پرش به محتوا

خانه‌داری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران‌پدیا
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۹ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''<big>خانه‌داری؛</big>''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره و مدیریت امور خانه و خانواده.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =خانه‌داری.jpg
| زیرنویس تصویر    =مائده پاسندی، مادر خانواده، با کمک فرزندان در حال آشپزی
| image_alt        =خانه‌داری
| فایل پادکست      =خانه‌داری.ogg
| حجم فایلپادکست    =۸/۷۶
| تاریخ پادکست      =۲۴-۱-۱۴۰۵
| زیرنویس عنوان    = مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده


خانه‌داری مجموعه‌ای از مهارت‌ها و نقش‌های تعریف شده است که مدیریت امور خانه، مادری، همسری و فعالیت‌های مرتبط با خانواده را شامل می‌شود. در گذشته این مسئولیت عمدتاً بر عهده زنان بود، اما تحولات صنعتی و اجتماعی موجب پررنگ‌تر شدن نقش مردان در این حوزه شده و در برخی جوامع خانه‌داری به‌عنوان یک شغل به رسمیت شناخته می‌شود. از دیدگاه اسلام، خانه‌داری فعالیتی ارزشمند و مبتنی بر انتخاب است که می‌تواند برای آن دستمزد در نظر گرفته شود و همچنین میان زن و مرد مشترک باشد. اهمیت خانه‌داری در حفظ آرامش خانواده، تربیت نسل آینده، انتقال فرهنگ و کاهش آسیب‌های اجتماعی، آن را به یکی از پایه‌های اساسی زندگی تبدیل کرده است.
| عنوان اصلی        = خانه‌داری
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        = [[جامعه‌شناسی خانواده]]، [[مطالعات جنسیت]]، [[اقتصاد خانواده]]
| نوع مفهوم        = نقش اجتماعی و خانوادگی
| معنای اصطلاحی      = مدیریت امور منزل و خانواده
| حوزه کاربرد      = [[مدیریت خانواده]]، [[سیاست‌گذاری اجتماعی]]، [[مطالعات جنسیت]] و اقتصاد کار خانگی
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          = [[کار خانگی]]، [[نقش‌های جنسیتی]]، [[مادرانگی|مادری]]
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
'''{{درشت|خانه‌داری؛}}''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده.


== '''مفهوم‌شناسی''' ==
خانه‌داری به معنای مدیریت امور منزل و خانواده است که در گذشته مجموعه‌ای از وظایف عملی مانند [[آشپزی]] و [[نظافت]] و نقش‌های عاطفی و تربیتی مانند [[مادری]] و [[همسری]] را در بر می‌گرفت. در دوران معاصر، این مفهوم به‌عنوان نقشی اجتماعی با مسئولیت‌های مشترک بین [[زن]] و [[مرد]] تعریف می‌شود، اگرچه در عمل سهم زنان غالباً بیشتر است. خانه‌داری در الگوهای مختلفی مانند محوریت زن، محوریت مرد یا مشارکتی ظاهر می‌شود و با وجود ارزش اقتصادی قابل توجه، اغلب به عنوان کار بدون مزد شناخته می‌شود. تحولات تاریخی مانند [[انقلاب صنعتی]]، [[شهرنشینی]] و [[امواج فمینیسم|جنبش‌های فمینیستی]] بر بازتعریف این نقش و لزوم تقسیم عادلانه‌تر کار خانه تأثیر گذاشته است. نظریات فمینیستی خانه‌داری را به‌عنوان سازوکاری برای بازتولید [[نابرابری جنسیتی]] نقد می‌کنند؛ اما در فقه اسلامی، خانه‌داری بر پایه توافق و همکاری زوجین استوار شده و حتی دریافت [[اجرت‌المثل]] برای برخی فعالیت‌های زن در خانه را ممکن می‌سازد.
خانه‌داری در لغت به معنای میانه‌روی، درست خرجی، تدبیر امور منزل و نگهداری زن از کارهای خانه می‌باشد.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری، وب‌سایت واژه‌یاب.]</ref>
اصطلاح خانه‌داری در زمان گذشته، به تمام اشتغالات و فعالیت‌هایی اشاره داشت که به مدیریت خانه و امور خانواده مرتبط بودند.<ref>[https://qjss.atu.ac.ir/article_7204.html صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.]</ref>  در واقع، دامنه آن بسیار گسترده بود و کلیه امور معیشتی و مراقبتی داخل خانه از جمله مادری و همسری<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref>، مدیریت امور داخلی منزل و مهارت‌های اداره خانه یا مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند آشپزی و خیاطی را شامل می‌شد.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> امروزه خانه‌داری شامل رفتار، کردار یا کار و وظیفه‌ای است که در خانواده صورت می‌گیرد.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024.html امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.]</ref> از این‌رو، خانه‌داری، یک نقش اجتماعی شامل فعالیت‌ها و رفتارِ مشترک بین زن و مرد تعریف می‌شود که در محیط خانواده هریک بر عهده می‌گیرند. هرچند، در اکثریت جوامع از جمله ایران، سهم زنان در انجام این وظایف همچنان پررنگ‌تر است و در فرهنگ ایرانی، از زنان خانه‌دار با واژه کدبانو نام برده می‌شود.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>


== '''تحولات آماری''' ==
== مفهوم‌شناسی ==
خانه‌داری در لغت به‌معنای میانه‌روی، درست‌خرجی و تدبیر امور منزل است.<ref>[https://vajehyab.com/?q=خانه+داری+دهخدا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور [[خانواده]]<ref>[https://journals.atu.ac.ir/article_7204_8ec4d8480e67acf9f1320708a52b1bf9.pdf صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.]</ref> و [[مدیریت خانه]]، مهارت‌های ادارهٔ خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند [[آشپزی]] و [[خیاطی]] را در بر می‌گرفت؛<ref>[https://vajehyab.com/?q=خانه+داری+دهخدا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref> و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.<ref>[https://www.isna.ir/news/99081308575/مصائب-پنهان-خانه-داری «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا.]</ref>


=== '''جهان''' ===
در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای تعریف می‌شود که مرتبط با خانواده<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.]</ref> و الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی است. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.<ref>[https://allarchive.ir/khane-dari-honar-e-masouliyat/ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.]</ref> در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20160216101612-9999-52.pdf بدری‌منش و صادقی‌فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲]؛ [https://pubs.jz.ac.ir/article_86175_404771695f9dfc3bbb05f09d80b2646f.pdf غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳–۳۰.]</ref> با این حال، در جوامع مختلفی از جمله [[ایران]]، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده و در [[فرهنگ ایرانی]] از زنان خانه‌دار با عنوان [[کدبانو]] یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آن‌که شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>
براساس تخمین سازمان ملل و بر طبق مطالعات پژوهشی متفاوت، ارزش اقتصادي کارِ خانه در جهان در سال ۲۰۲۱م برابر با 11 تریلیون دلار است.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.]</ref>


=== '''ایران''' ===
== اقسام خانه‌داری ==
سهم زنان از نیروی کار رسمی در سال ۱۳۹۰ش، ۱۱٪ است که در این میان بالغ بر ۲.۱ میلیون زن شاغل و بیش از ۱۴ میلیون زن در گروه‌های سنی مختلف خانه‌دار هستند.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref>
[[پرونده:خانه‌داری۱.jpg|جایگزین=آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل|بندانگشتی|آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل (الگوی مشارکتی)]]
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، زنان خانه‌دار حدود ۶۲٪ از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰٪ از زنان متأهل را تشکیل می‌دهند. این آمار معادل حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار است که بیشترین تمرکز آنها در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال مشاهده می‌شود. همچنین، نزدیک به ۶٪ از این زنان هرگز ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref>
الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:
* '''الگو با محوریت زن:''' مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی بر عهده زن است.
* '''الگو با محوریت مرد:''' مرد، خانه‌داری را به‌عنوان مسئولیت و پیشهٔ اصلی خود بر عهده دارد.
* '''الگوی مشارکتی:''' الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref>


== '''پیشینه خانه‌داری''' ==
== ارزش اقتصادی خانه‌داری ==
در گذشته، خانه‌داری و گرداندنِ کارهای وابسته به خانه، به طور سنتی به زنان اختصاص داشت. پیش از گسترش شهرنشینی، انجام امور خانه به دلیل نبود امکاناتی مانند سیستم‌های آب‌رسانی و انرژی، با دشواری‌های فراوانی همراه بود. وظایفی مانند حمل آب، گرم کردن آب برای مصارف عمومی خانواده، آشپزی با اجاق‌های هیزمی و نگهداری از وسایل گرمایشی زغالی و چوبی، کار خانه‌داری را بسیار سخت می‌کرد. تکنولوژی و صنعتی‌شدن، منجر به توسعه محصولات و خدمات جدیدی شد که تأثیرات عمیقی بر زندگی خانوادگی و تقسیم کار در خانه و خانواده داشته‌ است. نمونه‌هایی مانند آسیاب‌های تجاری گندم، تولید کارخانه‌ای محصولات باغداری، جایگزینی و استفاده از اجاق چدنی به جای شومینه، تخصصی شدن فعالیت‌ها قصابی گوشت و تولید نان، غلات و حبوبات و موادغذایی کنسروشده، بخشی از این تغییرات در شکل فرآورده‌های صنعتی هستند. این تحولات از حدود سال ۱۸۷۰م، سبب رهایی مردان از مسئولیت‌هایی مانند ساخت کفش، تهیه سوخت، هیزم و امثال آن شد، اما وظایفی مانند آشپزی، نظافت خانه، شست‌وشوی لباس‌ها، مراقبت از کودکان و بیماران، همچنان بر عهده زنان باقی ماند.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024.html امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>
برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م نشان می‌دهد ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد که اغلب توسط زنان انجام می‌شود، حدود ۱۱ تریلیون دلار بوده است. این رقم صرفاً ناظر بر ارزش مالی فعالیت‌هایی چون نظافت، پخت‌وپز و مراقبت روزمره است و تمام ابعاد مفهومی و اجتماعی خانه‌داری را دربر نمی‌گیرد.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.]</ref>


== '''اقسام خانه‌داری''' ==
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰درصد از زنان متأهل کشور است.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref> در سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴ میلیون زن به عنوان خانه‌دار ثبت شده بود.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref> بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref>
اقسام خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود.


زن خانه‌دار؛ مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه و خانواده را بر عهده دارد.
== تحولات تاریخی و اجتماعی ==
[[پرونده:خانه‌داری۲.png|جایگزین=زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد|بندانگشتی|زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد، کنتیکت. عکس از کتابخانه کنگره، واشینگتن‌دی‌سی]]
خانه‌داری در گذشته، نقش و بخش اصلی [[هویت زنانه|هویت زنان]] شناخته می‌شد.<ref>[https://pubs.jz.ac.ir/article_86175.html غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.]</ref> نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل [[آب]]، پخت‌وپز و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و [[تربیت فرزند]] را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش [[شهرنشینی]] و [[فناوری]]، بخشی از این وظایف دگرگون شد؛ اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.<ref name=":0">[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>


مرد خانه‌دار؛ مردی که خانه‌داری پیشه اصلی وی است.  
[[انقلاب صنعتی]] با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصهٔ عمومی را افزایش داد. [[فمینیسم|جنبش‌های فمینیستی]] نیز در شتاب این فرایند مؤثر بود<ref>لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲–۲۰۹.</ref> و بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref> با این حال، حضور زنان در بازار کار رسمی و ایجاد پدیدهٔ «بار دوگانه» باعث شد تا نیاز به تقسیم عادلانه‌تر کارهای خانه و اجرای سیاست‌های حمایتی مانند [[مرخصی والدین]] و [[بیمه]] بیش از پیش احساس شود.<ref name=":1">آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288؛ [https://www.jwss.ir/article_135057_792ef4c08957a932892acd3767cf9dc0.pdf حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱–۱۵۰.]</ref> برخی جوامع با این تجربه، با پذیرش ارزش اجتماعی و اقتصادی خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند [[بیمه]]، [[تأمین اجتماعی]] و تسهیلات نگهداری از کودک را برای افراد متولی نقش خانه‌داری، فراهم کردند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.]</ref>


خانه‌داری مشترک؛ الگوی ایده‌آل در مطالعات مدرن خانواده است که در آن وظایف بین زن و مرد براساس علاقه یا وقت تقسیم می‌شود. هرچند، زنان بخش عمده‌ای از بار مسئولیت‌های برنامه‌ریزی و مدیریت خانه را بر عهده دارند.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref>
شهرنشینی نیز با افزایش دسترسی به آب، برق، [[حمل‌ونقل]] و [[خدمات شهری]]، موجب افزایش اهمیت و پیچیدگی نقش خانه‌داری و فراگیری مهارت‌های متناسب با آن شد. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>


از آنجا که انجام کارهای داخل خانه جزو وظایفی نيست که به موجب ازدواج شرعاً بر عهده زن قرار می‌گیرد، وظایفی که به موجب زوجیت بر عهده زن می‌باشد، دو دسته‌ هستند. یک دسته وظایف مشترک میان زوجین و دسته دیگر، وظایف مختص هر یک می‌باشد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/ احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.]</ref>
== دیدگاه‌های فرهنگی و اجتماعی معاصر ==
پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش [[اشتغال]] و برجسته‌شدن [[ارزش اقتصادی کار]] شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند [[تربیت]] و ایجاد [[آرامش]]، انجامید.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref> این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.<ref>[https://civilica.com/doc/2226816/ ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ۱۴۰۴ش.]</ref> برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری موجب نادیده گرفتن ابعاد دیگر خانه‌داری مانند [[آرامش روانی]]،<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸–۱۶۷.]</ref> [[فرهنگ‌پذیری]]، [[جامعه‌پذیری]] و [[سرمایه اجتماعی]] شده و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.]</ref> گسترش [[کسب‌وکارهای خانگی]] در برخی جوامع نیز نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است؛ بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.<ref>[https://civilica.com/doc/1993005/ مژدکانلو و سیلاخوری، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.]</ref>


== '''ارزش خانه‌داری''' ==
=== خانه‌داری در نظریات فمینیستی ===
ارزش خانه‌داری پس از جنگ جهانی دوم، هنگامی که غرب با کمبود نیروی کار مواجه شد، به منظور بهره‌گیری از نیروی کار ارزان‌تر، تغییر کرد. از طریق تبلیغات گسترده، تمایل زنان به کار در بیرون از خانه جلب شد و این تغییر با استدلال استقلال اقتصادی و دریافت دستمزد همراه بود، که به باور برخی صدمات عمده‌ای به نهاد خانواده وارد آورد.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref> ارزش خانه‌داری از دیدگاه مردان و زنان متفاوت است. آنچه در این تفاوت مشهود است، تمایل زنان به پذیرش اجتماعی تغییرات صورت‌گرفته در نقش‌های خود و به رسمیت شناخته شدن حق انتخابشان است. در مقابل، مردان به حفظ نقش سنتی زن و اولویت‌دادن نقش خانگی بدون هیچ کم‌ و کاستی در زندگی تمایل دارند و همزمان خواستار پذیرش نقش زن مدرن نیز هستند.<ref>ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری (مطالعه کیفی مفهوم خانه‌داری در بین زنان و مردان شهر یزد)»، ۱۴۰۴ش، بدون ص.</ref>
نظریات فمینیستی از جمله نخستین دیدگاه‌های اجتماعی هستند که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای کلیدی در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده‌اند.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862_637d7be7d12a666981e09ff599b6cc94.pdf شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> اثر «زن خانه‌دار» از مطالعات اولیهٔ این حوزه به‌شمار می‌رود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20160216101612-9999-52.pdf بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.]</ref> جامعه‌شناسان فمینیست از جمله [[مرلین فرنچ]]،<ref>فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.</ref> [[آن اکلی]]،<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.</ref> [[اسکات هیلدا]] و [[مارگارت بنستون]]<ref>تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.</ref> با اثرپذیری از اندیشه‌های [[فمینیسم مارکسیست|مارکسیستی]]، [[کار خانگی]] را در [[نظام سرمایه‌داری]] فاقد [[ارزش اقتصادی]] برای [[زن]] دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید [[تقسیم کار جنسی]]، تداوم نظام [[مردسالاری]] و خدمت به نظام سرمایه‌داری تفسیر کرده‌اند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref> فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1765005663-6933d95fbb8f1-10692-1404-4.pdf شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> رویکردهای عملیِ متفاوتی دارند. برخی معتقدند تعیین [[دستمزد]]، این مسئله را حل می‌کند. گروهی دیگر معتقدند دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد و مشکل بنیادین تقسیم جنسی کار را برطرف نمی‌کند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>


== '''دیدگاه‌های نظری''' ==
== خانه‌داری در فرهنگ اسلامی و ایرانی ==
نظریه‌های جامعه‌شناختی درباره خانه‌داری را در یک نگاه کلی می‌توان به سه دسته کارکردگرایی، تحلیل تاریخی و فمنیستی دسته‌بندی کرد.<ref>Primeau, “A Woman´s Place: Unpaid work in the Home”, 1992, p.981.</ref>
در [[فقه|فقه اسلامی]]، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب زن محسوب نمی‌شود<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/حق-اجرت-المثل-و-نحله-در-یک-بررسی-حقوقی#:~:text=مطابق%20قانون%20پرداخت%20اجرت‌المثل%20و، است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.]</ref> و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان [[زوجین]] استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت دستمزد برای زن تعریف شده است.<ref>بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷–۱۶۶؛ ش[https://www.magiran.com/paper/1768502/عدالت-سنجی-شغل-خانه-داری-زنان-خانه-دار ریفی و همکاران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.]</ref> این حکم تنها شامل فعالیت‌های عینی و قابل ارزیابی است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله [[مادری]] و [[همسری]] را در بر نمی‌گیرد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/حق-اجرت-المثل-و-نحله-در-یک-بررسی-حقوقی#:~:text=مطابق%20قانون%20پرداخت%20اجرت‌المثل%20و، است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.]</ref> در [[سبک زندگی ایرانی]] نیز خانه‌داری، نقش اجتماعی ارزشمندی تلقی می‌شود که بر همکاری و توافق زوجین استوار است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/حق-اجرت-المثل-و-نحله-در-یک-بررسی-حقوقی#:~:text=مطابق%20قانون%20پرداخت%20اجرت‌المثل%20و، است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲–۳۰۱.]</ref>


=== '''نظریه‌های مدرن''' ===
=== حمایت از خانه‌داری ===
خانه‌داری در چارچوب [[سبک زندگی اسلامی]] و ایرانی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک [[سرمایه اجتماعی]] به حفظ هویت جمعی و کاهش [[آسیب‌های اجتماعی]] کمک می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/525797/ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.]</ref> بر این اساس، راهکارهای گوناگونی برای حمایت از خانه‌داری پیشنهاد شده است، ازجمله:
# به رسمیت شناختن خانه‌داری به‌عنوان یک شغل.
# ایجاد نظام بیمهٔ ویژه (بازنشستگی و درمان).<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.]</ref>
# ترویج فرهنگ پرداخت [[اجرت‌المثل]] برای خانه‌داری زنان.
# افزایش حمایت‌های مالیاتی و [[یارانه|یارانه‌ای]] برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
# درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در [[تولید ناخالص داخلی]].<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷6.]</ref>
# گسترش آموزش با ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی، آموزش‌های هدفمند اولیه و ضمن خدمت.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.]</ref>


==== '''کارکردگرایی''' ====
== پانویس ==
نخستین تحلیل نظام‌مند از نقش‌های جنسیتی مردان و زنان در دیدگاه کارکردی و به‌ویژه در نظریه نقش‌های اجتماعی بیان شده است. طبق این نظریه، نقش‌های جنسیتی مردان و زنان مکمل یکدیگر است. از نگاه تالکوت پارسونز، مردان عهده‌دار نقش ابزاری به‌معنای تأمین نیازهای مادی و اقتصادی خانواده از طریق نقش‌های شغلی مزدبگیر و زنان مسئول نقش اظهاری به‌معنای برآورده‌ کردن نیازهای عاطفی و احساسی خانواده هستند. براساس این نظریه، ورود زنان به بازار کار به‌دلیل ایجاد بی‌ثباتی و تزلزل در جایگاه عاطفی آنان و ایجاد رقابت شغلی می‌تواند به تضعیف و فروپاشی نظام خانواده منجر شود.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862.html شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربه زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۵.]</ref> پارسونز معتقد بود حفظ جدایی نقش‌های جنسی، برای اجتناب از ناسازگاری و تنش میان حوزه عمومی و اشتغال و حوزه خصوصی و خانواده ضروری است.<ref>بر، جنیست و روانشناسی اجتماعی، ۱۳۸۳ش، ص۱۲۴.</ref>
{{پانویس}}


==== '''تحلیل تاریخی''' ====
== منابع ==
کوئن نظریه‌پرداز تحلیل تاریخی متغیر کلیدی در شکل کنونی تقسیم کار خانگی را ظهور تکنولوژی معرفی می‌کند. بر مبنای این دیدگاه، برای فعالیت مردان و زنان دو قلمرو مکانی مجزا، یکی قلمرو خصوصی خانه برای زنان و دیگری قلمرو عمومی برای مردان، در نظر گرفته شد.<ref>Primeau, “A Woman´s Place: Unpaid work in the Home”, 1992, p.983.</ref>
{{آغاز منابع}}
* آبوت، پاملا و والاس، کلر، ''جامعه‌شناسی زنان''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
* آزاد ارمکی، تقی، ''جامعه‌شناسی خانواده ایرانی''، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
* ابوالحسنی، فضه و دیگران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ''خانواده‌پژهی''، سال ۲۱، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
* احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۵، ۱۳۸۳ش.
* امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ''دین و سیاست فرهنگی''، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۳ش.
* بجنوردی، سیدحسن، ''القواعد الفقهیه''، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
* بدری‌منش، اعظم و صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ''فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده''، سال ۱۰، شماره ۳۱، ۱۳۹۴ش.
* تانگ، روزماری، ''نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
* حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانه‌داری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره ۱۲، شماره ۴۶، ۱۴۰۰ش.
* حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال ۲۲، شماره ۸۸، ۱۳۹۹ش.
* «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
* دولت‌خواه، لیلا و دیگران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره ۳، شماره ۵، ۱۴۰۱ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، ''لغت‌نامه''، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ بهمن ۱۴۰۴ش.
* ساروی، فتیحه‌کرمان، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ''پایش''، سال ۱۱، شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
* سنجری‌مقدم، فریبا و دیگران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ''رهیافت انقلاب اسلامی''، دوره ۱۹، شماره ۷۰، ۱۴۰۴ش.
* شریفی، الهام و دیگران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری زنان خانه‌دار»، ''آموزه‌های فقه مدنی''، دوره ۹، شماره ۱۵، ۱۳۹۶ش.
* شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ''زن در توسعه و سیاست''، سال ۲۳، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
* صادقی فسایی، سهیلا و میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.
* غمامی، زهرا سادات و علوی، سیدیحیی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال ۵، شماره ۸، ۱۳۹۷ش.
* فرنچ، مارلین، ''جنگ علیه زنان''، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
* کریمی، نسیم و میرزادارائی، حمیده، ''چند لقمه حرف حلال برای خانواده''، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
* گلشن فومنی، محمدرسول، ''روان‌شناسی اجتماعی''، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
* لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
* مژدکانلو، داود و سیلاخوری، زهرا، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق‌های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
* «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
* مطهری، مرتضی، ''نظام حقوق زن در اسلام''، تهران، صدرا، ۱۳۶۹ش.
* هام، مگی، ''فرهنگ نظریه‌های فمنیستی''، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.
{{پایان منابع}}


==== '''فمنیستی''' ====
{{خانواده}}
نظریه فمینیستی نخستین نظریه اجتماعی است که خانه‌داری را مسئله‌ای تعیین‌کننده در روابط اجتماعی و جنسیتی معرفی می‌کند. نظریه‌های فمینیستی علی‌رغم تفاوتی که در تبیین فرودستی و چگونگی رهایی‌بخشی زنان دارند، در باب ساختارهای نابرابر و ضرورت اقدام برای رهایی متفق‌القول هستند.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862.html شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربه زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> جامعه‌شناسان فمینیست از جمله مرلین فرنچ<ref>فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.</ref>، آن اکلی<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.</ref>، اسکات هیلدا و مارگارت بنستون<ref>تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.</ref> و دیگران با تأثیرپذیری از نظریات کارل مارکس، در جامعه سرمایه‌داری، کار زنان را بی‌اهمیت و فاقد ارزش اقتصادی شمرده‌اند. همچنین آنان استدلال می‌کنند که خانه‌داری، علاوه بر آن، زنان را درگیر حمایت از مردان و نظام سرمایه‌داری می‌کند. از این منظر، خانه‌داری نمونه‌ای کلیدی از تقسیم جنسی کار و ابزاری برای سرکوب زنان به شمار می‌رود.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref> کتاب «زن خانه‌دار» اثر ان اکلی از نخستین مطالعات جامعه‌شناختی در مورد کار خانگی محسوب می‌شود.<ref>[https://cwfs.ihu.ac.ir/article_201662.html بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.]</ref>
{{پیشه‌ها}}
{{زن}}


فمینیسم لیبرال بر نابرابری فرصت‌ها و توزیع نادعلانه مسئولیت‌ها میان زنان و مردان تأکید دارد و معتقد است خانه‌داری ناعادلانه است؛ زیرا قانون ارزش کار خانگی را به رسمیت نمی‌شناسد، هرچند در گذشته چنین امری رایج بوده و امروزه در شاخص‌ها منظور می‌شود. فمینیست‌های رادیکال معتقدند خانه‌داری همواره کار زنان است؛ بنابراین باید کل نهاد ازدواج و ناهمجنس‌گرایی را زیر سؤال برد. این نظریه با تأکید بر نقش مردم‌سالاری به‌عنوان گفتمان، بر آن است که زنان در خانه و همچنین بازار کار مورد استثمار قرار می‌گیرند. خانه‌داری نه صرفاْ یک مسئولیت اجتماعی، بلکه ابزاری برای وابستگی و کنترل زنان و بازتولید نقش‌های جنسیتی است. فمینیست‌های مارکسیستی نیز ایفای نقش دوگانه زنان را محصول ساختارهای سرمایه‌دری می‌دانند و معتقدند زنان در جامعه سرمایه‌داری مصرف‌کننده محض و بدون مزد هستند. فمینیست‌های سوسیالیستی دوگانگی نقش زنان را استثمار مضاعف می‌نامد. بدین معنا که زنان هم در محل کار توسط کارفرما و هم در خانه توسط ساختارهای مردسالارانه استثمار می‌شوند.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862.html شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربه زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> با توجه به این نگرش‌ها، فمینیست‌ها رویکردهای مختلفی در برابر خانه‌داری اتخاذ کرده‌اند؛ از جمله دالاکّستا که مدعی است برنامه مبارزاتی او به معنای دستمزد در مقابل خانه‌داری می‌تواند مشکل خانه‌داری را حل کند. افراد دیگری از فمینیست‌ها موافق نیستند و می‌گویند خانه‌داری در مقابل دستمزد زنان را به انزوا می‌کشاند، خانواده هسته‌ای را استحکام می‌بخشد و هیچ‌کاری برای حل مشکل تقسیم جنسی کار انجام نمی‌دهد.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>
[[رده:اقتصاد خانواده]]
[[رده:پیشه‌ها]]
[[رده:خانواده]]
[[رده:زنان بر پایه پیشه]]


مسئله خانه‌داری بخش عمده‌ای از نظریه‌های فمینیسم را تشکیل می‌دهد. دامنه مباحث مربوط به خانه‌داری از دیدگاه مخالفت‌جویانه دوبووار در کتاب جنس دوم تا دیدگاه‌هایی که خانه‌داری را جایگاه فرهنگی زنانه‌ برخوردار از تداوم، توصیف می‌کنند، گسترده است.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>
++++


=== '''نظریه‌های پست‌مدرن''' ===
متفکران پست‌مدرن مانند ژان‌فرانسوا لیوتار با نقد فراروایت‌ها، بر تنوع و چندپارگی تجربه‌ها تأکید دارند. طبق این نظریه، هر زن شاغل روایت منحصربه‌فردی از تجربه خانه‌داری دارد که می‌تواند با روایت‌های غالب در تضاد باشد. پست‌مدرن‌ها این تضادها را فراتر از تبیین‌های معمول می‌برند و هر تجربه را به‌صورت منحصربه‌فرد در زمینه تاریخی، فرهنگی و زبانی خود تحلیل می‌کنند. دریدا، با استفاده از مفهوم واسازی که امری ساختگی و محصول زبان است، دوگانه‌های سنتی مانند عمومی-خصوصی، کار-خانه یا زنان-مردان را به چالش می‌کشد. فوکو به بازنمایی قدرت در گفتمان‌ها و زبان اجتماعی می‌پردازد؛ آنجا که نقش‌های جنسیتی از طریق سازوکارهای گفتمانی، نه از طریق یک ساختار واحد، بازتولید می‌شوند. تأکید بر سیالیت و چندگانگی هویت نیز از دیگر مفروضات نظریه‌های پست‌مدرن است. نظریه هال نشان می‌دهد که هویت در حال مذاکره مداوم است. این امر می‌تواند چگونگی مذاکره مداوم زنان میان نقش‌های شغلی و خانگی و ارائه راهبردهایی برای مدیریت این نقش‌ها را توضیح دهد. باتلر براساس نظریه عملکرد جنسیتی، جنسیت را یک برساخته اجتماعی می‌داند. او معتقد است هویت و به‌خصوص هویت جنسیتی، نه یک ذات، بلکه یک عملکرد است که از طریق تکرار رفتارها اجرا می‌شود. بر طبق این رویکرد، اگرچه انتظارات جنسیتی و هنجارهای اجتماعی تجربه زنان از کار خانگی را شکل می‌دهند، اما زنان می‌توانند با بازتعریف هویت خود، این نقش‌ها را به شیوه‌ای متفاوت اجرا و به چالش بکشند.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862.html شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربه زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۸-۹۷.]</ref>


== '''خانه‌داری از دیدگاه فقه''' ==
<big>'''کار خانگی'''</big>؛ فعالیت‌های مربوط به امور داخلی منزل.
دیدگاه اسلام به خانه‌داری در بستر توجه ویژه اسلام به نهاد خانواده معنا می‌یابد. از منظر اسلامی، خانواده واحد اجتماعی اصلی برای تحقق آرامش و مودت است و همه احکام اسلامی درباره مسئله ازدواج و احکام خانواده در راستای تحقق و حفظ و استحکام این دو عنصر وضع شده‌اند.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024.html امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۳۰.]</ref>


در اندیشه اسلامی، تفکیک حوزه عمومی از خصوصی و رعایت حریم میان زن و مرد مبتنی بر ارزش‌های انسانی و عفت اسلامی تأکید شده است و خانه‌داری، جایگاه ویژه‌ای در آموزه‌های اسلام دارد. از دیدگاه اسلام، خانه‌داری و انجام امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خاص برای زنان بعد از ازدواج در نظر گرفته نشده است. اسلام نه تنها خانه‌داری را تکلیف زنان ندانسته، بلکه فعالیتی انتخابی برای زن محسوب می‌شود که برای آنها امکان دریافت اجرت‌المثل و درخواست دستمزد در قبال کارهای خانگی را به رسمیت شناخته است.<ref>بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷-۱۶۶.</ref> از این منظر، خانه‌داری فعالیتی است که قابل محاسبه، دارای اجرت و مزایا بوده و فعالیت‌هایی مانند آشپزی، نظافت، فرزندپروری و مدیریت امور داخل منزل در شمار وظایف مشترک میان زوجین محسوب می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/ احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸-۲۹۷.]</ref> در فقه، راه‌هایی مانند حق دریافت مزد برای شیردهی، دریافت نفقه و امکان مطالبه اجرت‌المثل برای کارهای انجام‌شده در خانه، به‌عنوان سازوکارهای حمایت از زنان در نظر گرفته شده‌اند.<ref>[https://cjd.razavi.ac.ir/article_131.html شریفی و همکاران، «عدالت‏سنجی «شغل خانه‌‏داری» زنان خانه‏‌دار»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.]</ref>
کار خانگی، همزاد نهاد خانواده است. در جوامع سنتی، هرچند کار خانگی وظیفه زنان بود؛ اما خانواده نهاد تولیدی بود؛ لذا تقسیم‌ کار به خانگی و بیرونی اهمیت جدی نداشت. امروزه با اشتغال بیرونی زنان، چالش‌هایی برای کار خانگی پدید آمده است؛ برخی کار خانگی را حقارت زن دانسته و آن را وظیفه زن و شوهر می‌دانند. برخی محققین؛ به‌منظور ارتقای ارزش کار خانگی، تعیین دستمزد را برای آن مطرح می‌کنند؛ اما برخی دیگر؛ ماهیت کار خانگی را با مزدوری متفاوت دانسته و اهمیت آن را در ارزش‌های معنوی خانه‌داری می‌دانند. اسلام در حوزه کار خانگی، تدابیری اندیشیده است که بر مبنای آن ضمن تأمین نیازهای مادی زن، منزلت اجتماعی او نیز ارتقا می‌یابد.


در مقایسه با رویکرد فمینیستی که ممکن است بر محاسبه مادی و قراردادی کردن روابط تأکید کند<ref>بر، جنیست و روانشناسی اجتماعی، ۱۳۸۳ش، ص۱۲۵.</ref>، نگرش دین اسلام بر انتخاب‌آزادانه زن در انجام کار خانگی و قابلیت دریافت مزد در شرایط خاص تأکید دارد.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024.html امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۳۱.]</ref> انجام امور منزل جزو وظایف اختصاصی زن یا مرد نیست و پیوند زناشویی بیش از آنکه یک قرارداد کاری تلقی شود، بر مبنای علقه محبتی و تشکیل کانون خانواده تعریف شده است.<ref>[https://cjd.razavi.ac.ir/article_131.html شریفی و همکاران، «عدالت‏سنجی «شغل خانه‏داری» زنان خانه‏دار»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.]</ref>
==مفهوم‌شناسی==
کار خانگی مرتبط با مفاهیم کار، کسب‌وکار و [[نظریه‌های تقسیم کار جنسیتی|تقسیم‌کار جنسیتی]] است؛ کار به مشغولیت و فعالیت فرد اطلاق می‌شود.<ref>دهخدا، لغت‌نامه، 1377ش، ذیل واژه کار.</ref> کسب‌وکار، فعالیت‌های تولیدی و تجاری است که به منظور کسب سود انجام می‌شود. کسب‌وکار خانگی؛ آن دسته از فعالیت‌هایی است که توسط عضو یا اعضای خانواده در فضای مسکونی بدون ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها شکل‌گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref>


== راهکارهای حمایت از خانه‌داری ==
در چارچوب تقسیم‌کار جنسیتی، کارهای خانگی عمدتاً فعالیت زنانه و کارهای بیرونی وظیفه مردان شمرده می‌شود. تقسیم‌کار جنسیتی در نهاد خانواده، مرتبط با مفاهیمی چون پایگاه، هنجارها و [[جامعه‌پذیری جنسیتی در خانواده|جامعه‌پذیری جنسیتی]] است. دلالت‌های این مفاهیم در نگرش اسلام، فراتر از معنای اصطلاحی دارای پشتوانه طبیعی بوده و مشتمل بر ظرفیت‌ها و ظرافت‌های ویژه اخلاقی است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81.]</ref>
پیشنهادها و راهکارها برای بازتعریف و حمایت از خانه‌داری به‌مثابه شغل شامل شش محور اصلی است. محور اول، شناسایی قانونی خانه‌داری به‌عنوان شغل است. این کار مستلزم تدوین یک اصل جداگانه در تأمین اجتماعی یا قوانین کار است که خانه‌داری را همانند شغلی غیررسمی اما مولد به رسمیت بشناسد. در این اصل باید تعاریف روشنی از مسئولیت‌ها، ارزش افزوده و ارتباط آن با سایر فعالیت‌های اقتصادی ارائه شود. محور دوم، ایجاد نظام بیمه‌ای ویژه برای زنان خانه‌دار است. این نظام شامل طراحی و اجرای سازوکار حمایتی در قالب بیمه بازنشستگی، درمان و ازکارافتادگی می‌شود که می‌تواند از طریق مشارکت دولت، نهادهای حمایتی یا همسران آنان تأمین مالی شود. این اقدام باعث کاهش آسیب‌پذیری اقتصادی زنان در دوران سالمندی و در صورت بروز بحران‌های خانوادگی خواهد شد.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.]</ref>  


محور سوم، تشویق به پرداخت اجرت‌المثل در زندگی زناشویی است. این محور بر گسترش آگاهی عمومی و ترویج فرهنگی برای شناسایی حقوق مالی زنان در قبال انجام کارهای خانه، از جمله اجرت‌المثل ایام زوجیت، تأکید دارد. نهادهایی مانند صداوسیما، آموزش و پرورش، و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌توانند با تهیه محتوای آموزشی و رسانه‌ای، به مشروعیت‌بخشی به این مطالبه در بستر اجتماعی کمک کنند. محور چهارم، افزایش حمایت‌های مالیاتی و یارانه‌ای برای خانواده‌های دارای زنان خانه‌دار است. این حمایت‌ها شامل ایجاد معافیت‌های مالیاتی، اختصاص یارانه‌های هدفمند، یا بسته‌های حمایتی ویژه برای خانواده‌هایی است که نقش مراقبتی، تربیتی و حمایتی توسط زن خانه‌دار انجام می‌شود. هدف این است که مشارکت غیرمستقیم آنان در رفاه اجتماعی جبران شود.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۶-۷۵.]</ref>
مهم‌ترین ویژگی کار خانگی بازتولید نیروی کار است. بازتولید هم به تولید نیروی کار اشاره دارد و هم به تجدید قوای آنها در محیط خانه، چنین اموری ناظر به مجموعه فعالیت‌هایی است که از آنها به کار خانگی تعبیر می‌شود.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref>


محور پنجم، درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری رسمی کشور است. این کار نیازمند اصلاح نظام آماری مرکز آمار ایران برای گنجاندن فعالیت‌های خانه‌داری در حساب‌های ملی و محاسبه ارزش اقتصادی آن در تولید ناخالص داخلی است. هدف از این اقدام، بازتاب اهمیت واقعی این فعالیت در ساختار اقتصادی کشور است. محور ششم، ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی زنان خانه‌دار است. این محور شامل راه‌اندازی دوره‌ها و مراکز آموزشی برای ارتقای مهارت‌های مدیریتی، مراقبتی، سواد رسانه‌ای و سلامت روان برای زنان خانه‌دار می‌شود. رویکرد این مراکز باید به گونه‌ای باشد که نقش آنان در توسعه اجتماعی و تربیت نسل آینده را تقویت کند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۶.]</ref>
==تاریخچه کار خانگی==
پیشینه کار خانگی به ظهور مفهوم خانه و یک‌جانشینی انسان بازمی‌گردد. بخش اعظم فعالیت‌های اقتصادی در جوامع سنتی در خانه‌ها انجام شده و خانه محل تولید شمرده می‌شد. با انقلاب صنعتی و گسترش نظام کارخانه‌ای به تدریج مرز میان خانه و محل کار پر رنگ‌تر شد، به‌طوری که مراکز صنعتی و تجاری به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های اقتصادی و خانه تبدیدل به محل آسایش خانوادگی شد.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref>


==پانویس==
تقسیم‌کار جنسیتی نیز سابقه طولانی دارد و از همگانی‌های فرهنگ بشری بوده و امروزه نیز در اغلب خانواده‌ها هم‌چنان پابرجا است؛ زیرا تقسیم‌کار جنسیتی دارای پشتوانه طبیعی بوده و از نظر جامعه‌شناسی، بیشترین کارایی خانواده منوط به تقسیمِ جنسیتی کار است؛ اگر کارهای خانگی به عهده زن باشد و مرد متکفل نقش‌های بیرونی باشد، استحکام خانواده تأمین می‌شود. در جامعه مسلمان نیز به‌تبع آموزه‌های دینی، کارهای بیرونی وظیفه مردانه تلقی می‌شود و زنان عمدتاً با آرامش خاطر زمینه‌ساز آسایش اعضای خانواده هستند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.]</ref>
{{پانویس}}
{{پانویس پیش‌نویس}}


== '''منابع''' ==
==کسب‌وکار خانگی==
آبوت، پاملا؛ والاس، کلر، جامعه‌شناسی زنان، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
کسب‌وکار خانگی گونه‌ای از سبک‌زندگی و کسب معیشت است و بسیاری از صنایع دستی در خانه‌ها تولید می‌شوند.<ref>[https://karafarini.kashanu.ac.ir/fa/page/2601/کسب-و-کار-خانگی «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.]</ref> کسب‌وکارهای خانگی از بخش‌های حیاتی فعالیت‌های اقتصادی کشورهای پیشرفته شمرده شده و از نظر ایجاد شغل، نوآوری در عرضه محصول یا خدمات، موجب تنوع و دگرگونی در جامعه و اقتصاد کشورها می‌شود. کسب‌وکار خانگی شروع مناسبی برای راه اندازی کسب‌وکارهای شخصی است، زیرا راه اندازی آن در مقایسه با دیگر انواع کسب‌وکار، ساده‌تر است.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref>


آزاد ارمکی، تقی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، تهران، سمت،۱۳۹۰ش.
اکثر صاحبان کسب‌وکارهای خانگی بر این باورند که کار کردن در خانه، کیفیت زندگی را نیز بهبود می‌بخشد؛ زیرا وقت بیشتری به خانواده اختصاص یافته، به مسائل و موضوعات خانوادگی بهتر رسیدگی می‌شود. از دیگر مزایای کسب‌وکار خانگی می‌توان به آزادی و استقلال عمل بیشتر، ساعات کاری انعطاف‌پذیر، ایجاد تعادل و موازنه بیشتر بین کار و زندگی، پایین‌بودن هزینه راه‌اندازی، پایین‌بودن میزان ریسک؛ امکان کارکردن پاره‌وقت، راحت‌تر بودن تربیت بچه‌ها، داشتن فرصت بیشتر، تناسب با ویژگی‌های جسمی افراد معلول و کم‌توان، تناسب با اقشار مختلف، احتمال موفقیت بیشتر، احساس راحتی بیشتر و عدم نیاز به مجوز، اشاره کرد.<ref>[https://karafarini.kashanu.ac.ir/fa/page/2601/کسب-و-کار-خانگی «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.]</ref>


امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، دین و سیاست فرهنگی، دوره۱، شماره۲، ۱۳۹۳ش.
==جنسیت و کار خانگی==
در نظام‌های مختلف فرهنگی، [[تقسیم کار خانگی|کار خانگی]] نقشی اجتماعی است که بر محور جنسیت جداسازی شده است و بر اساس آن زنان در همه‌جا با پرورش کودکان، نگهداری و اداره خانه سروکار دارند. گیدنز، نقش خانه‌داری از قبیل تولیدمثل، مراقبت و پرورش فرزندان را متناسب با الزامات فیزیکی زن دانسته و آن را از همگانی‌های فرهنگ بشری می‌داند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.]</ref>


بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
در کشورهای مدرن سعی می‌شود؛ کار خانگی میان زن و مرد تقسیم شده و مردان مانند زنان بخشی از کارهای خانگی را به عهده گیرند؛<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص148.]</ref> فراتر از آن، اساساً نقش مادری را از مادر بودن تفکیک کرده و آن را به‌عنوان نقش عام اجتماعی تفسیر می‌کنند که هر بخشی از خانواده و جامعه قسمتی از آن را انجام می‌دهد. چنین تفکیکی هرچند در ظاهر حاکی از تعادل جنسیتی در کار خانگی شمرده می‌شود؛ اما با تفکیک نقش مادری از مادر، مادر بودن نیز منتفی می‌شود؛ زیرا به‌تبع این تفکیک، نقش‌های [[مادري|مادری]] عاری از پشتوانه طبیعی شده و وجود مادر فاقد نقش مادری، نهاد خانواده را دچار مشکل می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.]</ref>


بدری‌منش، اعظم؛ صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده،سال۱۰، شماره۳۱، ۱۳۹۴ش.
در اسلام هرچند خانه‌داری تکلیف زن شمرده نمی‌شود؛ اما به لحاظ اخلاقی و عبادی، خانه‌داری موجب کمال زن به‌شمار آمده و به مردان سفارش می‌شود؛ در امورخانه‌داری به همسران خود کمک کرده<ref>کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5؛ ص86.</ref> و آنها را تکریم کنند.<ref>نوری، مستدرک الوسائل، 1408ق، ج14، ص50.</ref>


بر، ویوین، جنیست و روانشناسی اجتماعی، ترجمه حبیب احمدی، شیراز، نوید، ۱۳۸۳ش.
==تفاوت کار خانگی با مشاغل دیگر==
آنچه از مفهوم کار در ذهن تبادر می‌کند مشاغل دستمزدی است که افراد برای کسب درآمد مشغول به انجام آنها می‌شوند. مشاغل عمدتاً انتخابی بوده، ساعت کار و روزهای تعطیلی آن مشخص است، دوران بازنشستگی داشته و افراد می‌توانند از مشاغل خود استعفا دهند. کار خانگی فاقد این ویژگی‌ها بوده و دارای پیچیدگی‌های پنهان است.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref> هرچند در سطح جهان تلاش‌هایی صورت می‌گیرد که برای پایان‌دادن به کار بدون مزد خانه‌داری، راه‌حل‌هایی ارائه داده و آن را به یک فعالیت اقتصادی با مزد تبدیل کنند؛<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.]</ref> اما با تعیین دستمزد و پرداخت بیمه نیز از دشواری‌های آن کاسته نمی‌شود. کار خانگی فقط یک شغل نیست و تنظیم آن با ویژگی‌های شغل، ماهیت کار خانگی را مخدوش می‌کند. در اسلام با توجه به جایگاه زن در خانواده، حقوق همه‌جانبه‌ای از جمله حقوق اقتصادی برای او تعریف شده است.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref> در این الگو، [[خانه‌داری و کدبانویی در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای|خانه‌داری]] امر عبادی دانسته شده و زن از مسیر مقدسی به نام همسری و مادری به بندگی خدا می‌پردازد و به سطح شغل دستمزدی تقلیل نمی‌یابد.<ref>[https://alefbalib.com/index.aspx?pid=256&PdfID=910550 محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص95 و 99.]</ref>


تانگ، روزماری، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
==اقسام کار خانگی==
کار خانگی را به بدنی و عاطفی تقسیم می‌شود. تصور خیلی‌ها از کار خانگی همان کار بدنی است؛ لذا گمان می‌کنند که با پیشرفت تکنولوژی کار خانگی نیز آسان شده است، حال این‌که کار خانگی عمدتاً عاطفی بوده و توأم با کار بدنی انجام می‌شود؛ لذا غیرقابل رؤیت باقی می‌ماند. به‌طور مثال در خانه نه‌تنها غذا پخته می‌شود، بلکه غذا با توجه به ذائقه غذایی، بیماری یا وضعیت سلامت افراد، به شکل خاصی آماده می‌شود. تغذیه، پوشاندن، شست‌وشو و مراقبت از کودک وجهی است که با وجه دیگر یعنی درک نیازهای عاطفی کودک رابطه متقابل دارد، پرستاری از یک کودک فقط یک کار بدنی نیست، بلکه با توجه به نیازهای عاطفی کودک انجام می‌شود. عاطفی‌بودن کار خانگی، همان وجهی است که اختصاص دستمزد به کار خانگی را سخت یا غیرممکن کرده و برون‌سپاری کامل آن را به بازار نیز دشوار می‌کند.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/514161/ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.]</ref>


حسین‌پور، فاطمه؛ علیزاده اقدم، محمدباقر؛ عباس‌زاده، محمد، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره۱۲، شماره۴۶، ۱۴۰۰ش.
کار خانگی با تمام پیچیدگی‌های که دارد هماهنگ با طبیعت زنان بوده<ref>سوره اعراف، آیه 189.</ref> و کارهای بدنی که انجام می‌دهند توأم با عاطفه است؛ منتها انجام چنین مسؤلیتی مستلزم آن است که زن فارغ از دغدغه اشتغال بیرونی، در محیط خانه آسایش و نشاط داشته باشد تا بتواند کانون خانواده را محل آسایش مرد و پرورش فرزندان خود بسازد.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری (نظام حقوق زن در اسلام)، 1377ش، ج‏19، ص223.</ref>


دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، سایت واژه‌یاب.
==دشواری‌های کار خانگی==
کار خانگی با وجود اهمیت و سنگینی، در افکار عمومی، ساده و کم‌اهمیت انگاشته می‌شود. فمینیست‌ها داوری عمومی را ناشی از فرهنگ مردسالار دانسته و معتقدند ساختارهای اجتماعی مردانه، همه چیز را بر مبنای [[جنسیت]] ارزش‌گذاری می‌کند؛ لذا امور مردانه ارزشمند و فعالیت‌های زنانه کم‌ارزش تلقی می‌شوند. چنین برداشتی عمدتاً ناشی از این است که کارهای خانه پنهان از دید عموم، بدون چشم‌داشت مادی و اغلب از روی علاقه انجام می‌شود.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص106.]</ref>


ساروی، فتیحه‌کرمان؛ منتظری، علی؛ بیات، معصومه، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، پایش، سال۱۱، شماره۱، ۱۳۹۰ش.
امروزه با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته در حوزه لوازم خانگی، نه تنها از کار زنان در خانه کاسته نشده که انتظارات جامعه از زنان برای ایفای نقش‌های مادری، همسری، خانه‌دار و شغل بیرون از خانه، مسئولیت‌های آنها را افزایش داده و موجب گسترش انواع بیماری‌های جسمی و روحی میان زنان شده است؛<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص98.]</ref> زیرا کار خانگی وظیفه طبیعی زنان شمرده می‌شود و اشتغال بیرونی موجب تراکم و تعارض نقش‌های زنانه شده و خانه، خالی از مهر مادری و همسری می‌شود با تبدیل‌شدن خانه به خابگاه نه‌تنها زن آسیب می‌بیند که تمام اعضای خانواده دچار مشکل می‌شوند.<ref>[https://alefbalib.com/index.aspx?pid=256&PdfID=910550 محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص97.]</ref>


سنجری‌مقدم، فریبا و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، رهیافت انقلاب اسلامی، دوره۱۹، شماره۷۰، ۱۴۰۴ش.
==ارزش‌گذاری کار خانگی==
کارشناسان به‌طور عمده در رابطه با کار زنان در خانه دو دیدگاه متفاوتی دارند؛ برخی در جست‌وجوی راهکاری برای پرداخت مزد هستند. اینها معتقدند زنان خانه‌دار به‌رغم این‌که بیش از مردان زحمت می‌کشند، اما کار آنها نه‌تنها مزدی ندارد که نه به چشم می‌آید و نه همسنگ با کار مردان سنجیده می‌شود. دیدگاه دوم بر بعد عاطفی کار خانگی تأکید دارد و خانه‌داری را متناسب با نظام تمایلات زنانه دانسته و معتقدند زنان کار خانگی را با عشق و علاقه انجام می‌دهند و پرداخت مزد، تقلیل‌دادن مهر مادری و عشق همسرانه است؛ اما می‌توان با فرهنگ‌سازی و با حفظ [[منزلت مادری]] و همسری، مزایایی از قبیل بیمه خانه‌داری یا در شرایط خاص حمایت‌های مورد نیاز برای آنها در نظر گرفت.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/514161/ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.]</ref>


شریفی، الهام؛ رهایی، سعید؛ راعی، مسعود، «عدالت‏سنجی «شغل خانه‏داری» زنان خانه‏دار»، آموزه‏های فقه مدنی، دوره۹، شماره 15، ۱۳۹۶ش.
در نظام حقوقی اسلام نیز هرچند زن دارای حق [[نفقه]] و [[مهریه]] بوده و برای انجام امور خانه‌داری مستحق اجرت المثل است؛<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص152.]</ref> اما تأکید اسلام بر ارزش معنوی [[خانه‌داری و کدبانویی در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای|خانه‌داری]] است و ارزش مادری<ref>مجلسی، بحارالانوار، 1403ق‏، ج‏100، ص252.</ref> و خوب شوهرداری کردن، همسنگ با ارزش جهاد تلقی می‌شود.<ref>کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5، ص9.</ref>


شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، زن در توسعه و سیاست، سال۲۳، شماره۱، ۱۴۰۴ش.
==پانویس==
 
{{پانویس}}
فرنچ، مارلین، جنگ علیه زنان، ترجمه توراندخت تمدن (مالکی)، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
 
کریمی، نسیم؛ میرزادارائی، حمیده، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
 
گلشن فومنی، محمدرسول، روان‌شناسی اجتماعی، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
 
مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، تهران، صدرا، 1369ش.
 
هام، مگی، فرهنگ نظریه‏های فمنیستی، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، 138۲ش.


- Primeau, A, Loree, “A Woman´s Place: Unpaid work in the Home”, The American Journal of Occupational Therapy, Vol.1, 1992.
==منابع==
{{آغاز منابع}}
* قرآن کریم
* آزموده، محسن، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز، تاریخ بازدید مطلب: ۲ تیر ۱۴۰۳ش.
* حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، فصلنامه علمی برنامه‌ریزی رفاه توسعه اجتماعی، شماره۴۶، بهار۱۴۰۰ش.
* حسینی‌اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۸۸، تابستان ۱۳۹۹ش.
* «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۶ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
* رحمتی، مریم و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- امارات، ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ش.
* «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان، تاریخ بازدید مطلب: ۹ مرداد ۱۴۰۴ش.
* کلینی، ابوجعفر، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۴۰۷ق.
* مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ‏ ۱۴۰۳ق.
* محبی، محمدعارف، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال شانزدهم، شماره۱، زمستان ۱۴۰۳ش.
* محبی، محمدعارف، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال پانزدهم، شماره ۱، زمستان ۱۴۰۲ش.
* مطهری، مرتضی، ‏مجموعه آثار شهید مطهری‏(نظام حقوق زن در اسلام)، ج۱۹، تهران- قم‏، صدرا، ۱۳۷۷ش.
* نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۰۸ق. ‏
{{پایان منابع}}

نسخهٔ کنونی تا ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۵۹

خانه‌داری
خانه‌داری
مائده پاسندی، مادر خانواده، با کمک فرزندان در حال آشپزی


عنوان اصلیخانه‌داری
شاخه علمیجامعه‌شناسی خانواده، مطالعات جنسیت، اقتصاد خانواده
نوع مفهومنقش اجتماعی و خانوادگی
معنای اصطلاحیمدیریت امور منزل و خانواده
حوزه کاربردمدیریت خانواده، سیاست‌گذاری اجتماعی، مطالعات جنسیت و اقتصاد کار خانگی
مرتبط باکار خانگی، نقش‌های جنسیتی، مادری
زیرنویس عنوانمجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده

خانه‌داری؛ مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده.

خانه‌داری به معنای مدیریت امور منزل و خانواده است که در گذشته مجموعه‌ای از وظایف عملی مانند آشپزی و نظافت و نقش‌های عاطفی و تربیتی مانند مادری و همسری را در بر می‌گرفت. در دوران معاصر، این مفهوم به‌عنوان نقشی اجتماعی با مسئولیت‌های مشترک بین زن و مرد تعریف می‌شود، اگرچه در عمل سهم زنان غالباً بیشتر است. خانه‌داری در الگوهای مختلفی مانند محوریت زن، محوریت مرد یا مشارکتی ظاهر می‌شود و با وجود ارزش اقتصادی قابل توجه، اغلب به عنوان کار بدون مزد شناخته می‌شود. تحولات تاریخی مانند انقلاب صنعتی، شهرنشینی و جنبش‌های فمینیستی بر بازتعریف این نقش و لزوم تقسیم عادلانه‌تر کار خانه تأثیر گذاشته است. نظریات فمینیستی خانه‌داری را به‌عنوان سازوکاری برای بازتولید نابرابری جنسیتی نقد می‌کنند؛ اما در فقه اسلامی، خانه‌داری بر پایه توافق و همکاری زوجین استوار شده و حتی دریافت اجرت‌المثل برای برخی فعالیت‌های زن در خانه را ممکن می‌سازد.

مفهوم‌شناسی

خانه‌داری در لغت به‌معنای میانه‌روی، درست‌خرجی و تدبیر امور منزل است.[۱] این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور خانواده[۲] و مدیریت خانه، مهارت‌های ادارهٔ خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند آشپزی و خیاطی را در بر می‌گرفت؛[۳] با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت[۴] و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.[۵]

در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای تعریف می‌شود که مرتبط با خانواده[۶] و الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی است. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.[۷] در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.[۸] با این حال، در جوامع مختلفی از جمله ایران، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده و در فرهنگ ایرانی از زنان خانه‌دار با عنوان کدبانو یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آن‌که شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.[۹]

اقسام خانه‌داری

آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل
آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل (الگوی مشارکتی)

الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:

  • الگو با محوریت زن: مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی بر عهده زن است.
  • الگو با محوریت مرد: مرد، خانه‌داری را به‌عنوان مسئولیت و پیشهٔ اصلی خود بر عهده دارد.
  • الگوی مشارکتی: الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.[۱۰]

ارزش اقتصادی خانه‌داری

برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م نشان می‌دهد ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد که اغلب توسط زنان انجام می‌شود، حدود ۱۱ تریلیون دلار بوده است. این رقم صرفاً ناظر بر ارزش مالی فعالیت‌هایی چون نظافت، پخت‌وپز و مراقبت روزمره است و تمام ابعاد مفهومی و اجتماعی خانه‌داری را دربر نمی‌گیرد.[۱۱]

بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰درصد از زنان متأهل کشور است.[۱۲] در سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴ میلیون زن به عنوان خانه‌دار ثبت شده بود.[۱۳] بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.[۱۴]

تحولات تاریخی و اجتماعی

زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد
زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد، کنتیکت. عکس از کتابخانه کنگره، واشینگتن‌دی‌سی

خانه‌داری در گذشته، نقش و بخش اصلی هویت زنان شناخته می‌شد.[۱۵] نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل آب، پخت‌وپز و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و تربیت فرزند را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش شهرنشینی و فناوری، بخشی از این وظایف دگرگون شد؛ اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.[۱۶]

انقلاب صنعتی با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصهٔ عمومی را افزایش داد. جنبش‌های فمینیستی نیز در شتاب این فرایند مؤثر بود[۱۷] و بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.[۱۸] با این حال، حضور زنان در بازار کار رسمی و ایجاد پدیدهٔ «بار دوگانه» باعث شد تا نیاز به تقسیم عادلانه‌تر کارهای خانه و اجرای سیاست‌های حمایتی مانند مرخصی والدین و بیمه بیش از پیش احساس شود.[۱۹] برخی جوامع با این تجربه، با پذیرش ارزش اجتماعی و اقتصادی خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند بیمه، تأمین اجتماعی و تسهیلات نگهداری از کودک را برای افراد متولی نقش خانه‌داری، فراهم کردند.[۲۰]

شهرنشینی نیز با افزایش دسترسی به آب، برق، حمل‌ونقل و خدمات شهری، موجب افزایش اهمیت و پیچیدگی نقش خانه‌داری و فراگیری مهارت‌های متناسب با آن شد. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.[۲۱]

دیدگاه‌های فرهنگی و اجتماعی معاصر

پس از جنگ جهانی دوم، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش اشتغال و برجسته‌شدن ارزش اقتصادی کار شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند تربیت و ایجاد آرامش، انجامید.[۲۲] این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.[۲۳] برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری موجب نادیده گرفتن ابعاد دیگر خانه‌داری مانند آرامش روانی،[۲۴] فرهنگ‌پذیری، جامعه‌پذیری و سرمایه اجتماعی شده و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.[۲۵] گسترش کسب‌وکارهای خانگی در برخی جوامع نیز نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است؛ بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.[۲۶]

خانه‌داری در نظریات فمینیستی

نظریات فمینیستی از جمله نخستین دیدگاه‌های اجتماعی هستند که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای کلیدی در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده‌اند.[۲۷] اثر «زن خانه‌دار» از مطالعات اولیهٔ این حوزه به‌شمار می‌رود.[۲۸] جامعه‌شناسان فمینیست از جمله مرلین فرنچ،[۲۹] آن اکلی،[۳۰] اسکات هیلدا و مارگارت بنستون[۳۱] با اثرپذیری از اندیشه‌های مارکسیستی، کار خانگی را در نظام سرمایه‌داری فاقد ارزش اقتصادی برای زن دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید تقسیم کار جنسی، تداوم نظام مردسالاری و خدمت به نظام سرمایه‌داری تفسیر کرده‌اند.[۳۲] فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،[۳۳] رویکردهای عملیِ متفاوتی دارند. برخی معتقدند تعیین دستمزد، این مسئله را حل می‌کند. گروهی دیگر معتقدند دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد و مشکل بنیادین تقسیم جنسی کار را برطرف نمی‌کند.[۳۴]

خانه‌داری در فرهنگ اسلامی و ایرانی

در فقه اسلامی، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب زن محسوب نمی‌شود[۳۵] و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان زوجین استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت دستمزد برای زن تعریف شده است.[۳۶] این حکم تنها شامل فعالیت‌های عینی و قابل ارزیابی است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله مادری و همسری را در بر نمی‌گیرد.[۳۷] در سبک زندگی ایرانی نیز خانه‌داری، نقش اجتماعی ارزشمندی تلقی می‌شود که بر همکاری و توافق زوجین استوار است.[۳۸]

حمایت از خانه‌داری

خانه‌داری در چارچوب سبک زندگی اسلامی و ایرانی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک سرمایه اجتماعی به حفظ هویت جمعی و کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک می‌کند.[۳۹] بر این اساس، راهکارهای گوناگونی برای حمایت از خانه‌داری پیشنهاد شده است، ازجمله:

  1. به رسمیت شناختن خانه‌داری به‌عنوان یک شغل.
  2. ایجاد نظام بیمهٔ ویژه (بازنشستگی و درمان).[۴۰]
  3. ترویج فرهنگ پرداخت اجرت‌المثل برای خانه‌داری زنان.
  4. افزایش حمایت‌های مالیاتی و یارانه‌ای برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
  5. درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در تولید ناخالص داخلی.[۴۱]
  6. گسترش آموزش با ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی، آموزش‌های هدفمند اولیه و ضمن خدمت.[۴۲]

پانویس

  1. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.
  2. ↑ صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.
  3. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.
  4. ↑ کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.
  5. ↑ «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا.
  6. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.
  7. ↑ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.
  8. ↑ بدری‌منش و صادقی‌فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲؛ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳–۳۰.
  9. ↑ آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.
  10. ↑ گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.
  11. ↑ حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.
  12. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.
  13. ↑ ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.
  14. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.
  15. ↑ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.
  16. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  17. ↑ لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲–۲۰۹.
  18. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  19. ↑ آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288؛ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱–۱۵۰.
  20. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.
  21. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  22. ↑ مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.
  23. ↑ ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ۱۴۰۴ش.
  24. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸–۱۶۷.
  25. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.
  26. ↑ مژدکانلو و سیلاخوری، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.
  27. ↑ شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.
  28. ↑ بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.
  29. ↑ فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.
  30. ↑ آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.
  31. ↑ تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.
  32. ↑ هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.
  33. ↑ شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.
  34. ↑ هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.
  35. ↑ است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.
  36. ↑ بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷–۱۶۶؛ شریفی و همکاران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.
  37. ↑ است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.
  38. ↑ است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲–۳۰۱.
  39. ↑ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.
  40. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.
  41. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷6.
  42. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.

منابع

  • آبوت، پاملا و والاس، کلر، جامعه‌شناسی زنان، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
  • آزاد ارمکی، تقی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
  • ابوالحسنی، فضه و دیگران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، خانواده‌پژهی، سال ۲۱، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
  • احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۵، ۱۳۸۳ش.
  • امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، دین و سیاست فرهنگی، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۳ش.
  • بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
  • بدری‌منش، اعظم و صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده، سال ۱۰، شماره ۳۱، ۱۳۹۴ش.
  • تانگ، روزماری، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
  • حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانه‌داری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره ۱۲، شماره ۴۶، ۱۴۰۰ش.
  • حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال ۲۲، شماره ۸۸، ۱۳۹۹ش.
  • «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
  • دولت‌خواه، لیلا و دیگران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره ۳، شماره ۵، ۱۴۰۱ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ بهمن ۱۴۰۴ش.
  • ساروی، فتیحه‌کرمان، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، پایش، سال ۱۱، شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
  • سنجری‌مقدم، فریبا و دیگران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، رهیافت انقلاب اسلامی، دوره ۱۹، شماره ۷۰، ۱۴۰۴ش.
  • شریفی، الهام و دیگران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری زنان خانه‌دار»، آموزه‌های فقه مدنی، دوره ۹، شماره ۱۵، ۱۳۹۶ش.
  • شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، زن در توسعه و سیاست، سال ۲۳، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
  • صادقی فسایی، سهیلا و میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.
  • غمامی، زهرا سادات و علوی، سیدیحیی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال ۵، شماره ۸، ۱۳۹۷ش.
  • فرنچ، مارلین، جنگ علیه زنان، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
  • کریمی، نسیم و میرزادارائی، حمیده، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
  • گلشن فومنی، محمدرسول، روان‌شناسی اجتماعی، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
  • لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
  • مژدکانلو، داود و سیلاخوری، زهرا، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق‌های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
  • «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
  • مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، تهران، صدرا، ۱۳۶۹ش.
  • هام، مگی، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.

++++


کار خانگی؛ فعالیت‌های مربوط به امور داخلی منزل.

کار خانگی، همزاد نهاد خانواده است. در جوامع سنتی، هرچند کار خانگی وظیفه زنان بود؛ اما خانواده نهاد تولیدی بود؛ لذا تقسیم‌ کار به خانگی و بیرونی اهمیت جدی نداشت. امروزه با اشتغال بیرونی زنان، چالش‌هایی برای کار خانگی پدید آمده است؛ برخی کار خانگی را حقارت زن دانسته و آن را وظیفه زن و شوهر می‌دانند. برخی محققین؛ به‌منظور ارتقای ارزش کار خانگی، تعیین دستمزد را برای آن مطرح می‌کنند؛ اما برخی دیگر؛ ماهیت کار خانگی را با مزدوری متفاوت دانسته و اهمیت آن را در ارزش‌های معنوی خانه‌داری می‌دانند. اسلام در حوزه کار خانگی، تدابیری اندیشیده است که بر مبنای آن ضمن تأمین نیازهای مادی زن، منزلت اجتماعی او نیز ارتقا می‌یابد.

مفهوم‌شناسی

کار خانگی مرتبط با مفاهیم کار، کسب‌وکار و تقسیم‌کار جنسیتی است؛ کار به مشغولیت و فعالیت فرد اطلاق می‌شود.[۱] کسب‌وکار، فعالیت‌های تولیدی و تجاری است که به منظور کسب سود انجام می‌شود. کسب‌وکار خانگی؛ آن دسته از فعالیت‌هایی است که توسط عضو یا اعضای خانواده در فضای مسکونی بدون ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها شکل‌گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار می‌شود.[۲]

در چارچوب تقسیم‌کار جنسیتی، کارهای خانگی عمدتاً فعالیت زنانه و کارهای بیرونی وظیفه مردان شمرده می‌شود. تقسیم‌کار جنسیتی در نهاد خانواده، مرتبط با مفاهیمی چون پایگاه، هنجارها و جامعه‌پذیری جنسیتی است. دلالت‌های این مفاهیم در نگرش اسلام، فراتر از معنای اصطلاحی دارای پشتوانه طبیعی بوده و مشتمل بر ظرفیت‌ها و ظرافت‌های ویژه اخلاقی است.[۳]

مهم‌ترین ویژگی کار خانگی بازتولید نیروی کار است. بازتولید هم به تولید نیروی کار اشاره دارد و هم به تجدید قوای آنها در محیط خانه، چنین اموری ناظر به مجموعه فعالیت‌هایی است که از آنها به کار خانگی تعبیر می‌شود.[۴]

تاریخچه کار خانگی

پیشینه کار خانگی به ظهور مفهوم خانه و یک‌جانشینی انسان بازمی‌گردد. بخش اعظم فعالیت‌های اقتصادی در جوامع سنتی در خانه‌ها انجام شده و خانه محل تولید شمرده می‌شد. با انقلاب صنعتی و گسترش نظام کارخانه‌ای به تدریج مرز میان خانه و محل کار پر رنگ‌تر شد، به‌طوری که مراکز صنعتی و تجاری به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های اقتصادی و خانه تبدیدل به محل آسایش خانوادگی شد.[۵]

تقسیم‌کار جنسیتی نیز سابقه طولانی دارد و از همگانی‌های فرهنگ بشری بوده و امروزه نیز در اغلب خانواده‌ها هم‌چنان پابرجا است؛ زیرا تقسیم‌کار جنسیتی دارای پشتوانه طبیعی بوده و از نظر جامعه‌شناسی، بیشترین کارایی خانواده منوط به تقسیمِ جنسیتی کار است؛ اگر کارهای خانگی به عهده زن باشد و مرد متکفل نقش‌های بیرونی باشد، استحکام خانواده تأمین می‌شود. در جامعه مسلمان نیز به‌تبع آموزه‌های دینی، کارهای بیرونی وظیفه مردانه تلقی می‌شود و زنان عمدتاً با آرامش خاطر زمینه‌ساز آسایش اعضای خانواده هستند.[۶]

کسب‌وکار خانگی

کسب‌وکار خانگی گونه‌ای از سبک‌زندگی و کسب معیشت است و بسیاری از صنایع دستی در خانه‌ها تولید می‌شوند.[۷] کسب‌وکارهای خانگی از بخش‌های حیاتی فعالیت‌های اقتصادی کشورهای پیشرفته شمرده شده و از نظر ایجاد شغل، نوآوری در عرضه محصول یا خدمات، موجب تنوع و دگرگونی در جامعه و اقتصاد کشورها می‌شود. کسب‌وکار خانگی شروع مناسبی برای راه اندازی کسب‌وکارهای شخصی است، زیرا راه اندازی آن در مقایسه با دیگر انواع کسب‌وکار، ساده‌تر است.[۸]

اکثر صاحبان کسب‌وکارهای خانگی بر این باورند که کار کردن در خانه، کیفیت زندگی را نیز بهبود می‌بخشد؛ زیرا وقت بیشتری به خانواده اختصاص یافته، به مسائل و موضوعات خانوادگی بهتر رسیدگی می‌شود. از دیگر مزایای کسب‌وکار خانگی می‌توان به آزادی و استقلال عمل بیشتر، ساعات کاری انعطاف‌پذیر، ایجاد تعادل و موازنه بیشتر بین کار و زندگی، پایین‌بودن هزینه راه‌اندازی، پایین‌بودن میزان ریسک؛ امکان کارکردن پاره‌وقت، راحت‌تر بودن تربیت بچه‌ها، داشتن فرصت بیشتر، تناسب با ویژگی‌های جسمی افراد معلول و کم‌توان، تناسب با اقشار مختلف، احتمال موفقیت بیشتر، احساس راحتی بیشتر و عدم نیاز به مجوز، اشاره کرد.[۹]

جنسیت و کار خانگی

در نظام‌های مختلف فرهنگی، کار خانگی نقشی اجتماعی است که بر محور جنسیت جداسازی شده است و بر اساس آن زنان در همه‌جا با پرورش کودکان، نگهداری و اداره خانه سروکار دارند. گیدنز، نقش خانه‌داری از قبیل تولیدمثل، مراقبت و پرورش فرزندان را متناسب با الزامات فیزیکی زن دانسته و آن را از همگانی‌های فرهنگ بشری می‌داند.[۱۰]

در کشورهای مدرن سعی می‌شود؛ کار خانگی میان زن و مرد تقسیم شده و مردان مانند زنان بخشی از کارهای خانگی را به عهده گیرند؛[۱۱] فراتر از آن، اساساً نقش مادری را از مادر بودن تفکیک کرده و آن را به‌عنوان نقش عام اجتماعی تفسیر می‌کنند که هر بخشی از خانواده و جامعه قسمتی از آن را انجام می‌دهد. چنین تفکیکی هرچند در ظاهر حاکی از تعادل جنسیتی در کار خانگی شمرده می‌شود؛ اما با تفکیک نقش مادری از مادر، مادر بودن نیز منتفی می‌شود؛ زیرا به‌تبع این تفکیک، نقش‌های مادری عاری از پشتوانه طبیعی شده و وجود مادر فاقد نقش مادری، نهاد خانواده را دچار مشکل می‌کند.[۱۲]

در اسلام هرچند خانه‌داری تکلیف زن شمرده نمی‌شود؛ اما به لحاظ اخلاقی و عبادی، خانه‌داری موجب کمال زن به‌شمار آمده و به مردان سفارش می‌شود؛ در امورخانه‌داری به همسران خود کمک کرده[۱۳] و آنها را تکریم کنند.[۱۴]

تفاوت کار خانگی با مشاغل دیگر

آنچه از مفهوم کار در ذهن تبادر می‌کند مشاغل دستمزدی است که افراد برای کسب درآمد مشغول به انجام آنها می‌شوند. مشاغل عمدتاً انتخابی بوده، ساعت کار و روزهای تعطیلی آن مشخص است، دوران بازنشستگی داشته و افراد می‌توانند از مشاغل خود استعفا دهند. کار خانگی فاقد این ویژگی‌ها بوده و دارای پیچیدگی‌های پنهان است.[۱۵] هرچند در سطح جهان تلاش‌هایی صورت می‌گیرد که برای پایان‌دادن به کار بدون مزد خانه‌داری، راه‌حل‌هایی ارائه داده و آن را به یک فعالیت اقتصادی با مزد تبدیل کنند؛[۱۶] اما با تعیین دستمزد و پرداخت بیمه نیز از دشواری‌های آن کاسته نمی‌شود. کار خانگی فقط یک شغل نیست و تنظیم آن با ویژگی‌های شغل، ماهیت کار خانگی را مخدوش می‌کند. در اسلام با توجه به جایگاه زن در خانواده، حقوق همه‌جانبه‌ای از جمله حقوق اقتصادی برای او تعریف شده است.[۱۷] در این الگو، خانه‌داری امر عبادی دانسته شده و زن از مسیر مقدسی به نام همسری و مادری به بندگی خدا می‌پردازد و به سطح شغل دستمزدی تقلیل نمی‌یابد.[۱۸]

اقسام کار خانگی

کار خانگی را به بدنی و عاطفی تقسیم می‌شود. تصور خیلی‌ها از کار خانگی همان کار بدنی است؛ لذا گمان می‌کنند که با پیشرفت تکنولوژی کار خانگی نیز آسان شده است، حال این‌که کار خانگی عمدتاً عاطفی بوده و توأم با کار بدنی انجام می‌شود؛ لذا غیرقابل رؤیت باقی می‌ماند. به‌طور مثال در خانه نه‌تنها غذا پخته می‌شود، بلکه غذا با توجه به ذائقه غذایی، بیماری یا وضعیت سلامت افراد، به شکل خاصی آماده می‌شود. تغذیه، پوشاندن، شست‌وشو و مراقبت از کودک وجهی است که با وجه دیگر یعنی درک نیازهای عاطفی کودک رابطه متقابل دارد، پرستاری از یک کودک فقط یک کار بدنی نیست، بلکه با توجه به نیازهای عاطفی کودک انجام می‌شود. عاطفی‌بودن کار خانگی، همان وجهی است که اختصاص دستمزد به کار خانگی را سخت یا غیرممکن کرده و برون‌سپاری کامل آن را به بازار نیز دشوار می‌کند.[۱۹]

کار خانگی با تمام پیچیدگی‌های که دارد هماهنگ با طبیعت زنان بوده[۲۰] و کارهای بدنی که انجام می‌دهند توأم با عاطفه است؛ منتها انجام چنین مسؤلیتی مستلزم آن است که زن فارغ از دغدغه اشتغال بیرونی، در محیط خانه آسایش و نشاط داشته باشد تا بتواند کانون خانواده را محل آسایش مرد و پرورش فرزندان خود بسازد.[۲۱]

دشواری‌های کار خانگی

کار خانگی با وجود اهمیت و سنگینی، در افکار عمومی، ساده و کم‌اهمیت انگاشته می‌شود. فمینیست‌ها داوری عمومی را ناشی از فرهنگ مردسالار دانسته و معتقدند ساختارهای اجتماعی مردانه، همه چیز را بر مبنای جنسیت ارزش‌گذاری می‌کند؛ لذا امور مردانه ارزشمند و فعالیت‌های زنانه کم‌ارزش تلقی می‌شوند. چنین برداشتی عمدتاً ناشی از این است که کارهای خانه پنهان از دید عموم، بدون چشم‌داشت مادی و اغلب از روی علاقه انجام می‌شود.[۲۲]

امروزه با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته در حوزه لوازم خانگی، نه تنها از کار زنان در خانه کاسته نشده که انتظارات جامعه از زنان برای ایفای نقش‌های مادری، همسری، خانه‌دار و شغل بیرون از خانه، مسئولیت‌های آنها را افزایش داده و موجب گسترش انواع بیماری‌های جسمی و روحی میان زنان شده است؛[۲۳] زیرا کار خانگی وظیفه طبیعی زنان شمرده می‌شود و اشتغال بیرونی موجب تراکم و تعارض نقش‌های زنانه شده و خانه، خالی از مهر مادری و همسری می‌شود با تبدیل‌شدن خانه به خابگاه نه‌تنها زن آسیب می‌بیند که تمام اعضای خانواده دچار مشکل می‌شوند.[۲۴]

ارزش‌گذاری کار خانگی

کارشناسان به‌طور عمده در رابطه با کار زنان در خانه دو دیدگاه متفاوتی دارند؛ برخی در جست‌وجوی راهکاری برای پرداخت مزد هستند. اینها معتقدند زنان خانه‌دار به‌رغم این‌که بیش از مردان زحمت می‌کشند، اما کار آنها نه‌تنها مزدی ندارد که نه به چشم می‌آید و نه همسنگ با کار مردان سنجیده می‌شود. دیدگاه دوم بر بعد عاطفی کار خانگی تأکید دارد و خانه‌داری را متناسب با نظام تمایلات زنانه دانسته و معتقدند زنان کار خانگی را با عشق و علاقه انجام می‌دهند و پرداخت مزد، تقلیل‌دادن مهر مادری و عشق همسرانه است؛ اما می‌توان با فرهنگ‌سازی و با حفظ منزلت مادری و همسری، مزایایی از قبیل بیمه خانه‌داری یا در شرایط خاص حمایت‌های مورد نیاز برای آنها در نظر گرفت.[۲۵]

در نظام حقوقی اسلام نیز هرچند زن دارای حق نفقه و مهریه بوده و برای انجام امور خانه‌داری مستحق اجرت المثل است؛[۲۶] اما تأکید اسلام بر ارزش معنوی خانه‌داری است و ارزش مادری[۲۷] و خوب شوهرداری کردن، همسنگ با ارزش جهاد تلقی می‌شود.[۲۸]

پانویس

  1. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، 1377ش، ذیل واژه کار.
  2. ↑ رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  3. ↑ محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81.
  4. ↑ آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  5. ↑ رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  6. ↑ محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.
  7. ↑ «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.
  8. ↑ رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  9. ↑ «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.
  10. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.
  11. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص148.
  12. ↑ محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.
  13. ↑ کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5؛ ص86.
  14. ↑ نوری، مستدرک الوسائل، 1408ق، ج14، ص50.
  15. ↑ آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  16. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.
  17. ↑ آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  18. ↑ محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص95 و 99.
  19. ↑ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.
  20. ↑ سوره اعراف، آیه 189.
  21. ↑ مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری (نظام حقوق زن در اسلام)، 1377ش، ج‏19، ص223.
  22. ↑ حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص106.
  23. ↑ حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص98.
  24. ↑ محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص97.
  25. ↑ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.
  26. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص152.
  27. ↑ مجلسی، بحارالانوار، 1403ق‏، ج‏100، ص252.
  28. ↑ کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5، ص9.

منابع

  • قرآن کریم
  • آزموده، محسن، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز، تاریخ بازدید مطلب: ۲ تیر ۱۴۰۳ش.
  • حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، فصلنامه علمی برنامه‌ریزی رفاه توسعه اجتماعی، شماره۴۶، بهار۱۴۰۰ش.
  • حسینی‌اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۸۸، تابستان ۱۳۹۹ش.
  • «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۶ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
  • رحمتی، مریم و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- امارات، ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ش.
  • «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان، تاریخ بازدید مطلب: ۹ مرداد ۱۴۰۴ش.
  • کلینی، ابوجعفر، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۴۰۷ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ‏ ۱۴۰۳ق.
  • محبی، محمدعارف، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال شانزدهم، شماره۱، زمستان ۱۴۰۳ش.
  • محبی، محمدعارف، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال پانزدهم، شماره ۱، زمستان ۱۴۰۲ش.
  • مطهری، مرتضی، ‏مجموعه آثار شهید مطهری‏(نظام حقوق زن در اسلام)، ج۱۹، تهران- قم‏، صدرا، ۱۳۷۷ش.
  • نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۰۸ق. ‏
برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=خانه‌داری&oldid=50537»