ اما تبلیغ؛ عرضه کردن خود و قوادی جرم محسوب میشود، فرانسه از کشورهایی است که از این نظام پیروی میکرد اما بر اساس مصوبات جدید مجلس فرانسه، روسپیگری در این کشور جرم معرفی شده و مجرمان ملزم به پرداخت جریمهٔ نقدی و حضور در کلاس آموزشی هستند. [۷۲] در سوئد نیز روسپیگری قانونی است ولی پااندازی، تأسیس فاحشهخانه و برپایی نمایش زنده سکس غیرقانونی است و مشتری نیز علاوه بر عاملان، مجازات میشوند.[۷۳] سوئد تنها کشوری است که خرید سکس در آن جرم بوده ولی فروش آن جرم تلقی نمیشود.[۷۴]
برخی محققین معتقدند که جوامع غربی دو راهکار کلان قانونی را بهمنظور کاهش بهرهکشی جنسی از تنفروشی را تجربه کردهاند؛ در یک سطح؛ از تنفروشی جرمزدایی کرده و آن را قانونی دانستند؛ منتها ساماندهی آن را وظیفه دولت تلقی کرده و فعالیت سازماندهی شده غیردولتی را جرم تلقی کردند. در سطح دیگری؛ تنفروشی غیرقانونی، خریدار و فروشندهٔ خدمات جنسی مجرم دانسته شد. این دو رویکرد نهتنها تأثیر جدی در کاهش بهرهکشی جنسی در غرب نداشت که موجب شدت قاچاق زنان و شکلگیری بازارهای پنهان تنفروشی شد. امروزه دنیای غرب سعی دارد که از خاستگاه ضدیت با بهرهکشی جنسی بهساماندهی آن بپردازد.[۷۵]
رویکرد دینی
ادیان، تنفروشی را از گناهان کبیره شمرده و کسب معیشت زنان و مردان از راه تنفروشی[۷۶] و رضایت مرد به تنفروشی همسرش را نشانه بیغیرتی و از انحرافات دوره آخرالزمان میداند.[۷۷] روسپیگری در ادیان توحیدی بهدلیل خروج فرد از مبنا و مبدأ قرارداد اخلاقی و انضباط جنسی پدیدهای منفی است و در قرآن، انجیل و تورات به ممنوع بودن آن اشاره شده است.[۷۸]
خداوند در قرآن کریم از فساد و فحشا نهی کرده است[۷۹] و به مقابله با هرگونه بیبندوباری جنسی تأکید دارد.[۸۰] بر اساس آموزههای قرآن، حفظ کرامت و حرمت بدن انسان واجب است و او باید با بهرهگیری از عقل، در کارهای نیک بکوشد و از آلودگیهایی چون تنفروشی و همجنسبازی دوری کند.[۸۱] آموزههای اسلام بهصورت مؤکد از بیبندوباری جنسی نهی کرده است.[۸۲] ارضای غریزهٔ جنسی، خارج از چارچوب ازدواج، از گناهان بزرگ بوده[۸۳] و قرآن چنین افرادی را متجاوز و ظالم نامیده است.[۸۴] همچنین واسطهگری برای عمل منافی عفت، از گناهان بزرگ بوده و روایات، جایگاه چنین فردی را دوزخ دانستهاند.[۸۵] از منظر فقه اسلامی؛ روسپیگری در شرائط خاصی از مصادیق «افساد فیالارض» دانسته میشود.[۸۶]
رویکرد فمینیستی
بسیاری از فمینیستها موضع جدی علیه روسپیگری دارند. فمینیستهای ضدسکس؛ سکس را سلطه مردانه و روسپیگری را نتیجه مردسالاری و ستم علیه زنان میدانند.[۸۷] فمینیستهای طرفدار سکس؛ روسپیگری را موجب محرومیت زن از لذت سکس و تبدیل شدن زن به ابزار تمایلات جنسی میشمارند. از منظر فمینیستهای رومانتیسیت؛ روسپیگری تباهکننده سکس مثبت است؛ زیرا سکس تداعی کننده عشق و عاطفه است و روسپیگری خشونت علیه زنان را برانگیخته و جامعه را آلوده میسازد.[۸۸]
شاخههایی از فمینیسم به بهانهٔ دفاع از حقوق زنان، آزادی و حق آنان در کنترل بدن خویش، در مواجهه با روسپیگری رویکردی موافق دارند.[۸۹] برخی چون سیمون دوبوار معتقد است: فحشا راهی برای رهایی از وابستگی زنان به مردان است، بهگونهای که زن نهتنها قربانی نمیشود، بلکه موجب سلطه وی نیز خواهد شد. کارول پیتمن؛ مالکیت مرد بر زن روسپی را توهم دانسته و معتقد بر مالکیت زن بر مرد است و فاحشه را نه یک قربانی مظلوم بلکه خمیر مایهٔ زن آزاد شده میداند.[۹۰]
رویکرد سیاسی-اقتصادی
نظامهای سرمایهداری با مشغول کردن جوامع در لذتهای کاذب جنسی و جسمی بهدنبال انحراف افکار عمومی از مسائل مهم هستند و با طرح نظریههای روانشناسی و جامعهشناسی و ایجاد شبکههای بینالمللی جنسی ضرورت وجود تشکیلات و صنعت جنسی را توجیه میکنند. صنایع مشروبات الکلی، رژیم غذایی، لوازم آرایشی، پورنوگرافی، فاحشهخانهها و بارها و کابارهها از روسپیگری قدرت میگیرند.[۹۱] بعد از انقلاب جنسی دههٔ ۶۰م در آمریکا، قبحزدایی از ناهنجارهای اجتماعی مانند روسپیگری در دستور کار نهادهای حقوقی قرار گرفت تا زمینهٔ گسترش و بروز این ناهنجاریها تسهیل شود. پساز آن، تلاش شد تا ناهنجاریهایی مانند روسپیگری در قالب قانون رسمیت پیدا کند.[۹۲]
مبانی
داشتن حق کنترل و تملک بر بدن خویش: تفکر اومانیستی و لیبرالیستی، حق مالکیت بدن، نحوهٔ استفاده از آن و انجام دادن هر نوع فعالیت مضر و غیرعقلانی که باعث آسیب جسم و روح افراد شود را به خود افراد واگذار کرده است. بر این مبنا اعمالی مانند لزبینیسم و روسپیگری مجاز است. این در حالی است که بر اساس آموزههای اخلاقی، انسان نسبت به جسم خود مسئول است و پیامد هر آسیب فردی، در جامعه نمود پیدا میکند.[۹۳]
شغلانگاری: تنفروشان اغلب با این ادعا که کارشان ارائه خدمتی اجتماعی به مشتریان است، کجروی خود را توجیه کرده و تنفروشی را یک حرفه جلوه میدهند.[۹۴] بر مبنای نظریه کنش متقابل، بازار تنفروشی تابع عرضه و تقاضا است و هرجا تقاضا وجود داشته باشد عرضه نیز پدید میآید. نظریه مبادله نیز به این امر اشاره دارد که طرفین رابطه چیزی را برای مبادله عرضه میکنند و در صورت رضایت دو طرف مبادله انجام میشود. این دیدگاه با نقد نظریه هنجارهای اجتماعی بر این امر تأکید دارد که افراد تا زمانی خود را با هنجارهای اجتماعی تطبیق میدهند که آنها را به نفع خود تصور کنند. بر این مبنا؛ در شکلگیری پدیده تنفروشی، فروشنده و خریدار به یک اندازه نقش دارند؛ منتها در افکار عمومی عمدتاً زن مقصر تلقی شده و فحشای مرد نادیده گرفته میشود.[۹۵]
آمارها
بر اساس پژوهشی که در سال ۱۳۹۹ش صورت پذیرفته است، در جهان حدود چهارده میلیون روسپی وجود دارد و چین با پنجمیلیون، هند سهمیلیون، کره جنوبی بیش از یکمیلیون، فیلیپین هشتصدهزار و مکزیک پانصدهزار نفر بالاترین آمار را از نظر تعداد افراد روسپی به خود اختصاص دادهاند. کشورهای نیوزلند با ۳۵۰۰، دانمارک ۳۲۰۰ و ایرلند با ۱۰۰۰ روسپی، کمترین آمار را از نظر تعداد روسپی دارند.[۹۶]
آمارهای رسمی و غیررسمی از افزایش روسپیگری در آمریکا و اروپا حکایت دارند. در آمریکا افراد عمدتاً از سن ۱۲ تا ۱۴ سالگی به روسپیگری کشیده میشوند! این گزارشها همچنین تأکید دارند که در آمریکا تا ۲ میلیون انسان در حوزه روسپیگری فعالیت دارند. در آلمان، تنها در سال ۲۰۲۲م. تعداد روسپیها تا ۱۹٫۱٪ افزایش یافته است، برخی تخمینها حاکی از این است که تا ۴۰۰ هزار نفر در این کشور به تنفروشی مشغولند. در اسپانیا نیز بیش از ۳۵۰ هزار زن به روسپیگری مشغولند. بر اساس دادههای رسمی، در بریتانیا و هلند، به ترتیب ۷۲ هزار و ۲۵ هزار نفر روسپی هستند.[۹۷]
روسپیگری در بسیاری از کشورهای درحالتوسعه غیرقانونی است، این فحشا در فاحشهخانههای مخفیانه انجام میشود.[۹۸] حدود ۲۸۰ خانه فساد در تلآویو مشغول به فعالیتند که همین امر اسراییل را به یکی از ۱۰ مکان دارنده بیشترین تعداد خانهٔ فساد تبدیل کرده است. به گزارش دیلیبیست، تلآویو شهری پر از کلوپهای شبانه مخصوص همجنسگرایان، قمارخانههای فراوان، ساحلها و هتلهای مخصوص همجنسگرایان است.[۹۹]
در ایران
به علت موانع فرهنگی و قانونی، رشد روسپیگری در ایران کمتر از دیگر کشورها است.[۱۰۰] در تحقیقات مختلف تا سال ۱۳۸۹ش، سن شروع روسپیگری بین ۱۶ تا ۲۴ سال در نوسان بوده است.[۱۰۱] با این حال بعضی گزارشها در سال ۱۳۹۵ش نشان از کاهش سن روسپیگری در ایران و رسیدن به حدود ۱۲ تا ۱۸ سالگی است.[۱۰۲] بازار روسپیگری مانند فروش مواد مخدر، از تمرکز نسبی جغرافیایی برخوردار است و بیشتر در خیابانهای خاصی از شهر اتفاق میافتد.[۱۰۳]
در سال۱۳۸۱ش. از تعداد ۵۷۸۹ نفر زندانی زن ۱۲۵۸ یعنی حدود ۲۰٪ آنها روسپیگری میکردند. ۱۴٪ روسپیان قبل از ۱۴ سالگی مجبور به انجام فعالیت جنسی شدهاند. در ایام تابستان بهدلیل افزایش امکان تردد و عبور و مرور آمار فحشا افزایش مییابد و زنان شهرستانی برای این کار به شهرهای بزرگ میروند.[۱۰۴]
پیامدها و آسیبهای روسپیگری
تنفروشی پیامدهای متعددی برای فرد، خانواده و جامعه دارد.[۱۰۵] روسپیگری با ابتلا به بیماریهای خطرناک مقاربتی[۱۰۶] مانند ایدز، سوزاک، سیفلیس،[۱۰۷] زخمهای دستگاه تناسلی، زگیل تناسلی، ویروس پاپیلوما، خارشک و تریکومونیازیس ارتباط دارد.[۱۰۸] در بسیاری موارد، افراد از زنان روسپی عکس و فیلم گرفته، آنها را تهدید کرده و به این وسیله از آنها اخاذی جنسی کردهاند. همچنین در موارد بسیاری روسپیگر را مجبور به مصرف مواد و مشروبات میکنند و در حالت جنون با وی ارتباط برقرار کردهاند که آسیب جدّی فیزیکی به فرد وارد شده است.[۱۰۹]
روسپیها بهدلیل حس حقارت دائمی،[۱۱۰] برخوردار نبودن از کرامت و شرایط کاری نامساعد به انواعی از بیماریهای روحی و روانی مانند اعتیاد،[۱۱۱] افزایش افکار منفی، اختلالات روانی و آشفتگی هیجانی،[۱۱۲] افسردگی، اختلال شخصیت، استرس پایدار و انزوا مبتلا میشوند که موجب سقوط شخصیتی آنها میشود.[۱۱۳] خشونت فیزیکی علیه زنان،[۱۱۴] شیءانگاری، آزار زبانی و جنسی،[۱۱۵][۱۱۶] خدشهدارشدن هویت زنان در جامعه، ترویج نگاه جنسی به زنان، ناامنی جامعه، انزوای اجتماعی زنان،[۱۱۷][۱۱۶] گسترش کارتنخوابی زنان، دزدی و قتل از پیامدهای اجتماعی روسپیگری است.[۱۱۸]
روسپیگری حیثیت افراد و خانوادهها را مخدوش ساخته و موجب قتلهای ناموسی میشود. بنا به تخمین صندوق کمک به مشکلات جمعیتیِ سازمان ملل متحد، هرسال در سراسر دنیا پنج هزار زن توسطِ حافظان ناموس به قتل میرسند. در جوامع سنتی اسلامی خودکشی به خاطر «بیآبرویی» و قتل به خاطر «حفظ آبرو» منطبق با عرف جامعه است.[۱۱۹]
کاهش سن ازدواج، افزایش سقط جنین و رونق یافتن صنعت سکس از دیگر پیامدهای روسپیگری در جامعه است.[۱۲۰][۱۲۱][۱۲۲] شیوع روسپیگری منجر به گسترش طلاق[۱۲۳] و افزایش خشونت خانگی میشود.[۱۲۴] همچنین تولد کودکان خیابانی از پیامدهای تجارت روسپیگری بهشمار میآید.[۱۲۵]
کنترل و مدیریت روسپیگری
روسپیگری از منظر آسیبشناسی، سلامت و امنیت همهجانبه جامعه را تهدید میکند و نیازمند تدابیر پیشگیرانه و بازپروری است.[۱۲۶] راهکارهای پیشگیرانه شامل آموزش به خانواده، برگزاری دورههای آموزشی توسط مؤسسات مردمی، گنجاندن آموزش تربیت فرزندان در جلسات انجمن اولیا و مربیان، برنامهریزی برای ارائهٔ محتوا در رسانه است.[۱۲۷] همچنین توانمندسازی و آموزش مهارتهای شغلی برای کسب درآمد و استقلال مالی، درآمدزایی، تأمین شغل و تهیهٔ مسکن برای خانوادههای کمدرآمد و پرجمعیت، مبارزه با اعتیاد و مشاغل کاذب،[۱۲۸] ایجاد مؤسساتی برای ساماندهی زنان بیپناه، شناسایی خانوادههای بدسرپرست و خارج کردن دختران و کودکان از شرایط آن، واگذاری سرپرستی کودکان بدسرپرست به خانوادههای مستعد و حمایت مالی زنان سرپرست خانواده در پیشگیری از روسپیگری مؤثر دانسته میشود.[۱۲۹]
عواملی نظیر فقدان حمایتهای قانونی و اجتماعی، هویتیابی از طریق مصرفگرایی و مشکلات اقتصادی از موانع اصلی خروج زنان از این پدیده است.[۱۳۰] برخی راهکار کنترل روسپیگری را در همکاری دولتها و سازمانهای غیردولتی دانسته و معتقدند با تمرکز بر کاهش تقاضا و اعمال سیاستهای حقوقی، قضائی و توانمندسازی زنان آسیبپذیر در حوزههای مختلف روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، میتوان روسپیگری را تاحدی کنترل کرد.[۱۳۱] همچنین مدیریت و سالمسازی فضاهای اجتماعی و تفریحی و شهوتزدایی از فضای بصری جامعه، از کارهای لازم برای پیشگیری از روسپیگری است.[۱۳۲]
اسلام با تأیید اقدامات قانونی، تأکید جدی بر الگوسازی رابطه زنان و مردان بر مبنای فرهنگ عفاف دارد.[۱۳۳] تقویت فرهنگ دینی از مهمترین راهها برای پیشگیری از روسپیگیری است.[۱۳۴][۱۳۵] همچنین ترویج و فرهنگسازی ازدواج آسان و ساده، از عوامل مؤثر در پیشگیری از روسپیگری است.[۱۳۶]
شناسایی زودهنگام دختران فراری و ارائه آموزشهای مهارتی، روانشناختی[۱۳۷] و درمان اعتیاد به مواد مخدر یا الکل برای این افراد اثر دارد.[۱۳۸] همچنین شناسایی باندهای سازمانیافته برای جلوگیری از گسترش فعالیت آنها اهمیت دارد.[۱۳۹] مراقبت از روسپیگران بعد از خروج از مراکز بازپروری[۱۴۰] و تلاش برای پرورش دوبارهٔ زنان روسپی از راههای مقابله با روسپیگری است.[۱۴۱]
پانویس
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ دهخدا، لغتنامه، 1377ش، ذیل واژه روسپی.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص267 و 268.
- ↑ «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ «مردان تنفروش و حسابهای پر پول!»، وبسایت رویداد24.
- ↑ مدنی قهفرخی، جامعهشناسی روسپیگری و آسیبهای اجتماعی، 1395ش، ص65 و 79-81.
- ↑ سنایی، «روسپیگری چیست»، وبسایت دکتر کامیار سنایی.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283-284.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ «مردان تنفروش و حسابهای پر پول!»، وبسایت رویداد24.
- ↑ «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص49.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280-283.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ مکنون و عطاییآشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ مدنی قهفرخی، جامعهشناسی روسپیگری و آسیبهای اجتماعی، 1395ش، ص56 و 118.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ زرینپناه، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تنفروش»، وبسایت بیبیسی فارسی.
- ↑ «راز جسدهای میان دیوار محلۀ تنفروشان چه بود»، خبرگزاری فارس.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص52-53.
- ↑ بهاری، و گلشن فومنی، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعهای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)، در سال 1390ش»، 1392ش، ص175-176.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص53-54.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص58-59.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص63.
- ↑ «فحشای اینترنتی در ایران»، وبسایت صراط.
- ↑ حریرچی، «درآمد روزانه زنان و مردان تنفروش چقدر است؟»، وبسایت رویداد24.
- ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
- ↑ فولادیان و کابلی، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، 1401ش، ص65.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص54-55.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص57.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص261.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239 و 240 و 242.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص270.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص262.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص144.
- ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه»، 1381ش، ص242.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600 و 601.
- ↑ ربانی خوراسگانی و قانع، «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص62.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-244 و 265-266.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص11 و 31.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص280.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص282.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص267.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص588.
- ↑ مدنی قهفرخی و روشنفکر، «ویژگیهای مشتریان تنفروشی از دیدگاه زنان تنفروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص42-41.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص46.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239-240 و 242-243 و 266.
- ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص143.
- ↑ ربانی خوراسگانی و قانع «بررسی تجارب زیسته زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)»، 1394ش، ص59.
- ↑ موحد مجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص283.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص50-49.
- ↑ علیزاده، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله اینترنتی جوان ایرانی.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص10.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص250.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص592.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص276.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، 1401ش، ص۳۵.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص273.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص46.
- ↑ «روسپیگری در فرانسه جرم شد»، وبسایت عصر ایران.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص596-597.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- ↑ «روسپیگری در فرانسه جرم شد»، وبسایت عصر ایران.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ دانشمندی، «نقش قانونگذاری در مقابله با تنفروشی»، وبسایت خبرآنلاین.
- ↑ حرعاملی، وسائل الشیعة، 1409ق، ج16، ص276.
- ↑ «روزهای آخرالزمان (11) / تنفروشی، راه کسب درآمد»، وبسایت حدیث کده.
- ↑ «روسپیگری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشنگری – قسمت اول»، وبسایت روزنامۀ 8صبح.
- ↑ سورۀ نحل، آیۀ 90.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص277.
- ↑ جمعی از نویسندگان، موسوعة نضرة النعیم فی مکارم اخلاق الرسول الکریم صلی الله علیه و سلم، 1426ق، ج4، ص1143-1144.
- ↑ نوبهار، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزههای اسلامی با نگاه به مقررات بینالمللی و حقوق ایران»، 1385ش، ص190.
- ↑ مظاهری، حریمهای اخلاق در آئینهٔ احکام، 1387ش، ص10.
- ↑ سورهٔ مؤمنون؛ آیهٔ 7.
- ↑ دستغیب، گناهان کبیره، 1388ش، ج2، ص329.
- ↑ فلاحتی شهابالدینی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، 1382ش.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص49.
- ↑ «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ مکنون و عطاییآشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، مطالعات راهبردی زنان، 1384ش.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص578 و 604.
- ↑ «روسپیگری یا کارگری جنسی؟»، وبسایت باشگاه خبرنگاران جوان.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
- ↑ مدنیقهفرخی و روشنفکر، «ویژگیهای مشتریان تنفروشی از دیدگاه زنان تنفروش خیابانی شهر تهران»، 1388ش، ص36-35.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
- ↑ «پشتپرده افزایش آمارهای روسپیگری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهانامروز.
- ↑ «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات.
- ↑ «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر.
- ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تنفروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص21.
- ↑ وروایی و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای پیشگیری از آن»، 1389ش، ص626.
- ↑ بحری خمامی، «آمار تکاندهنده از زنان و دختران روسپی»، وبسایت تبیان.
- ↑ مدنی قهفرخی و دیگران، «بازار تنفروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران»، 1391ش، ص9.
- ↑ «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص46.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص266.
- ↑ موحدمجد و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، 1399ش، ص280.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص589-591.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربه زیسته زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص264.
- ↑ مکنون و عطایی آشتیانی، «فمینیسم و روسپیگری»، 1384ش.
- ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا میرود؟»، 1392ش. وبسایت نشریات دفتر تبلیغات اسلامی.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص241.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص591 و 592.
- ↑ لاریجانی و میرحسینی، «نیمۀ پنهان زندگی زنان تنفروش»، 1398ش، ص59.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص599.
- ↑ ۱۱۶٫۰ ۱۱۶٫۱ موزرم پور، داغ ننگ روسپیگری، ۱۳۹۷ش، ص48.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص3.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240.
- ↑ هاشملو، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو.
- ↑ قربانی و دیگران، «روسپیگری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، 1396ش، ص145.
- ↑ محمدی سیف، «خانواده به کجا میرود؟»، 1392ش، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص128.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص240-241 و 243.
- ↑ موسویفرد و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدۀ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، 1401ش، ص279.
- ↑ «فرزندان بدون پدر، هدیه توریستهای غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص239.
- ↑ هاشمیفرد و حسنی، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، 1399ش، ص600.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص243.
- ↑ درخشان و پرچمی، «مطالعه تطبیقی روسپیگری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، 1403ش، ص158.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، 1401ش، ص44.
- ↑ غلامی، هویت و نقشهای جنسیتی زن در اسلام، 1402ش، ص 423-422.
- ↑ حسینی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص76.
- ↑ فعالی، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، 1381ش، ص97.
- ↑ عباسپور، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»،1401ش، ص44.
- ↑ زمردیان و اکبری، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، 1401ش، ص148.
- ↑ فارلی ملیسا و دیگران، «روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه، 1381ش، ص252.
- ↑ وروایی و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به ناهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی - اجتماعی پیشگیری از آن»، 1389ش، ص141.
- ↑ باقری و دیگران، «تجربۀ زیستۀ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، 1400ش، ص269 و 270.
- ↑ میرآبی و فولادیان، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدۀ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، 1398ش، ص32.
منابع
- قرآن کریم.
- * «ازدواج سفید»، وبسایت دینا، تاریخ بازدید مطلب: ۳ مهر ۱۴۰۴ش.
- «بررسی نقش خانواده در کاهش انحرافات اجتماعی»، خبرگزاری فارسنیوز، تاریخ درج مطلب: ۵ بهمن ۱۳۹۲ش.
- «پشتپرده افزایش آمارهای روسپیگری در آمریکا و اروپا چیست؟»، خبرگزاری جهانامروز، تاریخ درج مطلب: ۲۲ اردیبهشت۱۴۰۴ش.
- «خانواده و مشاوره»، وبسایت صاحبخبران، تاریخ درج مطلب: ۶ مهر ۱۳۹۴ش.
- «روسپی کیست؟ روسپیها چه کسانی هستند؟»، ویکیروان، تاریخ درج مطلب: ۲۹ بهمن ۱۴۰۲ش.
- «روسپیگری چیست»، وبسایت فیلیا، تاریخ بازدید مطلب: ۲۳ شهریور ۱۴۰۴ش.
- «روسپیگری در فرانسه جرم شد»، وبسایت عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۵ش.
- «روسپیگری یا کارگری جنسی؟»، وبسایت باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۴ش.
- «روسپیگری»، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ۱۳۹۸ش.
- «روسپیگری؛ سیر تاریخی و تحول در عصر روشنگری - قسمت اول»، وبسایت روزنامهٔ ۸صبح، تاریخ درج مطلب: ۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
- «فحشای اینترنتی در ایران»، وبسایت صراط، تاریخ درج مطلب: ۲۶ آبان ۱۳۹۴ش.
- «فرزندان بدون پدر، هدیه توریستهای غربی به دختران فیلیپینی»، خبرگزاری میزان، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۳۹۵ش.
- «مردانی که تنفروشی میکنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
- «مرکز فساد دنیا کجاست؟»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۴ اسفند۱۳۹۱ش.
- «راز جسدهای میان دیوار محلهٔ تنفروشان چه بود»، خبرگزاری فارس، تاریخ درج مطلب: 15 بهمن 1403ش.
- باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، دورهٔ ۲۸، شمارهٔ ۹۲، ۱۴۰۰ش.
- بحری خمامی، مهدیه، «آمار تکان دهنده از زنان و دختران روسپی»، ۱۳۹۵ش، وبسایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ش.
- بهاری، رقیه و گلشن فومنی، محمدرسول، «وضعیت مشارکت اجتماعی در میان روسپیان (مطالعهای تطبیقی در شهرهای تهران، اصفهان، شیراز، کرمانشاه، و رشت)»، در سال ۱۳۹۰ش.»، فصلنامه پژوهش اجتماعی، سال ششم، بهار ۱۳۹۲ش.
- حسینی، سیدرضا و دیگران، «بررسی معضل روسپیگری در گفتگو با صاحبنظران»، مطالعات راهبردی زنان، شمارهٔ ۱۶، ۱۳۸۱ش.
- درخشان، فاطمه و پرچمی، داوود، «مطالعه تطبیقی روسپیگری و راهکارهای کاهش آن با تأکید بر ایران»، فصلنامه علوماجتماعی، شماره ۱۰۵، تیر ۱۴۰۳ش. ص۱۵۵.
- دستغیب، عبدالحسین، گناهان کبیره، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ۱۳۸۸ش.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامه، وبسایت واژهیاب، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۲ش.
- راغباصفهانی، حسین بن محمد، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی، تهران، مرتضوی، ۱۳۷۴ش. ذیل واژه فحش.
- ربانی خوراسگانی، علی و قانع عزآبادی، فرزانه، بررسی تجارب زیستهٔ زنان روسپی (مورد مطالعه: شهرهای یزد و اصفهان)، پژوهشهای راهبردی امنیت و نظم اجتماعی، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۲، ۱۳۹۴ش.
- زرینپناه، سپیده، «شهرنو؛ روایتی دیگر از زنان تنفروش»، وبسایت بیبیسی فارسی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ دی ماه ۱۳۹۱ش.
- زمردیان، نسترن و اکبری، حسین، «شروط مؤثر بر شکلگیری، تداوم و خروج از روسپیگری؛ یک مطالعه کیفی»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
- سرخه، محمود و برزگر، اکبر، «بررسی فقهی و حقوقی روسپیگری در ایران و راههای مقابله با آن»، مطالعات علوم اسلامی انسانی، سال سوم، شمارهٔ ۱۰، ۱۳۹۶ش.
- سنایی، کامیار، «روسپیگری چیست»، وبسایت دکتر کامیار سنایی، تاریخ درج مطلب: ۱۷ تیر۱۴۰۱ش.
- عباسپور، ابراهیم، «فراتحلیل کیفی مقالات علمی ناظر بر آسیبهای جنسی در ایران»، معرفت فرهنگی اجتماعی، شمارهٔ ۵۰، ۱۴۰۱ش.
- علیاییزند، شهین، «ازدواج نامناسب بستری زمینهساز برای روسپیگری»، رفاه اجتماعی، شمارهٔ پنج، ۱۳۸۱ش.
- علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
- غلامی، علی، هویت و نقشهای جنسیتی زن در اسلام، قم، مرکز بینالمللی ترجمه و نشر المصطفی (ص)، ۱۴۰۲ش.
- فلاحتی شهابالدینی، علی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
- فولادیان، مجید و کابلی، عاطفه، «سنخشناسی الگوهای روسپیگری در مشهد»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی ایران، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۱ش.
- قربانی، اسماعیل و دیگران، «روسپیگری: تحمیل اجتماعی یا انتخاب شخصی؛ ارائه یک تحلیل کیفی»، پژوهشنامه مددکاری اجتماعی، شماره ۱۲، شهریور ۱۳۹۶ش. ص۱۴۴.
- لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تنفروش»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
- محمدی سیف، معصومه، «خانواده به کجا میرود؟»، مجلهٔ پیام زن، شمارهٔ ۲۶۲، ۱۳۹۲ش.
- مدنی قهفرخی، سعید و دیگران، «بازار تنفروشی خیابانی زنان در کلانشهر تهران» مطالعات اجتماعی ایران، دورهٔ ۶، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۱ش.
- مدنی قهفرخی، سعید، جامعهشناسی روسپیگری و آسیبهای اجتماعی، تهران، پارسه، ۱۳۹۵ش.
- مظاهری، حسین، حریمهای اخلاق در آیینهٔ احکام، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۸۷ش.
- مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتاب الاسلامیه، ۱۳۷۴ش.
- مکنون، ثریا و عطاییآشتیانی، زهره، «فمینیسم و روسپیگری»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۸، سال ۱۳۸۴ش.
- ملیسا فارلی و دیگران، روسپیگری، خشونت و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، ترجمه مهدیس کامکار، رفاه اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۵، ۱۳۸۱ش.
- موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
- موزرم پور، محمد، داغ ننگ روسپیگری، تهران، ندای کارآفرین، ۱۳۹۷ش.
- موسویفرد، سید محمدرضا و دیگران، «مروری جامعهشناختی و جرمشناختی نسبت به پدیدهٔ روسپیگری در نظام بینالملل و ایران با تأکید بر آموزههای جرمشناسی اسلامی»، تمدن حقوقی، شمارهٔ دوازده، پاییز ۱۴۰۱ش.
- میرآبی، سعیده و فولادیان، مجید، «شناسایی علل و فرآیندهای مؤثر بر پدیدهٔ روسپیگری (مورد مطالعه: شهر مشهد)»، جامعهشناسی مسائل اجتماعی ایران، شمارهٔ یک، ۱۳۹۸ش.
- نوبهار، رحیم، «قاچاق زنان برای روسپیگری از منظر آموزههای اسلامی با نگاه به مقررات بینالمللی و حقوق ایران»، مدرس علوم انسانی، دورهٔ ۱۰، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۵ش.
- وروایی، اکبر و دیگران، «بررسی تأثیر عوامل اقتصادی بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راهکارهای انتظامی اجتماعی پیشگیری از آن»، انتظام اجتماعی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش.
- وروایی، اکبر و دیگران، «عوامل خانوادگی مؤثر بر گرایش به نابهنجاری اجتماعی و راه کارهای پیشگیری از آن»، مطالعات مدیریت انتظامی، سال پنجم، شمارهٔ ۴، ۱۳۸۹ش.
- هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.
- هاشمی فرد، فاطمهسادات و حسنی، علیرضا، «روسپیگری در سیاست کیفری ایران»، فصلنامه بینالمللی قانونیار، دورهٔ ۴، شمارهٔ ۱۴، ۱۳۹۹ش.
- باقری، معصومه و دیگران، «تجربهٔ زیستهٔ زنان در گرایش به روسپیگری و رفتارهای جنسی پرخطر»، فصلنامهٔ علوم اجتماعی، شمارهٔ ۹۲، خرداد ۱۴۰۰ش.
- حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، مؤسسة آلالبیت علیهم السلام، ۱۴۰۹ق.
- حریرچی، امیرمحمود، «درآمد روزانه زنان و مردان تنفروش چقدر است؟»، وبسایت رویداد، تاریخ درج مطلب: ۱۱ شهریور ۱۳۹۸ش.
- دانشمندی، رضا، «نقش قانونگذاری در مقابله با تنفروشی»، وبسایت خبرآنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱۹ شهریور ۱۳۹۷ش.
- «روزهای آخرالزمان (۱۱) / تنفروشی، راه کسب درآمد»، وبسایت حدیث کده، تاریخ درج مطلب: ۱۲ دی ۱۳۹۲ش.
- علیزاده، بهار، «روابط پنهانی مردان تنفروش با زنان خیابانی چگونه است؟»، وبسایت مجله انترنیتی جوان ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۱۱ آذر ۱۴۰۱ش.
- فلاحتی شهابالدینی، علی، «روسپیگری و سکوت سنگین قانون»، مطالعات راهبردی زنان، شماره۲۲، سال ۱۳۸۲ش.
- «فلسفه ازدواج موقت»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه، تاریخ درج مطلب: ۱۹ فروردین ۱۳۹۷ش.
- کریمی، سارا و دیگران، «رواسازی پرسشنامه خیانت زناشویی»، نشریه علمی روانشناسی بالینی و شخصیت، شماره پیاپی۳۲، بهار و تابستان ۱۳۹۸ش.
- لاریجانی، مهسا و میرحسینی، زهرا، «نیمهٔ پنهان زندگی زنان تنفروش»، پژوهشهای راهبردی مسائل اجتماعی، شماره۲، تابستان ۱۳۹۸ش.
- مدنیقهفرخی، سعید و روشنفکر، پیام، «ویژگیهای مشتریان تنفروشی از دیدگاه زنان تنفروش خیابانی شهر تهران»، رفاه اجتماعی، شماره ۳۴، سال ۱۳۸۸ش.
- «مردان تنفروش و حسابهای پر پول!»، وبسایت رویداد، تاریخ درج مطلب: ۱۵ شهریور ۱۳۹۸ش.
- «مردانی که تنفروشی میکنند»، سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ش.
- موحدمجد، مجید و دیگران، «کاوش معنایی تنفروشی در تجربه زیسته زنان تنفروش: یک مطالعه کیفی (مطالعه موردی زنان مراجعه کننده D.I.C. خانه خورشید تهران)»، فصلنامه زن و جامعه، شماره ۴۲، تیر ۱۳۹۹ش.
- هاشملو، جعفر، «نگاهی به پدیده روسپیگری و تنفروشی»، وبسایت روانشناسی هاشملو، تاریخ درج مطلب: ۸ اسفند ۱۴۰۰ش.