پرش به محتوا

جنگل سه هزار

از ایران پدیا
جنگل سه هزار
جنگلی بکر و زیبا در استان مازندران
جنگل سه هزار
جنگل سه هزار
موقعیت
کشورایران
استانمازندران
شهرستانتنکابن
بخشخرم‌آباد
دهستانسه هزار
ویژگی‌های کلی
نوعجنگل‌های هیرکانی و کوهستانی
تراکم پوششانبوه
پوشش گیاهیجنگل‌های مرتفع و جلگه‌ای، درختان جنگلی انبوه
اقلیم و منابع آبی
رودخانه‌هاشلف رود، گرما رود، مران‌رود
چشمه‌هاآب معدنی شلف، آب‌گرم معدنی فلک‌ده
گردشگری و دسترسی
آثار تاریخیمرقد امامزاده یحیی، سه قلعهٔ تاریخی «سه هزار»، «نرگس» و «مروان»
جاذبه‌های گردشگریپارک جنگلی چال‌دره، دشت دریاسر، غار دانیال، آبشار فرهادجوی


جنگل سه هزار؛ جنگلی بکر و زیبا در استان مازندران.

جنگل سه هزار در تنکابن مازندران، نزدیک علم‌کوه، نامش از سه هراز گرفته شده؛ چون در زبان مازندرانی هراز به معنای رودخانه است و این منطقه سه رود پرآب دارد. این جنگل با رودخانه‌ای ۵۷ کیلومتری، چمن‌زارها، آبشارها، چشمه‌ها و هوای مطبوع، جاذبه‌هایی مانند پارک جنگلی چال‌دره، دشت دریاسر، غار دانیال، آبشار فرهادجوی، آب معدنی شلف، آب گرم فلک‌ده، امامزاده یحیی و سه قلعه تاریخی را در خود جای داده است.

نام‌گذاری

در قدیم، در زبان مازندرانی، به رودخانه، هراز می‌گفتند و منطقهٔ سه هزار، به‌دلیل دارا بودن سه رودخانهٔ پرآب که به یکدیگر اطلاق می‌شدند به منطقهٔ «سه هراز» معروف بوده است. با گذشت زمان، با جابه‌جایی نقطه، هراز به هزار تبدیل شده است. گروهی دیگر از کارشناسان نیز دلیل نام‌گذاری این منطقه را وجود دره‌هایی با ارتفاع ۳۰۰۰ متر می‌دانند. برخی دیگر نیز هَزار را به‌معنای بلبل دانسته و در این نام‌گذاری، مفهوم سه هزار بلبل مورد نظر بوده است.[۱]

جمعیت‌شناسی

جمعیت این منطقه بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ش، در حدود ۹۸۸ نفر (۲۸۷ خانوار) بوده است.[۲] مردم در این منطقهٔ جنگلی، به زبان مازندرانی و لهجهٔ گیلانی سخن می‌گویند. بیشترین جمعیت این منطقه نیز مسلمان و پیرو مذهب جعفری هستند.[۳]

جغرافیا و اقلیم

جنگل سه هزار، در استان مازندران، شهرستان تنکابن و در نزدیکی شهر خرم‌آباد تنکابن، در قسمت غربی قلهٔ علم‌کوه قرار دارد.[۴]

منطقهٔ سه هزار، دارای سه رود اصلی «شلف رود»، «گرما رود» و «مران رود» است که به «سه هراز» مشهور بوده‌اند. رودخانهٔ پرآب سه هزار در تنکابن، یکی از شاخه‌های اصلی رودخانهٔ «چشمه کیله» و مجموعهٔ زیستی، طبیعی و کم‌نظیری در ایران است. این رودخانه، طولی بالغ بر ۵۷ کیلومتر دارد که پس از عبور از مسیر کوهستانی به‌سمت دریای خزر روانه می‌شود.[۵]

گردشگری

جنگل و دهستان سه هزار، از جمله مناطق بکر و زیبا در ایران هستند که چشم‌اندازی بدیع از چمن‌زارها، جنگل‌های مرتفع و جلگه‌ای، رودخانه‌ای پرآب، آبشارها و چشمه‌های خروشان دارد. آب‌وهوای مطبوع در این منطقه نیز از دیگر عوامل جذب توریست به جنگل سه هزار است.[۶] یکی از بزرگ‌ترین مناطق گردشگری در این منطقه «پارک جنگلی چال‌دره» با وسعتی در حدود ۱۱۰ هکتار است. «دشت دریاسر»؛ «غار دانیال»؛ «آبشار فرهادجوی»؛ «آب معدنی شلف»؛ «آب‌گرم معدنی فلک‌ده»؛[۷] «مرقد امامزاده یحیی»، سه قلعهٔ تاریخی «سه هزار»، «نرگس» و «مروان»؛[۸] از دیگر مراکز گردشگری در نزدیکی این جنگل و دهستان سه هزار هستند.

مسیر دسترسی

برای سفر به جنگل‌های سه هزار می‌توان از تهران به‌سمت جادهٔ چالوس، سپس شهر تنکابن و بخش خرم‌آباد حرکت کرده و در نهایت به جنگل‌های سه هزار رسید. مسیر دیگر نیز از بزرگراه تهران- قزوین است. این راه، پس از ۱۳۵ کیلومتر (از تهران تا قزوین، از قزوین تا گرمارود و از گرمارود تا جنگل سه هزار) به جنگل سه هزار می‌رسد.[۹]

پانویس

  1. ↑ رضاپور، «دانش بومی سوخت‌های سنتی»، ۱۳۹۸ش، ص۲۰۵–۲۴۸.
  2. ↑ مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵ش.
  3. ↑ سعیدیان، مردمان ایران، ۱۳۷۵ش، ص۸۱۵.
  4. ↑ صفی‌نژاد، مبانی جغرافیایی انسانی، ۱۳۸۷ش، ص۳۳۱.
  5. ↑ فیشر، سرزمین ایران، ج۱، ۱۳۸۴ش، ص۶۳.
  6. ↑ رضاپور، «دانش بومی سوخت‌های سنتی»، ۱۳۹۸ش، ص۲۰۵–۲۴۸.
  7. ↑ «جنگل سه هزار تنکابن»، وب‌سایت سفرمارکت.
  8. ↑ «جنگل سه هزار در تنکابن»، وب‌سایت لوکس ویلا.
  9. ↑ «جنگل سه هزار تنکابن»، وب‌سایت مجلۀ گردشگری ایران و جهان.

منابع

  • «جنگل سه هزار تنکابن»، وب‌سایت سفرمارکت، تاریخ بازدید: ۱۷ آبان ۱۴۰۱ش.
  • «جنگل سه هزار تنکابن»، وب‌سایت مجلهٔ گردشگری ایران و جهان، تاریخ بازدید: ۱۷ آبان ۱۴۰۱ش.
  • «جنگل سه هزار در تنکابن»، وب‌سایت لوکس ویلا، تاریخ بازدید: ۱۷ آبان ۱۴۰۱ش.
  • رضاپور، ناهید و رشیدوش، وحید، «دانش بومی سوخت‌های سنتی»، دو فصلنامهٔ دانش‌های بومی ایران، سال ۵، شمارهٔ ۱۱، ۱۳۹۸ش.
  • سعیدیان، عبدالحسین، مردمان ایران، تهران، علم و زندگی، چ۱، ۱۳۷۵ش.
  • صفی‌نژاد، جواد، مبانی جغرافیایی انسانی، تهران، دانشگاه تهران، چ۹، ۱۳۸۷ش.
  • فیشر، ویلیام بین، سرزمین ایران، به‌ترجمهٔ مرتضی ثاقب‌فر، تهران، جامی، چ۱، ۱۳۸۴ش.