پرش به محتوا

خانه‌داری: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
ایجاد لینک داخلی
 
(۲۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''<big>خانه‌داری؛</big>''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره و مدیریت امور خانه و خانواده.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =خانه‌داری.jpg
| زیرنویس تصویر    =مائده پاسندی، مادر خانواده، با کمک فرزندان در حال آشپزی
| image_alt        =خانه‌داری
| فایل پادکست      =خانه‌داری.ogg
| حجم فایلپادکست    =۸/۷۶
| تاریخ پادکست      =۲۴-۱-۱۴۰۵
| زیرنویس عنوان    = مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده


خانه‌داری مجموعه‌ای از مهارت‌ها و مسئولیت‌های تعریف شده است که مدیریت امور خانه را شامل می‌شود و با نقش‌های همسری، [[مادری]] پیوند خورده است. در گذشته این مسئولیت عمدتاً بر عهده زنان بود، اما تحولات صنعتی و اجتماعی موجب پررنگ‌تر شدن نقش مردان در این حوزه شده و در برخی جوامع اقداماتی برای به رسمیت شناختن اجتماعی و اقتصادی این نقش صورت گرفته است. از دیدگاه [[اسلام]]، کار خانگی به‌عنوان بخشی از خانه‌داری فعالیتی ارزشمند و مبتنی بر انتخاب است که می‌تواند برای آن دستمزد ([[اجرت‌المثل]]) در نظر گرفته شود و همچنین تقسیم مسئولیت‌های خانگی میان زن و مرد مورد تأکید است. اهمیت این نقش در حفظ [[آرامش خانواده]]، تربیت نسل آینده، انتقال فرهنگ و کاهش آ[[سیب‌های اجتماعی]]، آن را به یکی از پایه‌های اساسی زندگی تبدیل کرده است.
| عنوان اصلی        = خانه‌داری
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        = [[جامعه‌شناسی خانواده]]، [[مطالعات جنسیت]]، [[اقتصاد خانواده]]
| نوع مفهوم        = نقش اجتماعی و خانوادگی
| معنای اصطلاحی      = مدیریت امور منزل و خانواده
| حوزه کاربرد      = [[مدیریت خانواده]]، [[سیاست‌گذاری اجتماعی]]، [[مطالعات جنسیت]] و اقتصاد کار خانگی
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با         = [[کار خانگی]]، [[نقش‌های جنسیتی]]، [[مادرانگی|مادری]]
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
'''{{درشت|خانه‌داری؛}}''' مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده.
 
خانه‌داری به معنای مدیریت امور منزل و خانواده است که در گذشته مجموعه‌ای از وظایف عملی مانند [[آشپزی]] و [[نظافت]] و نقش‌های عاطفی و تربیتی مانند [[مادری]] و [[نقش همسری زن|همسری]] را در بر می‌گرفت. در دوران معاصر، این مفهوم به‌عنوان نقشی اجتماعی با مسئولیت‌های مشترک بین [[زن]] و [[مرد]] تعریف می‌شود، اگرچه در عمل سهم زنان غالباً بیشتر است. خانه‌داری در الگوهای مختلفی مانند محوریت زن، محوریت مرد یا مشارکتی ظاهر می‌شود و با وجود ارزش اقتصادی قابل توجه، اغلب به عنوان کار بدون مزد شناخته می‌شود. تحولات تاریخی مانند [[انقلاب صنعتی]]، [[شهرنشینی]] و [[امواج فمینیسم|جنبش‌های فمینیستی]] بر بازتعریف این نقش و لزوم تقسیم عادلانه‌تر کار خانه تأثیر گذاشته است. نظریات فمینیستی خانه‌داری را به‌عنوان سازوکاری برای بازتولید نابرابری جنسیتی نقد می‌کنند؛ اما در فقه اسلامی، خانه‌داری بر پایه توافق و همکاری زوجین استوار شده و حتی دریافت [[اجرت‌المثل]] برای برخی فعالیت‌های زن در خانه را ممکن می‌سازد.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
خانه‌داری در لغت به معنای میانه‌روی، درست خرجی، تدبیر امور منزل و نگه‌داری زن از کارهای خانه می‌باشد.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87+%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری، وب‌سایت واژه‌یاب.]</ref> اصطلاح خانه‌داری در زمان گذشته، به تمام اشتغالات و فعالیت‌هایی اشاره داشت که به [[مدیریت خانه]] و امور [[خانواده]] مرتبط بودند.<ref>صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.</ref> در واقع، دامنۀ آن بسیار گسترده بود و کلیه امور معیشتی و مراقبتی داخل خانه را در برمی‌گرفت. این نقش، زمینه‌ساز ایفای مسئولیت‌هایی مانند مادری و همسری،<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref> نیز بوده و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی است.<ref>[https://www.isna.ir/news/99081308575/%D9%85%D8%B5%D8%A7%D8%A6%D8%A8-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C «مصائب پنهان خانه‌داری»، وب‌سایت ایسنا.]</ref> مدیریت امور داخلی منزل و مهارت‌های اداره خانه یا مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند [[آشپزی]] و [[خیاطی]] را شامل می‌شد.<ref>دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.</ref> امروزه خانه‌داری خانه‌داری یک الگوی مدیریت خانواده و یک نقش اجتماعی است<ref>[https://allarchive.ir/khane-dari-honar-e-masouliyat/ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.]</ref> که عمدتاْ به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای که مرتبط با خانواده صورت می‌گیرد، شناخته می‌شود.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.</ref>
خانه‌داری در لغت به‌معنای میانه‌روی، درست‌خرجی و تدبیر امور منزل است.<ref>[https://vajehyab.com/?q=خانه+داری+دهخدا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور [[خانواده]]<ref>[https://journals.atu.ac.ir/article_7204_8ec4d8480e67acf9f1320708a52b1bf9.pdf صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.]</ref> و [[مدیریت خانه]]، مهارت‌های ادارهٔ خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند [[آشپزی]] و [[خیاطی]] را در بر می‌گرفت؛<ref>[https://vajehyab.com/?q=خانه+داری+دهخدا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.]</ref> با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت<ref>کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.</ref> و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.<ref>[https://www.isna.ir/news/99081308575/مصائب-پنهان-خانه-داری «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا.]</ref>
 
خانه‌داری، یک [[نقش اجتماعی|نقش اجتماعیِ]] شامل وظایف و مسيولیت‌های مشترک بین زن و مرد تعریف شده است. نسبت خانه‌داری با کار خانگی، مادری و همسری را می‌توان این‌گونه تبیین کرد؛ کار خانگی به مجموعه فعالیت‌های عملی و روزمره اشاره دارد که جزیی از ایفای این نقش محسوب می‌شود، در حالیکه مادری و همسری، خود نقش‌های جامع‌تری هستند که در چارچوب و بستر خانه‌داری معنا می‌یابند.<ref>بدري‌منش و صادقي‌فسايي، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲؛ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳-۳۰.</ref>
 
هرچند، در اکثر جوامع از جمله [[ایران]]، سهم زنان در انجام این وظایف همچنان پررنگ‌تر است و در [[فرهنگ ایرانی]]، از [[زنان خانه‌دار]] با واژه [[کدبانو]] نام برده می‌شود. بر این اساس، خانه‌داری را می‌توان پیش از هر چیز یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبُعدی دانست که لزوماً در چهارچوب تعریف متعارف شغل با دستمزد مشخص و قرارداد رسمی قرار نمی‌گیرد.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>


== تحولات آماری ==
در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای تعریف می‌شود که مرتبط با خانواده<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.]</ref> و الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی است. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.<ref>[https://allarchive.ir/khane-dari-honar-e-masouliyat/ «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.]</ref> در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20160216101612-9999-52.pdf بدری‌منش و صادقی‌فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲]؛ [https://pubs.jz.ac.ir/article_86175_404771695f9dfc3bbb05f09d80b2646f.pdf غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳–۳۰.]</ref> با این حال، در جوامع مختلفی از جمله [[ایران]]، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده است. در [[فرهنگ ایرانی]] از زنان خانه‌دار با عنوان [[کدبانو]] یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آن‌که شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.<ref>آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.</ref>
=== جهان ===
ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد، که عمدتاً بر عهده زنان است، مطابق برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م بالغ بر ۱۱ تریلیون دلار برآورد شده است. این آمار، صرفاً به جنبه‌های مالی فعالیت‌های عملی خانه مانند نظافت و آشپزی اشاره دارد و تمامیت مفهومی خانه‌داری را در برنمی‌گیرد.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.]</ref>


=== ایران ===
خانه‌داری در ادبیات کلاسیک امروزی با مفهوم [[کار خانگی]] نیز پیوند خورده است؛ درحالیکه کسب‌وکار خانگی آن دسته از فعالیت‌هایی است که توسط عضو یا اعضای خانواده در فضای مسکونی بدون ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها شکل‌گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار می‌شود.<ref>[https://sid.ir/paper/828288/fa رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.]</ref> همچنین خانه‌داری با مفهوم [[تقسیم‌ کار جنسیتی]] نیز مرتبط دانسته می‌شود. در این چارچوب، کارهای خانگی عمدتاً فعالیت زنانه و کارهای بیرونی وظیفه مردان شمرده می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/605216/صورت-بندی-مفهوم-جنسیت-در-انگاره-اسلامی محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81.]</ref>  
با توجه به تعریف خانه‌داری به‌عنوان یک نقش اجتماعی، آمارهای رسمی در ایران وسعت این نقش را نشان می‌دهند بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در کشور وجود دارد که حدود ۶۲٪ از کل جمعیت زنان و ۸۰٪ از زنان متأهل را تشکیل می‌دهند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref> پیش‌تر و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴میلیون زن در گروه‌های سنی مختلف در وضعیت خانه‌داری قرار داشتند، در حالی که تنها حدود ۲.۱میلیون زن معادل ۱۱٪ از نیروی کار رسمی، شاغل محسوب می‌شدند.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref>  تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال بیشترین است و نزدیک به ۶٪ از آنان هرگز ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref>


== تحولات تاریخی و اجتماعی خانه‌داری ==
== الگوهای خانه‌داری ==
[[پرونده:خانه‌داری۱.jpg|جایگزین=آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل|بندانگشتی|[[محیی‌الدین حائری شیرازی]] در حال پاک‌کردن [[سبزیجات|سبزی]] در [[خانه]] (الگوی مشارکتی)]]
در نظام‌های مختلف فرهنگی، کار خانگی نقشی اجتماعی است که بر محور [[جنسیت]] جداسازی شده است و بر اساس آن زنان در همه‌جا با پرورش کودکان، نگهداری و اداره خانه سروکار دارند. گیدنز، نقش خانه‌داری از قبیل تولیدمثل، مراقبت و پرورش فرزندان را متناسب با الزامات فیزیکی [[زن]] دانسته و آن را از همگانی‌های [[فرهنگ]] بشری می‌داند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.]</ref>


=== خانه‌داری در جوامع سنتی ===
الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:
در گذشته، هویت اصلی زنان در چارچوب نقش خانه‌داری تعریف می‌شد.<ref>[https://pubs.jz.ac.ir/article_86175.html غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.]</ref> محتوای عینی این نقش در شرایط پیشاصنعتی، تا حد زیادی متأثر از کار خانگیِ طاقت‌فرسا و ضروری برای بقا بود. پیش از گسترش [[شهرنشینی|شهرنشینی و فناوری]]، نبود امکانات اولیه، انجام وظایف عملی مانند حمل [[آب]]، گرم کردن آب، آشپزی با اجاق‌های هیزمی و نگهداری از وسایل گرمایشی زغالی را بسیار سخت می‌کرد. با این حال، نقش خانه‌داری منحصر به این کارهای فیزیکی نبود و شامل مدیریت منابع، مراقبت عاطفی و تربیت نیز می‌شد.<ref name=":0">امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.</ref>  
* '''الگو با محوریت زن:''' مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی بر عهده زن است.
* '''الگو با محوریت مرد:''' [[مرد]]، خانه‌داری را به‌عنوان مسئولیت و پیشهٔ اصلی خود بر عهده دارد.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref>
* '''الگوی مشارکتی:''' الگویی که در آن وظایف عملی [[خانه]] و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص148.]</ref>


=== خانه‌داری در جوامع صنعتی و مدرنیته ===
== رویکردها ==
انقلاب صنعتی با تفکیک کار از خانه، خروج تدریجی زنان به عرصه عمومی و تشدید این روند توسط جنبش‌های فمینیستی را به دنبال داشت.<ref>لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲-۲۰۹.</ref> با این حال، اشتغال به کاهش مسئولیت‌های نقش خانه‌داری منجر نشد و پدیده «بار دوگانه» را ایجاد کرد.<ref name=":1">آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288.</ref>  [[تکنولوژی]] و صنعتی‌شدن، منجر به توسعه محصولات و خدمات جدیدی شد که تأثیر عمیقی بر محتوا و دشواری کار خانگی داشت. بسیاری از فعالیت‌های پیشین کار خانگی مانند تهیه مستقیم مواد غذایی از چرخه وظایف داخل خانه خارج و به عرصه عمومی تولید منتقل شد. از حدود سال ۱۸۷۰م، تحولاتی نظیر استفاده از اجاق چدنی، تخصصی شدن قصابی و تولید موادغذایی کنسروشده، بار کار خانگی را سبک‌تر کرد، اما هسته مرکزی نقش خانه‌داری شامل مدیریت کلی خانه، نظافت، شست‌وشو و به‌ویژه مراقبت عاطفی و روزمره از کودکان، همچنان به‌عنوان وظیفه‌ای اجتماعی بر عهده زنان باقی ماند. این تداوم، نشان می‌دهد که خانه‌داری بسیار فراتر از مجموع کارهای خانگی است.<ref name=":0" />
=== رویکرد اقتصادی ===
برآوردهای [[سازمان ملل متحد]] در سال ۲۰۲۱م نشان می‌دهد ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد که اغلب توسط زنان انجام می‌شود، حدود ۱۱ تریلیون دلار بوده است. این رقم صرفاً ناظر بر ارزش مالی فعالیت‌هایی چون نظافت، پخت‌وپز و مراقبت روزمره است و تمام ابعاد مفهومی و اجتماعی خانه‌داری را دربر نمی‌گیرد.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.]</ref>


این تجربه در برخی جوامع، به بازنگری درباره ارزش این نقش و تقویت تمایل به مدیریت خانواده انجامید. در واکنش، برخی کشورها با به رسمیت شناختن ارزش اجتماعی و اقتصادی نقش خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند بیمه، تأمین اجتماعی و تسهیلات مراقبت از کودک را برای ایفاکنندگان این نقش فراهم کردند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.]</ref>
بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های [[مجلس شورای اسلامی]] در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰درصد از زنان متأهل کشور است.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref> در سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴ میلیون زن به عنوان خانه‌دار ثبت شده بود.<ref>[https://payeshjournal.ir/article-1-490-fa.html ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.]</ref> بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.]</ref>


=== شهرنشینی ===
=== رویکرد تاریخی و اجتماعی ===
شهرنشینی با ارائه زیرساخت‌های مدرن مانند آب، برق، حمل‌ونقل و خدمات شهری گسترده درمانی، آموزشی، تفریحی، ماهیت نقش خانه‌داری را از مجموعه‌ای از کارهای یدی طاقت‌فرسا به مدیریت کیفیت زندگی خانواده در بستر شهری ارتقا داده است. این تحول، پیچیدگی و اهمیت مدیریتی این نقش را افزایش داده و آن را مستلزم مهارت‌هایی مانند بهره‌گیری بهینه از خدمات شهری و برنامه‌ریزی اقتصادی مؤثر می‌سازد. همچنین، فضاهای عمومی و تعاملات شهری، امکان غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی ایفای این نقش را فراهم آورده است.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.</ref>
[[پرونده:خانه‌داری۲.png|جایگزین=زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد|بندانگشتی|زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد، کنتیکت. عکس از کتابخانه کنگره، واشینگتن‌دی‌سی]]
خانه‌داری در گذشته، نقش و بخش اصلی هویت زنان شناخته می‌شد.<ref>[https://pubs.jz.ac.ir/article_86175.html غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.]</ref> نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل [[آب]]، پخت‌وپز و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و [[تربیت فرزند]] را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش [[شهرنشینی]] و [[فناوری]]، بخشی از این وظایف دگرگون شد؛ اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.<ref name=":0">[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>


=== آموزش ===
[[انقلاب صنعتی]] با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصهٔ عمومی را افزایش داد. [[فمینیسم|جنبش‌های فمینیستی]] نیز در شتاب این فرایند مؤثر بود<ref>لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲–۲۰۹.</ref> و بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref> با این حال، حضور زنان در بازار کار رسمی و ایجاد پدیدهٔ «بار دوگانه» باعث شد تا نیاز به تقسیم عادلانه‌تر کارهای خانه و اجرای سیاست‌های حمایتی مانند [[مرخصی والدین]] و [[بیمه]] بیش از پیش احساس شود.<ref name=":1">آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288؛ [https://www.jwss.ir/article_135057_792ef4c08957a932892acd3767cf9dc0.pdf حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱–۱۵۰.]</ref> برخی جوامع با این تجربه، با پذیرش ارزش اجتماعی و اقتصادی خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند [[بیمه]]، [[تأمین اجتماعی]] و تسهیلات نگهداری از کودک را برای افراد متولی نقش خانه‌داری، فراهم کردند.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.]</ref>
گسترش آموزش، زمینه ارتقای کیفی نقش خانه‌داری را فراهم می‌سازد. همانگونه که برای تصدی مشاغل، آموزش‌های تخصصی ضروری است، ارائه آموزش‌های هدفمند اعم از اولیه و ضمن خدمت توسط بخش دولتی و غیردولتی در قالب رشته‌های مناسب با هدف تربیت علمی زنان خانه‌دار  ضروری است. چنین رویکردی، ضمن به رسمیت شناختن اهمیت این نقش در جهت تربیت نسل آینده و استحکام نهاد خانواده می‌تواند صلاحیت اجتماعی افراد را برای ایفای مؤثرتر این مسئولیت خانوادگی و اجتماعی افزایش دهد.<ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.</ref>


=== بازار کار ===
شهرنشینی نیز با افزایش دسترسی به آب، برق، [[حمل‌ونقل]] و [[خدمات شهری]]، موجب افزایش اهمیت و پیچیدگی نقش خانه‌داری و فراگیری مهارت‌های متناسب با آن شد. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.<ref>[https://www.jrcp.ir/article_13024_fa2274da762c785b62434386a4e80f6d.pdf امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.]</ref>
ورود زنان به بازار کار رسمی، در کنار ایجاد پدیده بار دوگانه، نقش خانه‌داری را در کانون توجهات اجتماعی و مطالبات عدالت‌خواهانه قرار داده است.<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288.</ref> این تغییر، لزوم تقسیم عادلانه‌تر مسئولیت‌های خانگی و طراحی سیاست‌های حمایتی مانند مرخصی والدین و بیمه برای تسهیل ایفای این نقش را به یک ضرورت تبدیل کرده است.<ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱-۱۵۰.</ref> همزمان، توسعه کسب‌وکارهای خانگی نشان می‌دهد که چگونه فضای خانه می‌تواند همزمان، هم کانون ایفای نقش مراقبتی و هم بستری برای خلاقیت و خلق ارزش اقتصادی باشد، بی‌آنکه ماهیت اصلی آن به عنوان یک مسئولیت خانوادگی تحت‌الشعاع قرار گیرد.<ref>مژدکانلو و سیلاخوری، «تاثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.</ref>


=='''اقسام خانه‌داری'''==
=== رویکرد فرهنگی و اجتماعی ===
الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری در مطالعات مرتبط با خانواده و جنسیت، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود.
پس‌از [[جنگ جهانی دوم]]، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش [[اشتغال]] و برجسته‌شدن [[ارزش اقتصادی کار]] شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند [[تربیت]] و ایجاد [[آرامش]]، انجامید.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref> این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.<ref>[https://civilica.com/doc/2226816/ ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ۱۴۰۴ش.]</ref> برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری موجب نادیده گرفتن ابعاد دیگر خانه‌داری مانند [[آرامش روانی]]،<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸–۱۶۷.]</ref> [[فرهنگ‌پذیری]]، [[جامعه‌پذیری]] و [[سرمایه اجتماعی]] شده و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.]</ref> گسترش [[کسب‌وکارهای خانگی]] در برخی جوامع نیز نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است؛ بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.<ref>[https://civilica.com/doc/1993005/ مژدکانلو و سیلاخوری، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.]</ref>


* '''الگو با محوریت زن:''' مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی را بر عهده دارد.
=== رویکرد فمینیستی ===
نظریات فمینیستی از جمله نخستین دیدگاه‌های اجتماعی هستند که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای کلیدی در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده‌اند.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_100862_637d7be7d12a666981e09ff599b6cc94.pdf شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> اثر «زن خانه‌دار» از مطالعات اولیهٔ این حوزه به‌شمار می‌رود.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/20160216101612-9999-52.pdf بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.]</ref> جامعه‌شناسان فمینیست از جمله [[مرلین فرنچ]]،<ref>فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.</ref> [[آن اکلی]]،<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.</ref> [[اسکات هیلدا]] و [[مارگارت بنستون]]<ref>تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.</ref> با اثرپذیری از اندیشه‌های [[فمینیسم مارکسیست|مارکسیستی]]، کار خانگی را در [[نظام سرمایه‌داری]] فاقد [[ارزش اقتصادی]] برای [[زن]] دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید [[تقسیم کار جنسیتی]]، تداوم نظام [[مردسالاری]] و خدمت به نظام سرمایه‌داری تفسیر کرده‌اند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref> فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1765005663-6933d95fbb8f1-10692-1404-4.pdf شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.]</ref> رویکردهای عملیِ متفاوتی دارند. برخی معتقدند تعیین [[دستمزد]]، این مسئله را حل می‌کند. گروهی دیگر معتقدند دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد و مشکل بنیادین تقسیم کار جنسیتی را برطرف نمی‌کند.<ref>هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>


* '''الگو با محوریت مرد:''' ایفای نقش خانه‌داری به‌عنوان مسئولیت و پیشه اصلی وی است.
=== رویکرد دینی ===
* '''الگوی مشارکتی:''' الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.<ref>گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.</ref> از نظر حقوقی و شرعی، وظایف زوجین به دو دسته تقسیم می‌شود: وظایف مشترک میان زوجین و وظایف مختص هر یک. انجام کارهای داخل خانه و کار خانگی شرعاً جزو وظایف الزامی زن نیست.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.</ref>
در [[فقه|فقه اسلامی]]، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب زن محسوب نمی‌شود و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان [[زوجین]] استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت دستمزد برای زن تعریف شده است. این حکم تنها شامل فعالیت‌های عینی و قابل ارزیابی است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله [[مادری]] و [[همسری]] را در بر نمی‌گیرد. در [[سبک زندگی ایرانی]] نیز خانه‌داری، نقش اجتماعی ارزشمندی تلقی می‌شود که بر همکاری و توافق زوجین استوار است. خانه‌داری در چارچوب [[سبک زندگی اسلامی]] و ایرانی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک [[سرمایه اجتماعی]] به حفظ هویت جمعی و کاهش [[آسیب‌های اجتماعی]] کمک می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/525797/ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.]</ref> بر این اساس، راهکارهای گوناگونی برای حمایت از خانه‌داری پیشنهاد شده است، ازجمله:
# به رسمیت شناختن خانه‌داری به‌عنوان یک شغل.
# ایجاد نظام بیمهٔ ویژه (بازنشستگی و درمان).<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.]</ref>
# ترویج فرهنگ پرداخت [[اجرت‌المثل]] برای خانه‌داری زنان.
# افزایش حمایت‌های مالیاتی و [[یارانه|یارانه‌ای]] برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
# درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در [[تولید ناخالص داخلی]].<ref>[https://www.rahyaftjournal.ir/article_224838.html سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷6.]</ref>
# گسترش آموزش با ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی، آموزش‌های هدفمند اولیه و ضمن خدمت.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.]</ref>


== خانه‌داری از دیدگاه فقه ==
[[رده:اقتصاد خانواده]]
در اندیشه اسلامی، خانواده واحد اصلی برای تحقق آرامش است.<ref>امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان»، ۱۳۹۳ش، ص۱۳۰.</ref> در [[فقه|فقه اسلامی]]، کارهای مشخص خانه تکلیف واجب زن نیست، بلکه فعالیتی مبتنی بر توافق و معاضدت است. برای برخی از این فعالیت‌های عملی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو در شرایط خاص، امکان دریافت اجرت‌المثل وجود دارد.<ref>بجنوردی، القواعد الفقهیه، ۱۴۱۹ق، ص۱۶۷-۱۶۶.</ref> این حکم، ناظر به خود نقش‌های همسری و مادری نیست، بلکه به فعالیت‌های عینی و قابل تقویم مرتبط با آنها محدود می‌شود و فعالیت‌هایی مانند آشپزی و فرزندپروری در شمار امور قابل توافق محسوب می‌شوند.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۲۹۸.</ref> برخلاف رویکرد فمینیستی که بر محاسبه مادی تأکید دارد، اسلام ضمن به رسمیت شناختن امکان ارزش‌گذاری اقتصادی برای کار خانگیِ مشخص، بر انتخاب آزادانه، روحیه تعاون و مرکزیت محبت در کانون خانواده تأکید می‌ورزد.<ref>شریفی و همکاران، «عدالت‏سنجی شغل خانه‌‏داری»، ۱۳۹۶ش، ص۱۶۶.</ref>
[[رده:پیشه‌ها]]
[[رده:خانواده]]
[[رده:زنان بر پایه پیشه]]


== خانه‌داری در سبک زندگی اسلامی-ایرانی ==
== شغل‌انگاری خانه‌داری ==
در چارچوب سبک زندگی اسلامی-ایرانی، خانه‌داری به‌عنوان یک الگوی زیست خانوادگی و یک نقش اجتماعیِ دارای ارزش افزوده است که مادری و همسری را دربر می‌گیرد و بر مشارکت و توافق استوار است. این نگاه، ضمن به رسمیت شناختن امکان حق مالی برای کار خانگی مشخص مانند اجرت‌المثل، بر مدیریت مشترک خانه و الگوی تعاون تأکید می‌ورزد.<ref>احمدیه، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، 1383ش، ص۳۰۲-۳۰۱.</ref>
در میان صاحب‌نظران دو رویکرد عمده به خانه‌داری وجود دارد:


در این بستر، خانه کانون اصلی جامعه‌پذیری، انتقال ارزش‌های فرهنگی و هنجاری و تربیت نسل است. مدیریت مؤثر نهاد خانه‌داری به‌عنوان نقش مدیریتی و تربیتی در خانواده، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک سرمایه اجتماعی قوی عمل می‌کند که در مقیاس کلان به حفظ هویت جمعی، کاهش ناهنجاری‌ها و تقویت پیوندهای اجتماعی منجر می‌شود.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/525797/ دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.]</ref>
'''رویکرد اقتصادی:''' با تأکید بر عدم تناسب زحمات زنان خانه‌دار با بهره‌مندی آنان از مزایای شغلی، خواهانِ تعریفِ سازوکارهای اقتصادی (مانند پرداخت مزد و [[بیمه]]) برای این فعالیت است.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/514161/ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.]</ref>


== مناقشات فرهنگی و اجتماعی معاصر ==
'''رویکرد حمایتی-عاطفی:''' با تمرکز بر ابعاد احساسی و پیوند آن با نظام تمایلات زنانه، پرداخت مزد را نوعی تقلیلِ جایگاهِ مادری و همسری دانسته و بر حمایت‌های غیرمستقیم (مانند بیمه خانه‌داری) با حفظ منزلت خانواده تأکید دارد. در این رویکرد، کار خانگی ترکیبی از ابعاد بدنی و عاطفی است. برخلاف تصور رایج که با پیشرفت تکنولوژی، کار خانگی را ساده‌انگاری می‌کند، بخش عمده‌ای از این فعالیت ماهیتی عاطفی دارد که با خدمات فیزیکی (مانند تغذیه و مراقبت) درهم‌تنیده است. به‌طور مثال در خانه نه‌تنها غذا پخته می‌شود، بلکه غذا با توجه به ذائقه غذایی، بیماری یا وضعیت سلامت افراد، به شکل خاصی آماده می‌شود. تغذیه، پوشاندن، شست‌وشو و مراقبت از کودک وجهی است که با وجه دیگر یعنی درک نیازهای عاطفی کودک رابطه متقابل دارد. همین نامرئی بودن ابعاد عاطفی کار خانگی، تعیین دستمزد برای آن و برون‌سپاری کامل آن به بازار را با چالش مواجه کرده است.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/514161/ «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.]</ref> در ادبیات اقتصادی، کار عمدتاً با ویژگی‌هایی نظیر دریافت دستمزد، ساعات کاری مشخص، امکان استعفا و بازنشستگی تعریف می‌شود که کار خانگی فاقد این شاخصه‌هاست.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref> با وجود تلاش‌های جهانی برای تبدیل کار خانگی به فعالیت اقتصادیِ دستمزدمحور،<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.]</ref> منتقدان معتقدند تقلیل خانه‌داری به یک [[شغل]]، ماهیت و پیچیدگی‌های آن را مخدوش می‌سازد.<ref>[https://ketabnews.com/fa/news/22276/هزار-توی-کار-خانگی-در-گفتوگو-با-نجمه-واحدی آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.]</ref> پذیرش این رویکرد، مستلزم آن است که زن فارغ از دغدغه اشتغال بیرونی، در محیط خانه آسایش و نشاط داشته باشد تا بتواند کانون [[خانواده]] را محل آسایش مرد و پرورش فرزندان خود بسازد.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری (نظام حقوق زن در اسلام)، 1377ش، ج‏19، ص223.</ref>


=== تغییر نگرش و تقابل الگوها ===
در نظام حقوقی و اخلاقی اسلام، خانه‌داری به‌عنوان تکلیفِ قانونی زن شمرده نمی‌شود؛ با این حال، در دیدگاه‌های فقهی برای آن ارزش معنوی و عبادی بالایی قائل شده<ref>مجلسی، بحارالانوار، 1403ق‏، ج‏100، ص252؛ [https://alefbalib.com/index.aspx?pid=256&PdfID=910550 محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص95 و 99.]</ref> و همسنگِ جهاد توصیف شده است.<ref>کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5، ص9.</ref> در این الگو، حقوق اقتصادی زن از طریق نهادهایی همچون [[نفقه]]، [[مهریه]] و اجرت‌المثل تأمین می‌شود.<ref>[https://www.jwss.ir/article_135057.html حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص152.]</ref> همچنین ضمن سفارش به مردان برای مشارکت در امور خانه و تکریم همسر، بر توازن میان حقوق اقتصادی و جایگاه معنوی زن در خانواده تأکید شده است.<ref>کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5؛ ص86؛ نوری، مستدرک الوسائل، 1408ق، ج14، ص50.</ref>
بازتعریف ارزش‌های نقش خانه‌داری پس از [[جنگ جهانی دوم]] شتاب گرفت، هنگامه‌ای که نیاز به نیروی کار در غرب، ارزش اقتصادی اشتغال را در تقابل با ارزش غیرمادی این نقش مانند ایجاد آرامش و تربیت قرار داد.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.</ref>


امروزه تقابل نگرش‌ها ادامه دارد و زنان با محوریت ارزش انتخاب، حق تصمیم‌گیری بین نقش خانه‌دار، شاغل یا هردو را مطالبه می‌کنند. درحالیکه بسیاری مردان خواهان حفظ ارزش‌های سنتی این نقش در کنار پذیرش ارزش مشارکت اقتصادی زنان هستند.<ref>ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری»، ۱۴۰۴ش.</ref>
== چالش‌ها ==
کار خانگی با وجود اهمیت و سنگینی، در افکار عمومی، ساده و کم‌اهمیت انگاشته می‌شود. [[فمینیسم|فمینیست‌ها]] داوری عمومی را ناشی از فرهنگ [[مردسالاری|مردسالار]] دانسته و معتقدند ساختارهای اجتماعی مردانه، همه چیز را بر مبنای [[جنسیت]] ارزش‌گذاری می‌کند؛ لذا امور مردانه ارزشمند و فعالیت‌های زنانه کم‌ارزش تلقی می‌شوند. چنین برداشتی عمدتاً ناشی از این است که کارهای خانه پنهان از دید عموم، بدون چشم‌داشت مادی و اغلب از روی علاقه انجام می‌شود.<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص106.]</ref>


=== دیدگاه نظری فمینیستی ===
امروزه با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته در حوزه لوازم خانگی، نه‌تنها از کار زنان در خانه کاسته نشده که انتظارات جامعه از زنان برای ایفای نقش‌های [[مادری]]، [[نقش همسری زن|همسری]]، خانه‌دار و شغل بیرون از خانه، مسئولیت‌های آنها را افزایش داده و موجب گسترش انواع بیماری‌های جسمی و روحی میان زنان شده است؛<ref>[https://qjsd.atu.ac.ir/article_13147.html حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص98.]</ref> زیرا کار خانگی وظیفه طبیعی زنان شمرده می‌شود و اشتغال بیرونی موجب تراکم و تعارض نقش‌های زنانه شده و خانه، خالی از مهر مادری و همسری می‌شود. با تبدیل‌شدن خانه به خوابگاه نه‌تنها زن آسیب می‌بیند که تمام اعضای خانواده دچار مشکل می‌شوند.<ref>[https://alefbalib.com/index.aspx?pid=256&PdfID=910550 محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص97.]</ref>
نظریه فمینیستی نخستین نظریه اجتماعی است که خانه‌داری را مسئله‌ای تعیین‌کننده در روابط اجتماعی و جنسیتی معرفی می‌کند. نظریه‌های فمینیستی علی‌رغم تفاوتی که در تبیین فرودستی و چگونگی رهایی‌بخشی زنان دارند، در باب ساختارهای نابرابر و ضرورت اقدام برای رهایی متفق‌القول هستند.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref> جامعه‌شناسان فمینیست از جمله مرلین فرنچ<ref>فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.</ref>، آن اکلی<ref>آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.</ref>، اسکات هیلدا و مارگارت بنستون<ref>تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.</ref> و دیگران با تأثیرپذیری از نظریات کارل مارکس، در جامعه سرمایه‌داری، کار زنان را بی‌اهمیت و فاقد ارزش اقتصادی شمرده‌اند. همچنین آنان استدلال می‌کنند که خانه‌داری، علاوه بر آن، زنان را درگیر حمایت از مردان و نظام سرمایه‌داری می‌کند. از این منظر، خانه‌داری نمونه‌ای کلیدی از تقسیم جنسی کار و ابزاری برای سرکوب زنان به شمار می‌رود.<ref>هام، فرهنگ نظریه‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.</ref> کتاب «زن خانه‌دار» اثر ان اکلی از نخستین مطالعات جامعه‌شناختی در مورد کار خانگی محسوب می‌شود.<ref>بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.</ref> مسئله خانه‌داری بخش عمده‌ای از نظریه‌های فمینیسم را تشکیل می‌دهد. دامنه مباحث مربوط به خانه‌داری از دیدگاه مخالفت‌جویانه دوبووار در کتاب جنس دوم تا دیدگاه‌هایی که خانه‌داری را جایگاه فرهنگی زنانه‌ برخوردار از تداوم، توصیف می‌کنند، گسترده است.<ref>هام، فرهنگ نظریه‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>
 
==== فمینیسم لیبرال ====
بر نابرابری فرصت‌ها و توزیع نادعلانه مسئولیت‌ها میان زنان و مردان تأکید دارد و معتقد است خانه‌داری ناعادلانه است؛ زیرا قانون ارزش کار خانگی را به رسمیت نمی‌شناسد، هرچند در گذشته چنین امری رایج بوده و امروزه در شاخص‌ها منظور می‌شود.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref>
 
==== فمینیست‌های رادیکال ====
معتقدند خانه‌داری همواره کار زنان است؛ بنابراین باید کل نهاد ازدواج و ناهمجنس‌گرایی را زیر سؤال برد. این نظریه با تأکید بر نقش مردم‌سالاری به‌عنوان گفتمان، بر آن است که زنان در خانه و همچنین بازار کار مورد استثمار قرار می‌گیرند. خانه‌داری نه صرفاْ یک مسئولیت اجتماعی، بلکه ابزاری برای وابستگی و کنترل زنان و بازتولید نقش‌های جنسیتی است.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref>
 
==== فمینیست‌های مارکسیستی ====
نیز ایفای نقش دوگانه زنان را محصول ساختارهای سرمایه‌دری می‌دانند و معتقدند زنان در جامعه سرمایه‌داری مصرف‌کننده محض و بدون مزد هستند.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref>
 
==== فمینیست‌های سوسیالیستی ====
دوگانگی نقش زنان را استثمار مضاعف می‌نامند. بدین معنا که زنان هم در محل کار توسط کارفرما و هم در خانه توسط ساختارهای مردسالارانه استثمار می‌شوند.<ref>شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.</ref> با توجه به این نگرش‌ها، فمینیست‌ها رویکردهای مختلفی در برابر خانه‌داری اتخاذ کرده‌اند؛ از جمله دالاکّستا که مدعی است برنامه مبارزاتی او به معنای دستمزد در مقابل خانه‌داری می‌تواند مشکل خانه‌داری را حل کند. افراد دیگری از فمینیست‌ها موافق نیستند و می‌گویند خانه‌داری در مقابل دستمزد زنان را به انزوا می‌کشاند، خانواده هسته‌ای را استحکام می‌بخشد و هیچ‌کاری برای حل مشکل تقسیم جنسی کار انجام نمی‌دهد.<ref>هام، فرهنگ نظریه‏های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.</ref>
 
=== محدودیت‌های نگاه اقتصادی ===
نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری با این محدودیت بنیادین روبروست که ابعاد غیرقابل‌تقویم به پول این نقش، مانند ایجاد آرامش عاطفی، تربیت نسل و انتقال فرهنگ را نادیده می‌گیرد و آن را صرفاً به مجموعه‌ای از خدمات قابل مبادله تقلیل می‌دهد.<ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸-۱۶۷.</ref>
 
پیامدهای فرهنگی و اجتماعی این تقلیل نیز بسیار مهم است. از منظر فرهنگی، این رویکرد می‌تواند به کمرنگ شدن ارزش‌های مبتنی بر ایثار و تعهد در درون نهاد خانواده بینجامد. در سطح اجتماعی نیز، با نادیده انگاشتن کارکرد خانه به عنوان مهم‌ترین کانون جامعه‌پذیری و ایجاد سرمایه اجتماعی، امکان تضعیف پیوندهای اجتماعی کلان‌تر وجود دارد.<ref>حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.</ref>
=== راهکارهای حمایت از خانه‌داری ===
راه‌کارهای پیشنهادی برای حمایت از خانه‌داری در ۶ محور خلاصه می‌شود:
# شناسایی قانونی خانه‌داری به‌عنوان شغل.
# ایجاد نظام [[بیمه]] ویژه (بازنشستگی و درمان).<ref>سنجری‌مقدم، «بررسی جایگاه اشتغال زنان»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.</ref>
# ترویج فرهنگی پرداخت اجرت‌المثل.
# افزایش حمایت‌های مالیاتی و یارانه‌ای برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
# درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در [[تولید ناخالص داخلی]].<ref>سنجری‌مقدم، همان، ص۷۶.</ref>
# ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی.


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس پیش‌نویس}}


== منابع ==
== منابع ==
* آبوت، پاملا؛ والاس، کلر، ''جامعه‌شناسی زنان''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
{{آغاز منابع}}
* «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
* «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۶ش.
* «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان، تاریخ بازدید مطلب: ۹ مرداد ۱۴۰۴ش.
* «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
* آبوت، پاملا و والاس، کلر، ''جامعه‌شناسی زنان''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
* آزاد ارمکی، تقی، ''جامعه‌شناسی خانواده ایرانی''، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
* آزاد ارمکی، تقی، ''جامعه‌شناسی خانواده ایرانی''، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
* ابوالحسنی، فضه؛ مهدی‌زاده اردکانی، محمد؛ دانافر، فاطمه، «فهم مردان و زنان از نقش خانه داری»، ''خانواده‌پژهی''، سال۲۱، شماره۱، ۱۴۰۴ش.
* آزموده، محسن، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز، تاریخ بازدید مطلب: ۲ تیر ۱۴۰۳ش.
* امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ''دین و سیاست فرهنگی''، دوره۱، شماره۲، ۱۳۹۳ش.
* ابوالحسنی، فضه و دیگران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ''خانواده‌پژهی''، سال ۲۱، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
* احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۵، ۱۳۸۳ش.
* امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ''دین و سیاست فرهنگی''، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۳ش.
* بجنوردی، سیدحسن، ''القواعد الفقهیه''، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
* بجنوردی، سیدحسن، ''القواعد الفقهیه''، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
* بدری‌منش، اعظم؛ صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ''فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده''، سال۱۰، شماره۳۱، ۱۳۹۴ش.
* بدری‌منش، اعظم و صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ''فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده''، سال ۱۰، شماره ۳۱، ۱۳۹۴ش.
* تانگ، روزماری، ''نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
* تانگ، روزماری، ''نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی''، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
* حسین‌پور، فاطمه؛ علیزاده اقدم، محمدباقر؛ عباس‌زاده، محمد، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره۱۲، شماره۴۶، ۱۴۰۰ش.
* حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال ۲۲، شماره ۸۸، ۱۳۹۹ش.
* حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال۲۲، شماره۸۸، ۱۳۹۹ش.
* حسینی‌اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۸۸، تابستان ۱۳۹۹ش.
* «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
* حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، فصلنامه علمی برنامه‌ریزی رفاه توسعه اجتماعی، شماره۴۶، بهار۱۴۰۰ش.
* دولت‌خواه، لیلا؛ حیدری، حسن؛ حسینی، سیدحسام‌الدین، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره۳، شماره۵، ۱۴۰۱ش.
* حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانه‌داری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره ۱۲، شماره ۴۶، ۱۴۰۰ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، ''لغت‌نامه''، سایت واژه‌یاب.
* دولت‌خواه، لیلا و دیگران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره ۳، شماره ۵، ۱۴۰۱ش.
* ساروی، فتیحه‌کرمان؛ منتظری، علی؛ بیات، معصومه، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ''پایش''، سال۱۱، شماره۱، ۱۳۹۰ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، ''لغت‌نامه''، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ بهمن ۱۴۰۴ش.
* سنجری‌مقدم، فریبا؛ رئیسی، روح‌الله؛ آذریان، حبیب‌الله، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‏داری در سیاستگذاری‏های جمهوری اسلامی ایران»، ''رهیافت انقلاب اسلامی''، دوره۱۹، شماره۷۰، ۱۴۰۴ش.
* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
* شریفی، الهام؛ رهایی، سعید؛ راعی، مسعود، «عدالت‏سنجی شغل خانه‏داری زنان خانه‏دار»، ''آموزه‏های فقه مدنی''، دوره۹، شماره۱۵، ۱۳۹۶ش.
* رحمتی، مریم و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- امارات، ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ش.
* شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربۀ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ''زن در توسعه و سیاست''، سال۲۳، شماره۱، ۱۴۰۴ش.
* ساروی، فتیحه‌کرمان، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ''پایش''، سال ۱۱، شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
* غمامی، زهرا سادات؛ علوی، سیدیحیی علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال۵، شماره۸، ۱۳۹۷ش.
* سنجری‌مقدم، فریبا و دیگران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ''رهیافت انقلاب اسلامی''، دوره ۱۹، شماره ۷۰، ۱۴۰۴ش.
* شریفی، الهام و دیگران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری زنان خانه‌دار»، ''آموزه‌های فقه مدنی''، دوره ۹، شماره ۱۵، ۱۳۹۶ش.
* شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ''زن در توسعه و سیاست''، سال ۲۳، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
* صادقی فسایی، سهیلا و میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.
* غمامی، زهرا سادات و علوی، سیدیحیی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال ۵، شماره ۸، ۱۳۹۷ش.
* فرنچ، مارلین، ''جنگ علیه زنان''، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
* فرنچ، مارلین، ''جنگ علیه زنان''، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
* کریمی، نسیم؛ میرزادارائی، حمیده، ''چند لقمه حرف حلال برای خانواده''، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
* کریمی، نسیم و میرزادارائی، حمیده، ''چند لقمه حرف حلال برای خانواده''، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
* کلینی، ابوجعفر، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۴۰۷ق.
* گلشن فومنی، محمدرسول، ''روان‌شناسی اجتماعی''، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
* گلشن فومنی، محمدرسول، ''روان‌شناسی اجتماعی''، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
* مژدکانلو، داود؛ سیلاخوری، زهرا، «تاثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، د انشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
* «مصائب پنهان خانه‌داری»، وب‌سایت ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
* مطهری، مرتضی، ''نظام حقوق زن در اسلام''، تهران، صدرا، 1369ش.
* لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
* لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
* هام، مگی، ''فرهنگ نظریه‏های فمنیستی''، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.
* مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ‏ ۱۴۰۳ق.
* محبی، محمدعارف، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال شانزدهم، شماره۱، زمستان ۱۴۰۳ش.
* محبی، محمدعارف، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال پانزدهم، شماره ۱، زمستان ۱۴۰۲ش.
* مژدکانلو، داود و سیلاخوری، زهرا، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق‌های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
* مطهری، مرتضی، ''نظام حقوق زن در اسلام''، تهران، صدرا، ۱۳۶۹ش.
* مطهری، مرتضی، ‏مجموعه آثار شهید مطهری‏(نظام حقوق زن در اسلام)، ج۱۹، تهران- قم‏، صدرا، ۱۳۷۷ش.
* نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۰۸ق. ‏
* هام، مگی، ''فرهنگ نظریه‌های فمنیستی''، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.
{{پایان منابع}}
 
{{خانواده}}
{{پیشه‌ها}}
{{زن}}

نسخهٔ کنونی تا ۳۱ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۱۶

خانه‌داری
خانه‌داری
مائده پاسندی، مادر خانواده، با کمک فرزندان در حال آشپزی


عنوان اصلیخانه‌داری
شاخه علمیجامعه‌شناسی خانواده، مطالعات جنسیت، اقتصاد خانواده
نوع مفهومنقش اجتماعی و خانوادگی
معنای اصطلاحیمدیریت امور منزل و خانواده
حوزه کاربردمدیریت خانواده، سیاست‌گذاری اجتماعی، مطالعات جنسیت و اقتصاد کار خانگی
مرتبط باکار خانگی، نقش‌های جنسیتی، مادری
زیرنویس عنوانمجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده

خانه‌داری؛ مجموعه‌ای از فعالیت‌ها برای اداره خانه و خانواده.

خانه‌داری به معنای مدیریت امور منزل و خانواده است که در گذشته مجموعه‌ای از وظایف عملی مانند آشپزی و نظافت و نقش‌های عاطفی و تربیتی مانند مادری و همسری را در بر می‌گرفت. در دوران معاصر، این مفهوم به‌عنوان نقشی اجتماعی با مسئولیت‌های مشترک بین زن و مرد تعریف می‌شود، اگرچه در عمل سهم زنان غالباً بیشتر است. خانه‌داری در الگوهای مختلفی مانند محوریت زن، محوریت مرد یا مشارکتی ظاهر می‌شود و با وجود ارزش اقتصادی قابل توجه، اغلب به عنوان کار بدون مزد شناخته می‌شود. تحولات تاریخی مانند انقلاب صنعتی، شهرنشینی و جنبش‌های فمینیستی بر بازتعریف این نقش و لزوم تقسیم عادلانه‌تر کار خانه تأثیر گذاشته است. نظریات فمینیستی خانه‌داری را به‌عنوان سازوکاری برای بازتولید نابرابری جنسیتی نقد می‌کنند؛ اما در فقه اسلامی، خانه‌داری بر پایه توافق و همکاری زوجین استوار شده و حتی دریافت اجرت‌المثل برای برخی فعالیت‌های زن در خانه را ممکن می‌سازد.

مفهوم‌شناسی

خانه‌داری در لغت به‌معنای میانه‌روی، درست‌خرجی و تدبیر امور منزل است.[۱] این مفهوم در گذشته مجموعه‌ای از وظایف مرتبط با امور خانواده[۲] و مدیریت خانه، مهارت‌های ادارهٔ خانه و مجموعه دانش‌های مرتبط با آن مانند آشپزی و خیاطی را در بر می‌گرفت؛[۳] با نقش‌هایی مانند مادری و همسری پیوند داشت[۴] و دارای ابعاد مدیریتی، عاطفی و تربیتی بود.[۵]

در ادبیات معاصر، خانه‌داری به‌عنوان رفتار، کردار یا وظیفه‌ای تعریف می‌شود که مرتبط با خانواده[۶] و الگوی مدیریت خانواده و نقش اجتماعی است. در این خوانش، خانه‌داری شامل مسئولیت‌هایی مرتبط با حیات خانوادگی است.[۷] در این چارچوب، خانه‌داری نقشی با مسئولیت‌های مشترک میان زن و مرد تلقی می‌شود؛ به‌گونه‌ای که نقش‌های مادری و همسری در بستر آن معنا می‌یابند.[۸] با این حال، در جوامع مختلفی از جمله ایران، سهم زنان در انجام وظایف خانه‌داری بیشتر گزارش شده است. در فرهنگ ایرانی از زنان خانه‌دار با عنوان کدبانو یاد می‌شود. از این منظر، خانه‌داری بیش از آن‌که شغلی با تعریف قراردادی و دستمزد رسمی باشد، یک وظیفه خانوادگی و نقش اجتماعی چندبعدی محسوب می‌شود.[۹]

خانه‌داری در ادبیات کلاسیک امروزی با مفهوم کار خانگی نیز پیوند خورده است؛ درحالیکه کسب‌وکار خانگی آن دسته از فعالیت‌هایی است که توسط عضو یا اعضای خانواده در فضای مسکونی بدون ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها شکل‌گرفته و منجر به تولید خدمت یا کالای قابل عرضه به بازار می‌شود.[۱۰] همچنین خانه‌داری با مفهوم تقسیم‌ کار جنسیتی نیز مرتبط دانسته می‌شود. در این چارچوب، کارهای خانگی عمدتاً فعالیت زنانه و کارهای بیرونی وظیفه مردان شمرده می‌شود.[۱۱]

الگوهای خانه‌داری

آیت‌الله حائری شیرازی در حال سبزی پاک‌کردن در منزل
محیی‌الدین حائری شیرازی در حال پاک‌کردن سبزی در خانه (الگوی مشارکتی)

در نظام‌های مختلف فرهنگی، کار خانگی نقشی اجتماعی است که بر محور جنسیت جداسازی شده است و بر اساس آن زنان در همه‌جا با پرورش کودکان، نگهداری و اداره خانه سروکار دارند. گیدنز، نقش خانه‌داری از قبیل تولیدمثل، مراقبت و پرورش فرزندان را متناسب با الزامات فیزیکی زن دانسته و آن را از همگانی‌های فرهنگ بشری می‌داند.[۱۲]

الگوهای غالب در ایفای نقش خانه‌داری، به سه شکل اصلی دسته‌بندی می‌شود:

  • الگو با محوریت زن: مسئولیت اصلی اداره و مدیریت امور خانه به‌عنوان وظیفه‌ای خانوادگی بر عهده زن است.
  • الگو با محوریت مرد: مرد، خانه‌داری را به‌عنوان مسئولیت و پیشهٔ اصلی خود بر عهده دارد.[۱۳]
  • الگوی مشارکتی: الگویی که در آن وظایف عملی خانه و کار خانگی و مسئولیت‌های مدیریتی بین زن و مرد براساس توافق، علاقه یا وقت تقسیم می‌شود.[۱۴]

رویکردها

رویکرد اقتصادی

برآوردهای سازمان ملل متحد در سال ۲۰۲۱م نشان می‌دهد ارزش اقتصادی فعالیت‌های کار خانگی بدون مزد که اغلب توسط زنان انجام می‌شود، حدود ۱۱ تریلیون دلار بوده است. این رقم صرفاً ناظر بر ارزش مالی فعالیت‌هایی چون نظافت، پخت‌وپز و مراقبت روزمره است و تمام ابعاد مفهومی و اجتماعی خانه‌داری را دربر نمی‌گیرد.[۱۵]

بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۱ش، حدود ۲۱ میلیون زن خانه‌دار در ایران وجود دارد که معادل ۶۲درصد از کل جمعیت زنان و حدود ۸۰درصد از زنان متأهل کشور است.[۱۶] در سرشماری سال ۱۳۹۰ش، بیش از ۱۴ میلیون زن به عنوان خانه‌دار ثبت شده بود.[۱۷] بیشترین تمرکز جمعیتی زنان خانه‌دار در گروه سنی ۳۰ تا ۳۴ سال گزارش شده و حدود ۶درصد از آنان ازدواج نکرده‌اند.[۱۸]

رویکرد تاریخی و اجتماعی

زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد
زنانی اروپایی در کارخانه اسلحه‌سازی کلت در هارتفورد، کنتیکت. عکس از کتابخانه کنگره، واشینگتن‌دی‌سی

خانه‌داری در گذشته، نقش و بخش اصلی هویت زنان شناخته می‌شد.[۱۹] نبود زیرساخت‌های شهری و فناوری، انجام کارهای خانگی ضروری برای بقا، مانند تهیه و حمل آب، پخت‌وپز و نگهداری وسایل گرمایشی را پرزحمت می‌کرد. با این‌حال، خانه‌داری صرفاً به فعالیت‌های فیزیکی محدود نبود و مدیریت منابع خانوار، مراقبت عاطفی و تربیت فرزند را نیز دربر می‌گرفت. با گسترش شهرنشینی و فناوری، بخشی از این وظایف دگرگون شد؛ اما کارکردهای مدیریتی و مراقبتی همچنان باقی ماند.[۲۰]

انقلاب صنعتی با تفکیک کار از خانه و گسترش اشتغال، حضور زنان در عرصهٔ عمومی را افزایش داد. جنبش‌های فمینیستی نیز در شتاب این فرایند مؤثر بود[۲۱] و بخشی از کارهای خانگی را به تولید عمومی منتقل و انجام برخی وظایف را آسان‌تر کرد. محورهای خانه‌داری شامل مدیریت خانوار، نظافت، شست‌وشو و مراقبت روزمره و عاطفی از کودکان بر جای ماند.[۲۲] با این حال، حضور زنان در بازار کار رسمی و ایجاد پدیدهٔ «بار دوگانه» باعث شد تا نیاز به تقسیم عادلانه‌تر کارهای خانه و اجرای سیاست‌های حمایتی مانند مرخصی والدین و بیمه بیش از پیش احساس شود.[۲۳] برخی جوامع با این تجربه، با پذیرش ارزش اجتماعی و اقتصادی خانه‌داری، حمایت‌هایی مانند بیمه، تأمین اجتماعی و تسهیلات نگهداری از کودک را برای افراد متولی نقش خانه‌داری، فراهم کردند.[۲۴]

شهرنشینی نیز با افزایش دسترسی به آب، برق، حمل‌ونقل و خدمات شهری، موجب افزایش اهمیت و پیچیدگی نقش خانه‌داری و فراگیری مهارت‌های متناسب با آن شد. همچنین، امکان تعاملات شهری و استفاده از فضاهای عمومی، به غنی‌تر شدن ابعاد تربیتی و اجتماعی این نقش کمک کرده است.[۲۵]

رویکرد فرهنگی و اجتماعی

پس‌از جنگ جهانی دوم، بازتعریف نقش خانه‌داری با گسترش اشتغال و برجسته‌شدن ارزش اقتصادی کار شتاب گرفت و به تقابل میان ارزش‌های اقتصادی و کارکردهای غیرمادی این نقش، مانند تربیت و ایجاد آرامش، انجامید.[۲۶] این تقابل در نگاه‌های معاصر نیز ادامه دارد؛ به‌گونه‌ای که تأکید بر حق انتخاب زنان میان خانه‌داری، اشتغال یا ترکیب هر دو مطرح است. الگوی ترکیبی این نقش به‌ویژه از سوی مردان مورد توجه است.[۲۷] برخی معتقدند نگاه صرفاً اقتصادی به خانه‌داری موجب نادیده گرفتن ابعاد دیگر خانه‌داری مانند آرامش روانی،[۲۸] فرهنگ‌پذیری، جامعه‌پذیری و سرمایه اجتماعی شده و می‌تواند به تضعیف کارکردهای فرهنگی و اجتماعی خانواده بینجامد.[۲۹] گسترش کسب‌وکارهای خانگی در برخی جوامع نیز نشان‌دهنده امکان هم‌زیستی نقش‌های مراقبتی با فعالیت‌های اقتصادی در فضای خانه است؛ بدون آنکه ماهیت خانوادگی این نقش دگرگون شود.[۳۰]

رویکرد فمینیستی

نظریات فمینیستی از جمله نخستین دیدگاه‌های اجتماعی هستند که خانه‌داری را به‌عنوان مسئله‌ای کلیدی در نابرابری‌های جنسیتی مطرح کرده‌اند.[۳۱] اثر «زن خانه‌دار» از مطالعات اولیهٔ این حوزه به‌شمار می‌رود.[۳۲] جامعه‌شناسان فمینیست از جمله مرلین فرنچ،[۳۳] آن اکلی،[۳۴] اسکات هیلدا و مارگارت بنستون[۳۵] با اثرپذیری از اندیشه‌های مارکسیستی، کار خانگی را در نظام سرمایه‌داری فاقد ارزش اقتصادی برای زن دانسته و آن را سازوکاری برای بازتولید تقسیم کار جنسیتی، تداوم نظام مردسالاری و خدمت به نظام سرمایه‌داری تفسیر کرده‌اند.[۳۶] فمینیست‌ها در نقد ماهیت خانه‌داری،[۳۷] رویکردهای عملیِ متفاوتی دارند. برخی معتقدند تعیین دستمزد، این مسئله را حل می‌کند. گروهی دیگر معتقدند دستمزدی‌کردن خانه‌داری، زنان را در انزوا نگه می‌دارد و مشکل بنیادین تقسیم کار جنسیتی را برطرف نمی‌کند.[۳۸]

رویکرد دینی

در فقه اسلامی، بر تعاون و محوریت محبت در زندگی خانوادگی تأکید می‌شود. در احکام فقهی، خانه‌داری وظیفه واجب زن محسوب نمی‌شود و انجام آن بر پایه توافق و همکاری میان زوجین استوار است. همچنین در مواردی مانند پخت‌وپز یا شست‌وشو، امکان دریافت دستمزد برای زن تعریف شده است. این حکم تنها شامل فعالیت‌های عینی و قابل ارزیابی است و نقش‌های عاطفی و تربیتی زن از جمله مادری و همسری را در بر نمی‌گیرد. در سبک زندگی ایرانی نیز خانه‌داری، نقش اجتماعی ارزشمندی تلقی می‌شود که بر همکاری و توافق زوجین استوار است. خانه‌داری در چارچوب سبک زندگی اسلامی و ایرانی، علاوه بر تأثیر مستقیم بر سلامت روانی و انسجام عاطفی خانواده، به‌عنوان یک سرمایه اجتماعی به حفظ هویت جمعی و کاهش آسیب‌های اجتماعی کمک می‌کند.[۳۹] بر این اساس، راهکارهای گوناگونی برای حمایت از خانه‌داری پیشنهاد شده است، ازجمله:

  1. به رسمیت شناختن خانه‌داری به‌عنوان یک شغل.
  2. ایجاد نظام بیمهٔ ویژه (بازنشستگی و درمان).[۴۰]
  3. ترویج فرهنگ پرداخت اجرت‌المثل برای خانه‌داری زنان.
  4. افزایش حمایت‌های مالیاتی و یارانه‌ای برای خانواده‌های دارای زن خانه‌دار.
  5. درج فعالیت‌های خانگی در نظام آماری و محاسبه در تولید ناخالص داخلی.[۴۱]
  6. گسترش آموزش با ایجاد مراکز مهارت‌افزایی و توانمندسازی، آموزش‌های هدفمند اولیه و ضمن خدمت.[۴۲]

شغل‌انگاری خانه‌داری

در میان صاحب‌نظران دو رویکرد عمده به خانه‌داری وجود دارد:

رویکرد اقتصادی: با تأکید بر عدم تناسب زحمات زنان خانه‌دار با بهره‌مندی آنان از مزایای شغلی، خواهانِ تعریفِ سازوکارهای اقتصادی (مانند پرداخت مزد و بیمه) برای این فعالیت است.[۴۳]

رویکرد حمایتی-عاطفی: با تمرکز بر ابعاد احساسی و پیوند آن با نظام تمایلات زنانه، پرداخت مزد را نوعی تقلیلِ جایگاهِ مادری و همسری دانسته و بر حمایت‌های غیرمستقیم (مانند بیمه خانه‌داری) با حفظ منزلت خانواده تأکید دارد. در این رویکرد، کار خانگی ترکیبی از ابعاد بدنی و عاطفی است. برخلاف تصور رایج که با پیشرفت تکنولوژی، کار خانگی را ساده‌انگاری می‌کند، بخش عمده‌ای از این فعالیت ماهیتی عاطفی دارد که با خدمات فیزیکی (مانند تغذیه و مراقبت) درهم‌تنیده است. به‌طور مثال در خانه نه‌تنها غذا پخته می‌شود، بلکه غذا با توجه به ذائقه غذایی، بیماری یا وضعیت سلامت افراد، به شکل خاصی آماده می‌شود. تغذیه، پوشاندن، شست‌وشو و مراقبت از کودک وجهی است که با وجه دیگر یعنی درک نیازهای عاطفی کودک رابطه متقابل دارد. همین نامرئی بودن ابعاد عاطفی کار خانگی، تعیین دستمزد برای آن و برون‌سپاری کامل آن به بازار را با چالش مواجه کرده است.[۴۴] در ادبیات اقتصادی، کار عمدتاً با ویژگی‌هایی نظیر دریافت دستمزد، ساعات کاری مشخص، امکان استعفا و بازنشستگی تعریف می‌شود که کار خانگی فاقد این شاخصه‌هاست.[۴۵] با وجود تلاش‌های جهانی برای تبدیل کار خانگی به فعالیت اقتصادیِ دستمزدمحور،[۴۶] منتقدان معتقدند تقلیل خانه‌داری به یک شغل، ماهیت و پیچیدگی‌های آن را مخدوش می‌سازد.[۴۷] پذیرش این رویکرد، مستلزم آن است که زن فارغ از دغدغه اشتغال بیرونی، در محیط خانه آسایش و نشاط داشته باشد تا بتواند کانون خانواده را محل آسایش مرد و پرورش فرزندان خود بسازد.[۴۸]

در نظام حقوقی و اخلاقی اسلام، خانه‌داری به‌عنوان تکلیفِ قانونی زن شمرده نمی‌شود؛ با این حال، در دیدگاه‌های فقهی برای آن ارزش معنوی و عبادی بالایی قائل شده[۴۹] و همسنگِ جهاد توصیف شده است.[۵۰] در این الگو، حقوق اقتصادی زن از طریق نهادهایی همچون نفقه، مهریه و اجرت‌المثل تأمین می‌شود.[۵۱] همچنین ضمن سفارش به مردان برای مشارکت در امور خانه و تکریم همسر، بر توازن میان حقوق اقتصادی و جایگاه معنوی زن در خانواده تأکید شده است.[۵۲]

چالش‌ها

کار خانگی با وجود اهمیت و سنگینی، در افکار عمومی، ساده و کم‌اهمیت انگاشته می‌شود. فمینیست‌ها داوری عمومی را ناشی از فرهنگ مردسالار دانسته و معتقدند ساختارهای اجتماعی مردانه، همه چیز را بر مبنای جنسیت ارزش‌گذاری می‌کند؛ لذا امور مردانه ارزشمند و فعالیت‌های زنانه کم‌ارزش تلقی می‌شوند. چنین برداشتی عمدتاً ناشی از این است که کارهای خانه پنهان از دید عموم، بدون چشم‌داشت مادی و اغلب از روی علاقه انجام می‌شود.[۵۳]

امروزه با وجود تکنولوژی‌های پیشرفته در حوزه لوازم خانگی، نه‌تنها از کار زنان در خانه کاسته نشده که انتظارات جامعه از زنان برای ایفای نقش‌های مادری، همسری، خانه‌دار و شغل بیرون از خانه، مسئولیت‌های آنها را افزایش داده و موجب گسترش انواع بیماری‌های جسمی و روحی میان زنان شده است؛[۵۴] زیرا کار خانگی وظیفه طبیعی زنان شمرده می‌شود و اشتغال بیرونی موجب تراکم و تعارض نقش‌های زنانه شده و خانه، خالی از مهر مادری و همسری می‌شود. با تبدیل‌شدن خانه به خوابگاه نه‌تنها زن آسیب می‌بیند که تمام اعضای خانواده دچار مشکل می‌شوند.[۵۵]

پانویس

  1. دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.
  2. صادقی فسایی و میرحسینی، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، ۱۳۹۵ش، ص۱۳.
  3. دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه خانه‌داری.
  4. کریمی و میرزادارائی، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، ۱۳۹۷ش، ص۸۶.
  5. «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا.
  6. امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۳.
  7. «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل.
  8. بدری‌منش و صادقی‌فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۸۲؛ غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۳–۳۰.
  9. آزاد ارمکی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، 1390ش، ص101.
  10. رحمتی و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی.
  11. محبی، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، 1403ش، ص81.
  12. حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.
  13. گلشن فومنی، روان‌شناسی اجتماعی، 1391ش، ص49.
  14. حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص148.
  15. حسین‌پور، «فهم خانه‌داری به عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، ۱۴۰۰ش، ص۹۶.
  16. سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.
  17. ساروی و همکاران، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، ۱۳۹۰ش، ص۱۰۰.
  18. سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۴.
  19. غمامی و علوی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، ۱۳۹۷ش، ص۳۰.
  20. امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  21. لگیت، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، ۱۳۹۴ش، ص۲۱۲–۲۰۹.
  22. امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  23. آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، 1393ش، ص288؛ حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۵۱–۱۵۰.
  24. حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶-۱۵۷.
  25. امین‌فر، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۳ش، ص۱۲۷.
  26. مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1369ش، ص225.
  27. ابوالحسنی و همکاران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، ۱۴۰۴ش.
  28. حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۸–۱۶۷.
  29. حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۷.
  30. مژدکانلو و سیلاخوری، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، ۱۴۰۲ش، ص۷.
  31. شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.
  32. بدری‌منش و صادقی فسایی، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، ۱۳۹۴ش، ص۶۱.
  33. فرنچ، جنگ علیه زنان، ۱۳۷۴ش، ص۱۹.
  34. آبوت و والاس، جامعه‌شناسی زنان، ۱۳۸۳ش، ص۱۷۹.
  35. تانگ، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ۱۳۸۷ش، ص۹۴.
  36. هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۲.
  37. شیری و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، ۱۴۰۴ش، ص۹۶.
  38. هام، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ۱۳۸۲ش، ص۲۱۳.
  39. دولت‌خواه و همکاران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، ۱۴۰۱ش، ص۱۷-۱۶.
  40. سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷۵.
  41. سنجری‌مقدم و همکاران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، ۱۴۰۴ش، ص۷6.
  42. حسینی اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، ۱۳۹۹ش، ص۱۶۶.
  43. «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.
  44. «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا.
  45. آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  46. حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص144.
  47. آزموده، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز.
  48. مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری (نظام حقوق زن در اسلام)، 1377ش، ج‏19، ص223.
  49. مجلسی، بحارالانوار، 1403ق‏، ج‏100، ص252؛ محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص95 و 99.
  50. کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5، ص9.
  51. حسینی‌اکبرنژاد، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، 1399ش، ص152.
  52. کلینی، الکافی، 1407ق، ج‏5؛ ص86؛ نوری، مستدرک الوسائل، 1408ق، ج14، ص50.
  53. حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص106.
  54. حسین‌پور و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، 1400ش، ص98.
  55. محبی، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، 1402ش، ص97.

منابع

  • «خانه‌داری؛ هنری با مسئولیت‌های بزرگ در بنای خانواده و جامعه»، وب‌سایت آرشیو کامل، تاریخ درج مطلب: ۲۱ آذر ۱۴۰۴ش.
  • «دو رویکرد متفاوت به کار خانگی زنان»، وب‌سایت شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۲۶ دی ۱۳۹۶ش.
  • «کسب و کار خانگی»، وب‌سایت دانشگاه کاشان، تاریخ بازدید مطلب: ۹ مرداد ۱۴۰۴ش.
  • «مصائب پنهان خانه‌داری»، خبرگزاری ایسنا، تاریخ درج مطلب: ۱۳ آبان ۱۳۹۹ش.
  • آبوت، پاملا و والاس، کلر، جامعه‌شناسی زنان، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۳ش.
  • آزاد ارمکی، تقی، جامعه‌شناسی خانواده ایرانی، تهران، سمت، ۱۳۹۰ش.
  • آزموده، محسن، «هزار توی کار خانگی در گفت‌وگو با نجمه واحدی»، وب‌سایت کتاب‌نیوز، تاریخ بازدید مطلب: ۲ تیر ۱۴۰۳ش.
  • ابوالحسنی، فضه و دیگران، «فهم مردان و زنان از نقش خانه‌داری»، خانواده‌پژهی، سال ۲۱، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
  • احمدیه، مریم، «حق اجرت‌المثل و نحله در یک بررسی حقوقی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۲۵، ۱۳۸۳ش.
  • امین‌فر، صبورا، «بررسی نگرش زنان جوان پیرامون منزلت نقش خانه‌داری»، دین و سیاست فرهنگی، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۳ش.
  • بجنوردی، سیدحسن، القواعد الفقهیه، قم، الهادی، ۱۴۱۹ق.
  • بدری‌منش، اعظم و صادقی فسایی، سهیلا، «مطالعه تفسیری نقش خانه‌داری»، فرهنگی-تربیتی زنان و خانواده، سال ۱۰، شماره ۳۱، ۱۳۹۴ش.
  • تانگ، روزماری، نقد و نظر: درآمدی جامع به نظریه‌های فمینیستی، ترجمه منیژه نجم‌عراقی، تهران، نی، ۱۳۸۷ش.
  • حسینی اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده، سال ۲۲، شماره ۸۸، ۱۳۹۹ش.
  • حسینی‌اکبرنژاد، حوریه، «ارزش‌گذاری کار خانگی زنان در اسلام و رویه نهادهای بین‌المللی»، مطالعات راهبردی زنان، شماره ۸۸، تابستان ۱۳۹۹ش.
  • حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانهداری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانهدار شهر قم»، فصلنامه علمی برنامه‌ریزی رفاه توسعه اجتماعی، شماره۴۶، بهار۱۴۰۰ش.
  • حسین‌پور، فاطمه و دیگران، «فهم خانه‌داری به‌عنوان یک شغل و چالش‌های آن از منظر زنان خانه‌دار شهر قم»، دوره ۱۲، شماره ۴۶، ۱۴۰۰ش.
  • دولت‌خواه، لیلا و دیگران، «رهیافتی برشغل خانه‌داری و تأثیرگذاری تربیتی آن در دین اسلام»، خانواده درمانی کاربردی، دوره ۳، شماره ۵، ۱۴۰۱ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱ بهمن ۱۴۰۴ش.
  • دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۷۷ش.
  • رحمتی، مریم و دیگران، «بررسی عوامل مؤثر بر کسب و کار خانگی»، کنفرانس بین‌المللی مدیریت و علوم اجتماعی، دبی- امارات، ۲۰ اسفند ۱۳۹۴ش.
  • ساروی، فتیحه‌کرمان، «مقایسه کیفیت زندگی وابسته به‌سلامت زنان شاغل و خانه‌دار»، پایش، سال ۱۱، شماره ۱، ۱۳۹۰ش.
  • سنجری‌مقدم، فریبا و دیگران، «بررسی جایگاه اشتغال زنان به خانه‌داری در سیاستگذاری‌های جمهوری اسلامی ایران»، رهیافت انقلاب اسلامی، دوره ۱۹، شماره ۷۰، ۱۴۰۴ش.
  • شریفی، الهام و دیگران، «عدالت‌سنجی شغل خانه‌داری زنان خانه‌دار»، آموزه‌های فقه مدنی، دوره ۹، شماره ۱۵، ۱۳۹۶ش.
  • شیری، حامد و همکاران، «کار و خانه: پدیدارشناسی تجربهٔ زیسته و روایت زنان شاغل از کار خانگی»، زن در توسعه و سیاست، سال ۲۳، شماره ۱، ۱۴۰۴ش.
  • صادقی فسایی، سهیلا و میرحسینی، زهرا، «فهم خانه‌داری در بستر نقش‌های جنسیتی: مطالعه کیفی در شهر تهران»، علوم اجتماعی، ۱۳۹۵ش.
  • غمامی، زهرا سادات و علوی، سیدیحیی، «الگوی اسلامی امنیت اقتصادی زنان خانه‌دار»، مطالعات زنان و خانواده، سال ۵، شماره ۸، ۱۳۹۷ش.
  • فرنچ، مارلین، جنگ علیه زنان، ترجمه توراندخت تمدن، تهران، علمی، ۱۳۷۴ش.
  • کریمی، نسیم و میرزادارائی، حمیده، چند لقمه حرف حلال برای خانواده، اصفهان، حدیث راه عشق، ۱۳۹۷ش.
  • کلینی، ابوجعفر، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیة، ۱۴۰۷ق.
  • گلشن فومنی، محمدرسول، روان‌شناسی اجتماعی، تهران، وانیا، ۱۳۹۱ش.
  • لگیت، مارلین، زنان در روزگارشان: تاریخ فمینیسم در غرب، تهران، نی، ۱۳۹۴ش.
  • مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ‏ ۱۴۰۳ق.
  • محبی، محمدعارف، «صورت‌بندی مفهوم جنسیت در انگاره اسلامی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال شانزدهم، شماره۱، زمستان ۱۴۰۳ش.
  • محبی، محمدعارف، «مردمی‌شدن خانواده؛ فرایند آسیب‌دیدگی و بحران خانوادگی»، معرفت فرهنگی‌اجتماعی، سال پانزدهم، شماره ۱، زمستان ۱۴۰۲ش.
  • مژدکانلو، داود و سیلاخوری، زهرا، «تأثیر بررسی کسب و کارهای خانگی بر رضایت زنان خانه‌دار»، هفتمین کنفرانس ملی افق‌های نوین در علوم انسانی، اقتصاد، کارآفرینی، اصفهان، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، ۱۴۰۲ش.
  • مطهری، مرتضی، نظام حقوق زن در اسلام، تهران، صدرا، ۱۳۶۹ش.
  • مطهری، مرتضی، ‏مجموعه آثار شهید مطهری‏(نظام حقوق زن در اسلام)، ج۱۹، تهران- قم‏، صدرا، ۱۳۷۷ش.
  • نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۰۸ق. ‏
  • هام، مگی، فرهنگ نظریه‌های فمنیستی، ترجمه فیروزه مهاجر و همکاران، تهران، توسعه، ۱۳۸۲ش.