پرش به محتوا

امام علی

از ایران پدیا


امام علی؛ علی بن ابی‌طالب بن عبدالمطلب و نخستین امام شیعیان.

علی بن ابی‌طالب مشهور به امام علی و امیرالمؤمنین (۱۳ رجب سال ۲۳ پیش‌از هجرت–۲۱ رمضان سال ۴۰ق)، از صحابه، راویان حدیث و کاتبان وحی و از نزدیک‌ترین یاران پیامبر بود. بنا بر گزارش شیعه و شماری از منابع اهل‌سنت، علی در کعبه زاده شد و نخستین مردی بود که به پیامبر ایمان آورد. شیعیان او را نخستین امام و جانشین پیامبر می‌دانند و اهل‌سنت او را چهارمین خلیفه از خلفای راشدین به‌شمار می‌آورند. او پس‌از رحلت پیامبر در تحولات سیاسی و اجتماعی جامعه اسلامی نقش داشت و در سال ۳۵ق به خلافت رسید. دوران خلافت او با سه جنگ داخلی جمل، صفین و نهروان همراه شد و در سال ۴۰ق در مسجد کوفه به دست عبدالرحمن بن ملجم مرادی به شهادت رسید. نهج‌البلاغه، مجموعه‌ای از خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمت‌های منسوب به او، از مهم‌ترین منابع مرتبط با میراث فکری و ادبی وی است و سخنان و آموزه‌های منسوب به او در حوزه‌هایی مانند کلام، فقه، تفسیر، قرائت، نحو، فصاحت و بلاغت بازتاب یافته است. شخصیت و سیره امام علی افزون‌بر جایگاه تاریخی و کلامی، در فرهنگ و تمدن ایرانی-اسلامی بازتاب گسترده‌ای یافته است. از آیین‌های مردمی ولادت و شهادت تا هنرهای تجسمی، ادبیات، موسیقی، معماری و نام‌گذاری فضاهای شهری، همه و همه نشان از پیوند عمیق این شخصیت با هویت فرهنگی و دینی جامعه ایرانی دارد.

زندگی‌نامه و جایگاه تاریخی

تولد و نسب

علی بن ابی‌طالب در روز جمعه[۱][۲] ۱۳ رجب سال ۳۰ عام‌الفیل، درون کعبه در شهر مکه متولد شد.[۳] پدرش ابوطالب بن عبدالمطلب[۴] و مادرش فاطمه بنت اسد بودند.[۵] پیوند این دو، نخستین ازدواج میان زن و مردی از طایفه بنی‌هاشم بود و ازاین‌رو، علی نخستین فردی است که از سوی پدر و مادر، هاشمی محسوب می‌شود.[۶] وی از شش‌سالگی به خانهٔ محمد رفت و تحت سرپرستی او پرورش یافت.[۷][۸]

نام، کنیه و القاب

نام او، علی است و کنیه‌های مشهور او ابوالحسن و ابوتراب است.[۹] دیگر کنیه‌های او ابوالحسین، ابوالسبطین، ابوالریحانتین و ابوالائمه است.[۱۰] از میان ۵۹۰ لقب، امیرالمؤمین،[۱۱][۱۲] حیدر، اسدالله، مرتضی، هادی، صدیق و فارق مشهورترین آنها هستند.[۱۳] القابی مانند امیرالمؤمنین، یعسوب‌الدین، قسیم‌النار و الجنه، ابوتراب و اسدالله به‌عنوان عناوینی با دلالت‌های اعتقادی و فضیلتی تفسیر شده‌اند و برخی منابع آنها را مرتبط با افضلیت و امامت امام علی دانسته‌اند.[۱۴]

ازدواج و فرزندان

امام علی با فاطمه زهرا، دختر پیامبر اکرم، در سال دوم هجرت ازدواج کرد. حاصل این ازدواج چهار فرزند به نام‌های حسن، حسین، زینب و ام‌کلثوم بود.[۱۵] امام علی در زمان حیات فاطمه، همسر دیگری اختیار نکرد. پس‌از درگذشت او، وی ازدواج‌های دیگری داشت؛ ازجمله با فاطمه بنت حِزام مشهور به اُمّ‌البنین که از او صاحب چهار پسر به نام‌های عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد و خَوله حنفیه که مادر محمد حنفیه است.[۱۶] او از دیگر همسران خود نیز فرزندانی داشت.[۱۷][۱۸]

دوره‌های زندگی

زندگی امام علی به چند بخش تقسیم شده است:[۱۹]

دوران پیامبر اسلام

  • دوران مکه: علی در آغاز بعثت در حدود ده‌سالگی، نخستین مردی بود که به اسلام گروید[۲۰] و همراه محمد نماز خواند.[۲۱] در ماجرای دعوت از خویشاوندان معروف به یوم‌الانذار یا یوم‌الدار در سال سوم بعثت، وی از محمد حمایت کرد و بنابر گزارش‌ها، محمد او را برادر، وصی و جانشین خود خواند.[۲۲] وی در دوران محاصرهٔ بنی‌هاشم در شعب ابی‌طالب نیز حضور داشت. در آستانهٔ هجرت به مدینه، شب لیلةالمبیت، علی برای حفظ جان محمد در بستر او خوابید[۲۳] و چند روز بعد، پس‌از ادای امانت‌های محمد، همراه با خانواده و گروهی از مسلمانان به مدینه هجرت کرد.[۲۴]
  • هجرت به مدینه: پس‌از هجرت پیامبر به مدینه، در جریان عقد اخوت میان مسلمانان، پیامبر علی را برادر خود معرفی کرد.[۲۵] حضور علی در رویدادهای سیاسی، نظامی و اجتماعی جامعه اسلامی در دوره رسالت نیز در منابع مختلف گزارش شده است.[۲۶] امام علی در غزوات و سریه‌های صدر اسلام حضور داشت و در ۱۱ مورد از ۲۹ غزوه پیامبر ازجمله بدر، احد، خندق، بنی‌قریظه، بنی‌مصطلق، خیبر، فتح مکه، حنین و طائف پرچم‌دار بود.[۲۷] او در همهٔ غزوات، جز غزوه تبوک، همراه پیامبر بود[۲۸] و در این غزوه، پیامبر او را در مدینه جانشین خود قرار داد و حدیث منزلت را دربارهٔ جایگاه او بیان کرد.[۲۹] علاوه‌بر حضور در غزوات، مسئولیت‌هایی نیز در امور سیاسی و اداری داشت. ازجمله؛ پیمان صلح حدیبیه را کتابت کرد. در فتح مکه حضور داشت و در شکستن بت‌های کعبه به پیامبر کمک کرد. در همان سال، مأمور ابلاغ آیات برائت به مشرکان مکه شد و در مباهله با نجران نیز همراه پیامبر و خانواده حضور یافت. در سال دهم هجری، به فرمان پیامبر برای دعوت به اسلام و رسیدگی به امور مسلمانان به یمن رفت و سپس در مکه به پیامبر در حجةالوداع پیوست.[۳۰] پس‌از بازگشت از حج، واقعهٔ غدیر خم رخ داد.[۳۱] بر پایهٔ روایات شیعه، پیامبر در آن علی را به جانشین خود معرفی کرد[۳۲] و این رویداد به غدیر شهرت یافت.[۳۳] دوران امامت امام علی پس‌از رحلت پیامبر اسلام آغاز شد و تا شهادت او ادامه یافت.[۳۴] در این دوره، افزون‌بر ادارهٔ حکومت و مواجهه با منازعات داخلی،[۳۵] موضوعاتی مانند اخلاق، کرامت انسانی، عدالت، آزادی، صبر و همبستگی اجتماعی بازتاب یافته است.[۳۶]

دوران خلافت

دوره خلافت ابوبکر

خلافت ابوبکر بر پایه بیعت شماری از صحابه و سپس بیعت عمومی مسلمانان و نارضایتی علی از بیعت با ابوبکر،[۳۷][۳۸] مراجعه به خانهٔ او برای گرفتن بیعت، درگیری، آسیب‌دیدن فاطمه و سقط محسن[۳۹] گزارش شده است.[۴۰][۴۱] پس‌از رحلت پیامبر، ابوبکر فدک را در اختیار گرفت. فاطمه زهرا دربارهٔ آن دادخواهی کرد و ابوبکر از واگذاری آن خودداری کرد.[۴۲][۴۳] برخی منابع اهل‌سنت به در اختیار گرفتن فدک، اعتراض فاطمه زهرا و درخواست حق خود، پاسخ ابوبکر و ناراحتی او از این موضوع اشاره کرده‌اند[۴۴] و برخی منابع نیز با نقل روایت‌های مختلف، جزئیات بیشتری آورده‌اند.[۴۵] در برخی منابع، این اقدام در چارچوب اجتهاد و صلاحیت خلیفه تفسیر شده است.[۴۶] علی در دورهٔ خلافت ابوبکر در برخی امور جامعه و حکومت همکاری داشت و در مسائل علمی، فقهی و قضایی مورد مراجعه قرار می‌گرفت. دربارهٔ این همکاری، برداشت‌های متفاوتی در منابع وجود دارد؛ برخی آن را همکاری برای حفظ مصالح عمومی و وحدت جامعه اسلامی دانسته‌اند و برخی منابع شیعه، باوجود استمرار اختلاف دربارهٔ مسئلهٔ خلافت، از سکوت و مدارا برای جلوگیری از گسترش اختلاف میان مسلمانان سخن گفته‌اند.[۴۷] علی همچنین در کنار حفظ روابط خانوادگی و اجتماعی با خلفا و صحابه،[۴۸] به تفسیر قرآن، تبیین احکام، پاسخ‌گویی به مسائل فقهی و اعتقادی و تربیت شاگردان ادامه داد.[۴۹]

دوره خلافت عمر

پس‌از درگذشت ابوبکر در سال ۱۳ق، عمر بن خطاب به وصیت او به خلافت رسید. عمر در دورهٔ خلافت خود با اصحاب مشورت می‌کرد، اما خود را ملزم به پذیرش نظر آنان نمی‌دانست. او در چند موضوع، ازجمله مسائل قضایی، تعیین تکلیف زمین‌های فتح‌شده عراق[۵۰] و تعیین هجرت پیامبر به‌عنوان مبدأ تاریخ اسلامی، نظر علی را ترجیح داد.[۵۱] علی نیز در حل مسائل سیاسی، قضایی و دینی حکومت مشارکت می‌کرد.[۵۲] در منابع، از عمر بن خطاب نقل شده است که علی را در امر قضاوت برتر از دیگران می‌دانست و تعابیری مانند «لولا علی لهلک عمر»،[۵۳] «أطل الله بقائک»[۵۴] و «أیّدک الله»[۵۵] را خطاب به او به کار می‌برد. در دورهٔ خلافت عمر، سیاست منع تدوین و کتابت حدیث ادامه یافت.[۵۶] بسیاری از نویسندگان شیعه، هدف این ممنوعیت را جلوگیری از انتشار احادیث مربوط به فضائل امام علی و فرزندان او دانسته‌اند.[۵۷][۵۸]

شورای شش‌نفره و دوره خلافت عثمان

خلیفهٔ دوم برای تعیین جانشین، روش دیگری را در پیش گرفت. بنا بر برخی گزارش‌ها، او با اشاره به این‌که انتخاب ابوبکر بر پایه نظر عمومی مسلمانان صورت نگرفته بود، تعیین خلیفه را به مشورت مسلمانان واگذار کرد.[۵۹] بر این اساس، شورایی شش‌نفره متشکل از علی بن ابی‌طالب، عثمان بن عفان، طلحه بن عبیدالله، زبیر بن عوام، سعد بن ابی‌وقاص و عبدالرحمن بن عوف تشکیل شد تا اعضای آن با مشورت یکدیگر، خلیفه را از میان خود انتخاب کنند.[۶۰] در نهایت عثمان به خلافت رسید و تا سال ۳۵ق حکومت کرد.[۶۱] پس‌از آغاز خلافت عثمان، نارضایتی‌ها و اعتراض‌ها به‌تدریج و بر اثر عوامل مختلف گسترش یافت.[۶۲][۶۳] این اعتراض‌ها سرانجام به شورشی گسترده، محاصرهٔ خانهٔ عثمان و کشته‌شدن او انجامید.[۶۴] براساس منابع روایی شیعه و اهل‌سنت، علی در دورهٔ خلافت عثمان نیز او را نصیحت می‌کرد و از خیرخواهی نسبت به او دریغ نداشت.[۶۵] هنگامی که عثمان در محاصره بود، علی راه‌هایی برای حل بحران پیشنهاد کرد و آب و آذوقه نیز برای او فراهم کرد. براساس برخی منابع اهل‌سنت،[۶۶] امام حسن و امام حسین نیز به دستور علی از خانهٔ عثمان محافظت می‌کردند.[۶۷]

خلافت امام علی

علی در ذی‌الحجه سال ۳۵ق، پس‌از کشته‌شدن عثمان، به خلافت رسید و بیشتر صحابه در مدینه با او بیعت کردند.[۶۸] در دورهٔ خلافت علی، سه جنگ داخلی جمل،[۶۹][۷۰] صفین[۷۱][۷۲] و نهروان[۷۳] رخ داد که به‌ترتیب با ناکثین، قاسطین و خوارج درگرفت.[۷۴] علی پس‌از آغاز خلافت، مدینه را مرکز حکومت قرار داد؛ اما پس‌از جنگ جمل، بنابر دلایلی ازجمله بد رفتاری برخی از والیان با مسلمانان ایران و دفاع از عزت مسلمانان ایرانی مرکز حکومت را به کوفه منتقل کرد[۷۵] و این شهر تا پایان خلافت او مرکز سیاسی و اداری حکومت بود.[۷۶] براساس پژوهش‌های معاصر، خلافت علی بن ابی‌طالب از نظر آثار و پیامدها به دو دستهٔ بدیع و تکاملی تقسیم شده است.[۷۷]

  • قضاوت و نظام قضایی: نظام قضایی او به شیوهٔ اداره دادرسی و اجرای عدالت در مقام قاضی و حاکم مربوط بود.[۷۸] گزینش قضات، استقلال قضایی، پرهیز از ظلم و شکنجه، منع پیش‌داوری،[۷۹] رعایت اصول اخلاقی در رسیدگی به اتهام‌ها و مجازات مجرمان[۸۰] و صدور حکم بر پایهٔ تحقیق و دلیل از موضوعات گزارش‌شده در این زمینه است. تأمین اقتصادی قضات برای پیشگیری از رشوه نیز مورد توجه قرار داشت.[۸۱] در دورهٔ حکومت او زندان‌ها سازمان‌دهی شد و حبس در مواردی به‌عنوان مجازات به کار رفت. همچنین نهادهایی مانند مظالم، بیت‌القصص و تشکیلات شرطه، ایجاد یا سازمان‌دهی شدند. در گزارش‌های مربوط به این سیره، اصلاح مجرم، رعایت اصل برائت[۸۲] و همراهی عدالت قضایی[۸۳] با عفو و احسان نیز مطرح شده است. در برخی پژوهش‌های معاصر، جبران خسارت بزه‌دیدگان، میانجی‌گری و حل اختلاف[۸۴] در نظام قضایی او با مفهوم عدالت ترمیمی تطبیق داده شده است.[۸۵]
  • سیاست نظامی: در گزارش‌های مربوط به جنگ‌های او، پیش‌از آغاز نبرد از طریق نامه، اعزام سفیر و گفت‌وگو با سران و افراد برای جلوگیری از جنگ اقدام می‌شد؛ پس‌از بی‌نتیجه ماندن این اقدامات نیز پیش‌از نبرد اتمام حجت می‌کرد و در برخی موارد دشمن از جنگ دست می‌کشید.[۸۶]
  • سیاست امنیتی و اطلاعاتی: در گزارش‌های مربوط به این بخش، حفظ امنیت داخلی، صیانت از مرزها، حفظ اطلاعات، آگاهی از وضعیت جامعه و مقابله با تهدیدها مطرح شده است. مخالفان تا زمانی که دست به توطئه، خشونت یا اقدامات تهدیدکننده امنیت نمی‌زدند، از آزادی برخوردار بودند و در صورت ارتکاب رفتار مجرمانه با آنان برخورد می‌شد. حفظ اسرار، شناخت نیرنگ‌ها و احتیاط در برابر دشمنان نیز از موضوعات مورد تأکید در این گزارش‌ها است.[۸۷] برخی پژوهش‌ها اختلافات داخلی، کمرنگ‌شدن ایمان و تعهد دینی، جنگ‌افروزی، قانون‌شکنی، غفلت از دشمن و فساد کارگزاران را از موانع امنیت در اندیشهٔ او دانسته‌اند.[۸۸]
  • سیاست خارجی: سیاست خارجی او به روابط با حکومت‌ها و جوامع خارج از قلمرو حکومت مربوط بود. در گزارش‌های مربوط به این حوزه، دعوت و گفت‌وگو، مذاکره و دیپلماسی، مکاتبه، ارسال پیام و پیمان با طرف‌های غیرمتخاصم و ابزارهای اقتصادی مانند تألیف قلوب مطرح شده است. جنگ راهکار نخست نبود و پس‌از ناکامی روش‌های مسالمت‌آمیز مطرح می‌شد.[۸۹] ادارهٔ مناطق دوردست قلمرو اسلامی، ازجمله مصر، یمن و شام، از طریق انتصاب کارگزاران و ارتباط با مرکز حکومت انجام می‌شد.[۹۰]
  • اصحاب، کارگزاران و فرماندهان: در منابع رجالی و پژوهشی، شمار زیادی از اصحاب، راویان و کارگزاران امام علی معرفی شده‌اند؛ در رجال طوسی حدود ۴۶۰ نفر،[۹۱] در اصحاب امام علی ۱۱۰۰ نفر[۹۲] و در اصحاب الامام امیرالمؤمنین ۱۴۰۱ نفر از یاران و راویان آن حضرت ثبت شده‌اند.[۹۳] شمار دقیق اصحاب ایرانی امام در منابع تاریخی مشخص نیست؛ بااین‌حال، پیوند ایرانیان با اهل‌بیت را می‌توان از زمان او مشاهده کرد. افرادی مانند سلمان فارسی و میثم تمّار در شمار یاران ایرانی او بودند.[۹۴] کارگزاران علی بن ابی‌طالب در یازده دسته؛ استانداران و فرمانداران، کاتبان و دبیران، گردآوران زکات، مسئولان خراج/مالیات، مسئولان بیت‌المال، بازرسان، نیروهای اطلاعاتی، شُرطَةُ الخَمیس، حاجبان و دربانان، ناظران بازار و قضات جای می‌گرفتند.[۹۵] فرمانداران او را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: گروهی که برای مناطق بزرگ و حساس منصوب می‌شدند و اختیارات گسترده‌ای داشتند و گروهی که مسئولیت مناطق کوچک‌تر را بر عهده داشتند. اختیارات گسترده برخی فرمانداران شامل امور نظامی، قضاوت، اجرای حدود، سرپرستی حجاج، جنگ با دشمن و جمع‌آوری خراج و غنایم بود. براساس گزارش‌های تاریخی، امام در برخی موارد اختیارات گسترده‌ای به کارگزاران خود واگذار می‌کرد تا ادارهٔ امور با کارایی و سرعت بیشتری انجام شود.[۹۶] درصد بالایی از فرمانداران امام علی از اهل یمن بودند.[۹۷] همچنین براساس برخی گزارش‌ها حدود یک‌سوم از انتصابات حکومتی امام علی به جوانان اختصاص داشته است.[۹۸]

شهادت و محل دفن

امام علی در ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری، بر اثر ضربت شمشیر عبدالرحمن ابن‌ملجم مرادی در مسجد کوفه مجروح شد و دو روز بعد، در ۲۱ رمضان، در ۶۳ سالگی به شهادت رسید.[۹۹] این رویداد پس‌از جنگ نهروان و در شرایطی رخ داد که امام علی برای رویارویی دوباره با معاویه درصدد بسیج مردم عراق بود. بنابر منابع تاریخی، سه تن از خوارج برای کشتن امام علی، معاویه بن ابی‌سفیان و عمرو بن عاص توافق کرده بودند و ابن‌ملجم مأمور کشتن امام علی شد.[۱۰۰] براساس روایات، علی بن ابی‌طالب پیش‌از درگذشت دربارهٔ غسل، کفن، نماز و دفن خود سفارش کرد[۱۰۱] و از امام حسن و امام حسین خواست در قصاص ابن‌ملجم بیش از یک ضربه به او نزنند.[۱۰۲] امام پس‌از شهادت بنابر وصیتش،[۱۰۳] به‌وسیله امام حسن، امام حسین، محمد بن حنفیه و با همراهی عبدالله بن جعفر،[۱۰۴] به‌صورت شبانه و مخفیانه در غریین دفن شد و قبر او حدود یک قرن پنهان ماند.[۱۰۵]

حرم امام علی در نجف است. پس‌از افول امویان، محل قبر آشکار شد و براساس گزارش‌های تاریخی، امام صادق در دوره عباسیان آن را زیارت و به شیعیان معرفی کرد؛ هرچند دربارهٔ زمان دقیق آشکار شدن قبر اختلاف است.[۱۰۶] زیارتگاهی منسوب به امام علی در مزار شریف افغانستان نیز به زیارت سخی معروف است.[۱۰۷] حرم نجف در دوره‌های عباسیان، دیلمیان، ایلخانیان، صفویان و افشاریان توسعه، بازسازی و تزئین شد.[۱۰۸][۱۰۹] بنای کنونی آن شامل روضه و ضریح،[۱۱۰] رواق‌ها، ایوان‌ها، صحن، مناره‌ها،[۱۱۱] حسینیه صحن، مسجد الرأس، مدرسه علوم دینی و مقام امام صادق است.[۱۱۲] برخی بناهای پیرامون آن، مانند مسجد عمران بن شاهین،[۱۱۳] مسجد الخضراء،[۱۱۴] حسینیه آل‌زینی، کتابخانه الروضه و تکیه بکتاشیه،[۱۱۵] در جریان توسعه حرم و خیابان‌های اطراف از میان رفته‌اند.[۱۱۶] شماری از عالمان و مراجع شیعه نیز در حرم دفن شده‌اند.[۱۱۷] در دورهٔ معاصر، با اجرای طرح صحن حضرت فاطمه، مساحت حرم به ۱۴۰ هزار مترمربع رسید[۱۱۸] و طرح‌های مرمت، مقاوم‌سازی و توسعه آن اجرا شد.[۱۱۹] حرم امام علی در شکل‌گیری بافت شهری نجف و مناسبات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن اثرگذار بوده است. از دورهٔ صفوی، با تقویت ارتباط ایران و عراق و توسعه حرم‌های شیعی، زیارت، مهاجرت طلاب و مراکز علمی و اقتصادی پیرامون حرم گسترش یافت و این ارتباط در دوره‌های بعد نیز ادامه پیدا کرد.[۱۲۰]

فضایل و جایگاه دینی

فضائل در قرآن و روایات

جایگاه،[۱۲۱] فضایل و ویژگی‌های علی بن ابی‌طالب در آیات قرآن، روایات و گزارش‌های تاریخی بازتاب یافته است. بنابر منابع شیعه و برخی منابع اهل‌سنت بیش از ۳۰۰ آیه دربارهٔ علی نازل شده یا به او ارتباط داشته است[۱۲۲] و شمار آیاتی که با فضائل او مرتبط دانسته شده، حدود ۱۴۰ آیه ذکر شده است. اختلاف مفسران عمدتاً دربارهٔ تعیین مصداق آیات، شأن نزول و میزان دلالت آنها بر فضیلت، ولایت یا امامت علی است.[۱۲۳] در برخی روایات منقول از پیامبر، فضایل علی بن ابی‌طالب بسیار گسترده دانسته شده و نقل، نوشتن، نگاه کردن و گوش دادن به آنها دارای فضیلت شمرده شده است.[۱۲۴] این فضایل به دو دسته اختصاصی و مشترک با دیگر اهل‌بیت تقسیم شده‌اند که انتساب برخی از این آیات به امام علی یا اهل‌بیت، در تفسیر و حدیث میان مذاهب اسلامی یکسان است.[۱۲۵][۱۲۶] ازجمله فضایل اختصاصی منسوب به امام علی، آیه ولایت،[۱۲۷] لیله‌المبیت و نزول آیه شِراء،[۱۲۸] آیه تبلیغ،[۱۲۹] آیه اِکمال،[۱۳۰] آیه صالح‌المؤمنین،[۱۳۱] آیه اِنفاق،[۱۳۲] آیه نجوا،[۱۳۳] آیه وُدّ،[۱۳۴] احادیث غدیر، منزلت،[۱۳۵] مدینه العلم،[۱۳۶] یوم الدار،[۱۳۷] وصایت،[۱۳۸][۱۳۹] ولایت، علی مَع الحَق،[۱۴۰] طیر مشوی،[۱۴۱] رایَت،[۱۴۲] شجره،[۱۴۳] تشبیه،[۱۴۴][۱۴۵] لا فَتَی إِلّا عَلِی،[۱۴۶] قسیم النار و الجنه[۱۴۷] و ماجرای خاتم‌بخشی[۱۴۸][۱۴۹] است. آیه صادقین،[۱۵۰] آیه خیر البریه،[۱۵۱] آیه مباهله،[۱۵۲] آیه تطهیر،[۱۵۳] آیه مودّت،[۱۵۴] آیه اولی‌الامر،[۱۵۵] آیه اطعام،[۱۵۶] آیه اهل‌الذکر،[۱۵۷] آیه نصر،[۱۵۸] احادیث ثقلین،[۱۵۹] کساء،[۱۶۰] سفینه نوح[۱۶۱] و لوح نیز در شمار فضایل مشترک او با دیگر اهل‌بیت قرار گرفته‌اند.[۱۶۲]

در دوره امویان، گزارش‌هایی از محدودیت در نقل و نشر فضایل امام علی وجود دارد. بر پایه این گزارش‌ها، برخی افرادی که فضایل او را نقل می‌کردند با مجازات‌هایی مانند قتل یا زندان مواجه می‌شدند.[۱۶۳] همچنین در دوره معاویه، در برابر نقل فضایل امام علی، به نقل یا جعل فضایل برای خلفای سه‌گانه تشویق می‌شد.[۱۶۴] در دوره‌های بعد، دربارهٔ اعتبار برخی از روایات و آیات مرتبط با فضایل امام علی نیز اختلاف‌نظر وجود داشت. ابن‌تیمیه[۱۶۵] و شماری از عالمان پس‌از او، ازجمله ابن‌کثیر دمشقی[۱۶۶] و ابن‌قیم جوزی برخی از این گزارش‌ها را ضعیف یا جعلی دانسته‌اند.[۱۶۷] در مقابل، عالمان شیعه و اهل‌سنت فضایل بسیاری از امام علی نقل کرده‌اند و کتاب‌های مستقلی دربارهٔ فضائل او نوشته‌اند.[۱۶۸][۱۶۹]

ویژگی‌های جسمانی و اخلاقی

در راستای ویژگی‌های جسمانی، علی بن ابی‌طالب مردی میانه‌بالا با چشمانی سیاه و گشاده، ابروهایی کشیده و پیوسته، چهره‌ای گندمگون، ریشی انبوه و شانه‌هایی پهن توصیف شده و اندامی نیرومند برای او گزارش شده است.[۱۷۰] دربارهٔ قدرت بدنی او نیز گزارش شده است که با هرکس مبارزه می‌کرد، او را بر زمین می‌زد.[۱۷۱] عبادت‌پیشگی، زهد، ساده‌زیستی،[۱۷۲] نجابت، جوانمردی،[۱۷۳] شجاعت، حق‌طلبی، خوش‌خلقی و تقوا[۱۷۴][۱۷۵] ازجمله ویژگی‌های اخلاقی گزارش‌شده دربارهٔ امام علی است.[۱۷۶]

سیره و اندیشه علوی

سیره علوی به شیوه رفتار علی بن ابی‌طالب در عرصه‌های فردی و اجتماعی و در تعامل با خدا، خانواده و جامعه اشاره دارد.[۱۷۷] در برخی منابع و پژوهش‌های معاصر، امام علی الگوی مدیریت برای جامعه دینی است.[۱۷۸] عملکرد و سیره او به‌عنوان الگویی برای حکمرانی اسلامی در حوزه‌هایی مانند سیاست، اقتصاد، اجتماع و فرهنگ حاکمان، دولتمردان و مسلمانان در سراسر جهان معرفی شده است.[۱۷۹]

  • سیره سیاسی: سیرهٔ سیاسی او در شیوهٔ اداره حکومت و اعمال قدرت سیاسی با اصولی چون صدق‌محوری، حق و قانون‌محوری، انتقادپذیری، شایسته‌محوری، مردم‌سالاری، انسان‌محوری، پایبندی به اصول اخلاقی و احترام به آزادی‌های معقول همراه بود.[۱۸۰] تغییرات، گزینش و نظارت بر کارگزاران شایسته[۱۸۱] و توانمند و عدم توجه به وابستگی‌های قومی و قبیله‌ای،[۱۸۲] انضباط اداری، توجه ویژه به نیروهای مسلح،[۱۸۳] قاطعیت در برابر تخلف، اجرای عدالت و مشورت از شیوه‌های ادارهٔ حکومت او بود.[۱۸۴] آشناکردن کارگزاران با شیوهٔ زمامداری و نحوه رفتار با مردم،[۱۸۵] حفظ سنت‌های پسندیده و توجه به شایستگی، امانت‌داری، تجربه، توانایی مدیریتی، تخصص و تربیت اسلامی در گزینش آنان از دیگر موارد مورد توجه او بود.[۱۸۶][۱۸۷] عدالت در اداره حکومت با برابری، انصاف و پرهیز از تبعیض همراه بود.[۱۸۸][۱۸۹] مشورت با افراد شایسته، باتجربه و خیرخواه و پرهیز از تصمیم‌گیری فردی نیز از شیوه‌های تصمیم‌گیری حکومت بود.[۱۹۰] اصلاح و تقویت قضات عادل و آموزش دادرسان نیز مورد توجه قرار داشت.[۱۹۱] در برخی منابع و دیدگاه‌های علوی، وحدت مسلمانان و تقریب مذاهب اسلامی از اصول مورد تأکید دانسته شده است. این دیدگاه، وحدت را در تعالیم اسلام دارای جایگاه اساسی می‌داند و اتحاد و همبستگی مسلمانان، حفظ عزت و قدرت جامعه اسلامی، بهره‌مندی از خیرات و برکات و مصونیت در برابر دشمنان را به وحدت مسلمانان مرتبط می‌کند.[۱۹۲] نامه‌ها و فرمان‌های او، به‌ویژه مجموعه گردآمده در نهج‌البلاغه، از منابع مهم شناخت شیوه حکومت‌داری وی است.[۱۹۳]
    • سیره اجتماعی: سیره اجتماعی او به رفتار با مردم و گروه‌های اجتماعی و رعایت حقوق آنان مربوط بود. احترام به شخصیت افراد، حفظ آبروی مؤمن، توجه به یتیمان، کمک به فقرا و نیازمندان، همسایه‌داری، مهمان‌نوازی و امر به معروف و نهی از منکر از مصادیق گزارش‌شده در این زمینه است.[۱۹۴]
    1. عدالت اجتماعی و اقتصادی: عدالت اجتماعی و اقتصادی در سیره او با رعایت حقوق افراد و گروه‌های جامعه ارتباط داشت. برابری، انصاف، پرهیز از تبعیض، ساده‌زیستی، دوری از خویشاوندگرایی، مساوات در برخورداری از اموال عمومی و توجه به نیازهای افراد از جنبه‌های این سیره است. در برخی منابع، شایستگی نیز در تقسیم مسئولیت‌ها و حقوق اجتماعی مورد توجه قرار گرفته است؛ ازاین‌رو، افراد از نظر توانایی، دانش و عملکرد، یکسان شمرده نمی‌شدند.[۱۹۵][۱۹۶]
    2. آزادی‌های اجتماعی و دینی: آزادی در اندیشهٔ علوی به اختیار انسان در انتخاب و رفتار مربوط دانسته شده و آزادی اندیشه، بیان، عقیده، اجتماع و کار را دربر می‌گیرد.[۱۹۷] گفت‌وگو و مناظره برای دستیابی به حقیقت و رفع سوءتفاهم نیز در گزارش‌های مربوط به رفتار او با مخالفان مطرح شده است.[۱۹۸] در برخی منابع، پیروان ادیان دیگر در حکومت اسلامی از امکان انجام شعائر و حمایت حکومت برخوردار دانسته شده‌اند و برای غیرمسلمانان نیز حقوق اجتماعی در نظر گرفته شده است. دربارهٔ ارتداد نیز در برخی دیدگاه‌ها، مجازات شدید به ارتدادی مربوط دانسته شده که با محاربه یا اقدام علیه جامعه اسلامی همراه باشد.[۱۹۹]
  • سیره اقتصادی و مالی: سیره اقتصادی و مالی او به نحوهٔ اداره منابع عمومی و حمایت از فعالیت اقتصادی مردم مربوط بود. عدالت اقتصادی، رعایت حقوق مالی مردم، آبادانی و رونق اقتصادی، تقسیم عادلانه بیت‌المال، توازن در مصرف،[۲۰۰] مبارزه با مفاسد اقتصادی، تشویق به کار، حمایت از فعالیت‌های اقتصادی، رفع موانع تولید، بازرسی و تنظیم بازار،[۲۰۱] آبادانی شهرها،[۲۰۲] توسعه کشاورزی،[۲۰۳] صنعت، تجارت[۲۰۴] و موقوفات[۲۰۵] از موضوعات گزارش‌شده در این زمینه است. در دریافت مالیات، زکات و خراج وضعیت مردم و تولید مورد توجه قرار می‌گرفت و بر رفتار مناسب مأموران، اجرای صحیح قوانین و پرهیز از افزایش فشار مالی بر مردم تأکید می‌شد.[۲۰۶] در برخی پژوهش‌های معاصر، اقداماتی مانند فقرزدایی، اشتغال‌زایی و تقویت تولید با مفهوم اقتصاد مقاومتی تطبیق داده شده است.[۲۰۷]
  • سیره عبادی: علی بن ابی‌طالب عبادت را براساس انگیزهٔ عبادت‌کننده به عبادت برای پاداش، عبادت از ترس کیفر و عبادت برای سپاسگزاری از خدا تقسیم کرده است.[۲۰۸][۲۰۹] در منابع روایی، نماز،[۲۱۰] روزه‌داری و عبادت شبانه از اعمال عبادی او گزارش شده است.[۲۱۱]
  • سیره علمی: در گزارش‌های مربوط به سیره علمی او، تربیت شاگردان،[۲۱۲] انتقال و تبیین آموزه‌های اسلامی و روایت دانش‌های دینی،[۲۱۳][۲۱۴] تشویق به فراگیری دانش، توجه به جایگاه عالمان و ترجیح علم بر مال مطرح شده است.[۲۱۵] علوم کلام، فقه، تفسیر، قرائت، نحو، فصاحت و بلاغت نیز در منابع به او منسوب شده‌اند.[۲۱۶] تشکیل جلسات آموزشی، آموزش قرآن و فقه و سفارش کارگزاران به آموزش افراد بی‌سواد نیز در گزارش‌ها آمده است.[۲۱۷] در نگاه تربیتی منسوب به او، دانش با عمل و اصلاح رفتار ارتباط داشت و بر قرائت و تدبر در قرآن و عمل به آموزه‌های آن تأکید می‌شد.[۲۱۸]
  • سیره خانوادگی: در گزارش‌های تاریخی، بر توجه علی به تأمین معیشت خانواده،[۲۱۹] کار برای کسب درآمد و کمک به نیازمندان تأکید شده است.[۲۲۰][۲۲۱] در زمینه تربیت فرزندان، وی بر رعایت حقوق متقابل والدین و فرزند، نام‌گذاری نیکو، آموزش متناسب با شرایط زمانه، و سنت‌هایی چون عقیقه تأکید داشت.[۲۲۲] شیوه تربیتی او مبتنی بر تکریم شخصیت، تشویق و پرهیز از سخت‌گیریِ نامعقول، تحقیر و تنبیه بدنی بود.[۲۲۳] نامه‌های اخلاقی او به فرزندانش ازجمله نامه به حسن در نهج‌البلاغه از منابع مهم در بررسی دیدگاه‌های تربیتی او است. همچنین حمایت از خویشاوندان و صله رحم از دیگر ویژگی‌های گزارش‌شده در سیره خانوادگی وی شمرده شده است.[۲۲۴] همچنین در بررسی دیدگاه امام علی دربارهٔ زنان، افزون‌بر حضور اجتماعی زنان در عرصه‌های گوناگون مانند صحنه‌های سیاسی، نظامی، علمی و فرهنگی در دوران حکومت امام[۲۲۵] و سخنان منسوب به زن در نهج‌البلاغه، امام باوجود سنت جاهلیت، به شخصیت و مقام زن احترام گذاشته و زن را مظهر جمال و عطوفت الهی معرفی کرده است.[۲۲۶]

دیدگاه‌ها دربارهٔ امام علی

دیدگاه شیعه

در دیدگاه شیعه، دربارهٔ امامت علی، سیاست با ولایت دینی پیوند دارد و حقانیت و شایستگی اهل‌بیت، مفترض‌الاطاعه‌بودن،[۲۲۷] افضلیت و اعلمیت آنان برای تصدی امامت، به نص پیامبر نسبت داده می‌شود.[۲۲۸][۲۲۹] حکومت او تنها حکومت مشروع پس‌از رحلت پیامبر دانسته شده است.[۲۳۰] از آثار شیعی دربارهٔ امام علی می‌توان به التحصین،[۲۳۱] الرساله العلویه فی فضل امیرالمؤمنین،[۲۳۲] الروضه فی فضائل امیرالمؤمنین،[۲۳۳] الصحیح من سیره الامام علی،[۲۳۴] الصحیفه العلویه و التحفه المرتضویه،[۲۳۵] الغارات،[۲۳۶] الفصول العلیه فی المناقب المرتضویه،[۲۳۷] المراتب فی فضائل امیرالمؤمنین،[۲۳۸] الیقین باختصاص مولانا علی بامرة المؤمنین،[۲۳۹] تفضیل امیرالمؤمنین،[۲۴۰] خصائص الائمه،[۲۴۱] خصائص الوحی المبین،[۲۴۲] طرف من الانباء و المناقب،[۲۴۳] عمده عیون صحاح الاخبار فی مناقب امام الابرار،[۲۴۴] غایه المرام فی فضائل علی و اولاده الکرام،[۲۴۵] فرحه الغری فی تعیین قبر امیرالمؤمنین،[۲۴۶] قضاء امیرالمؤمنین،[۲۴۷] وقعه صفین[۲۴۸] و کشف الیقین فی فضائل امیرالمؤمنین[۲۴۹] اشاره کرد.

دیدگاه اهل‌سنت

در منابع حدیثی، تفسیری و تاریخی اهل‌سنت، در مورد فضایل، ویژگی‌های اخلاقی و اقدامات امام علی، به‌ویژه دلالت حدیث غدیر بر خلافت و جانشینی پیامبر، دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد.[۲۵۰][۲۵۱] این مطالب در سه محور آیات مرتبط با امام علی، فضایل منقول دربارهٔ او و اقدامات و سیره عملی وی بررسی شده است.[۲۵۲] از احمد بن حنبل، پیشوای مذهب حنبلی، نقل شده است که فضایل نقل‌شده دربارهٔ امام علی دربارهٔ هیچ‌یک از صحابه به این اندازه گزارش نشده است.[۲۵۳] اهل‌سنت جانشینی پیامبر را حاصل انتخاب مسلمانان می‌دانند.[۲۵۴] برخی متکلمان اهل‌سنت، سیاست و حکومت امام علی در شرایط آن دوره را با تعابیری مانند معجزه توصیف کرده‌اند.[۲۵۵] با شهادت امام علی، دوره‌ای که در اندیشه اهل‌سنت خلافت راشدین نامیده می‌شود،[۲۵۶] پایان یافت. در اندیشه سیاسی اهل‌سنت، این دوره الگوی حکومت مطلوب دانسته شده و پس‌از آن، از پدیدآمدن بدعت‌ها سخن گفته شده است.[۲۵۷] در منابع اهل‌سنت نیز آثار متعددی دربارهٔ امام علی ازجمله مائه منقبه،[۲۵۸] الجوهرة فی نسب الإمام علی و آله،[۲۵۹] المعیار و الموازنه در برتری امیرالمؤمنین،[۲۶۰] جواهر المطالب فی مناقب الإمام علی بن ابی‌طالب،[۲۶۱] خصائص امیرالمؤمنین،[۲۶۲] فضائل امیرالمؤمنین،[۲۶۳] مقتل الإمام امیرالمؤمنین،[۲۶۴] مناقب الإمام علی بن ابی‌طالب،[۲۶۵][۲۶۶][۲۶۷] مناقب مرتضوی[۲۶۸] و کفایه الطالب فی مناقب علی بن ابی‌طالب[۲۶۹] تألیف شده است.

دیدگاه غیرمسلمانان

برخی نویسندگان و صاحب‌نظران غیرمسلمان در آثار خود به شخصیت و میراث فکری امام علی پرداخته‌اند. جرج جرداق بر کرامت انسان، آزادی، برابری، عدالت و مبارزه با ستم و فقر تأکید کرده است.[۲۷۰] کارلایل بر شجاعت، جوانمردی و عدالت‌خواهی او تمرکز داشته و کارا دوو، او را شخصیتی روحانی، عارف و رنج‌دیده توصیف کرده است. جبران خلیل جبران بر روحانیت، عظمت و بینش معنوی امام علی تأکید کرده است. میخائیل نعیمه بیشتر به فصاحت، ژرفای اندیشه، توانایی ادبی، ایمان، عدالت‌خواهی و حمایت از ستمدیدگان او پرداخته است.[۲۷۱] شبلی شمیل نیز امام علی را شخصیتی استثنایی و بی‌مانند در تاریخ شرق و غرب دانسته است.[۲۷۲]

آثار

آثار مکتوب و منسوب

مصحف امام علی: بنابر روایات، نسخه‌ای از قرآن بود که امام علی پس‌از درگذشت پیامبر آن را گردآوری کرد و سوره‌ها را براساس ترتیب نزول تنظیم کرد؛ این مصحف امروزه در دسترس نیست.[۲۷۳][۲۷۴] در برخی روایات، شأن نزول آیات[۲۷۵] و ناسخ و منسوخ نیز در حاشیهٔ آن ثبت شده بود[۲۷۶] و بنابر باور شیعیان، این مصحف در اختیار امامان شیعه قرار داشته و اکنون نزد امام مهدی است.[۲۷۷]

نهج‌البلاغه: مهم‌ترین میراث مکتوب برجای‌مانده از امام علی، نهج‌البلاغه است؛ مجموعه‌ای از خطبه‌ها، نامه‌ها و حکمت‌های منسوب به او که میان عالمان شیعه و اهل‌سنت جایگاه ویژه‌ای یافته و شرح‌ها و تفسیرهای فراوانی بر آن نگاشته شده است. از مشهورترین خطبه‌های این کتاب می‌توان به خطبه شقشقیه، دربارهٔ رخدادهای پس‌از رحلت پیامبر و مسئله خلافت، خطبه قاصعه، دربارهٔ توحید، آفرینش و رابطه انسان با خدا، و خطبه همام،[۲۷۸] در توصیف ویژگی‌های پرهیزگاران، اشاره کرد. نهج‌البلاغه تاکنون به ۱۷ زبان دنیا ترجمه شده است.[۲۷۹]

صحیفه‌ها و نامه‌ها: صحیفه امیرمؤمنین از کهن‌ترین نوشته‌های حدیثی منسوب به علی بن ابی‌طالب است که در منابع شیعه و اهل‌سنت گزارش شده و بخشی از احکام و روایات آن، ازجمله دربارهٔ دیات و برخی احکام فقهی، در منابع حدیثی نقل شده است. این صحیفه در منابع به علی نسبت داده شده و دربارهٔ نسبت آن با کتاب علی و جامعه دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد.[۲۸۰] نامه به امام حسن، با مضامین اخلاقی و تربیتی، و نامه به مالک اشتر، مشهور به عهدنامه مالک، دربارهٔ اصول حکومت‌داری، عدالت و شیوهٔ اداره جامعه، از مهم‌ترین نامه‌های امام به‌شمار می‌روند.[۲۸۱]

کتاب‌ها: امام علی در طول زندگی خود آثاری پدیدآورد یا آثاری به وی منسوب شده است که ازجمله آنها کتاب جَفْر و جامعه،[۲۸۲] صحیفه امام علی، الملاحم یا صحیفه الدوله و دیوان شعر را می‌توان نام برد. همچنین شماری از آثار فقهی و قضایی که به روایت یا املای او و توسط اصحابش تدوین شده‌اند شامل القضایا و الاحکام، السنن و الاحکام و القضایا، قضایا امیرالمؤمنین، کتاب فی فنون الفقه، کتاب فی نکات الحیوانات، کتاب میثم تمار و کتاب الدیات است.[۲۸۳]

دعا و روایات

دعا و مناجات: در منابع دعایی، دعاها و مناجات‌های منسوب به امام علی در آثاری همچون کتب ادعیه ثبت شده‌اند. ازجملهٔ آنها می‌توان به استغفار هفتادبندی،[۲۸۴] حرز یمانی،[۲۸۵][۲۸۶] دعای صباح،[۲۸۷][۲۸۸] دعای صنمی قریش،[۲۸۹] دعای عشرات،[۲۹۰] دعای مشلول،[۲۹۱] دعای کمیل،[۲۹۲] مناجات شعبانیه،[۲۹۳] الصحیفة العلویة و التحفة المرتضویة،[۲۹۴] مناجات امام علی در مسجد کوفه[۲۹۵] و مناجات منظوم امام علی[۲۹۶] اشاره کرد.

روایات و احادیث: در منابع حدیثی اهل‌سنت، شمار روایات منقول از امام علی را ۵۳۷ حدیث دانستند.[۲۹۷] در منابع شیعه، سیدحسن قبانچی در مسند الإمام علی روایات او را از منابع شیعه و اهل‌سنت گرد آورده و شمار آنها را بیش از ۱۱٬۴۵۱ روایت دانسته است.[۲۹۸] همچنین در برخی پایگاه‌های جامع حدیثی شیعه، ۱۷٬۴۳۱ روایت به امام علی نسبت داده شده است.[۲۹۹]

امام علی در فرهنگ ایرانیان

در فرهنگ ایرانی، سیره و شخصیت امام علی در حوزه‌هایی مانند تقوا، عدالت، خردورزی، مسئولیت‌پذیری و تقویت ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی بازتاب یافته است.[۳۰۰] گزارش‌های متعددی دربارهٔ کرامات منسوب به امام علی در آثاری همچون ۳۲۰ داستان از معجزات و کرامات امام علی،[۳۰۱] در اشعار مولانا جلال‌الدین بلخی[۳۰۲] و در متون عرفانی، ازجمله گزارش‌هایی دربارهٔ دیدن امام علی در خواب و رؤیاهای صوفیه،[۳۰۳] بازتاب دارد. ردّالشمس به معنای بازگرداندن خورشید،[۳۰۴] سفر شهودی امام علی و برخی یاران او به کوه قاف با سوارشدن بر پاره‌های ابر،[۳۰۵] سخن گفتن زمین با امام علی، کندن صخره‌ای بزرگ از زمین، تبدیل سنگ‌ریزه‌ها به جواهر، توقف زلزله، پرده‌برداری از بهشت و جهنم و شفای بیماران، ازجمله مواردی است که بیان شده است.[۳۰۶] با توجه به این کرامات، در فرهنگ عامه ایران نیز نام و شخصیت امام علی در برخی آیین‌ها و باورهای مردمی، ازجمله کاربرد عبارت‌هایی مانند «یا علی» و «یا علی مدد»، با مفاهیم یاری‌رسانی و توان‌بخشی پیوند یافته است.[۳۰۷][۳۰۸] شخصیت امام علی در محورهای مهمی مانند جهاد تبیین،[۳۰۹] فتوت و جوانمردی، عقلانیت و عرفان، عدالت‌خواهی و مبارزه با تبعیض و حکمرانی اخلاق‌مدار و راستگویی بخشی از حیات فرهنگی و اجتماعی مردم ایران است.[۳۱۰]

بزرگداشت و آیین‌های مردمی

آیین‌های ولادت

سالروز ولادت امام علی در ایران با برگزاری آیین‌های مذهبی و فرهنگی مانند آذین‌بندی و چراغانی مساجد، تکایا، حسینیه‌ها، بقاع متبرکه و حرم‌ها و نیز شعرخوانی، مولودی‌خوانی و توزیع شیرینی، شربت و نذورات مردمی همراه است.[۳۱۱] آیین‌های گرامیداشت میلاد امام علی شامل برگزاری همایش‌های علمی، فرهنگی و ترویجی، جشنواره‌های هنری، شب‌های شعر علوی، مسابقات حفظ خطبه غدیر و کتاب‌خوانی، نمایشگاه‌های محصولات فرهنگی و مراسم جشن در امامزاده‌ها و بقاع متبرکه است. همچنین در این مناسبت، پویش‌های اجتماعی و فرهنگی، اهدای بسته‌های معیشتی و بهداشتی به مناطق کم‌برخوردار، اهدای هدیه به والدین فرزندانی با نام علی، تجلیل از فعالان فضای مجازی و خانواده‌های شهدا و دیگر برنامه‌های فرهنگی برگزار می‌شود.[۳۱۲] همزمان با سیزدهم رجب، از سوی رایزنی‌های فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در کشورهای مختلف به مناسبت ولادت علی بن ابی‌طالب با حضور ایرانیان مقیم، شخصیت‌های علمی، فرهنگی و دینی و شماری از شاعران برجسته از شهرهای مختلف مراسم و جشن‌هایی برگزار کردند.[۳۱۳][۳۱۴] همچنین روز پدر یا روز مرد در ایران، ۱۳ رجب، سالروز ولادت امام علی بن ابی‌طالب است و پس‌از پیروزی انقلاب اسلامی به این عنوان در تقویم ایران ثبت شد. این مناسبت در فرهنگ‌های مختلف با هدف گرامیداشت پدران و قدردانی از آنان برگزار می‌شود و در ایران تعطیل رسمی است.[۳۱۵]

آیین‌های شهادت

در سالروز شهادت، به‌ویژه از شب نوزدهم تا بیست‌وسوم رمضان و هم‌زمان با شب‌های قدر، آیین‌های سوگواری شامل سینه‌زنی و زنجیرزنی، سخنرانی، روضه‌خوانی و نوحه‌سرایی در مساجد، حسینیه‌ها، تکایا، بقاع متبرکه و محافل عمومی و خانوادگی برگزار می‌شود و اطعام روزه‌داران و نیازمندان و توزیع نذری و افطاری نیز از برنامه‌های این ایام است. در برخی مناطق ایران، تعطیلی کسب‌وکار و فعالیت‌های کشاورزی از شب شهادت تا شام غریبان، ازجمله رها کردن آب مزارع و باغ‌ها به‌صورت مشاع برای بهره‌مندی دیگر موجودات، از سنت‌های مرتبط با این مناسبت به‌شمار می‌رود.[۳۱۶]

آیین‌های توسل و زیارت

در منابع شیعه، زیارت امام علی و توسل به او گزارش شده است که به بخشی از تجربه زیسته فرهنگی و اجتماعی ایرانیان در طول تاریخ تبدیل شده است.[۳۱۷] در روایات و سیره ائمه، برای زیارت امام علی فضیلت‌هایی نقل شده و در برخی روایات، مزار او محل زیارت آدم و نوح و پناهگاهی برای دردمندان معرفی شده است. در زیارت امین‌الله نیز امام سجاد، امام علی را «امین‌الله فی ارضه» و «حجته علی عباده» خوانده و از خداوند شفاعت او و برخورداری از فضایل معنوی را درخواست کرده است.[۳۱۸] در برخی منابع اهل‌سنت نیز مضامین زیارت امیرالمؤمنین با گزارش‌هایی دربارهٔ فضائل، فداکاری، جهاد، جایگاه دینی و نسبت او با پیامبر بازتاب یافته است.[۳۱۹]

عید غدیر

آیین دیدار سادات یکی از رسوم ایرانی در روز عید غدیرخم است. در این روز، سادات به مردم، به‌ویژه مهمانان خود، عیدی می‌دهند. این عیدی معمولاً اسکناس‌های نو است که با مُهرِ القاب امام علی و نام شخص مُهر شده‌اند.[۳۲۰] در ایران، در دوره صفویه، عید غدیر از اعیاد رسمی شیعیان و از ارکان هویت جمعی آنان بود.[۳۲۱] امروزه نیز عید غدیر در جمهوری اسلامی ایران تعطیل رسمی است. همچنین این روز در برخی شهرهای عراق، ازجمله کربلا، نجف و ذی‌قار، تعطیل رسمی است.[۳۲۲] در برخی شهرها، عید غدیر نیز با برگزاری جشن‌های مردمی و خیابانی، مهمانی‌های کیلومتری، برپایی موکب‌های پذیرایی و فرهنگی، اطعام و توزیع نذری و اجرای برنامه‌های فرهنگی و هنری در نقاط مختلف کشور گرامی داشته می‌شود. علاوه‌بر این، مراسم عید غدیر در سال ۱۴۰۴ش، تجلی اراده ملی مردم ایران برای انتقام و اقتدار از رژیم اسرائیل بود.[۳۲۳][۳۲۴] ایرانیان در سال ۱۴۰۵ش به رسم سال‌های گذشته در روز عید غدیر، مهمانی ۱۰ کیلومتری غدیر را با شعار بیعت در امتداد بعثت برگزار کردند.[۳۲۵]

همچنین در برخی مناطق، برگزاری مراسم عقد و ازدواج به‌صورت نمادین یا جمعی و بزرگداشت پدران آسمانی در این مناسبت گزارش شده است.[۳۲۶] فرهنگ‌سرای اندیشه همزمان با عید غدیر، با اجرای پویش مجازی برادرانه تلاش کرد ضمن احیای سنت عقد اخوت میان شیعیان و دوستداران اهل‌بیت، روحیه همبستگی و اتحاد میان مسلمانان جهان را تقویت کند.[۳۲۷]

بازتاب فرهنگی و هنری

  • خوشنویسی: قدیمی‌ترین خوشنویسی‌های منسوب به امام علی در موزه‌های جهان، با خط کوفی بر پوست آهو گزارش شده است.[۳۲۸] از آثار مرتبط می‌توان به تابلوی غدیر؛ ولایت حضرت امام علی، آیه اطاعت اثر علی طه و آثار ولایت امیرالمؤمنین اثر مسعود نجابتی،[۳۲۹][۳۳۰] ها علی بشر کیف بشر،[۳۳۱] السلام علیک یا امیرالمؤمنین،[۳۳۲] علی مع الحق و الحق مع علی اثر علی رضاییان[۳۳۳] و فرازی از مناجات‌نامه امام علی اثر حمیدرضا ابراهیمی اشاره کرد.[۳۳۴] حمید عجمی نیز در ۱۳۷۸ش خط مُعَلّی را ابداع کرد که نام آن برگرفته از امام علی است.[۳۳۵]
  • هنرهای تجسمی: از نمونه‌های بازتاب امام علی در نگارگری، نقاشی قهوه‌خانه‌ای شبیه غدیر خم با قدمت ۱۶۵ سال است که در سال ۱۲۷۷ق به سفارش سهراب‌خان تقدسی از رجال دوره قاجار، به‌دست استاد حاجی فارسی نقاشی و خوشنویسی کتیبه‌های آن به خط احمد بن شیخ حسین‌المشهدی اجرا شد؛ این اثر پس‌از اتمام به حرم فاطمه معصومه اهدا و در اوایل دهه ۱۳۷۰ش به موزه حرم منتقل شد.[۳۳۶][۳۳۷] از دیگر آثار، تابلوهای محمود فرشچیان است که چهار صحنه از زندگی امام را در آثار مولود کعبه، یتیم‌نوازی یا پناه، غدیر خم و شهادت به تصویر کشیده است.[۳۳۸][۳۳۹] همچنین می‌توان به نقاشی بیعت، کمال دین، فهذا علی و بعثت در غدیر اثر حسن روح‌الامین، نقاشی جشن ولایت، اکمال دین و مجموعه خط نگاره اذان اثر رضا بدرالسماء، کتیبه غدیری اثر مسعود نجابتی، نقاشی غدیر اثر زنده‌یاد حبیب‌الله صادقی در پیوند میان غدیر و انتظار و ظهور، تابلوی نقاشی غدیر خم اثر علی بحرینی، نقاشی علی پرچم هدایت اثر صابر شیخ‌رضایی اشاره کرد.[۳۴۰] تابلوی گل‌ومرغ و مینیاتور خوشنویسی‌شده غدیر؛ ولایت حضرت امام علی با تکنیک اکریلیک و گواش، اثر رضا بدرالسماء (نقاش)، سیدمسعود آقامیری (مذهب) و سیدرسول آقامیری (خوشنویس)، و تابلوی ولایت حضرت علی اثر حسین رزاقی به سبک مینیاتور و تکنیک اکریلیک در سال ۱۳۷۵ش در مشهد، همچنین تابلوی واقعه غدیرخم اثر سید فضل‌الله هاشمی با تکنیک رنگ‌وروغن روی چوب در سال ۱۳۸۶ش، از آثار غدیریه موزه حرم رضوی هستند.[۳۴۱] در سال ۱۳۹۹ش، در نمایشگاه جلوه امیرالمؤمنین در آثار نقاشی پشت شیشه، ۱۴ اثر با موضوع امام علی از دوره قاجار تا دوره معاصر توسط هنرمندان به تصویر کشیده شد.[۳۴۲] نمایشگاه آیینه افلاک نیز در ۱۴۰۳ش، ۲۰۰ اثر نقاشی، خوشنویسی، نقاشی‌خط، نقاشی قهوه‌خانه‌ای، حجم و گرافیک با موضوع امام علی را ارائه کرد.[۳۴۳]
  • موسیقی و سرود: شخصیت امام علی در موسیقی و سرود ایران، در قالب موسیقی متن و تیتراژ، آلبوم‌ها و قطعات آیینی بازتاب یافته است. از آثار شاخص این حوزه امام علی، ساخته فرهاد فخرالدینی با صدای صدیق تعریف، ماه غریبستان با صدای محمد اصفهانی، امیر عشق و حضرت خورشید و مجموعه‌ای از قطعات با موضوع امام علی است که توسط خوانندگان و آهنگسازان مختلف تولید و اجرا شده‌اند.[۳۴۴]
  • ادبیات و شعر: بازتاب شخصیت و جایگاه امام علی در شعر فارسی، از دوره‌های نخستین ادب فارسی تا روزگار معاصر، در آثار شاعران و نویسندگان مختلف دیده می‌شود. ازجمله این شاعران می‌توان به ابوالقاسم فردوسی در شاهنامه،[۳۴۵] ابوالحسن کسایی مروزی،[۳۴۶] ناصر خسرو قبادیانی،[۳۴۷] سنائی غزنوی،[۳۴۸] نظامی گنجوی،[۳۴۹][۳۵۰] عطار نیشابوری،[۳۵۱][۳۵۲][۳۵۳] مُصلِح‌الدین سعدی،[۳۵۴] جلال‌الدین محمد مولوی،[۳۵۵][۳۵۶][۳۵۷] امیر فخرالدین محمود ابن‌یمین،[۳۵۸] شمس‌الدین محمد حافظ،[۳۵۹] سید محمدحسین شهریار،[۳۶۰] محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی)،[۳۶۱] محمد اقبال لاهوری[۳۶۲] و باذل مشهدی[۳۶۳] اشاره کرد. مضامین مرتبط با امام علی در شعر فارسی، موضوعاتی مانند ولایت، غدیر، فضایل و سیره، عدالت، شجاعت و جایگاه معنوی او را دربر می‌گیرد و در قالب‌هایی مانند قصیده، غزل، مثنوی و رباعی بازتاب یافته است. شهریار نیز با سروده همای رحمت از شناخته‌شده‌ترین شاعران معاصر در این زمینه است. ازجمله؛[۳۶۴]
علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را
که به ماسوا فکندی همه سایه هما را
دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین
به علی شناختم من به خدا قسم خدا را


  • سینما، تلویزیون و رادیو: در سینما و تلویزیون، فیلم اینجا شهر دیگری است و مجموعه تلویزیونی امام علی از آثار مرتبط با زندگی و دوران امام علی هستند. در تئاتر نیز نمایش‌های مجلس ضربت خوردن، توبه نمی‌کنم، مهر و آیینه‌ها و زمان سکوت برای زندگان و نمایشنامه‌های امیر و پل با موضوع امام علی اجرا شده‌اند.[۳۶۵] رسانه ملی نیز برنامه‌ها و آثار مناسبتی متعددی دربارهٔ امام علی تولید و پخش کرده است.[۳۶۶] در رادیوهای ایران، فرهنگ، معارف، تهران، قرآن و جوان نیز برنامه‌های مناسبتی، مستند، گفت‌وگو، نمایش و درس‌گفتارهایی دربارهٔ زندگی، سیره، فضایل و اندیشه او تولید شده است که ازجمله آنها ماه شب‌های کوفه، ماه محراب، گفت نپوش، سجده سرخ، خانه بدون علی، پلک تر عشق، از محراب تا معراج و من غدیری‌ام است.[۳۶۷]
  • معماری: نام و جایگاه امام علی در معماری مذهبی و تاریخی ایران، به‌ویژه در کتیبه‌ها، کاشی‌کاری، گچ‌بری، محراب‌ها، گنبدها و ایوان‌ها بازتاب یافته است. مسجد جامع اصفهان، مسجد کبود تبریز، مجموعه شیخ صفی‌الدین اردبیلی و برخی بناهای مذهبی کاشان، یزد، کرمان، خراسان و مشهد از نمونه‌های آن به‌شمار می‌روند. این بازتاب در سکه‌ها، نگارگری و کتاب‌آرایی نیز دیده می‌شود و موضوعاتی مانند غدیر و ذوالفقار در نگارگری ایرانی، به‌ویژه از دوره صفوی، بازنمایی شده است. همچنین نام امام علی در کتیبه‌ها و تزئینات برخی زیارتگاه‌ها، ازجمله حرم امام رضا، حرم فاطمه معصومه و شاهچراغ، به کار رفته است.[۳۶۸]

نام‌گذاری فرزندان

اسامی و القاب علی بیشترین انتخاب نام ایرانیان برای فرزندان پسر بوده است.[۳۶۹] براساس داده‌های پایگاه اطلاعات جمعیتی سازمان ثبت احوال کشور، نام علی با بیش از ۲٫۵ میلیون نفر، علیرضا با ۹۴۱ هزار نفر و امیرعلی با ۴۸۱ هزار نفر از رایج‌ترین نام‌های مرتبط با نام امام علی در ایران هستند. در ۹ ماه نخست سال ۱۴۰۴ش نیز ۷۷۳۲ نوزاد با نام علی، ۶۳۹۷ نوزاد با نام امیرعلی و ۲۲۴۰ نوزاد با نام علیرضا نام‌گذاری شده‌اند.[۳۷۰]

نام علی در فرهنگ اسلامی و به‌ویژه در جامعهٔ ایران، افزون‌بر یک نام شخصی، با شخصیت امام، مفاهیمی چون فضیلت، عدالت، شجاعت و معنویت و نیز هویت دینی و فرهنگی پیوند یافته است. این نام در کشورهای مسلمان نیز رواج گسترده دارد و در خارج از جهان اسلام نیز تا حدی با مهاجرت مسلمانان و انتقال فرهنگی مرتبط دانسته شده است. از منظر جامعه‌شناختی، استمرار و گستردگی نام علی را می‌توان بازتابی از نام‌گذاری به‌عنوان کنشی هویتی و نمادین دانست که در آن، برکت‌جویی، تعلق دینی، پیوند با سنت خانوادگی و انتقال ارزش‌ها میان نسل‌ها نقش دارد؛ در عین حال، کوتاهی، خوش‌آوایی و امکان ترکیب آن با نام‌های دیگر نیز به رواج و ماندگاری آن در جوامع گوناگون کمک کرده است.[۳۷۱]

نام‌گذاری فضاهای شهری

نام امام علی در ایران برای شماری از مساجد، حسینیه، کانون فرهنگی هنری، معابر، بزرگراه‌ها، میدان‌ها، مراکز آموزشی و درمانی و دیگر فضاهای عمومی به کار رفته است. براساس آمار ثبت‌شده در نرم‌افزار مسجدیاب در سال ۱۳۹۶ش، ۱٬۴۸۲ مسجد و حسینیه در ایران به نام امام علی یا القاب او، ازجمله امیرالمؤمنین، علی‌بن‌ابی‌طالب و حیدر کرار، نام‌گذاری شده‌اند؛ این نام پس‌از امام حسین در رتبه دوم نام‌گذاری مساجد و حسینیه‌ها قرار دارد.[۳۷۲] همچنین براساس آمار اعلام‌شده در سال ۱۴۰۱ش، در ایران ۱٬۰۶۴ کانون فرهنگی هنری، ۱٬۱۳۷ مسجد و ۶۵۸ مجموعه مسجد و کانون فرهنگی هنری به‌صورت مشترک با نام یا القاب امام علی فعالیت می‌کنند.[۳۷۳] علاوه‌بر این، از نمونه‌های شاخص سایر فضاهای شهری می‌توان به بزرگراه امام علی در تهران،[۳۷۴] میدان امام علی در اصفهان،[۳۷۵] بلوار امام علی در پردیسان قم،[۳۷۶] خیابان امام علی[۳۷۷] و دانشگاه افسری امام علی ارتش[۳۷۸] اشاره کرد. همچنین مراکز درمانی متعددی در شهرهای مختلف با این نام فعالیت می‌کنند.[۳۷۹][۳۸۰]

پویش‌های مردمی

بر پایه گزارش رسانه‌های مختلف، هر سال در ایام ولادت یا شهادت امام علی، پویش‌های مردمی مختلفی با رویکرد فرهنگی‌اجتماعی و مذهبی برگزار می‌شود؛ ازجمله؛ پویش سه‌گانه نذر قربانی، اطعام علوی، به عشق علی،[۳۸۱] پویش هم‌بستگی و امدادرسانی خادمان حرم امام علی،[۳۸۲] سومین پویش ملی من شیعه علی‌ام،[۳۸۳] پویش ملی در پناه علی،[۳۸۴] پویش سراسری جشن ملی بیعت با علی در ۳۱ استان کشور،[۳۸۵] پویش به نام پدر،[۳۸۶] پویش دُرّ نجف،[۳۸۷] پویش به حرمت حضرت علی می‌بخشم،[۳۸۸] پویش حرمت مولا،[۳۸۹] پویش مردمی علی یاوران در ۳۰ استان،[۳۹۰] پویش به حساب علی.[۳۹۱]

پژوهش‌ها و آثار دربارهٔ امام علی

نسخه‌های خطی

حدود ۵۹۰ نسخه خطی از آثار منسوب به امام علی به زبان‌های عربی و فارسی در مرکز نسخ خطی کتابخانه آستان قدس رضوی وجود دارد که مشتمل بر احادیث و روایات از این امام است. نهج‌البلاغه و ترجمه و شروح آن، غُرَرُ الحِکَم و دُرَرُ الکَلِم، دعای صباح و دعای سیفی، ازجمله این آثار است.[۳۹۲] یک نسخه خطی ۵۰۸ ساله با محتوای مناجات منظوم منسوب به علی همزمان با ایام عید غدیر در کتابخانه حرم رضوی رونمایی شد.[۳۹۳] از دیگر نمونه‌های شاخص، قدیمی‌ترین نسخه خطی نهج‌البلاغه در آستان قدس رضوی مربوط به نیمه نخست قرن پنجم هجری،[۳۹۴] نسخه ۳۴۴ ساله مناقب مرتضوی[۳۹۵] و مصحف منسوب به امام علی است که در گنجینه‌های نسخه‌های خطی آستان قدس رضوی نگهداری می‌شوند.[۳۹۶] همچنین براساس فهرست معجم‌الآثار المخطوطه، حدود ۲۰ هزار نسخه خطی در ۶ هزار عنوان دربارهٔ امام علی در کتابخانه‌های جهان شناسایی و معرفی شده است. این نسخه‌ها به زبان‌های عربی، فارسی، ترکی و اردو هستند و بیشتر آنها در ایران نگهداری می‌شوند؛ در این طرح، نمونه‌هایی از نسخه‌های مرتبط با امام علی در آلمان و بوسنی و هرزگوین نیز شناسایی شده است.[۳۹۷]

پژوهشی و ادبی

در ادب فارسی، منظومه‌های دینی دربارهٔ امام علی بخشی از میراث منظوم فارسی را تشکیل می‌دهند و از نظر ادبی، تاریخی و زبانی بررسی شده‌اند.[۳۹۸] آثار پژوهشی و خواندنی متعددی ازجمله کتاب، مقاله، پایان‌نامه نیز دربارهٔ زندگی، سیره، اندیشه و شخصیت او پدید آمده است.[۳۹۹][۴۰۰] در کنار این آثار و دانشنامه‌های تخصصی و عمومی متعددی دربارهٔ امام علی منتشر شده‌اند که ابعاد گوناگون زندگی، سیره، فضایل، اندیشه، سیاست، اخلاق، حقوق، اقتصاد، علم و مسائل اجتماعی مربوط به او را بررسی می‌کنند.[۴۰۱][۴۰۲][۴۰۳][۴۰۴][۴۰۵] این مطالعات در حوزه ادبیات نیز با آثاری همچون علی‌نامه، از نخستین منظومه‌های شناخته‌شده حماسه شیعی[۴۰۶] و همچنین رمان‌ها و داستان‌هایی با موضوع امام علی ادامه یافته است.[۴۰۷][۴۰۸][۴۰۹] مجموعه آثار دیگری نیز با موضوع علی بن ابی‌طالب نگارش یافته‌اند.[۴۱۰][۴۱۱]

همایش‌ها و کنگره‌ها

در دهه‌های اخیر نیز برگزاری همایش‌ها و کنگره‌های ملی و بین‌المللی،[۴۱۲][۴۱۳] زمینه دیگری برای بررسی ابعاد سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، هنری، اخلاقی و تمدن‌ساز سیره و اندیشه امام علی فراهم کرده است؛[۴۱۴] این رویدادها در ایران و دیگر کشورها[۴۱۵][۴۱۶] برگزار شده و موضوعاتی همچون حکومت علوی،[۴۱۷] سیره علوی،[۴۱۸] نهج‌البلاغه،[۴۱۹] حکمرانی،[۴۲۰] مقاومت و غدیر،[۴۲۱][۴۲۲][۴۲۳] تربیت معنوی،[۴۲۴] مدیریت، فرماندهی و دیگر ابعاد شخصیت و میراث او را دربر گرفته‌اند.[۴۲۵] همچنین در سال ۱۳۷۹ش، همایش‌های بین‌المللی و منطقه‌ای دربارهٔ امام علی در چند کشور، برگزاری همایش جهانی عدالت و علی و ترجمه و توزیع کلمات قصار نهج‌البلاغه به ۱۲ زبان اعلام شد.[۴۲۶]

پانویس

  1. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۵ و ۸.
  2. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۲۷۳.
  3. ↑ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ۱:‎ ۱۵۳.
  4. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۱۵.
  5. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۲.
  6. ↑ جمعی از نویسندگان به سرپرستی علی‌اکبر رشاد، دانشنامه امام علی، ۸:‎ ۶۸.
  7. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۱۵۵.
  8. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، خطبه ۱۳۱.
  9. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۲۳.
  10. ↑ محمدی ری‌شهری، دانشنامه امیرالمؤمنین، ۱۴:‎ ۳۰۸.
  11. ↑ ثابتی، القاب و صفات مولای متقیان.
  12. ↑ شکوهی قوچانی، اسماء و القاب امیرالمومنین.
  13. ↑ شهرانی فراهانی، «علی در آیینه نام‌ها، کنیه‌ها و القاب»، سفینه، ۶۵–۸۲.
  14. ↑ میرزابابایی و افتخاری‌پور، «تحلیل القاب امام علی و نقش آن‌ها در اثبات افضلیت ایشان در منابع حدیثی شیعه و عامه»، مدینه العلم کاظمیه، ۴۰.
  15. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۳۵۱.
  16. ↑ محمدی ری‌شهری، اهل‌بیت در قرآن و حدیث، ۱:‎ ۱۰۸.
  17. ↑ عباس، «بررسی تاریخی شخصیت و زندگانی همسران حضرت امام علی علیه‌السلام»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، جامعه المصطفی العالمیه، ۱.
  18. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۳۵۴.
  19. ↑ خلیلیان، «امام علی و پیروی از پیامبر»، فرهنگ کوثر، ۶۴.
  20. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۹ و ۳۵–۳۴.
  21. ↑ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۲:‎ ۵۷.
  22. ↑ معادی‌خواه، تاریخ اسلام (عصر بعثت)، ۸۰.
  23. ↑ شهیدی، زیستنامه امام علی، در دانشنامه امام علی، ۸:‎ ۱۴.
  24. ↑ معادی‌خواه، تاریخ اسلام (عصر بعثت)، ۱۵۵–۱۵۸.
  25. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۲۴.
  26. ↑ جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، ۲:‎ ۳۴۴.
  27. ↑ روحی برندق و احمدی، «تحلیل روایی تاریخیِ پرچم داری امیرمؤمنان علی در غزوات پیامبر اکرم»، تاریخ اسلام، ۳۰.
  28. ↑ ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ۳:‎ ۲۴.
  29. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۲۴–۲۶.
  30. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۲۳–۲۶.
  31. ↑ امینی، الغدیر، ۱–۲:‎ مبحث غدیر.
  32. ↑ مفید، اوائل المقالات، ۳۵.
  33. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۲۴–۲۶.
  34. ↑ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۲:‎ ۲۷۹.
  35. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۴۳۶–۴۵۳ و ۴۷۵–۴۵۶ و ۴۸۸–۴۷۶.
  36. ↑ زمانی محجوب، «مولفه‌های تمدن‌ساز در سیره امام علی با رویکرد قرآنی»، قرآن، فرهنگ و تمدن، ۴۶.
  37. ↑ ابن‌قتیبه دینوری، الامامه و السیاسه، ۱:‎ ۱۴.
  38. ↑ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، ۵۳.
  39. ↑ اربلی، کشف الغمه، ۲:‎ ۶۷.
  40. ↑ طبرسی، الاحتجاج، ۱:‎ ۱۰۹.
  41. ↑ مسعودی، مروج الذهب، ۲:‎ ۳۰۸.
  42. ↑ رهبر، «فدک، نماد مظلومیّت اهل‌بیت»، میقات حج، ۱۶۶–۱۷۸.
  43. ↑ امین، اعیان الشیعه، ۱:‎ ۳۱۴.
  44. ↑ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۳:‎ ۲۰۷–۲۰۸.
  45. ↑ بلاذری، فتوح البلدان، ۴۴–۴۶.
  46. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱:‎ ۲۲۲.
  47. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۳۴۷.
  48. ↑ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، ۶۰–۶۱.
  49. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۲۸۰.
  50. ↑ جعفریان، تاریخ خلفا، ۱۲۹ و ۸۷.
  51. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۳۵۹.
  52. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۲۹۶ و ۳۵۹–۳۵۸.
  53. ↑ بلاذری، انساب الاشراف، ۲:‎ ۱۰۰.
  54. ↑ سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۳۷.
  55. ↑ ابن‌شهر آشوب، مناقب آل ابی‌طالب، ۱:‎ ۳۱۱.
  56. ↑ ذهبی، تاریخ الإسلام، ۳:‎ ۶۱۶.
  57. ↑ شهرستانی، منع تدوین الحدیث، ۵۶.
  58. ↑ مطهری، مجموعه آثار، ۱۷:‎ ۴۳۳.
  59. ↑ ابن‌سعد، الطبقات الکبری، ۳:‎ ۳۴۴.
  60. ↑ سیوطی، تاریخ الخلفاء، ۱۲۹.
  61. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۴۶–۵۰.
  62. ↑ ابن‌کثیر، البدایه و النهایه، ۷:‎ ۱۷۱.
  63. ↑ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ۲:‎ ۱۷۳.
  64. ↑ غریب، خلافه عثمان بن عفان، ۱۰۳ و ۱۰۶–۱۰۵.
  65. ↑ اداک و حسینی، «موضع‌گیری‌های امام علی در برابر سیاست‌های عثمان بن عفان در دوران خلافت»، مسکویه، ۷–۲۶.
  66. ↑ ابن‌قتیبه دینوری، الامامه و السیاسه، ۱:‎ ۵۷–۵۸ و ۶۴.
  67. ↑ منتظرالقائم، تاریخ امامت، ۵۰–۵۳.
  68. ↑ طبری، تاریخ طبری، ۴:‎ ۴۲۷–۴۳۱.
  69. ↑ طبری، تاریخ طبری، ۴:‎ ۴۵۱–۴۵۴ و ۵۰۷ و ۵۱۱ و ۵۳۴.
  70. ↑ زبیدی، تاج العروس، ۳:‎ ۲۷۳.
  71. ↑ ابن‌اعثم کوفی، الفتوح، ۳:‎ ۱۶۳.
  72. ↑ منقری، وقعه صفین، ۵۵ و ۶۰–۵۹ و ۶۷–۶۶.
  73. ↑ شهرستانی، الملل و النحل، ۱:‎ ۱۳۵.
  74. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۴۳۶–۴۵۳ و ۴۷۵–۴۵۶ و ۴۸۸–۴۷۶.
  75. ↑ «امام علی در دفاع از عزت مسلمانان ایرانی از مدینه به کوفه آمد»، خبرگزاری فارس.
  76. ↑ دینوری، اخبار الطوال، ۱۵۴.
  77. ↑ امینی و دشتی، «پیامدها و دستاوردهای حکومت امام علی»، پژوهش‌نامه علوی، ۲۷–۲۸.
  78. ↑ عسکری، «سیره امام علی در مواجهه با بزه‌دیدگان بی‌گناه»، معارف اسلامی و حقوق جزا و جرم‌شناسی، ۹۹.
  79. ↑ فضلی، «سیره قضایی امام علی»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام، ۱۷۳–۱۷۹.
  80. ↑ پرهیزکاری، «اصول اخلاقی برخورد با متهم در سیرهٔ قضایی امام علی»، پژوهش‌نامه اخلاق، ۱۳۳.
  81. ↑ عسکری، «سیره امام علی در مواجهه با بزه‌دیدگان بی‌گناه»، معارف اسلامی و حقوق جزا و جرم‌شناسی، ۹۹.
  82. ↑ فضلی، «سیره قضایی امام علی»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام، ۱۷۳–۱۷۹.
  83. ↑ ولیدی، «بررسی مصادیق برجسته عدالت قضایی در سیره امام علی»، نامه علوم انسانی، ۲۶۳.
  84. ↑ فضلی، «سیره قضایی امام علی»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشگاه باقرالعلوم علیه‌السلام، ۱۷۳–۱۷۹.
  85. ↑ عسکری، «سیره امام علی در مواجهه با بزه‌دیدگان بی‌گناه»، معارف اسلامی و حقوق جزا و جرم‌شناسی، ۹۹.
  86. ↑ حاجی‌زاده، «جایگاه جنگ در مواجهه با دشمن در سیره نظامی امام علی»، جستارهای تاریخ اسلام، ۱۳۹.
  87. ↑ دری نجف‌آبادی، «نگاهی به امنیت از منظر امیرمؤمنان»، حکومت اسلامی، بدون صفحه.
  88. ↑ اکبری، «سیره امنیتی و اطلاعاتی امام علی»، فرهنگ پژوهش، ۱۲.
  89. ↑ سجادی، «سیاست خارجی دولت اسلامی از دیدگاه امام علی»، علوم سیاسی، بدون صفحه.
  90. ↑ شهیدی، زیستنامه امام علی، در دانشنامه امام علی، ۸:‎ ۲۵.
  91. ↑ طوسی، رجال، ۵۷.
  92. ↑ ناظم‌زاده قمی، اصحاب امام علی.
  93. ↑ امینی نجفی، اصحاب الامام امیرالمؤمنین.
  94. ↑ «نقش شخصیت‌های ایرانی در گسترش تشیع»، وب‌سایت اندیشه برتر-مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه.
  95. ↑ زین، الامام علی بن ابی‌طالب و تجربه الحکم، ۲۸.
  96. ↑ معینی‌نیا، سیره اداری امام علی در دوران خلافت، ۹۳–۹۶ و ۲۲۴.
  97. ↑ جعفریان، اطلس شیعه، ۶۰.
  98. ↑ مطهری و پردل، «جوان‌گرایی در حکومت امام علی»، علوم سیاسی، ۱۴۴.
  99. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۳۲۰.
  100. ↑ جعفریان، گزیده حیات سیاسی و فکری امامان شیعه، ۵۳-۵۵.
  101. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۳۶:‎ ۵.
  102. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، نامه ۴۷.
  103. ↑ باقری، «بررسی ابعاد سیاسی اجتماعی وصیت‌نامه امام علی به امام حسن»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، مجتمع دانشگاهی ولیعصر، ۷.
  104. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۲۷–۲۸.
  105. ↑ ثقی کوفی، الغارات، ۲:‎ ۸۳۵–۸۳۷.
  106. ↑ حکیم، المفصل فی تاریخ النجف الأشرف، ۲:‎ ۲۹–۳۱.
  107. ↑ خواندمیر، حبیب السیر، ۴:‎ ۱۷۲–۱۷۴.
  108. ↑ فرطوسی، تاریخچه آستان مطهر امام علی، ۲۹۰–۳۵۱.
  109. ↑ عقیلی، «تغییر و تحول تاریخی بافت شهری نجف و حرم امام علی (از پیدایش تا دوره معاصر)»، علم و تمدن در اسلام، ۷۸–۸۰.
  110. ↑ فرطوسی، تاریخچه آستان مطهر امام علی، ۴۲۲–۴۲۵ و ۴۳۷–۴۳۴.
  111. ↑ فرطوسی، تاریخچه آستان مطهر امام علی، ۳۸۷–۴۱۳.
  112. ↑ علوی، راهنمای مصور سفر زیارتی عراق، ۱۲۰–۱۲۳.
  113. ↑ علوی، راهنمای مصور سفر زیارتی عراق، ۱۱۹.
  114. ↑ علوی، راهنمای مصور سفر زیارتی عراق، ۱۲۱.
  115. ↑ فرطوسی، تاریخچه آستان مطهر امام علی، ۳۷۴–۳۷۵ و ۳۷۹.
  116. ↑ فرطوسی، تاریخچه آستان مطهر امام علی، ۳۶۲–۳۷۰.
  117. ↑ مجلسی، حیوة القلوب، ۱:‎ ۲۲۳.
  118. ↑ علوی، راهنمای مصور سفر زیارتی عراق، ۱۲۶.
  119. ↑ «زیرسازی، مقاوم‌سازی و سنگ‌کاری کف و دیوار اطراف ضریح مطهر امام علی»، وب‌سایت ستاد بازسازی عتبات عالیات.
  120. ↑ عقیلی، «تغییر و تحول تاریخی بافت شهری نجف و حرم امام علی (از پیدایش تا دوره معاصر)»، علم و تمدن در اسلام، ۸۶–۸۷.
  121. ↑ «عظمت جایگاه امیرالمؤمنین در قیامت براساس منابع اهل‌سنت»، خبرگزاری ایکنا.
  122. ↑ گنجی شافعی، کفایة الطالب، ۲۳۱.
  123. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۱۱.
  124. ↑ ابن‌شاذان، مائة منقبة، ۱۷۷.
  125. ↑ بیاضی، الصراط المستقیم، ۱:‎ ۱۵۱–۲۹۸.
  126. ↑ شرف‌الدین، المراجعات، ۲۶۲–۲۶۳.
  127. ↑ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۶:‎ ۲۵.
  128. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۳:‎ ۲۶۲.
  129. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۲:‎ ۲۹۸.
  130. ↑ امینی، الغدیر، ۲:‎ ۱۱۵.
  131. ↑ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۱۹:‎ ۳۳۲.
  132. ↑ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ۴۲:‎ ۳۵۸.
  133. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۹:‎ ۳۸۰.
  134. ↑ قمی، تفسیر القمی، ۲:‎ ۵۶.
  135. ↑ ابن‌حنبل، فضائل امیرالمؤمنین، ۱۹۷ و ۱۵۶.
  136. ↑ قمی، تفسیر القمی، ۱:‎ ۶۸.
  137. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۵:‎ ۹۷.
  138. ↑ ابن‌عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ۴۲:‎ ۳۹۲.
  139. ↑ آل‌کاظمی، امام علی در قرآن، ۱۴۱–۱۴۲ و ۱۴۵.
  140. ↑ صدوق، الامالی، ۲ و ۸۹.
  141. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۳۸:‎ ۳۵۵.
  142. ↑ بخاری، صحیح البخاری، ۵:‎ ۱۸، حدیث ۳۷۰۱ و ۳۷۰۲.
  143. ↑ حاکم نیشابوری، مستدرک علی الصحیحین، ۲:‎ ۲۶۳، حدیث ۲۹۴۹.
  144. ↑ صدوق، کمال‌الدین و تمام النعمه، ۱:‎ ۲۵.
  145. ↑ نسائی، خصائص أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب، ۹۳.
  146. ↑ طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۲:‎ ۵۱۴.
  147. ↑ صدوق، عیون اخبار الرضا، ۲:‎ ۲۷ و ۸۶.
  148. ↑ طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ۶:‎ ۲۵.
  149. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۲:‎ ۲۹۳.
  150. ↑ حلی، کشف المراد، ۳۷۱.
  151. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۶:‎ ۳۷۹.
  152. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۲:‎ ۷۶۴.
  153. ↑ طبرسی، مجمع البیان، ۸:‎ ۵۶۰.
  154. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۲۳:‎ ۲۳۲.
  155. ↑ عیاشی، تفسیر عیاشی، ۱:‎ ۲۵۱–۲۵۲.
  156. ↑ زمخشری، الکشاف، ۴:‎ ۶۷۰.
  157. ↑ حسکانی، شواهد التنزیل، ۱:‎ ۴۳۲.
  158. ↑ مکارم شیرازی، آیات ولایت در قرآن، ۳۰۷ و ۳۱۲.
  159. ↑ ترمذی، سنن التزمذی، ۵:‎ ۶۶۲–۶۶۳.
  160. ↑ محمدی ری‌شهری، اهل‌بیت در قرآن و حدیث، ۱:‎ ۳۸.
  161. ↑ حاکم نیشابوری، مستدرک علی الصحیحین، ۲:‎ ۳۷۳، حدیث ۳۳۱۲.
  162. ↑ کلینی، الکافی، ۶:‎ ۵۰.
  163. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱:‎ ۲۷.
  164. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۱:‎ ۴۴–۴۵.
  165. ↑ ابن‌تیمیه، منهاج السنه النبویه، ۸:‎ ۵۰–۸۶ و ۱۲۶–۱۲۲ و ۱۶۸–۱۶۴.
  166. ↑ ابن‌کثیر، البدایه و النهایه، ۷:‎ ۳۵۷–۳۵۸.
  167. ↑ ابن‌قیم جوزیه، المنار المنیف، ۵۷.
  168. ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ۱۶:‎ ۲۵۳–۲۵۶ و ۲۱: ۱۰۳ و ۲۴: ۴۲۱.
  169. ↑ نوری کیذقانی و حسینی، فضایل امام علی علیه‌السلام در منابع اهل‌سنت.
  170. ↑ امین، سیره معصومان، ۲:‎ ۱۳.
  171. ↑ ابن‌قتیبه دینوری، المعارف، ۱۲۱.
  172. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۲۸۶ و ۲۹۶.
  173. ↑ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، ۱:‎ ۱۵۳.
  174. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۲۸۵، ۲۸۸–۲۹۰، ۲۹۲و ۲۹۵.
  175. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۶:‎ ۳۷۹.
  176. ↑ افضلی، «امام علی و نهج‌البلاغه از نگاه ریمون قسیس شاعر مسیحی معاصر لبنانی»، پژوهشنامه نهج‌البلاغه، ۸۵.
  177. ↑ ناظم‌زاده قمی، سیمای پرفروغ: پژوهشی پیرامون فضایل و مناقب امیرالمؤمنین علی، ۱۷۱.
  178. ↑ حسینی خامنه‌ای، «امام علی الگوی مدیریت برای جامعه دینی از منظر رهبری»، اندیشه حوزه، بدون صفحه.
  179. ↑ «امام علی؛ الگوی حکمرانی اسلامی»، پایگاه خبری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه.
  180. ↑ سبحانی تبریزی، «امام علی و اصول سیاست»، کتاب نقد، ۳۶–۴۸.
  181. ↑ شهیدی، زیستنامه امام علی، در دانشنامه امام علی، ۸:‎ ۲۶.
  182. ↑ ابن‌شعبه حرّانی، تحف العقول، ۱۳۷.
  183. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، نامه ۵۳.
  184. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، نامه ۴۱.
  185. ↑ ثواقب، «امام علی کارگزاران حکومت و راهکارهای اصلاحات»، حکومت اسلامی، ۱۴۷.
  186. ↑ پورطهماسبی و تاجور، «ویژگی‌ها و وظایف کارگزاران در نهج‌البلاغه»، پژوهش‌نامه علوی، ۲۱ و ۴۱–۳۹.
  187. ↑ دلشاد تهرانی، امین ناجی و باقرپور، «اصول عزل و نصب کارگزاران با رویکرد اندیشه سیاسی امام علی در نهج‌البلاغه»، مدیریت سازمان‌های دولتی، ۱۴۴–۱۴۵.
  188. ↑ معمار، «تحلیل جامعه‌شناختی مفهوم عدالت از دیدگاه حضرت علی»، شیعه‌شناسی، ۷۴.
  189. ↑ غلام علی خمسه، «تحلیل فلسفی مفهوم «عدالت» در اسلام و تأثیر آن بر سیاست و حکومت بر مبنای نهج‌البلاغه»، کنفرانس ملی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران، ۱۶۹۸–۱۶۹۹.
  190. ↑ معرفت، «امام علی و حقوق متقابل مردم و حکومت»، کتاب نقد، بدون صفحه.
  191. ↑ موسوی بجنورد و صفایی، «حقوق متقابل مردم و حکومت اسلامی از دیدگاه امیرالمؤمنین علی»، پژوهشنامه متین، ۱۶.
  192. ↑ سلطانی و مکه، «وحدت مسلمانان و تقریب مذاهب اسلامی در سیره امام امیرالمؤمنین علی»، پژوهشنامه مذاهب اسلامی، ۴۰.
  193. ↑ مهدوی‌راد و غروی، «ملاک ارزیابی کارگزاران در نهج‌البلاغه»، علوم حدیث، ۸۶.
  194. ↑ مصباح، «تحلیل قرآنی سیره سیاسی اجتماعی امام علی»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، دانشکده اصول دین قم، ۵.
  195. ↑ معمار، «تحلیل جامعه‌شناختی مفهوم عدالت از دیدگاه حضرت علی»، شیعه‌شناسی، ۷۴.
  196. ↑ غلام علی خمسه، «تحلیل فلسفی مفهوم «عدالت» در اسلام و تأثیر آن بر سیاست و حکومت بر مبنای نهج‌البلاغه»، کنفرانس ملی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی در ایران، ۱۶۹۸–۱۶۹۹.
  197. ↑ معرفت، «امام علی و حقوق متقابل مردم و حکومت»، کتاب نقد، بدون صفحه.
  198. ↑ عبداللهی، «شناخت حرکت جهادی در تبیین آزادی و آزادی سیاسی در اسلام با محوریت سیره علوی»، تفسیر متون وحیانی، ۸۳.
  199. ↑ معرفت، «امام علی و حقوق متقابل مردم و حکومت»، کتاب نقد، بدون صفحه.
  200. ↑ عالیپور، انصاری مقدم و کریمی‌نیا، «سیره اقتصادی امام علی در الگوی تولید و مصرف مدبرانه»، پژوهش و مطالعات علوم اسلامی، ۸۴.
  201. ↑ گیلک حکیم‌آبادی، «امام علی، دولت و سیاست‌های اقتصادی»، کتاب نقد، ۱۶۴–۱۶۵.
  202. ↑ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ۲:‎ ۲۰۳.
  203. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۹۰:‎ ۴۷.
  204. ↑ کلینی، الکافی، ۵:‎ ۱۱۳ و ۳۱۹.
  205. ↑ خشنودی و منتظرالقائم، «بررسی و توضیح جایگاه موقوفات امام علی»، شیعه‌شناسی، ۲۲۷.
  206. ↑ گیلک حکیم‌آبادی، «امام علی، دولت و سیاست‌های اقتصادی»، کتاب نقد، ۱۶۴–۱۶۵.
  207. ↑ طهماسبی، «واکاوی راهکارهای اجرایی نمودن اقتصاد مقاومتی مبتنی بر فرهنگ علوی»، آیین علوی، ۲۳–۲۴.
  208. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، کلمه ۲۳۷.
  209. ↑ فیض کاشانی، الوافی، ۴:‎ ۳۶۱.
  210. ↑ معین الاسلام، «سیره عبادی امیرالمؤمنین علیه‌السّلام»، اندیشه‌های قرآنی متفکران معاصر، ۴۷.
  211. ↑ قرشی، حیاه الامام زین العابدین، ۱:‎ ۱۴۵.
  212. ↑ گراوند و امرایی، «جایگاه علم و عالمان در سیره امام علی»، بصیرت و تربیت اسلامی، ۱۵۱ و ۱۶۶.
  213. ↑ فقهی‌زاده و تاجیک، «مرجعیت علمی امام علی در گستره علوم دینی»، پژوهش‌های نهج‌البلاغه، ۴۹.
  214. ↑ سیوطی، الدر المنثور، ۶:‎ ۳۷۹.
  215. ↑ گراوند و امرایی، «جایگاه علم و عالمان در سیره امام علی»، بصیرت و تربیت اسلامی، ۱۵۱ و ۱۶۶.
  216. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱:‎ ۱۴–۲۷.
  217. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، نامه ۶۷.
  218. ↑ یاسمی، «سیره فرهنگی امام علی در نهج‌البلاغه»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، مرکز پیام نور تهران، ۲۲۴–۲۳۶.
  219. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۷۵:‎ ۳۲.
  220. ↑ طوسی، الأمالی، ۶۱۶.
  221. ↑ طبری، دلائل الإمامه، ۱۴۴.
  222. ↑ ابن‌شعبه حرّانی، تحف العقول، ۱۰۹.
  223. ↑ شریفی، «شیوه‌های تربیت فرزند از دیدگاه امام علی»، معارف اسلامی و علوم تربیتی، ۶۳.
  224. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، خطبه ۲۳ و ۱۳۹ و ۱۴۲ و نامه ۳۱.
  225. ↑ یوسفیان، «بررسی عرصه‌های حضور زنان در دوره حکومت امام علی»، معارف اسلامی، ۹۶.
  226. ↑ عفت، «جایگاه زن در سیره امام علی با تأکید بر نهج البلاغه»، تاریخنامه اسلام، ۹.
  227. ↑ اسلامی علی‌آبادی، امداد و غفوری‌نژاد، «بازنمایی شواهد تشیع اعتقادی در نیمهٔ اول قرن اول»، پژوهشنامه امامیه، ۱۷۷.
  228. ↑ منتظرالقائم، «سیر تحول نقش امامان شیعه در احیای تئوری امامت الهی»، تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی، ۵۸.
  229. ↑ ربّانی گلپایگانی، «امامت امام علی»، دانشنامه کلام اسلامی، ۴۵۵–۴۵۸.
  230. ↑ هالم، تشیع، ۲۷–۲۸ و ۳۱.
  231. ↑ ابن‌طاووس، التحصین.
  232. ↑ کراجکی، الرساله العلویه.
  233. ↑ قمی، الروضه فی فضائل أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب علیه‌السلام.
  234. ↑ عاملی، الصحیح من سیره الامام علی.
  235. ↑ سماهیجی، صحیفه علویه.
  236. ↑ ثقی کوفی، الغارات.
  237. ↑ قمی، الفصول العلیه فی المناقب المرتضویه.
  238. ↑ بُستی، المراتب فی فضائل امیرالمؤمنین.
  239. ↑ ابن‌طاووس، الیقین باختصاص مولانا علی بامرة المؤمنین.
  240. ↑ مفید، تفضیل امیرالمؤمنین.
  241. ↑ سیدرضی، خصائص الائمه.
  242. ↑ ابن‌بطریق، خصائص الوحی المبین.
  243. ↑ «مجموعه مقالات سومین کنگره بین‌المللی امام علی پژوهی بامعرفی جایزه جهانی امام علی»، وب‌سایت سیویلیکا.
  244. ↑ «کنگره بین‌المللی نهج‌البلاغه انسان در تراز نهج‌البلاغه»، وب‌سایت سیویلیکا.
  245. ↑ «اختتامیه چهارمین کنگره بین‌المللی «راه نجات، نهج‌البلاغه و حکمرانی علوی» در اصفهان»، خبرگزاری ایکنا.
  246. ↑ حسنی، فرحه الغری فی تعیین قبر امیرالمؤمنین.
  247. ↑ شوشتری، قَضاءُ أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب علیه‌السلام.
  248. ↑ منقری، وقعه صفین.
  249. ↑ حلی، کشف الیقین فی فضائل امیرالمؤمنین.
  250. ↑ «حقانیت امام علی از منابع روایی اهل‌سنت»، وب‌سایت الشیعه.
  251. ↑ مفید نیشابوری، الأربعین عن الأربعین: فی فضائل علی أمیرالمؤمنین.
  252. ↑ بستانی و جعفرنژاد، «گزیده‌ای از فضایل امام علی از دیدگاه مفسرین و محدثین اهل‌سنت»، شیعه‌شناسی، ۱۱۱.
  253. ↑ حاکم نیشابوری، مستدرک علی الصحیحین، ۳:‎ ۱۱۶.
  254. ↑ ایجی، شرح المواقف، ۸:‎ ۳۵۴.
  255. ↑ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج‌البلاغه، ۱۳:‎ ۲۶۲.
  256. ↑ ابن‌اثیر، الکامل فی التاریخ، ۳:‎ ۱۹۰–۱۹۱.
  257. ↑ جعفریان، تاریخ تحول دولت و خلافت، ۱۶۸.
  258. ↑ ابن‌شاذان، مائة منقبة.
  259. ↑ تلمسانی، الجوهره، ۵.
  260. ↑ اسکافی، المعیار و الموازنه در برتری امیرالمؤمنین علی.
  261. ↑ باعونی شافعی، جواهر المطالب فی مناقب الإمام علی بن ابی‌طالب.
  262. ↑ نسائی، خصائص أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب.
  263. ↑ ابن‌حنبل، فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب.
  264. ↑ ابن ابی‌الدنیا، مقتل الإمام أمیرالمؤمنین.
  265. ↑ ابن‌مغازلی، مناقب الإمام علی بن أبی‌طالب.
  266. ↑ اخطب خوارزم، المناقب للخوارزمی.
  267. ↑ ابن‌مردویه، مناقب علی بن أبی‌طالب و ما نزل من القرآن فی علی.
  268. ↑ ترمذی، مناقب مرتضوی.
  269. ↑ گنجی شافعی، کفایه الطالب فی مناقب علی بن أبی‌طالب.
  270. ↑ جرداق، امام علی صدای عدالت انسانی، ۱–۲:‎ ۲۱–۲۲.
  271. ↑ جرداق، امام علی صدای عدالت انسانی، ۳–۵:‎ ۱۰۵۵–۱۰۵۶ و ۱۰۵۷–۱۰۵۹ و ۱۰۶۱.
  272. ↑ جرداق، شرح المواقف، ۱:‎ ۳۵.
  273. ↑ طباطبایی، قرآن در اسلام، ۱۱۳.
  274. ↑ ابن‌ندیم، الفهرست، ۳۰.
  275. ↑ صفار، بصائر الدرجات، ۱۹۳.
  276. ↑ رامیار، تاریخ قرآن، ۳۷۰–۳۷۱.
  277. ↑ خرمشاهی، قرآن پژوهی، ۲:‎ ۴۶۹.
  278. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، خطبه ۳ و ۱۹۲ و ۱۹۳.
  279. ↑ «نهج‌البلاغه را به ۱۷ زبان ترجمه کرده‌ایم»، خبرگزاری رسمی حوزه.
  280. ↑ نجمی، «صحیفه امیرمؤمنان قدیم‌ترین سند حدیثی موجود در میان مسلمانان»، علوم حدیث، ۴۱–۶۰.
  281. ↑ سیدرضی، نهج‌البلاغه، نامه ۳۱ و ۵۳.
  282. ↑ کلینی، الکافی، ۶:‎ ۵۰.
  283. ↑ مفید، الإرشاد، ۱:‎ ۱۳–۱۴.
  284. ↑ کفعمی، البلد الامین، ۳۶.
  285. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۹۲:‎ ۲۴۰ و ۲۴۶.
  286. ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ۱۲:‎ ۲۳۵ و ۶: ۱۹۰.
  287. ↑ حسینی، «ترجمه دعای صباح»، ۲۳۱.
  288. ↑ آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ۱۳:‎ ۲۵۲–۲۵۶.
  289. ↑ کفعمی، المصباح - جنه الامان الواقیه و جنه الایمان الباقیه، ۵۵۲.
  290. ↑ ابن‌طاووس، جمال الاسبوع، ۴۵۳–۴۶۴.
  291. ↑ کفعمی، البلد الامین، ۳۳۷.
  292. ↑ طوسی، مصباح المتهجد، ۵۸۴.
  293. ↑ مجلسی، بحار الأنوار، ۹۱:‎ ۹۷.
  294. ↑ سماهیجی، صحیفه علویه، ۱۶.
  295. ↑ کفعمی، البلد الامین، ۳۱۹–۳۲۰.
  296. ↑ مجلسی، زاد المعاد، ۴۲۸.
  297. ↑ مجلسی، زاد المعاد، ۴۲۸.
  298. ↑ قمی، منتهی الآمال، ۱:‎ ۳۶۵–۴۰۵.
  299. ↑ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، ۴۷.
  300. ↑ یاسمی، «سیره فرهنگی امام علی در نهج‌البلاغه»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد، مرکز پیام نور تهران، ۲۲۴–۲۳۶.
  301. ↑ «۳۲۰ داستان از معجزات و کرامات امام علی، عباس عزیزی»، وب‌سایت کتابخانه الکترونیکی انهار.
  302. ↑ آریا و داداش‌زاده، «بررسی کرامات امام علی در اشعار مولانا جلال‌الدین بلخی»، مطالعات ادبیات تطبیقی، ۵۲۷.
  303. ↑ داداش‌زاده، آریا و ابراهیم، «بررسی کرامات امام علی و تصویر ایشان در خواب‌ها و رویاهای صوفیه در متون عرفانی»، عرفان اسلامی، ۱۶۳.
  304. ↑ محمدی ری‌شهری، دانشنامه امیرالمؤمنین، ۱۲:‎ ۳۹–۴۰.
  305. ↑ کربن، چشم‌اندازهای معنوی و فلسفی اسلام ایرانی، ۴، بخش اول:‎ ۳۸۰.
  306. ↑ «معجزات امام علی»، خبر آنلاین.
  307. ↑ میرشکرایی، «علی در فرهنگ مردم ایران»، کتاب ماه هنر، ۹.
  308. ↑ «یاری‌رسانی نام امام علی در فرهنگ ایرانی»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  309. ↑ «جایگاه امیرالمؤمنین در فرهنگ دینی و اجتماعی ایران»، خبرگزاری ایکنا.
  310. ↑ «شخصیت امام علی بخشی از حیات فرهنگی و اجتماعی مردم است»، خبرگزاری صداوسیما.
  311. ↑ «آیین‌های جشن میلاد امام علی و روز بزرگداشت مقام پدر»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  312. ↑ «اجرای ده‌ها ویژه‌برنامه به مناسبت سالروز ولادت امیرالمؤمنین علی»، خبرگزاری شبستان.
  313. ↑ «مراسم جشن میلاد امام علی در کشورهای مختلف برگزار شد»، خبرگزاری مهر.
  314. ↑ «برگزاری جشن میلاد حضرت علی در مرکز اسلامی انگلیس در لندن»، خبرگزاری ایرنا.
  315. ↑ «تاریخ روز پدر ۱۴۰۲، روز مرد و ولادت حضرت علی»، خبرگزاری ایمنا.
  316. ↑ «آیین‌های سوگواری شهادت امام علی برگزار شد»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  317. ↑ «شخصیت امام علی بخشی از حیات فرهنگی و اجتماعی مردم است»، خبرگزاری صداوسیما.
  318. ↑ رجبی، «زیارت امیرالمؤمنین در سیره معصومین»، فرهنگ کوثر، بدون صفحه.
  319. ↑ «نگاهی به زیارت امیرالمؤمنین با تکیه بر منابع اهل‌سنت»، خبرگزاری ایکنا.
  320. ↑ باریکانی، «بررسی مردم شناختی جنبه‌های مختلف برگزاری اعیاد مذهبی در کلانشهرها (مورد مطالعه کلانشهر تهران)»، پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد، تهران، دانشگاه آزاد اسلامی (واحد تهران مرکزی)، ۱۰۳.
  321. ↑ نیک‌زاد و حمزه، «تشیع و تاریخ اجتماعی ایرانیان در عصر صفوی»، شیعه‌پژوهی، ۱۳۱.
  322. ↑ «نگاهی به پیشینه جشن و سرور شیعیان در عید غدیر خم»، وب‌سایت پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
  323. ↑ «غدیر ۱۴۰۴؛ تجلی اراده ملی برای انتقام و اقتدار»، خبرگزاری تسنیم.
  324. ↑ «جزئیات مهمانی ۱۰ کیلومتری عید غدیر در خیابان ولی‌عصر»، خبرگزاری تسنیم.
  325. ↑ «مهمونی ۱۰ کیلومتری غدیر با شعار بیعت در امتداد بعثت»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  326. ↑ «آیین‌های جشن میلاد امام علی و روز بزرگداشت مقام پدر»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  327. ↑ «احیای سنت غدیریِ عقد اخوت در پویش برادرانه»، خبرگزاری شبستان.
  328. ↑ «قدیمی‌ترین خط کوفی منسوب به امام علی است»، خبرگزاری ایکنا.
  329. ↑ «قدیمی‌ترین نسخ خطی منسوب به امام علی و غدیر در موزه حرم رضوی رونمایی شد»، قدس آنلاین.
  330. ↑ «مرور آثاری که با موضوع غدیر خلق شدند؛ تماشای ولایت علی از چشم هنرمندان»، خبرگزاری مهر.
  331. ↑ «ها علی بشر کیف بشر»، وب‌سایت کانون هنری شیعی.
  332. ↑ «السلام علیک یا امیرالمؤمنین»، وب‌سایت کانون هنری شیعی.
  333. ↑ «علی مع الحق و الحق مع علی»، وب‌سایت کانون هنری شیعی.
  334. ↑ «خلق اثر خوشنویسی با ناخن به مناسبت میلاد حضرت علی»، خبرگزاری صداوسیما فارس.
  335. ↑ عجمی، «خط معلی از یک علی آغاز شد»، گلستان قرآن، ۱۹.
  336. ↑ «تابلوی نقاشی ۱۶۵ ساله غدیری در موزه حرم حضرت معصومه»، خبرگزاری ایسنا.
  337. ↑ «مرور آثاری که با موضوع غدیر خلق شدند؛ تماشای ولایت علی از چشم هنرمندان»، خبرگزاری مهر.
  338. ↑ «یادی از چند اثر ادبی و هنری معاصر، با موضوع امیرمؤمنان، هنرِ وصف علی»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  339. ↑ «امام علی در ۴ تابلوی فرشچیان+تصاویر»، خبرگزاری ایسنا.
  340. ↑ «مرور آثاری که با موضوع غدیر خلق شدند؛ تماشای ولایت علی از چشم هنرمندان»، خبرگزاری مهر.
  341. ↑ «قدیمی‌ترین نسخ خطی منسوب به امام علی و غدیر در موزه حرم رضوی رونمایی شد»، قدس آنلاین.
  342. ↑ «نمایش نقاشی‌های پشت شیشه در نمایشگاه جلوه امیرالمؤمنین»، وب‌سایت رسانه فرهنگ و هنر صبا.
  343. ↑ «نمایشگاه آیینه افلاک همزمان با دهه ولایت برگزار می‌شود»، خبرگزاری ایسنا.
  344. ↑ «نواهایی که در سایه ماه غریبستان ماندگار شدند، ارادت به امیرعشق»، خبرگزاری مهر.
  345. ↑ فردوسی، شاهنامه فردوسی، ۱:‎ ۱۹–۲۰.
  346. ↑ «۲ شعر از کسایی در ستایش امام علی»، خبرگزاری ایسنا.
  347. ↑ ناصر خسرو، دیوان اشعار حکیم ناصر خسرو قبادیانی، ۴۹–۵۰ و ۱۰۴–۱۰۳ و ۱۵۸ و ۲۱۸.
  348. ↑ سنائی غزنوی، دیوان حکیم ابوالمجد مجدود بن آدم سنائی غزنوی، ۴۶۷–۴۷۱.
  349. ↑ نظامی، شرفنامه، ۳۵.
  350. ↑ نظامی، دیوان قصاید و غزلیات نظامی گنجوی، ۳۴۹.
  351. ↑ عطار نیشابوری، مصیبت نامه، ۳۴–۳۶.
  352. ↑ عطار نیشابوری، الهی نامه، ۲۲–۲۳.
  353. ↑ عطار نیشابوری، منطق الطیر، ۲۶.
  354. ↑ مصفا، متن کامل دیوان شیخ اجل سعدی شیرازی، ۶۷۹–۶۸۰.
  355. ↑ مولوی، مثنوی معنوی، دفتر اول، ۱۶۴–۱۶۶، ابیات ۳۷۲۷–۳۷۷۸ و ۱۶۶–۱۶۷، ابیات ۳۷۷۹–۳۷۹۳ و ۱۶۷–۱۶۸، ابیات ۳۷۹۴–۳۸۳۸ و دفتر ششم، ۱۰۹۳–۱۰۹۴، ابیات ۴۵۳۷–۴۵۵۱.
  356. ↑ مولوی، کلیات شمس تبریزی، رباعیات، شماره ۳۰۰ و ۳۰۴.
  357. ↑ صولتی، معارفی از تشیع در مثنوی معنوی، ۱۶۱–۱۶۳ و ۱۶۶–۱۶۵.
  358. ↑ ابن‌یمین، دیوان اشعار ابن‌یمین، ۱۰–۱۱ و ۳۲–۳۱ و ۴۰–۳۹ و ۴۵–۴۴ و ۳۵۵.
  359. ↑ حافظ، دیوان حافظ، ۳۰۱.
  360. ↑ شهریار، دیوان شهریار، ۱:‎ ۹۸ و ۶۱۶–۶۱۵.
  361. ↑ اصفهانی، کلیات دیوان کمپانی، ۳۵–۳۸.
  362. ↑ اقبال لاهوری، کلیات اشعار فارسی علامه اقبال لاهوری، ۱۱۴–۱۱۶.
  363. ↑ باذل مشهدی، حمله حیدری.
  364. ↑ شهریار، دیوان شهریار، ۱:‎ ۹۸.
  365. ↑ «آثار نمایشی و تصویری امام علی؛ نگاهی به چهار دهه کم‌کاری»، وب‌سایت رسانه فرهنگ و هنر صبا.
  366. ↑ «ویژه‌های رسانه ملی؛ از ولادت امیرالمؤمنین حضرت علی و روز پدر تا گرامیداشت سردار دل‌ها»، وب‌سایت رسانه فرهنگ و هنر صبا.
  367. ↑ «خبرهای کوتاه رادیو و تلویزیون، 15 سریال رادیویی برای آنتن رمضانی»، خبرگزاری تسنیم.
  368. ↑ «نامی که بر ستون تاریخ حک شد، رد پای علی در هنر و معماری ایران»، خبرگزاری ایمنا.
  369. ↑ «نام علی و القاب علی بیشترین انتخاب ایرانیان برای نام فرزندان»، وب‌سایت مگ‌ایران.
  370. ↑ «نامگذاری بیش از دو و نیم میلیون نفر در کشور با نام علی»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  371. ↑ «نام علی در کدام کشورها بیشترین طرفدار را دارد؟»، خبرگزاری ایسنا.
  372. ↑ «نام علی و فاطمه بیشترین نام مساجد کشور»، خبرگزاری ایکنا.
  373. ↑ «روایت آماری از مساجد و کانون‌های فرهنگی هنری منتسب به نام و القاب امام علی»، خبرگزاری شبستان.
  374. ↑ «بزرگراه امام علی از فرجام تا پل آغاز در تهران افتتاح شد»، خبرگزاری ایرنا.
  375. ↑ «افتتاح رسمی میدان امام علی اصفهان با حضور رئیس مجلس شورای اسلامی»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  376. ↑ «بلوار امام علی پردیسان قم بازگشایی شد»، خبرگزاری تسنیم.
  377. ↑ «خیابان امام علی شهرضا بعد از ۱۳ سال افتتاح می‌شود»، خبرگزاری فارس.
  378. ↑ «دانشگاه افسری امام علی، انسان‌سازترین دانشگاه کشور»، خبرگزاری صداوسیما.
  379. ↑ «بهره‌برداری از ۲۱۱ طرح، بیمارستان امیرالمؤمنین رسماْ افتتاح می‌شود»، خبرگزاری مهر.
  380. ↑ «بیمارستان امیرالمؤمنین اصفهان در شرایط کرونایی»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  381. ↑ «اجرای پویش‌های سه‌گانه در دهه ولایت و امامت»، پایگاه خبری تحلیلی تابناک.
  382. ↑ «آغاز پویش هم‌بستگی خادمان حرم امام علی با ملت ایران»، خبرگزاری ایکنا.
  383. ↑ «آغاز سومین پویش ملی من شیعه علی‌ام»، خبرگزاری ایرنا.
  384. ↑ «پویش ملی در پناه علی علیه‌السلام توسط رئیس سازمان بسیج مستضعفین رونمایی شد»، خبرگزاری بسیج.
  385. ↑ «برگزاری پویش سراسری جشن ملی بیعت با علی در ۳۱ استان کشور، مشارکت بیش از ۱۱۰۰ نوجوان و مددجو»، گیتی آنلاین.
  386. ↑ «برگزاری پویش به نام پدر جهت آزادی پدران دارای جرایم غیرعمد از زندان»، وب‌سایت اصلی آستان قدس رضوی.
  387. ↑ «برگزاری پویش درّ نجف با هدف ترویج گفتمان حضرت علی»، پایگاه خبری کانون نیوز.
  388. ↑ «آغاز پویش به حرمت حضرت علی می‌بخشم در سراسر کشور»، خبرگزاری برنا.
  389. ↑ «همه به سوگ مولا دعوتید، پویش بزرگ حرمت مولا در مازندران»، خبرگزاری مهر.
  390. ↑ «برگزاری پویش مردمی علی یاوران در ۳۰ استان، توزیع ۱۳۰ هزار پرس غذا میان نیازمندان»، خبرگزاری ایکنا.
  391. ↑ «راه‌اندازی پویش به حساب علی در شهرستان فسا»، خبرگزاری مهر.
  392. ↑ «قدیمی‌ترین نسخه‌های خطی با محوریت امام علی در کتابخانه رضوی رونمایی شد»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  393. ↑ «نسخه خطی ۵۰۸ ساله مناجات نامه منسوب به امام علی در مشهد رونمایی شد»، خبرگزاری ایرنا.
  394. ↑ «جزئیاتی از قدیمی‌ترین نسخ خطی نهج‌البلاغه»، خبرگزاری تسنیم.
  395. ↑ «نسخه ۳۴۴ ساله خطی مناقب مرتضوی در مدح امام علی رونمایی شد»، خبرگزاری تسنیم.
  396. ↑ «بررسی مصحف منسوب به امام علی در شورای عالی قرآن»، خبرگزاری تسنیم.
  397. ↑ «شناسنامه‌دار شدن ۲۰ هزار نسخه خطی مرتبط با حضرت علی در کتابخانه‌های جهان»، خبرگزاری تسنیم.
  398. ↑ بگ‌جانی و دبیران، «کتاب‌شناسی منظومه‌های دینی دربارهٔ امام علی»، مطالعات و تحقیقات ادبی، ۴۷–۶۴.
  399. ↑ «۱۰ کتاب خواندنی دربارهٔ امام علی»، باشگاه خبرنگاران جوان.
  400. ↑ عاملی، الصحیح من سیرة الامام علی.
  401. ↑ «فراخوان چهارمین کنگره بین‌المللی «امام علی؛ انسان ۲۵۰ ساله در افق تمدن نوین اسلامی»، خبرگزاری ایکنا.
  402. ↑ زارع بیدکی، «معرفی کتاب مرجع دانشنامه امام علی»، پیام بهارستان، ۲۳.
  403. ↑ «موسوعة الإمام أمیرالمؤمنین علی بن أبی‌طالب»، وب‌سایت کتابخانه مجازی الفبا.
  404. ↑ محمدی ری‌شهری، گزیده دانش‌نامه امیرالمؤمنین، ۱۳.
  405. ↑ «دانشنامه جامع موضوعی و الفبایی امام علی منتشر شد»، خبرگزاری ایکنا.
  406. ↑ «چطور حماسه امیرالمؤمنین در قرن پنجم جای شاهنامه را گرفت، کدکنی: علی نامه، کمال شعر شیعی است»، وب‌سایت مشرق نیوز.
  407. ↑ «معرفی رمان قدیس در مورد امام علی»، وب‌سایت مؤسسه تحقیقات و نشر معارف اهل‌البیت.
  408. ↑ کدیور، پس از بیست سال.
  409. ↑ «ماجرای سبّ امام علی چه بود؟ مروری بر صفحه‌ای غم‌انگیز از تاریخ با دشنام»، خبرگزاری تسنیم.
  410. ↑ «کتابشناسی امام علی»، پایگاه اطلاع‌رسانی حوزه.
  411. ↑ «فهرست ۳۰ کتاب در مورد امیرالمؤمنین علی»، وب‌سایت پایگاه امام علی.
  412. ↑ «هشتمین کنفرانس امام علی با موضوع عدالت از منظر امام علی»، وب‌سایت سرکنسولگری جمهوری اسلامی ایران-میلان.
  413. ↑ «همایش امام علی، الگوی عدالت، شجاعت و حکمت در دوران معاصر از سوی مرکز تبیان در کابل»، وب‌سایت مرکز تبیان.
  414. ↑ «کنگره بازخوانی ابعاد شخصیتی امیرالمؤمنین، گام نخست تمدن‌سازی علوی است»، خبرگزاری رسمی حوزه.
  415. ↑ «همایش بین‌المللی امام علی در هند»، خبرگزاری صداوسیما.
  416. ↑ «همایش بین‌المللی نهج‌البلاغه در هند برگزار شد»، خبرگزاری ایرنا.
  417. ↑ «همایش بین‌المللی حکومت علوی نگاهی پس از ۱۴ قرن»، خبرگزاری رسمی حوزه.
  418. ↑ [[#CITEREFسال انتشار وارد نشده‌است|وب‌سایت سیلیویکا]].
  419. ↑ [[#CITEREFسال انتشار وارد نشده‌است|«کنگره بین‌المللی نهج‌البلاغه انسان در تراز نهج‌البلاغه»، وب‌سایت سیلیویکا]].
  420. ↑ [[#CITEREFسال انتشار وارد نشده‌است|«اختتامیه چهارمین کنگره بین‌المللی راه نجات، نهج‌البلاغه و حکمرانی علوی در اصفهان»، خبرگزاری ایکنا]].
  421. ↑ «انتشار مقالات دومین کنگره بین‌المللی راهکارهای گسترش فرهنگ غدیر و ترویج نهج‌البلاغه با تأکید بر آداب و سنن اجتماعی واقعه غدیر»، وب‌سایت سیلیویکا.
  422. ↑ «مجموعه مقالات دومین همایش بین‌المللی غدیر و مقاومت»، وب‌سایت سیلیویکا.
  423. ↑ «مراسم رونمایی از مجموعه مقالات همایش غدیر و پوستر همایش بین‌المللی غدیر در میراث عارفان مسلمان برگزار گردید»، وب‌سایت دانشگاه ادیان و مذاهب.
  424. ↑ «مجموعه مقالات اولین همایش بین‌المللی تربیت معنوی و سلامت معنوی از منظر امام علی»، وب‌سایت سیلیویکا.
  425. ↑ «مجموعه مقالات دومین همایش ملی نهج‌البلاغه در آراء و اندیشه‌های اسلام‌شناسان»، وب‌سایت سیلیویکا.
  426. ↑ «فعالیت‌های بین‌المللی ستاد بزرگداشت سال امام علی اعلام شد»، خبرگزاری ایرنا.

جستارهای وابسته

منابع