پرش به محتوا

خانه‌داری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران‌پدیا
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۹ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''<big>خانه‌داری؛</big>''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره و مدیریت امور خانه و خانواده.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =خانه‌داری.jpg
| زیرنویس تصویر    =مائده پاسندی، مادر خانواده، با کمک فرزندان در حال آشپزی
| image_alt        =خانه‌داری
| فایل پادکست      =خانه‌داری.ogg
| حجم فایلپادکست    =۸/۷۶
| تاریخ پادکست      =۲۴-۱-۱۴۰۵
| زیرنویس عنوان    = مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده


خانه‌داری مجموعه‌ای از مهارت‌ها و مسئولیت‌های تعریف شده است که مدیریت امور خانه را شامل می‌شود و با نقش‌های همسری، [[مادری]] پیوند خورده است. در گذشته این مسئولیت عمدتاً بر عهده زنان بود، اما تحولات صنعتی و اجتماعی موجب پررنگ‌تر شدن نقش مردان در این حوزه شده و در برخی جوامع اقداماتی برای به رسمیت شناختن اجتماعی و اقتصادی این نقش صورت گرفته است. از دیدگاه [[اسلام]]، کار خانگی به‌عنوان بخشی از خانه‌داری فعالیتی ارزشمند و مبتنی بر انتخاب است که می‌تواند برای آن دستمزد ([[اجرت‌المثل]]) در نظر گرفته شود و همچنین تقسیم مسئولیت‌های خانگی میان زن و مرد مورد تأکید است. اهمیت این نقش در حفظ [[آرامش خانواده]]، تربیت نسل آینده، انتقال فرهنگ و کاهش آ[[سیب‌های اجتماعی]]، آن را به یکی از پایه‌های اساسی زندگی تبدیل کرده است.
| عنوان اصلی        = خانه‌داری
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        = [[جامعه‌شناسی خانواده]]، [[مطالعات جنسیت]]، [[اقتصاد خانواده]]
| نوع مفهوم        = نقش اجتماعی و خانوادگی
| معنای اصطلاحی      = مدیریت امور منزل و خانواده
| حوزه کاربرد      = [[مدیریت خانواده]]، [[سیاست‌گذاری اجتماعی]]، [[مطالعات جنسیت]] و اقتصاد کار خانگی
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با         = [[کار خانگی]]، [[نقش‌های جنسیتی]]، [[مادرانگی|مادری]]
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
'''{{درشت|خانه‌داری؛}}''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده.
 
خانه‌داری به معنای مدیریت امور منزل و خانواده است که در گذشته مجموعه‌ای از وظایف عملی مانند [[آشپزی]] و [[نظافت]] و نقش‌های عاطفی و تربیتی مانند [[مادری]] و [[همسری]] را در بر می‌گرفت. در دوران معاصر، این مفهوم به‌عنوان نقشی اجتماعی با مسئولیت‌های مشترک بین [[زن]] و [[مرد]] تعریف می‌شود، اگرچه در عمل سهم زنان غالباً بیشتر است. خانه‌داری در الگوهای مختلفی مانند محوریت زن، محوریت مرد یا مشارکتی ظاهر می‌شود و با وجود ارزش اقتصادی قابل توجه، اغلب به عنوان کار بدون مزد شناخته می‌شود. تحولات تاریخی مانند [[انقلاب صنعتی]]، [[شهرنشینی]] و [[امواج فمینیسم|جنبش‌های فمینیستی]] بر بازتعریف این نقش و لزوم تقسیم عادلانه‌تر کار خانه تأثیر گذاشته است. نظریات فمینیستی خانه‌داری را به‌عنوان سازوکاری برای بازتولید [[نابرابری جنسیتی]] نقد می‌کنند؛ اما در فقه اسلامی، خانه‌داری بر پایه توافق و همکاری زوجین استوار شده و حتی دریافت [[اجرت‌المثل]] برای برخی فعالیت‌های زن در خانه را ممکن می‌سازد.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
خانه‌داری در لغت به معنای میانه‌روی، درست خرجی، تدبیر امور منزل و نگه‌داری زن از کارهای خانه می‌باشد.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87+%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری، وب‌سایت واژه‌یاب.]</ref> اصطلاح خانه‌داری در زمان گذشته، به تمام اشتغالات و فعالیت‌هایی اشاره داشت که به [[مدیریت خانه]] و امور [[خانواده]] مرتبط بودند.<ref>صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.</ref> در واقع، دامنۀ آن بسیار گسترده بود و کلیه امور معیشتی و مراقبتی داخل خانه را در برمی‌گرفت. این نقش، زمینه‌ساز ایفای مسئولیت‌هایی مانند مادری و همسری،<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref> نیز بوده و مدیریت امور داخلی منزل و مهارت‌های اداره خانه یا مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند [[آشپزی]] و [[خیاطی]] را شامل می‌شد.<ref>دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.</ref> امروزه خانه‌داری عمدتاْ به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای که مرتبط با خانواده صورت می‌گیرد، شناخته می‌شود.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.</ref>
خانه‌داری در لغت به‌معنای میانه‌روی، درست‌خرجی و تدبیر امور منزل است.<ref>[https://vajehyab.com/?q=خانه+داری+دهخدا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور [[خانواده]]<ref>[https://journals.atu.ac.ir/article_7204_8ec4d8480e67acf9f1320708a52b1bf9.pdf صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.]</ref> و [[مدیریت خانه]]، مهارت‌های ادارهٔ خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند [[آشپزی]] و [[خیاطی]] را در بر می‌گرفت؛<ref>[https://vajehyab.com/?q=خانه+داری+دهخدا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref> و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.<ref>[https://www.isna.ir/news/99081308575/مصائب-پنهان-خانه-داری «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا.]</ref>
 
خانه‌داری، یک [[نقش اجتماعی|نقش اجتماعیِ]] شامل وظایف و مسيولیت‌های مشترک بین زن و مرد تعریف شده است. هرچند، در اکثر جوامع از جمله [[ایران]]، سهم زنان در انجام این وظایف همچنان پررنگ‌تر است و در [[فرهنگ ایرانی]]، از [[زنان خانه‌دار]] با واژه [[کدبانو]] نام برده می‌شود. بر این اساس، خانه‌داری را می‌توان پیش از هر چیز یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبُعدی دانست که لزوماً در چهارچوب تعریف متعارف شغل با دستمزد مشخص و قرارداد رسمی قرار نمی‌گیرد.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>
 
== تحولات آماری ==
=== جهان ===
ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد، که عمدتاً بر عهده زنان است، مطابق برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م بالغ بر ۱۱ تریلیون دلار برآورد شده است. این آمار، صرفاً به جنبه‌های مالی فعالیت‌های عملی خانه مانند نظافت و آشپزی اشاره دارد و تمامیت مفهومی خانه‌داری را در برنمی‌گیرد.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.]</ref>
 
=== ایران ===
<big><small>با توجه به تعریف خانه‌داری به‌عنوان یک نقش اجتماعی، آمارهای رسمی در ایران وسعت این نقش را نشان می‌دهند بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در کشور وجود دارد که حدود ۶۲٪ از کل جمعیت زنان و ۸۰٪ از زنان متأهل را تشکیل می‌دهند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref> پیش‌تر و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴میلیون زن در گروه‌های سنی مختلف در وضعیت خانه‌داری قرار داشتند، در حالی که تنها حدود ۲.۱میلیون زن معادل ۱۱٪ از نیروی کار رسمی، شاغل محسوب می‌شدند.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref>  تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال بیشترین است و نزدیک به ۶٪ از آنان هرگز ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref></small>


== <small>تحولات در خانه‌داری</small> ==<small>
در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای تعریف می‌شود که مرتبط با خانواده<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.]</ref> و الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی است. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.<ref>[https://allarchive.ir/khane-dari-honar-e-masouliyat/ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.]</ref> در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20160216101612-9999-52.pdf بدری‌منش و صادقی‌فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲]؛ [https://pubs.jz.ac.ir/article_86175_404771695f9dfc3bbb05f09d80b2646f.pdf غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳–۳۰.]</ref> با این حال، در جوامع مختلفی از جمله [[ایران]]، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده و در [[فرهنگ ایرانی]] از زنان خانه‌دار با عنوان [[کدبانو]] یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آن‌که شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>
در گذشته، نقش اجتماعی خانه‌داری به طور سنتی به زنان اختصاص داشت. پیش از گسترش [[شهرنشینی]]، انجام امور [[خانه]] و کارهای خانگی به دلیل نبود امکاناتی مانند سیستم‌های آب‌رسانی و انرژی، با دشواری‌های فراوانی همراه بود. وظایفی مانند حمل [[آب]]، گرم کردن آب، آشپزی با اجاق‌های هیزمی و نگهداری از وسایل گرمایشی زغالی، کارهای خانه را بسیار سخت می‌کرد. مجموعه این وظایف عملی، محتوای اصلی نقش خانه‌داری را تشکیل می‌داد. [[تکنولوژی]] و صنعتی‌شدن، منجر به توسعه محصولات و خدمات جدیدی شد که تأثیرات عمیقی بر زندگی خانوادگی داشت و بسیاری از فعالیت‌های پیشین کار خانگی را از چرخه وظایف داخل خانه خارج کرد و به عرصه عمومی تولید منتقل نمود. از حدود سال ۱۸۷۰م، تحولاتی نظیر استفاده از اجاق چدنی، تخصصی شدن قصابی و تولید موادغذایی کنسروشده، سبب رهایی مردان از برخی مسئولیت‌ها شد، اما وظایفی مانند نظافت، شست‌وشو و مراقبت از کودکان همچنان بر عهده زنان باقی ماند.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.</ref>


== اقسام خانه‌داری ==
== اقسام خانه‌داری ==
اقسام خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:
[[پرونده:خانه‌داری۱.jpg|جایگزین=آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل|بندانگشتی|آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل (الگوی مشارکتی)]]
 
الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:
* '''زن خانه‌دار:''' مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه را بر عهده دارد.
* '''الگو با محوریت زن:''' مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی بر عهده زن است.
* '''مرد خانه‌دار:''' مردی که خانه‌داری پیشه اصلی وی است.
* '''الگو با محوریت مرد:''' مرد، خانه‌داری را به‌عنوان مسئولیت و پیشهٔ اصلی خود بر عهده دارد.
* '''خانه‌داری مشترک:''' الگویی که در آن وظایف بین زن و مرد براساس علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref>
* '''الگوی مشارکتی:''' الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref>
از نظر حقوقی و شرعی، وظایف زوجین به دو دسته تقسیم می‌شود: وظایف مشترک میان زوجین و وظایف مختص هر یک. انجام کارهای داخل خانه شرعاً جزو وظایف الزامی زن نیست.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.</ref>
 
== ارزش خانه‌داری ==
ارزش خانه‌داری پس از [[جنگ جهانی دوم]]، هنگامی که غرب با کمبود نیروی کار مواجه شد، تغییر کرد. تبلیغات گسترده برای جذب زنان به بازار کار با استدلال استقلال اقتصادی صورت گرفت که به باور برخی صدماتی به [[نهاد خانواده]] وارد آورد.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref> امروزه تفاوت در نگرش مردان و زنان مشهود است؛ زنان خواستار به رسمیت شناخته شدن حق انتخاب خود هستند، در حالی که بسیاری از مردان تمایل به حفظ نقش سنتی زن در کنار پذیرش نقش مدرن او دارند.<ref>ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری»، ۱۴۰۴ش.</ref>
 
== دیدگاه‌های نظری ==
نظریه‌های جامعه‌شناختی درباره خانه‌داری عبارتند از:<ref>Primeau, “A Woman´s Place: Unpaid work in the Home”, 1992, p.981.</ref>


=== کارکردگرایی ===
== ارزش اقتصادی خانه‌داری ==
نخستین تحلیل توسط [[تالکوت پارسونز]] بیان شد. طبق این نظریه، نقش‌های جنسیتی مکمل یکدیگرند؛ مردان عهده‌دار نقش ابزاری (تأمین مادی) و زنان مسئول نقش اظهاری (برآوردن نیازهای عاطفی) هستند.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربه زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۵.</ref> پارسونز معتقد بود حفظ این جدایی برای اجتناب از تنش میان حوزه عمومی و خصوصی ضروری است.<ref>بر، جنیست و روانشناسی اجتماعی، ۱۳۸۳ش، ص۱۲۴.</ref>
برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م نشان می‌دهد ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد که اغلب توسط زنان انجام می‌شود، حدود ۱۱ تریلیون دلار بوده است. این رقم صرفاً ناظر بر ارزش مالی فعالیت‌هایی چون نظافت، پخت‌وپز و مراقبت روزمره است و تمام ابعاد مفهومی و اجتماعی خانه‌داری را دربر نمی‌گیرد.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.]</ref>


=== تحلیل تاریخی ===
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰درصد از زنان متأهل کشور است.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref> در سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴ میلیون زن به عنوان خانه‌دار ثبت شده بود.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref> بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref>
کوئن متغیر کلیدی در شکل کنونی تقسیم کار خانگی را ظهور تکنولوژی معرفی می‌کند که باعث شد دو قلمرو مجزا (خصوصی برای زنان و عمومی برای مردان) شکل بگیرد.<ref>Primeau, “A Woman´s Place: Unpaid work in the Home”, 1992, p.983.</ref>


=== فمنیستی ===
== تحولات تاریخی و اجتماعی ==
نظریه [[فمینیسم|فمینیستی]] خانه‌داری را مسئله‌ای تعیین‌کننده در روابط جنسیتی می‌داند.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref> جامعه‌شناسانی چون آن اکلی و مارگارت بنستون با تأثیر از [[کارل مارکس]]، کار خانگی را در نظام سرمایه‌داری بی‌ارزش شمرده و آن را ابزاری برای سرکوب زنان می‌دانند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref> کتاب «زن خانه‌دار» اثر ان اکلی از نخستین مطالعات در این زمینه است.<ref>بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.</ref>
[[پرونده:خانه‌داری۲.png|جایگزین=زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد|بندانگشتی|زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد، کنتیکت. عکس از کتابخانه کنگره، واشینگتن‌دی‌سی]]
خانه‌داری در گذشته، نقش و بخش اصلی [[هویت زنانه|هویت زنان]] شناخته می‌شد.<ref>[https://pubs.jz.ac.ir/article_86175.html غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.]</ref> نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل [[آب]]، پخت‌وپز و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و [[تربیت فرزند]] را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش [[شهرنشینی]] و [[فناوری]]، بخشی از این وظایف دگرگون شد؛ اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.<ref name=":0">[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>


=== نظریه‌های پست‌مدرن ===
[[انقلاب صنعتی]] با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصهٔ عمومی را افزایش داد. [[فمینیسم|جنبش‌های فمینیستی]] نیز در شتاب این فرایند مؤثر بود<ref>لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲–۲۰۹.</ref> و بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref> با این حال، حضور زنان در بازار کار رسمی و ایجاد پدیدهٔ «بار دوگانه» باعث شد تا نیاز به تقسیم عادلانه‌تر کارهای خانه و اجرای سیاست‌های حمایتی مانند [[مرخصی والدین]] و [[بیمه]] بیش از پیش احساس شود.<ref name=":1">آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288؛ [https://www.jwss.ir/article_135057_792ef4c08957a932892acd3767cf9dc0.pdf حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱–۱۵۰.]</ref> برخی جوامع با این تجربه، با پذیرش ارزش اجتماعی و اقتصادی خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند [[بیمه]]، [[تأمین اجتماعی]] و تسهیلات نگهداری از کودک را برای افراد متولی نقش خانه‌داری، فراهم کردند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.]</ref>
متفکرانی چون [[ژان-فرانسوا لیوتار|لیوتار]] بر تنوع تجربه‌ها تأکید دارند. [[ژاک دریدا|دریدا]] با مفهوم واسازی، دوگانه‌های سنتی مانند عمومی-خصوصی را به چالش می‌کشد. [[میشل فوکو|فوکو]] به بازنمایی قدرت در گفتمان‌ها می‌پردازد. [[جودیت باتلر]] نیز بر اساس نظریه عملکرد جنسیتی، جنسیت را یک برساخته اجتماعی می‌داند که از طریق تکرار رفتارها اجرا می‌شود.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه»، ۱۴۰۴ش، ص۹۸-۹۷.</ref>


== خانه‌داری از دیدگاه فقه ==
شهرنشینی نیز با افزایش دسترسی به آب، برق، [[حمل‌ونقل]] و [[خدمات شهری]]، موجب افزایش اهمیت و پیچیدگی نقش خانه‌داری و فراگیری مهارت‌های متناسب با آن شد. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>
در اندیشه اسلامی، خانواده واحد اصلی برای تحقق آرامش است.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان»، ۱۳۹۳ش، ص۱۳۰.</ref> در [[فقه|فقه اسلامی]]، خانه‌داری تکلیف واجب زن نیست، بلکه فعالیتی انتخابی است که امکان دریافت دستمزد در قبال آن (اجرت‌المثل) وجود دارد.<ref>بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷-۱۶۶.</ref> فعالیت‌هایی مانند آشپزی و فرزندپروری در شمار وظایف مشترک محسوب می‌شوند.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.</ref> برخلاف رویکرد فمینیستی که بر محاسبه مادی تأکید دارد، اسلام بر انتخاب آزادانه و کانون محبت خانواده تأکید می‌ورزد.<ref>شریفی و همکاران، «عدالت‏سنجی شغل خانه‌‏داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.</ref>


== خانه‌داری در عصر نوین ==
== دیدگاه‌های فرهنگی و اجتماعی معاصر ==
در گذشته، زنان علاه بر کار خانه، در فعالیت‌هایی مانند کشاورزی و دام‌پروری نیز حضور داشتند اما نقش اصلی آنان در چارچوب خانه‌داری، همسری و مادری تعریف می‌شد.<ref>[https://pubs.jz.ac.ir/article_86175.html غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.]</ref> انقلاب صنعتی با تفکیک محل کار از خانه، دوره‌ای جدید را رقم زد که به تدریج به خروج زنان از خانه و اشتغال در عرصه عمومی انجامید.<ref>لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲-۲۰۹.</ref> جنبش‌های فمینیستی نیز با شعار برابری‌خواهی، این روند را شتاب بخشیدند. با این حال، اشتغال بیرون از خانه به معنای کاهش مسئولیت‌های سنتی زنان نبود و پدیده «بار دوگانه» یا تعارض بین نقش شغلی و خانوادگی را ایجاد کرد.<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288.</ref>
پس از [[جنگ جهانی دوم]]، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش [[اشتغال]] و برجسته‌شدن [[ارزش اقتصادی کار]] شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند [[تربیت]] و ایجاد [[آرامش]]، انجامید.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref> این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.<ref>[https://civilica.com/doc/2226816/ ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ۱۴۰۴ش.]</ref> برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری موجب نادیده گرفتن ابعاد دیگر خانه‌داری مانند [[آرامش روانی]]،<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸–۱۶۷.]</ref> [[فرهنگ‌پذیری]]، [[جامعه‌پذیری]] و [[سرمایه اجتماعی]] شده و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.]</ref> گسترش [[کسب‌وکارهای خانگی]] در برخی جوامع نیز نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است؛ بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.<ref>[https://civilica.com/doc/1993005/ مژدکانلو و سیلاخوری، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.]</ref>
این تجربه دشوار، همراه با بازاندیشی درباره اولویت‌های زندگی، در برخی جوامع به تمایلی برای بازگشت به کانون خانواده انجامید. در واکنش، برخی کشورها با رسمیت بخشیدن به خانه‌داری به‌عنوان یک شغل، حمایت‌هایی مانند برخورداری از خدمات بیمه درمانی و تأمین اجتماعی، دریافت حقوق از دولت برای دوران مراقبت از کودکان خردسال خود،  سهیم بودن در حق بیمه بازنشستگی همسران خود، بسته‌های حمایتی کالایی و نیز اجرای ایده کارـ خانواده در برخی کشورهای صنعتی مانند کار پاره‌وقت و تسهیلات دیگر را برای زنان خانه‌دار یا شاغل فراهم کردند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.]</ref>


== خانه‌داری در سبک زندگی اسلامی-ایرانی ==
=== خانه‌داری در نظریات فمینیستی ===
در اسلام، خانه‌داری نه یک تکلیف الزامی جنسیتی، بلکه یک وظیفه‌ای انتخابی و دارای ارزش افزوده است که نقش مادری و همسری را در بر می‌گیرد. این نگاه، با به رسمیت شناختن حق مالی زن یا اجرت‌المثل در قبال کار خانگی، درصدد است تا از یک سو، ارزش اقتصادی این فعالیت را تصدیق کند و از سوی دیگر، با تأکید بر مشترک بودن مدیریت امور خانه، الگویی مبتنی بر مشارکت و تقسیم کار بین مرد و زن ارائه کند.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲-۳۰۱.</ref> این چارچوب نظری، در بستر سبک زندگی اسلامی-ایرانی، کارکردی اجتماعی و فرافردی می‌یابد. خانه در این دیدگاه، کارکردی فراتر از یک واحد مسکونی دارد و کانون اصلی جامعه‌پذیری، انتقال فرهنگ و تربیت نسل است. مدیریت مؤثر این نهاد، مستقیماً بر سطح سلامت روانی و انسجام عاطفی اعضای خانواده تأثیر می‌گذارد و با ایجاد محیطی امن و پایدار، همچون یک سرمایه اجتماعی قوی عمل می‌کند که می‌تواند در مقیاس کلان به کاهش ناهنجاری‌های اجتماعی و تقویت پیوندهای اجتماعی منجر شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/525797/ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.]</ref>
نظریات فمینیستی از جمله نخستین دیدگاه‌های اجتماعی هستند که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای کلیدی در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده‌اند.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862_637d7be7d12a666981e09ff599b6cc94.pdf شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> اثر «زن خانه‌دار» از مطالعات اولیهٔ این حوزه به‌شمار می‌رود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20160216101612-9999-52.pdf بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.]</ref> جامعه‌شناسان فمینیست از جمله [[مرلین فرنچ]]،<ref>فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.</ref> [[آن اکلی]]،<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.</ref> [[اسکات هیلدا]] و [[مارگارت بنستون]]<ref>تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.</ref> با اثرپذیری از اندیشه‌های [[فمینیسم مارکسیست|مارکسیستی]]، [[کار خانگی]] را در [[نظام سرمایه‌داری]] فاقد [[ارزش اقتصادی]] برای [[زن]] دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید [[تقسیم کار جنسی]]، تداوم نظام [[مردسالاری]] و خدمت به نظام سرمایه‌داری تفسیر کرده‌اند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref> فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1765005663-6933d95fbb8f1-10692-1404-4.pdf شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> رویکردهای عملیِ متفاوتی دارند. برخی معتقدند تعیین [[دستمزد]]، این مسئله را حل می‌کند. گروهی دیگر معتقدند دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد و مشکل بنیادین تقسیم جنسی کار را برطرف نمی‌کند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>


== راهکارهای حمایت از خانه‌داری ==
== خانه‌داری در فرهنگ اسلامی و ایرانی ==
راه‌کارهای پیشنهادی برای حمایت از خانه‌داری در ۶ محور خلاصه می‌شود:
در [[فقه|فقه اسلامی]]، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب زن محسوب نمی‌شود<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/حق-اجرت-المثل-و-نحله-در-یک-بررسی-حقوقی#:~:text=مطابق%20قانون%20پرداخت%20اجرت‌المثل%20و، است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.]</ref> و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان [[زوجین]] استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت دستمزد برای زن تعریف شده است.<ref>بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷–۱۶۶؛ ش[https://www.magiran.com/paper/1768502/عدالت-سنجی-شغل-خانه-داری-زنان-خانه-دار ریفی و همکاران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.]</ref> این حکم تنها شامل فعالیت‌های عینی و قابل ارزیابی است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله [[مادری]] و [[همسری]] را در بر نمی‌گیرد.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/حق-اجرت-المثل-و-نحله-در-یک-بررسی-حقوقی#:~:text=مطابق%20قانون%20پرداخت%20اجرت‌المثل%20و، است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.]</ref> در [[سبک زندگی ایرانی]] نیز خانه‌داری، نقش اجتماعی ارزشمندی تلقی می‌شود که بر همکاری و توافق زوجین استوار است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/107221/حق-اجرت-المثل-و-نحله-در-یک-بررسی-حقوقی#:~:text=مطابق%20قانون%20پرداخت%20اجرت‌المثل%20و، است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲–۳۰۱.]</ref>


# شناسایی قانونی خانه‌داری به‌عنوان شغل.
=== حمایت از خانه‌داری ===
# ایجاد نظام [[بیمه]] ویژه (بازنشستگی و درمان).<ref>سنجری‌مقدم، «بررسی جایگاه اشتغال زنان»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.</ref>
خانه‌داری در چارچوب [[سبک زندگی اسلامی]] و ایرانی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک [[سرمایه اجتماعی]] به حفظ هویت جمعی و کاهش [[آسیب‌های اجتماعی]] کمک می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/525797/ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.]</ref> بر این اساس، راهکارهای گوناگونی برای حمایت از خانه‌داری پیشنهاد شده است، ازجمله:
# ترویج فرهنگی پرداخت اجرت‌المثل.
# به رسمیت شناختن خانه‌داری به‌عنوان یک شغل.
# افزایش حمایت‌های مالیاتی و یارانه‌ای برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
# ایجاد نظام بیمهٔ ویژه (بازنشستگی و درمان).<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.]</ref>
# درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در [[تولید ناخالص داخلی]].<ref>سنجری‌مقدم، همان، ص۷۶.</ref>
# ترویج فرهنگ پرداخت [[اجرت‌المثل]] برای خانه‌داری زنان.
# ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی.
# افزایش حمایت‌های مالیاتی و [[یارانه|یارانه‌ای]] برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
<small>متن کوچک</small>==پانویس==
# درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در [[تولید ناخالص داخلی]].<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷6.]</ref>
</small>{{پانویس}}
# گسترش آموزش با ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی، آموزش‌های هدفمند اولیه و ضمن خدمت.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.]</ref>
{{پانویس پیش‌نویس}}


<small><small>متن کوچک</small></small>== منابع ==
== پانویس ==
{{پانویس}}


* آبوت، پاملا؛ والاس، کلر، ''جامعه‌شناسی زنان''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
== منابع ==
{{آغاز منابع}}
* آبوت، پاملا و والاس، کلر، ''جامعه‌شناسی زنان''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
* آزاد ارمکی، تقی، ''جامعه‌شناسی خانواده ایرانی''، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
* آزاد ارمکی، تقی، ''جامعه‌شناسی خانواده ایرانی''، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
* ابوالحسنی، فضه؛ مهدی‌زاده اردکانی، محمد؛ دانافر، فاطمه، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری»، ''خانواده‌پژهی''، سال۲۱، شماره۱، ۱۴۰۴ش.
* ابوالحسنی، فضه و دیگران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ''خانواده‌پژهی''، سال ۲۱، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
* امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ''دین و سیاست فرهنگی''، دوره۱، شماره۲، ۱۳۹۳ش.
* احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۵، ۱۳۸۳ش.
* امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ''دین و سیاست فرهنگی''، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۳ش.
* بجنوردی، سیدحسن، ''القواعد الفقهیه''، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
* بجنوردی، سیدحسن، ''القواعد الفقهیه''، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
* بدری‌منش، اعظم؛ صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ''فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده''، سال۱۰، شماره۳۱، ۱۳۹۴ش.
* بدری‌منش، اعظم و صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ''فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده''، سال ۱۰، شماره ۳۱، ۱۳۹۴ش.
* بر، ویوین، ''جنیست و روانشناسی اجتماعی''، ترجمه حبیب احمدی، شیراز، نوید، ۱۳۸۳ش.
* تانگ، روزماری، ''نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
* تانگ، روزماری، ''نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
* حسین‌پور، فاطمه؛ علیزاده اقدم، محمدباقر؛ عباس‌زاده، محمد، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره۱۲، شماره۴۶، ۱۴۰۰ش.
* حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانه‌داری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره ۱۲، شماره ۴۶، ۱۴۰۰ش.
* حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال۲۲، شماره۸۸، ۱۳۹۹ش.
* حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال ۲۲، شماره ۸۸، ۱۳۹۹ش.
* دولت‌خواه، لیلا؛ حیدری، حسن؛ حسینی، سیدحسام‌الدین، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره۳، شماره۵، ۱۴۰۱ش.
* «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، ''لغت‌نامه''، سایت واژه‌یاب.
* دولت‌خواه، لیلا و دیگران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره ۳، شماره ۵، ۱۴۰۱ش.
* ساروی، فتیحه‌کرمان؛ منتظری، علی؛ بیات، معصومه، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ''پایش''، سال۱۱، شماره۱، ۱۳۹۰ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، ''لغت‌نامه''، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ بهمن ۱۴۰۴ش.
* سنجری‌مقدم، فریبا؛ رئیسی، روح‌الله؛ آذریان، حبیب‌الله، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ''رهیافت انقلاب اسلامی''، دوره۱۹، شماره۷۰، ۱۴۰۴ش.
* ساروی، فتیحه‌کرمان، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ''پایش''، سال ۱۱، شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
* شریفی، الهام؛ رهایی، سعید؛ راعی، مسعود، «عدالت‏سنجی شغل خانه‏داری زنان خانه‏دار»، ''آموزه‏های فقه مدنی''، دوره۹، شماره 15، ۱۳۹۶ش.
* سنجری‌مقدم، فریبا و دیگران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ''رهیافت انقلاب اسلامی''، دوره ۱۹، شماره ۷۰، ۱۴۰۴ش.
* شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ''زن در توسعه و سیاست''، سال۲۳، شماره۱، ۱۴۰۴ش.
* شریفی، الهام و دیگران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری زنان خانه‌دار»، ''آموزه‌های فقه مدنی''، دوره ۹، شماره ۱۵، ۱۳۹۶ش.
* غمامی، زهرا سادات؛ علوی، سیدیحیی علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال5، شماره۸، ۱۳۹۷ش.
* شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ''زن در توسعه و سیاست''، سال ۲۳، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
* صادقی فسایی، سهیلا و میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.
* غمامی، زهرا سادات و علوی، سیدیحیی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال ۵، شماره ۸، ۱۳۹۷ش.
* فرنچ، مارلین، ''جنگ علیه زنان''، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
* فرنچ، مارلین، ''جنگ علیه زنان''، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
* کریمی، نسیم؛ میرزادارائی، حمیده، ''چند لقمه حرف حلال برای خانواده''، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
* کریمی، نسیم و میرزادارائی، حمیده، ''چند لقمه حرف حلال برای خانواده''، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
* گلشن فومنی، محمدرسول، ''روان‌شناسی اجتماعی''، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
* گلشن فومنی، محمدرسول، ''روان‌شناسی اجتماعی''، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
* مطهری، مرتضی، ''نظام حقوق زن در اسلام''، تهران، صدرا، 1369ش.
* لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
* لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
* هام، مگی، ''فرهنگ نظریه‏های فمنیستی''، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، 138۲ش.
* مژدکانلو، داود و سیلاخوری، زهرا، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق‌های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
* Primeau, A, Loree, “A Woman´s Place: Unpaid work in the Home”, ''The American Journal of Occupational Therapy'', Vol.1, 1992.
* «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
* مطهری، مرتضی، ''نظام حقوق زن در اسلام''، تهران، صدرا، ۱۳۶۹ش.
* هام، مگی، ''فرهنگ نظریه‌های فمنیستی''، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.
{{پایان منابع}}
 
{{خانواده}}
{{پیشه‌ها}}
{{زن}}
 
[[رده:اقتصاد خانواده]]
[[رده:پیشه‌ها]]
[[رده:خانواده]]
[[رده:زنان بر پایه پیشه]]
 
++++
 
 
<big>'''کار خانگی'''</big>؛ فعالیت‌های مربوط به امور داخلی منزل.
 
کار خانگی، همزاد نهاد خانواده است. در جوامع سنتی، هرچند کار خانگی وظیفه زنان بود؛ اما خانواده نهاد تولیدی بود؛ لذا تقسیم‌ کار به خانگی و بیرونی اهمیت جدی نداشت. امروزه با اشتغال بیرونی زنان، چالش‌هایی برای کار خانگی پدید آمده است؛ برخی کار خانگی را حقارت زن دانسته و آن را وظیفه زن و شوهر می‌دانند. برخی محققین؛ به‌منظور ارتقای ارزش کار خانگی، تعیین دستمزد را برای آن مطرح می‌کنند؛ اما برخی دیگر؛ ماهیت کار خانگی را با مزدوری متفاوت دانسته و اهمیت آن را در ارزش‌های معنوی خانه‌داری می‌دانند. اسلام در حوزه کار خانگی، تدابیری اندیشیده است که بر مبنای آن ضمن تأمین نیازهای مادی زن، منزلت اجتماعی او نیز ارتقا می‌یابد.
 
==مفهوم‌شناسی==
کار خانگی مرتبط با مفاهیم کار، کسب‌وکار و [[نظریه‌های تقسیم کار جنسیتی|تقسیم‌کار جنسیتی]] است؛ کار به مشغولیت و فعالیت فرد اطلاق می‌شود.<ref>دهخدا، لغت‌نامه، 1377ش، ذیل واژه کار.</ref> کسب‌وکار، فعالیت‌های تولیدی و تجاری است که به منظور کسب سود انجام می‌شود. کسب‌وکار خانگی؛ آن دسته از فعالیت‌هایی است که توسط عضو یا اعضای خانواده در فضای مسکونی بدون ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها شکل‌گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref>
 
در چارچوب تقسیم‌کار جنسیتی، کارهای خانگی عمدتاً فعالیت زنانه و کارهای بیرونی وظیفه مردان شمرده می‌شود. تقسیم‌کار جنسیتی در نهاد خانواده، مرتبط با مفاهیمی چون پایگاه، هنجارها و [[جامعه‌پذیری جنسیتی در خانواده|جامعه‌پذیری جنسیتی]] است. دلالت‌های این مفاهیم در نگرش اسلام، فراتر از معنای اصطلاحی دارای پشتوانه طبیعی بوده و مشتمل بر ظرفیت‌ها و ظرافت‌های ویژه اخلاقی است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81.]</ref>
 
مهم‌ترین ویژگی کار خانگی بازتولید نیروی کار است. بازتولید هم به تولید نیروی کار اشاره دارد و هم به تجدید قوای آنها در محیط خانه، چنین اموری ناظر به مجموعه فعالیت‌هایی است که از آنها به کار خانگی تعبیر می‌شود.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref>
 
==تاریخچه کار خانگی==
پیشینه کار خانگی به ظهور مفهوم خانه و یک‌جانشینی انسان بازمی‌گردد. بخش اعظم فعالیت‌های اقتصادی در جوامع سنتی در خانه‌ها انجام شده و خانه محل تولید شمرده می‌شد. با انقلاب صنعتی و گسترش نظام کارخانه‌ای به تدریج مرز میان خانه و محل کار پر رنگ‌تر شد، به‌طوری که مراکز صنعتی و تجاری به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های اقتصادی و خانه تبدیدل به محل آسایش خانوادگی شد.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref>
 
تقسیم‌کار جنسیتی نیز سابقه طولانی دارد و از همگانی‌های فرهنگ بشری بوده و امروزه نیز در اغلب خانواده‌ها هم‌چنان پابرجا است؛ زیرا تقسیم‌کار جنسیتی دارای پشتوانه طبیعی بوده و از نظر جامعه‌شناسی، بیشترین کارایی خانواده منوط به تقسیمِ جنسیتی کار است؛ اگر کارهای خانگی به عهده زن باشد و مرد متکفل نقش‌های بیرونی باشد، استحکام خانواده تأمین می‌شود. در جامعه مسلمان نیز به‌تبع آموزه‌های دینی، کارهای بیرونی وظیفه مردانه تلقی می‌شود و زنان عمدتاً با آرامش خاطر زمینه‌ساز آسایش اعضای خانواده هستند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.]</ref>
 
==کسب‌وکار خانگی==
کسب‌وکار خانگی گونه‌ای از سبک‌زندگی و کسب معیشت است و بسیاری از صنایع دستی در خانه‌ها تولید می‌شوند.<ref>[https://karafarini.kashanu.ac.ir/fa/page/2601/کسب-و-کار-خانگی «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.]</ref> کسب‌وکارهای خانگی از بخش‌های حیاتی فعالیت‌های اقتصادی کشورهای پیشرفته شمرده شده و از نظر ایجاد شغل، نوآوری در عرضه محصول یا خدمات، موجب تنوع و دگرگونی در جامعه و اقتصاد کشورها می‌شود. کسب‌وکار خانگی شروع مناسبی برای راه اندازی کسب‌وکارهای شخصی است، زیرا راه اندازی آن در مقایسه با دیگر انواع کسب‌وکار، ساده‌تر است.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref>
 
اکثر صاحبان کسب‌وکارهای خانگی بر این باورند که کار کردن در خانه، کیفیت زندگی را نیز بهبود می‌بخشد؛ زیرا وقت بیشتری به خانواده اختصاص یافته، به مسائل و موضوعات خانوادگی بهتر رسیدگی می‌شود. از دیگر مزایای کسب‌وکار خانگی می‌توان به آزادی و استقلال عمل بیشتر، ساعات کاری انعطاف‌پذیر، ایجاد تعادل و موازنه بیشتر بین کار و زندگی، پایین‌بودن هزینه راه‌اندازی، پایین‌بودن میزان ریسک؛ امکان کارکردن پاره‌وقت، راحت‌تر بودن تربیت بچه‌ها، داشتن فرصت بیشتر، تناسب با ویژگی‌های جسمی افراد معلول و کم‌توان، تناسب با اقشار مختلف، احتمال موفقیت بیشتر، احساس راحتی بیشتر و عدم نیاز به مجوز، اشاره کرد.<ref>[https://karafarini.kashanu.ac.ir/fa/page/2601/کسب-و-کار-خانگی «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.]</ref>
 
==جنسیت و کار خانگی==
در نظام‌های مختلف فرهنگی، [[تقسیم کار خانگی|کار خانگی]] نقشی اجتماعی است که بر محور جنسیت جداسازی شده است و بر اساس آن زنان در همه‌جا با پرورش کودکان، نگهداری و اداره خانه سروکار دارند. گیدنز، نقش خانه‌داری از قبیل تولیدمثل، مراقبت و پرورش فرزندان را متناسب با الزامات فیزیکی زن دانسته و آن را از همگانی‌های فرهنگ بشری می‌داند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.]</ref>
 
در کشورهای مدرن سعی می‌شود؛ کار خانگی میان زن و مرد تقسیم شده و مردان مانند زنان بخشی از کارهای خانگی را به عهده گیرند؛<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص148.]</ref> فراتر از آن، اساساً نقش مادری را از مادر بودن تفکیک کرده و آن را به‌عنوان نقش عام اجتماعی تفسیر می‌کنند که هر بخشی از خانواده و جامعه قسمتی از آن را انجام می‌دهد. چنین تفکیکی هرچند در ظاهر حاکی از تعادل جنسیتی در کار خانگی شمرده می‌شود؛ اما با تفکیک نقش مادری از مادر، مادر بودن نیز منتفی می‌شود؛ زیرا به‌تبع این تفکیک، نقش‌های [[مادري|مادری]] عاری از پشتوانه طبیعی شده و وجود مادر فاقد نقش مادری، نهاد خانواده را دچار مشکل می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.]</ref>
 
در اسلام هرچند خانه‌داری تکلیف زن شمرده نمی‌شود؛ اما به لحاظ اخلاقی و عبادی، خانه‌داری موجب کمال زن به‌شمار آمده و به مردان سفارش می‌شود؛ در امورخانه‌داری به همسران خود کمک کرده<ref>کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5؛ ص86.</ref> و آنها را تکریم کنند.<ref>نوری، مستدرک الوسائل، 1408ق، ج14، ص50.</ref>
 
==تفاوت کار خانگی با مشاغل دیگر==
آنچه از مفهوم کار در ذهن تبادر می‌کند مشاغل دستمزدی است که افراد برای کسب درآمد مشغول به انجام آنها می‌شوند. مشاغل عمدتاً انتخابی بوده، ساعت کار و روزهای تعطیلی آن مشخص است، دوران بازنشستگی داشته و افراد می‌توانند از مشاغل خود استعفا دهند. کار خانگی فاقد این ویژگی‌ها بوده و دارای پیچیدگی‌های پنهان است.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref> هرچند در سطح جهان تلاش‌هایی صورت می‌گیرد که برای پایان‌دادن به کار بدون مزد خانه‌داری، راه‌حل‌هایی ارائه داده و آن را به یک فعالیت اقتصادی با مزد تبدیل کنند؛<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.]</ref> اما با تعیین دستمزد و پرداخت بیمه نیز از دشواری‌های آن کاسته نمی‌شود. کار خانگی فقط یک شغل نیست و تنظیم آن با ویژگی‌های شغل، ماهیت کار خانگی را مخدوش می‌کند. در اسلام با توجه به جایگاه زن در خانواده، حقوق همه‌جانبه‌ای از جمله حقوق اقتصادی برای او تعریف شده است.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref> در این الگو، [[خانه‌داری و کدبانویی در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای|خانه‌داری]] امر عبادی دانسته شده و زن از مسیر مقدسی به نام همسری و مادری به بندگی خدا می‌پردازد و به سطح شغل دستمزدی تقلیل نمی‌یابد.<ref>[https://alefbalib.com/index.aspx?pid=256&PdfID=910550 محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص95 و 99.]</ref>
 
==اقسام کار خانگی==
کار خانگی را به بدنی و عاطفی تقسیم می‌شود. تصور خیلی‌ها از کار خانگی همان کار بدنی است؛ لذا گمان می‌کنند که با پیشرفت تکنولوژی کار خانگی نیز آسان شده است، حال این‌که کار خانگی عمدتاً عاطفی بوده و توأم با کار بدنی انجام می‌شود؛ لذا غیرقابل رؤیت باقی می‌ماند. به‌طور مثال در خانه نه‌تنها غذا پخته می‌شود، بلکه غذا با توجه به ذائقه غذایی، بیماری یا وضعیت سلامت افراد، به شکل خاصی آماده می‌شود. تغذیه، پوشاندن، شست‌وشو و مراقبت از کودک وجهی است که با وجه دیگر یعنی درک نیازهای عاطفی کودک رابطه متقابل دارد، پرستاری از یک کودک فقط یک کار بدنی نیست، بلکه با توجه به نیازهای عاطفی کودک انجام می‌شود. عاطفی‌بودن کار خانگی، همان وجهی است که اختصاص دستمزد به کار خانگی را سخت یا غیرممکن کرده و برون‌سپاری کامل آن را به بازار نیز دشوار می‌کند.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/514161/ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.]</ref>
 
کار خانگی با تمام پیچیدگی‌های که دارد هماهنگ با طبیعت زنان بوده<ref>سوره اعراف، آیه 189.</ref> و کارهای بدنی که انجام می‌دهند توأم با عاطفه است؛ منتها انجام چنین مسؤلیتی مستلزم آن است که زن فارغ از دغدغه اشتغال بیرونی، در محیط خانه آسایش و نشاط داشته باشد تا بتواند کانون خانواده را محل آسایش مرد و پرورش فرزندان خود بسازد.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری (نظام حقوق زن در اسلام)، 1377ش، ج‏19، ص223.</ref>
 
==دشواری‌های کار خانگی==
کار خانگی با وجود اهمیت و سنگینی، در افکار عمومی، ساده و کم‌اهمیت انگاشته می‌شود. فمینیست‌ها داوری عمومی را ناشی از فرهنگ مردسالار دانسته و معتقدند ساختارهای اجتماعی مردانه، همه چیز را بر مبنای [[جنسیت]] ارزش‌گذاری می‌کند؛ لذا امور مردانه ارزشمند و فعالیت‌های زنانه کم‌ارزش تلقی می‌شوند. چنین برداشتی عمدتاً ناشی از این است که کارهای خانه پنهان از دید عموم، بدون چشم‌داشت مادی و اغلب از روی علاقه انجام می‌شود.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص106.]</ref>
 
امروزه با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته در حوزه لوازم خانگی، نه تنها از کار زنان در خانه کاسته نشده که انتظارات جامعه از زنان برای ایفای نقش‌های مادری، همسری، خانه‌دار و شغل بیرون از خانه، مسئولیت‌های آنها را افزایش داده و موجب گسترش انواع بیماری‌های جسمی و روحی میان زنان شده است؛<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص98.]</ref> زیرا کار خانگی وظیفه طبیعی زنان شمرده می‌شود و اشتغال بیرونی موجب تراکم و تعارض نقش‌های زنانه شده و خانه، خالی از مهر مادری و همسری می‌شود با تبدیل‌شدن خانه به خابگاه نه‌تنها زن آسیب می‌بیند که تمام اعضای خانواده دچار مشکل می‌شوند.<ref>[https://alefbalib.com/index.aspx?pid=256&PdfID=910550 محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص97.]</ref>
 
==ارزش‌گذاری کار خانگی==
کارشناسان به‌طور عمده در رابطه با کار زنان در خانه دو دیدگاه متفاوتی دارند؛ برخی در جست‌وجوی راهکاری برای پرداخت مزد هستند. اینها معتقدند زنان خانه‌دار به‌رغم این‌که بیش از مردان زحمت می‌کشند، اما کار آنها نه‌تنها مزدی ندارد که نه به چشم می‌آید و نه همسنگ با کار مردان سنجیده می‌شود. دیدگاه دوم بر بعد عاطفی کار خانگی تأکید دارد و خانه‌داری را متناسب با نظام تمایلات زنانه دانسته و معتقدند زنان کار خانگی را با عشق و علاقه انجام می‌دهند و پرداخت مزد، تقلیل‌دادن مهر مادری و عشق همسرانه است؛ اما می‌توان با فرهنگ‌سازی و با حفظ [[منزلت مادری]] و همسری، مزایایی از قبیل بیمه خانه‌داری یا در شرایط خاص حمایت‌های مورد نیاز برای آنها در نظر گرفت.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/514161/ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.]</ref>
 
در نظام حقوقی اسلام نیز هرچند زن دارای حق [[نفقه]] و [[مهریه]] بوده و برای انجام امور خانه‌داری مستحق اجرت المثل است؛<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص152.]</ref> اما تأکید اسلام بر ارزش معنوی [[خانه‌داری و کدبانویی در اندیشه آیت‌الله خامنه‌ای|خانه‌داری]] است و ارزش مادری<ref>مجلسی، بحارالانوار، 1403ق‏، ج‏100، ص252.</ref> و خوب شوهرداری کردن، همسنگ با ارزش جهاد تلقی می‌شود.<ref>کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5، ص9.</ref>
 
==پانویس==
{{پانویس}}
 
==منابع==
{{آغاز منابع}}
* قرآن کریم
* آزموده، محسن، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز، تاریخ بازدید مطلب: ۲ تیر ۱۴۰۳ش.
* حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، فصلنامه علمی برنامه‌ریزی رفاه توسعه اجتماعی، شماره۴۶، بهار۱۴۰۰ش.
* حسینی‌اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۸۸، تابستان ۱۳۹۹ش.
* «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۶ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
* رحمتی، مریم و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- امارات، ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ش.
* «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان، تاریخ بازدید مطلب: ۹ مرداد ۱۴۰۴ش.
* کلینی، ابوجعفر، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۴۰۷ق.
* مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ‏ ۱۴۰۳ق.
* محبی، محمدعارف، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال شانزدهم، شماره۱، زمستان ۱۴۰۳ش.
* محبی، محمدعارف، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال پانزدهم، شماره ۱، زمستان ۱۴۰۲ش.
* مطهری، مرتضی، ‏مجموعه آثار شهید مطهری‏(نظام حقوق زن در اسلام)، ج۱۹، تهران- قم‏، صدرا، ۱۳۷۷ش.
* نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۰۸ق. ‏
{{پایان منابع}}

نسخهٔ کنونی تا ۱۶ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۵۹

خانه‌داری
خانه‌داری
مائده پاسندی، مادر خانواده، با کمک فرزندان در حال آشپزی


عنوان اصلیخانه‌داری
شاخه علمیجامعه‌شناسی خانواده، مطالعات جنسیت، اقتصاد خانواده
نوع مفهومنقش اجتماعی و خانوادگی
معنای اصطلاحیمدیریت امور منزل و خانواده
حوزه کاربردمدیریت خانواده، سیاست‌گذاری اجتماعی، مطالعات جنسیت و اقتصاد کار خانگی
مرتبط باکار خانگی، نقش‌های جنسیتی، مادری
زیرنویس عنوانمجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده

خانه‌داری؛ مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده.

خانه‌داری به معنای مدیریت امور منزل و خانواده است که در گذشته مجموعه‌ای از وظایف عملی مانند آشپزی و نظافت و نقش‌های عاطفی و تربیتی مانند مادری و همسری را در بر می‌گرفت. در دوران معاصر، این مفهوم به‌عنوان نقشی اجتماعی با مسئولیت‌های مشترک بین زن و مرد تعریف می‌شود، اگرچه در عمل سهم زنان غالباً بیشتر است. خانه‌داری در الگوهای مختلفی مانند محوریت زن، محوریت مرد یا مشارکتی ظاهر می‌شود و با وجود ارزش اقتصادی قابل توجه، اغلب به عنوان کار بدون مزد شناخته می‌شود. تحولات تاریخی مانند انقلاب صنعتی، شهرنشینی و جنبش‌های فمینیستی بر بازتعریف این نقش و لزوم تقسیم عادلانه‌تر کار خانه تأثیر گذاشته است. نظریات فمینیستی خانه‌داری را به‌عنوان سازوکاری برای بازتولید نابرابری جنسیتی نقد می‌کنند؛ اما در فقه اسلامی، خانه‌داری بر پایه توافق و همکاری زوجین استوار شده و حتی دریافت اجرت‌المثل برای برخی فعالیت‌های زن در خانه را ممکن می‌سازد.

مفهوم‌شناسی

خانه‌داری در لغت به‌معنای میانه‌روی، درست‌خرجی و تدبیر امور منزل است.[۱] این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور خانواده[۲] و مدیریت خانه، مهارت‌های ادارهٔ خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند آشپزی و خیاطی را در بر می‌گرفت؛[۳] با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت[۴] و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.[۵]

در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای تعریف می‌شود که مرتبط با خانواده[۶] و الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی است. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.[۷] در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.[۸] با این حال، در جوامع مختلفی از جمله ایران، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده و در فرهنگ ایرانی از زنان خانه‌دار با عنوان کدبانو یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آن‌که شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.[۹]

اقسام خانه‌داری

آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل
آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل (الگوی مشارکتی)

الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:

  • الگو با محوریت زن: مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی بر عهده زن است.
  • الگو با محوریت مرد: مرد، خانه‌داری را به‌عنوان مسئولیت و پیشهٔ اصلی خود بر عهده دارد.
  • الگوی مشارکتی: الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.[۱۰]

ارزش اقتصادی خانه‌داری

برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م نشان می‌دهد ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد که اغلب توسط زنان انجام می‌شود، حدود ۱۱ تریلیون دلار بوده است. این رقم صرفاً ناظر بر ارزش مالی فعالیت‌هایی چون نظافت، پخت‌وپز و مراقبت روزمره است و تمام ابعاد مفهومی و اجتماعی خانه‌داری را دربر نمی‌گیرد.[۱۱]

بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰درصد از زنان متأهل کشور است.[۱۲] در سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴ میلیون زن به عنوان خانه‌دار ثبت شده بود.[۱۳] بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.[۱۴]

تحولات تاریخی و اجتماعی

زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد
زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد، کنتیکت. عکس از کتابخانه کنگره، واشینگتن‌دی‌سی

خانه‌داری در گذشته، نقش و بخش اصلی هویت زنان شناخته می‌شد.[۱۵] نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل آب، پخت‌وپز و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و تربیت فرزند را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش شهرنشینی و فناوری، بخشی از این وظایف دگرگون شد؛ اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.[۱۶]

انقلاب صنعتی با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصهٔ عمومی را افزایش داد. جنبش‌های فمینیستی نیز در شتاب این فرایند مؤثر بود[۱۷] و بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.[۱۸] با این حال، حضور زنان در بازار کار رسمی و ایجاد پدیدهٔ «بار دوگانه» باعث شد تا نیاز به تقسیم عادلانه‌تر کارهای خانه و اجرای سیاست‌های حمایتی مانند مرخصی والدین و بیمه بیش از پیش احساس شود.[۱۹] برخی جوامع با این تجربه، با پذیرش ارزش اجتماعی و اقتصادی خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند بیمه، تأمین اجتماعی و تسهیلات نگهداری از کودک را برای افراد متولی نقش خانه‌داری، فراهم کردند.[۲۰]

شهرنشینی نیز با افزایش دسترسی به آب، برق، حمل‌ونقل و خدمات شهری، موجب افزایش اهمیت و پیچیدگی نقش خانه‌داری و فراگیری مهارت‌های متناسب با آن شد. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.[۲۱]

دیدگاه‌های فرهنگی و اجتماعی معاصر

پس از جنگ جهانی دوم، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش اشتغال و برجسته‌شدن ارزش اقتصادی کار شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند تربیت و ایجاد آرامش، انجامید.[۲۲] این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.[۲۳] برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری موجب نادیده گرفتن ابعاد دیگر خانه‌داری مانند آرامش روانی،[۲۴] فرهنگ‌پذیری، جامعه‌پذیری و سرمایه اجتماعی شده و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.[۲۵] گسترش کسب‌وکارهای خانگی در برخی جوامع نیز نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است؛ بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.[۲۶]

خانه‌داری در نظریات فمینیستی

نظریات فمینیستی از جمله نخستین دیدگاه‌های اجتماعی هستند که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای کلیدی در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده‌اند.[۲۷] اثر «زن خانه‌دار» از مطالعات اولیهٔ این حوزه به‌شمار می‌رود.[۲۸] جامعه‌شناسان فمینیست از جمله مرلین فرنچ،[۲۹] آن اکلی،[۳۰] اسکات هیلدا و مارگارت بنستون[۳۱] با اثرپذیری از اندیشه‌های مارکسیستی، کار خانگی را در نظام سرمایه‌داری فاقد ارزش اقتصادی برای زن دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید تقسیم کار جنسی، تداوم نظام مردسالاری و خدمت به نظام سرمایه‌داری تفسیر کرده‌اند.[۳۲] فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،[۳۳] رویکردهای عملیِ متفاوتی دارند. برخی معتقدند تعیین دستمزد، این مسئله را حل می‌کند. گروهی دیگر معتقدند دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد و مشکل بنیادین تقسیم جنسی کار را برطرف نمی‌کند.[۳۴]

خانه‌داری در فرهنگ اسلامی و ایرانی

در فقه اسلامی، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب زن محسوب نمی‌شود[۳۵] و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان زوجین استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت دستمزد برای زن تعریف شده است.[۳۶] این حکم تنها شامل فعالیت‌های عینی و قابل ارزیابی است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله مادری و همسری را در بر نمی‌گیرد.[۳۷] در سبک زندگی ایرانی نیز خانه‌داری، نقش اجتماعی ارزشمندی تلقی می‌شود که بر همکاری و توافق زوجین استوار است.[۳۸]

حمایت از خانه‌داری

خانه‌داری در چارچوب سبک زندگی اسلامی و ایرانی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک سرمایه اجتماعی به حفظ هویت جمعی و کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک می‌کند.[۳۹] بر این اساس، راهکارهای گوناگونی برای حمایت از خانه‌داری پیشنهاد شده است، ازجمله:

  1. به رسمیت شناختن خانه‌داری به‌عنوان یک شغل.
  2. ایجاد نظام بیمهٔ ویژه (بازنشستگی و درمان).[۴۰]
  3. ترویج فرهنگ پرداخت اجرت‌المثل برای خانه‌داری زنان.
  4. افزایش حمایت‌های مالیاتی و یارانه‌ای برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
  5. درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در تولید ناخالص داخلی.[۴۱]
  6. گسترش آموزش با ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی، آموزش‌های هدفمند اولیه و ضمن خدمت.[۴۲]

پانویس

  1. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.
  2. ↑ صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.
  3. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.
  4. ↑ کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.
  5. ↑ «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا.
  6. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.
  7. ↑ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.
  8. ↑ بدری‌منش و صادقی‌فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲؛ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳–۳۰.
  9. ↑ آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.
  10. ↑ گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.
  11. ↑ حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.
  12. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.
  13. ↑ ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.
  14. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.
  15. ↑ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.
  16. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  17. ↑ لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲–۲۰۹.
  18. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  19. ↑ آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288؛ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱–۱۵۰.
  20. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.
  21. ↑ امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  22. ↑ مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.
  23. ↑ ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ۱۴۰۴ش.
  24. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸–۱۶۷.
  25. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.
  26. ↑ مژدکانلو و سیلاخوری، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.
  27. ↑ شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.
  28. ↑ بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.
  29. ↑ فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.
  30. ↑ آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.
  31. ↑ تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.
  32. ↑ هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.
  33. ↑ شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.
  34. ↑ هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.
  35. ↑ است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.
  36. ↑ بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷–۱۶۶؛ شریفی و همکاران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.
  37. ↑ است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.
  38. ↑ است،%20به%20زوجه%20پرداخت%20شود. احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲–۳۰۱.
  39. ↑ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.
  40. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.
  41. ↑ سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷6.
  42. ↑ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.

منابع

  • آبوت، پاملا و والاس، کلر، جامعه‌شناسی زنان، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
  • آزاد ارمکی، تقی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
  • ابوالحسنی، فضه و دیگران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، خانواده‌پژهی، سال ۲۱، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
  • احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۵، ۱۳۸۳ش.
  • امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، دین و سیاست فرهنگی، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۳ش.
  • بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
  • بدری‌منش، اعظم و صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده، سال ۱۰، شماره ۳۱، ۱۳۹۴ش.
  • تانگ، روزماری، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
  • حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانه‌داری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره ۱۲، شماره ۴۶، ۱۴۰۰ش.
  • حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال ۲۲، شماره ۸۸، ۱۳۹۹ش.
  • «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
  • دولت‌خواه، لیلا و دیگران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره ۳، شماره ۵، ۱۴۰۱ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ بهمن ۱۴۰۴ش.
  • ساروی، فتیحه‌کرمان، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، پایش، سال ۱۱، شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
  • سنجری‌مقدم، فریبا و دیگران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، رهیافت انقلاب اسلامی، دوره ۱۹، شماره ۷۰، ۱۴۰۴ش.
  • شریفی، الهام و دیگران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری زنان خانه‌دار»، آموزه‌های فقه مدنی، دوره ۹، شماره ۱۵، ۱۳۹۶ش.
  • شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، زن در توسعه و سیاست، سال ۲۳، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
  • صادقی فسایی، سهیلا و میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.
  • غمامی، زهرا سادات و علوی، سیدیحیی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال ۵، شماره ۸، ۱۳۹۷ش.
  • فرنچ، مارلین، جنگ علیه زنان، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
  • کریمی، نسیم و میرزادارائی، حمیده، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
  • گلشن فومنی، محمدرسول، روان‌شناسی اجتماعی، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
  • لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
  • مژدکانلو، داود و سیلاخوری، زهرا، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق‌های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
  • «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
  • مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، تهران، صدرا، ۱۳۶۹ش.
  • هام، مگی، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.

++++


کار خانگی؛ فعالیت‌های مربوط به امور داخلی منزل.

کار خانگی، همزاد نهاد خانواده است. در جوامع سنتی، هرچند کار خانگی وظیفه زنان بود؛ اما خانواده نهاد تولیدی بود؛ لذا تقسیم‌ کار به خانگی و بیرونی اهمیت جدی نداشت. امروزه با اشتغال بیرونی زنان، چالش‌هایی برای کار خانگی پدید آمده است؛ برخی کار خانگی را حقارت زن دانسته و آن را وظیفه زن و شوهر می‌دانند. برخی محققین؛ به‌منظور ارتقای ارزش کار خانگی، تعیین دستمزد را برای آن مطرح می‌کنند؛ اما برخی دیگر؛ ماهیت کار خانگی را با مزدوری متفاوت دانسته و اهمیت آن را در ارزش‌های معنوی خانه‌داری می‌دانند. اسلام در حوزه کار خانگی، تدابیری اندیشیده است که بر مبنای آن ضمن تأمین نیازهای مادی زن، منزلت اجتماعی او نیز ارتقا می‌یابد.

مفهوم‌شناسی

کار خانگی مرتبط با مفاهیم کار، کسب‌وکار و تقسیم‌کار جنسیتی است؛ کار به مشغولیت و فعالیت فرد اطلاق می‌شود.[۱] کسب‌وکار، فعالیت‌های تولیدی و تجاری است که به منظور کسب سود انجام می‌شود. کسب‌وکار خانگی؛ آن دسته از فعالیت‌هایی است که توسط عضو یا اعضای خانواده در فضای مسکونی بدون ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها شکل‌گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار می‌شود.[۲]

در چارچوب تقسیم‌کار جنسیتی، کارهای خانگی عمدتاً فعالیت زنانه و کارهای بیرونی وظیفه مردان شمرده می‌شود. تقسیم‌کار جنسیتی در نهاد خانواده، مرتبط با مفاهیمی چون پایگاه، هنجارها و جامعه‌پذیری جنسیتی است. دلالت‌های این مفاهیم در نگرش اسلام، فراتر از معنای اصطلاحی دارای پشتوانه طبیعی بوده و مشتمل بر ظرفیت‌ها و ظرافت‌های ویژه اخلاقی است.[۳]

مهم‌ترین ویژگی کار خانگی بازتولید نیروی کار است. بازتولید هم به تولید نیروی کار اشاره دارد و هم به تجدید قوای آنها در محیط خانه، چنین اموری ناظر به مجموعه فعالیت‌هایی است که از آنها به کار خانگی تعبیر می‌شود.[۴]

تاریخچه کار خانگی

پیشینه کار خانگی به ظهور مفهوم خانه و یک‌جانشینی انسان بازمی‌گردد. بخش اعظم فعالیت‌های اقتصادی در جوامع سنتی در خانه‌ها انجام شده و خانه محل تولید شمرده می‌شد. با انقلاب صنعتی و گسترش نظام کارخانه‌ای به تدریج مرز میان خانه و محل کار پر رنگ‌تر شد، به‌طوری که مراکز صنعتی و تجاری به‌عنوان محلی برای فعالیت‌های اقتصادی و خانه تبدیدل به محل آسایش خانوادگی شد.[۵]

تقسیم‌کار جنسیتی نیز سابقه طولانی دارد و از همگانی‌های فرهنگ بشری بوده و امروزه نیز در اغلب خانواده‌ها هم‌چنان پابرجا است؛ زیرا تقسیم‌کار جنسیتی دارای پشتوانه طبیعی بوده و از نظر جامعه‌شناسی، بیشترین کارایی خانواده منوط به تقسیمِ جنسیتی کار است؛ اگر کارهای خانگی به عهده زن باشد و مرد متکفل نقش‌های بیرونی باشد، استحکام خانواده تأمین می‌شود. در جامعه مسلمان نیز به‌تبع آموزه‌های دینی، کارهای بیرونی وظیفه مردانه تلقی می‌شود و زنان عمدتاً با آرامش خاطر زمینه‌ساز آسایش اعضای خانواده هستند.[۶]

کسب‌وکار خانگی

کسب‌وکار خانگی گونه‌ای از سبک‌زندگی و کسب معیشت است و بسیاری از صنایع دستی در خانه‌ها تولید می‌شوند.[۷] کسب‌وکارهای خانگی از بخش‌های حیاتی فعالیت‌های اقتصادی کشورهای پیشرفته شمرده شده و از نظر ایجاد شغل، نوآوری در عرضه محصول یا خدمات، موجب تنوع و دگرگونی در جامعه و اقتصاد کشورها می‌شود. کسب‌وکار خانگی شروع مناسبی برای راه اندازی کسب‌وکارهای شخصی است، زیرا راه اندازی آن در مقایسه با دیگر انواع کسب‌وکار، ساده‌تر است.[۸]

اکثر صاحبان کسب‌وکارهای خانگی بر این باورند که کار کردن در خانه، کیفیت زندگی را نیز بهبود می‌بخشد؛ زیرا وقت بیشتری به خانواده اختصاص یافته، به مسائل و موضوعات خانوادگی بهتر رسیدگی می‌شود. از دیگر مزایای کسب‌وکار خانگی می‌توان به آزادی و استقلال عمل بیشتر، ساعات کاری انعطاف‌پذیر، ایجاد تعادل و موازنه بیشتر بین کار و زندگی، پایین‌بودن هزینه راه‌اندازی، پایین‌بودن میزان ریسک؛ امکان کارکردن پاره‌وقت، راحت‌تر بودن تربیت بچه‌ها، داشتن فرصت بیشتر، تناسب با ویژگی‌های جسمی افراد معلول و کم‌توان، تناسب با اقشار مختلف، احتمال موفقیت بیشتر، احساس راحتی بیشتر و عدم نیاز به مجوز، اشاره کرد.[۹]

جنسیت و کار خانگی

در نظام‌های مختلف فرهنگی، کار خانگی نقشی اجتماعی است که بر محور جنسیت جداسازی شده است و بر اساس آن زنان در همه‌جا با پرورش کودکان، نگهداری و اداره خانه سروکار دارند. گیدنز، نقش خانه‌داری از قبیل تولیدمثل، مراقبت و پرورش فرزندان را متناسب با الزامات فیزیکی زن دانسته و آن را از همگانی‌های فرهنگ بشری می‌داند.[۱۰]

در کشورهای مدرن سعی می‌شود؛ کار خانگی میان زن و مرد تقسیم شده و مردان مانند زنان بخشی از کارهای خانگی را به عهده گیرند؛[۱۱] فراتر از آن، اساساً نقش مادری را از مادر بودن تفکیک کرده و آن را به‌عنوان نقش عام اجتماعی تفسیر می‌کنند که هر بخشی از خانواده و جامعه قسمتی از آن را انجام می‌دهد. چنین تفکیکی هرچند در ظاهر حاکی از تعادل جنسیتی در کار خانگی شمرده می‌شود؛ اما با تفکیک نقش مادری از مادر، مادر بودن نیز منتفی می‌شود؛ زیرا به‌تبع این تفکیک، نقش‌های مادری عاری از پشتوانه طبیعی شده و وجود مادر فاقد نقش مادری، نهاد خانواده را دچار مشکل می‌کند.[۱۲]

در اسلام هرچند خانه‌داری تکلیف زن شمرده نمی‌شود؛ اما به لحاظ اخلاقی و عبادی، خانه‌داری موجب کمال زن به‌شمار آمده و به مردان سفارش می‌شود؛ در امورخانه‌داری به همسران خود کمک کرده[۱۳] و آنها را تکریم کنند.[۱۴]

تفاوت کار خانگی با مشاغل دیگر

آنچه از مفهوم کار در ذهن تبادر می‌کند مشاغل دستمزدی است که افراد برای کسب درآمد مشغول به انجام آنها می‌شوند. مشاغل عمدتاً انتخابی بوده، ساعت کار و روزهای تعطیلی آن مشخص است، دوران بازنشستگی داشته و افراد می‌توانند از مشاغل خود استعفا دهند. کار خانگی فاقد این ویژگی‌ها بوده و دارای پیچیدگی‌های پنهان است.[۱۵] هرچند در سطح جهان تلاش‌هایی صورت می‌گیرد که برای پایان‌دادن به کار بدون مزد خانه‌داری، راه‌حل‌هایی ارائه داده و آن را به یک فعالیت اقتصادی با مزد تبدیل کنند؛[۱۶] اما با تعیین دستمزد و پرداخت بیمه نیز از دشواری‌های آن کاسته نمی‌شود. کار خانگی فقط یک شغل نیست و تنظیم آن با ویژگی‌های شغل، ماهیت کار خانگی را مخدوش می‌کند. در اسلام با توجه به جایگاه زن در خانواده، حقوق همه‌جانبه‌ای از جمله حقوق اقتصادی برای او تعریف شده است.[۱۷] در این الگو، خانه‌داری امر عبادی دانسته شده و زن از مسیر مقدسی به نام همسری و مادری به بندگی خدا می‌پردازد و به سطح شغل دستمزدی تقلیل نمی‌یابد.[۱۸]

اقسام کار خانگی

کار خانگی را به بدنی و عاطفی تقسیم می‌شود. تصور خیلی‌ها از کار خانگی همان کار بدنی است؛ لذا گمان می‌کنند که با پیشرفت تکنولوژی کار خانگی نیز آسان شده است، حال این‌که کار خانگی عمدتاً عاطفی بوده و توأم با کار بدنی انجام می‌شود؛ لذا غیرقابل رؤیت باقی می‌ماند. به‌طور مثال در خانه نه‌تنها غذا پخته می‌شود، بلکه غذا با توجه به ذائقه غذایی، بیماری یا وضعیت سلامت افراد، به شکل خاصی آماده می‌شود. تغذیه، پوشاندن، شست‌وشو و مراقبت از کودک وجهی است که با وجه دیگر یعنی درک نیازهای عاطفی کودک رابطه متقابل دارد، پرستاری از یک کودک فقط یک کار بدنی نیست، بلکه با توجه به نیازهای عاطفی کودک انجام می‌شود. عاطفی‌بودن کار خانگی، همان وجهی است که اختصاص دستمزد به کار خانگی را سخت یا غیرممکن کرده و برون‌سپاری کامل آن را به بازار نیز دشوار می‌کند.[۱۹]

کار خانگی با تمام پیچیدگی‌های که دارد هماهنگ با طبیعت زنان بوده[۲۰] و کارهای بدنی که انجام می‌دهند توأم با عاطفه است؛ منتها انجام چنین مسؤلیتی مستلزم آن است که زن فارغ از دغدغه اشتغال بیرونی، در محیط خانه آسایش و نشاط داشته باشد تا بتواند کانون خانواده را محل آسایش مرد و پرورش فرزندان خود بسازد.[۲۱]

دشواری‌های کار خانگی

کار خانگی با وجود اهمیت و سنگینی، در افکار عمومی، ساده و کم‌اهمیت انگاشته می‌شود. فمینیست‌ها داوری عمومی را ناشی از فرهنگ مردسالار دانسته و معتقدند ساختارهای اجتماعی مردانه، همه چیز را بر مبنای جنسیت ارزش‌گذاری می‌کند؛ لذا امور مردانه ارزشمند و فعالیت‌های زنانه کم‌ارزش تلقی می‌شوند. چنین برداشتی عمدتاً ناشی از این است که کارهای خانه پنهان از دید عموم، بدون چشم‌داشت مادی و اغلب از روی علاقه انجام می‌شود.[۲۲]

امروزه با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته در حوزه لوازم خانگی، نه تنها از کار زنان در خانه کاسته نشده که انتظارات جامعه از زنان برای ایفای نقش‌های مادری، همسری، خانه‌دار و شغل بیرون از خانه، مسئولیت‌های آنها را افزایش داده و موجب گسترش انواع بیماری‌های جسمی و روحی میان زنان شده است؛[۲۳] زیرا کار خانگی وظیفه طبیعی زنان شمرده می‌شود و اشتغال بیرونی موجب تراکم و تعارض نقش‌های زنانه شده و خانه، خالی از مهر مادری و همسری می‌شود با تبدیل‌شدن خانه به خابگاه نه‌تنها زن آسیب می‌بیند که تمام اعضای خانواده دچار مشکل می‌شوند.[۲۴]

ارزش‌گذاری کار خانگی

کارشناسان به‌طور عمده در رابطه با کار زنان در خانه دو دیدگاه متفاوتی دارند؛ برخی در جست‌وجوی راهکاری برای پرداخت مزد هستند. اینها معتقدند زنان خانه‌دار به‌رغم این‌که بیش از مردان زحمت می‌کشند، اما کار آنها نه‌تنها مزدی ندارد که نه به چشم می‌آید و نه همسنگ با کار مردان سنجیده می‌شود. دیدگاه دوم بر بعد عاطفی کار خانگی تأکید دارد و خانه‌داری را متناسب با نظام تمایلات زنانه دانسته و معتقدند زنان کار خانگی را با عشق و علاقه انجام می‌دهند و پرداخت مزد، تقلیل‌دادن مهر مادری و عشق همسرانه است؛ اما می‌توان با فرهنگ‌سازی و با حفظ منزلت مادری و همسری، مزایایی از قبیل بیمه خانه‌داری یا در شرایط خاص حمایت‌های مورد نیاز برای آنها در نظر گرفت.[۲۵]

در نظام حقوقی اسلام نیز هرچند زن دارای حق نفقه و مهریه بوده و برای انجام امور خانه‌داری مستحق اجرت المثل است؛[۲۶] اما تأکید اسلام بر ارزش معنوی خانه‌داری است و ارزش مادری[۲۷] و خوب شوهرداری کردن، همسنگ با ارزش جهاد تلقی می‌شود.[۲۸]

پانویس

  1. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، 1377ش، ذیل واژه کار.
  2. ↑ رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  3. ↑ محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81.
  4. ↑ آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  5. ↑ رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  6. ↑ محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.
  7. ↑ «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.
  8. ↑ رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  9. ↑ «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان.
  10. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.
  11. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص148.
  12. ↑ محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81-80.
  13. ↑ کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5؛ ص86.
  14. ↑ نوری، مستدرک الوسائل، 1408ق، ج14، ص50.
  15. ↑ آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  16. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.
  17. ↑ آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  18. ↑ محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص95 و 99.
  19. ↑ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.
  20. ↑ سوره اعراف، آیه 189.
  21. ↑ مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری (نظام حقوق زن در اسلام)، 1377ش، ج‏19، ص223.
  22. ↑ حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص106.
  23. ↑ حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص98.
  24. ↑ محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص97.
  25. ↑ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.
  26. ↑ حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص152.
  27. ↑ مجلسی، بحارالانوار، 1403ق‏، ج‏100، ص252.
  28. ↑ کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5، ص9.

منابع

  • قرآن کریم
  • آزموده، محسن، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز، تاریخ بازدید مطلب: ۲ تیر ۱۴۰۳ش.
  • حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، فصلنامه علمی برنامه‌ریزی رفاه توسعه اجتماعی، شماره۴۶، بهار۱۴۰۰ش.
  • حسینی‌اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۸۸، تابستان ۱۳۹۹ش.
  • «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۶ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
  • رحمتی، مریم و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- امارات، ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ش.
  • «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان، تاریخ بازدید مطلب: ۹ مرداد ۱۴۰۴ش.
  • کلینی، ابوجعفر، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۴۰۷ق.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ‏ ۱۴۰۳ق.
  • محبی، محمدعارف، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال شانزدهم، شماره۱، زمستان ۱۴۰۳ش.
  • محبی، محمدعارف، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال پانزدهم، شماره ۱، زمستان ۱۴۰۲ش.
  • مطهری، مرتضی، ‏مجموعه آثار شهید مطهری‏(نظام حقوق زن در اسلام)، ج۱۹، تهران- قم‏، صدرا، ۱۳۷۷ش.
  • نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۰۸ق. ‏
برگرفته از «https://iranpedia.net/w/index.php?title=خانه‌داری&oldid=50537»